Makedonya’nın başkenti Üsküp’ten kiraladığımız araçla başlayan yolculuğumuz güneye doğru devam etmiş, Bitola ve Ohrid’de günü noktalamıştık. Ohrid’e ayırdığımız zamanı fazla bulunca Arnavut topraklarına girişimiz tahminimizden erken olmuştu. Bu yüzden de ülkedeki ilk vakitlerimizi ülkenin güneyinde geçirmiştik (Yazısı için tıklayın).

Artık tekrar plana dönme vakti. Bunun için sabahın ilk ışıklarıyla beraber yola koyulduk. Bir gün öncesinde birbirimize söylediğimiz “Geldiğimiz bu yolu kullanmayalım” sözünü tutarak deniz kıyısından kuzeye doğru bol manzaralı bir yolculuk yaptık.

İlk durağımız Vlore (Avlonya) oldu. Burası Arnavutluk’un deniz turizmi yükünü çeken şehir diyebilirim. Özellikle Dhermi bölgesindeki plajlar oldukça güzeldi. Mayıs ayında gittiğimiz için sezonu yakalayamadık ve ben bu güzel plajlardan mahrum kaldım ☹

Vlore’de soluklandıktan sonra diğer bir şehir Fier’e yöneldik. Buradaki molamızın amacı bir şeyler atıştırmaktı. Bölgeye gitmişken Apollonia Antik Kenti görülebilir (Yolu çok kötüydü, dönmek zorunda kalmıştık).

Fier’in ardından ise yaklaşık 1 saat içinde Durres’teydik. Burası Arnavutluk’un 2. büyük ili ve başkent Tiran’a yaklaşık yarım saat uzaklıkta.

Durres’in en popüler turistik yapısı amfitiyatrosu. UNESCO’ya da aday gösterilen amfitiyatro, M.S. 2. Yüzyılda Roma İmparatoru Trajan’ın emriyle yapılmış ve yaklaşık 20 bin kişilik kapasiteye sahip. Günümüzde yaklaşık yarısı ortaya çıkarılan yapı, şehrin merkezinde yer alıyor.

Amfiyatroya uzaktan göz gezdirirken sarı kubbeli cami dikkatimi çekti. Kral Ahmet Zogu tarafından 1931 yılında eski bir Osmanlı camisi yerine yaptırılan cami, açıldığında Arnavutluk’un en büyük camisiymiş. Enver Hoca ‘nın diktatörlüğünde kapattırılan ve minaresi yıkılan cami, 1993’te tekrar ibadete açılmış. Adına da Durres’teki bir diğer cami olan Fatih Cami’den ayrılması için Büyük Cami denilmiş.

Durres’i hızlıca bitirip asıl hedefimiz Tiran’a ulaştık. Aracımızı park ettiğimiz alan Nene Tereza Caddesi’ne açılıyordu. Burası iller arası otobüslerin de şehre gelenleri bıraktığı bölge. Hemen çevresinde Arkeoloji Müzesi ve Makine Mühendisliği Fakültesi bulunuyor. Tiran’a ayak bastığımıza göre artık gezi listesini yazabilirim

Tiran Gezilecek Yerler

İskender Bey Meydanı: Listeye şehrin ana meydanı ile başlayayım. Gezilecek – görülecek yerlerin bir kısmı bu meydan ve çevresinde yer almış. Meydanın tam ortasında kocaman bir Arnavut bayrağı ve İskender Bey heykeli bulunuyor. İskender Bey ismiyle bilinen Gjergj Kastrioti, Arnavut halkı için büyük önem taşıyan bir şahsiyet. 15. Yüzyılda Osmanlı’ya karşı yaptığı başarılı mücadeleler ile halkın sevgisini kazanmış. Zaten bu durum şehrin en büyük meydanına isminin verilmesinden belli. Burası ayrıca kutlamaların yapıldığı meydan. Biz gittiğimizde hoparlörlerden gelen müzik sesi çok güzeldi. Meydanın çevresinde bulunan Enver Hoca’nın emriyle yapılan sığınakları da ziyaret etmeyi unutmayın.

Saat Kulesi – Kulla e Sahatit: Meydanda sağa sola bakılınca göze çarpan en yüksek yapı olan saat kulesi, 1811 yılına ait bir yapı. Yüksekliği 35 metre olan kule, zamanın Osmanlı Türkleri tarafından yapılmış ve Venedik’ten getirilen orijinal bir çanı varmış. Yıllar geçtikçe üzerindeki saat birçok kez değiştirilmiş. Kulenin gece görüntüsünü görmedim ama çok güzel diyorlar

Ethem Bey Cami: Saat kulesinin hemen yanında yer alan caminin yapımına 18. Yüzyıl sonlarında Molla Bey tarafından başlanmış, bitirmek ise oğlu Ethem Bey’e nasip olmuş. Enver Hoca rejiminden dolayı kapatılan cami, 1991 yılında komünizm rejimine karşı gelen yaklaşık 10 bin Müslümanın camiye gelerek ibadet etmesi ve polisin duruma müdahale etmemesi neticesinde tekrar açılmış. Bu yönüyle günümüzde Arnavutluk tarihi için farklı bir öneme sahip bu cami.

Ulusal Tarih Müzesi: Meydandaki bir diğer yapı olan Ulusal Tarih Müzesi, Tiran’daki en büyük müze konumunda. Faaliyete 1981 yılında geçen müzenin içinde eski çağlardan günümüze kadar olan eserlerin sergilendiği bölümler bulunmakta. Müzede İskender Bey’in kılıcının ve kaskının birebir kopyasının sergilendiğini de ekleyeyim.

Opera Binası: Ülkenin en büyük tiyatro binası yine başkentin meydanında yer almakta. Bol vakti olanlar için farklı bir tercih olabilir.

Piramit: Bu yapı Tiran adına gördüğüm en ilginç şey olabilir Enver Hoca’yı onurlandırmak adına yapılan bu eser 1988 yılında müze olarak açılmış. Ancak komünizmin yıkılmasından sonra planlar suya düşmüş. Şu an ise gençlerin eğlencesi haline gelmiş durumda.

Saint Paul Cathedral: Papa II. John Paul’un 1993 yılında Arnavutluk ziyareti ile temel taşı atılan kilisenin inşası 2002 yılında bitirilmiş. Tepedeki heykel Havari Paul’a aitmiş. Kilisenin içini ziyaret ettiğimizde düğüne denk gelmemiz bizim için güzel bir tesadüftü 🙂

Resurrection of Christ Orthodox Cathedral: Avrupa’nın 3. büyük Ortodoks Kilisesi konumunda olan yapı, 2012 yılında resmi olarak açılmış. Yaklaşık 46 metrelik kulesi ve ilginç mimarisi ile kilise, dikkat çekici bir görüntüye sahip.

Sheshi (Sokak) Mustafa Kemal Atatürk: Bir tabelayı şans eseri görmek insanı bu kadar mı mutlu eder. Çevresinde birçok kafenin yer aldığı işlek bir caddede böyle bir tabelayı gördüğüm için gururlandım açıkçası 🙂

Grand Park: Şehrin güneyindeki göl ve çevresindeki park alanı, Tiran gezinizde soluklanmak, temiz hava almak ve göl manzarası eşliğinde yürüyebilmek için güzel bir fırsat.

Rruga Murat Toptani – Murat Toptani Sokağı: Murat Toptani, Osmanlı topraklarında doğmuş ve yetişmiş Arnavut şair, sanatçı ve aktivist. Adının verildiği sokak ise sadece yayalara açık olan ikiz çınar ağaçların gölgesinde güzel bir sokak. Özellikle yaz akşamlarında popülerliği artmakta imiş.

Tanner’s Bridge – Tarihi Köprü: 18. Yüzyıl Osmanlı eserlerinden olan bu tarihi taş köprü, inşa edildiğinde çiftçilerin hayvanlarını kasaplara ve deri dükkanlarına getirdiği ana yolmuş. 1930 lu yıllarda Lane Nehri’nin yolunun değiştirilmesi üzerine sadece yaya trafiğine açık anıt bir köprü durumunda.

Bunk’Art: Arnavutluk sınırlarında Enver Hoca’nın komünist rejimi döneminde yaptırılan yaklaşık 175 bin sığınak bulunmakta. Gelebilecek olası saldırılara karşı inşa edilen bu sığınakları ülke sınırlarına girdikten itibaren her bölgede rastlayabilirsiniz. Bunlardan nükleer saldırılara karşı yapılan “Bunk’Art” sığınakların en büyüğü. Dönem dönem müze olarak turistlerin ziyaretine açılan bu sığınaklar, Enver Hoca dönemini anlamak için ziyaret edilmesi gereken yerlerden.

Dajti Ekspres: Artık şehir dışına çıkalım. Arnavutluk’un ilk ve tek teleferik hattı olan Dajti Ekspres, bir kilometrelik uzunluğuyla da Balkanların en uzun hattı konumunda. Gezilerinde farklı bir aktivite arayanlar için yaklaşık 15 dakikalık bir yolculukla 800 metre yükseklikteki Dajti Dağı’na çıkıp, Tiran manzarasını seyretmek 6 Euro ile ücretlendirilmiş. Bu arada hatırlatmakta fayda var; Salı günleri teleferik hizmeti açık değil.

Kruja Kalesi: Havanın kararması ile birlikte konaklayacağımız şehir olan İşkodra’ya doğru yol aldık. Yol üstünde görülebilecek iki kale vardı. “Hiç olmazsa birinin akşam görüntüsünü görelim” dediğimiz kalelerden, oyumuzu Kruja’dan yana kullandık. Oldukça eski bir tarihe sahip olan kalenin 5. – 6. Yüzyıl dönemlerinde yapıldığı biliniyor. İskender Bey’in Osmanlı’ya karşı direnişinde önemli bir yere sahip olan yapı oldukça güzel korunmuş. Kalenin duvarlarındaki motifler gerçekten görülmeye değer. Kaleyi akşam saatlerinde gezme fırsatı bulduğum için gündüz halini görmek nasip olmadı. Fotoğraflarından gördüğüm kadarıyla gündüz gözüyle ziyaret etmek daha mantıklı olacaktır Buralara kadar gelmişken, bölgenin sevimli çarşısını da gezmeyi ihmal etmeyin.

Rozafa Kalesi: Plan dahilinde gecelediğimiz ve bin pişman olduğumuz İşkodra, Arnavutluk adına bulunduğumuz son şehir. Bu bölgede tek amacımız sabahın erken saatlerinde şehrin kalesine çıkıp, Karadağ sınırlarına geçmek. Kale 130 metre rakıma, Bojana ve Drin Nehirleri ile çevrili şehir manzarasına sahip.

Stratejik olarak büyük öneme sahip kalenin Romalıların eline geçene kadar M. Ö. 167 yılına kadar İliryalıların himayesi altında olduğu biliniyor. Daha öncesine ait bir kayıt mevcut değil. Tarih boyunca birçok kez el değiştiren kalede Fatih Sultan Mehmet Cami ve minaresi bulunmakta.

İşkodra’daki kale ziyareti sorası fazla zaman kaybetmeden Karadağ topraklarına geçtik. Yeni ülke, yeni heyecanlar bizi bekliyordu…

Bu arada benim gidemediğim ancak tavsiye edebileceğim bazı yerler var. Bunlardan ilki Qendra Botërore Bektashiane denilen Bektaşi Tekkesi. Bektaşilerin mekanını görebileceğiniz ve hediyelik eşyalarını alabileceğiniz bir bölge burası.

Bir diğer yer Kruja Kalesi’ni tercih ederek liste dışı bıraktığımız Preza Kalesi. Orta çağdan günümüze gelen kale, Tiran dışında ziyaret edilebilecek bir nokta.

Farklı bir aktivite arayanlar için Pellumbas Mağarası ve onun 6 – 7 kilometre uzağındaki Syri-i Çikllopit ile Tiran’a yakın deniz – kum – güneş isteyenler için Spille Beach önerebileceğim diğer yerler. Unutmadan Spille tarafına gidecek olursanız ismi yeni yeni duyulmaya başlanan Baştov Kalesi (Fortress of Bashtovë)’ni de benim için ziyaret edin

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

O kadar yazdım; bir de haritasını koyayım 🙂

Makedonya’dan Arnavutluk’a geçiş bizim için ilk sınır değişikliği oldu. Ne yapacağını bilmemenin verdiği endişe ve heyecan, Arnavutluk polisinin bizim Türk olduğumuzu öğrenmesiyle son buldu. Polis abimiz kaç yıl öncesinden geliyor bilinmez ama bize Tansu Çiller, Bülent Ecevit’i falan sordu Kısa bir süre sonra da Arnavutluk sınırlarına girmiş olduk.

Sınırı geçtikten sonra çok güzel manzaralarla karşılaştık. Yukarıda gördüğünüz fotoğraf sınırdan birkaç kilometre sonrası. Arnavutluk’un eski lideri Enver Hoca tarafından yaptırılan bu sığınaklardan ülkenin her bölgesinde görmek mümkün. Sayıları 750 bine ulaşan ve milyarlarca dolar verilerek yapılan bu sığınaklar, olası bir savaş durumunda her ailenin kalabilmesi için tasarlanmış.

Planımız güneye doğru hareket edip Berat’a ve Gjirokaster’e doğru gitmek. Fakat güneye inebilmek için Elbasan tarafına doğru gitmek gerekiyor. Yollar inanılmaz kötü. Kaç kere geriye dönmeyi düşündük hatırlamıyorum Saatte 10 kilometre hızla gittiğimiz yolda bile arabanın altını vurduğumu söylesem yol hakkında fikir sahibi olursunuz diye düşünüyorum. Ohrid’den yaklaşık 3.5 saat sonra Berat’a ulaştık.

Berat

Berat, eski bir Osmanlı şehri. Zaten şehre girer girmez bunu anlıyorsunuz. Muazzam bir şekilde korunmuş eski Osmanlı evleri şehrin UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne girmesini sağlamış.

Berat’ın ortasından Osumi Nehri geçmekte ve şehri ikiye ayırmakta. Tarihi Osmanlı Evleri’nin fazla olduğu ve tepedeki kaleyle manzaranın taçlandığı yer Mangalem bölgesi, iki köprüyle bağlanan küçük bölge ise Gorica.

Berat küçük, sevimli bir şehir. Bolca ara sokağa sahip ve arnavut kaldırımlarına rastlamak mümkün. Tarihi Osmanlı evlerinde de konaklama imkanı var. Ancak gezilecek yer kısıtlı. İsteyenler kalesine çıkıp Berat manzarasının tadına bakabilir Biz çıkmadık.

Şehir merkezinde biraz dolaştıktan sonra Berat Üniversitesi yanındaki aracımıza doğru hareket ettik. Burayı özellikle yazmamın sebebi bu binayı Washington’daki Capitol binasına benzetiyor olmam. Sizce de küçük Capitol gibi durmuyor mu? (Capitol için tıkla)

Berat’ta az zaman geçirmemiz bizi daha da güneye gitme konusunda cesaretlendirdi Yeni hedefimiz yaklaşık 150 kilometre uzaklıktaki Gjirokaster. Yollar yine kötü, yine her yerde çalışma var. Geri dönmemek için kendimizi zor tuttuk fakat bu yoldan dönmeyiz diyerek kendimizi avuttuk Uzun uğraşlar sonucunda Gjirokaster’e vardık.

O kadar yol, o kadar yorgunluk…Şehri gördükten sonra hepsini unuttuk Gjirokaster, Arnavutluk’un UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki bir diğer şehri. Buradaki Osmanlı Evleri ise Berat’tan biraz daha farklı. Gri renkteki taştan yapılma çatılar şehre ayrı bir hava katıyor. Bosna-Hersek’teki Poçitel’e benzer bir görüntü var.

Old Town (Eski Şehir) bölgesi görülmeye değer. Yapısını bozmadan günümüze kadar gelmiş. Ancak benim anlatmak istediğim bir yer var ki; orayı görmek için bile buralara gelinir: Gjirokaster Kalesi.

Daha içine girer girmez beni büyüleyen bu kale 12. yüzyıldan beri varlığını devam ettirmekte. Girişi 200 Lek (Yaklaşık 5 TL). Nedendir bilinmez bizden girişte para alınmadı. O güne özelmiş. Kaleye girdikten hemen sonra sola döndüğünüzde yukarıdaki toplar sizi karşılıyor. Bu topların birçoğu II. Dünya Savaşı’nda Alman ve İtalyan birliklerinden ele geçirilmiş. Bu kalede bir de aynı dönemden kalma Fiat yapımı küçük İtalyan tankı görebilirsiniz.

Kale çok geniş bir alana yayılmış ve olabildiğince korunmuş. Etkilenmemek elde değil. Açık alanda 1957 yılında mekanik problemlerden dolayı Tiran Hava alanına iniş için zorlanan ve bu kaleye getirilen Amerikan uçağı bile görmek mümkün.

Balkanların ikinci en büyük kalesi (en büyüğü Prizren’de) olan Gjirokaster Kalesi’nin bir ucunda da saat kulesi bulunuyor. Hemen yanındaki alanda geleneksel dans şenliklerini yapılıyormuş.

Kalenin içinde bir de müze bulunuyor. Müzenin tek bir girişi var, fakat 2 ayrı kısımdan oluşmakta. Girişi ayrı şekilde ücretlendirilmiş. Yanlış hatırlamıyorsam 100 Lek(2.5TL civarı). Müzenin bir tarafı “Army” bölümü, diğer bölüm ise “Prison“.

“Army” kısmında, 1912’deki bağımsızlıktan II.Dünya Savaşı’na kadarki yıllara kadarki silahlar segilenmekte. Benim fazlasıyla ilgimi çekti.

“Prison (Cezaevi)” bölümü ise Arnavut Kral I. Zog rejimi sırasında kullanılmaya başlanmış(1932). Komünist rejimde 1968 yılına kadar faaliyet gösteren cezaevi 1970lerde müze haline getirilmiş.

Gjirokaster şehri hakkında bahsedeceğim son yer Osmanlı evlerinin güzel bir örneği Zekate House. Eğer ilginiz varsa 1.5 Euro (200 Leke) karşılığında gezebilirsiniz. Hatta çok beğenirseniz Skenduli, Topulli gibi evler de mevcut Bizi çok açmadı açıkçası.

 Blue Eye

Gjirokaster’de büyülendikten sonra heyecanlı bir şekilde güneye doğru devam ettik. Artık hedef Butrint’e kadar gitmekti. Ama araştırmalarımız sonucunda bulduğumuz bir yer vardı ki orayı atlamak olmazdı.

İşte o yer, Blue Eye(Syri i Kalter)…Sarende’ye yaklaşık 20 kilometre uzaklıktaki bu doğa harikasını kesinlikle görmek gerek. Özgün’ün araştırmaları sonucu burası için “mavinin her tonunu barındıran, berraklığıyla ve filtresiz içilebilir oluşuyla Arnavutluk’un en nadir lezzetli sularından bir tanesi” denmekte.

Bu doğal kaynak suyunun derinliği dalgıçlar tarafından 50 metreye kadar ölçülebilmiş. Ne kadar derin olduğu hala bilinmiyor. İçinde yüzmek mümkünmüş. Bunu sonraki araştırmalarım sonrasında öğrendim Suyun sıcaklığı ise 10 derece civarı.

Tabii ki burası için de bir giriş ücreti ödüyorsunuz. Kişi başı 50 Leke ve araç için de 100 Leke alıyorlar. Bir kilometre kadar da stabilize yolda gitmek gerekiyor.

 Sarende

Bir sonraki durağımız Vlore ilinin Sarende ilçesi. Bu bölge Arnavutluk’un deniz turizmi yükünü çekmekte. Özellikle Ksamil bölgesi bu konuda ün salmış.

Bizim Sarende’deki gezeceğimiz yer Lekures Kalesi. 16.yüzyılda yapılan bu kalenin yapılış tarihi tahminlere göre 1537 yılı. Yani Kanuni Sultan Süleyman tarafından yapıldığı düşünülmekte. Amacı ise karşı taraftaki Korfu adasına saldırırken Sarende Liman’ını ve bu yola bağlantılı Butrint’i kontrol altında tutmak. Ne yazık ki padişahımız adayı ele geçirememiş, bir takım adalar Osmanlı himayesine geçmiş.

Tarihini geride bırakırsak kaleden Sarende ve Korfu adası manzarası müthiş. Bir de söylemeden geçemeyeceğim biz oraya vardıktan sonra birkaç tur otobüsü geldi. Otobüslerden inen gençlerini görünce anladım ki Arnavut kızları gerçekten güzel :))

Butrint

Artık bugün için son gezilecek yerimize geldik. UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki Butrint Antik Kenti. Sarende’nin 17 kilometre güneyindeki bu antik kente giriş ücreti normalde 700 Leke (Yaklaşık 17 TL) ancak biz 2 kişi 1000 Leke ödedik. Görevli amca bizi sevdi herhalde

Biz vardığımızda saat 19:30 civarıydı. Antik kent kocaman bir alana kurulmuş ve gezilecek 18 noktası bulunmakta. Hızlı bir şekilde Antik Yunan döneminden kalma bu kenti adımlamaya başladık. Burada kimseyi görmeyi ummazken antik tiyatroda 3 kişi bağıra bağıra şarkı söylüyordu Onları geride bırakarak koca alanı keşfetmeye devam ettik.

Artık hava karardı kararacak..Hem bütün noktaları görmek, hem de iyice karanlık olmadan antik kentten çıkmak niyetindeyiz. Bu hengamede yolumuzu kaybettik Biraz endişelensem de neyse ki çok zaman kaybetmeden gezimizi noktaladık.

Antik kent çıkışı karşınızdaki adada Ali Paşa Kalesi‘ni göreceksiniz. Bu kale 15. yüzyıl sonları ile 16 yüzyıl başlarında Venedik himayesinde iken yapılmış, 1798 yılında ise Ali Paşa komutasındaki ordunun eline geçmesin diye geri çekilen Fransız Ordusu tarafından yerle bir edilmiş. Ali Paşa 1819-1820 yılları arasında kaleyi tekrar inşa ettirmiş.

Ve böylece günün sonuna geldik. Sarende’ye dönerek otelimiz olan Hostel Gjika‘ya yerleştik. Plan değişikliği sonrası son anda bulduğumuz hostelin çalışanları gayet sıcakkanlı ve Türk dizilerini seviyorlar Banyosu oda içinde, temizliği ve rahatlığı orta derecede. 2 kişilik odanın fiyatı 12 Euro (1700 Leke) idi.

Balkanlarda 2. günü tamamlamış olduk. Bir sonraki yazım Arnavutluk’un başkenti Tiran ve gün içinde gittiğimiz Durres ile Shkoder (İşkodra) hakkında olacak.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Yaklaşık 4 ay öncesinden planladığımız gezinin ana hatlarını bu yazıda derlemeye çalışacağım. “Ne kadar harcadınız?  Nerede konakladınız? Ulaşımı nasıl sağladınız? Rotanız nasıldı? Ne yediniz? ” gibi soruların cevabını aşağıda bulabilirsiniz…

Maliyet

Öncelikle en fazla merak edilen kısımdan bahsedeyim..Cebimizden ne kadar para çıktı? Baştan söyleyeyim; burada yazacağım miktarlar bizim keyfimize göre olan harcamalardır. Sadece fikir oluştursun diye yazıyorum.

Uçak paraları (kişi başı, gidiş-dönüş) =
Firma: Pegasus Airlines
Trabzon – İstanbul: 118 TL
İstanbul – Üsküp: 307 TL
Toplam : 425 TL

Konaklama: Rezervasyonlarımızın tamamını booking den yaptık. Sadece bir hostelde sıkıntı yaşadık. Toplamda ödediğimiz 167 Euro (kişi başı 83 Euro) oldu. Konaklamaların hangi otelde olduğunu aşağıda ayrıntılı bir şekilde yazdım.

Ulaşım: Aynı turu yapmış bir abimin tavsiyesiyle Enterprise firmasından 11 günlüğüne araç kiraladık. Arabamız Chevrolet Aveo 1.3 motor dizel. Arabanın günlük fiyatı yaklaşık 23 Euro. Toplamda 255 Euro olan fiyat, günlük 5 euro sigorta ile 310 Euro oldu.

Mail adresi: contact@abclogistika.mk

Yakıt tüketimi: Öncelikle şunu söylemekte fayda var: Balkanlar’da benzin fiyatları tahmin edersiniz ki ülkemize göre gayet uygun. Ülkeler arasındaki en ucuz dizel ise Makedonya’da. Bizim 3358 kilometre için toplam dizel harcamamız yaklaşık 150 Euro oldu. Güncel benzin fiyatlarına ulaşmak için tıkla.

Bunların haricinde yemekler, müzeler, beklenmedik durumlar ve diğer harcamalar hesaba katıldığında, kişi başı 550 Euro + 425 TL uçak parası ile birlikte toplamda yaklaşık 2250 TL harcamamız oldu.

 Rotamız: 

• 1. Gün: Bitola (Manastır) – Ohrid
• 2. Gün: Berat – Gjirokaster – Sarende
• 3. Gün: Vlore – Durres- Tiran – İşkodra
• 4. Gün: Ulcinj – Bar – Podgorica – Budva
• 5. Gün: Budva – Kotor – Tivat – Kotor
• 6. Gün: Herceg Novi – Kravice Şelalesi – Mostar
• 7. Gün: Saraybosna
• 8. Gün: Saraybosna – Belgrad
• 9. Gün: Belgrad – Novi Sad – Belgrad
• 10. Gün: Priştine – Prizren – Üsküp
•  11. Gün: Tetova – Matka Kanyonu – Üsküp
• 12. Gün: Üsküp

Konaklama:

Yukarıda belirttiğim gibi bütün rezervasyonlarımızı booking den yapmıştık. Size öncelikli tavsiyem eğer hostel, pansiyon tarzı bir yerde kalacaksanız gündüz saatlerinde kalacağınız yeri bularak gezinize başlayın. Çünkü hava karardıktan sonra bu yerleri bulmak zorlaşabiliyor. Şimdi tek tek kaldığımız hostellerden bahsedeyim. (Not: Fiyatlar 2 kişilik)

Ohrid, Makedonya: Hostel Valentine. İlk konaklayacağımız yer olması sebebiyle biraz acemiliğimize geldi. Akşam saatlerinde gittiğimiz için bulmakta zorlandık. Sorarak bulduk. Bizi Valentine karşıladı. Sempatik bir adam. Gayet ilgiliydi. Oda konusuna gelince 4 kişilik odada rezervasyonumuz nedeniyle 2 kişi kaldık. Banyosu oda içindeydi. Temizlik ve rahatlık orta derece. 2 günlük planımız vardı fakat plan değişikliyle bir gün kaldık. Ücret 8 Euro idi.

Sarande, Arnavutluk: Hostel Gjika. Plan değişikliği sonrası son anda bulduğumuz hostel. Çalışanları gayet sıcakkanlı ve Türk dizilerini seviyorlar Diğer hostel gibi banyosu oda içinde, temizliği ve rahatlığı orta derecede idi. 2 kişilik odanın fiyatı 12 Euro idi.

İşkodra, Arnavutluk: Hotel Rozafa. Tam bir hüsran, tam anlamıyla fiyasko. Normalde “At Grandma’s Hostel” de rezervasyonumuz vardı. Geç saatlerde gittiğimizde kapıya çıkan birini bulamadık. Açıkçası aramayı akıl edemedik. Yana yana merkezde bir tek Hotel Rozafa’yı bulduk. 4 yıldızlı olmasına rağmen 2. Dünya Savaşı’ndan kalma odaları ile tam bir hayal kırıklığıydı. İnterneti ve şarjları verimli kullanamadığımız tek hosteldi. Ve en fazla ücreti ödediğimiz otel oldu(25 Euro). Bizim için tek iyi yanı kahvaltı vermesiydi.

Budva, Karadağ: Sobe Nedovic. En beğendiğimiz hostellerden biri oldu. Gerek çalışanların sıcaklığı, gerek odanın temizliği ile kesinlikle tavsiye edilir. Konum olarak da Old Town’a 10-15 dakika yürüme mesafesinde. Bizim için başka bir artısı orada tanıştığımız Türk arkadaşımız oldu. Oda fiyatı 17 Euro.

Kotor, Karadağ: Apartments Filipovic. Bulmakta zorlandığımız bir başka hostel oldu. Bu sefer aramayı akıl edebildik Konum olarak Old Town’un karşı yakasında bulunuyor. Bize en alt katta bir oda vermişlerdi. Çok kötü bir oda beklerken gayet güzel ve temiz bir odayla karşılaştık. Konumu nedeniyle Old Town’a yakın bir otel bulmanızı tavsiye ederim. Fiyatı:20 Euro

Mostar, Bosna-Hersek: Hostel Nana. Tarihi Mostar Köprüsü’ne 600 metrede. 3 kişilik odada rezervasyon gereği 2 kişi kaldık. Oda gayet temiz. Banyosu ortak. Gördüğüm kadarıyla toplamda 3 oda var. Çalışanları oldukça sevimli. Büyükannelerine “Nana” diyorlarmış Tavsiye edebileceğim bir diğer hostel. Ücret: 15 Euro

Saraybosna, Bosna – Hersek: Hostel Lucky. Başçarşı’ya yaklaşık 5 dakikalık mesafede bulunan bu hostel fiyatı 12 Euro. Banyosu ortak, oda gayet temiz. Sahibinin bize çok yardımı dokundu. Yerini bulmakta zorluk çekmedik.

Belgrad, Sırbistan: Hostel Museum Propido. Araçla gideceklerin dikkat etmesi gereken bir hostel. Ana caddelerin bir tanesinde bulunuyor. Tek şerit halinde 3 arabanın sığabileceği bir otoparkı bulunuyor. İşletmeci kadın çatlak biri Arabayla gidecekseniz önceliğiniz burası olmasın bence. 2 gün fiyatı 30 Euro.

Üsküp, Makedonya: City Hostel. Tabelasını rahatlıkla okuduğumuz yer Merkez yaklaşık 10 dakika yürüme mesafesinde. Hostel sahibi böyle bir talebiniz olmasa da gezilecek yerleri size harita üzerinde anlatıyor Odamız ranza şeklindeydi. Banyosu ortak. Fiyat:28 Euro.(2gün)

Yemek:

Balkanlar’ın yemek kültürü ülkemize çok uygun. Her yerde Türk restoranlar bulmak mümkün. Domuz eti yemiyorsanız Karadağ ve Sırbistan’da biraz sıkıntı çekebilirsiniz. Biz güvendiğimiz 3 farklı yerde “Cevabi” yedik Kahvaltılarımızı genelde “Burek”çilerde yaptık. Fiyat olarak ise gayet uygundu.

Umarım faydalı bir yazı olmuştur. Bundan sonraki yazılarımda Balkanlarda gezdiğimiz yerleri sırasıyla yazmaya çalışacağım. Bu bağlamda ilk yazım Bitola olacak…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel