Hostelin karşısına yokuş aşağı çektiğimiz aracımıza geçtik. Arabayı çalıştırıp yola çıkmamla bir terslik olduğunu fark etmem bir oldu. Yolun ortasında durmayıp biraz daha ilerledim ve sağa çektim. Arabadan inip lastiklere baktığımızda ise az önceki heyecanımız yerini endişeye bıraktı Çünkü sağ ön lastiğin havası tamamen inmişti.

Ne yapacağımız konusunda en ufak bir fikrimiz yoktu. Yurt dışında arabayla ilk defa sorun yaşıyorduk. Günlerden cuma ve saat sabahın 8’i olmamıştı. İkimizin de lastik değiştirme tecrübesi olmamasına rağmen stepneyi takmak için bir umut bagajı açtık. İkinci şokumuzu o zaman yaşadık. Stepne bölümü bomboştu 🙂

Arabayı çektiğimiz yer bir oto-yıkamacının hemen yanıydı. Erken saatten dolayı kapalı olan işletmenin yardımcı olabilme ihtimali üzerine telefonunu aldık. Telefonunu aldık almasına ancak bizim hattımız yurt dışına açık değildi. Bir umut hostele geri dönüp olayı hostel sahibine anlattık. Telefonunu kullanarak Makedonya’daki kiralama şirketine ulaşıp durumu aktardık fakat kayda değer bir yardım alamadık. Hostelin internetini kullanarak çevredeki lastikçileri haritadan bulmaya çalıştık. Belli belirsiz sonuçlarla kendimizi yine sokaklarda bulduk.

İki kafadar Saraybosna sokaklarını adımlarken karşımıza bir polis aracı ve iki polis çıktı. O an bir umut belirdi. Çünkü polisler bizi bir lastikçiye götürebilirdi. Ama aksilikler yakamızı bırakmıyordu. Polisler tek kelime İngilizce bilmiyordu Özgün’ün beden dili anlatımı da yeterli olmayınca polislerin yanından ayrılıp ilk belirlediğimiz hedefe doğru yola koyulduk.

Yorucu bir yokuşu çıktıktan sonra ulaştığımız lastikçide de derdimizi anlatmak kolay olmadı. Uğraşlar sonucunda bizi anlasalar da yardım etme konusunda ellerinden bir şey gelmeyeceğini, arabayı oraya getirmemiz gerektiğini söylediler. Boynu bükük bir şekilde oradan da ayrıldık

Vakit ilerliyor biz bir sonuç elde edemiyorduk. İşin bir başka boyutu da daha ağzımızdan bir lokma dahi geçmemişti. Sabahları kahvaltı yapmayınca gergin olan Özgün, yemek düşünecek durumda değildi. Sadece belirsizlikten dolayı endişeliydi. Bu ruh halinde aramalarımız devam ediyordu.

Merkeze döndüğümüzde son bir seçeneğimiz daha vardı. Hosteldeyken iletişime geçtiğimiz bir abimizin önerisiyle yaklaşık 4 km uzaklıkta bir bölgeye doğru yürüyüşe geçtik. Ancak karşımıza lastikçi çıkıp çıkmayacağından emin değildik. Şans bu sefer yüzümüze güldü, 4 saatlik koşturmanın sonunda aradığımız yeri bulmuştuk. Şimdiki sorun ise arabaya nasıl ulaşacağımızdı.

Lastikçi abimiz bizi aracıyla alıp bizim arabamızın yanına gittik. Patlayan lastiğimizi alıp dükkana döndük. Lastiğimizin tamir edilmesinin ardından tekrar aracımıza götürüldük. Lastik yerine takıldıktan sonra nihayet yola çıkabildik.

Özgün’ün kahvaltı yaparak güne başlama hayali suya düşse de, öğlen 1 civarı araba içinde yediği Boşnak böreği onun bir nebze olsun kendisine gelmesini sağlamıştı

Bu arada kaybettiğimiz vakit planlarda değişikliğe gitmemize sebep oldu. Novi Sad yerine rotamızı Belgrad’a çevirdik. Uzun bir yol bizi bekliyordu…

Peki bu vakit kaybı beni Novi Sad’a gitmekten alıkoyabilir miydi???

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Saraybosna, Bosna – Hersek’in başkenti, aynı zamanda da en büyük şehri. Nüfusun büyük çoğunluğunu Boşnakların oluşturduğu şehirde, azımsanmayacak kadar Hırvat ve Sırp nüfusu da bulunmakta. Osmanlıların 15. yüzyılda şehri fethetmesiyle modern görünüme kavuşan Saraybosna, yaklaşık 450 sene Osmanlı hakimiyetinde kalmıştır. Uzun ve zengin dini ve kültürel geçmişinden dolayı şehir “Balkanların Kudüs’ü”, “Avrupa’nın Kudüs’ü” gibi isimlerle de anılmaktadır. I. Dünya Savaşı’nın çıkmasına sebep olan Avusturya arşidükü Franz Ferdinand’ın bu şehirde öldürmesi sebebiyle de dünya tarihinde önemli bir yere sahiptir.

Saraybosna Gezilecek Yerler

Vrelo Bosne: Gezilecek yerlere şehrin dışından başlayayım. Şehir merkezine yaklaşık 15 kilometre uzaklıkta, kesinlikle ziyaret edilmesi gereken bir park burası. Doğa sever biriyseniz, buraya bayılacaksınız. Muhteşem bir doğaya, muhteşem manzaralara sahip bir park Vrelo Bosna. Şehrin gürültüsünden uzak, huzur bulabileceğiniz bir yer. Giriş ücreti 2 KM, otopark ise saatlik 2 KM, gün boyu 5 KM.

Umut Tüneli (Tunel Spasa): Bosna Savaşı sırasında kuşatma altındaki Saraybosna’yı Birleşmiş Milletler kontrolündeki havalimanına bağlamak için yapılan 800 metrelik tünel. Dört ay dört günde inşa edilen tünel 1.5 ile 1.8 metre yüksekliğinde, 1 metre genişliğinde. Gıda, insani yaşam malzemeleri ve cephanenin taşındığı tünelde bazı zamanlar aynı anda 1000 kişinin bulunduğu ifade ediliyor. Bahsettiğim işlemler Sırplar tarafından fark edilmesin diye geceleri yapılmaktaymış.

Savaşın ne denli yıkıcı bir olay olduğunu yüzümüze çarpan tüneli ziyaret etmeden önce, vaktiniz varsa girişteki videoyu izlemenizi tavsiye ederim. Zaten tünelin 800 metrelik kısmını gezemiyorsunuz, çok kısa bir yeri ziyarete açık; önceden uyarayım. Bosna’nın tarihine ışık tutan bu tüneli ziyaret etmek 10 KM ya da 5 Euro.

Başçarşı – Sebil: Burası Saraybosna’nın merkezi konumunda yer alan, 16. yüzyılda Osmanlılar tarafından kurulmuş bir çarşı. Birçok hediyelik eşya dükkanı, kafe ve restoranların bulunduğu çarşıda yabancılık çekme ihtimaliniz çok düşük. Tanıdık yiyecek – içeceklerin yanı sıra bazı esnafların Türkçe bilmesi sizi ülkemizdeymiş gibi hissettirecek. Çevresinde camilerin, han ve medresenin bulunduğu çarşının girişinde ise bir sebil bulunmakta. Fotoğrafta görülen Sebil çarşının sembolü olmuş durumda. Hala kullanımda olan Sebil, Vali Hacı Mehmet Paşa tarafından 1753’te yaptırılmış. Suyundan içmeyi ihmal etmeyin. Yorulduysanız kafelerin birinde Bosna kahvesi için, Türk kahvesi ile karşılaştırın Bu arada aynı Sebil’in bir kopyasının Saraybosna’nın kardeş şehri Bursa’da olduğunu belirteyim.

Ferhadiye Caddesi: Bir ucunda Başçarşı ve Sebil’in (Sarači Caddesi ile başlıyor sokak), diğer ucunda ise Sonsuz Ateş’in bulunduğu şehrin “İstiklal Caddesi” Ferhadiye. Sağlı sollu mağazaların bulunduğu cadde trafiğe kapalı. Caddenin orta bölümünde yerde bir şerit göreceksiniz. Burada “Kültürlerin Buluşma Noktası” yazmakta. Doğuya baktığınızda doğu mimarisini, batıya baktığınızda ise batı mimarisini gördüğünüz söylenmekte. Sarači Caddesi’ne girdiğinizde, sağdaki ilk arada Gazi Hüsrev Bey Cami ve Saat Kulesi’ni göreceksiniz.

Sonsuz Ateş (Vječna vatra): Ferhadiye Caddesi’nin sonunda bulunan Sonsuz Ateş, Saraybosna’nın sembollerinden. II. Dünya Savaşı’nda ölen sivil ve askeri halka ithafen 1946 yılında yaptırılmış. Hiç sönmediği söylense de, Saraybosna kuşatma altındayken yakıt olmadığı için ateşin söndüğü biliniyor.

Latin Bridge (Latin Köprüsü): Hazır konuyu savaştan açtık, tarihe yön vermiş bir köprüden bahsedelim. Miljacka Nehri üzerindeki eski bir Osmanlı köprüsü olan Latin Bridge, Avusturya arşidükü Franz Ferdinand’ın suikaste uğradığı köprü olarak biliniyor. Bu olaydan sonra I. Dünya Savaşı patlak vermiştir.

Bosna Hersek Ulusal Kütüphanesi (Vijecnica Kütüphanesi): Avusturya – Macaristan İmparatorluğu döneminde Belediye Sarayı olarak kullanılan bina, 19. yüzyılın sonlarında inşa edilmiş. II. Dünya Savaşı’na kadar belediye binası, daha sonraları ise kütüphane olarak kullanılan yapı Bosna Savaşı sırasında büyük tahribata uğramış ve içindeki binlerce eser yok olmuştur. Savaş sonrası çeşitli bağışlar ve restorasyon çalışmaları ile günümüzdeki haline kavuşmuş, görkemli bir yapıya sahiptir.

Aliya İzzetbegoviç ve Kovaci Şehitlik Mezarlığı: Şehri kısmen tepeden gören bir konumda bulunan mezarlık, Bosna-Hersek’in ilk cumhurbaşkanı Aliya İzzetbegoviç ve 1992-1995 yıllarında yaşanan Bosna Savaşı’nda ölenler anısına yapılmış.

Sarı Tabya (Yellow Bastion): Artık biraz yukarılara tırmanma zamanı. Kovaci Mezarlığı’ndan tırmanarak çıktığımız bu yer eski bir Osmanlı tabyası. Saraybosna’yı tepeden izleyebileceğiniz manzaraya sahip tabyada bir kafe bulunmakta. Soluklanmak ve şehir manzarasının tadını çıkarmak için güzel bir tercih olabilir.

Beyaz Kale (Bijela Tabija): Sarı Tabya’dan sonra tırmanışa devam… Şehrin ara sokaklarından ilerleyerek geldiğimiz yer Beyaz Kale. Sadece surların kaldığı kale oldukça bakımsız ve ıssız. Ancak Saraybosna manzarası gayet güzel Şu sıralar onarımda olduğu söyleniyor. Eğer bizim yürüyüş rotamızı kullanırsanız yol üstünde Visegrad Kapısı‘nı da göreceksiniz. Eski bir Osmanlı eseri ve zamanında şehrin kapısı imiş.

Svzro’nun Evi: Başçarşı’ya yaklaşık 500 metre uzaklıktaki ev, eski Osmanlı evlerinin Avrupa’daki en güzel örneklerinden sayılıyor. Evin en eski bölümleri 17. ve 18. yüzyıldan kesitler sunsa da ev bugünkü halini 19. yüzyılda almış. Giriş 3 KM. Pazar günleri kapalı. Buna benzer birçok ev gezdiğimiz için biz girmedik

Sacred Heart Cathedral (Kutsal Kalp Katedrali): Ferhadiye Caddesi’nde ilerlerken yönünüze göre sağınızda ya da solunuzda belirecek bu görkemli yapı, neo-Gotik tarzda 1889 yılında inşa edilmiş. İç mimarisinin de görülmesi gereken katedrale, Saraybosna Katedrali de denmekte. Gençlerin buluşma noktalarından biri olan katedralin önünde, Bosna Savaşı sonrası barış mesajı gönderen Papa II. John Paul’a ait bir heykel bulunmakta.

Cathedral of the Nativity of the Theotokos (Meryem’in Doğuşu Katedrali): Saraybosna’nın en büyük Sırp Ortodoks katedrali olan Meryem’in (Theotokos) Doğuşu Katedrali, Balkanların ise en büyük katedrallerinden biri. 1874 yılında yapımı tamamlaman katedrale, zamanın Osmanlı padişahı Sultan Abdulaziz’in sembolik bir bağış yaptığı biliniyor.

Bosna-Hersek Ulusal Müzesi: Yazı-tura sonucu girdiğimiz müze yine Avusturya – Macaristan İmparatorluğu döneminden kalma. 1888 yılında tamamlanan bina, birçok alanda esere ev sahipliği yapıyor. Bosna Savaşı’nda büyük hasar alan müze, şehir merkezinin batısında yer alıyor. Müzenin ziyaret saatleri biraz farklı, o yüzden linki buraya bırakıyorum (tıklayın).

Güzel Sanatlar Akademisi ve Festina Lente: Şehrin güzel binaları hep Miljacka Nehri kıyısında toplanmış. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu sırasında ilk ve tek Protestan Kilisesi olarak 1899 yılında inşa edilmiş, 1981 yılında yenilenerek Güzel Sanatlar Akademisi olarak kullanılmaya başlanmış. Binanın önünde yer alan Festina Lente olarak bilinen köprü ise akademinin öğrencileri tarafından tasarlanmış ve 2012 yılında yapılmış. Adı “yavaşça acele” anlamına gelen “Festina Lente” ve Güzel Sanatlar Akademisi şehrin en güzel mimari örneklerinden.

Gallery 11/07/95: Srebrenitsa soykırımında hayatını kaybeden 8372 kişinin anısına açılmış bir anma galerisi burası. Savaş adına o kadar çok şey gördük ve dinledik ki buraya girmedik. Bosna Savaşı’nı tam anlamıyla öğrenmek isteyenler için ziyaret edilmesi gereken bir yer.

Inat Kuca (İnat Evi): Burası gezilecek değil, yenilecek bir yer “Peki, listede ne işi var?” derseniz anlatayım.  Bu evin bir hikayesi var. Zamanında Saraybosna’yı işgal eden Avusturya-Macaristan İmparatorluğu döneminde nehrin kıyısına görkemli binalar yaptıran monarşi güçleri bir engelle karşılaşır. Evin sahibi evin yıkımına izin vermez ve inat eder. Büyük uğraşlar sonunda ikna olur fakat bir şartı vardır: Evin aynısının nehrin karşı kıyısına yaptırılması. Bu yüzden de eve Türkçe “İnat Evi” denmekte. Günümüzde restoran olarak kullanılan evin yemekleri konusunda bir bilgim yok maalesef

Hazır yemek konusu açılmışken Saraybosna’da biz ne yedik? Onu cevaplayayım. Cevabım, Balkanlar gezimizin değişmez yemeği Cevabi Köfte Mekan olarak ise tercihimizi Miljacka Nehri kıyısındaki Konyalı Ahmet Usta‘dan yana kullandık. Türk ismi görünce dayanamıyoruz

Bir günde Saraybosna gezisi böyleydi. Sabahın erken saatlerinde kalktığımızda hedefimiz Sırbistan topraklarına girip Novi Sad‘ı gezmekti. Ancak bir sürprizle karşılaşacağımızı tahmin etmiyorduk…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Mostar Gezilecek Yerler

Mostar Köprüsü (Stari Most): Mostar denilince akla ilk, belki de tek gelen eser. Neretva Nehri üzerinde bulunan köprü, Mimar Sinan’ın öğrencisi Mimar Hayreddin tarafından 1566 yılında yaptırılmış.

Şehrin Hırvat ve Boşnak kesimlerini birleştiren köprü, 1993 yılında Hırvat topçu ateşi ile yıkılmış. Asırlarca barışı simgeleyen köprünün yerle bir olması ülkenin çok uluslu yapısına darbe vursa da, kardeşliğin ve tekrar anlaşmanın sembolü olmaya devam etmiş.

1997 yılında TİKA, UNESCO ve Dünya Bankası desteği ile başlayan aslına uygun inşa çalışmaları 2004 yılında nihayete kavuşmuş. 2005 yılında da köprü ve çevresi  UNESCO Dünya Mirası Listesi‘ne alınmış.

Köprünün bir de güzel geleneği var. İlk kez 1664 yılında yapılan ve her sene temmuz ayında tekrarlanan bu gelenekte genç erkekler kendilerini 24 metre yükseklikteki köprüden nehrin serin sularına bırakıyorlar. Günümüzde profesyonel sporcuların yarışmalarına sahne olsa da, ara sıra amatör atlayıcılara denk gelmek mümkünmüş

Eğri Köprü: Asıl köprüyü gördükten sonra 150 metre batısındaki minyatürünü de görmek gerek diye düşünüyorum Radobolja Deresi üzerine kurulu bu şirin, minnak köprünün yapılış tarihi 1558. Abisi inşa edilirken malzeme taşımak amacıyla yapıldığı rivayet ediliyor.

Koski Mehmet Paşa Cami: Osmanlı veziri-azamlarından Sokullu Mehmet Paşa’nın Ruznamecisi ve Timar defterdarlarından Koski Mehmet Paşa tarafından 1618 yılında yaptırılan cami, aynı Mostar Köprüsü gibi savaşta hasar almış. Caminin yıkılan minaresi yine Türkiye’nin de desteği ile aslına uygun yeniden yapılmış. Bu arada Mostar Köprüsü’nün en güzel fotoğraflarının bu minareden çekildiğine dair görüş birliği var. Camiye giriş 3 Euro, minareye de çıkmak isterseniz 6 Euro. Sırf bunun için bugünkü kurla (1 Euro=6.75 TL) yaklaşık 40 TL vermeye değer mi orası sizin takdiriniz.

Ben bedavaya çekeceğim derseniz Mostar Köprüsü’nün karşısındaki Lucki Köprüsü ters tarafta olsa da bence gayet güzel bir açıya sahip

Biscevic Evi: Osmanlı’dan kalma eski tarzlar evler hoşunuza gidiyorsa Mostar sizin için harika bir yer. 1635 yılında yapılmış Biscevic Evi, eski Osmanlı mimarisini günümüze taşıyabilen en güzel örneklerden biri. Giriş ücreti 2 Euro. Mostar’da Biscevic Evi gibi Kajtaz evi ve otel olarak da kullanılan Muslibegovic Evi (Müslüm Bey Konağı) bulunmakta. Onların da 2 Euro giriş ücreti var. Aramızda kalsın ben bu evleri ziyaret ettim mi? Hayır. Kafamı uzatıp dışarıdan baktım

Karagöz Bey Cami: Biscevic Evi’nin hemen kuzeyinde yer alan cami, 1558 yılında Hacı Zaim Mehmed Bey tarafından yaptırılmış. Zaim Mehmed Bey, halk tarafından “Karagöz” olarak tanındığı için camiye de Karagöz Bey Cami adı verilmiş. Savaş sırasında bu yapı da ağır hasar almış ve restore edilmiştir.

Kujundžiluk: Eski bir Osmanlı çarşısı olan Kujundžiluk, Türkçesiyle Bakırcılar ya da Kuyumcular Çarşısı olarak adlandırılmakta. Burası köprüye açılan güzel, hoş bir sokak. Sıra sıra küçük dükkanların yer aldığı, hediyelik eşya alabileceğiniz bu sokağın sonunda sizi Tara Kulesi selamlıyor. Fotoğrafın sol alt kısmındaki taş üzerindeki “Don’t Forget (Unutma)” yazısına da dikkat çekmek istiyorum.

Bu yazıyı şehrin birçok yerinde görmek mümkün. Hatta bazı taşlara 93 sayısı da eklenmiş. 1993 yılı unutulmasın diye. Bu savaş o kadar derin izler bırakmış ki, Mostar Köprüsü’ndeki 99 basamak 93 basamağa indirilmiş. Savaş sırasında hasar alan bazı yapılar onarılmamış, mermi deliklerinin olduğu evlere bile rastlayabilirsiniz. İnsanlar bu evlerde oturmaya devam ediyorlar…

Buraya gelene kadar Mostar Köprüsü’nün yıkılmış olduğunu bilmeyen bendenizin cahilliğini mazur görün. İşte gezmek, şehrin havasını solumak, tarihini okumak böyle bir şey…

Sözün özü; çok gezip gezdiği yeri bilmeyenle, çok okuyup okuduğu yeri görmeyen aynı benim gözümde. Çok gezip çok okuyan en iyi bilir bana göre…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Bosna’daki planımız, Mostar’ı ve başkent Saraybosna’yı gezmekti. Ancak o bölgelere ulaşana kadar görmeyi düşündüğümüz yerler de vardı elbette.

Sakin Şehir: Trebinje

Bosna – Hersek adına ilk durağımız ülkenin güneybatısında yer alan Trebinje şehri. Bu şehri Karadağ sınırına yaklaşık 20 kilometre uzaklıkta olması sebebiyle soluklanma noktası olarak seçtik ve çok fazla durmadık.

Trebişniça Nehri tarafından ikiye bölüne şehir, tepeden bakıldığında oldukça güzel bir manzaraya sahip. Bizim çıktığımız tepede bir Ortodoks kilisesi olan Hercegovačka Gračanica bulunmaktaydı, gitmişken onu da ziyaret ettik.

Fotoğrafta görülen köprü (Arslanağa Köprüsü), 1574 yılında Sokullu Mehmet Paşa tarafından yaptırılan tarihi bir Osmanlı köprüsü. Trebişniça Nehri tarafından ikiye bölünen şehrin iki yakasını birbirine bağlıyor. Köprü dışında eski şehirde bulunan Osman Paşa Cami de Osmanlı zamanından günümüze kadar gelen ziyaret edilebilecek noktalardan biri.

Bir Doğa Harikası: Kravica Şelalesi

Şelale sevgimi artık anlatmama gerek yok sanırım Gezilerimde bir şekilde şelaleye denk gelmeye çalışıyorum. Hele de o şelalede yüzme imkanı varsa değmeyin keyfime. İşte o şelalelerden birisi de Kravica Şelalesi (okunuşu Kravitse).

Trebizat Nehri‘nin sularının 30 metreden yüksekten akmasıyla oluşan şelale, gürül gürül akan suyun farklı yerlerden düşmesiyle görsel bir şölen sunuyor.

Kravica Şelalesi Nerede?

Şelale, ülkenin güneyinde yer alıyor. Mostar’a 40 kilometre, Trebinje’ye ise yaklaşık 2 saatlik uzaklıkta. Bildiğim kadarıyla buraya toplu taşıma aracı yok; ancak Mostar’dan taksilerle anlaşıp gelebiliyorsunuz. Biz gittiğimizde herhangi bir ücret ödemeden giriş kapısından geçsek de artık 2 Euro alıyorlarmış. Girişten sonra 15 dakikalık kısa bir yürüyüş ile şelaleye ulaşabiliyorsunuz.

Şelalede yüzme meselesine gelecek olursak, biz gittiğimizde Mayıs ayıydı. Hava sıcaklıkları yüzmek için çok da elverişli değildi. Haliyle yüzen bir kişi dahi yoktu. Orada tanıştığım Türk bir rehbere yüzmenin yasak olup olmadığını sordum. Akıntının olduğunu; ama yüzmenin yasak olmadığını belirtti. Tabii ki bu benim için yeterli bir cevaptı

Eğer yolunuz Bosna-Hersek’e düşerse kesinlikle görmeniz gereken bir doğa harikası Kravica Şelalesi. Bunun haricinde rotamız dışında olması sebebiyle uğrayamadığımız Pliva Şelalesi‘ni de görebilirsiniz.

Gri Çatılı Köy: Poçitel (Pocitelj)

UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki Poçitel, Balkanlardaki son Osmanlı köyü olarak biliniyor. Geçmişten günümüze kadar korunan gri çatılı evleri, taştan sokakları, kalesi, saat kulesi ile tur şirketlerinin ara durak noktası haline gelmiş.

Neretva Nehri kıyısındaki köy, yaklaşık 400 yıl Osmanlı himayesinde kalmış. Avusturya – Macaristan İmparatorluğu döneminde önemini kaybetmesi sebebiyle,  orjinallliği bozulmadan günümüze kadar gelmiş.

Poçitel’de gezilecek yerler konusunda beklentiniz çok yüksek olmasın. Yine de dördüncü yüzyılda yapılan kale ve karşı tepesindeki kuleye çıkabilir, Hacı Aliya Cami‘sini 2 Euro ödeyerek ziyaret edebilirsiniz. Caminin yapılış tarihi 1562 olsa da 1993 yılındaki bombalamada yıkılmış, 2005 yılında tekrar inşa edilmiş. Tekrar inşasında Türkiye’nin de katkıları olmuş. Bu nedenle caminin içinde Türk bayrağı da bulunmakta

Blagaj (Blagay) Alperenler Tekkesi: Buna Nehri’nin doğduğu mağara kıyısında yer alan tekke, “Alperenler Tekkesi” , “Blagaj Tekkesi”, “Sarı Saltuk Tekkesi” gibi farklı şekillerde adlandırılıyor. Bugünlerde Nakşibendi tekkesi olan Blagaj, ilk olarak bektaşi tekkesi olarak kurulmuş (1465). Bu sayede de Boşnakların Müslümanlığı seçmesinde büyük rol oynamış.

Mostar’ın 14 kilometre güneyinde yer alan tekkede Sarı Saltuk ve Şeyh Açık Paşa’nın türbeleri, ibadet odaları, misafirhane, mutfak, hamamlık, iç avlu ve abdesthane bulunmakta.

Tekkenin bulunduğu alana girmek ücretli. Biz gittiğimizde 2 Euro (4 KM) idi (2.5 Euro olmuş). Alanda nehir kıyısına kurulmuş birçok restoran mevcut. Dilerseniz burada güzel bir mola vererek, karınlarınızı doyurabilirsiniz

Ülkenin güneyinden başladığımız turumuzda kuzeye doğru ilerleyerek devam ettik. Yeni rotamız Mostar’dı…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel