Ekibimiz 2 evli çift + biz (abim ve ben ) olmak üzere 6 kişiden oluşuyordu. Bu kadar kişiyi bir araca sığdırmak zor olacaktı, ama 2 araba kiralamanın da mantığı yoktu. 4×4 özelliği olan Dacia Duster, bizimkilerin ilk tercihi oldu. Yılbaşından dolayı araç kiralama şirketlerinde uygun araç bulmak baya zor oldu. Ama sonunda günlük 14o TL’ye Ceyhun Oto Kiralama’dan aracı kiraladık. Burada özellikle firmanın ismini vermek istiyorum ki bu yazıyı okuyanlar kullanmasın. Bir kişiyi bile engellersem yeter bana Sebebini de açıklayayım. Biz aracı rezerve ederken 4 kış lastiği ve zincir istediğimizi özellikle belirtmiştik. Çünkü, Ayder’e çıkışlarda polisin kış lastiği kontrolü yaptığı, olmayanlara ise geçiş izni vermediği haberini almıştık. Hava alanında ise bizi sürpriz bekliyordu. Aracımızın bütün lastikleri 4 mevsimdi. Bu durumu aracı teslim eden abiye ilettiğimizde hava alanı içindeki büroyla görüşüp 2 lastiği değişebileceklerini söyledi. Konuyu çok ayrıntılı anlatmak istemiyorum. Sonuç olarak 1.5 saat süren çağrı merkezi ve büro çalışanları ile telefonda geçen hararetli tartışmalar neticesinde araca 2 kış lastiği takıldı. Otel rezervasyonun olması ve başka firmalarda araç bulamadığımızdan dolayı aracı iptal etmedik. Söylenerek yola çıktık

Yollar açık, hava gayet güzeldi. Yılbaşı için herkes tarafından beklenen karın yağmaya niyeti yok gibiydi. Zilkale – Ayder ayrımında haberini aldığımız polis kontrolüne rastladık. İki kış lastiğinin yanında araçta 6 kişi olmamız bizi endişelendirse de sorun yaşamayarak yola devam ettik. Ve sonunda karlar altındaki Ayder’e ulaştık.

Bu benim Ayder’e 2. kez gelişimdi. Diğerinde mevsim yazdı ve açıkçası pek sevememiştim. Demek ki kışın gelmem gerekiyormuş

Ayder’deki ilk işimiz otelimize yerleşmek oldu. Abim ve arkadaşları otel tercihini Elizan Dağ Evleri‘nden yana kullanmışlar. Yeri gelmişken hemen reklamını yapayım  Konumu merkeze biraz uzakta. Bu durum bize göre bir dezavantaj değildi. Sakin, kalabalıktan uzakta, kendi halinde bir yer. Çalışanları oldukça nazik. Gece boyu odamız sıcacıktı. Yılbaşı için bu dağ evini kiralamanın bedeli 850 TL imiş. Bana pahalı gelse de cebimden bir şey çıkmadığı için sesimi çıkarmıyorum

Otele yerleştikten sonra sıra, acıkan karınlarımızı doyurmaya gelmişti. Bu konuda hiçbir endişem yoktu. Çünkü ekibimiz yemek konusunda çığır açacak cinste Düşünün; sırf Cağ Kebabı yemek için Trabzon’dan Erzurum’a gitmişliğimiz var. Durum böyle olunca dışarıda beni 3 kilo et, 2 kilo köfte bekliyordu Karın içinde yaptığımız mangalın başında uzuuun bir süre geçirdik. “İnsan 1.5 saat boyunca yemek yer mi?” sorusunun cevabını verdik adeta O da yetmedi, üstüne karın içinde çay demledik. Hep çoğul yüklemler kullanıyorum diye sanmayın ki bir şey yaptım; onlar hazırladı, ben yiyip içtim

Yemek ve çay faslından sonra merkeze inip, çevreye göz gezdirdik. Yavaş yavaş kalabalık artıyordu. Hava da iyice soğumaya başlamıştı. Geceye kadar odaya dönmeye karar verdik. Planımız 12’ye doğru merkeze inip kutlamaları izlemekti. Ve zaman geldi çattı…

Ortalık ana baba günü gibi. Bağırıp çağıranlar, horon oynayanlar, kornaya basanlar, havai fişekler…Herkes ayrı bir telden çalıyor. Ve tabii ki bizim yörenin vazgeçilmezi silahlar. Ne kadar tasvip etmesem de peş peşe atılan mermiler. Yoğun çalışma döneminden sonra böyle bir ortam terapi gibi geldi bana

Yeni yıla girdikten sonra dinlenmek için evimize döndük. Sabah uyandığımızda bir şokla karşılaştık. İstanbul’da ünlü gece kulübü Reina’ya yapılan saldırı sonucu 39 kişinin hayatını kaybettiğini öğrendik. Yeni yıl, yeni umutlar dedik ama yine hevesimiz kursağımızda kaldı maalesef. Ama hayat devam ediyor. Oturup durumumuza üzülmemiz, bunları yapanların istediği şeyler.

Bütün bunların yanında güzel şeyler de oluyordu. Beklediğimiz kar gece boyu lapa lapa yağmış, yağmaya da devam ediyordu. Ayder bu haliyle çok çok daha güzeldi. Hemen otelimizde kahvaltımızı yapıp merkeze doğru hareket ettik. Yeni yağan kar eşliğinde kartopu savaşlarımız, kardan adam yapışımız ve salep keyfimiz sonrası Ayder’e veda ettik.

Yaylaya veda ediyor olmamız birbirimize veda ediyoruz anlamına gelmiyordu tabii ki Daha mangal yapılacaktı. Bu sefer ki mangal ürünümüz ise sucuk ve hellim peyniri. Yine elimi sürmeden bir güzel yemek daha. Abim ve arkadaşlarıyla gezmenin en güzel yanlarından biri bu olsa gerek

Mangal sonrası Trabzon’a dönüş yapıp monoton hayatımıza yeni yılda devam ediyoruz 

Umarım yeni yıl  sağlıklı, mutlu, huzurlu, terörsüz geçer.

Bu arada Ayder’de 28-29 Ocak 2017’de kardan adam festivali var. Bu vasıtayla duyurmuş olayım

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gezmeyi seven biri olarak lise arkadaşlarımla bir gezi yapmamış olmak benim eksikliğim. Ne kadar geç kalmış olsak da beraber bir plan yapmanın zamanı gelmişti. İzmir’deki kurstan arkadaşım Özgün de Trabzon’a gelmişti ve Ahmedov’la benden iyi anlaşıyordu ( Özgün’le Ahmet, Amasya-Tokat-Çorum gezimizde tanışmışlardı). Hazır böyle bir ortam varken liseden arkadaşlarım Burak ve Samet’e de plandan bahsettim. Sabah erken kalkma, aç kalma gibi durumların bize engel olabileceğini düşünmüştüm ama beni yanılttılar. Plan nasılsa ona göre hareket edileceği sözünü aldım.

Muhteşem ekip Soldan sağa Ben-Samet-Özgün-Ahmedov-Burak

Hedefler arasında sırasıyla Mençuna Şelalesi, Ayder Yaylası ve Ağaran Şelalesi vardı. Bu düşünceyle sabah erken saatlerde yola çıktık. Eğlenceli yolculuğun ardından ilk noktamız Mençuna Şelalesi’ne vardık.

Mençuna Şelalesi

Mençuna Şelalesi, Artvin’in Arhavi ilçesine bağlı, yüksekliği 90 metre olan bir şelale (70 metre yazan yer de var). Trabzon’a 170, Arhavi’ye 17 kilometre uzaklıkta. Trabzon yönünden gidildiğinde Ortacalar tabelasından dönüp Mençuna şelalesi tabelalarını takip ederek ulaşmak mümkün. 14 kilometre yolun büyük kısmı asfalt, 2 kilometrelik bir bölüm stabilize yoldan oluşmakta. İlk önce 18. yüzyılda Osmanlılar tarafından yapılan Çiftekemer Köprüsü‘ne ulaşıyorsunuz. Buradan sonraki yol 3 kilometre ancak bazı kısımları stabilize ve tek şerit. Karşıdan gelene yol verebilmek için bazı bölümlerde genişlikler yapılmış.

Şelaleye gelmeden önceki Çiftekemer Köprüsü

Biz erken saatlerde gittiğimiz için karşıdan araç gelmedi. 7 araçlık bir konvoyla gittiğimiz yolun sonunda bir restoran ve otopark bizi bekliyordu. Aracımızı park ettikten sonra yola koyulduk. Konvoydaki insanların da şelaleye çıkacağını sanıyorduk ama hepsi restorana girdi Aracımızı bıraktığımız yerden şelaleye doğru yürümek yaklaşık 20 dakika sürdü. Yürüyüş boyunca “şelale 500 metre” , “şelale 300 metre” gibi tabelalar gördük. Bu doğa yürüyüşümüz tırmanma şeklinde olduğu için oldukça yorucuydu. Ancak çay tarlalarının güzelliği, manzara ve patika yolun sonundaki şelale bizlere yorgunluğumuzu unutturdu.

Mençuna Şelalesi

Şelaleye vardığımızda sadece 2 kişi vardı. Onlar da kısa bir süre sonra ayrıldılar. Artık şelale tamamen bize aitti. Hemen üzerimizdekileri çıkartmaya başladık. Özgün şelalenin oluşturduğu gölete girmeyecekti. O yüzden biz hazırlanırken etrafta dolaşıyordu. Tam o sırada Samet Özgün’ün düştüğünü söyledi. Gölete girmeyecek tek kişi olan Özgün hepimizden önce serin suya girmişti! Ben olayı görmediğim için gülüyordum. Ancak Özgün düşerken çenesini vurmuştu ve kanıyordu. Moralimiz bozulsa da Özgün’ün tavırları bizi biraz rahatlattı. Hatta biz gölette iken fotoğraflarımızı ona çektirdik

Donuyoruz

Şelalenin suyu gerçekten çok soğuk. Ama bir müddet sonra alışıyorsunuz. Gölet küçük olsa da yüzmek için yeterli alanı var. Şelalenin döküldüğü yere kadar ulaşabiliyorsunuz.

Güzelce yüzdükten sonra tekrar üzerimizi değişip Ayder Yaylası‘na doğru yola çıktık. Yayla Trabzon’a yaklaşık 165, Rize’ye 85 kilometre uzaklıkta. Bu kadar yakınımda olmasına rağmen bu ünlü yere ilk kez gidecek olmam benim için şaşırtıcı bir durumdu. Belki de yaylaları çok sevmememden kaynaklıdır.

Çamlıhemşin yoluna döndüğünüzde Fırtına Deresi solunuzda kalıyor. Yol boyunca rafting firmalarını görmek mümkün. Yaylaya kadar yol asfalt. Girişte sizi bir kulübe bekliyor Kaçkar Dağları Milli Parkı‘na gireceğimiz için ücret 9 TL.

Ayder Yaylası

Ayder, yayla formatından çok uzak bir yer bence. Turizm için katletmişler doğayı. Adım atacak yer yok. Her taraf otel ve araçlarla dolu. Benim için sadece güzel olan manzarası oldu. Ne kadar kötülesem de piknik severler için güzel bir ortamı var. Çeşitli noktalarda “zipline” adı verilen eğlence yerleri kurulmuş. Zipline, çelik bir halat ile yüksek bir noktadan alçak bir noktaya kendi ağırlığınızla gitmenizi sağlayan bir sistem. Benim gibi adrenalin seven bir insanın ilgisini çok çekmediği için ne denedim ne de fiyatını sordum. Yayla çevresinde kısaca gezdikten sonra Samet’in bize önerdiği kaplıcalara gitmeye karar verdik. Kaplıcanın girişi kişi başı 10TL. Yine Özgün gelmedi biz 4 lise arkadaşı kaplıcalara girdik. 1 saat izin veriliyor. Biz 45 dakika durduk.

Ayder Kaplıcası (Alıntıdır)

Kaplıcaya girmeden önce hemen yan taraftaki suyla yıkanmanız gerekiyor. Bu kaplıca suyuna hazırlık için şartmış. Kaplıca suyu 50 derece! Biz ilk ayaklarımızı soktuğumuzda hemen geri çektik Samet alışkın olduğu için hemen suya girebildi. Ne kadar sıcak olsa da yavaş yavaş alışıyorsunuz. Suyun içinde 10 dakikadan fazla kalmanız önerilmiyor. Sudan çıktığınızda hemen yan taraftaki soğuk oturma yerlerine uzanıp serinleyebilirsiniz. Sonra tekrar yıkanıp kaplıca suyuna girebiliyorsunuz. Biz böyle zamanımızı doldurduktan sonra en son duşumuzu alıp Özgün’ün yanına döndük ve Ayder’den ayrıldık.

Bir soğuk su, bir sıcak su derken sıra tekrar soğuk suya geldi Hedefimizde Ağaran Şelalesi vardı. Ancak artık karnımız acıkmıştı ve şelaleye gitmeden bir şeyler yememiz gerekiyordu. Bunun için şelalenin bulunduğu Çayeli ilçesinin merkezinde durduk. Bir şeyler atıştırırken yolu sorma fırsatı da bulduk.

Ağaran Şelalesi – Yukarıdaki insanlara dikkat!

Ağaran Şelalesi yaklaşık 50 metre yükseklikte. Trabzon’a 105, Çayeli’ne 12 kilometre uzaklıkta. Çayeli İlçe Emniyet Müdürlüğü karşısındaki yoldan Ağaran Şelalesi tabelalarını takip ederek ulaşmak mümkün. İki şelaleyi de kolay bulmak beni şaşırttı açıkçası. Bu şelalenin yolunda da stabilize kısımlar var ancak yolu gayet iyi. Şelalenin döküldüğü yere kadar ulaşabiliyorsunuz. Ulaşımı kolay olduğu için buradaki insan sayısı fazlaydı. Şelalenin oluşturduğu gölete insanlar giriyordu. Bu şelaleyi diğerinden ayıran özelliği şelalenin dökülmeye başladığı yere çıkabilmemiz. Evet! 15-20 dakikalık patika yol yürüyüşüyle şelalenin üst kısmına ulaşabiliyorsunuz. Eğer şelaleye gidiyorsanız kesinlikle şelalenin döküldüğü yerle sınırlı kalmayın derim. Yukarıda muhteşem bir manzara sizi bekliyor.

Ağaran Şelalesi üst kısım

Daha patika yoldan çıkarken bir amcadan en uçtaki gölete yaklaşmamamız konusunda uyarı aldık. Sonrasında iki genç arkadaşımız orada yüzdüklerini gururla söylediler. Patika yolun sonunda çok güzel bir görüntüyle karşılaştık. Şelalenin döküldüğü yerden aşağı doğru bakmak ayrı bir heyecan. Nerede suya gireceğimiz konusunda konuşmaya başladık. En uçtaki gölet amcanın dediği gibi çok tehlikeliydi. Amaç eğlenmekse yeni bir gazi vermeye gerek yok diyerek üstteki gölette girmeye karar verdik. Burası da oldukça soğuk bir yerdi. Burada Özgün ve Burak suya girmedi. Burak yukarı kısımdan fotoğraflarımızı çekti. Eğlenceli dakikaların ardından artık dönüş vakti…

Plan başarıyla tamamlanmıştı. Bir keyif kahvesi içilirdi bunun üstüne. Dönüş yolunda Rize Kalesi‘ne uğradık ve kahvelerimizi içtik. Kahve güzel olsa da garsonun davranışlarının aynı güzellikte olduğunu söyleyemeyeceğim. Sadece gezip manzarayı seyretmek için güzel bir yer.

Rize Kalesi’nden akşam manzarası

Ve sonunda eve dönüş. Bir sonraki gezide görüşmek üzere

Mençuna’ya giderken

Tırmanmaya başlıyoruz

Yürüyüşe başladığımız noktanın yanındaki restoran

Yorulan gençler

Şelaleye ısınmaya çalışıyoruz

Çiftekemer Köprüsü

Yol üstündeki Kale (Hala) Köprüsü

Yol üstündeki Kavak Köprüsü

Ağaran Şelalesi’nden aşağı bakış

Ağaran şelalesi en uç kısımdaki gölet (Alıntıdır)

Toplantı yapıyoruz

Rize Pazar’daki Kız Kalesi