Gezmek güzel şey takipçilerinin dikkat edeceği üzere son zamanlarda gezilerimizi Çamlıhemşin’in birbirinden güzel yaylalarına yapıyoruz. Pokut, Sal, Gito, Badara, Avusor ve Huser Yaylaları’na giderek her bir yaylanın kendine özgü özellikleriyle ön plana çıktığını fark etmiş, her birinden ayrı zevk almıştık. Hatta sitemize de yazarak, bu özellikleri sizlerle paylaşmıştık

Yayla gezilerimizde ulaşım konusunda genellikle Turolog’dan destek aldığımızı sitemizde yazmıştık. Turolog’un tur katologlarını incelerken Elevit Yaylası’nı görmüş, çok beğenmiştik. Ancak katolog’daki tur programı Elevit Yaylası dışında, bizim daha önceden gittiğimiz Zilkale, Palovit Şelalesi, Şenyuva köyünü de içeriyordu. Daha önce defalarca ziyaret ettiğimiz yerleri tekrar görmek istemiyorduk. Bu nedenle Turolog Ayhan Bey’le konuşma kararı aldık. Ayhan Bey isteğimiz doğrultusunda Elevit, Trovit, Palovit, Amlakit ve Samistal Yaylalarına günübirlik olarak tur düzenleyebileceğini söyledi. Çok sevinmiştik. Hemen gezi ekibimizi kurmalıydık.

Hafta sonları sınav görevlerimiz olduğu için bu geziyi biraz erteledik ve bizim için en uygun tarih olan 04.08.2018’de gitme kararı aldık. Ancak yaz mevsiminin en güzel zamanları olduğu için Turolog’un tur programları çok yoğun geçiyordu. Devamlı telefonların çekmediği yaylalara gittikleri için de Ayhan Bey’e ulaşma konusunda sıkıntı yaşıyorduk. Sonunda geziye 1 gün kala gezimizi netleştirebildik; ama gezide bazı eksikler olacaktı. Son günlerde Rize’deki yoğun yağışlar nedeniyle Palovit Yaylası’na giden yol kapanmış. Palovit, Amlakit ve Samistal’e ulaşmak imkansız hale gelmiş. Bu nedenle sadece Elevit, Trovit Yaylalarına ve Çat Vadisi Seyir Tepesi’ne gidebilecektik. Geziyi gerçekleştirdikten sonra bile aklımız diğer yaylalarda kalsa da yapacak bir şey yoktu, yol kapalıydı

Gezi Ekibimiz

Bu gezimizde kardeşim Ecem, Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar, fakülteden arkadaşım Esra, Ankara’dan hafta sonu için 12 saatlik yolu otobüsle gelen ve yol yorgunluğunu üzerinden atamadan yaylalara sürüklediğimiz arkadaşımız Candan, iş arkadaşımız Yusuf Emre ve nişanlısı Melike bizlere eşlik etti.

Trovit ve Elevit Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Trabzon Meydan’dan Turolog’un minibüsüne binerek yolculuğumuza başladık. Rize’de Çamlıhemşin’e geldiğimizde Zilkale yönüne doğru devam ettik. Sonrasında Elevit Yaylası’nı gösteren tabelaları takip etmeye başladık. Yol üzerinde yörenin en eski köprülerinden biri olan Goboş Köprüsü‘ne uğradık. Daha sonra Elevit ve Trovit yaylalarına tırmanmaya başladık. Yayla yolu asfalt olmadığından bol bol hoplattı zıplattı bizi. İlk önce Elevit Yaylası’na varsak da minibüsten inmedik. Trovit Yaylası’na devam ettik. Burayı gezdikten sora geri dönüp Elevit Yaylası’nda yürüyüş yaptık.

İlk Durağımız Trovit Yaylası

Trovit Yaylası‘na geldiğimizde bizleri sıra sıra dizilmiş yayla evleri karşıladı. Biraz ilerledikten sonra minibüsten inip yürüyüşe başladık. Etrafımız sisliydi ve çok hafif bir yağmur çiseliyordu. Yayla yolunun üzerinde sıra sıra dizilmiş evlerin önünden geçtik. Yolun solunda küçük bir dere (Kormik Deresi) ve köprü gördük. Hemen köprüden karşıya geçtik. Hatta derenin üzerindeki küçük taşlara basarak, atlamalı zıplamalı olarak derenin üzerinde yürüdük. Bu sırada fotoğraf çekmeyi ve çekilmeyi de ihmal etmedik.

Ardından bütün yayla gezilerimizde yaptığımız gibi yaylanın en üst noktasına tırmanıp yaylayı tepeden seyrettik. Bildiğiniz üzere ekip olarak zoru seviyoruz. Karşımıza herhangi bir zorluk çıkmasa da, kendi zorluğumuzu kendimiz yaratabiliyoruz. Demek istediğim yaylada dümdüz yolda yürüyüp geziyi rahat rahat tamamlamak varken biz tepeye tırmanıyoruz, derenin içindeki taşlarda yürüyoruz; ama pişman değiliz. Çünkü burada gördüğümüz pespembe çiçekler tepenin bize yaptığı sürprizlerden biri oldu. Ayrıca burada yer alan salıncak kasnağı içinde salıncak ipi yer almasa da ilgimizi çekti, hemen kadraja aldık

Elevit Yaylası

Trovit Yaylası’ndan sonra geldiğimiz yolu geri dönüp Kaçkar Dağı’nın eteklerinde yer alan 1800 metre rakıma sahip Elevit Yaylası‘na vardık. Yörede, Yezovit ve Yaylaköy isimleriyle de bilinen Elevit Yaylası’nın bitiminde Haçivanak Yaylası yol ayrımında minibüsten indik. Amacımız Elevit Yaylası’nın merkezine doğa yürüyüşü yaparak inmekti. Hafif sisli, hafif yağmurlu bir havada etrafımızda renk renk çiçekler, inekler… Doğanın keyfini çıkara çıkara yürümeye başladık. Patika yollardan, Elevit Deresi’nin üzerindeki meşhur tahta köprüden geçtik. Bol bol fotoğraf çektik, çekildik.

Yaylada yürüdüğümüz yollar toprak ve kaygandı; ama bu seferki yayla gezimizde kayıp düşen olmadı. Sanırım artık böyle yollarda temkinli yürümeyi öğreniyoruz. Bu gezimizde dikkatimizi çeken birkaç noktadan bahsetmek istiyorum. İnekler möö dışında farklı sesler çıkarabiliyormuş. Yanımızdan kızgın kızgın mölemek dışında farklı seslerle bağırarak geçen inekler oldu. Başta biraz korkutsa da sevimli kızgın ineklerin bize bir zararı olmadı

Çilanç Köprüsü

Elevit Yaylası’ndan ayrıldıktan sonra geldiğimiz yolu geri dönmeye başladık. Elevit Deresi’nin üzerinde bulunan eski taş köprü Çilanç Köprüsü’nde durduk. Köprünün fotoğrafını çekip üzerinde selfimizi yaptıktan sonra köprüyü karşıya geçtik. Yeşil çimenlerin arasında biraz yürüdük. Üstü ahşap ve altı taş döşeli içi boş bir kulübe gördük, hemen kadraja aldık. Biraz vakit geçirdikten sonra minibüse binerek yola devam ettik.

Çat Vadisi ve Seyir Terası

Çilanç Köprüsü’nden sonra sıra Çat Vadisi Seyir Terası‘na gelmişti. Çat Vadisi bu gezimizde Elevit Yaylası’ndan sonra merak ettiğim 2. yerdi. Instagram’da gördüğüm Çat Vadisi fotoğrafları buranın yeşillerin içinde el değmemiş güzellikte bir yer olduğunu söylüyordu. Ancak Seyir Terası’na gidemedik. Yolun üzerinde tabelasını gördük ve pas geçtik. Meğer Turolog Ayhan Bey, gezi programımızda olmasına rağmen vaktimiz yetmez diye düşünerek buraya gitmekten vazgeçmiş. Hayallerimiz kırılmış, çok üzülmüştük; ama yapacak bir şey yoktu :'( Yolumuz tekrar buraya düşerse gitmeyi ihmal etmeyeceğiz.

Şenyuva Köyü’nde Zipline

Zilkale yolumuzun üzerindeydi; ancak daha önce defalarca gittiğimiz bir yer olduğu için durmadan devam ettik. Şenyuva (Çinçiva) Köyü’ne doğru ilerledik. Daha önce Şenyuva Köyü’ne gitmiş, hatta yazısını sitede paylaşmıştık, okuyabilirsiniz. Şenyuva Köprüsü’nü ziyaret etmek, Sevdaluk dizisinin çekildiği yerleri görmek dışında bu sefer farklı olarak kardeşim Ecem zipline bindi. Sizler de 15 TL ödeyerek bu deneyimi Fırtına Deresi’ni karşıya geçerek yaşayabilirsiniz. Bunun dışında Cugal Cafe’de dere ve köprü manzarasını seyrederek muhlama da yiyebilirsiniz.

Ortan Köyü

Şenyuva Köyü’nden sonra günün tesellisi olarak Ortan Köyü‘ne gittik. Mağlumunuz Çat Vadisi Seyir Terası’na gidemediğimizden gezi programının dışına çıkmıştık zaten. Daha önce instagramda Ortan Köyü’nün birbirinden güzel ahşap evlerini görüp beğendiğim için burayı gitmeyi çok istiyordum. Dileğimiz gerçekleşti. Şenyuva yakınlarında ana yoldan ayrılan küçük bir tali yolu takip ederek 10 dakikada Ortan Köyü’ne vardık. Bu yolun çıkmaz yol olduğunu belirtmeliyim. Ortan Köyü’ne vardığımızda 550 metre rakım tabelasını gördük ve yol bittiği için minibüsten indik

Minibüsten indikten sonra taş merdivenlerden yukarı çıkarak ahşap evlerin bulunduğu bölüme geldik. Doğanın yeşillerinin içinde kaybolmuş, bizden gizlenmeye çalışırcasına sağlamlığından da ödün vermeyen ahşap evler… Evlerin arasındaki dar sokaklarda yürüdük, bol bol fotoğraf çektik çekildik. Bu sırada “Yüreğine sor” adlı film geldi aklımıza. Gerçekten film burada çekilmiş. Uzun süre ahşap evlere bakınca film sahneleri gözümüzün önünden geçmeye başladı. Büyülenmiştik

Yolun Dibi Kafe’nin Önünde Tulum Eşliğinde Horon

Ortan Köyü’nden ayrıldıktan sonra Goboş Köprüsü’nün yanındaki Yolun Dibi Kafe’ye geri döndük. Turolog’un diğer turlarındaki konuklar da buraya gelmiş, kalabalık bir ekip vardı. Tulumcu Emrah tulum çaldı, insanlar horon oynadı. Ardından sahil yolu boyunca muhteşem gün batımını seyrede ede Trabzon’a geri döndük.

Teşekkürler

Bu gezimizde biz eşlik eden herkese çok teşekkür ederim. Başka gezilerde yine birlikte olmakta dileğiyle…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gezmeyi seven biri olarak lise arkadaşlarımla bir gezi yapmamış olmak benim eksikliğim. Ne kadar geç kalmış olsak da beraber bir plan yapmanın zamanı gelmişti. İzmir’deki kurstan arkadaşım Özgün de Trabzon’a gelmişti ve Ahmedov’la benden iyi anlaşıyordu ( Özgün’le Ahmet, Amasya-Tokat-Çorum gezimizde tanışmışlardı). Hazır böyle bir ortam varken liseden arkadaşlarım Burak ve Samet’e de plandan bahsettim. Sabah erken kalkma, aç kalma gibi durumların bize engel olabileceğini düşünmüştüm ama beni yanılttılar. Plan nasılsa ona göre hareket edileceği sözünü aldım.

Muhteşem ekip Soldan sağa Ben-Samet-Özgün-Ahmedov-Burak

Hedefler arasında sırasıyla Mençuna Şelalesi, Ayder Yaylası ve Ağaran Şelalesi vardı. Bu düşünceyle sabah erken saatlerde yola çıktık. Eğlenceli yolculuğun ardından ilk noktamız Mençuna Şelalesi’ne vardık.

Mençuna Şelalesi

Mençuna Şelalesi, Artvin’in Arhavi ilçesine bağlı, yüksekliği 90 metre olan bir şelale (70 metre yazan yer de var). Trabzon’a 170, Arhavi’ye 17 kilometre uzaklıkta. Trabzon yönünden gidildiğinde Ortacalar tabelasından dönüp Mençuna şelalesi tabelalarını takip ederek ulaşmak mümkün. 14 kilometre yolun büyük kısmı asfalt, 2 kilometrelik bir bölüm stabilize yoldan oluşmakta. İlk önce 18. yüzyılda Osmanlılar tarafından yapılan Çiftekemer Köprüsü‘ne ulaşıyorsunuz. Buradan sonraki yol 3 kilometre ancak bazı kısımları stabilize ve tek şerit. Karşıdan gelene yol verebilmek için bazı bölümlerde genişlikler yapılmış.

Şelaleye gelmeden önceki Çiftekemer Köprüsü

Biz erken saatlerde gittiğimiz için karşıdan araç gelmedi. 7 araçlık bir konvoyla gittiğimiz yolun sonunda bir restoran ve otopark bizi bekliyordu. Aracımızı park ettikten sonra yola koyulduk. Konvoydaki insanların da şelaleye çıkacağını sanıyorduk ama hepsi restorana girdi Aracımızı bıraktığımız yerden şelaleye doğru yürümek yaklaşık 20 dakika sürdü. Yürüyüş boyunca “şelale 500 metre” , “şelale 300 metre” gibi tabelalar gördük. Bu doğa yürüyüşümüz tırmanma şeklinde olduğu için oldukça yorucuydu. Ancak çay tarlalarının güzelliği, manzara ve patika yolun sonundaki şelale bizlere yorgunluğumuzu unutturdu.

Mençuna Şelalesi

Şelaleye vardığımızda sadece 2 kişi vardı. Onlar da kısa bir süre sonra ayrıldılar. Artık şelale tamamen bize aitti. Hemen üzerimizdekileri çıkartmaya başladık. Özgün şelalenin oluşturduğu gölete girmeyecekti. O yüzden biz hazırlanırken etrafta dolaşıyordu. Tam o sırada Samet Özgün’ün düştüğünü söyledi. Gölete girmeyecek tek kişi olan Özgün hepimizden önce serin suya girmişti! Ben olayı görmediğim için gülüyordum. Ancak Özgün düşerken çenesini vurmuştu ve kanıyordu. Moralimiz bozulsa da Özgün’ün tavırları bizi biraz rahatlattı. Hatta biz gölette iken fotoğraflarımızı ona çektirdik

Donuyoruz

Şelalenin suyu gerçekten çok soğuk. Ama bir müddet sonra alışıyorsunuz. Gölet küçük olsa da yüzmek için yeterli alanı var. Şelalenin döküldüğü yere kadar ulaşabiliyorsunuz.

Güzelce yüzdükten sonra tekrar üzerimizi değişip Ayder Yaylası‘na doğru yola çıktık. Yayla Trabzon’a yaklaşık 165, Rize’ye 85 kilometre uzaklıkta. Bu kadar yakınımda olmasına rağmen bu ünlü yere ilk kez gidecek olmam benim için şaşırtıcı bir durumdu. Belki de yaylaları çok sevmememden kaynaklıdır.

Çamlıhemşin yoluna döndüğünüzde Fırtına Deresi solunuzda kalıyor. Yol boyunca rafting firmalarını görmek mümkün. Yaylaya kadar yol asfalt. Girişte sizi bir kulübe bekliyor Kaçkar Dağları Milli Parkı‘na gireceğimiz için ücret 9 TL.

Ayder Yaylası

Ayder, yayla formatından çok uzak bir yer bence. Turizm için katletmişler doğayı. Adım atacak yer yok. Her taraf otel ve araçlarla dolu. Benim için sadece güzel olan manzarası oldu. Ne kadar kötülesem de piknik severler için güzel bir ortamı var. Çeşitli noktalarda “zipline” adı verilen eğlence yerleri kurulmuş. Zipline, çelik bir halat ile yüksek bir noktadan alçak bir noktaya kendi ağırlığınızla gitmenizi sağlayan bir sistem. Benim gibi adrenalin seven bir insanın ilgisini çok çekmediği için ne denedim ne de fiyatını sordum. Yayla çevresinde kısaca gezdikten sonra Samet’in bize önerdiği kaplıcalara gitmeye karar verdik. Kaplıcanın girişi kişi başı 10TL. Yine Özgün gelmedi biz 4 lise arkadaşı kaplıcalara girdik. 1 saat izin veriliyor. Biz 45 dakika durduk.

Ayder Kaplıcası (Alıntıdır)

Kaplıcaya girmeden önce hemen yan taraftaki suyla yıkanmanız gerekiyor. Bu kaplıca suyuna hazırlık için şartmış. Kaplıca suyu 50 derece! Biz ilk ayaklarımızı soktuğumuzda hemen geri çektik Samet alışkın olduğu için hemen suya girebildi. Ne kadar sıcak olsa da yavaş yavaş alışıyorsunuz. Suyun içinde 10 dakikadan fazla kalmanız önerilmiyor. Sudan çıktığınızda hemen yan taraftaki soğuk oturma yerlerine uzanıp serinleyebilirsiniz. Sonra tekrar yıkanıp kaplıca suyuna girebiliyorsunuz. Biz böyle zamanımızı doldurduktan sonra en son duşumuzu alıp Özgün’ün yanına döndük ve Ayder’den ayrıldık.

Bir soğuk su, bir sıcak su derken sıra tekrar soğuk suya geldi Hedefimizde Ağaran Şelalesi vardı. Ancak artık karnımız acıkmıştı ve şelaleye gitmeden bir şeyler yememiz gerekiyordu. Bunun için şelalenin bulunduğu Çayeli ilçesinin merkezinde durduk. Bir şeyler atıştırırken yolu sorma fırsatı da bulduk.

Ağaran Şelalesi – Yukarıdaki insanlara dikkat!

Ağaran Şelalesi yaklaşık 50 metre yükseklikte. Trabzon’a 105, Çayeli’ne 12 kilometre uzaklıkta. Çayeli İlçe Emniyet Müdürlüğü karşısındaki yoldan Ağaran Şelalesi tabelalarını takip ederek ulaşmak mümkün. İki şelaleyi de kolay bulmak beni şaşırttı açıkçası. Bu şelalenin yolunda da stabilize kısımlar var ancak yolu gayet iyi. Şelalenin döküldüğü yere kadar ulaşabiliyorsunuz. Ulaşımı kolay olduğu için buradaki insan sayısı fazlaydı. Şelalenin oluşturduğu gölete insanlar giriyordu. Bu şelaleyi diğerinden ayıran özelliği şelalenin dökülmeye başladığı yere çıkabilmemiz. Evet! 15-20 dakikalık patika yol yürüyüşüyle şelalenin üst kısmına ulaşabiliyorsunuz. Eğer şelaleye gidiyorsanız kesinlikle şelalenin döküldüğü yerle sınırlı kalmayın derim. Yukarıda muhteşem bir manzara sizi bekliyor.

Ağaran Şelalesi üst kısım

Daha patika yoldan çıkarken bir amcadan en uçtaki gölete yaklaşmamamız konusunda uyarı aldık. Sonrasında iki genç arkadaşımız orada yüzdüklerini gururla söylediler. Patika yolun sonunda çok güzel bir görüntüyle karşılaştık. Şelalenin döküldüğü yerden aşağı doğru bakmak ayrı bir heyecan. Nerede suya gireceğimiz konusunda konuşmaya başladık. En uçtaki gölet amcanın dediği gibi çok tehlikeliydi. Amaç eğlenmekse yeni bir gazi vermeye gerek yok diyerek üstteki gölette girmeye karar verdik. Burası da oldukça soğuk bir yerdi. Burada Özgün ve Burak suya girmedi. Burak yukarı kısımdan fotoğraflarımızı çekti. Eğlenceli dakikaların ardından artık dönüş vakti…

Plan başarıyla tamamlanmıştı. Bir keyif kahvesi içilirdi bunun üstüne. Dönüş yolunda Rize Kalesi‘ne uğradık ve kahvelerimizi içtik. Kahve güzel olsa da garsonun davranışlarının aynı güzellikte olduğunu söyleyemeyeceğim. Sadece gezip manzarayı seyretmek için güzel bir yer.

Rize Kalesi’nden akşam manzarası

Ve sonunda eve dönüş. Bir sonraki gezide görüşmek üzere

Mençuna’ya giderken

Tırmanmaya başlıyoruz

Yürüyüşe başladığımız noktanın yanındaki restoran

Yorulan gençler

Şelaleye ısınmaya çalışıyoruz

Çiftekemer Köprüsü

Yol üstündeki Kale (Hala) Köprüsü

Yol üstündeki Kavak Köprüsü

Ağaran Şelalesi’nden aşağı bakış

Ağaran şelalesi en uç kısımdaki gölet (Alıntıdır)

Toplantı yapıyoruz

Rize Pazar’daki Kız Kalesi