Gümüşhane’de herkesin mutlaka gezip görmesi gereken birbirinden güzel yerler bulunmakta. Gümüşhane gezimizi kararlaştırmamızı sağlayan belki de en önemli faktör, bu yerlerden bazılarına (örneğin Şiran’daki Tomara Şelalesi) uzun zamandır gitmeyi düşünmemizdir. Bir de tez döneminde yaşadığımız yoğun stresin üzerimizde bıraktığı olumsuz etkileri azaltmak… Ancak gitmeyi düşündüğümüz o kadar yer vardı ki… Limni Gölü, Torul Cam Teras, Karaca Mağarası, İmera (Olucak) Manastırı, Keçi Kalesi, Çakırköy Kilisesi, Tomara Şelalesi gibi… Acaba hedeflerimize varabilecek miydik? Hava durumu ve daha önce girmediğimiz yollar bizim lehimize olacak mıydı? Yapabileceğimiz en doğru şey sabahın erken saatlerinde yola çıkmaktı, biz de öyle yaptık

Ekip

Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’ın önderliğinde yaptığımız gezimizde bizim dışımızda son  gezilerimizin vazgeçilmez üyeleri Nagehan ve Masum da yer almakta

Limni Gölü

Limni Gölü, daha önce benim ve Serdar’ın gittiği bir göl. Hatta sitede daha önce bir yazısını daha yayımlamıştık, okuyabilirsiniz. Trabzon’dan yola çıktığınızda Zigana Tüneli’ne varmadan son 100 metrede yolun solundan tali bir yol ayrılıyor. Bu yol eski Erzurum – Trabzon yolu. Bu yolu dümdüz takip ettikten sonra Zigana’nın meşhur etçisi Zehir Hüseyin’in lokantasının yanındaki yola saparsanız bu yol sizi Limni Gölü’ne çıkaracaktır. Dilerseniz Zehir Hüseyin’de ufak bir mola verip et yiyebilirsiniz ya da bizim yaptığımız gibi sadece manzarayı fotoğraflamakla yetinebilirsiniz.

Evet, Limni Gölü artık karşımızda… Buraya her gelişimde doğasına olan hayranlığım biraz daha artıyor. Göl suni olsa da başka biri söylemese suni olduğunu düşünmeyeceğiniz güzellikte ve doğal duruyor. Bu seferki gidişimizde havanın güneşli olmasının ve sabahın erken saatlerinde gitmemizin avantajını yaşadık. Etrafta kimsecikler yoktu. Arap turist bile görmedik. Giriş için herhangi bir ücret ödemedik. Gölün çevresini doyasıya gezdik. Arap turist bile dememin nedeni son yıllarda bölgemizin Arap turistlerin akınına uğraması. Gölün çevresine yeni yapıldığını tahmin ettiğim apartlar da muhtemelen onlar için yapılmış. Bunun dışında etrafta doğayı korumaya teşvik eden uyarı yazıları mevcut, inşallah insanlar bu kurallara tümüyle riayet ediyordur.

Torul Cam Teras

Limni Gölü’nden ayrıldıktan sonra geldiğimiz yolu geri dönmedik; çünkü aynı yollardan geri dönmek huyumuz değildir Amacımız güneye doğru devam ederek Gümüşhane’nin Torul ilçesine varmaktı. Yol yapım çalışmaları nedeniyle farklı yollara sapmak zorunda kalsak da (ki bu yollar öyle güzel manzaralara sahip) sonunda Trabzon – Gümüşhane arasındaki ana yola inebildik. Aslında bu sırada yanlış bir tercih nedeniyle saptığımız bir yol bizi yol kenarındaki bariyerlere çıkardı. Ancak birazcık geriye doğru gelmek kaydıyla kısa zamanda doğru yolu bulabildik

Torul’a yaklaştığımızda ana yolun kenarında cam terasın tabelasını görüp hemen tali yola saptık, yol yeni asfaltlanmış olduğundan zorlanmadan cam terasın olduğu tepeye çıktık. Girişte öğrencilerden 2 TL, sivillerden de 4 TL ücret alıyorlar. Galoşlarımızı giydikten sonra artık cam terasın üzerindeydik. Daha önce Ulubey Kanyonu’nda cam teras deneyimi yaşamış olmama rağmen biraz korktuğumu ve başımın döndüğünü söylemeden geçemeyeceğim. Bizim ekip canavar gibi Rahat rahat cam terasta yürüdü, fotoğraf çekildi. Ben ancak bir süre sonra açılabildim ve aşağıya bakmamak kaydıyla cam teras üzerinde yürüyebildiğimi fark ettim.

Cam terastan aşağıya doğru baktığınızda, dik ve keskin kayalardan oluşan yamaçları görüyorsunuz. Vadinin dibinde ana yol, çevresinde ise evler var. Torul’a gitmişken burayı görmeden ayrılmak olmaz, tavsiye edilir

Karaca Mağarası

Cam terastan ayrıldıktan sonra tekrar ana yola indik. Ana yolda Gümüşhane’ye doğru ilerlerken Karaca Mağarası tabelasını gördük ve hemen tali yola saptık. Bu yolda devam ettiğimizde Karaca Mağarası’nın giriş kapısına vardık. Ancak yolun üzerindeki tabelalara dikkat edersiniz, mağaraya 1,8 km kala sağa ayrılan yoldan İmera Manastırı‘na da gidilebiliyor. Biz de mağara dönüşünde manastır yoluna dönerek manastırı ziyaret ettik.

Karaca Mağarası’na girişte sivillerden 8 TL, öğrencilerden 3 TL ücret alıyorlar. Bu yıl ilk defa mağara içinde flashsız fotoğraf çekmeye izin verilmiş. Serdar yakın zamanda mağarayı gördüğü için içeriye girmedi; ancak fotoğraf çekmeye artık izin verildiğini öğrendiğinde ufak bir pişmanlık yaşadı.

Mağaranın içi oldukça serin ve içeride soluduğunuz havanın kimyasında farklı minerallerin olduğunu hissedebiliyorsunuz. Sarkıt ve dikitler, mağaranın tavanından damlayan sular, bu suların zeminde oluşturduğu mini havuzlar, ışıklandırmanın da etkisiyle sizlere görsel şölen yaşatıyor.

İmera (Olucak) Manastırı

Karaca Mağarası’ndan ayrıldıktan 1,8 km sonra sola sapan yolu takip ettik. Yolun kenarlarında bulunan gelincik çiçekleri kırmızı rengiyle çok hoş bir görüntü oluşturuyordu. Yine bu bölgede yolculuk ederken pek çok tarihi yapı dikkatimizi çekti. Sonradan öğrendiğimiz bilgilere göre bu yapıların bazıları rahiplere kalacak yer sağlamak için yapılmış, bölge arkeolojik sit alanı olarak kabul edilerek korumaya alınmış.

Olucak köyüne vardığımızda yolun kenarındaki İmera Manastırı tüm ihtişamıyla karşımızdaydı. 1350’li yıllardan beri sapasağlam ayakta durmakta. Harap olmuş, bir bölümü yıkılmış bir manastır beklerken, beklentimizin aksine gayet iyi durumda olduğunu gördük. Aldığımız bilgilere göre yakın zamanda restorasyon çalışmalarına da başlanacakmış.

Manastır ilk bakışta Ani Harabeleri’ni bizlere hatırlatsa da, kıyaslama yapmamak en iyisi. Ancak etrafındaki yeşil otlar ve çiçeklerle daha içeri girmeden bizi etkilediğini ifade etmeliyim. Manastırın içine girdiğimizde ise insanımızın bıraktığı kalıcı izler, yine mi dedirten cinstendi.

Keçi Kalesi

Manastırdan ayrıldıktan sonra Keçi Kalesi‘nin bulunduğu Kale köyüne doğru yol almaya başladık. Ana yoldan kale yoluna saptıktan bir süre sonra tabelalar bize taşlı ve toprak bir yoldan gitmemizi işaret ediyordu. Bu yola arabayla girsek mi girmesek mi diye düşünürken içinde Rizeli ve Ankaralıların olduğu küçük bir gezi ekibiyle karşılaştık. Arabayla yola devam etmemizi, son 300 metreyi yürümemizi tavsiye ettiler. Rizeliler daha çılgınca tavsiyelerden bulunurken, Ankaralılar yol konusunda dikkatli olun  önerisinde bulundular.

Arabayla bir süre zıplamalı hoplamalı olarak yol aldıktan sonra kaleye tırmanacağımız alana geldik. Ancak dağın yamaçları o kadar sert ve dik gözüküyordu ki tırmanma konusunda çekincemiz oldu. Ancak bu çekincemiz tahmin edeceğiniz üzere saniyeler sürdü ve hemen tırmanmaya başladık

Tırmanmak benim açımdan biraz zor oldu. Bunu Masum’un tüm tırmanışı aksiyon kamerasıyla kaydettiği videolara bakınca daha iyi fark ettim. Aşağıya baktığımızda yüzlerce metrelik uçurumun kenarında olduğumuzu görüyorduk. Bir ara pes etmeyi düşünsem de patikada ekibi bekleyeceğim bir alan yoktu. Devam etmeliydik.

Sonunda zor da olsa kaleye tırmanmıştık. Halk arasında “Kokanes” olarak da bilinen kalede yuvarlak kemerler, haberleşme amaçlı gözetleme kulesi ve vadiye inen gizli su yolları, gizli geçitler bulunmakta. Bu gizli olan bölümleri fark edemedik. Bir de adının neden Keçi Kalesi olduğunu öğrenemedik. Düşünceme göre bu kaleye çıksa çıksa keçi çıkar diye böyle bir isim vermişler Ancak bizim gibi çılgınların da çıkabileceğini hesaba katmamışlar

Kelkitte Daha Önce Görmediğimiz Çiçekler

Tomara Şelalesi için Kelkit’ten Şiran’a doğru yola alırken yolun kenarındaki mor çiçekler dikkatimizi çekti. Lavanta bahçesine benziyordu; ama değildi. İlk defa gördüğümüz bu güzelim çiçekleri fotoğraflamadan olmazdı. Hemen arabayı yolun kenarına park ettik. Bu sırada yanımızda bir araç durdu ve bize ne yaptığımızı sordu. Meğer çiçeklerin bulunduğu arsanın sahipleriymiş. İstanbul’da yaşıyorlarmış. Onlar da “Bizim bahçede böyle çiçekler var mıydı?” diyerek durmuşlar, fotoğraf çekmişler, biz yolun kenarında durduğumuzda onlar ayrılıyordu Onlar gittikten sonra yolun kenarından bahçeye girdik ve bol bol fotoğraf çekildik

Çakırköy Kilisesi (Manastırı)

Fotoğraflarımızı çekildikten sonra Şiran’a doğru yol almaya devam ettik; fakat sağanak yağmura tutulduk. Nagehan ve Masum’un şansı yardım etti de kısa süre sonra yağmur durdu Son durağımız Tomara Şelalesi olsa da Çakırköy Kilisesi’ni de görmek istiyorduk. Yerini bilmiyorduk. Çakırköy mevkii şelale yolu üzerinde yer aldığı için sorar öğreniriz diye düşündük. Sormamıza gerek kalmadan tabelası karşımıza çıktı. Meğer tam da yolun kenarındaymış. Kayayı oymuşlar ve içine kilise kurmuşlar. İçine girmeden dışardan fotoğraflayıp yola devam ettik.

Tomara Şelalesi

Çakırköy Kilisesi’nden sonra yola devam ederek Tomara Şelalesi‘nin bulunduğu alana vardık. Aslına bakarsanız Tomara Şelalesi, bu gezide en çok merak ettiğim en çok gitmeyi istediğim yerdi ve sabırsızlanıyordum. Arabayı park ettikten sonra şelale sularının oluşturduğu derenin kenarında kısa bir yürüyüş yaparak şelaleye vardık. Artık Tomara Şelalesi bütün muhteşemliğiyle karşımızdaydı Kayaların arasından oluk oluk fışkıran suların aşağıya dökülmesiyle oluşan görüntü karşısında hayranlığımızı gizleyemedik. Şelalenin karşısında bulunan cam terastan şelaleyi seyredip fotoğraf çektik. Şelalenin çevresinde bulunan çardaklardan da doyasıya şelaleyi seyrettik. Bu arada şelale suyunun içilebilir olduğunu gösteren tabelalar mevcut. Dilerseniz Tomara Şelalesi’nin leziz suyunun tadına bakabilirsiniz

Dönüş Yolu

Şelaleden ayrıldıktan sonra Şiran – Torul hattında devam ettik. Zigana Dağı’nda birer sütlaç yedik. Bu sırada anlık sis geçişleri oldu; ama Nagehan ve Masum’un şansı sayesinde hemen dağılıverdi. Sağsalim evlerimize vardık

Teşekkürler

Gezi ekibine özellikle de Keçi Kalesi gibi keçilerin bile tırmanma konusunda çekince duyacağı bir yere tırmanma cesareti gösterdikleri için teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Böyle gezilerde zaman kaybını çok seven bir insan değilim. Kısa zamanda çok yer gezmeye çalışıyorum. Bu sebeple Özgün’e otobüsten Ayasofya Camii‘nde inmesini söyledim. Böylece hem zaman kaybetmeden geziye başlayacaktık hem de kahvaltıyı orada yapıp aradan çıkaracaktık.

Sabah saatlerinde ben, Ahmedov ve Özgün Ayasofya’da buluştuk. Ayasofya, Kral I. Manuel tarafından 1250-1260 yılları arasında manastır kilisesi olarak yapılmış. Osmanlıların eline geçmesinden sonra 1670 yılından itibaren camii olarak kullanılmış 1964 yılından 2013 yılına kadar müze olarak faaliyet göstermiş.2013 ten sonra tekrar camii olarak ibadete açıldı. Camii ve müze halini gören biri olarak ikisi arasındaki fark sadece giriş ücretinin kaldırılması

Ayasofya Camii

Orta bölüm hariç yan kısımlar turistler için ziyarete açık. Çevresindeki yeşillik alan ve deniz manzarası da gezenler için güzel bir görüntü oluşturuyor. Biz de ziyarete açık kısımları gezdikten sonra Ayasofya etrafındaki turumuzu tamamlayıp yan tarafındaki Müze Çay Bahçesi‘ne geçtik.

Kuymak

Trabzon’da kuymak yiyeceksiniz şehir merkezinde en güzel kuymak yapan yerlerden birisi bu yer. Gelmişken kuymak yemeden olmaz tabi. Eğer burada kuymak yiyecekseniz bilmelisiniz ki 1 kişilik kuymak 3 kişiye bile yetebilir Biz 1 kişilik kuymak, 2 kişilik kahvaltı istedik. O bile fazla geldi. 50 TL lik hesap ödedik. Güzelce karnımızı doyurduktan sonra araba yolculuğuna başladık. İlk noktamız Sümela Manastırı.

Sümela Manastırı

Manastır şehir merkezine 50 km uzaklıkta. Aracınız yoksa Çömlekçi’den kalkan dolmuşlar ya da turla gitmeniz de mümkün. Araçla geliyorsanız Maçka-Sümela arasında radar olabiliyor dikkatli olun Manastırın içinde bulunduğu Altındere Milli Parkı’na giriş ücreti 12 TL. Araçlar manastırın 300 metre yakınına kadar çıkabiliyor. Eğer ben doğa yürüyüşü de yapmak istiyorum diyorsanız aracı restoranların olduğu bölüme park edip dere kenarından zikzaklar çizerek yarım saat kadar sürecek yürüyüş sonrasında manastıra ulaşabilirsiniz. Bizim zaman sıkıntımız olduğu için aracımızı yakına park edip 300 metrelik patika yoldan manastıra ulaştık. Bu kısa doğa yürüyüşü bile insana huzur veriyor. Manzara mükemmel. Patika yol üzerinde kemençe çalan kişilere rastlarsanız şaşırmayın Özgün manastıra ilk defa geldiği için biz de tekrar giriş yaptık. Ücret 10 TL (müze kart geçerli).

Sümela Manastırı – Ana kaya kilisesi

Manastırın milattan sonra 365-395 yılları arasında inşa edildiği tahmin ediliyor. Bu kadar yıl öncesinde, böyle yükseklikte bir yere bu manastırın yapılması insanı hayrete düşürüyor. Meryemana Kilisesi de olarak adlandırılan manastırın bir kısmı ziyarete kapalı(7-8 kere gelmişimdir hiç açık görmedim). Ziyarete açık kısımlar hayret verici olsa da insanımızın tarihi eserlere verdiği değer buna gölge düşürüyor (duvarlar hep zarar görmüş!).  Ana kaya kilisesi olarak adlandırılan kısım manastırın en ilgi çekici yeri. Burada flaş ile fotoğraf çekmek yasaklanmış. Fotoğraflarımızı çekip gezimizi tamamladık.

Planımda Vazelon Manastırı‘na gitmek vardı. Yola çıkıp Gümüşhane tarafına doğru devam ettik. Yol üstündeki Vazelon Manastırı tabelasını görüp yolumuzu manastıra doğru çevirdik. Biraz yol aldıktan sonra yol o kadar bozuktu ki artık daha fazla aracımıza zarar vermemek adına geri döndük. Yol üstündeki tabelada “gitmeyin, pişman olursunuz” yazını dönüşte okuduk. Araştırdığım kadarıyla bir başka yolu daha varmış ama o da kötüymüş. Yürüyerek gitmek daha mantıklı anlaşılan. Ben yine de başka siteden aldığım fotoğrafı buradan paylaşacağım. Neyse hayal kırıklığımızın ardından Zigana’ya doğru tırmanmaya başladık. Zigana tünelini geçtik.

Zigana Tüneli

Zigana tüneli 1702 metre uzunluğunda tek gidiş-geliş şeklinde. Trabzon tarafından Gümüşhane tarafına geçtiğinizde hava değişimini hissediyorsunuz. Bir tarafta yağmur bir tarafta güneş gördüğüm günler de olmuştur. Tırmanış sonrası kıvrımlı yollardan inişimizi tamamladık.

Biraz ilerledikten sonra Limni Gölü tabelasını gördük. Uzun bir süre asfalt yolda ilerledikten sonra stabilize yola girdik. Bu yol Vazelon Manastırı kadar olmasa da bozuk bir yoldu. Zigana Köyü yolunu kullanmış olduk. Bu yoldan da dönmek istemedim değil Ama sonunda “Hoşgeldiniz” yazısını gördükten sonra rahatladık. Girişte sorduğumuzda Zigana Tatil Köyü yolundan gidildiğinde çok daha düzgün ve kolay bir şekilde ulaşabileceğimizi öğrendik!  Burası da milli park olarak geçtiği için girişi ücretli. Yanlış hatırlamıyorsam 10 TL gibi bir şeydi.

Limni Gölü – Ben ve Özgün

Göl gerçekten çok küçük. Ulaşımı çok da kolay olmadığı için ortamı sakin. Çok el değmemiş. Etrafında birkaç kamelya ve oturulabilecek banklar mevcut. Hemen giriş yerinde semaverlerle çay alabileceğiniz bir işletme bulunuyor. Mangal yapmak için elverişli yerleri var. Doğa yürüyüşü yapmak isteyenler için de alan çok müsait.

Limni Gölü

Biz de biraz soluklanıp gölün sakinliğine kendimizi bıraktık. Çevresinde biraz dolaşıp temiz havamızı aldık. Genç bir arkadaşımızı top oynarken yakaladık ve Ahmedov’la beraber arkadaşa katıldık. Eğlenceli vaktin ardından göl çevresinde fotoğraflarımızı çekildik ve yine yollara düştük. Vakit geç olmadan gideceğimiz yeni yer Karaca Mağarası. ( Trabzon-Gümüşhane yolunda giderken Torul ilçesinden geçiyorsunuz. İlçeye gelmeden hemen önceki tünelin üst kısmında bulunan Torul Kalesi’ni görebilirsiniz.)

Karaca Mağarası (Alıntıdır)

Karaca Mağarası Trabzon’a 98, Gümüşhane’ye 16 km uzaklıkta. Aracınızı park ettikten sonra bir süre yürümeniz gerekiyor. Hediyelik eşyalar alabileceğiniz ve dinlenebileceğiniz yerler mevcut. Giriş ücreti 8TL. Mağaranın içi pek büyük olmasa da sarkıtları, dikitleri ve travertenleri görülmeye değer. Mağarada fotoğraf çekmek yasak bu yüzden girişte eşyalarınızı kilitli dolaplara koyuyorsunuz. Mağaradaki gezimizi tamamladıktan sonra girişin yakınındaki banklarda oturup manzaranın keyfini çıkardık. Artık geri dönüş vakti.

Dönüş yolunda her iki tarafta da köme ve pestil için fabrika satış yerlerini görüyorsunuz. Biz de Gümüş Pestil Köme‘de durarak hediyeliklerimizi aldık. Ballı ve muska pestili tavsiye ederim İkramları da geri çevirmeyip yolumuza devam ettik. Zigana tüneli sonrası başlayan dinlenme tesislerinden bir tanesinde durup meşhur Hamsiköy Sütlacı’nı yedik. Çok kalabalık olduğu için çayı beklemeden tesisten ayrıldık. Artık yemek zamanı gelmişti. Çünkü kahvaltıdan başka bir şey yememiştik. Ahmedov’un evine de yakın bir yer olsun diye Akçaabat tarafına yöneldik. Sera Gölü kenarındaki tesislerde karar kıldık. Ama ilk önce göl kenarında fotoğraflarımızı çekildik.

Sera Gölü

Sera Gölü Trabzon-Akçaabat yolundaki Yıldızlı Mevkii’den 2km güneyde yer alıyor. Göl kenarında restoranlar mevcut. Biz burada yemeyi düşünüyorduk. Ancak karar değiştirip Cemil Usta‘ya gittik.

Cemil Usta’da Akçaabat Köftesi

Cemil Usta Akçaabat’taki meşhur köftecilerden bir tanesi. Genelde köftelerin tatları diğer meşhur yerlerdekinden farklı olmasa da yanında verilen meze veya tatlılar farklılık gösteriyor. Biri tatlı olarak baklava verirken biri laz böreği verebiliyor. Biz baklava bağımlısı olarak Cemil Usta’yı tercih ettik. Tıka basa doyduktan sonra Ahmedov’u evine bıraktık. Biz de Özgün’le eve döndük.

Mençuna ve Ağaran şelaleleri diğer blogumda olacak. Hoşçakalın

Ayasofya iç kısım

Ayasofya – İbadete açılan kısım

Ayasofya iç kısım

Ayasofya ‘dan Trabzon’a bakış

Ayasofya – Kahvaltı

Maçka- Sümela Yolu

Sümela Manastırı

Sümela Manastırı

Manastırın içinden manzara

Manastıra gitmeden önceki şelale – Ahmet ve Özgün

Gidemediğimiz Vazelon Manastırı (Alıntıdır)

Limni Gölü – Ahmedov’la uzaklardayız

Ahmedov’ dan küçük arkadaşımıza futbol dersi

Limni Gölü çıkışındaki manzaramız

Ordaaa bir Torul Kalesi var uzaktaaa

Muska pestil (Olsa da yesek ) (Alıntıdır)

Karaca Mağarası yakınları

Karaca Mağarası girişindeyiz