Taşlıyatak Yaylası’nı ilk defa geçtiğimiz yıl internette gezinirken gördüm. Bir gölet ve çevresinde sonbaharın etkisiyle oluşan rengarenk ağaçlar beni kandırmaya yetti Hemen araştırmaya ve uygun zamanı kollamaya başladım.

Geçtiğimiz sene müsait bir ortam oluşmayınca gezi bu sonbahara kaldı. Lise arkadaşlarımı da geziye ikna edince yaylaya gitmek kaçınılmaz oldu.

Taşlıyatak Yaylası Nerede?

Trabzon’un Vakfıkebir ilçesi sınırları içerisinde yer alan yayla, merkeze yaklaşık 50 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Şehrin en ünlü yaylarından biri olan Hıdırnebi’ye 15 kilometre mesafede. Yayla 1450 metre rakıma sahip.

Taşlıyatak Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Yaylaya ulaşım için yukarıdaki fotoğrafta görüldüğü üzere 3 yol bulunmakta. Bizim tercihimiz uzunluk ve süre anlamında en kısa yol olan Hıdırnebi yoluydu. Zaten Hıdırnebi’ye kadar yolun güzel olduğunu biliyorduk. Kalan 15 kilometre ise tahmin ettiğimiz gibi stabilize idi.

Burada en önemli nokta, yaylaya ulaşım için tercih edilecek araç. Altı yüksek bir araçla gitmenizi tavsiye ederim. Yolun bazı kısımlarında bunu hissediyorsunuz. Navigasyon zaman zaman yolu kaybedebiliyor, panik yapmayın

Gittiğimiz gölün tam koordinatları ise şöyle: 40°55’57.8″N 39°21’54.9″E

Taşlıyatak Yaylası

Göle ulaştığımızda hafif sisli bir manzara bizi karşıladı. Buraya gelmeme sebep olan fotoğraftaki sonbaharın güzelliği yeni yeni oluşmaya başlamıştı. Yakaladığımız görüntü de beni oldukça memnun etmeye yetti.

Hemen çevreyi keşfetmeye başladık. Gölün kenarından bir bölümünü yürümek mümkün. Karşı tarafa doğru geçerken iki gençle karşılaştık. Onlar Eylül ayında sonbahar renklerinin daha güzel olduğunu söylediler. Açıkçası bana pek mantıklı gelmedi Kasım ayının ilk iki haftası bence daha uygun duruyor.  

Arkadaşlarımın aklında göl kenarında semaverde çay yapmak vardı. Bunun için malzemelerimiz de hazırdı. Tam çayı hazırladık, içmeye başladık derken yağmur yağmaya başladı. Biraz ıslansak da çaylarımızı içmeyi başardık

Dönüş yolunda benim aklımda kalan bir yer daha vardı. Üç kere gitmiş olmama rağmen Balıklı Yaylası’nı sonbahar vaktinde görmemiştim. Yolumuzdan sadece 3.5 kilometre kadar sapacak olmamız sebebiyle ekibe teklifimi sundum. Kabul edilince kendimizi yaylada bulduk.

Balıklı Yaylası’nda Taşlıyatak gibi bir göl bulunuyor. Hıdırnebi’ye yakınlığı ve yolunun nispeten iyi olması sebebiyle daha çok duyulmuş bir yer. Göl ise çok güzel

Gölü de hızlıca fotoğrafladıktan sonra dönüşe geçtik. Yolumuzdan sapmamız gerektiğinden bahsetmiştim ama göl kenarına geldiğimizde Trabzon tabelasını görünce geri dönmeyerek bu yolu kullanmaya karar verdik. Yol gayet iyiydi.

Acıkan karınlarımızı Akçaabat köftesi ile doyurduktan sonra Trabzonspor – Fenerbahçe maçına gittik. Aldığımız 3-1 galibiyet sonrası kendimizi Hamsiköy sütlacı ile ödüllendirerek bu güzel günü noktaladık.

Dip Not: Her ne kadar zorla gelmiş olsalar da gezi ekibindeki dostlarıma teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

İşimiz gereği sık sık saha çalışmalarımızı yürütmek üzere Trabzon’un ilçelerine gidiyoruz. Gittiğimiz her ilçede de yöre insanına o ilçenin neyinin meşhur olduğunu, mutlaka gidilip görülmesi gereken bir yerinin olup olmadığını soruyoruz. Ancak bu sefer hiçkimseye sormadan bir şelale karşımıza çıkmıştı. Durum böyle olunca gezilerimizin olmazsa olmazlarından olan şelale gezisi fırsatını kaçıramazdık

Her şey saha çalışması için gittiğimiz Tonya’da masanın üzerinde gördüğümüz Tonya Tanıtım Rehberi’ne göz gezdirmemizle başladı. Tonya’da daha önce mavi yıldız çiçekleriyle ünlü Kadıralak Yaylası’na gitmiştik. Hatta sitede yazısını da paylaşmıştık ( tıklayabilirsiniz ).Haziran ayında olduğumuz için mavi yıldız çiçeklerinin zamanı değildi ve yaylayı daha yakın zamanda görmüştük. Bu nedenle olacak ki Canik Şelalesi fikri daha cazip geldi. Hemen orada çalışan personele nasıl gidebileceğimizi sorduk. Yakın olduğu bilgisini alınca saha çalışmamızın sonunda şelale için yola koyulduk

Canik Şelalesi’ne Nasıl Gidilir?

Aldığımız bilgiler, Tonya’nın meşhur deresi olan Fol Deresi’nin yanındaki patika yolu takip edersek Canik Şelalesi’ne ulaşabileceğimizi söylüyordu. Zaten şelale de Fol Deresi’ne dökülüyordu. Biz de öncelikle Fol Deresi’ne ulaşabilmek için Tonya merkezden güneye doğru ilerledik, TOKİ evlerini biraz geçtikten sonra dereyi gördük ve arabadan indik. Sonrasında patika yoldan devam ettik. Söylediklerine göre 10 dakikalık kısa bir yürüyüş sonrası şelaleye varacaktık, ancak bizi bekleyen sürprizlerin olduğunu bilmiyorduk

Canik Şelalesi’ne Giden Patika Yol

Patikaya vardığımızda ekibimizin yarısı henüz gelmemişti. Ben, Nagehan, Masum ve Volkan önden gidecektik; Serdar, Kübra ve Tunahan da arkadan gelip bize yetişecekti. Personel abimiz de bize yolu gösterdikten sonra, arkadan gelen ekibimize de yolu tarif edecekti. Bu şekilde anlaşmıştık. Nasıl olsa mesafe kısa arkadan gelen ekip bize kolayca yetişir, ayrı ayrı yol almamızda bir sakınca olmaz diye düşünmüştük. Ancak planlar istediğimiz gibi gitmiyordu.

Kısa bir patika bizi Fol Deresi’nin kenarına indirdi. Derenin kenarındaki taşların üzerinde yürümeye başladık. Biraz ilerledikten sonra deredeki su seviyesi yükselmeye başladı; artık dere suları taşlar üzerinde yürümemize izin vermiyordu. Biz de derenin paralelindeki ormanlık alanda dereye paralel olacak şekilde yürürsek şelaleye varırız diye düşündük ve ormanlık alana saptık, ancak ormanlık alanda yol giderek zorlaşıyor, aşılması zor ağaçlar, otlar karşımıza çıkıyor ve bizi dağın yukarılarına doğru tırmanmaya teşvik ediyordu. Ne yapsak diye düşünürken ağaçların arasında küçük bir tarla ve orada çalışan çiftçileri gördük. Hemen şelaleye nasıl gidebileceğimizi sorduk. Bizi tarlayı ormanlık alandan ayıran dikenli tellere yönelttiler. Bu tellerin arasından geçip patikayı takip ederek, şelaleye varabilecektik…

Dikenli tellerin arasından zor da olsa geçtikten sonra Amazon’lardaki balta girmemiş ormanlardan pek de farkı olmayan bir yerdeydik. Bu arada farkındaysanız geri dönmeyi hala düşünmüyor, inatla şelaleye varmanın yollarını arıyoruz Yeterince yukarı doğru tırmanmıştık ve giderek dereden uzaklaşıyorduk, artık aşağıya dereye doğru yönelmeliydik; ancak dağın yamacı çok eğimli, biraz nemli, kayıp düşmeden inmek imkansız olacak gibi görünüyordu. Bu ekibi kimse yıldıramazdı, ne yapılacak edilecek, o şelaleye gidilecekti. Arada bir aramızda söylenmeye çalışanlar olsa da bu çaba boşa gidiyordu. Önümüzde bize liderlik yapan Masum ve Nagehan vardı ve pes etmeye hiç niyetleri yoktu

Şelale yolunda eğrelti otu, ısırgan otu ve adını bilmediğimiz çeşit çeşit otlarla savaşırken kayıp düşüp yaralanmamak olmazdı. Bu sırada ısırgan otlarının tenimizde bıraktığı yanma ve kaşınma hissi de uzun zaman unutulmayacak cinstendi Dereye inmek için metrelerce yüksekten aşağıya atladığımıza da değinmeden geçmemeliyim. Hadi atladık diyelim geri dönüp atladığımız yeri nasıl tırmanacağız diye de düşünmüyoruz. Gözümüzü o kadar karartmışız yani… Derken Volkan’la birlikte artık devam etmeme kararı aldık. Bu sırada çekmeyen telefonlarımız çekmeye başladı, arkadan gelen ekiple haberleştik. Onlar da yola devam etmeme kararı almış, geri dönüyordu. Yapılacak tek bir şey vardı, Nagehan ve Masum’u şelaleye gönderip dönmelerini bekleyecektik. Ancak birkaç dakika dinlendikten sonra Volkan’la tekrar yola koyulma kararı aldık. Zaten dere kenarına inmiştik; bundan sonra kayalarla baş edersek şelaleye varacağımızı tahmin ediyorduk.

Canik Şelalesi

Beklenen an gelmişti. Zor da olsa Canik Şelalesi artık karşımızdaydı. Azmin zaferiydi Bol bol fotoğraf çektik, çekildik, zorlu yolla ilgili espiriler yapıp durduk.

Artık dönmeliydik; çünkü yaklaşık 1 saattir yoldaydık ve ekibin geri kalanı geri dönmüş, bizi bekliyordu. Derken şelaleden 50 metre uzaklaşmamıştık ki ekibin geri kalanının bize doğru geldiğini gördük. Tabi onlara kovboy şapkalı bir adam ve 2 arkadaşı eşlik ediyordu Geri dönme kararı aldıktan sonra yolda bu adamlarla karşılaşmışlar, daha önce kullandıkları yolun yanlış olduğunu öğrenmişler. Adamlar da hadi biz de oraya gidiyoruz, size doğru yolu gösterelim diyerek önlerine katmışlar bizimkileri Bu sefer dağa tırmanmadan dereye paralel olacak şekilde yürüyerek şelaleye kadar yürümüşler; ancak yine de kolay olmamış şelaleye varmak. Onların ekibinde de kayanlar düşenler olmuş. Çok şükür ki ciddi bir yaralanma meydana gelmemiş.

Arkadan gelen ekip de burada fotoğraf çekildikten sonra, dönüş için hazırdık. Biz dönerken, adamlar da şelalede yüzmek için hazırlık yapmaya başlıyorlardı. Ancak söylemeliyim ki daha önce burada boğulanlar olmuş, dere sanıldığından ve göründüğünden daha derin. Dikkatli olmakta fayda var.

Canik Şelalesi’nden Geri Dönüş

Dönüş yolunda nispeten daha düz bir yolu kullandık, ancak bu sefer de ayağımız kaydığında doğrudan dereye yuvarlanma riski taşıyorduk. Pes etmedik, zor da olsa dereye yuvarlanmadan geri dönmeyi başardık.

Ertesi gün aldığımız haber Volkan’ın koluna kene konmuş, acile gitmiş. Çok şükür ki bölge keneleri zararsız. Nagehan da yılan görmüş yolda; ama bize hiç çaktırmadı. Söyleseydi ne yapardık, yola devam eder miydik, bilemiyorum.

Canik Şelalesi’nin Yeni Yolu

Şelaleye giden sürprizlerle dolu patika yolda, biz gittikten birkaç ay sonra “Canik Şelalesi Kıyı Koridoru Peyzaj Projesi” kapsamında yol düzenleme çalışmaları başlatılmış ve Fol Deresi boyunca tahtadan yapılma bir zemin oluşturularak ağaçları kesmeden doğaya zarar vermeden şelaleye varmak çok daha kolay hale getirilmiş. Yeni yol yapıldıktan sonra sosyal medyada gördüğümüz şelale ve çevresinin karlı fotoğrafları, şelaleye tekrar gitmemiz için bizi teşvik ediyordu. Yeni şelale yolunda karlıyken yürümek ve kar manzaralarını suyla birleştirip harika görüntüler kadraja almak istiyorduk. Bu isteğimizi kısa süre içinde gerçekleştirebildik ve Gezmek güzel şey site yönetici Serdar, liseden arkadaşlarımız Samet ve Ahmet’le beraber yola çıktık. Yeni yolda 10 dakikalık yürüyüş sonrası şelaleye vardık Karlar epey erimiş olsa da Canik Şelalesi’ni yeniden görmek güzeldi. Bu gezi sayesinde Tonya’nın Canik Şelalesi ve Kadıralak Yaylası gibi gezilmesi gereken önemli yerleriyle daha fazla turist çekeceğine olan inancım da artmış oldu. Sadece gidecek olanlar için önemli bir uyarı: “Dilediğinizce gezin görün ama; lütfen gelecek nesilleri de düşünerek doğaya zarar vermeyin!”

Teşekkür

Her şeye rağmen şelaleye varan, yolda yürürken takım ruhu ile birbirine destek olan arkadaşlarıma, yol gösteren kovboy ve arkadaşlarına, şelale çok yakın 10 dakikalık yol diyen personele, bizi orman yoluna sürükleyen çiftçilere çok teşekkürler Sizler sayesinde macera dolu bir yolculuk yaptık ve gezdiğimiz şelalelere bir yenisini daha ekledik

Şelale yolunda yürümenin çok daha kolay olduğu ikinci gezimizde ise yürüyüş süresini epey kısaltan tahta yoldaki yürüyüşümüze eşlik eden arkadaşlarıma çok teşekkür ederim. Sizler sayesinde şelalenin karlı halini de görmüş olduk

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kararımızı vermeden önce Kadıralak Yaylası’yla ilgili instagram ve facebook dahil ne kadar sosyal medya hesabı varsa takip etmeye başladık. Çünkü yayla, mavi yıldız çiçekleri varken aşırı güzel ve biz de tam çiçeklerin açtığı zamanda giderek bu ana tanıklık etmek istiyorduk. Normalde Nisan ayının son haftalarında açan çiçekler, bu yıl (2018) kış mevsiminin ılıman geçmesi nedeniyle Mart ayının son haftalarında açmaya başladı. Sosyal medya hesaplarında gördüğümüz güncel paylaşımlar, yayla şenliklerinin 1 Nisan 2018 Pazar günü düzenleneceğini söylüyordu. Biz de 1 gün önceden (31.03.2018 Cumartesi) giderek hem yayla henüz kalabalık değilken hem de çiçeklere henüz ayak değmemişken tadını çıkaralım dedik. Halen tez öğrencisi olanlar ya da hayatının bir döneminde tez öğrencisi olmuş olanlar bilirler. Tez dönemi insanı olgunlaştıran; fakat yıpratan bir süreç… Bu sürecin içindeyken plan yapmaya fırsat bulamadığımızdan, planımızı gitmeden önceki son gece ancak netleştirebildik. Önce yaylaya kar yağdığı haberi aldık. Yolların kapanacağını, ulaşımda sorun yaşayacağımızı düşündük, türlü türlü senaryolar ürettik. Ancak vazgeçmedik ve hemen sabah erken vakitlerde yola koyulduk.

Kadıralak Yaylası’na Ulaşım

Trabzon’dan yola çıkan gezi ekibimiz bendeniz, kardeşim Ecem, gezginimiz Serdar ve tatlı arkadaşımız Canan’ımızdan oluşmaktaydı. Trabzon – Giresun sahil yolunda devam ederken Vakfıkebir’e geldiğinizde tabelalar sizleri Tonya’ya doğru yönlendiriyor ve Tonya yolu boyunca ilkbaharın doğada yarattığı muhteşem yeşillik sizlere eşlik ediyor. Tonya’nın girişinde yer alan Petrol Ofisi’ni geçince yolun hemen solundan ayrılan tali yola saparak yaylaya çıkış sürecini başlatıyorsunuz.

Biz yol boyu yaylayı gösteren tabelalar olacağını düşünmüştük. Telefonlarımızın çekim gücü epey düşüktü ve navigasyon yaylaya giden en zor yolları bize gösteriyordu. Üstüne üstlük yol ayrımlarına geldiğimizde hep yanlış yollları tercih ediyorduk nedense. Halbuki kararsız kaldığımız yerlerde yolun sağına dönmek yerine soluna dönseydik, yaylaya daha erken ve sorun yaşamadan varacaktık.:)

Kısaca yayla yolunda yol ayrımlarında mutlaka etrafınızda tabela var mı diye iyice bakının. Kararsız kalıyorsanız yolun soluna dönün. Bir de tatlı mı tatlı yöre insanına sorun.

Yolda yaşadığımız tatlı bir olayı paylaşayım. Yine yanlış yola saptık ve karşıdan bir ablamız kamyonetiyle bize doğru geliyordu. Geri gelip bize yol verdiği sırada doğru yolda mıyız diye soralım dedik. Siz yanlış geldiniz geri dönmeniz lazım dedi. Biz de “Ee bizim navigasyon burdan gidin diyor.” deyince ablamız yöre ağzıyla “E o afkuriyy” dedi ve biz koptuk. Sonra ablamızı takip ettik, bize doğru yolu gösterdi.

Yayla yolunun son 4 kilometresi toprak ve yol yapım çalışmaları nedeniyle epey engebeli. Burada da yaylaya yürüyerek çıkan bir teyzemizi arabaya alıp yaylaya kadar misafir ettik. Yöre insanı gerçekten çok nazik ve konuksever Teyzemizin anlattıklarına göre yayla yakında turizme açılacakmış, hatta suni bir göl yapmayı planlıyorlarmış. İnşallah yol yapım çalışmaları tamamlanıp yayla turizme açıldığında burası Arap turistlerin istilasıyla sonuçlanıp Uzungöl gibi olmaz. Ayrıca yerli yabancı turist fark etmiyor, doğaya saygı duymalı, gelecek nesillere en güzel şekliyle miras bırakmalıyız. Gitmeyi düşünenlerin bu konuda duyarlı olmasını, yaylaya zarar vermeden oradan ayrılmalarını dilerim.:)

Mavi Çiçekleriyle Kadıralak Yaylası

Yaylaya vardığımızda tüm muhteşemliğiyle mavi yıldız çiçekleri karşımızdaydı. Mavi yıldız çiçekleri uzaktan bakıldığında mavi çimen gibi ya da göl gibi zemine öyle tatlı bir renk vermiş ki… Gökyüzü de masmavi… Tam bir renk uyumu doğaya hakimdi. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik. Başımızın üstünde drone’lar dolanıp durdu. Herkes bu güzelim zamanların tadını çıkarmaya çalışıyordu. Biz de öyle yaptık tabi. Erken saatlerde gittiğimiz için olacak; ama çok kalabalık değildi, rahat rahat dolaştık. Uzun uzun yürüdük ve temiz havayı içimize çektik. Karlar erimişti, sadece bazı ağaçların gölgelerinde çok az kalmıştı. Mavi yıldız çiçeklerinin tam zamanıydı, iyi ki gitmişiz Ayrıca zaman zaman mavi yıldız çiçeklerine sarı menekşeler ve krizentem çiçekleri eşlik ediyordu. Her ne kadar  Trabzonlu olarak bizlere Fenerbahçe’yi çağrıştırsa da onları da çok sevdik.:)

Yayla Dönüş Yolu

Biz yayladan dönerken insanlar yeni yeni yaylaya çıkmaya çalışanlar vardı. Yol da tek şerit olduğundan gelen araçlara yol vermemiz gerekti; ama sorunsuz bir şekilde ana yola indik. Ana yola tahminimce 700 metre kala yayla yolunun kenarında seyir tepesi gibi bir yer dikkatimizi çekti. Daha sonra adının seyir kayası olduğunu öğrendiğimiz bu yerden Tonya’yı seyrettik ve yola devam ettik. Beşikdüzü’nün çıkışında sahilde yer alan Taka 61 Restoran’da kuymak ve pide yiyerek gezimizi sonlandırdık. Özellikle pide harikaydı, tavsiye olunur.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Uzun zamandır gitmeyi planladığım bu yerler için ilk girişimimi 2 ay önce Vazelon Manastırı için yapmış, bozuk olan yolu yüzünden aracımla geri dönmek zorunda kalmıştım (Bunu daha önceki bir blog yazımda da paylaşmıştım). Hafta sonu için doğa yürüyüşü yapmak isteyen arkadaşım Burak’a Vazelon Manastırı’na yürümeyi teklif ettim. Onay gelince bu yürüyüş için Samet’i de ikna ettim.

Vazelon Manastırı

Manastırın kuruluş tarihi için kesin bir bilgi yok. MS 270-MS 317 tarihleri arasında kurulduğu belirtilmekte. İsmini üzerinde bulunduğu “Zabulon Dağı”ndan aldığı konusunda fikir birliği var. Vazelon manastırı 13. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar Maçka’nın ekonomik, sosyal ve kültürel hayatında etkinliğini devam ettirmiştir. Vazelon manastırı vaktiyle bölgede bulunan manastırların en yetkilisi ve en zengini durumunda imiş. Bir rivayete göre Vazelon geliri ile bir sümela manastırı daha yapılabilirmiş(Ayrıntılı bilgi için: kaynak).

Vazelon Manastırı’na Nasıl Gidilir?

Manastıra 2 farklı yoldan gitmek mümkün. Ben size kullandığımız yolu anlatacağım. Maçka ilçesini Gümüşhane yönünde 10 kilometre kadar geçtiğinizde karşınıza manastırın kahverengi tabelası çıkıyor. Burası aynı zamanda Köprüyanı Köyü’nün yolu. Bu yoldan 1.5 kilometre kadar gidildiğinde sol tarafınızda stabilize yol kalıyor. Bu yolun manastır yolu olduğuna dair hiçbir işaret yok.

Haritada “arabayı park ettiğimiz yer” olarak işaretlemiş olduğum kısım aynı zamanda stabilize yolun başlangıcı.

Yaklaşık 7 kilometre olan stabilize yolu 1.5 saat yürüyünce araçla da gidilebileceğini, o kadar da bozuk bir yol olmadığını fark ettim

Yolun tahminen yarılarında karşımıza restoran çıktı. Biz gittiğimizde kapalıydı (Muhtemelen turla gidenler için açılıyor).

Restoranın yanından devam eden araç yolunu takip ederek tırmanmaya devam ettik. Yaklaşık 1.5 saatin yürüyüşün ardından mavi bir kamyonet bizi karşıladı.

Hemen sol tarafımızda bir patika yol var. Ben daha önce okuduğum için bu yolu kullanmamız gerektiğini söyledim ancak kabul görmedi. Kamyoneti arkamızda bırakıp ana yolu takip ettik ancak yola birçok odun parçalarının yıkılıp yolu kapattığını gördük. Geriye dönerek patika yolu kullandık. 200 metre kadar ilerledikten sonra manastır karşımızda!

Manastırdan manzaramız

Manastıra gittiğimizde bir tur rehberi ve 2 turist de vardı. Kısa bir süre sonra ayrıldılar. Artık manastır tamamen bize aitti. Manastırın manzarası müthiş. Ancak manastırdan geri kalanlar için aynı şeyi söyleyemem. Tamamen kaderine terk edilmiş. Ziyaretçilerin bir kısmı da kendi imzalarını bırakmış!

Manastırın içinden

1.5 saatlik yürüyüşün ardından dönüş yolu daha kısa sürdü. Ancak ayak tabanlarımız acımaya başlamıştı. Serinlemek için ayaklarımızı serin suya soktuk. Araca ulaştığımızda herkeste bir rahatlama vardı

Burak biraz üşümüş gibi

Maçka’ya doğru döndüğümüzde vaktimiz ve benzinimiz azdı. Kuştul Manastırı’na gidip gitmeme konusunda kararsız kaldık. Ama sonunda arkadaşlarım beni kırmadı ve gitmeye karar verdik.

Kuştul (Peristera) Manastırı

Kuştul Manastırı

Vadiye hakim bir tepeye kurulmuş olan manastır 752 tarihinde yapılmıştır. 1203 yılında yağmalanıp bir süre terk edildikten sonra 1393’te tekrar faaliyete başlamıştır. 1904’teki yangında tamamen yanınca üçüncü kez yapılmıştır(Ayrıntılı bilgi için: kaynak).

Kuştul Manastır batı yakası

Kuştul (Peristera) Manastırı’na Nasıl Gidilir?

Kuştul Manastırı – Harita

Manastır Şimşirli Köyü sınırlarında bulunmakta. Esiroğlu- Kalyan Deresi ayırımından yaklaşık 15 kilometre gidilerek köye kadar ulaşıabiliyor. Köy yolunun bir kısmı stabilize bir kısmı beton yoldan oluşuyor. Köye yaklaştığınızda manastır tabelasını artık görmüyorsunuz. Biz navigasyona güvenerek köye kadar çıktık. Ancak manastır yolunu geçtiğimizi, geri dönmemiz gerektiğini söylediler. Yol üzerinde bir eve sorduğumuzda tam da yol ayırımında olduğunu öğrendik. Ve aracımızı park ettik.

Manastıra çıkan yol ayrımı

Bir süre stabilize yolda yürüdükten sonra patika yola saparak devam ettik.

Patika yolun başlangıcı

Manastırı tepede görebiliyorduk ama hiç de yakın gözükmüyordu. Tırmanmaya devam ettikçe sızlanmalar da başladı Geri dönme isteklerini geri çevirerek devam ettim. Yol boyunca 4-5 kere yol ayırımına geldik. Her seferinde üst yolu, sonuncusunda ise alt yolu tercih ederek en sonunda manastıra ulaştık.Manastıra ulaşmamız 30 dakika sürdü.

Manastırdan geri kalanların bir kısmı

Manastır öyle bir tepeye kurulmuş ki şaşkınlığımı gizleyemedim. Çevreye tamamen hakim bir noktada. Manzarası en az Vazelon’unki kadar güzel.

Manastır manzarımız

Bu manastır da tamamen terk edilmiş. Duvarlarından başka neredeyse hiçbir şey kalmamış.

Manastırdan kalanlar

Manastırlarla doldurduğumuz günü toplamda 15 kilometre yürüyerek tamamladık.

Kış mevsimine yaklaştığımız için bundan sonraki paylaşımlarım yakın geçmişe yönelik fotoğraf paylaşımı şeklinde olacak.

Görüşmek üzere

Vazelon Manastırı (Alıntıdır)

Vazelon Manastırı – İçten görünüm

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı manzaramız

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı

Keşif için önden gidiyorum

Vazelon Manastırı – patika yol

Kamyonet arkasındaki yol

Maçka Tüneli

Kuştul Manastırı – patika yol

Kuştul Manastırı manzaramız

Kuştul Manastırı’na çıkarken gördüğümüz garip şey

Kuştul Manastırı

Kuştul Manastırı – yol ayrımlarından bir tanesi

Kuştul Manastırı – veee kapanış

Aslen Trabzonlu olsa da saydığım bu 3 yeri gezmemiş olan Özgün’le Ayasofya ve Sümela’yı gezmiş ve bunları diğer blogumda yazmıştım. Sıra Uzungöl’e gelmişti. Gezecek yer tek olduğu için zaman sıkıntımız yoktu. İlk defa erken kalkmak zorunda değildik

Gezi ekibi olarak buluşma yerini Forum Trabzon olarak belirledik.  Tokat’a dönmeden önce Özgün’e Trabzon’un en fazla ilgi gören alışveriş merkezini de göstereyim istedim. Samet ve Ahmedov’la buluştuktan sonra Uzungöl’e doğru yolculuğumuza başladık.

Uzungöl

Uzungöl Trabzon’a 99, Çaykara’ya 19 kilometre uzaklıkta. Aracınız yoksa Çömlekçi Mahallesi’nden kalkan minibüsler ile ya da tur vasıtasıyla gidebilirsiniz. Uzungöl’e vardığınızda sizi muhteşem bir manzara bekliyor. Heyelan sebebiyle oluşmuş göl ve çevresindeki ormanlık alan muazzam. Ormanlık alanın çoğunluğunu ladin ağaçları oluştursa da kayın, gürgen, fındık gibi çeşitli ağaç türleri mevcut. Birçok hayvan türünün bulunduğu söylense de ormanlık alan içinde yürümediğiniz sürece görmeniz pek olası değil. Yaklaşık 1000 metre yükseklikte bulunan Uzungöl ve çevresi genellikle bulutludur. Güneşli bir günde yakaladıysanız kendinizi şanslı hissedebilirsiniz.

Set göllerden bir görüntü

Bizim için şanslı bir gündü, hava gayet güzeldi. Gölün etrafında gezmeden önce yukarı doğru ilerledikçe görülen set gölleri gezdik. Set göllerden sonra 10 ile 20 kilometre mesafede “Yedigöller” adında ufak göller mevcut. Pek övgüyle söz edilmediği için bu yaşıma kadar gitmedim. Set göllerden geri dönüp göl çevresine geldik. Burada birçok aktivite için imkan sağlanmış. Bisiklet kiralama, atv turu yapma, deniz bisikletine binme bunlardan birkaçı. Bazı sitelerde helikopter turu da yazıyor ancak ben hiç rastlamadım(Araplar için herhalde ).

Uzungöl çevresi

Yemek ve çevre düzenlemesi konusuna gelince birkaç şey söylemek istiyorum. Kahvaltı, alabalık ya da herhangi bir çeşit yemek için birçok restoran mevcut. Gerçekten bu işi hakkıyla güzel yapan yerler var. Ama burada benim değinmek istediğim nokta son birkaç yılda yükselen fiyatlar ve yerli turistlere karşı olan tutum. İnsan kendi memleketinde ikinci sınıf muamelesi görüyor. Zaten çevredeki Arap turist yoğunluğundan bahsetmiyorum. Adım başı onlara rastlıyorsunuz. Hediyelik eşya satan yerlerde Arap takımların atkılarını bile görmek mümkün! Çevreye gelince betonlaşma yüzünden gölün doğallığın bozulduğu birçok yerde yazıldı. Her şeyin doğalının güzel olduğuna katılıyorum ama acımasızca yapılan eleştirileri doğru bulmadığımı söylemeliyim. Uzungöl’ün güzelliğinden bir şey kaybettiğini düşünmüyorum.

Uzungöl yukarıdan görünüş

Uzungöl’den ayrılmadan önce gölü yukarıdan seyretmenizi de tavsiye ederim. Göle geldiğinizde sizi karşılayan caminin sağından zikzaklar çizerek bu manzaraya ulaşabilirsiniz. Ne kadar yükseğe çıkarsanız görüntü o kadar güzelleşiyor. Yukarılarda restoran ve piknik yapabileceğiniz yerler de mevcut. Tabii ki biz de biraz yükseklere çıkıp manzaranın keyfini çıkardık.

Düzenleme (Ekim 2019): Uzungöl’ün yaklaşık 25 kilometre güneyinde Yedigöller adı verilen göller topluluğu bulunmakta. Oldukça yüksek bir rakımda bulunduğu için genellikle sisli. Yolu çoğunlukla stabilize olduğu  için de yerliler tarafından çok tercih edilmiyor. Araçla rahatlıkla ulaşabileceğiniz iki göl bulunmakta. Bunlar Balık ve Aygır Gölü. Aygır Gölü’nün yanına kadar aracınızla gidebiliyorken, Balık Gölü için 500 metre kadar yürümeniz gerekiyor. Etrafta göreceğiniz Arapça yazılar rahatsız etse de, gölleri sis yokken görmeniz tavsiyemdir.

Trabzon’a dönüş yolculuğumuza başlamadan önce Çaykara’da çalışan lise arkadaşımız Gönül’ü alıp Sürmene’de Bozo Pide’ye geldik. İnternette yapılan yorumlarda burasının diğer yerlere göre daha güzel olduğu yazıyordu. Biz de deneyelim dedik. Pideler gayet büyük ve doyurucu. Sadece peynirli pide 12, yarı peynirli-yarı kıymalı pide 16TL idi. Lezzet olarak güzeldi ancak abartılacak kadar değil. Eğer Trabzon merkezde pide yiyecekseniz Çardak, Karpi ya da Ertuğrul Pide’de denemenizi öneririm. Bana göre bu saydıklarım daha güzel pide yapıyor. Damak zevki sonuçta kişiden kişiye değişebilir.

Peynirli-Kıymalı Pide

Pidelerimizi afiyetle yedikten sonra Trabzon’a dönüşümüzü yaptık.

Yakın zamanda Borçka-Karagöl yazımla görüşmek üzere

Ahmet – Özgün – Ben – Samet

Fayton kiralamak da mümkün

Gönül’ü de ekibe kattık

Böyle gezilerde zaman kaybını çok seven bir insan değilim. Kısa zamanda çok yer gezmeye çalışıyorum. Bu sebeple Özgün’e otobüsten Ayasofya Camii‘nde inmesini söyledim. Böylece hem zaman kaybetmeden geziye başlayacaktık hem de kahvaltıyı orada yapıp aradan çıkaracaktık.

Sabah saatlerinde ben, Ahmedov ve Özgün Ayasofya’da buluştuk. Ayasofya, Kral I. Manuel tarafından 1250-1260 yılları arasında manastır kilisesi olarak yapılmış. Osmanlıların eline geçmesinden sonra 1670 yılından itibaren camii olarak kullanılmış 1964 yılından 2013 yılına kadar müze olarak faaliyet göstermiş.2013 ten sonra tekrar camii olarak ibadete açıldı. Camii ve müze halini gören biri olarak ikisi arasındaki fark sadece giriş ücretinin kaldırılması

Ayasofya Camii

Orta bölüm hariç yan kısımlar turistler için ziyarete açık. Çevresindeki yeşillik alan ve deniz manzarası da gezenler için güzel bir görüntü oluşturuyor. Biz de ziyarete açık kısımları gezdikten sonra Ayasofya etrafındaki turumuzu tamamlayıp yan tarafındaki Müze Çay Bahçesi‘ne geçtik.

Kuymak

Trabzon’da kuymak yiyeceksiniz şehir merkezinde en güzel kuymak yapan yerlerden birisi bu yer. Gelmişken kuymak yemeden olmaz tabi. Eğer burada kuymak yiyecekseniz bilmelisiniz ki 1 kişilik kuymak 3 kişiye bile yetebilir Biz 1 kişilik kuymak, 2 kişilik kahvaltı istedik. O bile fazla geldi. 50 TL lik hesap ödedik. Güzelce karnımızı doyurduktan sonra araba yolculuğuna başladık. İlk noktamız Sümela Manastırı.

Sümela Manastırı

Manastır şehir merkezine 50 km uzaklıkta. Aracınız yoksa Çömlekçi’den kalkan dolmuşlar ya da turla gitmeniz de mümkün. Araçla geliyorsanız Maçka-Sümela arasında radar olabiliyor dikkatli olun Manastırın içinde bulunduğu Altındere Milli Parkı’na giriş ücreti 12 TL. Araçlar manastırın 300 metre yakınına kadar çıkabiliyor. Eğer ben doğa yürüyüşü de yapmak istiyorum diyorsanız aracı restoranların olduğu bölüme park edip dere kenarından zikzaklar çizerek yarım saat kadar sürecek yürüyüş sonrasında manastıra ulaşabilirsiniz. Bizim zaman sıkıntımız olduğu için aracımızı yakına park edip 300 metrelik patika yoldan manastıra ulaştık. Bu kısa doğa yürüyüşü bile insana huzur veriyor. Manzara mükemmel. Patika yol üzerinde kemençe çalan kişilere rastlarsanız şaşırmayın Özgün manastıra ilk defa geldiği için biz de tekrar giriş yaptık. Ücret 10 TL (müze kart geçerli).

Sümela Manastırı – Ana kaya kilisesi

Manastırın milattan sonra 365-395 yılları arasında inşa edildiği tahmin ediliyor. Bu kadar yıl öncesinde, böyle yükseklikte bir yere bu manastırın yapılması insanı hayrete düşürüyor. Meryemana Kilisesi de olarak adlandırılan manastırın bir kısmı ziyarete kapalı(7-8 kere gelmişimdir hiç açık görmedim). Ziyarete açık kısımlar hayret verici olsa da insanımızın tarihi eserlere verdiği değer buna gölge düşürüyor (duvarlar hep zarar görmüş!).  Ana kaya kilisesi olarak adlandırılan kısım manastırın en ilgi çekici yeri. Burada flaş ile fotoğraf çekmek yasaklanmış. Fotoğraflarımızı çekip gezimizi tamamladık.

Planımda Vazelon Manastırı‘na gitmek vardı. Yola çıkıp Gümüşhane tarafına doğru devam ettik. Yol üstündeki Vazelon Manastırı tabelasını görüp yolumuzu manastıra doğru çevirdik. Biraz yol aldıktan sonra yol o kadar bozuktu ki artık daha fazla aracımıza zarar vermemek adına geri döndük. Yol üstündeki tabelada “gitmeyin, pişman olursunuz” yazını dönüşte okuduk. Araştırdığım kadarıyla bir başka yolu daha varmış ama o da kötüymüş. Yürüyerek gitmek daha mantıklı anlaşılan. Ben yine de başka siteden aldığım fotoğrafı buradan paylaşacağım. Neyse hayal kırıklığımızın ardından Zigana’ya doğru tırmanmaya başladık. Zigana tünelini geçtik.

Zigana Tüneli

Zigana tüneli 1702 metre uzunluğunda tek gidiş-geliş şeklinde. Trabzon tarafından Gümüşhane tarafına geçtiğinizde hava değişimini hissediyorsunuz. Bir tarafta yağmur bir tarafta güneş gördüğüm günler de olmuştur. Tırmanış sonrası kıvrımlı yollardan inişimizi tamamladık.

Biraz ilerledikten sonra Limni Gölü tabelasını gördük. Uzun bir süre asfalt yolda ilerledikten sonra stabilize yola girdik. Bu yol Vazelon Manastırı kadar olmasa da bozuk bir yoldu. Zigana Köyü yolunu kullanmış olduk. Bu yoldan da dönmek istemedim değil Ama sonunda “Hoşgeldiniz” yazısını gördükten sonra rahatladık. Girişte sorduğumuzda Zigana Tatil Köyü yolundan gidildiğinde çok daha düzgün ve kolay bir şekilde ulaşabileceğimizi öğrendik!  Burası da milli park olarak geçtiği için girişi ücretli. Yanlış hatırlamıyorsam 10 TL gibi bir şeydi.

Limni Gölü – Ben ve Özgün

Göl gerçekten çok küçük. Ulaşımı çok da kolay olmadığı için ortamı sakin. Çok el değmemiş. Etrafında birkaç kamelya ve oturulabilecek banklar mevcut. Hemen giriş yerinde semaverlerle çay alabileceğiniz bir işletme bulunuyor. Mangal yapmak için elverişli yerleri var. Doğa yürüyüşü yapmak isteyenler için de alan çok müsait.

Limni Gölü

Biz de biraz soluklanıp gölün sakinliğine kendimizi bıraktık. Çevresinde biraz dolaşıp temiz havamızı aldık. Genç bir arkadaşımızı top oynarken yakaladık ve Ahmedov’la beraber arkadaşa katıldık. Eğlenceli vaktin ardından göl çevresinde fotoğraflarımızı çekildik ve yine yollara düştük. Vakit geç olmadan gideceğimiz yeni yer Karaca Mağarası. ( Trabzon-Gümüşhane yolunda giderken Torul ilçesinden geçiyorsunuz. İlçeye gelmeden hemen önceki tünelin üst kısmında bulunan Torul Kalesi’ni görebilirsiniz.)

Karaca Mağarası (Alıntıdır)

Karaca Mağarası Trabzon’a 98, Gümüşhane’ye 16 km uzaklıkta. Aracınızı park ettikten sonra bir süre yürümeniz gerekiyor. Hediyelik eşyalar alabileceğiniz ve dinlenebileceğiniz yerler mevcut. Giriş ücreti 8TL. Mağaranın içi pek büyük olmasa da sarkıtları, dikitleri ve travertenleri görülmeye değer. Mağarada fotoğraf çekmek yasak bu yüzden girişte eşyalarınızı kilitli dolaplara koyuyorsunuz. Mağaradaki gezimizi tamamladıktan sonra girişin yakınındaki banklarda oturup manzaranın keyfini çıkardık. Artık geri dönüş vakti.

Dönüş yolunda her iki tarafta da köme ve pestil için fabrika satış yerlerini görüyorsunuz. Biz de Gümüş Pestil Köme‘de durarak hediyeliklerimizi aldık. Ballı ve muska pestili tavsiye ederim İkramları da geri çevirmeyip yolumuza devam ettik. Zigana tüneli sonrası başlayan dinlenme tesislerinden bir tanesinde durup meşhur Hamsiköy Sütlacı’nı yedik. Çok kalabalık olduğu için çayı beklemeden tesisten ayrıldık. Artık yemek zamanı gelmişti. Çünkü kahvaltıdan başka bir şey yememiştik. Ahmedov’un evine de yakın bir yer olsun diye Akçaabat tarafına yöneldik. Sera Gölü kenarındaki tesislerde karar kıldık. Ama ilk önce göl kenarında fotoğraflarımızı çekildik.

Sera Gölü

Sera Gölü Trabzon-Akçaabat yolundaki Yıldızlı Mevkii’den 2km güneyde yer alıyor. Göl kenarında restoranlar mevcut. Biz burada yemeyi düşünüyorduk. Ancak karar değiştirip Cemil Usta‘ya gittik.

Cemil Usta’da Akçaabat Köftesi

Cemil Usta Akçaabat’taki meşhur köftecilerden bir tanesi. Genelde köftelerin tatları diğer meşhur yerlerdekinden farklı olmasa da yanında verilen meze veya tatlılar farklılık gösteriyor. Biri tatlı olarak baklava verirken biri laz böreği verebiliyor. Biz baklava bağımlısı olarak Cemil Usta’yı tercih ettik. Tıka basa doyduktan sonra Ahmedov’u evine bıraktık. Biz de Özgün’le eve döndük.

Mençuna ve Ağaran şelaleleri diğer blogumda olacak. Hoşçakalın

Ayasofya iç kısım

Ayasofya – İbadete açılan kısım

Ayasofya iç kısım

Ayasofya ‘dan Trabzon’a bakış

Ayasofya – Kahvaltı

Maçka- Sümela Yolu

Sümela Manastırı

Sümela Manastırı

Manastırın içinden manzara

Manastıra gitmeden önceki şelale – Ahmet ve Özgün

Gidemediğimiz Vazelon Manastırı (Alıntıdır)

Limni Gölü – Ahmedov’la uzaklardayız

Ahmedov’ dan küçük arkadaşımıza futbol dersi

Limni Gölü çıkışındaki manzaramız

Ordaaa bir Torul Kalesi var uzaktaaa

Muska pestil (Olsa da yesek ) (Alıntıdır)

Karaca Mağarası yakınları

Karaca Mağarası girişindeyiz