İç Anadolu Bölgesi’nde Ankara’nın kuzeydoğusunda yer alan Çankırı, kısmen Karadeniz’e geçiş bölgesinde bulunuyor. Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, zengin bir kültür mirasına sahip şehrin adı “Gangra”, “Kangırı”, “Kangarı” gibi isimlerden gelmekte. Ankara’dan Kastamonu’ya olan yolculuğumuzda yol üstünde kalan Çankırı’yı bu vesileyle gezdik.

Çankırı Gezilecek Yerler

Çankırı Kalesi: Öncelikle söylemem gerekiyor ki burada kale kalmamış, sadece birkaç sur kalıntısı. Burayı, şehre hakim küçük bir tepeye kurulmuş güzel bir mesire alanı olarak düşünebilirsiniz.

Geçmişte Romalılar, Bizanslılar, Danişmentliler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerinde oldukça sağlam bir kale varmış burada. Zamanla terk edilmiş ve kendi haline bırakılmış. Şimdilerde ise oldukça güzel bir şekilde düzenleme ve yenileme çalışmaları yapılmış.

Kalenin çevrelediği alan oldukça güzel ve yeşil. Alanda bazı antik eserlerin yanında Çankırı fatihi Emir Karatekin Bey’in türbesi bulunuyor. Kalenin olumsuz özelliklerinden biri ise park alanının kısıtlı olması.

Kalenin güzel bir şehir manzarası bulunuyor. Belediye de buna kayıtsız kalmamış ve artık birçok yerde gördüğümüz seyir terası burada da yapılmış. Camı koruyucu ilginç ayakkabılarla gezilen cam terasın giriş ücreti 3 TL.

Çankırı Evleri: Geleneksel Türk evlerinin örnekleri Çankırı’da da bulunmakta. Birbirine ardışık şekilde birçok tarihi evi görebilirsiniz. Çankırı’nın birinci derecede deprem kuşağında olması ve bu yüzden oluşan arsa sıkıntısı buna sebep olmuş.

Şemsiyeli Sokak: Farklı tarz sokakları seviyorum. Çankırı Belediyesi tarafından hazırlanan bu proje ile şehir merkezindeki bazı sokaklar renkli şemsiyelerle süslenmiş. Alparslan Türkeş Caddesi, Kuyumcular Sokak ve Şehit Üst Teğmen Mehmet Ata Sokak’ta renkli şemsiyeleri görebilirsiniz.

Sultan Süleyman Cami: Şüphesiz şehrin en ihtişamlı camisi. Dış cephesinde ve minaresinde kesme taş kullanılmış eserin yapımı 1558 yılında Mimar Sinan’ın öğrencisi Sadık Kalfa tarafından tamamlanmış. Yapı, hem dış mimarisi hem de iç güzelliği ile dikkat çekiyor.

Çankırı Müzesi: Çankırı’nın tarihine ışık tutan bir müze. Arkeoloji, etnografya, doğa tarihi gibi bölümleri bulunmakta. Bina olarak Eski Hükümet Binası kullanılıyor. Restorasyon nedeniyle kapalı. 2021’in bahar aylarında açılması planlanıyor.

Buğday Pazarı Cami ve Medresesi: Diğer adıyla Hazımiye Medresesi 18. yüzyıldan günümüze ulaşan ahşap iki katlı bir eser. Çankırı Belediyesinin katkılarıyla etnografik eserlerin sergilendiği bir yapıya dönüştürülmüş. Medreseye kadar gelmişken camiyi ziyaret etmeyi unutmayın. Ayrıca burada yapılan gözlemeler için güzel yorumlar bulunuyor benden söylemesi

Çivitçioğlu Medresesi: Hazımiye Medresesi gibi 18. yüzyıl (1754) eserlerinden. Zamanın eğitim merkezi olan yapı. Günümüzde geleneksel Türk süsleme sanatlarının üretildiği ve sergilendiği sanat merkezi olarak kullanılıyor.

Saat Kulesi: Osmanlı’da 19. yüzyılın sonlarına doğru yaygınlaşan saat kulesi uygulamalarından bir örnek. Sultan Süleyman Cami’ye yakın konumda bulunuyor. Yüksekliği 15 metre olan saat kulesi, dört cepheli bir yapıya sahip.

Tarihi Çamaşırhane Müzesi: Dönemin temizlik açısından ortak kullanım alanı olan Çamaşırhane belediyenin restorasyon çalışmaları ile müze haline dönüştürülmüş. Fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla da farklı ve güzel bir müze olmuş. Biz gittiğimizde pandemi dolayısıyla kapalıydı. Giriş ücreti 3 TL.

Yeraltı Tuz Şehri: Belki de Çankırı adına en çok görmek istediğim ancak göremediğim yer Kapanış saati 16.30 olan mağaraya, kapanışına 2-3 dakika kala yetişebildik. Ancak içeri almadılar.

Burası hakkında bilgi vermek gerekirse, mağara Hititler döneminden beri tuz kaynağı olarak kullanılmaktaymış. Belediyenin projesi ile dış tarafında danışma, kafeterya, mescit ve tuvaletlerin bulunduğu bir bina ve mağaranın içinde de heykeller ile düzenlemeler yapılmış. Fotoğrafları oldukça güzel gözüküyor. Çankırı’ya yolunuz düşerse görmenizi tavsiye ederim. Giriş ücreti 7 TL.

Derya Lokantası: Burası yöresel yemeklerin sunulduğu küçük bir esnaf lokantası. Ancak şehirde oldukça ünlü. Çankırı için yazılan gezi sayfalarında denk gelebilirsiniz.

Çankırı’da geçirdiğimiz kısa vaktin ardından asıl hedefimiz olan Kastamonu’ya doğru yol aldık.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Eski çalışma arkadaşım Yusuf’un Niğde’de çalışıyor olması, bizim için bir işaretti. Müsait olduğunu öğrenince rotamızı Niğde’ye çevirdik. Daha önce de ailece Niğde’ye gelmiş; sadece Gümüşler Manastırı’nı görmüştük. Şimdi ise şehri gezme vakti.

Niğde Gezilecek Yerler

Niğde Müzesi: Müze gezmeyi seven biri değilim. Gezdiğim müzelerde farklılık olsun isterim. İşte Niğde Müzesi tam bana göre bir müzeydi. “Mumyalar Müzesi” olarak bilinen Niğde Müzesi’nde 1000 yıllık “Sarışın Rahibe” ve 4 çocuk mumyası sergileniyor. Bunların haricinde Paleolitik Çağdan başlayarak günümüze kadar tarihsel sırayla düzenlenmiş 6 teşhir salonunda birçok eseri görmeniz mümkün. Giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Niğde Kalesi: Alaadin Tepesi adı verilen höyükte yer alan kalenin tam inşa ediliş tarihi bilinmese de, M.Ö. 8. yüzyılda yapılmış olma ihtimali üzerinde durulmakta. Bugünkü halini Selçuklu zamanında aldığı düşünülen kaleden geriye çok bir şey kalmamış. Geriye kalan kısımları ise restoran, kafe ve hediyelik eşya olarak değerlendirilmiş. İç kale ise park olarak hizmet vermekte.

Niğde Saat Kulesi: Kalenin güneybatısındaki burcunun yarısı yıkılarak içi doldurulmuş 20. yüzyılın hemen başında saat kulesi inşa edilmiş. Dıştan daha çok minareyi andıran eser ongen şeklinde tasarlanmış. Niğde’nin simge yapılarından biri.

Rahmaniye Cami: Abdurrahman Paşa tarafından 1747 yılında yaptırılan cami, kalenin hemen yanında bulunuyor. Dikdörtgen yapıya sahip, küçük, şirin bir cami.

Alaeddin Cami: Selçuklu mimarisinin en güzel örneklerinden bir eser. Cami 1223 yılına tarihleniyor. Çok güzel bir taç kapıya sahip. Afşin’deki Eshab-ı Kehf Külliyesi’nde olduğu gibi bu caminin taç kapısında da güneş vurduğunda insan silueti (taçlı kadın başı) belirmekteymiş. Buradaki rivayete göre caminin ustası sevdiği kıza ulaşamayacağı için aşkını kapı süslemesindeki taşa resmetmiş.

Sungurbey Cami: İlhanlılar Döneminde Niğde Valisi olan Sungur Bey tarafından inşa ettirilen caminin 1335 yılında tamamlandığı tahmin ediliyor. Taş işçiliği ve mimari yapısıyla görülmesi gereken eserlerden. Tadilatta olduğu için biz gezemedik.

Ermeni Kilisesi: Sungurbey Caminin hemen komşuluğundaki kilise 19. yüzyılda inşa edilmiş. Bazalikal planlı olan yapı bazalt kesme taştan yapılmış. Dış mimarisi oldukça sağlam duran eserin güzel bir restorasyonla turizme kazandırılması gerekiyor.

Niğde Evleri: Genelde her şehirde bulunan geleneksel ya da tarihi evler Niğde’de bulunuyor. Bu tarz evlere ilginiz varsa adresiniz Kadıoğlu ve Cullaz Sokakları olmalı. Evlerin 19. yüzyılın sonlarında inşa edildiği tahmin ediliyor.

Kayardı Bağları: “Dünyada malın olacağına Kayardı’nda bağın olsun” diye söz edilen yer. Şehrin en güzel yeşil alanlarının bulunduğu bölge. Güzel manzara seyretmek isteyenler için önerilir.

