Gezmek güzel şey takipçilerinin dikkat edeceği üzere son zamanlarda gezilerimizi Çamlıhemşin’in birbirinden güzel yaylalarına yapıyoruz. Pokut, Sal, Gito, Badara, Avusor ve Huser Yaylaları’na giderek her bir yaylanın kendine özgü özellikleriyle ön plana çıktığını fark etmiş, her birinden ayrı zevk almıştık. Hatta sitemize de yazarak, bu özellikleri sizlerle paylaşmıştık

Yayla gezilerimizde ulaşım konusunda genellikle Turolog’dan destek aldığımızı sitemizde yazmıştık. Turolog’un tur katologlarını incelerken Elevit Yaylası’nı görmüş, çok beğenmiştik. Ancak katolog’daki tur programı Elevit Yaylası dışında, bizim daha önceden gittiğimiz Zilkale, Palovit Şelalesi, Şenyuva köyünü de içeriyordu. Daha önce defalarca ziyaret ettiğimiz yerleri tekrar görmek istemiyorduk. Bu nedenle Turolog Ayhan Bey’le konuşma kararı aldık. Ayhan Bey isteğimiz doğrultusunda Elevit, Trovit, Palovit, Amlakit ve Samistal Yaylalarına günübirlik olarak tur düzenleyebileceğini söyledi. Çok sevinmiştik. Hemen gezi ekibimizi kurmalıydık.

Hafta sonları sınav görevlerimiz olduğu için bu geziyi biraz erteledik ve bizim için en uygun tarih olan 04.08.2018’de gitme kararı aldık. Ancak yaz mevsiminin en güzel zamanları olduğu için Turolog’un tur programları çok yoğun geçiyordu. Devamlı telefonların çekmediği yaylalara gittikleri için de Ayhan Bey’e ulaşma konusunda sıkıntı yaşıyorduk. Sonunda geziye 1 gün kala gezimizi netleştirebildik; ama gezide bazı eksikler olacaktı. Son günlerde Rize’deki yoğun yağışlar nedeniyle Palovit Yaylası’na giden yol kapanmış. Palovit, Amlakit ve Samistal’e ulaşmak imkansız hale gelmiş. Bu nedenle sadece Elevit, Trovit Yaylalarına ve Çat Vadisi Seyir Tepesi’ne gidebilecektik. Geziyi gerçekleştirdikten sonra bile aklımız diğer yaylalarda kalsa da yapacak bir şey yoktu, yol kapalıydı

Gezi Ekibimiz

Bu gezimizde kardeşim Ecem, Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar, fakülteden arkadaşım Esra, Ankara’dan hafta sonu için 12 saatlik yolu otobüsle gelen ve yol yorgunluğunu üzerinden atamadan yaylalara sürüklediğimiz arkadaşımız Candan, iş arkadaşımız Yusuf Emre ve nişanlısı Melike bizlere eşlik etti.

Trovit ve Elevit Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Trabzon Meydan’dan Turolog’un minibüsüne binerek yolculuğumuza başladık. Rize’de Çamlıhemşin’e geldiğimizde Zilkale yönüne doğru devam ettik. Sonrasında Elevit Yaylası’nı gösteren tabelaları takip etmeye başladık. Yol üzerinde yörenin en eski köprülerinden biri olan Goboş Köprüsü‘ne uğradık. Daha sonra Elevit ve Trovit yaylalarına tırmanmaya başladık. Yayla yolu asfalt olmadığından bol bol hoplattı zıplattı bizi. İlk önce Elevit Yaylası’na varsak da minibüsten inmedik. Trovit Yaylası’na devam ettik. Burayı gezdikten sora geri dönüp Elevit Yaylası’nda yürüyüş yaptık.

İlk Durağımız Trovit Yaylası

Trovit Yaylası‘na geldiğimizde bizleri sıra sıra dizilmiş yayla evleri karşıladı. Biraz ilerledikten sonra minibüsten inip yürüyüşe başladık. Etrafımız sisliydi ve çok hafif bir yağmur çiseliyordu. Yayla yolunun üzerinde sıra sıra dizilmiş evlerin önünden geçtik. Yolun solunda küçük bir dere (Kormik Deresi) ve köprü gördük. Hemen köprüden karşıya geçtik. Hatta derenin üzerindeki küçük taşlara basarak, atlamalı zıplamalı olarak derenin üzerinde yürüdük. Bu sırada fotoğraf çekmeyi ve çekilmeyi de ihmal etmedik.

Ardından bütün yayla gezilerimizde yaptığımız gibi yaylanın en üst noktasına tırmanıp yaylayı tepeden seyrettik. Bildiğiniz üzere ekip olarak zoru seviyoruz. Karşımıza herhangi bir zorluk çıkmasa da, kendi zorluğumuzu kendimiz yaratabiliyoruz. Demek istediğim yaylada dümdüz yolda yürüyüp geziyi rahat rahat tamamlamak varken biz tepeye tırmanıyoruz, derenin içindeki taşlarda yürüyoruz; ama pişman değiliz. Çünkü burada gördüğümüz pespembe çiçekler tepenin bize yaptığı sürprizlerden biri oldu. Ayrıca burada yer alan salıncak kasnağı içinde salıncak ipi yer almasa da ilgimizi çekti, hemen kadraja aldık

Elevit Yaylası

Trovit Yaylası’ndan sonra geldiğimiz yolu geri dönüp Kaçkar Dağı’nın eteklerinde yer alan 1800 metre rakıma sahip Elevit Yaylası‘na vardık. Yörede, Yezovit ve Yaylaköy isimleriyle de bilinen Elevit Yaylası’nın bitiminde Haçivanak Yaylası yol ayrımında minibüsten indik. Amacımız Elevit Yaylası’nın merkezine doğa yürüyüşü yaparak inmekti. Hafif sisli, hafif yağmurlu bir havada etrafımızda renk renk çiçekler, inekler… Doğanın keyfini çıkara çıkara yürümeye başladık. Patika yollardan, Elevit Deresi’nin üzerindeki meşhur tahta köprüden geçtik. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik.

Yaylada yürüdüğümüz yollar toprak ve kaygandı; ama bu seferki yayla gezimizde kayıp düşen olmadı. Sanırım artık böyle yollarda temkinli yürümeyi öğreniyoruz. Bu gezimizde dikkatimizi çeken birkaç noktadan bahsetmek istiyorum. İnekler möö dışında farklı sesler çıkarabiliyormuş. Yanımızdan kızgın kızgın mölemek dışında farklı seslerle bağırarak geçen inekler oldu. Başta biraz korkutsa da sevimli kızgın ineklerin bize bir zararı olmadı

Çilanç Köprüsü

Elevit Yaylası’ndan ayrıldıktan sonra geldiğimiz yolu geri dönmeye başladık. Elevit Deresi’nin üzerinde bulunan eski taş köprü Çilanç Köprüsü’nde durduk. Köprünün fotoğrafını çekip üzerinde selfimizi yaptıktan sonra köprüyü karşıya geçtik. Yeşil çimenlerin arasında biraz yürüdük. Üstü ahşap ve altı taş döşeli içi boş bir kulübe gördük, hemen kadraja aldık. Biraz vakit geçirdikten sonra minibüse binerek yola devam ettik.

Çat Vadisi ve Seyir Terası

Çilanç Köprüsü’nden sonra sıra Çat Vadisi Seyir Terası‘na gelmişti. Çat Vadisi bu gezimizde Elevit Yaylası’ndan sonra merak ettiğim 2. yerdi. Instagram’da gördüğüm Çat Vadisi fotoğrafları buranın yeşillerin içinde el değmemiş güzellikte bir yer olduğunu söylüyordu. Ancak Seyir Terası’na gidemedik. Yolun üzerinde tabelasını gördük ve pas geçtik. Meğer Turolog Ayhan Bey, gezi programımızda olmasına rağmen vaktimiz yetmez diye düşünerek buraya gitmekten vazgeçmiş. Hayallerimiz kırılmış, çok üzülmüştük; ama yapacak bir şey yoktu :'( Yolumuz tekrar buraya düşerse gitmeyi ihmal etmeyeceğiz.

Şenyuva Köyü’nde Zipline

Zilkale yolumuzun üzerindeydi; ancak daha önce defalarca gittiğimiz bir yer olduğu için durmadan devam ettik. Şenyuva (Çinçiva) Köyü’ne doğru ilerledik. Daha önce Şenyuva Köyü’ne gitmiş, hatta yazısını sitede paylaşmıştık, okuyabilirsiniz. Şenyuva Köprüsü’nü ziyaret etmek, Sevdaluk dizisinin çekildiği yerleri görmek dışında bu sefer farklı olarak kardeşim Ecem zipline bindi. Sizler de 15 TL ödeyerek bu deneyimi Fırtına Deresi’ni karşıya geçerek yaşayabilirsiniz. Bunun dışında Cugal Cafe’de dere ve köprü manzarasını seyrederek muhlama da yiyebilirsiniz.

Ortan Köyü

Şenyuva Köyü’nden sonra günün tesellisi olarak Ortan Köyü‘ne gittik. Mağlumunuz Çat Vadisi Seyir Terası’na gidemediğimizden gezi programının dışına çıkmıştık zaten. Daha önce instagramda Ortan Köyü’nün birbirinden güzel ahşap evlerini görüp beğendiğim için burayı gitmeyi çok istiyordum. Dileğimiz gerçekleşti. Şenyuva yakınlarında ana yoldan ayrılan küçük bir tali yolu takip ederek 10 dakikada Ortan Köyü’ne vardık. Bu yolun çıkmaz yol olduğunu belirtmeliyim. Ortan Köyü’ne vardığımızda 550 metre rakım tabelasını gördük ve yol bittiği için minibüsten indik

Minibüsten indikten sonra taş merdivenlerden yukarı çıkarak ahşap evlerin bulunduğu bölüme geldik. Doğanın yeşillerinin içinde kaybolmuş, bizden gizlenmeye çalışırcasına sağlamlığından da ödün vermeyen ahşap evler… Evlerin arasındaki dar sokaklarda yürüdük, bol bol fotoğraf çektik çekildik. Bu sırada “Yüreğine sor” adlı film geldi aklımıza. Gerçekten film burada çekilmiş. Uzun süre ahşap evlere bakınca film sahneleri gözümüzün önünden geçmeye başladı. Büyülenmiştik

Yolun Dibi Kafe’nin Önünde Tulum Eşliğinde Horon

Ortan Köyü’nden ayrıldıktan sonra Goboş Köprüsü’nün yanındaki Yolun Dibi Kafe’ye geri döndük. Turolog’un diğer turlarındaki konuklar da buraya gelmiş, kalabalık bir ekip vardı. Tulumcu Emrah tulum çaldı, insanlar horon oynadı. Ardından sahil yolu boyunca muhteşem gün batımını seyrede ede Trabzon’a geri döndük.

Teşekkürler

Bu gezimizde biz eşlik eden herkese çok teşekkür ederim. Başka gezilerde yine birlikte olmakta dileğiyle…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Pokut Yaylası’nın fotoğraflarını, Karadeniz’in birbirinden güzel yerlerinin resimlerini paylaşan Instagram hesaplarında görüp beğeniyorduk. Pokut Yaylası’na giden herkes, aynı yerden aynı açıdan çektiği fotoğrafları paylaşarak gitme isteğimizi biraz daha arttırıyordu. Neden biz de gidip Pokut’u kadraja almıyorduk ki?

Bu sorunun cevabı ulaşımının güçlüğünde saklı. Yayla yolunu aşabilecek nitelikte bir araca sahip olmadığımızdan bu gezimizi aylardır erteliyorduk. Gittiğimizde de fark ettik ki yayla yolu daha önce gittiğimiz yayla yollarıyla karşılaştırınca en zorlu en virajlı yayla yolu. Hatta katıldığımız turun şoföründen edindiğimiz bilgilere göre de yayla yolunda tam 55 viraj bulunmakta. Bize virajları saymamızı tembihlemişti aslında; ama yolda rodeo diğer bir deyişle safari yaparken saymayı beceremedik Son aldığımız bilgilere göre biz gittikten sonra 1 ay içinde yayla yolunu düzeltmişler, artık eskisi kadar kötü değilmiş. Macerayı ve zoru sevdiğimizden zorlu yolların bize denk gelmesi pek şaşırtıcı olmadı

Pokut Yaylası’na Nasıl Gittik?

Instagram’da takip ettiğimiz Organik Adam‘ın (Organica Tour), Rize’nin birbirinden güzel yaylaları için uygun fiyata (50 TL) turlar düzenlediğini görüyorduk. Pokut Yaylası’na çıkabilecek nitelikte bir araca sahip olmadığımızdan hayatımızın belki de en mantıklı seçimini yaparak Organik Adam’dan yana tercihimizi kullandık. 1 Mayıs 2018 resmi tatil olduğu için bu fırsatı kaçıramazdık. Bendeniz, Serdar, Nurdan, Esra ve Sema’dan oluşan gezi ekibimizle yola çıktık.

Tur, Rize’de İsmail Kahraman Kültür Merkezi’nin karşısındaki sahil yolundan kalkıyordu. Bu nedenle sabahın erken saatlerinde Trabzon’dan Rize’ye kadar “Gezmek güzel şey” site yöneticisi Serdar’ın arabasıyla gittik. Rize’de sahil yolunda Organica Tour’un minibüsüne bineceğimizi zannederken Şamata Tur’un minibüsüne bindik. Meğer iki tur şirketi arasında kayınçoluk varmış ve birlikte çalışıyorlarmış

Yol boyunca Esra ve Sema, şoförün yanındaki koltukta oturarak, teybin kumandasını ellerinden hiç bırakmadılar. Seçtikleri müziklerle (Karadeniz havasından Ankara havasına) bize keyifli anlar yaşattılar

Pokut Yaylası Gezimizde Nerelere Gittik?

Şenyuva Köyü (Çinçiva)

Gezimizde ilk durağımız Çamlıhemşin’in birbirinden güzel yöresel evlerinin bulunduğu Şenyuva köyü (eski adı Çinçiva) oldu. Sevdaluk dizisini izleyip de dizinin çekildiği evleri hatırlayanlar, birbirinden şirin evleri gördüklerinde dejavu yaşayacaklar.

Ayrıca burada bölgenin en eski köprülerinden biri olan (yapım yılı 1696) Şenyuva Köprüsü de bulunmakta. Bölgede bu köprünün benzeri pek çok köprüye rastlayabilirsiniz.

Pokut Yaylası

Şenyuva Köyü’nden sonraki durağımız Pokut Yaylası’ydı. Ancak yaylaya tırmanış oldukça zor olduğundan araçların hararet yapmaması için 2 kez kısa süreli molalar verdik.

Yaylaya çıkan minibüslere zorlu yolları aşabilsin diye çift tekerlek takılmış. Bu nedenle ara sıra iki teker arasına taş kaçıp sıkışabiliyor. Bu nedenle şoförümüz ve rehberimiz Muhammed Bey’in tekerden taş çıkarma operasyonu için ufak bir mola daha verdik

Pokut Yaylası’na vardığımızda herkes, daha önce buraya gelen herkesin yaptığı gibi en meşhur kadraj olan yayla evlerini de içine alan yayla fotoğrafını çekmek ve manzaraya doğru fotoğraf çekilmek için bir yarış içindeydi. Uzun süre fotoğraf çektikten ve çekildikten sonra yemek için Pokut Doğa Konuk Evi‘ne geçtik. Burada çalışan personel sayısının azlığı nedeniyle yemeğin gelmesini 1 saat bekledik. Hatta 3-4 kez siparişimiz unutulduğu için yeniden sipariş vermek zorunda kaldık. Bu sırada yayla ve karlı dağ manzarasını seyrettiğimiz için pek sızlanmadık. Ancak yola çıkarken tedarikli olmakta fayda var; fiyatlar pek uygun değil. 5 kişilik mıhlama, 2 porsiyon dolma (her porsiyonda 4 tane var) ve 1 kase yoğurt için 165 TL hesap ödedik. Salıncaklı hamakta birkaç dakika sallandıktan sonra Sal Yaylası için minibüslere doğru yöneldik.

Sal Yaylası

Pokut Yaylası ile Sal Yaylası birbirine oldukça yakın, yaklaşık 10 dakika sürüyor. Hatta Pokut’tan baktığınızda Sal Yaylası’nı görebiliyorsunuz. Buranın da en az Pokut kadar güzel manzarası ve yayla evleri var. Bol bol fotoğraf çekildikten sonra yayladan inmeye başladık; çünkü bol bol zıplamalı yollar yine bizi bekliyordu Dönüş yolunun benim açımdan kârlı yanı, yol kenarındaki komar çiçeklerini şoför beye sormam ve sonrasında arabayı durdurup benim için 1 tane koparması oldu

Pokut Yaylası’ndan Sal Yaylası’na bakarken…

Zilkale

Zilkale’yi hepimiz daha önce ziyaret etmiştik, giriş de ücretli olduğundan sadece dışardan fotoğraflamakla yetindik, yayla yolunda çok yorgun düştüğümüz için Zilkale Kaledibi Cafe’de dinlenmeyi tercih ettik. Burada yöreye özgü bir meyve olan ligarbadan yapılan meyve suyunu içerek serinledik. Zilkale’yle ilgili ayrıntılı bilgi isterseniz “Gezmek güzel şey” site yöneticisi Serdar’ın daha önceki yazısını okuyabilirsiniz, lütfen tıklayınız.

Palovit Şelalesi

Son durağımız Palovit Şelalesi’ydi. Hayatımda gördüğüm debisi en yüksek olan şelale… Şelalenin dibine inmek için ağaç köprüden geçiyorsunuz. Köprü en fazla 4 kişiyi taşıyabildiği için sıranın size gelmesi için birkaç dakika beklemeniz gerekiyor. Şelalenin dibine indiğinizde ise ıslanıyorsunuz. Suyun yerle buluşması sırasında öyle bir kuvvet açığa çıkıyor ki, fotoğraf makinem kendini korumaya alarak, fotoğraf çekmedi. Ben de cep telefonumu kullandım Ancak doğanın tüm güzelliğini bedenen ve ruhen hissetmek ve de ıslanmak çok güzeldi

Teşekkür

Gezimize eşlik eden tüm arkadaşlarıma ve Organik Adam ekibine çok teşekkür ederim. Gezmek sizlerle güzel…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel