Arkadaşlarım Samet ve Semih’le Adana’dan Trabzon’a dönecek olmamız, görmediğim birkaç ili ziyaret etmek için büyük bir fırsattı. Benim hedeflerimden haberdar olan arkadaşlarım da bana uyum sağlayınca yeni illere çentik; atmak kaçınılmaz oldu

Tek bir sorunumuz vardı. O da zaman…Öğle saatlerinde Adana’dan ayrılacaktık ancak akşam saatlerinde Gaziantep’te olmamız gerekiyordu. Vakit nakitti, ben de planı ona göre kurdum.

İlk hedefimiz Osmaniye şehir merkeziydi. Devlet Bahçeli’nin şehri bizi 600 metrekarelik kocaman Türk Bayrağı’na sahip Devlet Bahçeli Meydanı ile karşıladı. Meydanın çapraz köşesinde ise Osmaniye Şehitler Anıtı bulunuyordu.

Meydanda biraz soluklandıktan sonra şehir merkezinde ziyaret edeceğimiz tek nokta olan Osmaniye Kent Müzesi’ne yöneldik. Avlusunda Hititleri sembolize eden iki aslan heykelini barındıran müze, 2003 yılında faaliyete geçmiş. Geçmişte insanların geçimini sağladıkları meslekler bir arasta çarşısı kurularak anlatılmış, çok da güzel olmuş. Üst katta ise Osmaniye şehri birçok yönüyle çeşitli objelerle anlatılmaya çalışılmış. Oldukça başarılı bulduğumuz müzeye giriş ücretsiz.

Zaman kısıtlıydı. O yüzden Kastabala Antik Kenti, Karatepe Aslantaş Açık Hava Müzesi ve 2 saatlik yürüyüş sonrası ulaşılabilen Karaçay Şelalesi’ni geniş bir vakitte gezilecekler listesine ekleyip Düziçi’ne doğru devam ettik. Amacımız Sabun Şelalesi’ne gitmek; ancak öncesinde Harun Reşit Kalesi’ni görelim istedik. Kale, Abbasi Halifesi Harun Reşit’in uç beyi Faraç Bey tarafından 8. yüzyılda yaptırılmış. Ulaşım biraz zorlayıcı olabilir.

Kale dönüşü artık Sabun Şelalesi yolundaydık. Düziçi merkezine yaklaşık 6 kilometre uzaklıktaki şelale, yaklaşık 10 metreden dökülmekte. 2012 yılındaki James Bond Skyfall filminin 3 – 4 saniyesinde de gözüken şelale, yerel halk için güzel bir serinleme kaynağı. Ayrıca Sabun Suyu’nun çevresi mesire alanı olarak kullanılmakta. Doğa yürüyüşü sevenler için patika yol mevcut (Zaten şelaleye bu yolu kullanarak ulaşıyorsunuz). Zipline ile kısa sürede ulaşmak da mümkün

Osmaniye’yi geride bıraktıktan sonra Kilis’e doğru yola çıktık. Ana yolu kullanmaktansa, yolumuzu biraz değiştirerek yeni yerler görme fikrini gerçekleştirmek adına Yesemek Açık Hava Müzesi’ne doğru yöneldik. Ancak yol üstündeki Tilmen Höyük tabelasını görmemle müze gezimizi bir süre erteledik

Tilmen Höyük, Anadolu’da Hattuşa’dan sonra en görkemli Hitit şehirlerinden biri olarak geçiyor. Karasu Nehri etrafına kurulan şehrin tarihi MÖ 4000’li yıllara dayanıyor. Höyük, turistik açıdan pek bir şey ifade etmese de tarih severler için ziyaret edilmesi gereken yerlerden. Höyüğün İslahiye ilçesine uzaklığı yaklaşık 8 kilometre. Yolun son 1.5 kilometresi biraz çukurlu.

Höyük ziyaretimiz ardından asıl hedefimiz olan Yesemek Açık Hava Müzesi’ne vardık. İslahiye ilçesine uzaklığı 22 kilometre olan Yesemek, MÖ 2000’li yıllar ile MÖ 8. yüzyıl arasında dönemin en büyük taş ocağı ve heykel işleme atölyelerinden biri imiş. Alanda 300’ün üzerinde heykel sergilenmekte. İlk bakışta ne anlama geldikleri anlaşılmıyor; fakat bilgilendirici levhalar sayesinde ziyaret anlam kazanıyor. Bu heykellerin büyük çoğunluğunu kapı aslanları oluştururken, sfenksler, savaş arabaları, dağ adamlar ve bilindiği kadarıyla başka yerde bulunmayan ayı adam heykeli bu açık hava müzesinin diğer eserleri.

Tahtaköprü Barajı Gölü’nde fotoğraflarımızı çektikten sonra Antakya – Kilis anayoluna ulaştık. Suriye sınırındaki beton bloklarını sağımıza alarak Kilis’e yönümüzü çevirdik. Artık 67. ilime çok az kalmıştı. Kilis’e yaklaşırken kahverengi tabelalı Ravanda Kalesi bize göz kırpıyordu; ancak zamanımız kısıtlı olduğu için Kilis’e doğru hareket ettik. Ulu önderimiz Atatürk’ün heykelinin bulunduğu meydan ile Kilis’e adımımızı attık.

Hızlı hareket etmemiz gerektiğinden bir an önce merkezdeki görülecek yerlere hareket ettik. Önceliğimiz Paşa Hamamı. Emir Canbolat tarafından 1560 yılında yaptırılan hamam, sarı siyah taşlara sahip dış cephesi ve derin bir niş (oyuk) içindeki kapısı ile dikkat çekiyor.

Diğer durağım ve benim Kilis adına en çok beğendiğim yer Ulu Cami. Ara sokakları geçerek biraz zorlanarak bulduğum cami, Kilis’in en eski ve en büyük camisi. Abdullah oğlu Hacı Halil tarafından 1388 yılında yeniden yaptırılan Ulu Cami’nin ne zaman inşa edildiği hakkında kesin bir bilgi yok. Çok güzel bir avluya sahip olan caminin içine kapalı olduğundan dolayı giremedim. Kilis’e gelenlerin en başta görmesi gereken yapı diyebilirim.

Ulu Cami sonrası Şeyh Ahmet Cami’de (Şeyh Hilal Cami) soluğu aldım. Fark ettiyseniz artık tekil kullanmaya başladım. Çünkü arkadaşlarım beni arabada bekliyorlardı Şeyh Ahmet Cami 1631 yılında Şeyh Hilal tarafından yaptırılmış, 1937 yılında Şeyh Ahmet’e satılmış bir cami. Küçük, şirin, tek şerefeli bir minaresi bulunmakta.

Kilis adına son ziyaret ettiğim yer İpşir Paşa Kasteli. Öncelikle şunu açıklığa kavuşturalım; ziyaret edene kadar “kastel”in ne anlama geldiğini bilmiyordum Kastel; şadırvan ve havuzlar için kullanılan bir terim. Özellikle Gaziantep’te oldukça yaygın bulunuyor. İpşir Paşa Kasteli ise, 1654 yılında Sadrazam İpşir Paşa yaptırılan örneklerinden. Günümüzde suyu akmıyor ve oldukça bakımsız durumda.

Ara sokaklar, etrafta bir o tarafa bir bu tarafa giden motosikletler ve insan kalabalığı… Kilis son zamanlarda görmüş olduğum en karmaşık il diyebilirim. Şüphesiz Kilis’in Suriye sınırında yer almasının etkisi büyük.

Kilis’i geride bırakırken aklımda birkaç yer daha vardı. Bunlar, Kilis – Gaziantep yolu üzerindeki Söğütlüdere Parkı ve Oylum Höyük. Zaman kısıtlığı nedeniyle onları es geçip Gaziantep’e vardık. Artık epey bir süredir hayalini kurduğum Tunceli’ye gitme vaktimiz gelmişti…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gel zaman git zaman, Samet’in arkadaşının Kayseri’de düğünü vardı. Arkadaşımız Semih’le beraber Kayseri’ye oradan Adana’ya geçeceklerdi. Ben de bu fırsatı değerlendirdim ve onlara katıldım. Sağ olsunlar, rotayı benim istediğim şekilde çizdik

Önceliğimiz Varda Köprüsü idi. Halk arasında “Koca Köprü, Alman Köprüsü” olarak da anılan köprü, 2012 yılında çekilen 007 James Bond – Skyfall filmi ile iyice üne kavuşmuştu.

Varda Köprüsü Nerede, Nasıl Gidilir?

Varda Köprüsü, Adana’ya yaklaşık 75 kilometre uzaklıkta. Ulaşım için öncelikle Karaisalı ilçesine gelmeniz gerekiyor. Sonrasında yol ikiye ayrılıyor. İkisini de kullanabilirsiniz. Biz Kapıkaya Kanyonu’nun bulunduğu yolu kullandık. Yol gayet güzel. Diğer yol için de aşağıda bir rota oluşturdum.

Tarsus – Mersin tarafından gelenler, Adana – Aksaray yolunda Dörtler Köyü’nü geçtikten sonraki ayrımı kullanarak ulaşım sağlayabilirler. Tabelalar iki tarafta da yeterince yönlendirici.

Varda Köprüsü

Almanlar tarafından yaptırılan köprü, 99 metre yüksekliğe, 172 metre uzunluğa sahip. Yapımına 1907 yılında başlanmış ve 5 yıl sonra 1912 yılında bitirilmiş. Çelik kafes taş örme tekniği ile inşa edilen köprünün yapımında yöre halkı çalıştırılmış. Köprünün inşa sürecinde 21 işçi ve bir Alman mühendis ölmüş.

Varda Köprüsü, virajlı yapısı, heybetli duruşu ile göze hitap eden bir eser. Dört ana ayak üzerine kurulu köprünün ayakları içinde bakım merdivenleri bulunmakta.

Köprünün üzerinden tren geçerken görmek ayrı bir keyif. Bunun için köprüyü karşınıza alıp manzarayı izleyebileceğiniz bir yerde kafe/restoran bulunuyor. Tren saatleri değişkenlik gösterse de, biz yaklaşık 1 saatlik bekleyişin ardından tren geçişini izleyebildik.

Skyfall filminde James Bond (Daniel Craig) vurulup köprüden suya düşüyor. Ancak ortada bir gariplik var, çünkü köprünün altında normalde su yok Zaten filmde bu köprüyü İstanbul’un dışı gibi gösteriyorlar.

Varda Köprüsü’nün Adı Nereden Gelmiştir?

Bu konu hakkında iki farklı rivayet mevcut. Birincisi, Alman köprü mühendislerinden birinin eşinin adının Verda (ya da Verma) olmasından dolayı köprüye de bu ad verildiği. İkincisi ve kaynaklarda daha fazla rastlayacağınız rivayet ise şöyle: Köprü inşaatında çalışan iki Türk işçi köprünün yüksekliğini merak eder. Paydos vakti biri köprünün üstüne, diğeri de altına gider. Köprünün üstündeki işçi bir keresteyi aşağıya doğru atar ve aşağıdaki arkadaşına “ne oldu?” diye sorar. Alttaki arkadaş “Var daha” diye cevap verir. “Var daha”, ”var daha” şeklinde bu diyalog birkaç kez tekrarlar ve bunu duyan Almanlar da köprüye “Varda” demeye başlar.

Varda Köprüsü

Varda Köprüsü’ne kadar gelmişken atlamamanız gereken bir güzellik de Kapıkaya Kanyonu.

Kapıkaya Kanyonu Nerede, Nasıl Gidilir?

Kapıkaya Kanyonu, Adana merkeze 60, Karaisalı ilçesine 5 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Kanyona ulaşmak için öncelikle Karaisalı ilçesine gelmeniz gerekmekte. Tarsus tarafından gelecekler ise Adana – Aksaray yolunu kullanıp Bucak Köyü ayrımında kanyon yoluna doğru sapmalılar.

Kapıkaya Kanyonu, yaklaşık 200 metre yüksekliğe sahip. Ortasından Çakıt Çayı geçmekte. Yedi kilometreyi bulan yürüyüş parkuru bulunan kanyon, vakti bol olanlar için güzel bir seçenek.

Bu arada Varda Köprüsü’nün yaklaşık 10 km kuzeyinde Yerköprü Piknik Alanı bulunmakta. Bu bölgeye gitmişken oraya da gitmeniz tavsiyemdir. Benim önerdiğim rota Kapıkaya Kanyonu – Varda Köprüsü – Yerköprü Piknik Alanı şeklinde. Bir O çizerek Karaisalı ilçesine ulaşabilirsiniz.

Tabii ki kısa süre de olsa Adana’daysanız eğer, Adana Kebabı yenmeli Tercihimiz yine Bolkepçe oldu. Ancak bu sefer sanayideki ana yerinde değil de, Yüreğir’deki şubesinde karnımızı doyurduk. Tat yine efsaneydi ancak fiyatlar fazla mı artmış ne? Üç kişi 130 TL hesap ödedik. Kebap ziyafetimiz sonrası hiç görmediğim iller beni bekliyordu…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gezi Planı

Ankara’daki iki eğitim arasında kalan boşluk 22 – 23 Haziran 2019 tarihlerine denk geliyordu. Mutlaka bir şeyler yapmalı, bu iki günü dolu dolu geçirmeliydim. Ancak kafam karmakarışıktı, aylar olmuştu gezi planlamayalı. Ankara’ya yakın olan illerde gitmek istediğim o kadar çok yer vardı ki… Günübirlik 2 ayrı gezi mi planlamalı yoksa 2 günü de içeren tek bir gezi mi? Tur şirketiyle mi anlaşmalı yoksa toplu taşıma araçlarını mı kullanmalı?

İşte tam da kara kara düşündüğüm bir anda “En kötü karar kararsızlıktan iyidir.” diyerek bütün karmaşık düşüncelerimi bir kenara attım. 12 yıllık hayalim Salda Gölü ve 2 yıllık hayalim lavanta bahçelerini içeren bir tura katılmaya kararı verdim. Salda Gölü’ne geçen yıl Gezmek güzel şey sayesinde gidebilsem de mevsim uygun olmadığı için göle girememiş, sadece kenarında uzun uzun koşmuş, ayaklarımı suya sokmuştum. Bu sefer öyle bir tur ayarlamalıydım ki beni Salda Gölü’nün Saldivler olarak bilinen en güzel kıyısına getirmeli ve yüzmek için vakit ayırabilmeliydi.

Biraz da Lavanta bahçelerine olan merakımdan bahsedeyim. Mor rengini, mavi kadar olmasa da severim. Sosyal medyada gördüğüm lavanta bahçelerinde çekilen birbirinden güzel fotoğraflar 2 yıldır içimde gitme isteği oluşturuyordu. Ancak araştırmalarıma göre lavanta bahçelerinin en güzel zamanı temmuz ayının ilk haftalarına denk geliyor ve bu zamanlarda çok kalabalık oluyordu. Ya ben ne yapıyordum haziranın son haftası gitmeyi düşünerek? Lavanta bahçelerinin muhteşem morunu görebilecek miydim? Risk almaya değer miydi? Gitmesem bir daha bu fırsatı yakalayabilecek miydim? Derken risk aldım ve aynı cümleyi kendi kendime tekrarladım: “En kötü karar, kararsızlıktan iyidir.” Hemen ardından tur şirketi araştırmaya başladım

İnternet üzerinden yaptığım uzun uzun araştırmalar sonucunda Salda Gölü ve lavanta tarlalarını içeren, Salda Gölü’nde Saldivler olarak bilinen yerde yüzme molası veren, lavanta tarlaları gezisini gün batımına denk getiren, fiyatı uygun, en kapsamlı ve amacı tam da benim istediğim gibi kısa zamanda en fazla sayıda yeri göstermek olan “Yurdun Gezginleri”ni tercih etmeye karar verdim. Tur sahibi ve rehberi İbrahim YILDIZ’la iletişime geçerek turu ayarladım.

Gezi Ekibi

Eski yazılarıma bakacak olursanız, bu bölümü uzun uzun yazdığımı görürsünüz. Öyle ki şimdiye kadar farklı yerlerde tanıştığımız birbirini hiç tanımayan arkadaşlarımızın bir araya geldiği pek çok gezi planladık. Sanırım bu yazı en kısa gezi ekibi bölümüne sahip olacak; çünkü ekip yok, tura tek başıma katıldım.

Gezinin Başlangıç Noktası

Tur otobüsüne 21 Haziran cuma gecesi Kızılay’dan bindim. Otobüsü beklerken Songül ve Ayşen Hocamla tanıştım. Onlar da tur otobüsünü bekliyorlardı. Sonra başkaları da geldi ve hep birlikte otobüse doluştuk. Tur rehberimiz İbrahim Bey bize otobüste oturmamız gereken yerleri gösterdi. Geceyi otobüste geçirdik ve ilk durağımız olan çörek otlu kahvesiyle meşhur Gölhisar’a doğru yol aldık. Sabah kahvaltımızı burada yaptıktan sonra, Kibyra Antik Kenti’ne gittik.

Kibyra Antik Kenti

Kibyra çok fazla bilinmeyen bir antik kent ve benim “Yurdun Gezginleri”ni tercih etme nedenlerimden biri; çünkü Salda Gölü’ne giden diğer turlar Kibyra’ya gitmiyordu. Daha önce ismini duymadığım için internetten araştırma gereksinimi duydum ve Odeon Sahnesi’nde (Müzik Salonu, Meclis Binası) bulunan mozaiği görmek için heyecanlanmaya başladım.

Antik kentin girişinde bizi, kazı çalışmalarına büyük bir gönüllülükle destek vererek antik kentin ortaya çıkarılmasında büyük emekleri olan ören yeri bekçisi İsa ERYURT karşıladı. İyi ki de karşılamış; çünkü antik kentin birbirinden ayrı konumlarda bulunan oldukça geniş bir alana yayılmış bölümlerini bulmakta zorlanabilir, geziye nereden başlamamız gerektiğini bilemeyebilirdik. Kazı çalışmaları hala devam ettiği için aslında giriş kapısı bulunmamakta. Antik kentin bölümleri arasındaki yollarda da henüz düzenlemeler yapılmamış. Biz de ücretsiz içeri girdik; ancak 2020 yılından sonra ücrete tabi olacağı söylendi.

Turu topladık ve İsa ERYURT’un anlatımıyla antik kent gezisine başladık. Anti kent çok kapsamlı olduğu için bir başka yazıda ayrıntılarını paylaşacağım (tıklayın). Ancak ünlü mozaik hakkında bilgi vermeden de geçmeyeceğim.

Antik kentin Odeon Sahnesi’nde kırmızı, yeşil ve beyaz mermerden yapılmış, Anadolu’nun en sağlam ve en büyük mozaik alanı olma özelliği taşıyan, yılanlardan oluşan saçları ve insanları taşa çeviren bakışlarıyla Medusa mozaiği bulunmakta. Biz gitmeden bir gün önce yağmur yağmış ve mozaik zarar göremesin diye biz gelene kadar mozaiğin üzerinde biriken yağmur suları temizlenmişti. Pırıl pırıl parlıyordu. Medusa’nın hüzünlü hikayesini dinledikten sonra buradan ayrıldık.

Salda Gölü

Antik kent gezimizi tamamladıktan sonra gezme sırası Salda Gölü’ne gelmişti. Gölün adını duymak bile bende tarif edilemez bir mutluluk nedeniyken, gölü tekrar görecek ve göle girecek olmamın verdiği hazzı kelimelerle hiç tarif edemeyeceğim. Öyle ki tura katılan herkes göle gitmeden önce yöreye özgü çörek otlu kahveden içerken, ben heyecandan ne yapacağını bilmez bir halde ortalıkta dolanıyordum.

Salda Gölü’nü daha önce Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’ın anlatımıyla sitede yazdığımız için çok ayrıntılı bahsetmeyeceğim. Ayrıca son zamanlarda methini duymayan da kalmadı. O halde ben de göle karşı hissettiklerimden bahsedeyim. O muhteşem mavi yeşil karışımı turkuaz rengi fotoğraflarda da görsem, canlı canlı da görsem kendimden geçiyorum ve içimi tarif edilemez bir mutlulukla huzur kaplıyor. İhtiyacım olan iç huzuru doyasıya aldım, yaklaşık 1 saat de yüzdüm.

Salda Gölü ile ilgili olarak sayın okuyucularımızla paylaşmak istediğim bir nokta var. Salda Gölü‘nü besleyen tek su kaynağı olan Düden Çayı’na sulama amaçlı gölet yapılması planlanıyor. Bu durum Salda Gölü’nün geleceğinin tehlikeye gireceği anlamına geliyor. Lütfen karşı çıkalım. Gelecek nesillerimizi düşünerek, sadece Salda Gölü için de değil, aslında bütün doğal güzelliklerimizin göz göre göre yok olmasına seyirci kalmayalım.

Lisinia Doğal Yaşam Köyü

Salda Gölü’nden sonra rotamızı Lisinia’ya doğru çevirdik. Önce mor renkli lavanta bahçelerinde bol bol fotoğraf çekildik. Ardından doğa gönüllüsü veteriner hekim Öztürk Sarıca’dan maddi destek ve hibe olmaksızın tamamen gönülülük esasıyla kurulan Lisinia’nın kuruluş amacı ve faaliyetleriyle ilgili bilgi aldık. Lisinia doğan ve batan güneşle ay ışığının su üzerindeki pırıltısı anlamına geliyormuş. Burada 8 önemli proje yürütülmekteymiş. Bu projelerden aşağıda kısaca bahsetmeye çalıştım.

Yaban Hayat Rehabilitasyon Merkezi: Nesli tükenmekte olan hayvanların koruma altına alındığı, hasta veya yaralı hayvanların tedavi edilerek doğal yaşama kazandırıldığı yerdir. Eğer hayvanlar tedavi sonrası doğal yaşama dönemiyorsa ömür boyu burada barınmakta, temel ihtiyaçları merkez tarafından karşılanmaktadır.