Şehrin biraz dışında eski Rum kasabaları bulunmakta. Zamanı olanlar bu kasabalarda bulunan o dönemden kalma yapıları ziyaret edebilir. Üç farklı kasabadan yerleri aşağıda yazdım.

Fertek Yeni Cami: Fertek Köyü’nde yer alan kilise 1837 yılında inşa edilmiş. Burası Niğde genelindeki kırka yakın geç Osmanlı dönemi kiliselerinden birisi. Daha sonraları camiye çevrilen yapı, Niğde ilinde kiliseden camiye çevrilen en büyük yapı olarak geçmekte.

Hamamlı Köyü (Kurdonos) Kilisesi: Kesme taştan inşa edilen kilisenin 19. yüzyılın ortalarında tamamlandığı tahmin ediliyor. Şu an için ziyarete açık değil. Dış mimarisinde dikkat çekici ayrıntılar bulunmakta.

Yeşilburç Köyü (Teney) Cami: Listemdeki son Rum köyü kilisesi. Mübadele sonrası camiye çevrilmiş. Gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi. Bölgede güzel de bir yürüyüş rotası bulunmakta.

Tyana Su Kemerleri: Geç Hitit Dönemi’nin başkenti Tuwanuwa, Roma Dönemi’nde ise adı Tyana. Burası Niğde’nin Bor ilçesinin Kemerhisar Kasabası. Kazı çalışmalarının devam ettiği kasaba su kemerleri ile ünlü. M.S. II-III. yüzyıla ait olan su kemerleri dönemin kentine 4 kilometre uzaklıktaki havuzdan su getirmek amacıyla inşa edilmiş. Kasabanın etrafındaki su kemerleri gün yüzeyine çıkartılmış olsa da büyük bir çoğunluğu yerin altında kalmış. Son zamanlarda yapılan çalışmalarda 4. yüzyıla ait sekizgen planlı kilise de ortaya çıkarıldı.

Roma Havuzu: Tyana Antik Kenti’ne su sağlamak amacıyla Roma döneminde oluşturulan havuz, doğal kaynak sularının toplanması için kullanılmış. Hemen yanında yeşillikler içinde güzel bir restoran bulunuyor. Ancak havuz için aynısını söyleyemeyeceğim. Maalesef bakımsız bırakılmış, insanımız havuzun içine çöplerini atmış. Ziyaret ettiğimizde çok kötü bir koku vardı.

Andaval Kilisesi: Şehrin kuzeydoğusunda, yaklaşık 10 kilometre uzaklıktaki Andaval Kilisesi, Roma İmparatoru Konstantin’in annesi Helena tarafından 6. yüzyılda inşa ettirilmiş. Kutsal hac yolu üzerinde bulunan eser, günümüze kadar gelebilen duvar resimleri ile önemli bir yapı. Gezilecek alan küçük olduğu için kısa sürede gezmek mümkün.

Gümüşler Manastırı: Niğde’ye 4 yıl önceki gelme sebebim. Çünkü manastırın içindeki Meryem Ana freski dünyadaki tek gülen Meryem Ana Freski imiş. Doğruluğu hakkında çeşitli söylentiler olsa da oldukça ilgi çekici bir manastır. Daha önce de yazısını yazmıştım. Gümüşler Manastırı hakkındaki yazım için tıklayabilirsiniz.

Niğde’de vakti olanlar için önerebileceğim son yer Çinili Göl. Burası bir buzul gölü. Ben gitmedim, ancak çok güzel yorumlar bulunuyor. Ulaşım için Madenköy’den kalkan araçlar varmış. Kendi aracınızla Meydan Yaylası’na kadar gidip, daha sonra Karagöl ve Çinili Göl’e yürüyebilirsiniz.

Niğde’de Yemek

Yemekle çok aram olmadığı için gittiğim şehirlerde de bu konuya çok özen göstermiyorum. Niğde’nin en meşhur yemeği Niğde tavaymış. Biz bu lezzeti denemedik. Adana’ya olan yakınlığımızdan dolayı Adana kebap, ciğer ve lahmacun gibi tatları tercih ettik. Mekanlarımız ise Adanalı İsmail Usta ve Sofram idi. İkisi de bizden olumlu not aldılar.

Bir de Niğde’nin meşhur bir içeceği bulunuyor: Niğde Gazozu. İsmail Olcay tarafından 1962 yılında üretimine başlanan gazoz, Niğde’ye gelenlerin deneyebileceği bir lezzet.

Giderken uzak diye tereddüt ettiğimiz Niğde’den oldukça memnun olarak ayrıldık. Bu vesileyle Niğde’de bizi ağırlayan kıymetli “karşim” Yusuf’a şükranlarımı sunuyorum

Haritamı da buraya bırakayım..

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Sivas, İç Anadolu’nun tarihi bir şehri. Meydanı bile “Tarihi Kent Meydanı” diye geçiyor, gerisini siz düşünün Bu şehre ilk geldiğim 2007 yılını hatırlıyorum da, o günden bugüne o kadar gelişti ki insanın inanası gelmiyor (Sivaslı olanlara ya da Sivas’ta yaşayanlara öyle gelmiyormuş ).

Sivas Gezilecek Yerler

1- Kongre Binası: Bu bina Atatürk’ün “Cumhuriyet’in temelini burada attık” dediği bina. Dönemin Sivas Valisi tarafından “Sivas Lisesi” olarak 1892 yılında yaptırılan bu tarihi bina,  4 Eylül 1919’da Sivas Kongresi’ne şahitlik etmiş, bu yönüyle Cumhuriyet tarihimizde önemli bir yer tutmaktadır. Bina 1981 yılına kadar “Kongre Lisesi” olarak hizmet vermiş, 1984 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı’na devredilerek 1990 yılında müze haline getirilmiş.

Girişin ücretsiz olduğu müzenin zemin katı etnografik eserlere ayrılmışken, üst kat Atatürk ve Kongre ile ilgili bölüm olarak teşhir edilmekte.

2- Buruciye Medresesi: Selçuklu sultanı III. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde İran’daki bir şehir olan Burucerd’den gelen Muzaffer Burucerdi tarafından 1271 yılında yaptırılmış. Diğer medreselerde olduğu gibi taç kapısının muhteşem süslemelere sahip olduğu dikdörtgen planlı medrese, Anadolu’da simetrisi en düzgün plana sahip medrese. Fizik, kimya, astronomi öğretimi için yaptırılan medrese, günümüzde kafe ve hediyelik eşya mağazaları ile hizmet veriyor.

3- Çifte Minareli Medrese: Sivas’ın sembollerinden olan Çifte Minareli Medrese, 1271-72 yıllarında İlhanlı veziri Şemseddin Cüveyni tarafından yaptırılmış. Taç kapının üzerindeki çini süslemeli tuğla minareler yapının ihtişamını artırmakta. Taç kapı ve minareler günümüze kadar gelebilmişken, medresenin geri kalan kısmı maalesef yıkılmış.

4- Şifaiye Medresesi: Anadolu Selçuklu devrinde 1217-18 yıllarında I. İzzettin Keykavus tarafından yaptırılan Anadolu’nun en önemli şifahanelerinden biridir. İçinde hediyelik eşya dükkanları ve kafe bulunmakta. I. İzzettin Keykavus ‘un vefatı sonrası buraya gömülmesiyle güney kısmında türbesi yer alıyor. Böyle bir tarihi yapının içinde kafelerin vs. bulunması ise bir hayli düşündürücü.

5- İnönü Bulvarı (İstasyon Caddesi): Sivas’ın Atatürk Caddesi ile birlikte en işlek caddesi olan İnönü Bulvarı, Cumhuriyet Meydanı’ndan başlayıp Tren Garı’nda son buluyor. Yukarıda bahsettiğim Kongre Binası, medreseler haricinde mimarisini beğendiğim valilik binası ve jandarma binası da bu bölgede bulunuyor.

6- Madımak Oteli: O vahim olayın gerçekleştiği otel. Pir Sultan Abdal şenliklerine katılan çoğunluğu alevi 33 yazar, ozan, düşünür Madımak Oteli’nin yakılması üzerine hayatını kaybetmiş. Olayda 2 otel görevlisi ile beraber 2 saldırgan da vefat etmiş. Günümüzde otel restore edilerek Bilim ve Kültür Merkezi olarak kullanılıyor.

7- Ulu Cami: Anadolu Selçuklu hükümdarı II. Kılıç Arslan’ın oğlu Kutbeddin Melikşah zamanında 1196-1197 yıllarında yapılan cami, Anadolu’nun en eski camilerinden biri. Kubbe fikrinin gelişmediği dönemde yapılan caminin minaresi de hafif eğri durumda.

8- Paşa Cami: Süleyman Bey tarafından 1421 yılında küçük bir mescit olarak yapılmış olan cami, daha sonrasında Sivas Valisi Alaaddin Paşa tarafından 1805 yılında yıktırılarak yerine Sivas’ın en büyük camilerden biri olarak inşa ettirilmiş. Sarı kesme taştan, dikdörtgen planda yapılan caminin alt tarafında Kuyumcular Çarşısı bulunuyor.

9- Taşhan: Paşa Cami’nin karşısında yer alan Taşhan, 19. yüzyılın ikinci yarısında yapılmış. İş merkezi olarak kullanan hanın içinde kafeler de bulunmakta.

10- Behram Paşa Hanı: Sağır Behram Paşa tarafından 1576 yılında yaptırılan han, günümüzde butik otel olarak hizmet veriyor. Restoran ve kafe olarak kullanımı mevcut. Hemen yanındaki Kurşunlu Hamamı da Behram Paşa tarafından han ile birlikte yaptırılmış. Hayatımın ilk hamam deneyimini burada yaşamam nedeniyle, bende özel bir yere sahip

11- Sivas Kalesi: Aslında kale demek doğru olmaz (geriye pek bir şey kalmamış), tepede güzel bir park burası (Topraktepe). Parkın sonunda manzaraya karşı bir şeyler içebileceğiniz kafe bulunuyor.

12- Abdi Paşa Konağı: Sivas Kalesi’nin altında yer alan konak, eski Türk evlerine güzel bir örnek. Sivas Belediyesi tarafından Kültür Evi olarak ziyarete açılan 1827 tarihli evi gezerek eski Sivas kültürünü yerinde yaşayabilirsiniz. Hemen karşısında bulunan Osman Ağa Konağı’nda yöresel lezzetleri deneyebilirsiniz.

13- Gök Medrese: Selçuklu imparatoru IV. Kılıçarslan’ın oğlu III. Gıyaseddin Keyhüsrev dönemi veziri Sahip Ata Fahreddin Ali tarafından 1271 yılında yaptırılan medrese, kent merkezindeki bir başka göz alıcı yapı.  Öğrencilik dönemimden beri restore edilen tarihi eser, 11.00 – 15.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmekteymiş Yapının içinde fotoğraf çekimine izin verilmemekte (Restorasyon bu yıl bitecekmiş 🙂 )

14- Eğri Köprü: Selçuklular döneminden kalma köprü, Kızılırmak Nehri üzerinde yer alıyor ve 173 metre uzunluğa sahip. Bağdat (İpek) Yolu üzerinde yer alan 18 kemerli köprü, 12. kemerden sonra sola doğru eğrilerek devam ediyor. Neden böyle inşa edildiği konusunda somut bir bilgi mevcut değil. Çeşitli rivayetler bulunmakta

15- Kardeşler (Gardaşlar) Tepesi: Sivas manzarasını izleyebileceğiniz, aynı zamanda mesire alanı olarak kullanılabilen Kardeşler Tepesi, benim zamanımda atıl durumdaydı ve çok tercih edilmiyordu. Günümüzde yapılan düzenlemelerle macera parkı eklenmiş, zipline yapabiliyorsunuz.

Bu saydığım yerler dışında şehir merkezinde Vişneli Cami, Dikilitaş ve Cami, Güdük Minare (Şeyh Hasan Türbesi), Abdulvahabi Türbesi (Şehitler), Aksu Parkı görülmeye değer diğer yerler.

Hadi biraz da şehir merkezinin dışına çıkalım

16- Paşabahçe: Aslında çok da merkez dışı sayılmaz. Uzaklığı 5 kilometre kadar. Merkeze bu kadar yakın yerde çok güzel bir piknik alanı. İmkanları oldukça gelişmiş. Market, büfe, kafe, lokanta, cami, oyun parkları, spor alanları, yürüyüş yerleri gibi aklınıza ne gelirse mevcut. Ayrıca konaklamak için de Hobbit evleri yapmışlar. Hafta sonları çok kalabalık olması dışında tercih etmekte tereddüt edilmeyecek bir yer. Üstelik giriş ücreti araç başı sadece 3,5 TL.

17- Soğuk Çermik Kaplıca: Şehir merkezine 20 kilometre uzaklıkta bulunan kaplıca, halk tarafından daha çok mesire alanı olarak kullanılmakta. Hafta sonları oldukça tercih edilen kaplıcalarda yüzmek ve piknik yapmak için yer bulmada zorlanabilirsiniz.

Yukarıda dediklerimin hepsi, Yozgat tarafındaki Sivas merkezine yaklaşık 30 kilometre uzaklıkta Sıcak Çermik Kaplıca için de geçerli.

Bu arada Sivas Belediyesi kaplıcalar ve Paşabahçe için belediye otobüsü servisi koymuş. Sıcak ve Soğuk Çermik için öğrenci bileti 4 TL, tam bilet 5 TL, araç içi bilet ise 7 TL olarak belirlenmiş. Paşabahçe için ise; öğrenci bileti 2 TL, tam bilet 3 TL, araç içi bilet 4 TL. Otobüs kalkış ve dönüş saatleri ise şöyle:

18- Sızır Şelalesi: Benim gibi şelale sever birinin bile, buranın varlığından mezun olduktan sonra haberi oldu. Bu durum tanıtımının ne kadar az yapıldığının bir göstergesi Kayseri – Sivas arasındaki Sızır Beldesi yakınlarında yer alan şelale Kayseri’ye 100, Sivas’a 135 kilometre uzaklıkta. Yaklaşık 20 metreden dökülen şelalenin yakınlarında oturma yerleri, çay bahçesi ve alabalık restoranı bulunmakta.

19- Hafik Gölü: Sivas’a yaklaşık 40 kilometre uzaklıktaki göl, merkeze yakınlığı, ana yoldan fazla sapılmadan kolay ulaşımıyla tercih edilen yerler arasında. Gölün çevresinde bir sosyal tesis ve özel işletmeler mevcut. Yapılan yorumlarda mesire alanının yetersizliğinden ve çevre kirliliğinden bahsedilmekte. Alternatif olarak tercih edilebilir.

20- Tödürge Gölü: Sivas – Erzincan karayolunun 58. kilometresinde bulunan Tödürge Gölü, anayolun kenarında yer alıyor. Çevresinde dinlenme tesisi ve restoranın bulunduğu gölün bir de ilginç bir hikayesi bulunuyor. Bu gölün altında 4 bin yıllık şehrin olduğuna inanılıyor. Yerlilere göre gölün altındaki höyükler ve etrafındaki kaya mezarları bu iddialarını destekler nitelikte.

21- Gökpınar Gölü: Hayranlığımı her seferinde dile getirdiğim, gök mavi rengiyle insanı büyüleyen bir göl Gökpınar. Sivas’a 147, bağlı olduğu ilçe Gürün’e uzaklığı ise sadece 10 kilometre. Çevresinde piknik (ücretli) ve kamp (izin alarak) yapma imkanlarının bulunduğu gölün bir de restoranı bulunuyor.

Kaynağını yer altı kaynaklardan alan, adeta bir akvaryum misali gölün ise tanıtımı yeterince yapılmamış durumda. Böylesine berrak bir gölün ülkemizde halen daha popüler olmaması ise bir hayli şaşırtıcı. Gerçi ünlü olan doğal güzellikleri mahvetmede üstümüze yok, çok da bilinmese daha iyi sanki? 🙂

22- Divriği Ulu Cami: Gel gelelim Sivas’ın UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki ünlü camisine. Evliya Çelebi’nin bile “Methine diller kısılır, kalem kırıktır.” diyerek hayranlığını dile getirdiği Divriği Ulu Cami, 1985 yılında UNESCO listesine girmeye hak kazanmış. Ülkemizden bu listeye giren ilk mimari yapı olarak da kayıtlara geçmiş.

Mengücekoğulları yönetimi altında Süleyman Şah’ın oğlu Ahmet Şah ve eşi Turan Melek tarafından 1228 – 1229 yıllarında cami ve darüşşifa yaptırılmış. Heybetli görünümünün yanı sıra sahip olduğu dört kapının da birbirinden eşsiz işleme ve süslemeleri göz alıcı bir güzelliğe sahip. Gittiğimiz dönemde restorasyon çalışmaları olduğu için cami içindeki minberi göremedik. Uzun ömürlü ağaçlardan biri olan abanoz ağaçlarından yapılan minber de kapıları kadar görülmeye değer bir esermiş.

Divriği ilçesine kadar gitmişken Mengücekoğulları döneminden kalma kaleyi de ziyaret etmenizi öneririm.

Bunların dışında Kangal ilçesindeki balık kaplıcası oldukça popüler. Sağlığa oldukça faydalı? olduğu söylenen kaplıcanın fiyatlarının pahalılığından yakınılmış genelde.

Sivas’ta Yemek

Sivas’ta yemek denilince aklıma direk Kirli Ahmet geliyor. Meşhur Sivas Köftesi’nin en güzel yapıldığı yerlerin başında bu mekan bulunuyor. Hiçbir katkı maddesinin kullanılmadığı, sadece kıyma ve tuzdan hazırlanan Sivas Köftesi’ni deneyecekseniz sanayideki Köfteci Ahmet durağınız olmalı. “Kirli” lakabı ise Ahmet Usta’nın seyyar araba dönemlerinden gelmekte. Önlüğü kirlendiği için bu isim ona takılmış.

Sanayide yer alan diğer bir nezih restoran Aşçıbaşı da bir o kadar kaliteli mekan. Köfte haricinde külbastıyı da çok beğenmiştim. Tabi ki bu restoranın tatlıları da bir o kadar güzel, hele ki Sütlü Nuriye efsane

Benim zamanımdan hatırladığım Yeşil Konak, Lezzetçi Çamlık ve Çimen gibi restoranlar da diğer nezih mekanlar.

Sivas Kafeler

Ben mezun olduktan sonra Kongre Caddesi’ni Kafeler Sokağı yapmışlar. Gördüğümde çok beğenmiştim. Denemediğim için kafeler hakkında bilgi veremeyeceğim. Genel anlamda ise kafe önerilerim: Şems Kahve ve Çerkezin Kahvesi.

Sivas haritamı da buraya bırakayım. Belki yardımı dokunur

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gitmeden önce hakkında en ufak bilgiye sahip olmadığım şehir Aksaray‘ı, Kırıkkale’ye kıyasla daha çok beğendiğimiz doğrudur. Genellikle şehirler arasında kıyaslama yapmamaya çalışır; her şehrin mutlaka bilinmesi gereken hikayelere sahip gezilip görülmesi gereken yerlerinin olduğunu düşünürüm. Sanırım Kırıkkale’den 1 gün sonra Aksaray’a gitmemiz böyle bir kıyaslama yapmama neden oldu.

Kırıkkale’nin isim olarak ön plana çıkması, insanlar tarafından daha fazla bilinmesi, hatta Tıp Fakültesi’nin olması beklentilerimizi arttırmıştı. Ancak gördüğümüz kadarıyla Kırıkkale, bu şöhrete yaraşacak kadar gelişememiş. Kırıkkale’de çok kısa bir süre bulunduktan sonra gittiğimiz Aksaray, hem merkezi hem de çevresindeki Ihlara Vadisi, Bahattin Samanlığı gibi destinasyonlarıyla bizi kendine hayran bıraktırdı. Daha çok gezilip görülecek yerinin olduğunu gösterdi. Ancak şunu da ifade etmeliyim ki biz bu şehirlerde maksimum 2 saat bulunduk, gözlemlerimizde yanılmış olabiliriz. Yine de Aksaray’ı daha çok sevdiğimizi ifade etmek isterim

Aksaray’da Gezilecek Yerler

Aksaray, ilim adamlarının yaşadığı bir şehrimiz olması nedeniyle ülkemizde Evliyalar Şehri olarak bilinen birkaç ilden bir tanesi. İsmi Kapadokya kralı Archeleos’tan geliyor. Türkler Anadolu’ya geldikten sonra zaman içinde değişerek son halini almış. Ayrıca Türkler Anadolu’ya geldikten sonra burada yaptırılan Beyaz Saray’ın da isim son halini alırken etkili olabildiği düşünülmekte. Gelin bu şehri hep birlikte tekrar gezelim

Aksaray’ın Merkezinde Gezilecek Yerler

Ulu Cami

Bursa’nın Ulu Camisi meşhur aslında Anadolu’da pek çok ilde Ulu Cami bulunmakta. Bu camilere Beylikler Dönemi’nde, bulunduğu ilin en büyük ve en şatafatlı camisi olduğu için “ulu” ismi verilmiş. Hatta Aksaray’daki Ulu Cami, Karamanoğlu Mehmed Bey zamanında yapıldığı için Karamanoğlu Mehmed Bey Cami olarak da biliniyor. Dışı kesme taştan yapılmış, ortasında dikdörtgen formlu kapı bulunmakta. Öğle namazı saatlerinde camiyi ziyaret ettiğimiz için çok kalabalıktı ve namazını kılan amcalar akın akın camiden çıkıyordu, içini ziyaret edemedik. Ancak öğrendiğimiz kadarıyla Selçuklu mimarisinin özelliklerini taşıyan iç tasarımı ve ahşap minberiyle en az dış görünümü kadar gidenlerin beğenisini kazanıyormuş.

Saat Kulesi

Tarihi Hükümet Konağı’nın bulunduğu meydanda yer alan Saat Kulesi, önündeki “AKSARAY” yazısıyla hoş bir görüntü oluşturuyor. Fırsat ayağımıza kadar gelmişken, “AKSARAY” yazısının önünde fotoğraf çekildik. Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar da fotoğraf çekildi. Ama nasıl? Tabii ki üzerinde “Bize her yer Trabzon” yazan atkısıyla

Hacı Bektaş Kurşunlu Cami

Aksaray’ın merkezinde meydanda yer alan Kurşunlu Cami, Saat Kulesi‘nin hemen karşısında bulunmakta. Selçuklu Dönemi’nde yaptırıldığı bilinse de buradaki eski caminin yıkıldığı, Selçuklu mimarisine uygun olacak şekilde yeniden inşa edildiğini bilmek gerek.

Somuncu Baba Türbesi ve Cami

Aksaray’a geldiğimizde planlarımız arasında Somuncu Baba Türbesi ve Cami‘ne gitmek yoktu. Aksaray merkezde ilerlerken tabelası devamlı karşımıza çıktığı için ziyaret etmek istedik ve iyi ki gitmişiz dedik Ancak Aksaray’da gezilecek yerleri yazan ünlü sitelerde neden bahsedilmediğine bir anlam veremedik.

Somuncu Baba, eski din alimlerinden olup Hacı Bayram Veli Hazretleri gibi pek çok din aliminin de hocasıdır. Somuncu Baba olarak bilinmesinin nedeni Bursa’da yaşarken fırıncılık yapması, “Somunlar Müminler” diyerek ekmek dağıtması ve Bursa’daki Ulu Cami’nin inşaatında çalışan işçilere de somun ekmek vermesidir. Aksaray’da Somuncu Baba’ya ait yerleşkede cami, türbe, çilehane ve minyatür müzesi bulunmakta. Minyatür Müzesi‘nde Somuncu Baba’nın hayat hikayesi minik görsellerle anlatılmış, çok beğendik. Aksaray’a gitmişken mutlaka uğranması gereken yerlerden biri olduğunu düşünüyoruz.

Aksaray Seyir Terası

Somuncu Baba Türbesi’nden ayrıldıktan sonra hazır tabelasını görmüşken seyir terasına da çıkalım dedik. Aksaray’a kuşbakışı bakıp kadrajlarımıza aldık ve yolumuza devam ettik. Sizler dilerseniz restoranında oturup bir şeyler atıştırabilirsiniz.

Aksaray Müzesi

Aksaray Müzesi şu ana kadar gördüğüm şehir müzelerine göre farklı özellikleriyle dikkatimizi çekti. Farklılıktan kastımız aslında burasının Türkiye’nin ilk mumya bölümüne sahip müzesi olması. 10 insan 2 de kedi mumyası var. Burada öğrendiğimiz kadarıyla Aksaray ve çevresinde mumyalama çok eskilerden beri bilinen ve uygulanan bir sanatmış. Hatta Ihlara Vadisi‘ne Mumyalar Vadisi de deniliyormuş. Bu bölgede bulunan bazı mumyalar da Niğde Müzesi’nde sergileniyormuş. Mumya denilince akla Mısır gelse de, ülkemizde de mumya görebileceğimiz müzelerin olduğunu bilmek sevindirici. Bunun dışında müzenin Anadolu Selçuklu kümbetlerinden ve peribacalarından esinlenilerek oluşturulan dış mimarisi de oldukça ilgi çekici. Arkeolojik kazılarda bulunan eserler artık pek çok şehir müzesinde bulunduğu için ilgimizi çekmiyor galiba Bu güzel müzeye girişin ücretsiz olması da diğer bir artısı

Kültür Evi (Vali Konağı)

Yanı başından geçerken arabadan dışarı fırlayıp fotoğrafını çektiğim Kültür Evi‘nin keşke içine de girseydik diyorum şimdilerde. Bahçesiyle uyum içerisinde olan dış mimarisiyle beğenimizi kazandı. İçine girseydik, Aksaray’ın kültürüne dair bilgi dağarcığımızı genişletebilir, eski Aksaray evlerindeki yaşantılardan kesitler görebilirdik. Ancak dışının bile bu kadar güzel olduğunu bilmiyorduk, araba yolun kenarındaydı, vaktimiz yoktu.

Kapalı Çarşı

Meydana çok yakın konumda bulunan Kapalı Çarşı, alışveriş yapmak isteyenler için iyi bir yer olabilir. Vaktimiz sınırlı olduğu ve alışveriş amaçlı gelmediğimiz için çarşının içinde küçük bir yürüyüş yapmakla yetindik.

Kızıl Minare

Kırmızı tuğlalardan yapılması nedeniyle Kızıl Minare olarak adlandırılan Kızıl Minare’ye gittiğimizde restorasyon çalışmalarının yapıldığını gördük. Bu nedenle minarenin hemen yanı başında bulunan ve minareden yıllar sonra yapılan camiye girmedik. Sadece minareyi kadrajımıza aldık. Bu minareyle ilgili bahsetmediğim, ziyaret etmemizi gerektirecek bir özellik var elbet. Bu özellik, minarenin Melendiz Çayı’nın hemen kenarında yer alması ve bundan dolayı zemin kaygan olduğu için zaman içerisinde İtalya’daki Pisa Kulesi gibi eğrilmiş olması. Hatta bu özelliğinden dolayı bölgede Eğri Minare olarak da bilinmekteymiş. 800 yıldır ayakta kalması nedeniyle beğenimizi kazandı.

Perek Köşkü

Aksaray’ın ünlü ailelerinden Perek’lere ait olan bu köşk oldukça bakımsız ve yıkık dökük bir görünüme sahip olsa da Kızıl Minare‘ye çok yakın konumda, gitmişken 2 dakika yürüyerek ulaşabilirsiniz.

Aksaray’ın Çevresinde Gezilecek Yerler

Ihlara Vadisi

Ihlara Vadisi, Aksaray gezilecek yerler listesinde en üst sıralarda yer almakta. “Kapadokya’ya gelenler buraya uğramadan geri dönmemeli.” derler. Gez gez bitmez. Keşfetmek için bıkmadan sıkılmadan uzun yürüyüşler yapmak gerekir. Bu nedenle bu değerli vadinin hikayesini başka bir yazımızda sizlerle paylaştık, tıklayıp okuyabilirsiniz

Selime Katedrali ve Peribacaları

Aksaray’ın Selime kasabasında bulunan katedral ve peri bacalarını görebilmek için müze kartınızı göstermeniz yeterli. Burada çok sayıda yabancı turist görebilirsiniz. Kış mevsiminde gittiğimiz için turistlerin üzerindeki kıyafetlerden mevsimin azizliğine uğradıklarını fark ettik.

Burası Kapadokya’nın en büyük katedrali ve zamanında bölgenin din adamları buradan yetişmiş. İlk yüksek sesli ayin de yine burada yapılmış. Katedral 2 katlı ve kayalar oyularak oluşturulmuş. Hemen karşısında Selime Sultan’ın türbesi bulunmakta.

Bezirhane ve Ala Kilise

Bezirhane ve Ala Kilise yan yana bulunan kayalara oyulmuş iki yapı. Bezirhane‘de bezir yağı üretiminde kullanılan araç gereçler; Ala Kilise‘de ise freskler bulunmakta.

Belisırma

Melendiz Çayı’nın kenarında yer alan ve güzel manzarası nedeniyle Rumların peristirema (hoş manzara) dedikleri Belisırma köyünün manzarasını bizler de çok beğendik. Eski taş evler kavak ağaçlarıyla birlikte oldukça güzel bir görüntü oluşturmuş.

Bahattin Samanlığı

Belisırma köyünde yer alan Bahattin Samanlığı aslında samanlık değil, kavak ağaçlarının oluşturduğu bir orman. Kışın gittiğimiz için ağaçların üzerinde yaprak yoktu, çok renksiz saman gibiydi. Kışın gitmemiz neden buraya samanlık dediklerini daha iyi anlamamızı sağladı Tepeden samanlığa doğru bakıp bol bol fotoğraf çektik. Bu arada saman gibi dediysem beğenmediğimden değil, oldukça ilginç bir görünüm oluşturduğundan. Samanlığı kesinlikle beğendik.

Kızıl Kilise

Aksaray’ın Güzelyurt ilçesine bağlı Sivrihisar köyünde bulunan Kızıl Kilise konum olarak farklı bir yerde. Google maps’in önerisiyle takip ettiğimiz yol çamurlu ve riskliydi. Girdiğimiz yolun sonunda kiliseye var mı acaba diye düşünüyorduk. Hava da epey kararmıştı. Yine de devam ettik ve sonunda sisin arkasında kilisenin olduğunu fark ettik. Duvarları kırmızı kesme taştan yapılan bu Ermeni kilisesini kadraja alıp geri döndük. Geldiğimiz yol bir tek arabanın sığabileceği genişlikte olduğu için ve kiliseye ulaşımı sağlayan başka  bir yol bulunmadığı için arabayı geri döndürmede zorlandık. Onlarca manevra sonrasında geri dönüp yolumuza devam ettik.

Aksaray’da Ne Yenir?

Aksaray’da en hızlı ne atıştırabiliriz diye düşünürken meydandaki Ankara Döner’e girip birer dürüm ayran aldık. Tadı güzeldi. Aksaray‘ın hangi yiyecekleri meşhur diye soracak olursanız, bölgede hububat üretimi yaygın olduğu için buğday içeren yiyecekler ön planda diyebilirim. Bunu dışında Konya gibi etli ekmeğinin de meşhur olduğunu söylemeliyim.

Gezi Haritası

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Uzun süre Trabzon’da geçirdiğimiz tatilsiz, yıllık izinsiz geçen aşırı yorucu stresli ayların ardından tez sınavımızı vermiştik, artık rahat bir nefes alabilir, gezilerimize kaldığımız yerden devam edebilirdik. Ancak mevsimin kış olması elimizi kolumuzu bağlıyordu. Aralık ayında nereyi gezebilirdik? Gidilecek görülecek çok yer var; ama hava çok soğuk. Ya gezilerimizin olmazsa olmazı yürüyüşlerimizi nasıl yapacaktık? Yıllık izin aldık almasına; ama kara kara düşünüyoruz. Kafamızda bir sürü plan var, engeller çok, bir türlü karar veremiyoruz nasıl yapsak nereye gitsek diye. Sonunda fikir uçuşmalarımızı kontrol altına aldık ve gideceğimiz yerleri belirledik. Ankara’nın çevresinde yer alan Kırıkkale, Kırşehir ve Aksaray gittiğimiz iller arasında yer aldı.

Aslında bu illerimizin çok fazla ayırt edici özellikleri yok; ama yine de gezip görmeye değer yanları var. Örneğin Kırşehir’de Neşet Ertaş’ın mezarı var, Hamidiye Cami var. İşte bütün bu meraklarımızı gidermek için Trabzon’dan Ankara’ya uçtuk, araba kiraladık ve düştük yollara. Kırıkkale, Aksaray ve Nevşehir‘i kiraladığımız araba ile gezdik. Ya Kırşehir’i nasıl gezdik?

Kırşehir’e Nasıl Gidilir?

Araba kiraladık kiralamasına; ama Kırşehir’e arabayı havalimanına teslim ettikten sonra gitmeyi tercih ettiğimiz için bu gezimizde ulaşım aracımız otobüs oldu. AŞTİ’ye vardığımızda 5 dakika sonra kalkacak olan “Şanal Kırşehir” adlı otobüs firmasının seferine yetiştiğimiz için kendimizi şanslı hissediyorduk. Hiç beklemeden yola koyulduk. Bindiğimiz otobüsün büyük ve konforlu olması da bizim için şans göstergesiydi. Açtık, birer film seyrettik. Zaten 3 saatlik yol, hemen biter diye düşündük. Yolun yarısında otobüsün bozulmasıyla aslında o gün o kadar da şanslı olmadığımızı anlamış olduk.

Otobüs gaz almıyordu. Bu yüzden önce yavaşladı, sonra en yakın sanayiye girdi. Sanayide kısa süre bekledikten sonra yola koyulduk. Tamir edildiğini düşünmüştük. Hatta otobüsten aşağıya inmedik bile. Sonra kısa bir süre geçti ve otobüs tekrar yavaşladı. 10 km sabit hızla gitmeye başladık. Böyle gidersek bu yolu bitiremeyiz diye geçirdik içimizden. Sonunda Kırıkkale civarında Podium Alışveriş Merkezi’nin önünde durduk. Beklentimiz “Firma bize yeni bir otobüs gönderecek ve güzel güzel yolumuza devam edeceğiz.” şeklindeydi. Ancak şoför bey, bize yakıt deposu geri kaçtığı için arabanın gitmediğini, en yakın petrol ofisinden yakıt getirteceklerini söyledi. Sanırım burada yarım saat kadar bekledik. Tabi bu arada ben sabah kahvaltısı yapmadığım için çok açtım, Serdar ise otelde kahvaltı yapabilmişti. Vakit geçmiyor madem, AVM’ye girelim dedik. AVM’nin çıkışında lokmacı görmüştüm, oradan biraz lokma alır, açlığımı gideririm diye düşünüyordum. Tahmin edin bakalım lokmacıdan lokma alabildim mi Tabii ki alamadım; çünkü lokmacıda satış yapan personel yerinde değildi ve otobüs kalkmak üzereydi, AVM’ye geri dönemezdik. Yine aç aç ve 10 km hızla devam ettik yola.

Artık canımız sıkılmaya başlamıştı. Planlarımıza göre 3 saatte gideceğimiz Kırşehir’e bir türlü varamıyorduk. Bu şekilde de varmamız mümkün değildi. Daha fazla devam edemedik yola ve otobüs Hasandede Cami‘nin yakınlarında müsait bir yerde durdu. Şoför ve muavin beyler otobüsteki eşyalarımızı alıp derhal otobüsten inmemizi söylediler. Şanal Kırşehir’in bizden 3 saat sonra kalkan seferi yakınlardaymış. Yol üstünden bizi alacakmış. Bu sırada farkındaysanız hala yeni bir otobüs gelmiyor. Apar topar indirildiğimiz otobüsün dışında üşüyerek geçirdiğimiz yarım saatin sonunda otobüs gelebildi. Tabii ki otobüste yeterince yer olmadığı için yolcuların büyük bir çoğunluğu ayakta kaldı, Serdar da dahil. Ben açlıktan ölüyorum tabi, tansiyonum düştü; oturmam gerekti, yolculuğu ayakta tamamlayacak gücüm kalmamıştı. Kırşehir’e oturarak gidebilmek bu yolculukta kendimi şanslı hissettiğim tek şey oldu. Anlayacağınız siz siz olun, yolculuklarınızda Şanal Kırşehir firmasını tercih etmeyin!!!

Kırşehir’de Gezilecek Yerler

Türk Büyükleri ve Ozanları Anıtı

Kırşehir Otogar’a indikten sonra servisle şehir merkezine geldik. Gezimize Türk Büyükleri ve Ozanları Anıtı ile başladık. Burada eski Türk hükümdar ve ozanlarının büstleri, büstlerin altında da bu kişilerle ilgili kısa bilgiler yer almakta. Anıtların ortasında da Atatük’ün büstü bulunmakta. Büstün altında “Türk evladı ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.” yazmaktadır.

Cacabey Medresesi

1270’li yıllarda Kırşehir Valisi Nureddin Cibril Bin Cacabey tarafından yaptırılmış olan Cacabey Medresesi şehir merkezinde  meydanda bulunmakta. Ayrıca meydanda medrese dışında Hoca Ahmet Yesevi Cami, Atatürk’ün atın üzerinde olduğu bir heykeli de bulunmakta.

Ahi Evran-ı Veli Cami

Esas adı Mahmud Bin Ahmet Ebu’l Hakayık Nasırud-din olan Pir Ahi Evran-ı Veli 1171 yılında Horasan’ın Hoy kasabasında doğmuş. Ahmed-i Yesevi gibi büyük Türk alimlerinden ders alarak zamanın sayılı alimleri arasında yer almış. Anadolu’ya gelip Kırşehir’e (eski adı Gülşehir) yerleştikten sonra Büyük Ahi Teşkilatı’nı kurmuş, liderliğini yapmış, 32 çeşit mesleğin ustası ve piri olmuştur. Caminin içerisinde türbesi de bulunmaktadır. Kırşehir’e kadar gitmişken böylesine önemli bir zatın türbesi mutlaka ziyaret edilmelidir.

Hamidiye Cami

Kırşehir’de görmeyi en çok istediğimiz yer Hamidiye Cami‘ydi. Burası benim hayatımda gördüğüm en ilginç cami, çünkü iç mekan tasarımı gerçekten çok ilginç hatta dünyaca ünlü. Vaktimiz olsaydı yüreyerek gideceğimiz camiye ve bir sonraki durağımız olan Neşet Ertaş’ın kabrine taksi tutarak gittik. Taksi şoförü abimiz de daha önce bu camiyi görmemiş. Gitmişken o da görmüş oldu. Yalnız kapısı kapalıydı, bir ara içeri giremeyeceğiz diye çok korktuk. Sonra caminin altındaki mescitin kapısının açık olduğunu fark ettik. Buradan caminin içine giren merdivenleri takip edince bahsettiğim ilginç iç mekan tasarımını görmüş olduk. İç mekan tasarımı yapılırken Bakara suresindeki bir ayetten esinlenilmiş, bu ayette geçen ve cenneti tasvir eden cümleler dikkate alınmış. Halıları çimen, tavanı gökyüzü gibi. Duvarlarında ağaçlar, mihrabında şelale var. Caminin dışında ise Arapça harflerle Allah yazıyor.

Neşet Ertaş’ın Kabri

Babası da saz ve türkü üstadı olan Neşet Ertaş, türkülerinde “Garip” mahlasını kullanırdı. UNESCO tarafından yaşayan insan hazinesi olarak kabul edildi. Kendisine “Devlet Sanatçısı” ünvanı verilmek istendiğinde ise reddederek halk sanatçısı kalmayı tercih eden yüce gönüllü bir insandır. Babası ve abisinin de kabri burada. Kırşehir’e yolunuz düşerse mutlaka ziyaret edin.

Kırşehir Kentpark

İç Anadolu’daki pek çok şehirde rastlayabileceğiniz Kentpark‘lar, Anadolu insanının denize olan özlemini giderecek nitelikte yapılmış. Ancak Kırşehir’deki Kentpark, Eskişehir’deki kadar ilgi çekici nitelikte değil. Burada Yılmaz Büyükerşen’in Eskişehir’e kendini adamışlığının payı büyük olsa gerek. Kırşehir için bakacak olduğumuzda şehrin en büyük ve en gösterişli parkı konumunda. Buraya gelirseniz suni gölün kenarındaki yürüyüş yolunda yürüyüş yapabilir, cafe ve restoranlarda bir şeyler atıştırabilirsiniz.

Obruk Gölü

Kırşehir’in Mucur ilçesinde yer alan Obruk Gölü çok ilginç bir göl. Nedeni göle uzaktan baktığınızda fark edememeniz; çünkü obruk olduğu için 100 metrelik çukurun içinden bulunuyor. Gölün bulunduğu alanın ancak yanına gideceksiniz ve aşağıya doğru bakacaksınız ki gölü görebilesiniz. Benim açımdan farklı bir deneyim oldu. Göl yüzeyinde su bitkileri ve sazlıklar vardı; içinde de balıklar yüzüyormuş, ama o kadar göremedik

Mucur Yeraltı Şehri

Kapadokya bölgesinde pek çok yer altı şehri bulunmakta. Hatta bunların en meşhurları Derinkuyu ve Kaymaklı Yeraltı Şehirleri. Mucur’a kadar gitmişken buradaki yeraltı şehrini de görmek istedik. Normalde giriş ücretsiz olsa da kapıdaki görevli bize kolonya tuttu; biz de ona bir sakal attık İçeriye girdik; ama dar aralıklardan geçme çabalarımız benim ilgimi pek çekmedi. Ufak bir uyarı da yapalım. Kapalı alan korkusu olanlar gitmesin.

Kırşehir’de Ne Yenir?

Taksi Şoförü abimize nerede yemek yiyelim diye soracak olduk, az kalsın bizi kendi evine götürecekti. Sanırım Kırşehir’in insanı çok misafirsever Abimizi zar zor ikna ettik ve uzun süreli açlık sonrası nihayet dışarıdan bakınca esnaf lokantası gibi görünen Aşçıoğlu Kebap Restoran‘ın kapısından içeri girdik. Giriş katı küçücük olan mekanın giriş katında mutfak gibi kullanılıyor. Alt katı ise gayet geniş ve aile salonu burada. Duvarda Neşet Ertaş’ın resminin basılı olduğu küçük halılar var. Bu yöreye özgü olan köfteden ve ciğer şişten yedik. İkram olarak acılı ezme ve çiğ köfte de geldi. Uzun süren açlıktan sonra yiyecekler ilaç gibi geldi Bizim yediklerimiz dışında yörede meşhur olan madımak, kesme aşı, topalak ve keşkek gibi yiyecekler de var. Dilerseniz Kırşehir’e kadar gitmişken, bu yiyeceklerin tadına bakabilirsiniz.

Kırşehir Gezi Haritası

Her insanın boş vakitlerinde yaptığı şeyler vardır. Bunlar genellikle insanın hoşuna gidecek cinstedir (Genellikle diyorum, çünkü bazı durumlarda bu mümkün olamayabiliyor). Benimki de dünya haritasını açıp, plan yapmak… Kendime engel olamıyorum, boş anımda bir bakmışım harita açılıvermiş Zaten menüdeki “Gezilmesi Planlanan Yerler” başlığı da böyle oluştu. Ancak inceleyenler görecektir; listede Ankara yok. Çünkü aklımda başkente gitmek yoktu

Ankara gezisine karar verip biletleri almam 2 gün içinde oldu. Aslında aynı gün karar verilmişti ama onay almak için bekledim. Olayı da şöyle anlatayım: Üniversiteden kardeşim gibi sevdiğim arkadaşım Candan’ın doğum gününü kutladığımda , o kadar yer gezip Ankara’ya gitmediğim için azar işittim Uygun olmadığımı, belki Ramazan ayında gelebileceğimi söylesem de fayda etmedi. Son bir blöf yapıp 3 gün sonraki hafta sonu için gelebileceğimi söyledim. Yaptığım blöf işe yaramadı ve kendimi Ankara’da buldum

Bu benim başkente ilk gelişim değildi, ama adam akıllı da gezmemiştim. Bu benim için güzel bir fırsattı. Fırsatı güzel değerlendirip bir hafta sonunda Ankara’yı sokak sokak gezdim. Bu yazıda iki günde gezdiğimiz yerleri sırasıyla yazacağım. Yediğimiz yemekler ve kaldığım otel ise en altta olacak.

Ankara Gezilecek Yerler

I. Gün: İlk günümüzün büyük çoğunluğunu müzelere ayırdık. Merkezde gidebileceğimiz yerlere yürüyerek ulaştık. Günü 20 kilometre yürüyerek noktaladık

Etnografya Müzesi: Açılışı Atatürk’ün 1938’den 1953’e kadar ilk istirahatgahı olan müzeyle yaptık. Kurtuluş Savaşı günlerinde cuma namazlarının kılındığı, eski adıyla Namazgah Tepesi olan bölgede kurulmuş. Selçuklu döneminden günümüze kadar olan Türk sanatının örneklerinin sergilendiği müzede, eski Türk kıyafetleri, işleme eserler, el dokumaları, çiniler, silahlar ve el yazmaları gibi birçok eser sergileniyor. Müze Kart’ın geçerli olduğu müzenin giriş ücreti 10 TL. 

Resim ve Heykel Müzesi: Etnografya Müzesi’nin hemen yanındaki bu müze, 1980 yılında aktif hale geçmiş. Müzenin ismine çok aldanmayın, büyük bir kısmı resimlerden oluşuyor. Müzede İbrahim Çallı gibi birçok ünlü ressamın 890 tane resmi sergilenmekte. Ancak heykel koleksiyonu yetersiz. Resimlerin hepsine tek tek bakmaya çalışan sanat aşığı (!) arkadaşım Candan gibiyseniz zamanınızı güzel geçirebileceğiniz bir müze Heykel ve resimlerin haricinde baskı, seramik ve Türk süsleme sanatları eserleri de müzede yer almakta. Giriş ücretsiz.

Gençlik Parkı: Bahar ve yaz aylarının vazgeçilmezi Gençlik Parkı, kış aylarında ise kaderine terk edilmiş durumda. 1943 yılında hizmete giren park, Ankara’nın en ünlü parklarından biri.  Gerçi okuduğum kadarıyla son zamanlarda yapılan değişikliklerle eski popülerliğini yitirmiş.  Yine de kış harici vakitlerde ziyaret edilebilecek bir yer.

Eski Türkiye Büyük Millet Meclisi (Cumhuriyet Müzesi – II. TBMM):  I. TBMM binasının yetersiz kalması sebebiyle 1924-1960 yıllarında meclis olarak kullanılan bina, Atatürk’ün 100. doğum yılını kutlama programı çerçevesinde 1981 yılında Cumhuriyet Müzesi olarak hizmete açılmış. Atatürk’ün özel eşyalarının da bulunduğu müzede, cumhuriyetin ilk dönemindeki olaylar, fotoğraflar, meclis kararları gibi eserler sergileniyor. Giriş ücreti 5 TL. Müze Kart geçerli.

Kurtuluş Savaşı Müzesi (I. TBMM): II. TBMM’ye uzaklığı 200 metre olan bu bina, 1920-1924 yılları arasında ilk meclis olarak kullanılmış. 1961 yılında “TBMM Müzesi” olarak, yukarıda bahsettiğim program çerçevesinde ise 1981 yılında Kurtuluş Savaşı Müzesi olarak hizmete açılan yapıda,  Meclis Toplantı Salonu, Reis Salonu, Encümen Odası gibi bölümler bulunmakta. Fotoğraf çekmenin yasak olduğu müzeye giriş 3 TL. Müze Kart geçerli değil.

Ulus Atatürk Heykeli: Kurtuluş Savaşı Müzesi’nin hemen karşısındaki “Ankara Zafer Anıtı”, Anıtkabir inşa edilmeden önce dönemin devlet merasimlerinin yapıldığı yermiş.

Roma Hamamı: III. yüzyılda sağlık tanrısı Asklepion adına yapılan Roma Hamamı, Ankara’nın en önemli tarihi yapılarından biri. Beni oldukça etkileyen bu yapının yan tarafında birçok yazılı sütunun bulunduğu sütunlu yol yer almakta. Bu açık hava müzesine giriş 5 TL. Müze Kart geçerli.

Hacı Bayram Cami: Bayrami tarikatının kurucusu Hacı Bayram-ı Veli’den ismini alan caminin 1427-28 yıllarında yapıldığı tahmin ediliyor. Mihrap duvarına bitişik olan türbe ise 1429 yılında yapılmış. Cami, mimarisi ile 17. ve 18. yüzyıldaki camilerin karakterini taşımakta. Ayrıca cami çevresinde restore edilerek günümüze ulaştırılan tarihi evler, ortama çok güzel bir hava katmış. 

Augustus Tapınağı: Hacı Bayram Cami’nin bitişiğindeki Augustus Tapınağı, Romalılardan önce Kibele ve Friglerin inandığı Ay tanrısı Men’e tapınma yeri olarak kullanılmış. Günümüze kadar ulaşan kısmı ise, Roma imparatoru Augustus için yapılan tapınak olarak karşımıza çıkıyor. Augustus’un yapmış olduğu başarılı işleri anlatan yazıtların bulunması tapınağı ayrı bir önemli kılıyor. Ancak dışarıdan görüntüsü bu öneminin çok uzağında maalesef. 

Azize Teresa Kilisesi: Ülkemde de olsa kilise gezmeden duramıyorum Aslında burası başka yerlerde gördüğümüz tarzda değil. Binanın ikinci katındaki bir bölümü kilise olarak dizayn etmişler. Bu arada binadaki Fransız bayrağı sizi şaşırtmasın, zamanında Fransız Konsolosu burada oturuyormuş. Kilisenin ziyaret saatleri ise Salı – Cumartesi saat 14.00-17.00.

Anadolu Medeniyetleri Müzesi: Müzelerden biraz olsun uzaklaşmıştık, geri dönelim dedik Mahmutpaşa Bedesteni ve Kurşunlu Han binalarında hizmet veren müze, restorasyonların ardından 1968 yılında hizmete girmiş. Yontma Taş Devri olarak bilinen Paleolitik Çağ’dan başlayarak günümüze kadar Anadolu’da hüküm sürmüş medeniyetlerden eserlerin sergilendiği bu müze, 1997 yılında “Avrupa’da Yılın Müzesi” unvanını almış. Böyle değerli bir müzeye sahip olmak gurur verici. Giriş ücreti 20 TL. Müze Kart geçerli.

Erimtan Müzesi: Ankara Kalesi’nin dış surunun girişinde bulunan müze, iş adamı Yüksel Erimtan’ın iki bin parçalık koleksiyonunu müzeye dönüştürmesiyle faaliyete geçmiş. Arkeolojik eserlerin ve bir alt katında resimlerin sergilendiği müze, Ankara’nın 2. özel müzesi durumunda. Anadolu Medeniyetler Müzesi’nden çıkan bizleri çok etkilemese de ilgisi olanlar için alternatif bir yer olabilir. Özel müze olması nedeniyle Müze Kart geçerli değil.  Giriş ücreti sivil 10 TL, TURSAB Müze Kart 7 TL, akademisyen, öğrenci ve 65 yaş üstü kişilere 5 TL.

Rahmi M. Koç Müzesi: Gelelim Ankara’nın ilk özel müzesine. Nasıl anlatsam, ne desem bilemiyorum. Girişteki ön yargımdan mı bahsetsem, yoksa çıkıştaki hayranlığımdan mı? 5 dakika gezeriz deyip 1 saatte çıkmamızdan da söz etmem lazım sanırım İşte burası böyle bir müze. Beni fazlasıyla etkiledi diyebilirim.

Tarihi Çengelhan binası içinde kurulan müze, Ankara’nın ilk ve tek sanayi müzesi. Belki de beni bu kadar etkilemesinin sebebi, ilk defa bu konseptte bir müzeyle karşılaşmamdır. Müzenin içinde hava, deniz, karayolu taşımacılığı geçmişine ait eserlerin yanında 19. yüzyıldan sonra kullanılan sanayi araçları, ilk daktilo, ilk televizyon gibi elektronik eşyalar sergilenmekte. Bazı makinelerin düğmesine basarak çalışmalarını izleyebiliyorsunuz. Böyle güzel müzenin giriş ücreti de diğerlerine göre gayet uygun. Sivil 8 TL, öğrenci 4 TL. 

Ankara Kalesi: M.Ö. 2.yüzyıldan beri varlığı bilinen kale, Ankara’nın en önemli tarihi yapılarından biri. Çevresinde bazı kafelerin ve hediyelik eşya satan yerlerin (teyzelerin) bulunduğu kaleye vaktiniz varsa çıkabilirsiniz. Manzara açısından beni çok tatmin etmediğini söylemeliyim.  

Hamamönü: Günün sonunda soluğu Hamamönü’nde aldık. Restore edilmiş tarihi evleri ile küçük Safranbolu’yu andıran bu bölge, kafe ve restoranlarıyla daha da ilgi çekici bir hâl almış. Yorgunluğumuzu dibek kahvesi içerek attık.

II.Gün: Gezinin ikinci gününü merkezden uzak yerlere ve Ankara’nın ünlü cadde – sokaklarına ayırdık. En son Anıtkabir ziyareti ile Ankara gezimize son verdik.

Eymir Gölü: Şehrin kalabalığından sıyrılmak, hafta sonu soluklanmak için Ankaralıların gözde yerlerinden birisi Eymir Gölü. Yaklaşık 15 kilometre uzaklıktaki gölün çevresinde doğa yürüyüşü ve sabah koşusu yapabilir ya da isterseniz bisiklet kiralayarak göl çevresini turlayabilirsiniz. Yine gölün çevresinde kahvaltı yapabileceğiniz ve yemek yiyebileceğiniz kafe/restoranlar bulunmakta. Burası ODTÜ’ye bağlı bir bölge olduğu için araçla giriş yapmak isteyenlerin plakaları kaydediliyor. Ekstra bir ücret istenmiyor. 

Mogan Gölü: Hafta sonu için bir diğer kaçış noktası Mogan Gölü. Eymir’e uzaklığı 10 kilometre olan gölde birçok aktivite için çevre düzenlemesi yapılmış. Yine göl kenarında köy kahvaltısı yapabileceğiniz mekanlar bulunmakta. Biz kahvaltımızı burada yaptık. Ancak gölü genel olarak değerlendirecek olursak, doğasına daha az dokunulmuş olan Eymir Gölü ziyaret edilmeyi daha çok hak ediyor.  Göl alanına giriş 6 TL.

Nata-Vega Akvaryum: Burası aslında bir alışveriş merkezi. Yapının alt katını çocuklar kadar yetişkinlerin de ilgisini çekebilecek kocaman bir akvaryumlar topluluğuna ayırmışlar. Kurbağa balığından(balon balık) köpek balığına kadar birçok balığa ev sahipliği yapan akvaryum su altı dünyasını merak edenler için çok güzel bir tercih olabilir.

Akvaryumun yanı sıra küçük bir alanda da Adrenalin Dünyası bulunmakta. Burada da dünyanın çeşitli yerlerindeki vahşi hayvanları görme imkanı buluyorsunuz. Fotoğraf çekimi yasak. Kişisel fikrimi söylemem gerekirse; akvaryum güzel ancak Adrenalin Dünyası, bir çeşit hayvanat bahçesi. Vahşi ortamlarından koparılan hayvanlar burada tek başına küçük bir alanda hapsedilmiş. Bu durumu bir türlü kabullenemiyorum. Akvaryum için böyle söylemedim çünkü doğal ortamlarından tam anlamıyla koparılmadıklarını düşünüyorum. Neyse, ücretlerden bahsedeyim:

Yetişkin için; Akvaryum : 18 TL , Akvaryum + Adrenalin Dünyası : 22 TL

Öğrenci için; Akvaryum : 12 TL , Akvaryum + Adrenalin Dünyası : 14 TL

Giriş saatleri: Hafta içi 10.00 – 20.00 / Hafta sonu 11.00 – 21.00

Karanfil Sokak: Burası her çeşit insanın görülebildiği, farklı farklı heykellerin yer aldığı trafiğe kapalı canlı bir sokak. Buluşma noktalarının ayarlandığı, eylemlerin yapıldığı yerlerin de başında geliyor.

Kızılay: Ankara denilince herkesin aklına bir şekilde “Kızılay” geliyordur diye tahmin ediyorum. Ankara genelindeki birçok önemli bölgeye yakınlığının yanında Ankaray – Metro hattının da aktarma noktası konumunda bulunan Kızılay, Türkiye’nin en ünlü meydanlarından biri. 

Kocatepe Cami: Ankara gezim boyunca gördüğüm bütün minarelere “Kocatepe orası mı?” demiştim Tarihi olmasa da yapının ihtişamına hayran kalacağınız caminin yapımı 1987’de tamamlanmış. İç mimarisiyle de oldukça etkileyici yapı Ankara’nın en önemli camisi konumunda.

Tunalı Hilmi Caddesi: İsmini eski TBMM vekili Tunalı Hilmi’den alan cadde, Ankara’nın en hareketli caddelerinden bir tanesi. Ünlü mağazaların, kafe ve restoranların bulunduğu cadde tek yönlü trafiğiyle oldukça kalabalık olabiliyor. 

Kuğulu Park: Tunalı Hilmi Caddesi’nin sonunda bulunan park, ismini parkta bulunan kuğulardan almış. Küçük bir alandaki parkın başka bir özelliği yok bana göre  

Seğmenler Parkı: Bu parkı neden buraya yazıyorum bilmiyorum. Dikmen Vadisi’ne gidecekken arkadaşım Sinan’ın önerisiyle geldiğimiz parkta bir şey bulamadık Minderli öğrencilerin, köpeğini gezdiren insanların bolca bulunduğu bir yermiş burası. Amfi tiyatrosunda da zaman zaman konserler veriliyormuş. 

Düzenleme: Bahar ve yaz aylarında çok güzel olduğu eleştirisi geldi

7. Cadde (Aşkabat Caddesi): Ankara’nın bir diğer önemli caddesi. Özellikle gençlere hitap eden kafelerin bulunduğu bölge, yine çoğunluğunu gençlerin oluşturduğu bir kalabalığa sahip. 

Anıtkabir: Listenin sonunda aslında en başta olması gereken Anıtkabir var. Daha önce gelmiş olsam da, Ankara’ya Atamızı ziyaret ederek veda etmek istedim. Ulu önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün 1953’ten beri ebedi istirahatgahı olan Anıtkabir’in ziyaret saatleri;

Anıtkabir ile gezilecek yerlerin sonuna geldik. Listemde Ankara’nın sembollerinden Atakule de vardı ancak tadilatta olduğu için gidemedim. Biraz da nerede, ne yediğimizden bahsedeyim.

Ankara’da Yemek

Hacıbayram Dönercisi, Nazım Usta: Hacıbayram Cami’nin bulunduğu alanda karnımızın sesine kulak vererek girdiğimiz mekanda meşhur döneri ve iskenderi denedik. Lezzet olarak orta kalitede diyebilirim. Ücretleri ise döner 20 TL, iskender 23 TL.

Tahtakale Kahvecisi, Hamamönü: Üniversiteden arkadaşımız Sinan’ı beklerken yorgunluğumuzu gidermek adına kahve içelim istedik. Hangi mekana gideceğimiz konusunda çok kararsızdık ki, Tahtakale Kahvecisi’nde karar kıldık. Çikolatalı kahve istememize rağmen garson arkadaşımızın dibek kahvesi önerisiyle fikrimizi değiştirdik. Abartmıyorum hayatımda içtiğim en güzel kahvelerden biriydi. Sunumu harikaydı. Tadı hâlâ damağımda Ankara’ya yolum düşerse kesinlikle yine gidip, içeceğim. Tek kötü yanı birkaç yudumda bitmesi Fiyatı ise 7 TL idi yanlış hatırlamıyorsam.

The Bigos: 7. caddenin yakınlardaki bu kafeye Sinan’ın önerisiyle geldik. Ankara’daki kafe anlayışının küçük şehirlerdekinden farkını burada biraz olsun anlamış oldum. Yediğimiz ürünlerin fiyatları 18-20 TL civarı.

Samir Kafe: Mogan Gölü kenarında yaptığımız köy kahvaltısı. Lezzet olarak güzel olsa da fiyat olarak pek hoşuma gitmedi Fotoğrafta gördüğünüz kahvaltı, demlik çayla beraber 60 TL.

Marco Pascha Cafe: Başkente vedayı 7. caddede karnımızı doyurarak yaptık. Yine bana farklı gelen konseptte bir kafe. Yediğimiz ürünlerin fiyatları 18-20 TL civarı.

Ankara’da Konaklama

Hotel Abro Sezenler: Sıhhıye Metrosu’na 5 dakikalık yürüme mesafesinde bulunan, konumu nedeniyle tercih ettiğim otelden memnun olarak ayrıldım. Otel çevresinin güvenliği, odanın temizliği ve konforu konusunda bir sıkıntı yaşamadım. Sabah kahvaltısından önce otelden ayrıldığım için o konuda yorum yapamayacağım. Konaklamaya 82 TL ödedim. Ulus’ta baktığım fiyatı daha uygun otelleri, çevrelerindeki eğlence mekanlarından dolayı seçmedim.

Bu kadar yazmışken bir de haritamı ekleyeyim.

Artık veda zamanı… Gezi boyunca bana ayak uydurmakta hiç zorlanmayan arkadaşım Candan’a ve hiç olmazsa bir akşam vakti görüşebildiğim Sinan’a bu yazı vesilesiyle bir kez daha teşekkürlerimi sunuyorum İnsanın gezerken uzun zamandır görmediği arkadaşlarını görmesi çok güzel bir duygu…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kapadokya’dan Adana’ya doğru olan yolculuğumuzda uğradığımız bu manastır, Niğde’ye 8 kilometre uzaklıktaki Gümüşler belediyesinde bulunuyor.  Manastırın yolu gayet düzgün. Tabelalarla yönlendirmeler yapılmış. Manastıra geldiğinizi içi oyuk kayalara rastladığınızda anlıyorsunuz.

Manastırın giriş ücreti 10 TL. Tabii ki, Müze Kart sahiplerine ücretsiz İçeri girdiğinizde geniş bir kaya kütlesi içine kazılmış bir manastır sizi bekliyor. Günümüze kadar korunmuş, Kapadokya bölgesindeki en büyük manastırlardan biri olduğu söyleniyor.

Manastır içinde boş boş etrafa bakındığımızda, güvenlik görevlisinin de bizimle dolaşmaya başladığını fark ettik. Çevreye zarar vermemizden mi çekindi bilemiyorum ama verdiği bilgilerle gezimizi bilinçli hale getirdiği kesin Manastırın içindeki Meryem Ana freski dünyadaki tek gülen Meryem Ana Freski imiş söylenene göre. Bozulmamış şekilde günümüze gelen bu fresk ile Türkiye’nin tanıtımı yapılması bile gündeme gelmiş. Ancak, 2011 yılında yapılan haberlere göre, uzmanlar bu freskin restorasyon hatasından dolayı bu halde olduğunu belirtmişler. Hangisi doğru bilmiyorum ama başlığı neden böyle attığım anlaşılmıştır herhalde.

Manastır kompleksinde kilise ile birlikte, yeraltı şehri, büyük mezarlık odası ve ihtiyaçları karşılamak için toprağa gömülmüş küpler bulunmakta. Bunun dışında bulunan mekanların işlevi hakkında hâlâ bilgi mevcut değil. Yer altı şehrini de sağ olsun güvenlik görevlisi abimiz sayesinde bulduk

Kilisedeki freskler hakkında ayrıntılı bilgiye girmeyeceğim. Merak edenler için kaynak.

Her şey güzel hoş da, bir şey eksikti. Benim buraya gelmemi sağlayan internetteki fotoğrafın çekim yerini bulamamıştım. Yine imdadımıza güvenlik görevlisi abimiz yetişti. Manastır çıkışından sola döndüğünüzde yukarı doğru bir patika yol bulunuyor. Hafif zorlayıcı bu yolun sonunda manastırı yukarıdan görebileceğiniz alana çıkıyorsunuz. Etrafı tel örgüyle çevrilmiş durumda. Ama bu görüntüye ya da fotoğraf çekmemize engel değil. ?

Böylelikle dünyada eşi benzeri olmayan(?) manastırı da gezmiş olduk

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel