Bursa, Marmara Bölgesi’nde bulunuyor ve Türkiye’nin en kalabalık dördüncü ili. En gelişmiş şehirlerimizden biri. Özellikle sanayi ve otomotiv sektöründe ülkemizin en büyük merkezi. Bunların yanında tarihi yapısı ve doğal güzellikleri ile turistik illerden biri olarak da göze çarpıyor.

Bursa Gezilecek Yerler

Ulu Cami: Ülkemizdeki Ulu Camilerin en büyüğü, en bilineni. Bursa’nın simgelerinden biri. Yıldırım Bayezid döneminde Niğbolu Zaferi’ne şükür niyetiyle 1396-1400 yılları arasında yaptırılmış. Yirmi kubbesi ile Osmanlı’nın çok kubbeli yapılarının ilki olma unvanını taşıyan cami özgün bir mimariye sahip.

Taç kapısı, işlemeli minberi, kubbe altındaki on altı köşeli şadırvanı, duvarları süsleyen hat levhaları ile Bursa seyahatinizde ilk görülmesi gereken yapıların başında geliyor.

Yeşil Cami: Fetret Devri’ni bitiren ve Osmanlı Devleti’nin ikinci kurucusu kabul edilen Çelebi Mehmet tarafından 1419 yılında yaptırılmış. Bursa’nın ve ülkemizin en güzel camilerinden biri. Cami girişindeki taç kapı, göz alıcı bir güzelliğe sahip.

Caminin dışı gibi içi de tam bir şaheser. Çini süslemeleri, ahşap işçiliği insanı büyülüyor. Cami içinde çok güzel de bir şadırvan yer alıyor.

Yeşil Türbe: Yeşil Külliye’nin en önemli eserlerinden. Çelebi Mehmet tarafından 1421 yılında yaptırılmış. Yeşil Cami’nin karşısında bulunuyor. Sekizgen prizma şeklindeki türbeye yeşil ve turkuaz renkli çinilerle kaplı olmasından dolayı bu isim verilmiş. Yapının içinde Çelebi Mehmet ve çocuklarının türbeleri bulunuyor.

Muradiye Külliyesi: Şehirde yapılan son sultan camisi. II. Murat tarafından 1425-26 yıllarında yaptırılmış. Cami, medrese, hamam, darüşşifa ve türbeden oluşan bir külliye. Caminin çini süslemeleri oldukça dikkat çekici.

Yıldırım Külliyesi: Osmanlının erken dönem mimarilerinden bir diğer örnek. Yıldırım Bayezid tarafından 14. yüzyıl yaptırılan külliye eşsiz bir mimariye sahip. Külliyeden günümüze ulaşan yapılar cami, medrese, hamam, darüşşifa ve türbe. Bursa kemeri ilk defa külliye içindeki camide kullanılmış.

Zafer Plaza: Türkiye’nin uluslararası nitelikteki altıncı, Bursa’nın ise ilk alışveriş merkezi. Üçgen piramit şeklinde, mavi camlardan oluşan bir binası var.

Kapalı Çarşı: İlk hali Orhan Gazi dönemine dayanan Kapalı Çarşı, sonraki yıllarda yeni çarşıların eklenmesiyle oluşmuş. 1958 yılında çıkan yangında neredeyse tamamı yanan çarşı yeniden inşa edilmiş. Çarşının üstü modern bir şekilde kapatılmış. Ünlü ipek kumaşları, şehre özgü tekstil ürünlerini bu çarşıda bulabilirsiniz.

Tophane: Bursa gezisinde uğranması gereken en turistik noktalardan biri Tophane. Çünkü bu bölgede saat kulesi, Hisar Kapısı, Osman ve Orhan Gazi’nin türbeleri bulunuyor.

Tophane Parkı’nda tüm heybetiyle duran saat kulesi, 1905 yılında inşa edilmiş. Yüksekliği 33 metreye varan kule bulunduğu konum sebebiyle geçmişte bir süre yangın gözetleme kulesi olarak kullanılmış.

Tabii ki Tophane’nin manzarasından bahsetmemek olmaz. Burası şehri kuşbakışı seyredebileceğiniz panoramik bir görüntüye sahip.

Hisar Kapısı: Bursa Kalesi’nin tarihi M. Ö. 1. yüzyıla kadar gitmekte. Birçok kez onarım gören kale Evliya Çelebi’ye göre 67 kule ve 5 kapıya sahip. Bu kapılardan biri Tophane’ye çıkarken solunuzda sizleri karşılayan Hisar Kapısı (Saltanat Kapısı). Çelebi Mehmet döneminde onarımı yapılmış. Diğer kapılar ise Kaplıca Kapısı, Zindan Kapı, Pınarbaşı Kapısı ve Yer Kapı.

Osman Gazi Türbesi: Osmanlı’nın kurucusu Osman Gazi, 1326 yılında Söğüt’te vefat etmiş. Vasiyeti üzerine fetih sonrası naaşı Bursa’ya getirilmiş ve Saint Elia (Gümüşlü Kümbet) Kilisesine gömülmüş. Yapı daha sonra hasar almış ve türbe Sultan Abdülaziz döneminde tekrar inşa edilmiş.

Orhan Gazi Türbesi: Osman Gazi’nin oğlu olan Orhan Gazi’nin türbesi babasının türbesinin karşısında yer alıyor. Diğer türbe gibi Sultan Abdülaziz döneminde tekrar inşa edilmiş.

Saraybosna Kardeşlik Çeşmesi: Bosna’daki Osmanlı mimarisinin simge eserlerinden olan çeşmenin benzeri 2008 yılında kardeş şehir Bursa’da hizmete açıldı. Çeşme Fomara Meydanı’nda bulunuyor. Bu çeşmenin benzerleri, Balıkesir’de “Bosna Çeşme” ve Konya’da “Baş Çarşı Çeşmesi” olarak karşımıza çıkmakta.

Cumhuriyet Caddesi: Trafiğe kapalı olması, ortasından tramway hattı geçmesi ile Bursa’nın İstiklal’i. Caddenin üzerinde birçok dükkan bulunuyor. Cadde üzerine hamam ve hanlar gibi tarihi yapılar da yer alıyor.

Koza Han: İstanbul’daki cami ve medresesine gelir sağlamak amacıyla II. Bayezit tarafından 1492 yılında yaptırılmış. Kesme taş ve tuğlaların kullandığı han, iki katlı olarak inşa edilmiş. Üst katta ipek ve ipek ürünleri satan dükkanlar bulunuyor. Zamanında handa ipek böceği kozaları ticareti yapılmış, hanın da adı buradan gelmekteymiş.

Kent Müzesi: Adliye binası olarak 1926 yılında inşa edilen yapıda hizmet veren 2004 yılında açılmış. Ülkemizin ilk kent müzesi. Üç katı bulunuyor. Bodrum katında “El Sanatları Çarşısı, İpek Kenti Bursa ve Üreten Bursa” bölümleri yer almakta.

Zemin katta Bursa ve çevresinde oluşan ilk uygarlıklardan, Osmanlı Dönemi’ne ve Kurtuluş Savaşı yıllarına uzanan Bursa tarihi ile ilgili bilgilerin aktarıldığı “Uygarlıklar Kenti Bursa” ve Cumhuriyet dönemi sonrasını anlatan “Çağdaş Bursa” galerileri sergileniyor. Birinci kat ise “Yaşam ve Kültürüyle Bursa” adlı galeri için ayrılmış. Müzenin giriş ücreti 2 TL.

Balibey Han: Fatih Sultan Mehmet döneminde inşa edilen yapı, Osmanlı’nın ilk üç katlı hanı olarak biliniyor. Kapalıçarşı’ya ticaret amacıyla gelenlerin konaklama ihtiyacını karşılayan han, günümüzde geleneksel el sanatları çarşısı olarak hizmet vermekte.

Dönen Taşlar Heykeli: Kinetik heykel akımının öncüsü olan ünlü Alman heykeltıraş Christian Tobin’e yaptırılan heykel, Karagöz ve Hacivat’ın diyalogunu temsil etmekteymiş. Heykelin yapımında Gemlik’ten çıkarılan Diabas taşı kullanılmış. Fotoğrafta arka tarafta kalan kısım çürüdü denilerek yıkıldığı için şu an yok.

Irgandı Köprüsü: Dünyada 4 tane çarşılı köprü bulunmakta. Bunların en eskisi 1442 yılında inşa edilen Irgandı Köprüsü. Yıllar içinde yıkıma uğrayan köprü 2004 yılında restore edilmiş.

Köprüde geleneksel halk sanatları atölyelerinin bulunuyor. Köprülerin diğerleri ise Bulgaristan’daki Osma Köprüsü, İtalya’daki Ponte Vecchio Köprüsü ve Rialto Köprüsü. Bulgaristan Filibe’de gördüğüm Meriç Nehri üstündeki çarşılı köprü niye listeye alınmamış acaba

Türk İslam Eserleri Müzesi: Osmanlı Devleti’nin ilk medreselerinde olan Yeşil Medrese 1414-1424 yılları arasında inşa edilmiş. Diğer adı Sultaniye Medresesi olan yapının içinde yer alan müzede, 13. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar uzanan Selçuklu ve Osmanlı dönemi eserler sergileniyor. Bu eserler arasında çiniler, seramikler, ahşap ve oyma eserler, Selçuklu ve Osmanlı sikkeleri, geleneksel Türk elişleri ve giysileri yer alıyor. Giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli. Günümüzde tadilat dolayısıyla müze ziyarete kapalı.

Panoramik Müze: Yepyeni bir müze. Dünyanın tam panoramik en büyük müzesi olan yapı Kasım 2018’de hizmete açılmış. Panoramik müzede 360 derece dairesel döngü içerisinde Bursa’nın fetih günü resmedilmiş. Müzede ayrıca Bursa’nın Beylikten Cihan Devletine uzanan yolculuğunu anlatılmakta. Ben gitmedim. Giriş ücreti 5 TL.

Tofaş Bursa Anadolu Arabaları Müzesi: Müzenin ana bölümünde geçmişten günümüze kullanılan taşıtlar ve Tofaş üretimi arabalar sergileniyor. Araba severler için ilgi çekici. Yan binada Sanat Galerisi yer alıyor. Gerçekten iyi düzenlenmiş kompleks bir alan. Ayrıca yıllara meydan okuyan çınar ve karadut ağaçlarının yer aldığı güzel bir müze bahçesi var. Giriş ücretsiz.

Cumalıkızık: Osmanlı mimarisini en güzel yansıtan evlerin bulunduğu köy. 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınan Cumalıkızık, tarihi dokunun çok iyi korunduğu yerlerden. Doğal sokakların anıtsal eserlerle birleştiği köy, dizi ve filmlerde de mekan olarak kullanılmakta. Günümüzde ününe yakışır şekilde birçok turisti ağırlıyor.

Misi Köyü: Cumalıkızık kadar popüler olmasa da, şehir merkezine oldukça yakın tarihi bir köy daha bulunuyor: Misi Köyü yani günümüzdeki adıyla Gümüştepe. 2000 bin yıllık tarihe sahip köy, rengarenk tarihi ahşap evlere sahip. Köyün ortasından geçen Nilüfer Çayı köye ayrı bir hava katıyor.

İnkaya Tarihi Çınar Ağacı: Uludağ yolu üzerinde yer alan tarihi ağaç, neredeyse Osmanlı Devleti ile yaşıt. Yaklaşık 600 yılı deviren koca çınar, Türkiye’nin en yaşlı ağaçlarından biri. Çevresinde tesisler mevcut. Pek olumlu yorumlar almasa da, çayınızı kahvenizi tarihi çınarın gölgesi altında içebilirsiniz.

Uludağ: Ülkemizde kayak denilince akla Uludağ geliyor. Dik ve heybetli görünüme sahip olan Uludağ, 2500 metre yüksekliği ile Marmara Bölgesi’nin en büyük dağı. Bursa’ya uzaklığı 35 kilometre. Yaz kış fark etmeksizin yıl içinde binlerce yerli ve yabancı turiste ev sahipliği yapmakta. Yıllar önce arkadaşım Özgün Uludağ’ı yazmıştı, okumak için tıklayın.

Tirilye: Yakınlığı ile hem Bursalıların hem de İstanbul’da yaşayanların hafta sonu gözdelerinden biri Tirilye. Eski bir Rum köyü. Tarihi evleri ve zeytini ile ün yapmış bir yerleşim yeri.

Tirilye için ayrı bir yazı yazılır aslında. Küçücük köy ama birçok gezilecek yere sahip. Bunlar arasında Fatih Cami, Taş Mektep, Dündar Evi, Tabut Ev, Kemerli Kilise gibi yerler bulunuyor.

Gölyazı: Gölyazı da Tirilye gibi eski bir Rum balıkçı köyü. Tarihte Apollon Krallığının merkezi olan Gölyazı, sit alanı olarak koruma altına alınmış durumda. Tarihi sokaklara sahip Gölyazı’yı tepeden seyretmek için en iyi noktalardan biri Zambak Tepe.

Köyün girişindeki köprüde sizleri Ağlayan Çınar karşılıyor. Yaklaşık 750 yıllık geçmişe sahip tarihi çınara böyle denmesinin sebebi, gövdesinde oluşan oluktan doğal kaynak suyunun yüzeye çıkması. Çınar için rivayet edilen bir de aşk hikayesi var. Mehmet ile Rum kızı Eleni çiftinin buluşma ve vefat noktaları olan ağaç, o günden beridir arkalarından göz yaşı dökmekteymiş.

Köyde görülmesi gereken yerlerden biri Aziz Panteleimon Kilisesi. Anadolu Rum Ortodoks kiliseleri örneklerinden olan kilisenin 1903 yılında inşa edildiği tahmin ediliyor. Mübadeleye kadar aktif olarak faaliyet göstermekteymiş.

Gölyazı, Uluabat Gölü kenarında bir yarımada. Buraya kadar gelmişken gölde sandal keyfi yapabilirsiniz.

Belirtmem gereken bir konu var. Son zamanlarda Gölyazı için kirliliği ve bakımsızlığı hakkında birçok şikayet bulunmakta. Gidecek olanların bu konuyu dikkate almayı öneririm.

Bursa’da benim gitmediğim ve gitmeyi çok istediğim bazı yerler bulunuyor (Gittikçe yazıyı güncellemeyi düşünüyorum). Bu yerlerin başında tabi ki şelaleler yer alıyor. Bursa’ya yolum düşerse gideceğim şelaleler: Saitabat Şelalesi, Küreklidere Şelalesi, Suuçtu Şelalesi, Alaçam Şelalesi. Sadağı Kanyonu Tabiat Parkı ise bir diğer uğrayacağım nokta olacak.

Bursa Yemek

Yavuz İskenderoğlu: Bursa’ya gelip de yöreye has iskender yememek olmaz. Şehirde adım başı iskender yapan yer bulabilirsiniz. Eminim ki hepsi oldukça lezzetli yapıyorlardır. Biz tercihimizi Yavuz İskenderoğlu’ndan yana kullandık (karşımıza çıktı). Lezzeti oldukça güzeldi.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Hep yaz tatili, hep bahar tatili nereye kadar. Sizi biraz da Uludağ’ın bembeyaz tepelerine doğru misafir edip soğuğu iliklerinize kadar hissettirelim dedik.

8-9-10 Ocak için ayarlamalarımızı yaptık. Planımız Cuma mesai bitimi İstanbul’da buluşup araçla Gebze’ye kadar geçerek arabalı feribotla Yalova’ya ulaşmaktı. Oradan araçla devam edip Uludağ’a çıkacaktık. Ancak benim uçuşum “kötü hava şartları” nedeniyle uçuştan 1 saat kadar önce iptal olunca İstanbul’da buluşma olayı da iptal oldu.

Bulunduğum şehirden çok fazla ulaşım seçeneğim olmadığından 12 saatlik bir otobüs yolculuğunda buldum kendimi. Ama bu sayede Bursa terminalinden Uludağ’a nasıl geçilebileceğini de öğrenmiş oldum. İleride işime yarayacağı kesin. Umarım sizin de işinize yarar.

Cumartesi sabahı 6:30’da Bursa terminaline vardım. Hava henüz aydınlanmamış ve buz gibi. Uludağ’a nasıl çıkacağıma dair birkaç teorik bilgi var aklımda ancak pratiğe dökebileceğimden özellikle de çevrede kimsenin olmadığı sabahın köründe emin değilim.

BurUlaş terminal şirketi sayesinde terminalden şehrin birçok noktasına ulaşım mümkün. Ancak anladığım kadarıyla direkt Uludağ’a götüren bir halk otobüs hattı yok. Ancak Uludağ’a çıkabileceğiniz noktalara günün çok erken saatlerinden itibaren ulaşımınızı sağlıyor.

Bunlardan ilki ve en turistiği; Bursa Teleferik. Merkezdeki teleferik bölgesinden yaklaşık yarım saat içerisinde sizi ilk durağına yetiştiriyor. Oteller bölgesine de varmanız 1 saati buluyor. Yaklaşık 20 tl gibi kabul edilebilir bir ücret vererek Bursa’yı tepeden seyrederek hedefinize ulaşacak olmak da cabası. Ancak epey soğuk oluyormuş yol süreci, haberiniz olsun.

İkinci seçenek ise Çekirge bölgesinden kalkan dolmuş taksiler. Sırada bekleyen taksiye biniyor ve taksinin dolmasını bekliyorsunuz. Sizin gibi Uludağ yolcuları geldikçe taksi doluyor ve teleferiğe kıyasla görece daha sıkıcı ama daha hızlı yolculuğunuz başlıyor. Yaklaşık 30-40 dk sonra oteller bölgesindesiniz.

Üçüncü seçeneğiniz ise benim de kullandığım Tophane bölgesinden yarım saatte bir kalkan dolmuş minibüsler. 13.50 tl’ye 45 dk’lık bir yolculuk sonrası hedefinize ulaşıyorsunuz.

Ben bu seçeneklerden hangisini kullanacağıma otobüsten indikten sonra bile karar vermemiştim. Burada da imdadıma MKE Ankaragücü takımında profesyonel futbolcu olan Altay Bayındır yetişiyor. Terminalde biraz önümde yürüyen genç arkadaşa derdimi anlatıyorum ve sağ olsun yardımlarını esirgemiyor. Beraber Tophane’ye kadar gidiyoruz. Bu süreçte telefonla Uludağ’a nasıl çıkacağımı ayrıntısıyla öğrenip kafamdaki soru işaretlerini sıfıra indiriyor. Tophane’de dolmuş minibüslerin olduğu yere kadar gelip burada yollarımızı ayırıyoruz. Önümüzdeki hafta Tokat ile maçları varmış. Kendisine ve takımına başarılar diliyor ve yardımlarından dolayı bir de buradan teşekkür ediyorum.

7 dolmuşunu birkaç dakikayla kaçırdığım için önümde yarım saat var. Dolmuş şoförünün hava soğuk bin içeride bekle teklifi soğuktan uyuşmuş bünyem için cezbedici gelse de gezgin tarafım baskın geliyor ve etraftaki gezebileceğim yerleri gezmeye başlıyorum.

Bu konuda da şanslı olduğumu söyleyebilirim. Tophane Şehitliği, Saat Kulesi ve Tophane Hisarı bu bölgede. Biraz da aşağılara doğru inerseniz Ulu Camii de ziyaretiniz için sizi bekliyor.

Kısa sürede hızlı bir tur atıyorum, bunda içime işleyen soğuğun etkisi de büyük. Bursa gerçekten güzel bir şehir. Bunu araçla içinden geçerken yaptığım panoramik geziden edindiklerimle bile söylemem mümkün. Bir gün doya doya gezme imkanı da bulabilirim umarım.

Neyse güya bu yazı Uludağ hakkında olacaktı. Uludağ’a varalım siz okumayı bırakmadan. Uludağ bütçesiyle ilgili bilgiler de vereceğimden devam etmenizi tavsiye ederim tabii. 😉

Saat 08:30 gibi geç kalmış check-inimi yapıyor ve arkadaşlarımın önceki geceden yerleşmiş olduğu odamıza dalıyorum. Kaldığımız hotel; Alkoçlar Zone Hotel. 2. oteller bölgesinde yer alıyor. Kayak pistlerinin hemen dibinde. Takımlarınızı giyip arka kapısından çıktığınız an teleskiler önünüzde. 3 öğün açık büfesi, birçok ücretsiz hizmeti ile tercih edebileceğiniz bir hotel. Geceliği 3 kişilik bir oda için kişi başı yaklaşık 250-300 tl arası.

Hotelin içinde kayak odası var ve misafir kayakçılar için her şey bu odada mevcut. Tabii ki ücretsiz hizmetler arasında değil bu kısım. Kayak için hiçbir şeyimiz olmadığından her şeyi bu odadan temin ettik. Hafta sonu (2 günlük) paketi aldık. Alt-üst kayak kıyafet ve baton-kayak ayakkabısı-kayak setine toplamda 190 tl verdik. Bu sete kask, gözlük ve eldiven dahil değil. Kask ve gözlük zaten almayacaktık. Benim eldivenlerim zaten vardı ancak arkadaşlarımın eldivenleri olmadığından onlar sayesinde eldivenlerin de günlük 15, iki günlük 30 tl olduğunu öğrenmiş oldum. Kısaca hiçbir kayak malzemeniz yoksa bir hafta sonu malzemelerini 220 tl’ye ayarlayabilirsiniz. Gün hesaplanırken telesiyej ve teleskilerin çalışma saatleri baz alınıyor. Yani, sabah 08:30 – akşam 17.00 arasında iki gün boyunca kullanabiliyorsunuz. Birden fazla günlüğüne kiraladığınızda kıyafetleriniz sizde kalıyor ancak kayak takımını hotele her dönüşünüzde teslim ediyorsunuz. Sizin için ayrı bir yerde saklanıyor ve kayak kartınızla ilk seferki gibi ayarlama olmaksızın hızlıca alıp kaymaya başlıyorsunuz.

Kayak odasında size kayak ayakkabılarınızı giydiren ekip çok güleryüzlü insanlardan oluşuyor. Kısa sürede ahbap oluyorsunuz. Kayak ayakkabısı çok hassas bir konu. Mümkünse ayağınıza en uygun ayakkabıyı satın alıp kayak merkezlerine onla gitmek kalanını kiralamak en mantıklısı. Ama profesyonel düşünmeyen bizim gibiler için bu mümkün olmadığından doğru ayakkabıyı seçme kısmında iş sizde ve sizi giydirende bitiyor. 3-4 kez değiştirtmeme rağmen sıkılmadan benim için doğru ayakkabıyı bulan kayak odası çalışanına sevgiler. Sayesinde o kadar uğraştığımıza değdi ve iki gün boyunca sorunsuz bir deneyim yaşadım. Kıyafet seçenek ve bedenlerinin ise çok kısıtlı olduğunu belirtmem gerek. Kendimize uygun bedende istediğimiz gibi kıyafet bulmakta çok zorlandık.

Giyinme işlemini tamamladıktan sonra sıra geliyor skipass yani teleski satın alımına. Burada da fiyatlar hayli uçuk. 2 günlük hafta sonu paketi 160 tl. Geniş kahvaltı, ilk seferki kıyafet-kayak takımı ayarlamaları, alışma süreci derken öğleni bulduğumuzdan 1,5 günlük aldık ve 120 tl ödedik. 20 tl daha depozito verip kolunuza yerleştireceğiniz bir kartla teleskilere kart okutmadan binme şansınız var. Biz bu teklifi değerlendirdik size de öneririz. Eldiven çıkar, kartı okut, geri al, cebine koy, eldivenleri giy sıkıntısından kurtarıyor sizi. Çok da pratik ve algılama sorunu hiç yaşatmadı.

1. otel bölgesinde tepeye telesiyejle ulaşım seçeneği olmasına rağmen 2. bölgede sadece teleski seçeneği mevcut. Grubun kayakçı ikilisi için hayli keyifli olsa da üçüncümüz snowboardçu için hoş bir deneyim olmadığını kalça bel çevresindeki ağrılarından söyleyebiliriz.

Ocak ortası konuşursak kayak pistleri kar kalınlığı açısından rezil durumda. Çoğu pist kapalı, açık olanları da pist boyunca ortaya çıkmış kayalar ve topraklarla dolu. Eğer profesyonelseniz bu aralar pist için ölçümlerinin 1,5 m’ye yaklaştığı Kartalkaya’yı öneririm. Uludağ’daki ölçümlerin pist içi ölçümler olmadığını, bazı noktalarda konuşulabilecek bir kar kalınlığı olmadığını tekrar hatırlatayım. Pistin teleski binme noktalarına yakın kısımları çamur haldeydi ve olmayan kısımları da buz halindeydi.

Hava ilk gün bir yaz günüymüşçesine güzelken ikinci gün rüzgar ve sis sardı kayak pistini. Öğrenmekle geçen ilk günün bu kadar güzel olup da öğrendikten sonraki günün kötü olması da bizim talihsizliğimiz olsa gerek. Yine de elimizden geldiği kadar kendimizi ve şartları zorladık.

Oldukça sakin bir dönemdi ve teleskiler için neredeyse hiç sıra beklemedik diyebilirim. Tatil boyunca olabildiğince her şeye iyi tarafından baktık ve tatilimizi de mutlu mutlu tamamladık. Biraz daha araştırıp Kartalkaya’ya gitmediğimize pişmanız tabii ki. Ama güzel bir hafta sonu oldu bizim için.