Lisinia Doğa Okulu: Burdur’da okuyan tüm öğrencilere burada suyun önemi ve su kaynaklarının tasarruflu kullanılması, küresel iklim değişikliği ve alınabilecek önemler, yaban hayatı ve önemi, biyolojik çeşitlilik, organik tarım teknikleri ve başarı hikayeleri, zararlı kimyasallar ve kansere etkileri gibi konularda belirli bir program dahilinde eğitim verilmekte. Öğrenciler buradan ayrıldıktan sonra doğa gönüllüsü olmaktadır.

Yaşamak için Burdur Gölü’nü Yaşat: Proje alanında kullanılan tüm arazilerde suyu az tüketecek ve bölge halkı için sürdürülebilir gelir modeli oluşturacak ürünler yetiştirilmektedir. Gül ve lavanta bu ürünlerden bazılarıdır.

Yerli Bitki, Hayvan Türlerinin Üretimi ve Gen Muhafaza Projesi: Bu proje kapsamında bölgedeki bütün köyler ziyaret edilerek orijinal yerli tohumlar toplanmış, ekim dikim çalışmaları yürütülmüş, köylerde yaşayan insanları yerli tohumların önemi anlatılmış.

Bahsettiğim proje alanlarının dışında burada ağaçtan yapılma çadırlar bulunmakta. Çadırların içinde de fotoğraflar yer almakta. Bu fotoğraflarda dünyanın dört bir yanından karelere yer verilerek geçmişten günümüze doğaya ne kadar zarar verdiğimiz, etrafımızdaki güzellikleri insan eliyle nasıl da yok ettiğimiz anlatılmaya çalışılmış. Bütün projeler hakkında bilgi aldıktan sonra üzgün üzgün buradan ayrıldık.

Burdur’da Akşam Yemeği

Burdur merkeze geldiğimizde çok acıkmıştık. Tabi ki yemek tercihimizi Burdur şişten yana kullandık, lezzetliydi. Şişçi Hasan, Burdur şişi en iyi yapan mekanlar arasında geçmekte. Bunun dışında yine buraya özgü cevizli ezmenin de tadına baktık ve biraz da eve götürmek için satın aldık. Sonrasında otele kendimizi nasıl attık hatırlamıyorum, hatta otelin ismini bile hatırlamıyorum. Sabah uyandığımda evimdeyim sandım; ama gözümü açtığımda otelde olduğumu anladım. Anlayacağınız o kadar yorulmuşum…

Burdur Arkeoloji Müzesi

Otelde kahvaltımızı yaptıktan sonra ilk durağımız olan Arkeoloji Müzesi’ne gittik. Müzekartın geçerli olduğu müzede Hacılar, Kuruçay, Höyücek Höyükleri, Boubon, Kibyra ve Sagalassos kazılarından çıkarılan, müsadere ve satın alma yoluyla kazandırılanlar ile birlikte 60.000’den fazla kültür varlığı bulunmaktaydı. Burada gördüğümüz heykellerin aynılarının Sagalassos’ta da olduğunu fark edince asıllarının müzede, imitasyonlarının da antik kentte olduğu bilgisini aldık.

Müzede benim en çok ilgimi çeken eserler dans eden kızlar frizi, tüm ayrıntılarına kadar görebildiğiniz imparatorlara ait bacak ve ayak heykelleri, heybetiyle şaşırtan büyüklükteki Apollon heykeli, antik güneş saati ve lahit kapakları oldu. Ayrıca buradan ayrılmadan önce insan haklarına, eşitlik, hakkaniyet ve adalet kavramlarına çok önem veren biri olarak Adalet Tanrıçası Nemesis’in önünde uzunca bir süre bekledim. Sonra da Allah’tan evrende yaşayan bütün varlıklar için adalet diledim. Ziyaretimizi tamamladıktan sonra yine şehir merkezindeki diğer müzeye gittik.

Burdur Doğa Tarihi Müzesi

1800’lü yıllarda yapıldığı tahmin edilen Kavaklı Rum Ortodoks Kilisesi restore edilerek Doğa Tarihi Müzesi’ne dönüştürülmüş, müzekart geçerli. Burada bölgede yürütülen çalışmalar sonucunda bulunan milyonlarca yıllık başta fillerin atası mastadonlar (mamutlar) olmak üzere pek çok türe ait kalıntılar sergilenmekte. Buradaki bütün kalıntılar gerçek; sadece girişte sizi karşılayan büyük mastadon iskeleti imitasyon (dişler hariç). Hayran hayran etrafımızı seyrettik. Benim ilk doğa tarihi müzesi deneyimim olduğu için burayı unutmayacağım.

İnsuyu Mağarası

Burdur’un merkezinde yer alan müzeleri ziyaret ettikten sonra ülkemizin turizme açılan ilk mağarası olan İnsuyu Mağarası’na geldik, giriş için 8 TL ödedik. Mağaranın girişinde kuvvetli bir hava akımı vardı. Bu yüzden yolcuların birçoğu mağaraya girmekten vazgeçip mağaranın kapısından geri döndü ve girişteki çay bahçesinde kahve içti. Bizler de üşüyeceğimizi tahmin edemediğimizden hırkalarımızı otobüste bırakmıştık, geri dönmeden donarak içeri girmeyi tercih ettik. Yaklaşık 30-40 metre ilerledikten sonra hava akımının kesildiğini fark ettik, donmaktan kurtulduk. Mağaranın içerisinde sarkıtlar ve dikitler bulunmaktaydı. Karşılaştırma yapmayı sevmesem de Gümüşhane’deki Karaca Mağarası sanki daha güzel

Sagalassos Antik Kenti

Mağaradan sonra gezi sırası çok merak ettiğim Sagalassos Antik Kenti’ne gelmişti. Hava çok sıcaktı, tur zamanımız kısıtlıydı. Bazı yerlerini koşarak gezdim ve bitiş noktasında tur ekibine yetiştim. Haziran ayı olduğu için etrafta sarı çiçekler vardı, biz gideceğiz diye antik kenti süslemişlerdi sanki. Hava sıcaktı, çok fazla merdiven çıkarak tırmanmamız gerekiyordu; ancak ortamın ambiyansı o kadar güzeldi ki bunu dert etmiyorduk

Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’ın anlatımıyla daha önce Sagalassos’u sitede paylaştığımız için çok ayrıntılı bahsetmeyeceğim (tıklayabilirsiniz). UNESCO Dünya Mirası Listesine girmeye çalışan bu kent geçmişte aşkların, itirazların ve imparatorların gözde şehriymiş. İçerisinde bulunan Antoninler Çeşmesi’nden su içenlerin güzelleştiği söyleniyormuş. Ben suyundan içmedim, o yüzden herhangi bir yorum yapamayacağım Çeşme dışında agorası, hamamları, kütüphanesi ve antik tiyatrosu bulunmakta.

Eğirdir Gölü

Göl değil deniz mübarek Çok büyük, masmavi, uçsuz bucaksız… Gölün tadını nasıl çıkarmak isterseniz, tercihi sizi bırakıyorlar. Plajları var, yüzebilirsiniz. Tekne turuna katılabilirsiniz. Bizim yaptığımız gibi bir tepeye çıkıp göle bakarak güzelliğine hayran kalabilirsiniz.

Hoşça Kal Burdur

Eğirdir Gölü’nden ayrıldıktan sonra Ankara’ya doğru yol almaya başladık. Başta gezi ekibimin olmadığından bahsetsem de tur sayesinde pek çok yeni kişiyle tanışmış oldum. Nihal, Songül, Ayşen, Emel, Nurten, Nazmiye, Gülay, Hocalarım, Ayşegül ve diğer bütün katılımcılar sizleri unutmayacağım. İnşallah bir gün yollarımız yine tesadüf eseri bir yerler de kesişir de, beraber geçirdiğimiz 2 günü gülerek anımsarız. Bu vesileyle güzel gezimizin tüm planlamalarından sorumlu olan İbrahim Bey, eşi Özlem Hanım ve kızı Gülce’ye de çok çok teşekkür ederim. Sizlerin sayesinde geziye çok ihtiyacım olan şu günlerde hiç unutmayacağım güzellikte 2 gün geçirdim

Rehbersiz gidecekler antik kentin neresinden başlamaları gerektiğini bilemeyebilir. Ören yeri bekçisi İsa ERYURT ile haberleşilirse kendisi büyük bir gönüllülükle yardımcı olacaktır. İsa ERYURT’un daha önce yaptırdığı genetik analizlerde genlerinin Romalılara benzediği bulunmuş. Bu yüzden kendisini bu bölgenin yerlisi bir Romalı olarak tanıtıyor. Antik kentin turizme kazandırılmasında da gönüllülük esasıyla çalışan çok büyük emekleri olan birisi. Eğer onun dilinden Kibyra’yı dinlemek isterseniz, tıklayabilirsiniz.

Antik Kenti Gezmeye Başlayalım

Tur otobüsüyle antik kente ayrılan yola girdiğimizde yolun her iki yanında antik kente ait eserleri göre göre antik kentin en üst noktasına kadar tırmanmaya başladık. Tırmanışımız sona erdiğinde de otobüsten inerek antik kentte yürümeye başladık. Bu şekilde yönümüzü yokuş aşağı olarak belirlediğimiz için daha az yorulmuş olduk.

Antik çağda, girişinde “Cesur yürekli insanların yaşadığı, hızlı savaş atlarının yetiştirildiği Kibyra’ya hoşgeldiniz.” yazan kentin nüfusu 80 000’miş ve kentte toplam 30 000 asker bulunmaktaymış. Askeri gücünün yüksek olması nedeniyle çevresindeki diğer antik kentlerin güvenliğinden de sorumluymuş. Kentin içinde bazilika, agora, hamam, stadyum ve müzik salonu bulunmakta. Bu yapılardan en önemlilerini aşağıda anlattım, okuyabilirsiniz.

Odeon Sahnesi ve Meşhur Medusa Mozaiği

Müzik Salonu ve Meclis Binası olarak da bilinen Odeon Sahnesi 3640 kişilik kapasitesiyle dünyanın en büyük odeon binası. Burada antik çağda konserler ve tiyatrolar düzenlenmekte, kent meclisleri toplanmakta, uluslararası mahkemeler yapılmaktaymış. Sahnenin önemli özelliklerinden biri de üç boyutlu 7 ayrı renk kullanılarak yapılmış Medusa Mozaiği’ne sahip olması. Bu özelliği ile dünyada tek olduğu söyleniyor. Yapının dış cephesinde ise geometrik şekillerle döşenmiş bir mozaik daha bulunmakta.

Meşhur Medusa Mozaiği demişken hikayesini anlatmadan geçmek olmaz. Yunan mitolojisinde anlatılanlara göre Medusa aslında çok güzel ölümlü bir kızdır ve Okyanusların Tanrısı Poseidon kendisine aşıktır. Poseidon’un karısı Athena bunu duyunca Medusa’yı ve iki kardeşini gorgona çevirir yani yılan saçlı korkunç yüzlü yaratıklara. Medusa kiminle göz göze gelse onu bakışlarıyla taşa dönüştürmektedir. Athena’nın kötülüğü sadece bu lanetle de bitmemiş üstelik. Medusa’yı öldürmek için de Perseus’la anlaşmış. Taşa dönüşmeden Medusa’yı öldürmek pek kolay olmadığı için Perseus tanrıların desteğini almış, Medusa’nın kellesini koparmış. Ödül olarak da Medusa’nın başını (Caput Medusa’yı tıpçılar iyi bilir) beraberinde götürmüş.

Stadyum

Stadyuma giden yolun kenarlarında gladyatör mezarları bulunmaktaydı. Burası 10000 kişilik kapasitesiyle heybetli bir yapıya sahip. Stadyumda spor müsabakalarının yanı sıra gladyatör dövüşlerine de ev sahipliği yapıyormuş.

Hamam

Kibyra’nın Odeon Sahnesi ve stadyumdan sonra 3. önemli yapısı hamamı. Anadolu’nun en büyük hamamlarından biri olma özelliğini taşıyor. Hamamın alttan ısıtma sistemi mevcutmuş. Hamama kadar gitmişken kenarındaki su borusundan akan antik suyun tadına baktık. Yine bu suyun yakınlarında bir meyve ağacı var, isterseniz meyvelerin tadına da bakabilirsiniz

Agora

Agora, antik çağda Kibyralıların alışveriş yaptığı dükkanların bulunduğu, insanların sohbet ettikleri bir alan. Burasının her iki kenarında sütunlar bulunduğu için Sütunlu Cadde olarak da bilinmekte.

Sütunlu Cadde’nin Ana Cadde ile birleştiği noktada bir kapı bulunmakta. Bu kapı, o kadar görkemli süslemelere sahip ki, sanki bir tapınağın içerisinde yer alan kutsal bir alana giriyormuşsunuz hissi veriyor. Aradan yüzyıllar geçtiği için düşen kapı, kazı çalışmaları sırasında tekrar ayağa kaldırılmış.

Hoşça Kal Kibyra

Saatler süren antik kent ziyaretimiz sonrasında “Hoşça kal cesur yürekli insanların yaşadığı, hızlı savaş atlarının yetiştirildiği Kibyra” diyerek gezimize Salda Gölü ve Lavanta Bahçeleriyle devam ettik.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Merhaba arkadaşlar. Ben Özgün. Uzun süreden sonra yeni bir yazıyla buradayım. Geçtiğimiz ay Doğadayız Fethiye paketiyle yapmış bulunduğum 1 haftalık ekstrem aktivite tatilinden bahsetmek istiyorum size. Bu yazı, tatili benim nasıl geçirdiğimden çok etkinliklerin içeriği ve detaylarıyla ilgili olacak. Benim öncesinde bilseydim şunu şöyle yapardım bunu böyle yapmazdım tarzında bireysel yaşadığım pişmanlıkları ve paketin hoşuma giden gitmeyen yanlarını anlatacağım.

Başlamadan önce şunu belirteyim. Etkinliklerin sıralaması herkeste farklı olabilir. Haftadan haftaya, hatta aynı hafta içinde grup ikiye bölündüğünden gruptan gruba değişkenlik gösterebilir. Yani ilk etkinlik bu, son etkinlik şu, ben bunları yapmam zaten, geç giriş yapayım, erken çıkış yapayım diye planlarken pişman olabilirsiniz.

Cumartesi gecesi Doğadayız’ın anlaşmalı olduğu Seden Otel’e girişimizi yaptık. Otel ortalama bir otel. Çalışanlar güzelyüzlü ve kibar. İstekleriniz konusunda ellerinden geleni yapmaya çalışıyorlar. Ama bu tarz bir tatil için otelden beklentileriniz çok olmasın. Size bir kart veriliyor ve hafta boyunca harcamalarınızı bu kartla yapıyorsunuz. Yemek saatleri içinde yemek ve alkolsüz içecekler hariç diğer şeyler için bu kartı kullanıyorsunuz. Haftanın sonunda karttaki borcu nakit ödeyerek kapatıyorsunuz. Odanızdaki havlunuz, yatak takımınız sizin için hazırlanıyor ve 1 hafta sonra siz ayrılırken değiştiriliyor. Yani ekstrem bir durum olmadıkça bunlar değiştirilmeyeceğinden havlunuzu duş sonrası oraya buraya fırlatmayın. Nevresimlerinize iyi bakın. Onlara mahkumsunuz. Odalarda klima var ve çalışıyor. Dolabınızın içinde değerli eşyalarınız için kasa da mevcut. Eğer arkadaşınızla geliyorsanız iki kişilik odada kalma ihtimaliniz yüksek. Ama tekseniz muhtemelen sizin gibi tek olanlarla 2 kişiden bozma 3 kişilik odalara sıkış tepiş yerleştirileceksiniz. Yataklarınız neredeyse birleşik şekilde duracak, haberiniz olsun. Tanımadığınız insanlarla, her ne kadar kısa sürede kaynaşacak olsanız da, koyun koyuna yatacaksınız. Bundan rahatsız olurum diyorsanız arkadaşınızla gidin.

Neyse aktivitelere geçersek: Biz, toplam 80 kişi olarak ilk güne başladık. İlk günümüz 12 adalar tekne turu idi. Toplamda 3 veya 4 koyda duruldu. Her koyda yaklaşık yarım saat kadar duruluyor ve bu koylarda yüzebiliyorsunuz. Bunlardan biri olan ve belki de en güzeli olan Yassıcaada Koyu’nda tekneden inmeli bir duraklama yapılıyor ve o güzel koyun kumsalını gezme fırsatına erişmiş oluyorsunuz. Bugün için özellikle bilinmesi gereken bir durum yok. Mümkün olduğunca erkenden tekneye binip üst katta tentenin altından yer kapmaya bakın. Aksi takdirde koca bir günü güneşin altında ya da alt katta geçirmek zorunda kalabilirsiniz. Sabah ve akşam yemekleriniz otelinizde olacak. Öğle yemeğiniz ise teknede hazırlanıyor. Ana yemek olarak balık ve tavuk seçenekleriniz oluyor. Ayrıca salata, makarna, vs standı oluyor. Oradan kendinize uygun bir menü hazırlayabiliyorsunuz. İlk günün akşamı yemekten sonra otelin havuz kenarında bir bilgilendirme ve tanışma toplantısı oluyor ve burada haftanın geneliyle ilgili bilgi veriliyor. Devamında tanışma maksadıyla isimlerin hafızada kalmasını artırma üzerine oyunlar oynanıyor.

İkinci günümüz rafting günüydü. İkiye bölünmüş olan grup tekrar ikiye bölünüyor. Raftingçilerin yarısı sabah 7.45’te, diğer yarısı ise 11’de dalaman rafting alanına götürülüyor. Maksat grupların aktivite alanında çok beklemek zorunda kalmaması. İlk grup zaman kaybı olmasın diye rafting alanında kahvaltı etmek zorunda kalıyor. Ancak oradaki kahvaltı çok kötü. Sonraki gruplar için ilk grup da kahvaltıyı otelde yapıp çıksın yola diye fikrimizi belirttik. Ne kadar dikkate alırlar bilemiyorum. Yaklaşık 2, 2,5 saatlik uzun bir yolculuk bekliyor sizi. Yorucu bir yolculuk. Rafting alanında kahvaltı ettikten sonra önce kask ve yelekler dağıtılıyor ve dalaman çayına gitmek üzere servislere bindiriliyorsunuz. Bu sefer yarım saatlik bir yolculuk başlıyor. Çayın kenarında bilgilendirme toplantısı yapılıyor ve raftinge başlıyorsunuz. Uzun, keyifli bir rafting bekliyor demek isterdim ancak 4-5 bot yola çıktığınız için dakikada bir bekleme noktalarında beklemek zorunda kalıyorsunuz. Bu beklemeler kısa da değil üstelik. Bayaa bayaa kenara park ediyorsunuz. Yani bir bot geçiyor kenarda bekliyor, hepsi geçince devam ediliyor. Sürekli hızınız kesildiğinden aldığınız keyif de yüksek oranda düşüyor. Ayrıca botların sağlam olduğundan emin olun, bazı botlar ciddi anlamda hasarlı parçalanmış durumda. Bizim binmiş olduğumuz botun altı yırtıktı mesela ve botun içine çökmen gerektiğinde alttan çıkma ya da sığ noktalarda kayaya sürtme ihtimalin artıyordu. Çok sık bekleme yapıldığından, gidilen rota da çok kısa olduğundan, ki bu kısa rotanın da belki yarısı neredeyse durgun su olduğundan, rafting etkinliğinin başındaki çalışanlar fazlasıyla asabi olduğundan bizim haftada 4 gruptan sadece 1 grup tam anlamıyla keyif alabildi, gerisi için çok da hoş olmayan bir gündü. Eğer ilk raftinginiz bu olacaksa rafting bu etkinlikle kafanızda yer etmesin derim. Silip atmadan önce mutlaka bir kez daha daha profesyonel ekiplerin elinden deneyin. Bugün içinde özellikle bilinmesi gereken bir durum yok. Akşamında gece klubü etkinliği var. Eğer sözsüz dumtıs dumtıs club müziklerinden hoşlanıyorsanız deneyebilirsiniz. Ama güzel canlı müzik eşliğinde içkimin tadını çıkarayım kafasındaysanız bunu ve devamındaki 2 gece kulübü etkinliğini de unutabilirsiniz.

Üçüncü günümüz yamaç paraşütü. Bu etkinlik toplamda 1 saatlik bir aktivite olduğundan 5 erli gruplara ayrılıyorsunuz ve yaklaşık saatte 1 otelden servisle dağa çıkarılıyorsunuz. Gün boş kalmasın diye de başka etkinlikler öneriliyor size. Bunlar at safari, macera park ve atv safari. At safari 50 tl idi yanılmıyorsam. Macera park 100 tl, atv safari ise 80 tl. Bence üçüne de gidilmez. Ama illa birine gideyim derseniz macera park en mantıklısı. En azından çok tercih edilmediğinden alan size kalıyor ve parkuru da fena değilmiş. Gidenler eğlenmiş. O kadar para eder mi bilmem.

Ben atv safariye gittim. Bu kadar rezil bir işletme görmedim. Vaadedilenle verilen hizmet arasındaki fark dağlar kadar. Altımıza verilen atvler milattan öncesinden kalma. Sürekli bozulup duruyor. Doğal bir atv rotası oluşturulamamış. Saçma sapan şebekliklerle off road havası verilmeye çalışıyor. Sizi durdurup kafanızdan aşağı su döküyorlar vs. Sürekli birilerinin atv si bozulduğu için ekip de durmak zorunda kalıyor ve sürekli bir bekleme haliyle sıkılıyorsunuz. Konvoy halinde tın tın tın gidiyorsunuz. Öyle arkadaşımla kendimizi dağlara vuracağız, dere tepe çamur toprak gezeceğiz falan yok. Tam anlamıyla rezillikti. Size iki saat vaadediliyor ama rafting gibi beklemeler yüzünden aslında toplamda yarım saat sürüyor sürmüyor. Ben atv bozulduğunda yeni atv bulamadıklarından adamların aracında beklemek zorunda kaldım. Neyseki paramı geri aldım. Ama öyle ya da böyle atvlerinin üzerinde kalabilen ve aynı rezilliği yaşayanlar paralarıyla rezil olduklarıyla kaldılar. Ayrıca buraya ilk geldiğinizde sizi bir süre bekletmeye oyalamaya çalışıyorlar ki oradaki derme çatma tesisimsi yerde bir şeyler alırsınız belki. Kanmayın herkes birlik olsun hızlıca başlatın turu. Ayrıca yüzünüz gözünüz toz olacağından yanınıza yüzünüzü kapayacak bandana ve gözünüzü koruyacak geniş ve tozlanmasına üzülmeyeceğiniz bir gözlük alabilirsiniz. Orada 10 tl lik bandanayı 25 tlye size kitliyorlar. Yine dandik bir gözlüğü de 10 tl ye alabiliyorsunuz. Bunlara para vermek istemiyorum diyorsanız hazırlıklı gidin. Ki beni dinleyin gitmeyin. Yaşadıklarımızdan sonra uyarmamıza rağmen ikinci gruba da aynı şekilde davranmışlar.

Neyseki devamındaki yamaç paraşütü etkinliği önceki rezilliği unutturdu. Harika bir deneyimdi. Bütün hocalar deneyimli donanımlı hoşsohbet insanlardı. Size şehri, yamaç paraşüçülüğünü anlatırlarken zaman nasıl geçiyor anlamıyorsunuz. Yaklaşık yarım saat havada kalınıyor ve her anı ayrı bir keyif. Önce dağların üstünde tur atıyorsunuz, sonra ölüdenizin üstünde, sonra şehrin üstünde derken nasıl bitti anlamıyorsunuz. Gün doğumu ve batımına yakın saatler ayrı güzel. Denk gelirseniz şanslısınız. Bu etkinlikle ilgili bilinmesi gerekenler, yanınıza flashbellek ya da telefon alın foto videoları alabilmek için. Video fotolar için 150 tl istiyorlar ama kesinlikle değiyor. Adamlar o kadar çok müşteriyle uçmuşlar ki nereden nasıl foto çekilir çok iyi biliyorlar. Mutlaka aksiyonlu iniş istiyorum diyin arada size taklalar attırsın. Süreyi biraz kısaltıyor ama değiyor. Yanınızda kesinlikle gözlük getirin. Güneşten dolayı gözlerinizi açamazken manzaranın tadını çıkarmak zor. Fotoğraflar da güzel çıkmıyor. Bu akşamın etkinliği ise paintball idi ama sanırım diğer sonradan ekleme etkinliklerin neden olduğu fiyaskodan sonra kimse gitmek istemeyince iptal oldu.

Dördüncü gün boş gündü. Bugüne 100 tllik Ören Kanyonu gezisi öneriyorlar. Haftanın başında yazılıp parasını ödememiş olsam belki de gitmezdim ama iyi ki de gitmişim. Kesinlikle katılmalısınız. Harika bir kanyondu. Koca gün sürdü ve doyamadık diyebilirim. En sonundaki mağara konusunda beklentilerinizi düşürün ama çünkü epey kısa bir doğal tünelden ibaret şeklinde özetlenebilir. Yine de en keyifli günlerden biriydi. Bol bol suların içinde, doğanın içinde gezdiğiniz, ara ara yüzdüğünüz bir gün. Su o kadar soğuk ki o kadar uzun süre o suların içinde gezip yüzüp nasıl hasta olmadık hala soru işareti. En sonda mağaranın başından kendini akıntıya bırakıp da sonundan çıkmak da ayrı bir keyifti.

Öğle yemeğini hayli geç yiyorsunuz ama hiç aramıyorsunuz da. Kanyonun girişindeki tesiste dönüşte yiyorsunuz. Balık, yanında salata ve içecek mevcut. Dere kenarında günün yorgunluğunun üzerine iyi geliyor. Akşamında ise Türk gecesi var. Akşam yemeği olarak da mangal yapılıyor. Hafif komedyen takılan, kendisinden beklenmeyecek bir ses güzelliğine sahip bir arkadaş gelip siz yemeklerinizi yerken canlı müzik yapıyor. Sesi dediğim gibi çok güzel ve en bilinen, en sevilen şarkılardan ortaya güzel bir şeyler çıkartıyor. Devamında ise dansöz geliyor ve ortam yavaş yavaş gevşemeye başlıyor. Dansöz gittikten hemen sonra başlayan erik dalıyla yok ben hiç oynayamam ki diyen herkesi havuz başında döktürürken izleyebilirsiniz. En kaynaşmalı gecelerdendi. Keyif aldığım tek gece etkinliğiydi.

Beşinci gün bungee jumping günü. Aslında bir sürü şey yapılıyor ama kilit etkinlik o tabii ki. Sabah erkenden safari jeeplerinin kasalarına binip yola çıkıyoruz. Yolda bir tesiste herkes su tabancası alıyor. Fiyatları 15 ve 25 tl. İki kalite var. İkisi de o parayı etmeyecek dandik tabancalar. 15tllik iki sıkmaya elinizde kalıyor. Diğeri daha dayanıklı ama o da 25 tl etmez. Şırınga mekanizmasıyla çalışan köpükten çubuklar düşünün artık. Otelin yakınlarındaki meydanlarda aynısını ucuza bulmak mümkünmüş. Menzili uzun kovadan su çekip fışkırtabileceğiniz güzel bir su tabancanız varsa yanınızda olsun. Yoksa alırsınız artık. Neyse sonrasında Saklıkent’e kadar jeepler arası su savaşı oluyor. Ama trafikte ilerlendiğinden çok sık yan yana gelinemiyor. Anca öndekiler arkadakileri ıslatıyor, arkadakiler de öne sıktıklarının kendilerini ıslatmasıyla yetinmek zorunda kalıyor. Pek atraksiyonlu bir şey canlanmasın kafanızda yani. Tabancayı kullanmaya pek fırsat olmuyor. Ama eğleniyorsunuz bir şekilde. Epey de ıslanıyorsunuz her şeye rağmen.

Neyse bungee alanına varılınca kilolara göre gruplara ayrılınıyor. En kilolular yani 80-100 arası ilk atlıyor. 100 üstü olanlar maalesef atlayamıyor. Aralara alınan dışarıdan müşterilerle de bu sıra iyice uzuyor ve saatler alıyor. O sırada bungee alanının etrafında serbest zaman veriliyor. İsteyen havuzda yüzüyor ki herkes girdiği için çok kirli. İsteyen yandaki çaya giriyor. Biz aktivite yapanları izlerken kendi aramızda muhabbet etmekle yetindik ama çaya girenler gayet memnundular. Orada da su savaşına devam edip ve ringo rafting yapanları ıslatıp eğlendiler. Bungee sırası bayaa uzun sürdüğünden arada alanda öğle yemeklerimizi de parça parça yedik.

Ben ilk atlayanlardandım. 55 mt yükseklikten atladık. Bir anda başladı ve bitiverdi. Keşke beynimde tekrar tekrar oynatabilseydim o kısacık anı. Sonradan 75tl verip aldığım foto ve videolarla dolaylı da olsa tekrar yaşama fırsatı buldum ama ben bu etkinliğe doyamadım diyebilirim. Kesinlikle korkmayın, bu hissi kolay kolay yaşayamayacağınızı unutmayın, bir süreliğine beyninizi kapatın ve atlayın. İnanın pişman olmayacaksınız.

Devamında Saklıkent‘e gidildi. Ama sadece giriş kısmı görülüp güzelim koca kanyon gezilmeden dönüldü. O kadar insan boş boş bungee sırası bekleyeceğimize yine ikiye bölünüp yarımız bungee yaparken diğer yarımız Saklıkent’in tadını çıkarabilirdik ama tabii ki teklifimiz kabul görmedi. Bugünün tek fiyaskosu buydu. Ben önceden gezmiş olduğum için dert etmedim ama gayet mantıklı bir çözümü de varken uygulanmaması herkesin canını sıktı. Saklıkent’i de başka bir zaman detaylı gezersiniz artık. Saatler alacak bir kanyon o da ören gibi.

Devamında ringo rafting vardı ki asıl raftingten çok daha keyifliydi. Koca bir simidin ortasına oturuyorsunuz ve kendinizi çayın akıntısına bırakıyorsunuz. Simit çok çabuk döndüğü için kürek pek işe yaramıyor ama arada etrafınızda dönmek ya da bir yere takıldığınızda kurtulmak için iyi oluyor. Yine her güzel şey gibi kısa sürüyor bu da. Aslında bir gittiğimiz yol kadar daha sürüyormuş ama Doğadayız bu kadarlık kısmıyla anlaşmış. Sanki benzin harcıyoruz çayda giderken neyse.

Devamında da doğal kil çamur banyo havuzlarında çamur banyosu yapıp jeeplerimize binip otelimize geri dönüyoruz. Bu geceki etkinlik de yine bir gece kulübü. İlk kulüp gecesinde oradan çıkıp bunun ortamına da baktığımızdan, bize de hitap etmediğinden gitmedik. Tarz olarak ilkinin aynısı.

Son gün dalış günü. Yine en güzel günlerdendi. Bir kere başta dalış ekibi bizi ağırlayanlar süper insanlardı. Muhattap olduğun insanlar keyifli oldu mu aldığın keyif de artıyor. İki kere dalınıyor. İlki 15-20 dk sürüyor su altı ekipmanlarına alışmanız sağlanıyor ve bu sırada su altı fotoğrafları çekiliyor. Sonra araya öğle yemeği giriyor. Öğleden sonraki seferde ise yine eğitmenler eşliğinde 5mt ye dalıp 20-25 dk su altında vakit geçiriyorsunuz.

Eğer bröveniz varsa iki dalışı da gruptan bağımsız 18mtde geçirebilirsiniz. Ama su altı zenginliğini çok da övemeyeceğim. Canlı çeşitliliği beklentimin altında kaldı. Çanakkale çok daha güzel bence buraya kıyasla. Kaş’la kıyaslama yapamam ama buradan daha iyi diye duydum. 5mt’de çekilen fotoğraflarda canlı çeşitliliği güzel ama. Ekmek atarak tüm balıkları oraya çekip harika fotoğraflar çekiyorlar ona şüpheniz olmasın. Hem bir sürü fotoğraflarınız, hem de balık yemlerken videonuz oluyor. Biraz üstte 18mt için konuşmuştum. Son geceki aktivite ise bir beach club. Ekstra olarak 20tl veriyorsunuz. Sahilde olması dışında hiçbir numarası yok. Hatta diğerlerine kıyasla daha dandik. İlk şatlar ücretsiz. Biz son gece olması hatrına gidelim dedik ama gittiğimize pişman olduk. Dolmuşla geri döndük. Oteldeki sakinlikte haftanın etkinliklerinin fotoğraflarını ana bilgisayardan almış olduk bu sayede. Başında sağlam bir sıra olabiliyor haberiniz olsun. Yani son ana bırakırsanız fotoları alamadan dönmeniz hiç de düşük ihtimal değil.

Ertesi gün otelden çıkışımızı yaptık. Tepeden Kelebekler Vadisi‘ne uğradık. Manzaranın tadını çıkardık. Etkinlikte tanıştığımız iki arkadaşla anlaşıp kendimizi bir anda Yeşil Vadi’de bulduk. Yoğun ve yorucu bir haftayı cennet gibi bir yerde çadır kampı yaparak bitirmek büyük keyif oldu. Sakin, huzur dolu iki gün geçirdik. Bu işletmeyi kesinlikle herkese tavsiye ederim.

Koca bir hafta böyle bitti anlayacağınız. Her anından keyif almadım belki ama totale baktığımda güzel insanlar tanıdım, yapma fırsatını kolay elde edemeyeceğim aktiviteler yaptım. Güzel bir hafta olarak zihnimde yer etti kesinlikle.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Girne Gezilecek Yerler

Girne Yat Limanı: Gündüzü sakin, gecesi bir hayli hareketli olan yat limanı, Girne gezisinin vazgeçilmezi. Sahil boyunca uzanan kafeler, barlar ve restoranların yanı sıra balıkçı tekneleri, tur botları ve yatları ile Girne Yat Limanı şehirde ilk görülmesi gereken yer. Yat limanını en güzel gören fotoğraf açısı, hemen yanındaki Girne Kalesi’nden yakalanıyor.

Girne Kalesi: Bizanslılar tarafından Arap-İslam akınlarına karşı yaptırılan Girne Kalesi, yat limanı ile birlikte şehrin simgesi durumunda. Günümüzde müze olarak kullanılan kalenin içinde Venedik Kulesi, Lüzinyan Kulesi, St. George Kilisesi, zindanlar ve Batık Gemi Müzesi gibi yapıtlar bulunmakta.

Shipwreck Museum (Batık Gemi Müzesi): Girne Kalesi içinde bulunan müzeyi bu listeye özellikle koymamın sebebi, kale geziniz sırasında burayı atlamamanız için. Milattan önce 4. yüzyıl dönemine ait olduğu düşünülen batık, günümüze kadar bulunan en eski gemi olarak biliniyor. 1965 yılında keşfedilen geminin, Büyük İskender’in ölümünden sonra Akdeniz’de kurulan Helenistik Krallıklara ait, 4 kişilik bir gemi olduğu tahmin ediliyor.

Halk Sanatları Müzesi: Girne’nin güzel sahili haricinde, iç kesimlerinde çok hoş dar sokakları bulunmakta. Bu dar sokakların birinde de Halk Sanatları Müzesi yer alıyor. Vakti olanlar için bir tercih olabilir.

Archangelos Michael Church: Başmelek Michael’e adanmış olan, 1860 tarihli Rum Ortodoks Kilisesi, sonradan eklenen çan kulesi ile şehrin en belirgin simgesel yapılarından biri. Girne bölgesindeki kiliselerden toplanan eserlerin sergilendiği bir müze olan kilise, bizim ziyaretimizde içi boş kapalı bir harabe şeklindeydi.

Ağa Cafer Paşa Camii: Zamanın Kıbrıs Beylerbeyi Cafer Paşa tarafından 16. yüzyılın sonlarında yaptırılan cami, yine dar sokakları gezerken karşınıza çıkıyor. Camiye ismini veren Cafer Paşa, kölelikten Trablusgarp muhafızlığına, sonrasında Kıbrıs valiliğine uzanan bir geçmişe sahip. Hatta iki kez Kaptan-ı Derya olarak görev yapmış.

St. Andrew’s Kilisesi: Dini yapılardan oluşan turumuzun son konuğu St. Andrew’s Kilisesi, Kuzey Kıbrıs’taki iki Anglikan kilisesinden biri. Yaklaşık 100 yaşındaki kilise, şehirdeki Hristiyanlar için önemli bir ibadet merkezi.

Biraz da şehrin dışına çıkalım

Mavi Köşk: “Kıbrıs’ta seni en çok neresi etkiledi?” diye sorulsa kuşkusuz cevabım “Mavi Köşk” olur. İtalyan asıllı Rum silah kaçakçısı Paulo Paolides tarafından 1957 yılında yaptırılan bu köşk, birçok ilginç detaya sahip. Askerimizin rehberliğinde, gruplar halinde anlatılan bu evin hikayesini dinlerken garip bir hayranlık ve eş zamanlı nefret duygularını hissediyorsunuz. Bu yazıda uzun uzun köşkü anlatmayacağım. Oraya gitmeden yazılanları okumaktansa, mehmetçiğimizin o güzel anlatımına kulak vermenizi tavsiye ediyorum (Giriş ücreti: 3 TL. Anlatım yaklaşık 30 – 40 dakika sürüyor).

Tarihi Tank: Mavi Köşk sonrası dar yollardan ilerleyerek Tarihi Tank’ın olduğu bölgeye geldik. Beşparmak Dağlarındaki bu tank, savaş efsanesi olarak anlatılsa da, aslında gerçek bir olaydır. 2 Ağustos 1974 günü Lapta muharebelerinde görev alan bu tank, karanlık bir vakitte dar ve müsait olmayan yollardan buraya kadar gelmiş, yola döşenen mayın yüzünden hasar almıştır. Arkasından gelen tank da, yolu açmak için bu tankı şimdiki yerine itmiştir. Böylesine bir olayı yerinde görmek ayrı bir gurur verici.

St. Hilarion Kalesi: Kudüs’ün Araplar tarafından alınmasıyla Kıbrıs’a gelen Aziz Hilarion’un ismini verdiği kale, Beşparmak Dağlarına kurulu 3 kaleden en batıda olanı. Başlarda sadece manastır ve kilise bulunan yapı, muhtemel Arap saldırılarına karşı kaleye çevrilmiş ve çeşitli uygarlıklarda çevresi genişletilmiş. Kalenin yüksekliği en tepede 700 metreye kadar ulaşmakla birlikte, oldukça güzel bir manzaraya sahip. Kaleyi tam anlamıyla gezmek oldukça zaman almakta. Kapanış saati 18.00 olsa da 17.00 den sonra ziyaretçi girişi kabul edilmiyor. Giriş ücreti 7 TL.

Bellapais Manastırı: Yapımına 12. yüzyılda başlanmış olan manastırın ismi Fransızca’da “barış manastırı” anlamına geliyormuş. Gotik mimarinin Kıbrıs’taki güzel bir örneği olan manastırın büyük bir kısmı günümüze kadar bozulmadan gelebilmiş. Dönem dönem klasik müzik konserlerine de ev sahipliği yapan manastır, güzel bir Girne manzarasına sahip. Yine manastırın bulunduğu köy de görülmeye değer.

Bufavento Kalesi: Beşparmak Dağları’ndaki bir diğer kale olan Bufavento Kalesi’nin 1191 yılında yapıldığı tahmin edilmekte. 950 metre yüksekliği ile ulaşımın oldukça zor olduğu kaleye sadece alttan bakmakla yetindik. (Saat 18.00 sularıydı, yoksa çıkardım yani )

Boğaz Şehitliği: Kıbrıs’ta harekat sonucu şehit düşen askerlerimiz ve mücahitlerimiz için birçok şehitlik bulunmakta. Bunlardan biri de en fazla şehidimizin yattığı Boğaz Şehitliği. 300 Türk askeri ve 26 mücahidin mezarının bulunduğu şehitlikte, Piyade Onbaşı Cengiz Kurtuluş’un şehit olduğunda cebinden çıkan mektupta yazılanları okurken eminim ki çok duygulanacaksınız.

Karaoğlanoğlu Şehitliği: Girne’ye yakın diğer bir şehitlik olan Karaoğlanoğlu Şehitliği’nde 70 askerimizin mezarı bulunmaktadır. Şans eseri orada arkadaşlarıyla bulunan bir mehmetçiğin anlatımıyla şehitlik hakkında güzel bir bilgi sahibi oldum. Orada bulunan heykellerin, sütunların, hatta mezar taşlarının beş basamaklı olmasının, yani hepsinin bir anlamı olduğunu öğrendim. Örneğin beş basamaklı mezar taşları Beşparmak Dağları simgelemekteymiş. Şehitliğin hemen yanında görülmeye değer bir Açık Hava Müzesi bulunuyor.

Hazreti Ömer Türbesi: İslamiyetin doğuşu sonrası, Kıbrıs’ın fethi için adaya keşif amacıyla gelen Hz. Ömer ve altı silah arkadaşı burada şehit olmuşlar. Girne’nin doğusunda türbesi olan Hz. Ömer, Müslüman bir savaşçıdır. Halife Hz. Ömer ile karışmasın.

Türbe ziyaretimiz ile birlikte Girne’ye noktayı koyup, Gazimağusa’ya doğru yol aldık. Söylemeden geçmeyeyim; vakti olanlar için Kantara Kalesi ile Karaman, Koruçam ve Akdeniz köyleri de güzel tercihler olabilir.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

En uygun Ankara – Ercan Havalimanı biletlerinin alınmasından sonra sıra Trabzon – Ankara uçuşlarına gelmişti ki, fiyatların uçuk derecede olması ve zamanlamanın uymaması nedeniyle araçla gidilmesine karar verildi. Böylesi maliyet ve vakti verimli kullanma açısından en mantıklı seçenekti.

Beklenen gün geldi, araçla Ankara’ya ulaşıldı. Uçağın Kıbrıs’a inmesiyle birlikte bir anda yorgunluk unutuldu. Daha önce anlaşmış olduğumuz Ayaz Rent a Car dan aracımızı alıp Lefkoşa’ya doğru yolculuğumuz başladı.

Lefkoşa Gezilecek Yerler

Lefkoşa, dünyada sadece ülkemiz tarafından tanınan yavru vatan KKTC’nin ve Güney Kıbrıs’ın resmi başkenti. Arada iki ülkeyi ayıran yeşil bir hat bulunmakta. Sınırlar arasında kalan bölgede ise Birleşmiş Milletlere bağlı güvenlik güçleri yer alıyor. Lefkoşa, ikiye bölünmüş olması ile dünyadaki tek başkent.

Öncelikle söylemem gerekirse, beklentinin çok da yüksek olmaması gerekiyor. Şehirde geçirilecek bir günün fazla geleceğini düşünmekle birlikte yarım günün yeterli olacağını söyleyebilirim. Zaten gezilecek yerler yürüme mesafesinde.

Girne Kapısı: Şehre girerken bizi selamlayan, şehirden ayrılırken bizi yolcu eden Girne Kapısı, şehre girişi sağlayan 3 kapıdan birisi. Venedikliler tarafından 1567 yılında yapılan kapı, kenti saldırılara karşı korumak için yapılmış.

Venedik Sütunu: Gazimağusa’daki Salamis Antik Kenti’nden 1550 yılında getirildiği düşünülen 6 metrelik bu sütun, adayı ele geçirmenin bir sembolü olarak Venedikliler tarafından şehre getirilmiş. Girne Kapısı’ndan Girne Caddesi boyunca ilerlediğinizde direk karşınıza çıkacak olan yapı, şehre öylesine gelmişseniz dikkatinizi bile çekmeyecektir. (Örn: Samet ve Burak )

Selimiye Cami (St. Sophia Katedrali): Lefkoşa’nın bana göre en görkemli yapısı. Lüzinyan döneminde 13. yüzyılda yapımına başlanıp, 14. yüzyılda tamamlanan katedral, Gotik mimariye sahip. Birçok kez yağmalanan yapı Osmanlılarla birlikte camiye çevrilmiş. Lefkoşa gezinizde kesinlikle ziyaret etmenizi tavsiye ediyorum.

Bedesten (St. Nicholas Kilisesi): Selimiye Cami’nin hemen yanında bulunan Bedesten, görülmesi gereken bir diğer eser.  12. yüzyılda Bizanslılar tarafından inşa edilmiş. Daha sonra adaya hakim olan medeniyetler tarafından çeşitli eklemeler, düzenlemeler yapılan kilise, Osmanlılar zamanında çarşı ve depo olarak kullanılmış.

Büyük Han: Adanın Osmanlıların eline geçmesiyle 1572 yılında yapılan Büyük Han, Kıbrıs’ın en büyük hanlarından biri. Tamamı taştan inşa edilen, 68 odadan oluşan handa soluklanabileceğiniz kafenin yanı sıra, Kıbrıs’a özgü hediyelik el işi, antika gibi eserlerin bulunduğu dükkanlar yer almakta.

Arap Ahmet Cami: Başkentteki bir diğer dini yapı olan cami, 1845 yılında bir kilise üzerine inşa edilmiş. Cami adını Kıbrıs’ın fethinde yer alan Osmanlı generallerinden biri olan Arap Ahmet Paşa’dan almış.

Derviş Paşa Konağı ve Etnografya Müzesi: Girip girmemekte tereddüt ettiğimiz, bilet gişesindeki görevlinin ısrarı üzerine girdiğimiz müze, tarihteki Kıbrıs yaşantısını gözler önüne sermekte. Müzenin bulunduğu konak, Kıbrıs’taki ilk Türk gazetesi olan “Zaman” gazetesini çıkaran, aynı zamanda konağın da sahibi olan Derviş Paşa’nın adıyla anılıyor.

Kumarcılar Hanı: Asıl adı “Kumari Han” olan Kumarcılar Han, tam net olmasa da 17. yüzyılın sonlarında inşa edilmiş. Giriş kapısındaki Gotik kemer, yapının kalıntılar üzerine yapılmış olabileceğini düşündürmekte. 44 oda bulunan hanın içinde Büyük Han gibi bir kafe bulunuyor.

Mevlevi Tekke Müzesi: Girne Kapısı’nın güneydoğu cephesinde bulunan müze, 17. yüzyıl başlarında yapılmış. Kapalı olduğu için ziyaret edemediğimiz müzede Mevlevi giysileri, etnografik malzemeler gibi eserler sergilenmekte.

Belediye Pazarı (Bandabuliya): Kıbrıs’a özgü kıyafetlerin, sebze, meyve ve baharatların bulunabileceği pazar, Lefkoşa’nın ilk sebze çarşısı olma özelliğini taşıyor. 1932 yılında günümüzdeki şeklini alan pazarda ücretsiz Wi-fi de bulunmakta

Ermeni Kilisesi: Gotik tarzda yapılmış kilise, Osmanlıların adayı fethetmesiyle birlikte Ermeni Kilisesi haline çevrilmiş. 1963 yılında şehrin ikiye bölünmesinden sonra Ermeniler kiliseyi terk etmiş. Bu olay sonrasında harabeye dönüşen yapı, yakın geçmişte tekrar restore edilmiş.

Barbarlık Müzesi: Lefkoşa adına tek pişmanlığım bu müze. Çünkü saatlerine dikkat etmediğim için bu müzeyi göremedim. Müzenin içinde ne mi var? Burası, 1963 yılında Kıbrıs Türk Kuvvetleri Alayı Doktoru Binbaşı Nihat İlhan’ın eşi ve çocuklarının sığındıkları banyoda katledildiği bina. Daha sonradan müze haline çevrilen binanın ziyaret saatlerini buraya eklemek istiyorum:

Yaz Dönemi

Perşembe Hariç 08:00 – 15:30

Perşembe Günleri ÖÖ: 08:00 – 13:00 / Ö:S:14:00 – 18:00

Kış Dönemi

Perşembe Hariç 08:00 – 15:30

Perşembe Günleri ÖÖ: 08:00 – 13:00 / Ö:S:14:00 – 17:00

Bu listenin haricinde adada birçok görülmeye değer dar sokak bulunmakta. Şehrin sokaklarını adımlarken ister istemez bu dar sokaklara rastlayabilirsiniz

Son olarak yazımın başlarında bahsettiğim sınırı görmek isteyenler Büyük Han tarafından Kurtbaba Sokak istikametinde ilerleyebilirler. Daha sonradan öğrendiğim kadarıyla “yeşil hat” bölgesine de girebiliyormuşuz İlginç bir deneyim olabilir.

Lefkoşa’nın ardından Girne’ye doğru yolculuğumuz başladı.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kıbrıs Hakkında

Eğer Kıbrıs’a yurt dışına çıkıyorum mantığıyla giderseniz hayal kırıklığına uğrarsınız. Çünkü takdir edersiniz ki adanın her tarafı Türklerle ve Türkçe yazılarla kaplı. Ülkemizin farklı illerini geziyor gibi hissettim açıkçası. Kıbrıs Türklerinin bizi sevmediği ve ayrılmak istediği gibi düşünceleri olduğuna orada tanık olmadım. Ayrıca insanı oldukça nazik ve yardımsever

Kıbrıs Vize İstiyor Mu?

Her ne kadar kardeş ülkemiz Azerbaycan bizden vize istese de, yavru vatanımız bizden vize istemiyor. Hatta kimliğimizi alıp elimizi kolumuzu sallayarak ülkeye giriş yapabiliyoruz. Eğer kimlikle giriş yapılacak ise size verilen bir kağıda pasaport kontrolünde isim soy isim yazmanız isteniyor. O kağıt yolculuğunuz bitene kadar yanınızda bulunmalı.

Bir de pasaport seçeneği var. Şahsen ben, kimlik gibi bir rahatlık varken pasaportla ülkeye girişi önermiyorum. Çünkü, pasaportunuzdaki Kıbrıs damgası ileride yapacağınız Yunanistan seyahatine engel olacaktır.

Kıbrıs Para Birimi

“Bu başlığı gerçekten açtın mı?” diye sorabilirsiniz Bana da garip geliyordu ta ki arkadaşlarımdan da bu soru gelene kadar. Kıbrıs bizim gibi TL kullanıyor ve birçok bankanın ATM lerine ulaşmak mümkün. Tabii ki şehir merkezlerinde turistler için Euro işaretlerine sık sık rastlayacaksınız. Bu arada Kıbrıs ucuz diyenlere bir çift lafım olur söyleyeyim Ülkemizden hiç de farklı değil, hâttâ bazı ürünlerde daha pahalı diyebilirim. Ucuz gördüğüm tek şey benzindi sanırım.

Kıbrıs’ta Ulaşım

Sanırım öncelikle söylemem gereken şey, ulaşımın ters taraftan aktığı. Bu duruma alışmak hem yaya için, hem de araçlarda her ne kadar zor gözükse de, ayak uydurmak çok uzun sürmüyor. Arada eskiyi hatırlayıp hatalar yapılmıyor değil
Ülkede şehir merkezlerine ulaşım konusunda bir sıkıntı bulunmuyor. Otogarlardan sürekli iller arası otobüsler mevcut. Hava limanından da Kıbhas denilen otobüs servisleri günün belli saatlerinde Lefkoşa, Girne, Mağusa, Güzelyurt ve Lefke’ye seferleri bulunmakta. Sefer saatleri ve ücretleri için sitesi –> TIK TIK

Adayı il merkezleri dışında gezmek istiyorsanız araç kiralama şart gibi. Çünkü Mavi Köşk, dağdaki tank, bazı önemli kaleler, Karpaz adaları gibi yerlere ulaşım toplu taşımayla yapılamıyor. Araç kiralama konusunda da bizim tercihimiz Ayaz Rent a Car oldu.

Bu süreçte araç kiralama şirketlerinideki insanların ne kadar rahat olduğunu gördük Günlüğü 90 TL’den kiraladığımız Hyundai i10 yerine Hyundai Elantra verdiler. Aracın birçok yerinde hasar olmasına rağmen kağıda hasarları yazmadılar, itiraz edince “siz videoya çekin, ben bütün hasarları biliyorum” diye bir cevap aldım. Dönüşte de anahtarı kutunun içine bıraktık. Bu kadar rahat insanlar ve hâlâ sorun çıkmadı

Araç kiralayacaklar için bir uyarım olacak, ters şeritten akan trafiğin haricinde dikkat edilmesi gereken bazı konular var. Bunlardan birincisi kavşağa girerken eğer kavşakta araç varsa kesinlikle kavşağa girmemeleri, ikincisi ise hız kurallarına uyulması. Hız konusunda çok dikkatliler, her tarafta uyarıcı tabelalar ve hemen peşinden gelen kameralar bulunuyor. Dikkatli olmakta fayda var.

Kıbrıs’ta İletişim

Yavru vatanda olsak da orası yurt dışı. Yani telefonlarımız ülkemizdeki gibi çalışmıyor. Ya hattımızı yurt dışına açmak ya da oradan yeni bir hat almak gerekiyor. Hattımızı yurt dışında kullanmak bize çok maliyet-etkin gelmediğinden 3 kişi bir hat kullanalım istedik. Karşımızda Vodafone ve Turkcell seçenekleri vardı. Biz tercihimizi Vodafone’dan yana kullandık. 500 dk konuşma ve 6 gb internete hava alanında 70 TL ödedik.

Kıbrıs’ta Konaklama

Herhalde bu konuda en geniş yelpazeye sahip yerlerden birisidir Kıbrıs. Ülkemizde yasal olmayan kumarhanelerin (casinoların) Kıbrıs’ta yasal olması ülkemizden birçok vatandaşın bu sebeple yavru vatana gitmesine sebep oluyor. Bu nedenle de casino-hotellerden hostellere, ev kiralamaktan couchsurfing e kadar birçok tercihiniz var.

Ben Kıbrıs’ta kaldığımız yerlerden bahsedeyim:

Hostel Maxim, Girne: Bir daireden bozulup odaların otele çevrildiği bir hostel burası. Sahibi Maxim de orada yaşıyor. Girne’deki konaklama yerlerinin aşırı pahalılığı nedeniyle burayı tercih ettik. Gece üşümemiz haricinde gayet iyi bir yer. Maxim çok sıcakkanlı biri

Long Beach Life Block, Gazimağusa: Hayatımda ilk defa Airbnb‘den ev kiraladım. Güzel bir deneyimdi Mağusa’nın kuzeyindeki İskele bölgesindeki bu ev oldukça temiz ve kullanışlı, sahibi Sara da ilgili bir insan. Tavsiye edilir. Ücreti de Kıbrıs geneline göre gayet uygundu.

Kıbrıs Rota

Bence araba kiraladıysanız 3 gün ideal Kıbrıs için. Rahat rahat gezeyim diyorsanız da 4 gün fazlasıyla yetecektir. Bizim rotamız ise şöyle oldu:

1. Gün: Lefkoşa – Girne
2. Gün: Girne – Mavi Köşk – Dağdaki tank – St. Hilarion Kalesi – Bellapais Manastırı – Buffaventalo Kalesi
3. Gün: Gazimağusa

Açıkçası bir günümüz daha olsaydı Karpaz adalarına da gitmeyi isterdim.

Kıbrıs Gezilecek Yerler

Diğer rota yazılarımda olduğu gibi bu kısmı da vakit bulunca dolduracağım inşallah Ama öncesinde hiç olmazsa gezi öncesi çıkarmış olduğum haritamı buraya yerleştireyim.

Kıbrıs’ta Yemek

Sonuçta orası bizden bir parça. Yemek konusunda farklı bir şey beklemeyin. Ülkemizden farklı olarak ilk defa orada duyduğum yöresel lezzet şeftali kebabını Kelin Yeri‘nde denedik. Şeftali ile uzaktan yakından alakası olmayan bu kebabın dürümü 22 TL, porsiyonu 30 TL idi. Tadı bize çok da beklediğimiz gibi gelmedi açıkçası. Ama Kıbrıs’a gitmişken denenebilir.

Bir de tavsiye üzerine gittiğimiz Lefkoşa’daki Ghetto Cafe var. Burada da övülen hamburgeri denedik. Sınıfı geçtiğini söyleyebilirim.

Yazıyı tamamlamadan önce hem askerdeki arkadaşımız Ahmet’ten, hem de Kıbrıs’ta bir dönem yaşamış akrabalarımdan duyduğum bir işletmeden bahsedeyim. Adı Mr. Pound. Mağaza içindeki her şey 7 TL. Zamanında bizde de var olan “bir milyoncular” gibi bir mantıkta hizmet veriyor. Vakit bulursanız ve ilginizi çekerse bu mağaza gezilebilir.

Üç günlük Kıbrıs gezimizin özeti böyle. Gece hayatı ve casinolara değinmediğimin farkındayım. Çünkü ilgi alanım değil Bir başka yazıda görüşmek üzere…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kurban Bayramı tatilinin 10 gün olmasını fırsat bilerek çıktığım bu yolda bana dostum Ahmet eşlik etti. Hava yoluyla ulaştığımız Antalya’dan kiraladığımız araç ile hiç vakit kaybetmeden Salda Gölü’ne doğru hareket ettik. Ancak karnımız acıktığı için göle gitmeden önce Yeşilova ilçesine uğradık. Aklımızda daha önceden belirlediğimiz tostçular vardı. Yumurtalı ve kıymalı tost seçeneklerimizden kıymalı olanını seçtik. Bu yüzden de  hedefimiz Gül Tost oldu.

Burası küçük, salaş bir mekan. Tostu yapan abimiz ve eşi çok tatlı insanlar. Kıymalı tostları da oldukça lezzetli. Yarım ekmeğe tost 3 TL. Biz bir taneyle doyamadığımız için ikincisini sipariş etmek durumunda kaldık

Karınlar doydu, keyifler yerinde. Gölün serin sularına girmemek için bir sebep kalmamış. Ancak öncesinde Salda Beldesi’ne gidip, göl manzarasını yükseklerden seyre dalalım dedik. Göle 3 kilometre uzaklıktaki beldeden manzara müthiş…

Bu arada Salda Gölü’nün konumundan biraz bahsedeyim. Bu gölün meşhur olmasının gecikmesindeki ana sebep bence konumu. Burdur’a 75, Denizli’ye ise yaklaşık 85 kilometre uzaklıktaki Salda Gölü, Burdur’un Yeşilova ilçesinde yer almakta. Şehirler arası yolların bu kadar uzağında kalması eminim ki keşfedilmesine etki etmiştir. Gerçi bu doğa harikaları ne kadar geç keşfedilirse o kadar iyi bence 

Peki bu gölü diğer göllerden ayıran ne?  Fotoğraflarda gördüğümüz muhteşem turkuaz renginin haricinde gölün birçok özelliği mevcut. Öncelikle Salda Gölü, 184 metre derinliği ile ülkemizin en derin tatlı su gölü. İkinci olarak, Mars‘ın yüzey özelliğini taşıyan dünyadaki 2 yerden birisi. Gölde bulunan magnezyum yüklü beyaz kayalar Mars’ta da bulunmaktaymış. Ayrıca killi kumu sayesinde çamur banyosu yapmaya oldukça elverişli. Ve bu tektonik göl, çevresinde kamp yapmaya uygun birçok alan barındırıyor. Daha ne olsun

Yüzme konusuna gelecek olursak, Salda Gölü’nde belli bazı noktalarda yüzmeye izin veriliyor. Bunlar: Yeşilova Belediye Halk Plajı, Salda Orman Bakanlığı Tabiat Parkı, Doğanbaba Halk Plajı. Bu noktalar dışında yüzülmesi önerilmiyor. Ancak bahsedilen yerlerde de istenilen turkuaz rengi görülmüyor. Bu yüzden yüzmenin tavsiye edilmediği bir bölgede (Salda Beldesi’nden gördüğümüz noktada) göle girdik. Zaten bizimle aynı fikirde olan birçok insan da oradaydı. Kamp atanlar, düğün fotoğrafı çekilenler…

Belirtilen yerler dışında suya girmenin yasak olmasının sebebi, kumun bazı yerlerde sizi bataklık gibi içine çekmesi. Bu yüzden yasak bölgelerde suya giren kişilerin dikkatli olması gerekiyor. Bir de gölde su yılanları mevcutmuş. Ama bize görmek nasip olmadı Onların da zararsız olduğunu söyleyeyim.

Son olarak Salda’da yapılacak en güzel aktivite, gün batımını izlemek. Bunun için de yaklaşık 35 kilometrelik göl çevresini biraz turlamak gerekiyor. En iyi açıyı bulabileceğiniz kısım ise beyaz kayaların karşısındaki bölüme denk geliyor. Burada gün batımını izlemek ayrı bir keyif…

Haritadaki işaretli yer beyaz kayaların bulunduğu bölge. Hemen batısında da biz göle girdik.

Böylece günümüzde herkesin “Maldivler” diye adlandırdığı Salda Gölü’nü de görmüş olduk. Ülkemizdeki bilinen-bilinmeyen yüzlerce güzelliği keşfetmeye devam…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Bundan yıllar yıllar önce çok küçükken gelmiştim Side Antik Kenti’ne. Buraya dair hatırladığım iki şey vardı. İlki, bizim ziyaret ettiğimiz günün gecesinde milli piyango çekilişi vardı, onun için hazırlıklar yapılıyordu. İkincisi ise, çok güzel bir sahile sahip olduğuydu.

Side, Antalya’ya yaklaşık 70 kilometre uzaklıktaki Manavgat ilçesinin turizm beldesi. Mavi bayraklı plajlarının yanında antik kentiyle de ün yapmış bir belde. Milattan Önce 7. yüzyılda kurulduğu sanılan kent, günümüze kadar birçok uygarlığa ev sahipliği yapmış. Geniş bir alana yayılan antik kentin gezilecek kısımlarından müzesi ve tiyatrosu ücretli. Müzekartla ücretsiz olarak gezebileceğiniz Side Müzesi’nin girişi 10 TL iken; antik tiyatronun giriş ücreti 20 TL.

Antik kent eserlerini müzede değil de yerinde görmeyi seven biri olarak  bu tarz müzelere ön yargılı girerim. Ama Side Müzesi gerçekten beni etkiledi. Roma devrine ait agoranın karşısındaki hamamın restore edilmesiyle faaliyete geçen müzede Helenistik, Roma ve Bizans dönemine ait birçok tarihi eser görebilirsiniz. Mesleğimle birebir alakalı Hygieia heykeli benim en çok dikkatimi çeken eser olmuştu.

Müze haricinde ücret ödeyerek girebileceğiniz diğer yapı olan antik tiyatronun bir özelliği bulunmakta. Bazı kaynaklarda 15 bin , bazılarında ise 20 bin kişi seyirci kapasitesi olduğu söylenen tiyatronun, arkasına destek teşkil edecek bir tepe bulunmadığı için Doğu Akdeniz Bölgesi’nin tek Grek-Roma eseri olduğu söylenmekte. Helenistik dönemdeki küçük bir tiyatronun üzerine kurulmuş olma ihtimali ise diğer özelliği. 3 katı bulunan tiyatro ziyaret edilmeye değecek noktalardan biri.

Gelelim Side’nin sembolü olan Apollon Tapınağı’na. Tapınak adını mitolojide müziğin, sanatların, güneşin, ateşin ve şiirin tanrısı olan Apollon’dan almış. Yaklaşık 2 bin yıllık tarihi bulunan tapınak sahil kenarına çok yakın bir yerde bulunuyor. Bu bölgede güneş batışını izlemenin güzelliğinden bahsediliyor. Denemesi bedava

Bu yazıda bahsedeceğim diğer antik kent Perge ise, Antalya’ya 17-18 kilometre uzaklığı ile şehir merkezine en yakın ve tüm Anadolu’nun en düzenli Roma dönemi kentlerinden biri. Girişin 25 TL, Müzekart ın geçerli olduğu bu antik kent, düzeni dışında gördüğüm en geniş alana sahip kentler arasındadır. Hemen girişin yanında gittiğimiz zaman ziyarete kapalı antik tiyatro ve stadyum bulunmakta. Girişte ise uzun bir yol yürüdükten sonra sizi, M.S 4 yılında yapılmış olan Septimius kapısı karşılıyor. Alan o kadar geniş ki; güneşin tepede olduğu saatlerde gezmenizi tavsiye etmiyorum. Zira, biz zaman kısıtlılığından dolayı öyle yapmak durumunda kaldık ve biraz bronzlaştık

Perge ya da Hitit tabletindeki ismiyle “Parha”; kuzey-güney, doğu-batı olmak üzere 2 ana caddeden oluşuyor. Caddelerde bol bol sütunlar görebilirsiniz Kuzey – güney caddesinin sonu anıtsal su çeşmesine çıkıyor. Bu çeşmelerden 4 tane bulunmaktaymış. Bunun yanında su kanalları ve hamamların bulunması Perge’yi “su kenti” olarak nitelendirilmesine vesile olmuş.

Bunların haricinde okuduğum bir haberde, yakın zamanda yapılan kazıda Roma İmparatoru Marcus Aurelius Antoninus’un tek parça halindeki heykeli bulunmuş. Bu özelliğiyle dünyada tek olduğu söyleniyormuş. Meraklılar için Antalya Müzesi’nde sergilenmeye başlanmış.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel