Bu yılın gezi anlamında bana en önemli katkısı yayla sevgisi oldu. Daha önceki yazılarımda da belirttiğim üzere pek yayla seven bir insan değildim. Ancak Kadıralak Yaylası ile başlayan yayla gezilerimiz sayesinde bana yeni rotalar da çıkmış oldu.

Bu yılın diğer bir artısı da, UNESCO Türkiye Dünya Mirası Listesi’ni tamamlamam oldu.

O zaman, geçen yıl gibi yurt içi gezileriyle dolu kronolojik 2018 gezi listemi sunayım

1- Asmasu Şelalesi – Trabzon (21 Ocak): Yılın ilk gezisini, memleketimde daha önce görmemiş olduğum Asmasu Şelalesi’ne yaptım. Görmekten öte adını bile duymamış olduğum Asmasu Şelalesi, karlar altında güzel manzaralar sergilemişti.

2- Çağlayan ve Manle Şelaleleri – Rize (3 Şubat): Artık şelale sevgimi anlatmama gerek duymuyorum Rize’de bulunan birçok şelaleden sonra listeye yenilerini ekledim.

3- Çorum – Yozgat – Sivas (2-3 Mart): Hiç hayal etmesem de yılın ilk uzun yolculuğunu Hattuşa’ya doğru yaptım. UNESCO listesindeki ören yerini, Yozgat’ı ve üniversiteyi okuduğum şehir Sivas’ı bu hafta sonunda gezme fırsatı buldum.

4- Kars (17-18 Mart): Bu geziden 5 ay önce Kars’ı görmüş ve uzun süre yolum düşmez demiştim. Ancak Çıldır Gölü’nü donmuş halde görme ve Doğu Ekspresi‘ni deneme fikri beni yine Kars yollarında bulmamı sağladı.

5- Kadıralak Yaylası – Trabzon (31 Mart): Genelde Nisan ayının son ayında çıkan ve sadece 2 hafta toprakta kalan mavi yıldız çiçekleri ile ünlü bu yayla Trabzon’un Tonya ilçesinde yer almakta. Çiçekler bu yıl erken açınca Mart ayının son gününde kendimizi yaylada bulduk Kadıralak yazısı için tıklayın.

6- Manisa – Kütahya – Uşak – Afyon (5-8 Nisan): Manisa’daki günübirlik kursu fırsata çevirerek Manisa’yı ve çevre illeri gezebildim. Kütahya’daki Aizanoi Antik Kenti en fazla merak ettiklerim arasındaydı.

7- Kıbrıs (21-23 Nisan): Liseden arkadaşım Ahmet’in Kıbrıs’ta askerlik yapmasını fırsat bilerek diğer lise arkadaşlarım Samet ve Burak ile yavru vatanı fethettik. Belki de bu yıl için bana en sürpriz olan gezi oldu Kıbrıs yazılarım için tıklayın.

8- Pokut Yaylası – Rize (1 Mayıs): Kadıralak Yaylası’ndan sonra hızımızı alamayarak yayla gezilerine başladık. Neredeyse buraya giden herkesin aynı açıdan çektiği fotoğraf benim de karelerimde yer aldı. Pokut Yaylası yazısı için tıklayın.

9- Gito ve Badara Yaylaları – Rize (20 Mayıs): Yayla sevgisi dur durak bilmiyordu Salıncağıyla meşhur Gito Yaylası ve Ege’nin Hamsisi dizisinde de kendine yer alan Badara Yaylası yeni kurbanlarımız oldu. Gito ve Badara Yaylaları yazısı için tıklayın.

10- Huser ve Avusor Yaylası – Rize (23 Haziran): Henüz popüler olmasalar da yakın zamanda ziyaretçi dolacağını düşündüğüm bu iki yayla da bizi bizden almıştı Huser Yaylası’nda gün batımı, Avusor’da ise dağ tepe aşarak ulaştığımız göl görülmeye değer. Huser Yaylası yazısı için tık, Avusor Yaylası için tık tık

11- Gümüşhane (24 Haziran): Daha önce defalarca gitsem de adam akıllı gezmediğim komşu şehrimizi de aradan çıkardım. Gümüşhane yazısı için tıklayın.

12- Rize – Artvin (7-8 Temmuz): Trabzon – Artvin tarafına birkaç kez seyahat etmiş olsam da, daha önce gitmediğim Kenan Amca’nın çaylığı, Hacı Mehmet Şelalesi, Deliklikaya Şelalesi, Balık Gölü ve bizi büyüleyen Maral Şelalesi gibi yerleri görme şansı buldum. Yazılar için üzerlerine tıklayın

13- Elevit – Trovit Yaylası (4 Ağustos): Yılın son yayla gezisini Çamlıhemşin’in yerlilerinin “en güzel yayla” olarak nitelendirdiği Elevit ve yakınlarındaki Trovit Yaylaları’na yaptık. Elevit Yaylası yazısı için tıklayın.

14- Trakya – Çanakkale (18-26 Ağustos): Kurban Bayramı’nı fırsat bilerek çok merak ettiğim Trakya’yı gezdim. Bu bölgedeki Tekirdağ, Kırklareli ve Edirne‘yi hakkıyla gezdikten sonra dönüş yolunu biraz uzatarak Bursa Cumalıkızık Köyü, Eskişehir Sazova Parkı, Konya Kelebekler Müzesi, Karaman, Mersin Mut Yerköprü Şelalesi, Adana Gülek Kalesi ve UNESCO’mun son hedefi Çatalhöyük‘ü de gezilenler listesine ekledim.

15- Ankara – Kayseri – İstanbul (19-27 Aralık): 2018’e veda etmeye hazırlanırken, tez sonrası yıllık iznimi kullanarak mini bir Türkiye turu yaptım. Ankara‘dan başlayarak Kırıkkale, Kırşehir, Aksaray ve Kapadokya‘yı gezdikten sonra Kayseri‘de 2 gün geçirip, sevemediğim ancak tam anlamıyla da gezmediğim İstanbul‘da 4 gün geçirdim.

Her ne kadar bu yılki gezilerim beni tatmin etmese de, yeni yerler görmek her seferinde beni mutlu etmiştir. Her zaman dediğim gibi “gezmek güzel şey”.

Umarım 2019 sağlık, mutluluk ve huzurun yanında bolca geziyi de beraberinde getirir…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Avusor Yaylası yazımızda bahsettiğimiz gibi iki yaylaya da aynı gün Turolog ile gittik. Avusor gezimiz heyecan ve macera dolu geçmişti. Yağmurlu bir havada yaptığımız uzun bir yürüyüş sonrası çok yorulmuştuk, ancak doğanın büyüleyici güzelliği karşısında yüzümüz bir an olsun düşmemişti. Islanmak ve kirlenmek güzeldir mantığıyla hareket ediyorduk

Artık gezme sırası Huser Yaylası‘na gelmişti; ancak atladığımız iki konu daha vardı. Birincisi yağışın etkisiyle Huser Yaylası’nın yolu bozulmuştu, zaten yol topraktı ve iyice çamurlaşmıştı. Bu durum yolda kalma ihtimalimizi arttırıyordu. İkincisi ise sis nedeniyle göz gözü görmüyordu. Yaylaya ulaşsak bile sisten hiçbir şey göremeyecektik. Ancak daha önceki yazılarımızdan da anlayacağınız üzere yaşadığımız hiçbir zorluk bizi geri döndürmeye yetmiyordu Tabi ki Turologumuz Ayhan Bey’i risk almaya ikna ettik ve hemen yola koyulduk

Bu arada bahsetmeden geçemeyeceğim fotoğraf makinem de hava koşullarından nasibini aldı. Makinemin objektifindeki lens iç taraftan buhar yapmıştı. Ne yapsam buharı çözemiyordum. Parçalarını söküyor, kurulamaya çalışıyordum; ama nafileydi. Allah’tan Esracığım, “Ceyda boşver ben sana fotoğraf çekerim” dedi de yüreğime su serpti  Yoksa Huser’de fotoğraf çekilmeden geri dönmek olmazdı

Huser Yaylası’nın Yolu

Huser Yaylası’na gidebilmek için Avusor Yayla yolunu geri dönüp karşımıza çıkan yol ayrımından Huser’e doğru devam ettik. 40 dakika süren bir yolculuğumuz, sisli ve yağmurlu hava koşulları altındaydı. Toprak yol bataklığa dönmüş, çamurlaşmıştı. Bu nedenle zaman zaman çamura saplanma tehlikesi atlattık. Ama şoförümüzün başarılı manevraları sayesinde ucuz atlattık. Sadece yaylada salıncakların olduğu bölüme yaklaşık 200 metre kala aracımız yolu aşmada zorlandı. Biz de zaten 200 metre olan yolu yürüyerek gitme kararı aldık. Bu arada tam araçtan ineceğimiz sırada buhar çözmeye yönelik çabalarım yanıt vermiş, fotoğraf makinemin içindeki buhar çözülmüştü; çok mutluydum

Huser Yaylası’nda Salıncaklar

Huser Yaylası’na vardığımızda bizi sis ve bulut denizi karşılamıştı. Manzarayı net olarak seçemiyor, karşıdaki Kaçkar Dağları’nı bile göremiyorduk. Ancak grubumuzda bulunan şanslı bireylerin etkisiyle olacak, kısa bir süre içinde sis açıldı, bulutlar manzarayı görmemiz için dağıldı. Bu sırada biraz yürüyünce Kafe Sis Denizi‘nin yanında 2 tane salıncak gördük. Yaylanın tepesinde 2 ayrı yamaca kurulmuş, 2 ayrı salıncak… Birisi bulut denizine bakıyor, diğeriyse güneşin batacağı yöne. Güneşin batmasına daha zamanımız olduğu için önce bulut denizine doğru sallanmayı tercih ettik. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik.

Huser Yaylası’nda Gün Batımı

Güneşin batma vakti geldiğinde bulutlar, Kaçkar Dağları’nın başlarından uzaklaşmıştı. Artık uçsuz bucaksız manzarayı ayırt edebiliyorduk. Güneşin batarken oluşturduğu kızıllık, Kaçkar Dağları’na ve bulutlara yansıyordu. Manzaraya doğru salıncakta sallanmak ise anlatılmaz yaşanır dedirtiyordu. Böylesine güzel bir ortamda vaktin nasıl ilerlediğini anlamadık. Telefonumuz çaldı. Arayan Ayhan Bey’di. Meğer yarım saattir minibüste bizi bekliyorlarmış. O an etrafımıza baktığımızda gerçekten bizim ekip dışında başka kimsenin kalmadığını fark ettik Hemen geri dönüş için minibüse doğru yürümeye başladık.

Yayla dönüşü

Yayla dönüşünde çok yorulmuştuk. Trabzon’a varabilmemiz için epey yol gitmemiz gerekiyordu. Islaktık, kıyafetlerimiz üzerimizde kurumaya çalışıyordu. Çamurluyduk. Ayakkabılarımız batmıştı. Ama dediğim gibi bunların bizim için önemi yoktu. Böylesine güzel 2 yayla için her şeye değerdi. Yıllar geçse de unutulmayacak anılar kazanmıştık artık

Teşekkür

Her türlü zorluğun üstesinden gelme konusunda üstün başarı gösteren gezi ekibimize ve Turolog Ayhan Bey’e teşekkür ederiz

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel