Evet, bu Brest I. Dünya Savaşı sonunda Ruslar ile Almanlar arasında imzalanan Brest – Litovsk anlaşmasındaki yer. Başkent Minsk’e yaklaşık 350 kilometre uzaklıkta. Bizim şehre ulaşıp, gezip, Lviv trenine yetişmemiz için yaklaşık 10 saatimiz vardı. Gidiş – gelişi de hesaplarsak Brest’te geçireceğimiz vakit 3 saat civarıydı. Zamanı dolu dolu kullanabilmek adına bir gün önce başkentten aracımızı kiraladık ve sabahın erken saatlerinde kendimizi yollarda bulduk.

Yollar öylesine düz ki, ucu bucağı gözükmüyordu. Aksaray – Konya yolunun bir benzeri desem, zihinde canlandırılması daha kolay olur sanırım Yol boyunca “Dikkat! Sisli bölge” yazıları ile karşılaştık. Gerçekten de o bölgelerde yükselti artmamasına rağmen sise maruz kaldık. Yaklaşık 3.5 saat süren yolculuğumuz sonrası Brest’e ulaştık.

Vakit az olduğu için hızlı hareket etmemiz gerekiyordu. Bu yüzden bazı yapıları aracımızdan görmek zorunda kaldık. Bunlardan ilki de Resurrection Church (Diriliş Kilisesi) oldu. II. Dünya Savaşı kurbanlarını anmak için 90 lı yıllarda yapılan kilise, Brest şehrinin en büyük kilisesi konumunda.

Aracımızı merkeze park ettikten sonra Sovetskaya Sokağı‘nda gezimize başladık. Burası Brest’in kalbi diyebileceğim ana bölge. Polonya’ya yakınlığının da etkisiyle bir Sovyet şehrinden çok Avrupai havası var. Trafiğe kapalı olan sokakta birçok kafe ve restoran mevcut. Ama Mc Donalds – Burger King falan yok, boşuna aramayın bizim gibi Sokağın sonunda ise 2009 yılında yapılan ve Brest’in tarihiyle alakalı bölümlerin tasvir edildiği Milenyum Anıtı bulunmakta.

Brest’in merkezini geride bıraktıktan sonra merak ettiğim Brest Kalesi – Anıt Kompleksine doğru yola koyulduk. Kalenin bir diğer ismi de Brest – Litovsk Kalesi. II. Dünya Savaşı’nda Alman işgaline karşı verilen savunmadan ötürü 1965’te “Kahraman” ünvanı verilmiş.

Kompleksin ana giriş kapısı kocaman bir Sovyet yıldızından oluşuyor (Biz bilmediğimiz için başka yerden girdik ) Alanın içinde ise sizi anıtlar karşılıyor. Bunlardan bir tanesi “Susuzluk Anıtı“. Hikayesi şöyle: Savaşın ilk gününde düşman ateşiyle kaleyi savunanların su kaynakları yok olmuş. Ve o dönemlerde alışılagelmedik sıcak günler yaşanıyormuş. Su, yaralı askerler, kadınlar ve çocuklar kadar dönemin bazı silahları için de gerekliymiş. Bunun için de bazı askerler su alabilmek için, ölümü göze alarak nehir kenarına gitmişler. Ve birçoğu da o bölgede hayatını kaybetmiş.

Bir diğer büyük anıt ise “Ana Anıt” diye geçiyor. 54 metre genişlikte ve 30 metre yükseklikte olan anıtta bir Sovyet savaşçısının yüzü tasvir edilmiş. Bunların haricinde ise alanda Sonsuz Ateş, 100 metre uzunluğunda bir dikilitaş, Beyaz Saray ve müze bulunuyor.

Anıt kompleksinden sonra kendimizi Demiryolu Müzesi‘nde bulduk. Burası bir açık hava müzesi. Girişi sanırım 3-4 TL gibi bir rakamdı. Burada Sovyetler Birliği’nden kalma birçoğu çalışır durumda olan trenler sergileniyor. Hepsine olmasa da birkaçının içine girmek mümkün. 2002 yılında açılan müze, aynı zamanda film çekimleri ve çeşitli festivaller için de kullanılıyor.

Artık yavaş yavaş Minsk’e dönüş vakti. Haritamızdaki bazı yerleri hiç olmazsa aracımızdan görelim istedik. Onlardan birisi de Aziz Nicholas Kilisesi. 20. yüzyılda yanan bir ahşap kilisenin üzerine inşa edilen kilise Rus-Bizans tarzı mimariye sahip. Akşam ışıklandırmasını görememiş olsak da çok güzel olduğu söyleniyor

Brest’ten ayrılmış olsak da gezi listemizde iki yer daha vardı: Ruzhany Sarayı ve Kosava Kalesi. Hem Brest – Minsk yolu üzerinde olmaları, hem de birbirlerine yakın olmaları nedeniyle bu iki yapıyı rotamıza dahil etmiştim. İlk durağımız Ruzhany Sarayı oldu. 16. yüzyıl sonlarında Lehistan – Litvanya Birliği’nden soylu bir devlet adamının kalesi olarak inşa edilen saray, zaman içinde birçok kez zarara uğrayıp restore edilmiş. Hatta, 1914 yılında fabrika işçileri tarafından yanlışlıkla yakılmış I. Dünya Savaşı sırasındaki maddi sıkıntılar ve II. Dünya Savaşı’nın etkileri sebebiyle tekrar restore edilememiş ve harabe halde günümüze ulaşmış. Yakın zamanlarda ise sarayın giriş kapısı restore edilmiş.

Bu arada Ruzhany Sarayı’nda bulunduğumuz sürede yanımızda küçük misafirlerimiz vardı. Okuldan çıkıp evlerine gitmekte olan iki küçük arkadaşımız bize rehber gibi bir şeyler anlatmaya başladılar. Olayı daha da ilginç kılan ise konuştukları dilin İngilizce olmaması. Onlar anlatıyor, biz anlamıyorduk Bu durum 10 dakika kadar sürdü. Sonucunda teşekkür etsek de gözlerinden para istedikleri anlaşılıyordu. Cebimizde kalan son bozuk paraları versek de arkadaşları memnun edemedik

Ruzhany Sarayı’nı geride bırakıp son durağımız olan Kosava Kalesi‘ne yol aldık. 1838 yılında Gotik mimarisiyle yapılan kale sarayı (böyle geçiyor), Ruzhany Sarayı gibi I. ve II. Dünya Savaşları sebebiyle birçok kez zarar görmüş. Biz ziyaret ettiğimizde restore haldeydi. Bu arada kalenin hemen karşısında ne olduğunu çözemediğim bir müze bulunmakta

Belarus’ta Ruzhany ve Kosava gibi birçok kale ve saray bulunmakta. Bu ülkede fazla zaman geçirecekler için bizim gitmediğimiz Mir Kalesi‘ni de listeye koymalarını öneririm.

Kapanışı yapmadan önce Brest haritamı burada paylaşayım.

Brest’ten Minsk’e dönüşümüz, yoldaki duraklarımızı hesaba katmazsak yaklaşık 2.5 saat sürdü. Çünkü akşam 6’da kiraladığımız aracı geri vermemiz gerekiyordu Aracı teslim ettikten sonra Minsk – Lviv trenimizle Lviv’e doğru hareket ettik.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ukrayna’nın başkenti Kiev’den otobüsle geldiğimiz Minsk’e sabahın erken saatlerinde vardık ( Ulaşım ayrıntısı için tıkla). Tren istasyonunun hemen yanındaki otobüs garından, kiraladığımız apartmana doğru yolculuğumuz başladı. Ve ilk gördüğümüz yapı Belarusbank ve İdea Bank’ın oluşturduğu Minsk Gates (Minsk Kapıları) oldu. Bu binalar geceleri aydınlatılınca çok güzel oluyormuş, benden söylemesi

Minsk’te Gezilecek Yerler:

Independence Square: Türkçesi ile Bağımsızlık Meydanı. Sovyet mimarisini yakından gözlemleyebileceğiniz alanlardan biri. Hükümet binasının da bulunduğu meydanda bir de Lenin heykeli bulunmakta. Bazı yerlerde bu heykelin fotoğraflanmasının yasak olduğu yazıyormuş, biz bilgimiz olmadan çekmiş bulunduk. Ve evet, hâlâ yakalanmadık

Church of Saints Simon and Helena: Hükümet binasının hemen yanındaki bu kilise renginden dolayı Red Church yani Kırmızı (Kızıl) Kilise olarak biliniyor. Minsk’in simgelerinden biri olarak kabul edilen kilisenin hikayesi ise bir hayli ilginç. Adını, kiliseyi yaptıran ailenin prematüre doğarak hayatını kaybetmiş olan iki çocuğundan aldığı; kilisenin kulelerinden yüksek olanın ailenin acısını, alçak olan ikisinin ise ailenin çocuklarını simgelediği rivayet edilmekte.

Town Hall (Belediye Binası): Katedral meydanı üzerinde, 16. yüzyılda yapılmış bina şehrin merkezinde yer alıyor dersem yanılmam sanırım. Çevresinde gezilecek – görülecek birçok yer mevcut.

Church of Saint Virgin Mary: Belediye binasının hemen karşı caddesinde yer alan bu kilise 1710 yılında inşa edilmiş. Barok tarzında yapılmış olan bu yapı, merkeze yakınlığıyla Minsk gezinizde uğrayabileceğiniz yerlerden biri.

Holy Spirit Cathedral: Yine belediye binasının bulunduğu alanda yer alan katedral, 16. yüzyılda Lehistan-Litvanya Birliği zamanında inşa edilmiş. Sade bir görünüme sahip olsa da Belarus’taki Ortodoks kiliselerinin merkez katedrali kendileri.

Island of Tears (Gözyaşları Adası): Svislach nehri kenarında bulunan, köprüyle ulaşılabilen bu adanın önemi, üzerine dikilen anıttan kaynaklanıyor. Sovyet – Afganistan savaşında ölen askerler anısına yaptırılan bu anıt, dikkat çekici yerlerden biri.

Victory Sqaure ( Zafer Meydanı): Gelelim bir diğer meydana. Bu meydanda dikkatinizi çekecek tek önemli şey 40 metrelik dikilitaş. Bu yapıt, II. Dünya Savaşı’nda hayatını kaybeden askerler anısına inşa edilmiş.

Great Patriotic War Museum: Müze takdir edersiniz ki Alman – Sovyet Savaşı konsepti üzerine kurulmuş. Daha savaş bitmeden 25 Ekim 1944’te inşa edilerek ilk açılan II. Dünya Savaşı Müzesi olmuş. Bir benzerini Kiev’de gördüğümüz için girmeyi düşünmedik. Zaten düşünsek de pazartesi olduğu için giremezdik Bu arada aşağıdaki fotoğraf ilk açılan değil, taşındığı yerdeki hali.

Jewish Monument: Bulmakta epey zorlandığımız bu anıt, Yahudiler anısına yapılmış. 2 Mart 1942’de bir çukurda ölen tutsaklar tasvir ediliyor. Ben fark edememiş olsam da figürler arasında çocukların haricinde bir piyanist ve hamile bir kadın da bulunuyormuş.

Ulusal Opera ve Bale Binası: Doğu Avrupa ülkelerinde fazlasıyla gördüğümüz opera ve bale binalarından bir tanesi de Minsk’te bulunuyor. Sovyet mimarisinin örneklerinden olan bu bina 1933 yılında inşa edilmiş. Çok güzel bir parkın içinde kurulmuş olması ayrı bir hava katmış. Vaktiniz ve ilginiz varsa ucuza bir gösteri izlemeniz tavsiye edilir.

Victory Park: Daha önce de bahsettim; Minsk gayet yeşil bir şehir. Şehir merkezinde birçok park bulunmakta. Biraz sakinlik, biraz huzur istiyorsanız doğru adrestesiniz

National Library of Belarus (Ulusal Kütüphane): Bu kütüphane ilginç mimarisiyle listede yer alıyor. Lokasyon olarak şehir merkezine gayet uzak; ancak kütüphanenin gece görüntüsü bir başka güzelmiş.

All Saints Church: Şehir merkezine uzaklığı nedeniyle listede sonlara aldığım bu kilise bana göre Minsk’teki en güzel kiliseydi. Hemen yanındaki ahşaptan yapıldığını düşündüğüm bir başka kiliseyle güzel bir ikili oluşturmuşlar. Bizim için kötü haber ise, gittiğimizde ziyarete kapalı olmasıydı.

Minsk Denizi: Tamam tamam Belarus’un denize kıyısı olmadığını ben de biliyorum Yine şehrin dışında yer alan gölü denizden ayırt etmek kolay olmadığı için yerel halk deniz diyormuş. Biz de onları kırmayalım

Şuraya gezi öncesi çıkardığım haritayı koyayım, belki yardımı dokunur.

Son söz olarak Minsk, turistik bir şehir değil. Gece hayatı nasıldır bir bilgim yok Kafa dinleyebileceğiniz stresten uzak bir tatil arıyorsanız güzel bir tercih olabilir.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Yine vakit gelmiş, tatil kapıyı çalmıştı. Kurban Bayramı için verilen 9 günlük tatil sebebiyle Özgünle beraber Ukrayna-Belarus’a gitmeyi kararlaştırmış; tickets.com.tr sitesinden de biletlerimizi almıştık. Ancak Gürcistan-Azerbaycan gezisinde bize katılan Bekir abi ekipte yoktu. Ona da teklifimizi yaptık. Kabul edince onunla beraber bilet araştırmalarına başladık. Çok da vakit kaybetmeden satın alma işlemini gerçekleştirdik. Artık ekip tamamdı, tek beklenen şey uçuş vaktinin gelmesiydi.

Bütün hazırlıklarımız sonrası, 9 Eylül Cuma akşamı mesai çıkışı Atlas Jet ile İstanbul Atatürk Hava Alanı’na iniş yaptık. Saat akşam 8 civarıydı. Bizim Kiev uçuşumuz ise ertesi gün sabah 6 da idi. Bu da demek oluyordu ki uçuşumuza 10 saat vardı. Oldukça uzun bir süre hava alanında geçirecektik. Ama bu çok da önemli bir durum değildi, ilk defa yaptığımız bir şey de değildi. Neşeler yerindeydi.

Ancak zaman geçtikçe (geçmemek için direniyordu sanki  ) sıkılmaya, hava alanı içinde rahatça uyuyamayınca da birbirimize “bir daha uzun aktarma yapmayalım” demeye başladık.  Saat sabaha karşı 3.30 lara doğru check-in işlemleri açıldı. Açılır açılmaz sıraya girdik ki işlem sonrası pasaport kontrolünden geçip diğer tarafta uyumaya çalışalım ? Ama işler istediğimiz gibi gitmedi.

Biletlerimiz Kiev aktarmalı Kharkiv uçuşuydu. Çünkü en ucuz şekli böyleydi. Planımıza göre Kiev’de inecek, Kharkiv uçağına binmeyecektik. Nasıl olsa bagajımız yoktu. Görevliye Kharkiv uçuşumuzu kullanmayacağımızı belirttikten sonra Özgün ve ben Kiev biletlerimizi aldık. Sıra Bekir abinin biletine geldiğinde görevli bir sorun olduğunu söyledi. Bilet gözükmüyordu. İlk şoku o an yaşadık. Sorunu anlamamız uzun sürmedi. Trabzon – İstanbul uçağımız 9 Eylül olduğu için Ukrayna biletini de 9 Eylül’e almışız. Yani 1 gün öncesine :O Hemen ne yapabileceğimizi sorduk. Satış ofisiyle konuşmamız gerektiği söylendi. Ofise geçtiğimizde yeni maceralar bizi bekliyordu

Ofisteki abimiz bu durumların arada bir yaşandığını, çözüm için elinden geleni yapacağını söyledi. 90 dolar karşılığında yedek bilet satışı olduğunu söyleyince hemen almak istedik. Ancak sonra kötü haber peşinden geldi: Uçakta boş yer yoktu. Öğle saatlerinde olan diğer uçuşta da yer yoktu. Tek şansımızın 6 daki uçuş için saat 5.25 e kadar gelmeyen yolcu olmasını beklemek olduğu söylendi. Bu arada ofisteki abi THY’nin aynı saatte uçuşu olduğunu, şansımızı denememizi teklif etti. Bir anlık umut, THY biletinin fiyatını öğrenince yerini kedere bıraktı ? Çünkü bilet 1000 liranın üzerindeydi. Yine tek çare için ofise geri döndük. Ama sorun bununla sınırlı değildi.

Bekir abi uçuşu kullanmadığı için Lviv dönüşü de iptal olmuştu. Biz de Kharkiv uçuşlarımızı kullanmazsak Lviv dönüşlerimizin iptal olacağını öğrendik. Her şey üst üste geliyordu sanki. Ancak bize Kiev’e vardığımızda durumu bir ihtimal düzeltebileceğimiz söylenince bu konuyu rafa kaldırdık. Tek derdimiz Bekir abiye bilet bulabilmekti.

Zaman yaklaştıkça umutlar azalıyordu. 5.25 e 20 dakika kalmıştı ve gelmeyen 3 kişi vardı. Acaba gelmeyen biri çıkacak mıydı? Bu sırada pasaport kontrolünde azımsanmayacak kalabalık vardı. Görevli abimiz Özgünle bana kontrole girmemiz konusunda uyarıda bulundu ve “Arkadaşınız gelmezse gitmeyecek misiniz?” dedi. Bir an boş boş birbirimize baktık Özgünle ? O sırada Bekir abiden cevap geldi: ” Saçmalamayın uşaklar; siz gidin ben şansımı deneyeceğim.”

Ben normal sıradan, Özgün ise “Fast Track” denilen hızlı geçiş yerinden sıraya girdik. İki taraf da sanki bize inat edercesine çok yavaş ilerliyordu. Saatler 5.20 yi gösterdiğinde telefonum çaldı. Arayan Özgün’dü. Bekir abinin gelmesinin imkansız olduğunu ve boşuna 90 dolar vermemesini söyleyelim teklifinde bulundu. Bense ne olursa olsun denemesi gerektiği düşüncesindeydim. Böylece arkaya dönüp baktığımızda pişman olmayacaktık. Özgün’ün de bana hak vermesiyle beklemeye koyulduk.

Saat 5.27 idi. Bize söylenen vakitten 2 dakika geçmişti. Hemen Bekir abiyi aradım. Ve o müjdeli haberi verdi: “Bileti aldım, sıradayım.” İşte o an içimizde bir umut belirdi. Ancak hala sorun devam ediyordu. Kapılar 5.50 de kapanacaktı ve Bekir abi hâlâ o kalabalık sıradaydı. Özgün, sıradakilerden ricada bulunması gerektiğini yoksa yetişmesinin çok zor olacağını söylüyordu. Zamanla yarışımız başlamıştı…

Ben Özgünle uçağımızın kalkış kapısı olan 210 nolu kapıya yöneldik. Allah’ım ne bitmez yol. Sanki inadımıza en uçtaki kapı seçilmiş gibi  Kapıya vardığımızda uçağa binmeyen çok az kişi kalmıştı. Görevlilere durumu bildirdiğimizde 15 dakikamız olduğunu, gecikmemiz halinde yapacak bir şeylerinin olmadığını söylediler. Özgün, Bekir abiyi almak için tekrar kontrol noktasına döndü; ben ise kapı önünde görevlilere durumu izah etme çabasındaydım

Gece boyu geçmeyen zaman, artık su gibi akar olmuş. Son 7-8 dakika kalmıştı. Hâlâ bizimkilerden bir haber yoktu. O sırada bize yardımcı olan görevli abiye rastladım. Teşekkürümü ederken son 6 dakikamız kaldığını söyledi. Ben de durumu bildiğini, gelir gelmez bineceğimizi söyledim. Ancak abimiz “Pilota uçma diyemeyiz ya, zamanı gelince kapanacak kapılar” dedi  Soğuk terler alnımdan süzülmeye başlamıştı. Hemen telefona sarılıp, gelmek üzere olduklarını öğrenince derin bir “oh” çektim. Ve 1-2 dakika kalmıştı ki uçağa binmeyi başardık

Uçağa bindik, Kiev’e ulaştık. Her şey bitti sanıyorsunuz değil mi? Bitmedi  Bizim iptal ettiğimiz Kharkiv uçuşunu bildirmemiz ve Lviv uçuşunu kaybetmememiz gerekiyordu. Ofise uğradığımızda ise yeni bir sürprizle karşılaştık. Eğer Kharkiv uçuşunu kullanmazsak Lviv uçuşlarımız iptal olacaktı. Zaten Bekir abinin Lviv uçuşu çoktan iptal olmuştu ? O kadar sıkıntı yetmezmiş gibi bir de bu çıktı başımıza. Hemen alternatifleri düşünmeye başladık. Tekrar aynı Lviv uçuşuna bilet alabilirdik. Kiev Hava Alanı’nın bedava internetini kullanarak aradığımızda Lviv uçuşlarının dolu olduğunu gördük. Tek mantıklı seçenek kalmıştı: O da Odessa’dan dönüşü yapmak. Araştırmalarımız sonucu 408 TL’ye dönüş bileti bulabildik. “Battı balık yan gider” sözüyle biletlerimizi alıp gezimize başladık

Bu olay bizim ekipçe ilk vukuatımız değildi; anlaşılan son da olmayacak…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ekip

Bu gezide bana birçok gezimde yoldaş olan Özgün ile çok sevdiğim Bekir abim eşlik etti. Zaten bu ekibin ilk gezisi değildi.  Bayburt gezisiyle başlayan ekip birlikteliği, Gürcistan-Azerbaycan gezisiyle pekişmiş; sıra Ukrayna ve Belarus’a gelmişti. Ancak şöyle de bir sıkıntı vardı. Ne zaman bu 3lü bir araya gelse, kesin bir sorunla karşılaşıyordu. Ve yine beklenen oldu ve sorunlar daha yurt dışına çıkmadan baş gösterdi. Gezi ekibine sonradan katıldığı için Bekir abinin biletini daha geç almıştık. Nasıl bir dikkatsizlik yaptıysak bileti bir gün önceye almışız ? Son dakikada bilet bulup uçağa yetişmesini; Özgün ve benim biletlerimizde de aktarmalı uçuşlarımızı kullanmayacak olmamızdan dolayı dönüş biletlerimizin yanması gibi sorunları burada uzun uzun anlatmayayım. Belki başka yazıda hikaye şeklinde olur . Sonuç olarak belalı ekip budur

Ulaşım

Uçak

Gezilerde vakit kaybı olmaması ve işlerimize de zamanında yetişebilmek adına çok da ekonomik olmayan uçuşları tercih etmek zorunda kaldık. Zaten yaptığımız hatalarla maliyetimiz fazlasıyla arttı  Planlanan ve gerçekleşen uçuşlarımız şu şekilde oldu:

Trabzon – İstanbul : Atlas Jet – 144 TL

İstanbul – Kiev ( Kharkiv aktarması iptal edildi) : Ukraine Airlines – Lviv dönüş uçağıyla beraber 369 TL idi ancak sadece Kiev uçuşunu yapabildik.

Lviv – İstanbul ( Aktarma iptal olunca bilet iptal edildi) : Ukraine Airlines
Odessa – İstanbul: Ukraine Airlines – 408 TL ( Sonradan alınca birazcık pahalı oldu haliyle ? )
İstanbul – Trabzon: Türk Hava Yolları  – 180 TL

Uçuşlarımız size çok pahalı gelebilir, bunu harcamalarımızla azaltmaya çalıştık demek isterdim; o da olmadı

Şehir İçi – Şehirler Arası:

Kiev: Kiev Borispol Hava Alanı’ndan merkeze ulaşmak için 322 no lu otobüsü kullandık. 60 grivna (7.5 TL) ücreti var. Sizi Kharkivska metro istasyonunda bırakıyor. Buradan merkeze metroyla ulaşmak ise 4 grivna (50 kuruş). Yani çok uygun. Şehir içinde gezmek için metroyu rahatlıkla kullanabilirsiniz. 3 tane ana metro hatları var ve gayet kullanışlı.

Kiev–>Minsk: İki başkent arası otobüs, tren ve uçak gibi seçenekler var. Zaman ve maliyet açısından en uygun olan otobüs seçeneğini kullanmak adına ECOLINES firmasından biletimizi aldık. Ecolines uluslararası çalışan bir firma. Eminim ki yerel çalışan birçok daha uygun firma vardır. Ancak nette en kolay bunu bulabildim  Yolculuk için ise internette okuduğum yorumların birçoğunun olumsuz olması yine bir maceraya atılacak olmamızın göstergesi gibi gelmişti bana. Ama beklediğim gibi olmadı. Gayet konforlu bir yolculuktu. Ücretsiz wireless da artısı  Bilet fiyatı ise 25 Euro idi. Yaşadığımız tek sorun ise firmadan bağımsız olarak Belarus sınırından geçişimiz oldu. Onu da kısaca anlatayım. Otobüste herkese küçük bir kağıt dağıtıyorlar. Bu kağıtta kaç gün kalacağınız, ne amaçla geldiğiniz ve nerede kalacağınız soruluyor. Kağıdın küçüklüğüne bakmayın o kağıt, pasaport kadar değerli  Pasaport kontrolünde ise farklı bir durum bizi bekliyordu. İngilizce bilmeyen görevliyle uzun süre uğraştık. Bizden bir şey istiyordu ama o ne bu küçük kağıttı, ne de rezervasyonlarımızdı. En sonunda anladık ki Belarus’a girmek için sigorta yaptırmamız gerekiyormuş  Sınırda bulunan bir kulübede 3 dolar karşılığı sigortalarımızı yaptırıp Belarus’a girebildik.

Minsk: Belarus’un başkentinde gezilecek yerlerin birçoğu yürüme mesafesinde bulunuyor. Kısmen uzak olan bölgelere ise kiraladığımız araba ile gittiğimiz için bu şehirde toplu taşıma kullanmadık.

Brest: Minsk’e yaklaşık 3.5 saat uzaklıktaki bu minnak şehire kiraladığımız Wolkswagen Polo ile gittik. Avis – Budget ortaklığındaki bir şirketten yaptığımız bu kiralamaya yaklaşık 200 TL ödedik. Bu kadar fazla olmasının sebebi sigorta yaptırmadan araç kiralamaya izin vermemeleri. 3 kişi olunca ödeyeceğimiz paranın bölüneceğini düşünerek çok sorgulamadık.

Minsk –> Lviv: Belarus’tan tekrar Ukrayna’ya girişte 2 günde bir seferi olan Minsk-Lviv trenini kullanalım dedik. Yataklı olması dinlenmemiz için bir fırsattı. Bakü – Tiflis arasında da tren kullanmış, gayet memnun kalmıştık. Ama bu trende işler biraz farklı ilerledi. Kendimize ait kompartımanımız olacak sanıyorken, herkesle ortak kullanılan bir vagon karşıladı bizi ? Bu da ayrı bir deneyim oldu bizim için. Bu yolculuğun bedeli ise 60 Belarus Rublesi (91 TL) idi.

Lviv: Gelelim en fazla gün geçirdiğimiz şehre. Plan değişikliği nedeniyle 3 gün geçirdiğimiz Lviv’de gezilecek yerlerin neredeyse tamamı bir kare içine sıkışmış. Bir gün içinde bile tempolu yürüyüşle gezilebileceğini düşünüyorum. Şehrin içinde kısa ve uzun turlar olmak üzere “city tour” lar bulunmakta. Kısa tur bahsettiğim kareyi gezdirirken; büyük turda bu kare dışında kalan yerler otobüsle gezdiriliyor. Benim önerim kısa turu yürüyerek, uzun turu otobüsle yapmanız. Ücretlere gelince kısa tur 75 grivna (9 TL), büyük tur 110 grivna (13.5 TL).

Lviv –> Odessa: Son yolculuğumuzu da trenle yapalım istedik. Yine yataklı olan trende bu sefer kendimize ait 4 yataklı kompartıman vardı. Ücreti ise 250 grivna(30 TL) idi. Bu rotanın ters istikametinde daha önceden aldığım bilet ise 144 grivna(17 TL) idi. Planlar değişince bu sefer de iptal oldu.

Rotamız

Aslında burada yazacağım rotadan farklı bir rota planlamıştım. Uçuşumuzdaki değişiklik ve Lviv’e vardığımızda yaptığımız plan değişikliğinden dolayı böyle bir rota ortaya çıktı.  Moldova da gezilmesi planlanan ülkeler arasındaydı.

1. Gün: Kiev (Ukrayna)
2. Gün: Kiev (Ukrayna)
3. Gün: Minsk (Belarus)
4. Gün: Brest (Belarus)
5. Gün: Lviv (Ukrayna)
6. Gün: Lviv (Ukrayna)
7. Gün: Lviv (Ukrayna)
8. Gün: Odessa (Ukrayna)
9. Gün: Odessa (Ukrayna)

Konaklama

Hostel Golden Gates, Kiev: Açılışı belki de şu ana kadar ki en kötü hostelle yaptık  Merkezi konumda bulunan ancak yerini bulmakta zorlandığımız bu hosteli şans eseri karşılaştığımız bir Türk kardeşimiz gösterdi. Aslında hostel bile demek gelmiyor içimden. Apartman dairesini hostele çevirmişler ve içerisi booking.com da gösterilenden çok farklı. Ayrıca çalışanlar İngilizce bilmiyor.  Lafın kısası merkezi konumda olması dışında hiçbir özelliğiyle tavsiye etmiyorum  Ücreti 3 kişi için 338 UA ( 42TL) idi.

Kvartiras Apartments, Minsk: Aslında burada konaklamadık. Bizim gibi acemice davranmayın diye buraya yazıyorum  Apartman kiralamak Ukrayna ve Belarus’ta yaygın bir uygulama. Ancak bunun için güzelce iletişime geçmek gerekiyor. Telefonlarımızda geçerli sim kart olmadığı için yerel vatandaşlardan yardım istemek zorunda  kaldık. İletişime geçtiğimiz ev sahibi check-in saatinde tekrar irtibata geçmemizi istedi. Bu da bizim için sırt çantalarıyla yaklaşık 4 saat demekti. Biz de yeni bir hostel arayışına girdik. Bu arada fiyatı da 3 kişi için yaklaşık 80 TL idi.

Revolucion Hostel, Minsk: Yeni hostel arayışlarımız bir ilki de yanında getirmiş oldu. Daha önceden kaldığımız yerlerde özel odaları tercih ediyorken ilk defa başka kişilerin de bulunduğu ranzalı bir odayı kabul ettik. 12 kişilik bu odada bizim haricimizde 2 Türk daha kalıyordu  Temizliği, konumu ve çalışanın ilgisine tam not verdiğim bu hostelin kişi başı ücreti 8 dolardı. Ayrıca bu durum bize ranzalı odalarda da kalabileceğimizi göstermiş oldu.

Cisar Hotel, Lviv: Plan değişikliği konaklama şeklimizi de değiştirdi. Normalde Lviv’de konaklamayı düşünmüyorken yeni planda 2 gece kalacaktık. Kendimizi ödüllendirmek adına otelde kalmaya karar verdik. E haliyle de biraz paraya kıymamız gerekti. Günlüğü 3 kişi için 900 grivna (110 TL) ödedik. Arada böyle şeyler yapmak gerek 

Hostel Korleone, Odessa: Gezimizin son durağı Odessa’da konakladığımız bu hostelin ücreti 3 kişi için 450 grivna (55 TL) idi. Hostelde kaldığımız odanın ışık açma-kapama düğmesi oda dışındaydı  Ayrıca sivrisinek istilası vardı. Bunun dışında temizlik, konum ve çalışan ilgisi açısından geçer not aldı benden.

Yemek

Gezilerimde yemek kısmını pek önemsemediğimi beni tanıyan bilir. Benim için asıl mesele gezip görmek.  Yöresel yemekleri çok da merak etmem.  Karnım doyuyorsa bu yeterli benim için  Domuz etinin kullanıldığı ülkelerde kırmızı etten de uzak durduğumuz için bizim vazgeçilmezim “chicken (tavuk) burger” oldu. Bu gezimizde fazlasıyla yediğimizi söyleyebilirim. Farklı olarak yediğim-içtiğim bir iki şeyden bahsetmek istiyorum.

Arsenal – Lviv

Üst katının müze, alt katının restoran olduğu bu yapıya Özgün’ün arkadaşının tavsiyesi üzerine geldik. Tavuk burger harici bir şey yiyecek olmanın verdiği heyecanla Beef Steak (Dana Eti) siparişlerimizi verdik. Çok pişmiş demekte fayda var; yoksa filmlerde gördüğünüz kanlı şekilde geliyor  Önümüze serilen kağıda çizilen tabak ve çatal-bıçak şekillerine anlam veremesek de işin aslı sonradan ortaya çıktı. Mekanda etler elle yeniyormuş  Önümüze astığımız önlükler ise ayrı bir hava kattı yemeğimize. Bu lezzet porsiyon başı 130 grivna (16 TL) idi. Kesinlikle tavsiye edilir.

Kvas

Gelelim içki kısmına. Alkol almayan biri olarak bu yöresel içeceği denedim. “Alkolsüz bira” diye de adlandırılan Kvas, genellikle doğu Avrupa ülkelerinde tüketilen; çavdar,arpa ya da buğday ekmeklerinin mayalanması ile yapılan bir içecek. Fermentasyon sebebiyle ortaya çıkan çok az miktarda alkolden bahsedilmekte, ancak bu olay birçok gazlı içecekte de meydana geldiği ve bunun alkol kullanma sayılmadığına inanmam nedeniyle içim rahat  Tadı da eh işte. Fiyatı oldukça uygun : 20 grivna (2.5 TL) civarında.

Sonuç olarak 9 günlük gezimizin bizlere maliyeti hatalarımızla beraber kişi başı 2250 TL civarı oldu.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel