Gezmek güzel şey takipçilerinin dikkat edeceği üzere son zamanlarda gezilerimizi Çamlıhemşin’in birbirinden güzel yaylalarına yapıyoruz. Pokut, Sal, Gito, Badara, Avusor ve Huser Yaylaları’na giderek her bir yaylanın kendine özgü özellikleriyle ön plana çıktığını fark etmiş, her birinden ayrı zevk almıştık. Hatta sitemize de yazarak, bu özellikleri sizlerle paylaşmıştık

Yayla gezilerimizde ulaşım konusunda genellikle Turolog’dan destek aldığımızı sitemizde yazmıştık. Turolog’un tur katologlarını incelerken Elevit Yaylası’nı görmüş, çok beğenmiştik. Ancak katolog’daki tur programı Elevit Yaylası dışında, bizim daha önceden gittiğimiz Zilkale, Palovit Şelalesi, Şenyuva köyünü de içeriyordu. Daha önce defalarca ziyaret ettiğimiz yerleri tekrar görmek istemiyorduk. Bu nedenle Turolog Ayhan Bey’le konuşma kararı aldık. Ayhan Bey isteğimiz doğrultusunda Elevit, Trovit, Palovit, Amlakit ve Samistal Yaylalarına günübirlik olarak tur düzenleyebileceğini söyledi. Çok sevinmiştik. Hemen gezi ekibimizi kurmalıydık.

Hafta sonları sınav görevlerimiz olduğu için bu geziyi biraz erteledik ve bizim için en uygun tarih olan 04.08.2018’de gitme kararı aldık. Ancak yaz mevsiminin en güzel zamanları olduğu için Turolog’un tur programları çok yoğun geçiyordu. Devamlı telefonların çekmediği yaylalara gittikleri için de Ayhan Bey’e ulaşma konusunda sıkıntı yaşıyorduk. Sonunda geziye 1 gün kala gezimizi netleştirebildik; ama gezide bazı eksikler olacaktı. Son günlerde Rize’deki yoğun yağışlar nedeniyle Palovit Yaylası’na giden yol kapanmış. Palovit, Amlakit ve Samistal’e ulaşmak imkansız hale gelmiş. Bu nedenle sadece Elevit, Trovit Yaylalarına ve Çat Vadisi Seyir Tepesi’ne gidebilecektik. Geziyi gerçekleştirdikten sonra bile aklımız diğer yaylalarda kalsa da yapacak bir şey yoktu, yol kapalıydı

Gezi Ekibimiz

Bu gezimizde kardeşim Ecem, Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar, fakülteden arkadaşım Esra, Ankara’dan hafta sonu için 12 saatlik yolu otobüsle gelen ve yol yorgunluğunu üzerinden atamadan yaylalara sürüklediğimiz arkadaşımız Candan, iş arkadaşımız Yusuf Emre ve nişanlısı Melike bizlere eşlik etti.

Trovit ve Elevit Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Trabzon Meydan’dan Turolog’un minibüsüne binerek yolculuğumuza başladık. Rize’de Çamlıhemşin’e geldiğimizde Zilkale yönüne doğru devam ettik. Sonrasında Elevit Yaylası’nı gösteren tabelaları takip etmeye başladık. Yol üzerinde yörenin en eski köprülerinden biri olan Goboş Köprüsü‘ne uğradık. Daha sonra Elevit ve Trovit yaylalarına tırmanmaya başladık. Yayla yolu asfalt olmadığından bol bol hoplattı zıplattı bizi. İlk önce Elevit Yaylası’na varsak da minibüsten inmedik. Trovit Yaylası’na devam ettik. Burayı gezdikten sora geri dönüp Elevit Yaylası’nda yürüyüş yaptık.

İlk Durağımız Trovit Yaylası

Trovit Yaylası‘na geldiğimizde bizleri sıra sıra dizilmiş yayla evleri karşıladı. Biraz ilerledikten sonra minibüsten inip yürüyüşe başladık. Etrafımız sisliydi ve çok hafif bir yağmur çiseliyordu. Yayla yolunun üzerinde sıra sıra dizilmiş evlerin önünden geçtik. Yolun solunda küçük bir dere (Kormik Deresi) ve köprü gördük. Hemen köprüden karşıya geçtik. Hatta derenin üzerindeki küçük taşlara basarak, atlamalı zıplamalı olarak derenin üzerinde yürüdük. Bu sırada fotoğraf çekmeyi ve çekilmeyi de ihmal etmedik.

Ardından bütün yayla gezilerimizde yaptığımız gibi yaylanın en üst noktasına tırmanıp yaylayı tepeden seyrettik. Bildiğiniz üzere ekip olarak zoru seviyoruz. Karşımıza herhangi bir zorluk çıkmasa da, kendi zorluğumuzu kendimiz yaratabiliyoruz. Demek istediğim yaylada dümdüz yolda yürüyüp geziyi rahat rahat tamamlamak varken biz tepeye tırmanıyoruz, derenin içindeki taşlarda yürüyoruz; ama pişman değiliz. Çünkü burada gördüğümüz pespembe çiçekler tepenin bize yaptığı sürprizlerden biri oldu. Ayrıca burada yer alan salıncak kasnağı içinde salıncak ipi yer almasa da ilgimizi çekti, hemen kadraja aldık

Elevit Yaylası

Trovit Yaylası’ndan sonra geldiğimiz yolu geri dönüp Kaçkar Dağı’nın eteklerinde yer alan 1800 metre rakıma sahip Elevit Yaylası‘na vardık. Yörede, Yezovit ve Yaylaköy isimleriyle de bilinen Elevit Yaylası’nın bitiminde Haçivanak Yaylası yol ayrımında minibüsten indik. Amacımız Elevit Yaylası’nın merkezine doğa yürüyüşü yaparak inmekti. Hafif sisli, hafif yağmurlu bir havada etrafımızda renk renk çiçekler, inekler… Doğanın keyfini çıkara çıkara yürümeye başladık. Patika yollardan, Elevit Deresi’nin üzerindeki meşhur tahta köprüden geçtik. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik.

Yaylada yürüdüğümüz yollar toprak ve kaygandı; ama bu seferki yayla gezimizde kayıp düşen olmadı. Sanırım artık böyle yollarda temkinli yürümeyi öğreniyoruz. Bu gezimizde dikkatimizi çeken birkaç noktadan bahsetmek istiyorum. İnekler möö dışında farklı sesler çıkarabiliyormuş. Yanımızdan kızgın kızgın mölemek dışında farklı seslerle bağırarak geçen inekler oldu. Başta biraz korkutsa da sevimli kızgın ineklerin bize bir zararı olmadı

Çilanç Köprüsü

Elevit Yaylası’ndan ayrıldıktan sonra geldiğimiz yolu geri dönmeye başladık. Elevit Deresi’nin üzerinde bulunan eski taş köprü Çilanç Köprüsü’nde durduk. Köprünün fotoğrafını çekip üzerinde selfimizi yaptıktan sonra köprüyü karşıya geçtik. Yeşil çimenlerin arasında biraz yürüdük. Üstü ahşap ve altı taş döşeli içi boş bir kulübe gördük, hemen kadraja aldık. Biraz vakit geçirdikten sonra minibüse binerek yola devam ettik.

Çat Vadisi ve Seyir Terası

Çilanç Köprüsü’nden sonra sıra Çat Vadisi Seyir Terası‘na gelmişti. Çat Vadisi bu gezimizde Elevit Yaylası’ndan sonra merak ettiğim 2. yerdi. Instagram’da gördüğüm Çat Vadisi fotoğrafları buranın yeşillerin içinde el değmemiş güzellikte bir yer olduğunu söylüyordu. Ancak Seyir Terası’na gidemedik. Yolun üzerinde tabelasını gördük ve pas geçtik. Meğer Turolog Ayhan Bey, gezi programımızda olmasına rağmen vaktimiz yetmez diye düşünerek buraya gitmekten vazgeçmiş. Hayallerimiz kırılmış, çok üzülmüştük; ama yapacak bir şey yoktu :'( Yolumuz tekrar buraya düşerse gitmeyi ihmal etmeyeceğiz.

Şenyuva Köyü’nde Zipline

Zilkale yolumuzun üzerindeydi; ancak daha önce defalarca gittiğimiz bir yer olduğu için durmadan devam ettik. Şenyuva (Çinçiva) Köyü’ne doğru ilerledik. Daha önce Şenyuva Köyü’ne gitmiş, hatta yazısını sitede paylaşmıştık, okuyabilirsiniz. Şenyuva Köprüsü’nü ziyaret etmek, Sevdaluk dizisinin çekildiği yerleri görmek dışında bu sefer farklı olarak kardeşim Ecem zipline bindi. Sizler de 15 TL ödeyerek bu deneyimi Fırtına Deresi’ni karşıya geçerek yaşayabilirsiniz. Bunun dışında Cugal Cafe’de dere ve köprü manzarasını seyrederek muhlama da yiyebilirsiniz.

Ortan Köyü

Şenyuva Köyü’nden sonra günün tesellisi olarak Ortan Köyü‘ne gittik. Mağlumunuz Çat Vadisi Seyir Terası’na gidemediğimizden gezi programının dışına çıkmıştık zaten. Daha önce instagramda Ortan Köyü’nün birbirinden güzel ahşap evlerini görüp beğendiğim için burayı gitmeyi çok istiyordum. Dileğimiz gerçekleşti. Şenyuva yakınlarında ana yoldan ayrılan küçük bir tali yolu takip ederek 10 dakikada Ortan Köyü’ne vardık. Bu yolun çıkmaz yol olduğunu belirtmeliyim. Ortan Köyü’ne vardığımızda 550 metre rakım tabelasını gördük ve yol bittiği için minibüsten indik

Minibüsten indikten sonra taş merdivenlerden yukarı çıkarak ahşap evlerin bulunduğu bölüme geldik. Doğanın yeşillerinin içinde kaybolmuş, bizden gizlenmeye çalışırcasına sağlamlığından da ödün vermeyen ahşap evler… Evlerin arasındaki dar sokaklarda yürüdük, bol bol fotoğraf çektik çekildik. Bu sırada “Yüreğine sor” adlı film geldi aklımıza. Gerçekten film burada çekilmiş. Uzun süre ahşap evlere bakınca film sahneleri gözümüzün önünden geçmeye başladı. Büyülenmiştik

Yolun Dibi Kafe’nin Önünde Tulum Eşliğinde Horon

Ortan Köyü’nden ayrıldıktan sonra Goboş Köprüsü’nün yanındaki Yolun Dibi Kafe’ye geri döndük. Turolog’un diğer turlarındaki konuklar da buraya gelmiş, kalabalık bir ekip vardı. Tulumcu Emrah tulum çaldı, insanlar horon oynadı. Ardından sahil yolu boyunca muhteşem gün batımını seyrede ede Trabzon’a geri döndük.

Teşekkürler

Bu gezimizde biz eşlik eden herkese çok teşekkür ederim. Başka gezilerde yine birlikte olmakta dileğiyle…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Avusor Yaylası yazımızda bahsettiğimiz gibi iki yaylaya da aynı gün Turolog ile gittik. Avusor gezimiz heyecan ve macera dolu geçmişti. Yağmurlu bir havada yaptığımız uzun bir yürüyüş sonrası çok yorulmuştuk, ancak doğanın büyüleyici güzelliği karşısında yüzümüz bir an olsun düşmemişti. Islanmak ve kirlenmek güzeldir mantığıyla hareket ediyorduk

Artık gezme sırası Huser Yaylası‘na gelmişti; ancak atladığımız iki konu daha vardı. Birincisi yağışın etkisiyle Huser Yaylası’nın yolu bozulmuştu, zaten yol topraktı ve iyice çamurlaşmıştı. Bu durum yolda kalma ihtimalimizi arttırıyordu. İkincisi ise sis nedeniyle göz gözü görmüyordu. Yaylaya ulaşsak bile sisten hiçbir şey göremeyecektik. Ancak daha önceki yazılarımızdan da anlayacağınız üzere yaşadığımız hiçbir zorluk bizi geri döndürmeye yetmiyordu Tabi ki Turologumuz Ayhan Bey’i risk almaya ikna ettik ve hemen yola koyulduk

Bu arada bahsetmeden geçemeyeceğim fotoğraf makinem de hava koşullarından nasibini aldı. Makinemin objektifindeki lens iç taraftan buhar yapmıştı. Ne yapsam buharı çözemiyordum. Parçalarını söküyor, kurulamaya çalışıyordum; ama nafileydi. Allah’tan Esracığım, “Ceyda boşver ben sana fotoğraf çekerim” dedi de yüreğime su serpti  Yoksa Huser’de fotoğraf çekilmeden geri dönmek olmazdı

Huser Yaylası’nın Yolu

Huser Yaylası’na gidebilmek için Avusor Yayla yolunu geri dönüp karşımıza çıkan yol ayrımından Huser’e doğru devam ettik. 40 dakika süren bir yolculuğumuz, sisli ve yağmurlu hava koşulları altındaydı. Toprak yol bataklığa dönmüş, çamurlaşmıştı. Bu nedenle zaman zaman çamura saplanma tehlikesi atlattık. Ama şoförümüzün başarılı manevraları sayesinde ucuz atlattık. Sadece yaylada salıncakların olduğu bölüme yaklaşık 200 metre kala aracımız yolu aşmada zorlandı. Biz de zaten 200 metre olan yolu yürüyerek gitme kararı aldık. Bu arada tam araçtan ineceğimiz sırada buhar çözmeye yönelik çabalarım yanıt vermiş, fotoğraf makinemin içindeki buhar çözülmüştü; çok mutluydum

Huser Yaylası’nda Salıncaklar

Huser Yaylası’na vardığımızda bizi sis ve bulut denizi karşılamıştı. Manzarayı net olarak seçemiyor, karşıdaki Kaçkar Dağları’nı bile göremiyorduk. Ancak grubumuzda bulunan şanslı bireylerin etkisiyle olacak, kısa bir süre içinde sis açıldı, bulutlar manzarayı görmemiz için dağıldı. Bu sırada biraz yürüyünce Kafe Sis Denizi‘nin yanında 2 tane salıncak gördük. Yaylanın tepesinde 2 ayrı yamaca kurulmuş, 2 ayrı salıncak… Birisi bulut denizine bakıyor, diğeriyse güneşin batacağı yöne. Güneşin batmasına daha zamanımız olduğu için önce bulut denizine doğru sallanmayı tercih ettik. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik.

Huser Yaylası’nda Gün Batımı

Güneşin batma vakti geldiğinde bulutlar, Kaçkar Dağları’nın başlarından uzaklaşmıştı. Artık uçsuz bucaksız manzarayı ayırt edebiliyorduk. Güneşin batarken oluşturduğu kızıllık, Kaçkar Dağları’na ve bulutlara yansıyordu. Manzaraya doğru salıncakta sallanmak ise anlatılmaz yaşanır dedirtiyordu. Böylesine güzel bir ortamda vaktin nasıl ilerlediğini anlamadık. Telefonumuz çaldı. Arayan Ayhan Bey’di. Meğer yarım saattir minibüste bizi bekliyorlarmış. O an etrafımıza baktığımızda gerçekten bizim ekip dışında başka kimsenin kalmadığını fark ettik Hemen geri dönüş için minibüse doğru yürümeye başladık.

Yayla dönüşü

Yayla dönüşünde çok yorulmuştuk. Trabzon’a varabilmemiz için epey yol gitmemiz gerekiyordu. Islaktık, kıyafetlerimiz üzerimizde kurumaya çalışıyordu. Çamurluyduk. Ayakkabılarımız batmıştı. Ama dediğim gibi bunların bizim için önemi yoktu. Böylesine güzel 2 yayla için her şeye değerdi. Yıllar geçse de unutulmayacak anılar kazanmıştık artık

Teşekkür

Her türlü zorluğun üstesinden gelme konusunda üstün başarı gösteren gezi ekibimize ve Turolog Ayhan Bey’e teşekkür ederiz

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Son zamanlarda Trabzon ve çevresinde gidilebilecek yerler konusunda yeni arayışlar içerisindeydik. Hatta yaylalara karşı bir düşkünlüğümüz olmamasına rağmen son gezilerimizi Çamlıhemşin’in birbirinden güzel yaylalarına gerçekleştirmiştik. Halen Pokut, Sal, Gito ve Badara Yaylalarının etkisi üzerimizdeyken yeni bir yaylaya daha gidebilirdik. Ama hangisine gitmeliydik?

Gito ve Badara Yaylalarına giderken tercihimizi Turolog‘dan yana kullanmış ve çok memnun kalmıştık. Hemen Turolog’un tur katoloğunu incelemeye almıştık Katologda gördüğümüz iki yayla bizi derinden etkilemişti: Avusor ve Huser. Hemen bu iki yayla hakkında ayrıntılı bilgi aldık. Avusor Yaylası’nda 1,5 saatlik doğa yürüyüşü sonrasına muhteşem Avusor Gölü‘ne varacak, Huser Yaylası’nda gün batımını seyredecektik. Gitmek için sabırsızlanıyorduk. Ancak Mayıs ayındaydık ve yayla yolu halen karlıydı. Haziran ayını beklememiz gerekiyordu. Haziran ayına gelince hemen gezi ekibini kurmak için hazırlıklara başladık ve Turolog Ayhan Bey’le iletişime geçtik. Grubumuz 7 kişi olduğu için indirim talebimizi olumlu karşıladılar ve  kişi başı 100 TL’ye anlaştık.

Gezi Ekibimiz

Avusor ve Huser gezimiz için arkadaşlarımıza haber verdik. Karma bir grup kurduk. Grubumuz “Gezmek güzel şey” site yöneticisi Serdar, arkadaşlarımız Esra, Cansu, Ahmet, Nagehan, Masum ve bendenizden oluşuyordu.

Avusor Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Avusor Yaylası’nın yolunu deneyimlemiş biri olarak, arazi aracınız yoksa kesinlikle özel araçla gitmenizi tavsiye etmem. Bu anlamda ulaşım için tur desteği almakta fayda var. Aksi taktirde çamura saplanma, araç lastiklerinde patlama, yolda kalma gibi risklerle karşı karşıya kalabilirsiniz. Bu nedenlerle Turolog gibi güvenilir tur şirketleriyle anlaşmakta fayda görüyorum

Avusor Yayla Yolu

Trabzon Meydan’dan Turolog‘un minibüsüne binerek yolculuğumuza başladık. Çayeli’nden Tulumcu Emrah‘ı da alıp yola devam ettik. Çamlıhemşin’den Ayder Yayla yoluna saptık. Avusor Yaylası’na çıkabilmek için Ayder Yaylası’nın içinden geçmemiz gerekiyordu. Normalde Ayder Yaylası’na girişte ücret istiyorlardı; ancak bizden isteyen olmadı

Ayder’i biraz geçince de soldaki yola saparak Avusor Yaylası için tırmanışa geçtik. Ancak Trabzon’da günlük güneşlik olan hava, Çamlıhemşin’den sonra bir anda değişmiş, sisli ve yağmurlu bir havaya dönüşmüştü. Yine de havanın düzeleceği konusunda ümidimiz vardı. Avusor Yaylası çok yüksek rakıma sahip olduğu için bulutların üstüne çıkacağımız ve havanın düzeleceği düşüncesiyle yola devam ediyorduk. Bu sırada yayla yolunda hoplaya zıplaya ilerlediğimizi de ifade etmeliyim. Daha önce ulaşımı en zor yayla olarak Pokut Yaylası’nı sitede yazmıştık, tıklayabilirsiniz. Ancak son aldığımız haberlere göre Pokut Yaylası’nın yolunu düzeltmişler. Artık ulaşımı en zor yaylayı Avusor Yaylası olarak değiştirebiliriz.

Avusor Yaylası

Avusor Yaylası’na vardığımızda doğanın el değmemişliği karşısında yaylaya hayran kalmıştık; ancak bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu. Minibüsten nasıl ineceğiz diye düşünürken Marsis Dağ Evi‘nden bize büyük boy dondurma şemsiyesi gönderdiler. İkişer, üçer kişilik gruplar halinde şemsiye altında Marsis Dağ Evi’ne doğru yürüdük. Burada yarım saat kadar yağmurun dinmesini bekledik. Ancak yağmur dinmiyordu, sadece şemsiye ile yürünebilecek kadar azalmıştı. Biz de Marsis Dağ Evi’nden 4 TL karşılığında aldığımız tek kullanımlık acil durum yağmurlukları ile yürüyüşe başlama kararı aldık. Yola çıkmadan önce botlarımızı da yanımıza aldığımız için yağmurdan korunabilme konusunda şans bizden yanaydı

Avusor Gölü’ne Tırmanış

Yağmurluklarımızı giydikten sonra yürüyüşe başladık; ancak yağmur yağmaya devam ediyordu. Yürüyüşümüzü bazen patika yollarda bazen çimenlerde bazen kayaların üzerinde yaptığımız için yağmurun da etkisiyle kayıp düştüğümüz oldu. Allah’tan hiçbirimizde ciddi bir yaralanma meydana gelmedi. Ancak yürüdükçe rakım giderek yükseliyordu ve devamlı olarak dik yamaçlarda tırmanıyorduk. Ciddi anlamda yorulmuş, sık sık nefes alır hale gelmiştik. Bu sırada yağmur da dinmiş, sis açılmış, doğa canlanmaya başlamış, etrafımızdaki güzellikleri fark eder hale gelmiştik. Renk renk çiçekler ki ben bunlardan sadece komar çiçeğini tanıyabiliyorum, küçük dereler, otlayan inekler… İşte bütün bu güzellikler tüm yorgunluğumuzu unutturuyor, bir an önce göle varmak için içimizde daha fazla heyecan uyandırıyordu.

Tırmandıkça geriye doğru bakıyor, yayla evlerinin giderek küçüldüğünü fark ediyorduk. Epey zamandır yoldaydık; ancak göle yaklaştığımıza dair en ufak bir işaret yoktu. En kötüsü de grubumuz bölünmüştü. Serdar, Ahmet ve Esra önde; ben ortalarda; Cansu, Masum ve Nagehan ise gerilerden geliyordu. Ayhan Bey’in babası meşhur ıslığıyla bize yolu göstermeye çalışıyordu. Grubumuz üçe ayrılmıştı; ama yaylanın zemin yapısı engebeli olduğu için üç grup da birbirini görmüyordu.

1,5 saattir yürüyorduk ve gökyüzünde tekrar kara bulutlar belirmiş, sis de yavaş yavaş yayladan yukarıya doğru tırmanıyordu. Ve beklenen an gelmişti. Artık Avusor Gölü (Büyük Göl veya Dobelecezane Gölü) tüm muhteşemliğiyle karşımızdaydı. Ancak çok yorulmuştuk. Hemen göle nazır bir taşın üzerine oturup yüksek rakıma alışmaya, çarpıntımı dindirmeye çalıştım. 5-10 dakika sonra kendimi çok daha iyi hissediyordum. O kadar yüksekteydik ki bitki örtüsü yerini karlarla kaplı kayalara bırakmıştı. Şehrin merkezinden bakıp da uzaklarda gördüğümüz karlı dağların tepesindeydik artık ve ortamı bizzat teneffüs ediyorduk. Yol boyu daha önce görmediğimiz kadar güzel manzaralara şahitlik etmiştik. Bundan daha güzel ne olabilirdi? Bol bol fotoğraf çektik, çekildik.

Avusor Yaylası’nda İniş

Artık 1,5 saatlik yürüyüş sonunda geldiğimiz gölden ayrılma vaktiydi. Yağmur hafif hafif çiseliyordu. Hızlı hızlı inmeye, inerken de çıkarken olduğu gibi düşmeye devam ediyorduk. Bir süre sonra yağmur hızlanmıştı. Marsis Dağ Evi’nden aldığım yağmurluk biraz yırtılmıştı. Elimde şemsiyemle ıslanmamaya, özellikle de gözlüğümün ıslanmamasına özen gösteriyordum. Grubumuz yine bölünmüştü. Doğru yolu bulmakta güçlük çekiyorduk. Bir şekilde farklı yollardan da olsa geri dönmeyi başarmıştık. Bu arada az daha köpek saldırısına uğruyorduk, ucuz atlattık

Avusor Yaylası’ndan Ayrılış

Avusor Yaylası’na inip Marsis Dağ Evi’nde biraz dinlendik. Sobanın karşısına geçip kurumaya çalıştık; çünkü neredeyse bütün kıyafetlerimiz ıslanmıştı. Yanımızda getirdiğimiz erzaklarımızı açıp yemeye, susuzluğumuzu gidermeye çalıştık, çay içtik. Hava yağışlı ve sisli olduğu için Huser Yaylası’na geçmemizin bizim açımızdan güvenli olmayacağını, hava muhalefeti nedeniyle yolun iyice bozulduğunu, sis nedeniyle gitsek bile hiçbir şey göremeyeceğimizi söylediler. Ancak turda bizden başka misafirler de vardı ve Huser’e gitme konusunda çok ısrarcıydılar. En azından gitmeyi deneyebilirdik. Ayhan Bey’i ikna ettikten sonra minibüse bindik ve yola koyulduk. Ancak Huser maceramız da en az Avusor kadar ilginç olduğundan Huser’i başka bir yazımızda sizlerle paylaştık, tıklayıp okuyabilirsiniz

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Uzun zamandır Rize’nin yaylalarını gezmeyi hayal ediyorduk. Bu hayalimizin ilkini 1 Mayıs resmi tatilini değerlendirip gittiğimiz Pokut ve Sal Yaylaları’yla gerçekleştirmiştik. Yazısını da daha önce sitede paylaşmıştık, ayrıntıları görmek için tıklayabilirsiniz. Artık sıra Gito ve Badara Yaylaları’ndaydı. Ne zaman gitsek, kimlerle gitsek, Ramazan’da zorlanır mıyız, iftara yetişebilir miyiz diye düşünürken, ani bir kararla tezimizin saha çalışmasında tanıştığımız birbirinden eğlenceli öğrenci arkadaşlarımızla gitmeye karar verdik. Risk almayı sevdiğimizden, kafamızdaki her türlü soru işaretini göze aldık. Gezi ekibimiz bendeniz, gezginimiz Serdar, arkadaşlarımız Esra ve Cansu, öğrenci arkadaşlarımız Nagehan, Masum, Selen ve Rüveyda’dan oluşmaktaydı.

Gezimizde Ulaşımı Nasıl Sağladık?

Pokut ve Sal Yaylaları’na giderken tur tercihimizi Organik Adam’dan yana kullanmıştık. Gito ve Badara Yaylaları’nın yolu Pokut kadar olmasa da onu aratmayacak kadar zor. Bu nedenle özel araçla gitmek yerine yine tur şirketlerinden destek almayı düşündük. Önceki yayla turumuzda sayımız az olduğu için Rize’ye kadar Serdar’ın arabasıyla gitmiş, tura Rize’de katılmıştık. Bu sefer 8 kişiydik ve Trabzon kalkışlı tur bulma ihtimalimiz daha yüksekti. Biz de tercihimizi Instagram’da keşfettiğimiz turlardan biri olan “Turolog”dan yana kullanarak, hemen tur şirketiyle iletişime geçtik. Normalde tur ücreti 100 TL olmasına rağmen, tur şirketiyle pazarlık yaparak kişi başı 80 TL‘ye anlaştık. Sabah 08.00’da Trabzon Meydan’dan tur minibüsüne binerek keyifli bir yolculuğa başladık.

Goboş Köprüsü

Rize’de Çamlıhemşin yolu üzerinde pek çok tarihi köprü görebilirsiniz. Bunlardan birisi Goboş Köprüsü. Pokut’a giderken Şenyuva (Çinçiva) Köprüsü’ne uğramıştık. Tur şirketleri genellikle bu köprüde duraklıyor. Bu sefer rehberimizin de yönlendirmesiyle tur şirketlerinin daha az durakladığı; ama Çinçiva’dan daha güzel ve daha eski bir köprü olan Goboş Köprüsü’nde durduk. Köprünün yanında Yolun Dibi Cafe bulunmakta, dilerseniz burada bir şeyler atıştırabilirsiniz. Biz oruçlu olduğumuz ve gezilerde yemeği hep ikinci plana attığımız için sadece köprüye konsantre olduk. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik. Tur, köprüde 15 dakika mola vermişti aslında; ama biz bu süreyi epey aştık

Gito Yaylası

Goboş Köprüsü’nden sonra sıra zorlu yayla yolunu tırmanmaya gelmişti. Aslında yayla tırmanışı deneyimlerimiz arasında Pokut olduğu için, Gito ve Badara yolu mükemmel bile sayılabilir. Yine de yola özel araçla çıkmamakta fayda var. Her ne kadar yaylada eski bir Tofaş (Kartal) görmüş olsak da tavsiye etmeyiz

Gito Yaylası’na vardığımızda bizi tulumla karşıladılar. Karadeniz türküleri tulumla daha yüreğe dokunur oluyor. Tulum sesi bir yandan kulağınıza çalınırken, aynı zamanda dağlara doğru manzaraya dalıyor ve anın tadını çıkarıyorsunuz. Tulumcu tulum çalmayı bırakana kadar, olduğumuz yerde kalakaldık. Daha sonra ise hemen salıncak aramaya başladık; çünkü instagramda Gito Yaylası, yüksek dağlara doğru süzülmenize imkan sağlayan salıncakla özdeşleşmiş durumda. Rehberimizin de yönlendirmesiyle salıncağı bulduk. Hozboncuk Dağ Evi‘nin hemen yanında yer alıyordu. Meğer salıncağa binmek ücretliymiş. Kişi başı 3 TL ödeyerek, bol bol fotoğraf çekildik.

Daha sonra manzarayı tepeden seyretmek için tırmanışa geçtik. Çıkabildiğimiz en yüksek noktada zıplayarak fotoğraf çekildik. Manzarayı ve yayla evlerini seyre daldık. Ardından yine farkına varmadan yaylada bize tanınan süreyi aşmış olduk

Badara Yaylası

Gito Yaylası’ndan sonra Badara Yaylası’na gittik. Yaptığımız bir hata olarak bahsetmek isterim ki, Gito’yu da Badara’yı da Pokut’la kıyaslamaya çalışmamız. Bütün yaylalar, farklı bir özelliğiyle ön plana çıkıyor. Örneğin Pokut, karlı ve dumanlı dağlar ardında gözüken yayla evleriyle… Gito, dağlara doğru özgürce sallanacağınız salıncağıyla… Badara Yaylası, burada bulunan göl ve gölün üzerine yansıyanlarıyla…

Badara’da en çok vaktimizi alan grupça yaptığımız aktivitemiz, göl kenarında zıplamak ve zıplarken fotoğraf çekilmek oldu Ortaya harika fotoğraflar çıktı. Bunun dışında yine yaylanın en yüksek noktasına çıkarak etrafı fotoğrafladık. Horon ve Ankara havası oynadık. 1 saat kaldığımız Badara’da grup olarak çok eğlendik, ardından Şimşir Ormanı’na gitmek üzere yayladan inişe geçtik. Yayladan ayrılırken yağmur yağmaya başladı. Bugün şanslı günümüzdeydik. Yaylalarda ıslanmadan eğlenmeyi başarabilmiştik

Şimşir Ormanı

Şimşir Ormanı, hemen Fırtına Deresi’nin kenarında yer almakta. Orman içinde yürürken dere şırıltısının geldiği yönü takip ederseniz, sizi dereye ve harika bir doğaya çıkaracaktır. Ağaçlar o kadar farklı ki, büyülü bir ormanın içindeymişçesine sizi kendine hayran bıraktırıyor. Daha önce şimşir ağacını çok duymuştum. Dayanıklı ve kaliteli bir tahta kaşık almak istiyorsanız, mutlaka şimşirden olsun derler. Sonra içinde şimşir geçen bir sürü şarkı da var. Ama görünce anladım ki, insan kesmeye kıyamaz bu güzelim ağaçları ve de kıymamalı.

Palovit Şelalesi

Yayla turunun sonunda yine Palovit Şelalesi’ne gittik. Ramazan nedeniyle çok kalabalık değildi. Şelaleye götüren köprü için sıra beklemedik. Ancak şelalenin altına bu sefer şemsiyeyle girdim. Yine de biraz ıslandım, ama şelale altında ıslanmak güzeldir Daha önceki Palovit yazımız için tıklayabilirsiniz.

Zilkale

Şelalenin ardından Zilkale’ye geçtik. Daha önce burayı ziyaret ettiğimizden dışarda oturup dinlenmeyi tercih ettik. Aramızda daha önce burayı ziyaret etmeyen arkadaşlarımız da vardı. Biz dinlenirken onlar da yarım saatlik bir sürede kaleyi gezdiler. Sonrasında iftara yetişmek üzere yola koyulduk. Daha önceki Zilkale yazımız için tıklayabilirsiniz.

Gezi Sonu Yemeği: İftarımız

Vakit epey ilerlemişti, artık acıkmıştık. Ezana da çok az kalmıştı. “Yetişebilecek miyiz?” derken yetişemedik. Trabzon Meydan’da Ahmet Usta’da 15 dakika kadar gecikmeli olarak orucumuzu açtık. Tunahan önceden gidip siparişlerimizi vermeseydi, yerimizi tutmasaydı, bu uğurda garsonlarla tartışmayı göze almasaydı, daha da geç girerdik

Teşekkür

Gezimize ve iftarımıza katılan tüm arkadaşlarımıza, “Turolog”a, Tulumcu Emrah’a teşekkür ederiz. Sizlerle keyifli anlar yaşadık. İnşallah yakın zamanda Avusor Yaylası’na da gidersek, orada da aynı zevki yaşarız

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Pokut Yaylası’nın fotoğraflarını, Karadeniz’in birbirinden güzel yerlerinin resimlerini paylaşan Instagram hesaplarında görüp beğeniyorduk. Pokut Yaylası’na giden herkes, aynı yerden aynı açıdan çektiği fotoğrafları paylaşarak gitme isteğimizi biraz daha arttırıyordu. Neden biz de gidip Pokut’u kadraja almıyorduk ki?

Bu sorunun cevabı ulaşımının güçlüğünde saklı. Yayla yolunu aşabilecek nitelikte bir araca sahip olmadığımızdan bu gezimizi aylardır erteliyorduk. Gittiğimizde de fark ettik ki yayla yolu daha önce gittiğimiz yayla yollarıyla karşılaştırınca en zorlu en virajlı yayla yolu. Hatta katıldığımız turun şoföründen edindiğimiz bilgilere göre de yayla yolunda tam 55 viraj bulunmakta. Bize virajları saymamızı tembihlemişti aslında; ama yolda rodeo diğer bir deyişle safari yaparken saymayı beceremedik Son aldığımız bilgilere göre biz gittikten sonra 1 ay içinde yayla yolunu düzeltmişler, artık eskisi kadar kötü değilmiş. Macerayı ve zoru sevdiğimizden zorlu yolların bize denk gelmesi pek şaşırtıcı olmadı

Pokut Yaylası’na Nasıl Gittik?

Instagram’da takip ettiğimiz Organik Adam‘ın (Organica Tour), Rize’nin birbirinden güzel yaylaları için uygun fiyata (50 TL) turlar düzenlediğini görüyorduk. Pokut Yaylası’na çıkabilecek nitelikte bir araca sahip olmadığımızdan hayatımızın belki de en mantıklı seçimini yaparak Organik Adam’dan yana tercihimizi kullandık. 1 Mayıs 2018 resmi tatil olduğu için bu fırsatı kaçıramazdık. Bendeniz, Serdar, Nurdan, Esra ve Sema’dan oluşan gezi ekibimizle yola çıktık.

Tur, Rize’de İsmail Kahraman Kültür Merkezi’nin karşısındaki sahil yolundan kalkıyordu. Bu nedenle sabahın erken saatlerinde Trabzon’dan Rize’ye kadar “Gezmek güzel şey” site yöneticisi Serdar’ın arabasıyla gittik. Rize’de sahil yolunda Organica Tour’un minibüsüne bineceğimizi zannederken Şamata Tur’un minibüsüne bindik. Meğer iki tur şirketi arasında kayınçoluk varmış ve birlikte çalışıyorlarmış

Yol boyunca Esra ve Sema, şoförün yanındaki koltukta oturarak, teybin kumandasını ellerinden hiç bırakmadılar. Seçtikleri müziklerle (Karadeniz havasından Ankara havasına) bize keyifli anlar yaşattılar

Pokut Yaylası Gezimizde Nerelere Gittik?

Şenyuva Köyü (Çinçiva)

Gezimizde ilk durağımız Çamlıhemşin’in birbirinden güzel yöresel evlerinin bulunduğu Şenyuva köyü (eski adı Çinçiva) oldu. Sevdaluk dizisini izleyip de dizinin çekildiği evleri hatırlayanlar, birbirinden şirin evleri gördüklerinde dejavu yaşayacaklar.

Ayrıca burada bölgenin en eski köprülerinden biri olan (yapım yılı 1696) Şenyuva Köprüsü de bulunmakta. Bölgede bu köprünün benzeri pek çok köprüye rastlayabilirsiniz.

Pokut Yaylası

Şenyuva Köyü’nden sonraki durağımız Pokut Yaylası’ydı. Ancak yaylaya tırmanış oldukça zor olduğundan araçların hararet yapmaması için 2 kez kısa süreli molalar verdik.

Yaylaya çıkan minibüslere zorlu yolları aşabilsin diye çift tekerlek takılmış. Bu nedenle ara sıra iki teker arasına taş kaçıp sıkışabiliyor. Bu nedenle şoförümüz ve rehberimiz Muhammed Bey’in tekerden taş çıkarma operasyonu için ufak bir mola daha verdik

Pokut Yaylası’na vardığımızda herkes, daha önce buraya gelen herkesin yaptığı gibi en meşhur kadraj olan yayla evlerini de içine alan yayla fotoğrafını çekmek ve manzaraya doğru fotoğraf çekilmek için bir yarış içindeydi. Uzun süre fotoğraf çektikten ve çekildikten sonra yemek için Pokut Doğa Konuk Evi‘ne geçtik. Burada çalışan personel sayısının azlığı nedeniyle yemeğin gelmesini 1 saat bekledik. Hatta 3-4 kez siparişimiz unutulduğu için yeniden sipariş vermek zorunda kaldık. Bu sırada yayla ve karlı dağ manzarasını seyrettiğimiz için pek sızlanmadık. Ancak yola çıkarken tedarikli olmakta fayda var; fiyatlar pek uygun değil. 5 kişilik mıhlama, 2 porsiyon dolma (her porsiyonda 4 tane var) ve 1 kase yoğurt için 165 TL hesap ödedik. Salıncaklı hamakta birkaç dakika sallandıktan sonra Sal Yaylası için minibüslere doğru yöneldik.

Sal Yaylası

Pokut Yaylası ile Sal Yaylası birbirine oldukça yakın, yaklaşık 10 dakika sürüyor. Hatta Pokut’tan baktığınızda Sal Yaylası’nı görebiliyorsunuz. Buranın da en az Pokut kadar güzel manzarası ve yayla evleri var. Bol bol fotoğraf çekildikten sonra yayladan inmeye başladık; çünkü bol bol zıplamalı yollar yine bizi bekliyordu Dönüş yolunun benim açımdan kârlı yanı, yol kenarındaki komar çiçeklerini şoför beye sormam ve sonrasında arabayı durdurup benim için 1 tane koparması oldu

Pokut Yaylası’ndan Sal Yaylası’na bakarken…

Zilkale

Zilkale’yi hepimiz daha önce ziyaret etmiştik, giriş de ücretli olduğundan sadece dışardan fotoğraflamakla yetindik, yayla yolunda çok yorgun düştüğümüz için Zilkale Kaledibi Cafe’de dinlenmeyi tercih ettik. Burada yöreye özgü bir meyve olan ligarbadan yapılan meyve suyunu içerek serinledik. Zilkale’yle ilgili ayrıntılı bilgi isterseniz “Gezmek güzel şey” site yöneticisi Serdar’ın daha önceki yazısını okuyabilirsiniz, lütfen tıklayınız.

Palovit Şelalesi

Son durağımız Palovit Şelalesi’ydi. Hayatımda gördüğüm debisi en yüksek olan şelale… Şelalenin dibine inmek için ağaç köprüden geçiyorsunuz. Köprü en fazla 4 kişiyi taşıyabildiği için sıranın size gelmesi için birkaç dakika beklemeniz gerekiyor. Şelalenin dibine indiğinizde ise ıslanıyorsunuz. Suyun yerle buluşması sırasında öyle bir kuvvet açığa çıkıyor ki, fotoğraf makinem kendini korumaya alarak, fotoğraf çekmedi. Ben de cep telefonumu kullandım Ancak doğanın tüm güzelliğini bedenen ve ruhen hissetmek ve de ıslanmak çok güzeldi

Teşekkür

Gezimize eşlik eden tüm arkadaşlarıma ve Organik Adam ekibine çok teşekkür ederim. Gezmek sizlerle güzel…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel