Ege Bölgesi’nde gezilecek yerler denildiğinde akla ilk gelen şehir İzmir olur. Ancak biz İzmir’i gezip görmüş, hatta burada ayak basılmadık yer bırakmamıştık. Dilerseniz sitedeki yazımızı okuyabilirsiniz. Manisa, Kütahya, Uşak, Afyon gibi illerimiz Ege Bölgesi’nde yer almasına rağmen belki de denize kıyısı olmadığı için gezilecek şehirler anlamında geri planda kalıyordu. Arkadaş ortamımızda bile bu illerle ilgili gezi planımız konuşulurken, hiç kimsenin geziye eşlik etme konusunda olumlu düşünceler içerisinde olmadığını görüyorduk. Ancak bizler bütün şehirlerimizin mutlaka görülmeye değecek yerlerinin olduğunu biliyorduk ve buna hayatımızda bir kez de olsa tanıklık etmek istiyorduk. Derken telefonumuza gelen bir mesajla bu dileğimizin gerçekleşme ihtimalinin olabileceğini anladık. Mesajda Manisa’da mesleğimiz açısından önemli bir konuda 1 günlük kurs düzenleneceği yazıyordu ve kurs cuma günüydü. Hafta sonuyla birleştirirsek bu illerin hepsini görebilirdik. Hemen Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’la birlikte kursa katılmak için gönüllü olduk. Daha önce İzmir’de de bize eşlik eden arkadaşımız Ayşen de meğer Denizli’den kursa katılmak için Manisa’ya geliyormuş. Çok sevindik, tabii ki gezi ekibimize onu da aldık.

Manisa’da Nerede Kaldık?

Kursun düzenlendiği yere yakın olması nedeniyle konaklama tercihimiz Manisa Öğretmenevi‘nden yana oldu. Ayrıca şehirde konaklamak için fiyat olarak en uygun yerdi ve temizdi. Sadece kahvaltısı biraz vasattı. Yalnız 2. gece için yerleri olmadığı için Serdar’ın Hotel Arma‘da konaklaması gerekti. Serdar’dan aldığım bilgilere göre kahvaltı ve hizmet anlayışları gayet iyiymiş. Ancak yaşadığımız bir olumsuzluğu aktarayım. Otel ana yol üzerindeydi ve otelin kendisine ait bir otoparkı yoktu. Otel görevlileri vale hizmeti vererek herhangi extra ücret talep etmeksizin aracımızı en yakın otoparka park ettiler. Biz istediğimizde de otelin önüne getirdiler. Buraya kadar her şey güzel olsa da sanırım otel görevlileri kiraladığımız aracın arkasını hafif de olsa bir yere sürtmüşler. Bu durum bizi oldukça endişelendirdi; çünkü araba kiraladığımız Garenta şirketi bizden bunun için extra ücret talep edebilirdi. Allah’tan korkulan olmadı ve Garenta yetkilileri ufak tefek çizikleri kendi yöntemleriyle yok ettiklerini söylediler de extra ücret ödemeden yırttık. Teşekkürler Garenta…

Manisa’da Ne Yenir? Ne Satın Alınır?

Manisa’da gezilecek yerleri anlatmadan önce ne yediğimizden bahsedelim. Buranın en meşhur yemeği Manisa kebabı. Yoğurtlu pidelerin üzerinde yer alan tereyağ ve salça soslu köftelerden oluşan Manisa kebabını biz çok beğendik. Mekan olarak tercihimizi Şehzadeler Manisa Kebap Salonu’ndan yana kullandık. Burada kebaplarımızı yedikten sonra, üzeri tahinli Hasan Paşa tatlılarımızı da afiyetle yedik.

Manisa’ya gitmeden önceki araştırmalarımda cilveli kahveyi içmeden dönmemem gerektiğim anlaşılıyordu. Kahvenin üzerine çifte kavrulmuş öğütülmüş badem koyuyorlar. Yeni Han’da tadına bakalım dedik; ama bizim damak tadımıza uygun olduğu söylenemez Yeni Han’ın bizim için tek artısı sadece kahve içip çıkacağız diye düşünürken otantik ve tarihi bir ortamda canlı müzik eşliğinde kahvelerimizi yudumlamak oldu.

Manisa’nın neyi meşhur denildiğinde belki de aklımıza ilk gelmesi gereken mesir macunudur. Bu nedenle Trabzon’a dönmeden önce gördüğümüz ilk dükkandan mesir macunu satın aldık. Yavuz Sultan Selim’in eşi Ayşe Hafsa Sultan’ın tedavisi için dönemin ünlü hekimi Merkez Efendi tarafından yapılan ve içerisinde 41 çeşit baharat bulunan bu macunun her derde deva olduğu söyleniyor. Her yıl 15 Nisan’da kutlanan Mesir Macunu Festivali’nde ise Sultan Cami’nin minaresinden bir gelenek olarak yaklaşık 500 yıldır halka ücretsiz olarak dağıtılıyormuş.

Manisa’nın Merkezinde Gezilecek Yerler

Camiler

Manisa’da en çok bilinen camiler Sultan Cami, Muradiye Cami, Ulu Cami, İvaz Paşa Cami’leridir. Sultan Cami, Kanuni Sultan Süleyman tarafından Mimar Acem Ali’ye yaptırılmıştır. Mesir macununun dağıtıldığı cami olması nedeniyle halk arasında Mesir Cami olarak da bilinmektedir.

Muradiye Cami ise III. Murat adına yaptırılan bir cami olup projesi Mimar Sinan’a aittir, hatta cami avlusunda Mimar Sinan’ın büstü bulunmaktadır. Projesini Mimar Sinan’ın hazırlamasından olacak, tüm ihtişamıyla merkezdeki camiler içerisinde önemli bir yere sahip olduğunu ifade etmeliyim. Mimari özellikler açısından benim en çok etkilendiğim cami oldu.

Ulu Cami, sadece Manisa’da değil; Bursa, Erzurum, Sivas, Kütahya, Mardin gibi illerimizde toplam 118 tanedir. Türkiye’nin pek çok ilinde bulunan Ulu Cami’lerin yapılış tarihi Beylikler dönemine dayanmaktadır. Bu camiler beyliklerin bulunduğu bölgede bilinen en büyük cami olarak yaptırılmıştır. Manisa’daki Ulu Cami, Spil Dağı’nın eteklerinde yer almakta; ancak günümüze dek pek iyi korunamadığı dikkat çekmektedir. Ayrıca çevresindeki çarpık kentleşmenin ürünü evler, böylesine önemli bir camiyi kapatmakta. Bölgede başlatılan kamulaştırma çalışmaları geleceğe umut vermekte.

Müzeler

Manisa ve çevresinde pek çok müze olsa da bizim en çok sevdiğimiz, ilgiyle gezdiğimiz aslında tek gezdiğimiz müze Tıp Tarihi Müzesi oldu. Bu müzenin en önemli özelliği gece 10’a kadar açık olması. Şehir merkezini ancak kurs çıkışı akşam saatlerinde gezebildiğimiz için hava kararmadan müzeye yetişemeyecektik. Diğer müzelerin aksine bu müzenin geç saatlere kadar açık olması bizi epey şaşırttı.

Müzenin Hafsa Sultan Şifahanesi‘nin içine kurulması çok güzel düşünülmüş. Şehrin kimliği niteliğindeki bu değerli şifahanenin hayata kazandırılması memnuniyet verici. Müzenin içerisinde sağlık alanında kullanılan eski aletler sergilenmekte, ayrıca eski dönemlerde hastalıkların nasıl tedavi edildiği maketlerle gösterilmektedir. Maketler canlı  gibi ve girişimsel işlemler canlandırılırken gerçeğe yakın olması için özen gösterildiği çok belli, çok beğendik.

Atatürk Kent Parkı

Atatürk Kent Parkı, lale zamanı gidildiğinde oldukça güzel görüntülere ev sahipliği yapıyormuş. Bizim gittiğimiz Nisan ayında laleler yeni yeni açmaya başlamıştı. Bu güzel görüntülere birazcık da olsa tanıklık edebildik. Parkta bahçe peyzajının yanı sıra çocuklar için oyun ve eğlence alanları da oluşturulmuş. Kurs çıkışı ilk gittiğimiz yer olması nedeniyle gidilecek çok yer vardı. Bu nedenle burada kısa bir süre kaldıktan sonra fotoğraf çekilip hemen ayrıldık.

Niobe Ağlayan Kaya

Spil Dağı’nın eteklerinde yer alan Niobe Ağlayan Kaya‘nın eski çağlara dayanan bir hikayesi var. Niobe, 12 çocuğu olan bir annedir. Her yerde çocuklarını anlatmakta ve çocuk sayısıyla övünmektedir. Ancak bu nispet yapar tarzdaki davranışlarının ucu tanrıça Leto’ya kadar dayanınca çocuklarının sonu gelmiştir. Leto’nun 2 tane çocuğunun olması ve bunun Niobe tarafından alay konusu haline gelmesi nedeniyle tanrıçanın emriyle Leto’nun 2 çocuğu, Niobe’nin 12 çocuğunu öldürmüş; bu olay üzerine Niobe taş kesilmiştir. Bu efsaneye göre Ağlayan Kaya’da insan başı silüeti olduğuna ve bu insan başının da Niobe’ye ait olduğuna inanılıyor. Zaman zaman kayadan göz yaşı aktığını iddia edenler olsa da biz böyle bir duruma tanıklık etmedik.

Spil Dağı

Bursa’nın Uludağ’ı varsa Manisa’nın da Spil Dağı var. Şehrin güneyini çevreleyen Spil Dağı, 1513 metrelik yükseltisiyle sizlere Manisa’yı tepeden görme olanağı sunuyor. Dağa tırmanırken seyir teraslarında durup şehri seyredebiliyorsunuz. Ancak oldukça virajlı olan yollar nedeniyle aralıklı olarak durup mis gibi bol oksijenli temiz havayı tenefüs edip yola öyle devam ederseniz mide bulantısı yaşamadan dağın keyfini çıkartmanız mümkün olacaktır

Manisa’nın Çevresinde Gezilecek Yerler

Sardes Antik Kenti

Sardes Antik Kenti, dünyada madeni paranın yani sikkenin ilk kez basılıp kullanıldığı şehir olması, Lidya Krallığı’nın burada kurulması ve dünyanın en ünlü zenginlerden Karun’un (Kroisos) burada doğması nedeniyle antik kentler içerisinde büyük öneme sahip. Ayrıca görkemli savunma duvarları ve oldukça düzenli şehir planlamasıyla dikkat çekici bir kent olduğunu söylemeliyim.

Artemis Tapınağı

Tanrıça Artemis adına yapılan ve Anadolu’da yer alan 7 tapınaktan biri olan Artemis Tapınağı’nın tarihi, Helenistik Dönem’e kadar uzanmaktadır. Deprem vb. nedenlerle bir hayli zarar görmüş ve bakımsız bırakılmış olsa da Sardes Antik Kenti’ne kadar gitmişken kentin çok yakınındaki bu tapınağı görmeden yola devam etmek olmazdı. Ayrıca dev kolonların arasında yürürken cüssemiz kısacık kalsa da bizim için keyif verici bir aktivite olduğunu söylemeliyim

Kurşunlu Şelalesi ve Kaplıcaları

Kurşunlu Şelalesi denilince akla Antalya gelse de Manisa’nın Salihli ilçesinde de birkaç katman halinde Kurşunlu Şelale‘lerinin olduğunu bu gezimiz sayesinde öğrenmiş olduk. Kaplıcaları deneyimlemesek de, şelale ve çevresi bu bölgede yaşayanların hafta sonu piknikleri için vazgeçilmez yerlerden biri gibi gözüküyordu.

Kula Peri Bacaları (Kuladokya)

Herkes Kapadokya’daki peri bacalarını görmek için can atarken, peri bacalarını görme konusunda benim ilk deneyimim Kuladokya ile oldu. Kula’daki peri bacaları Kapadokya’dakilere benzediği için bölgede Kuladokya olarak biliniyormuş. Benim hayatımda ilk olmasının payı büyük olacak, buradaki peri bacalarını çok beğendim Karadeniz’den oldukça farklı yüzey şekilleri, epey ilgimi çekti.  Burada uzun süre kalıp hayran hayran peri bacalarına bakabilirdim. Ancak güneşi batırmadan Tarihi Kula Evleri’ni görmek istediğimiz için peri bacaları çevresinde kısa bir yürüyüş sonrası hemen ayrılmamız gerekti.

Tarihi Kula Evleri

Kula’da insanlara zamanda yolculuk yapıyormuş hissi veren evler ile her an sanki karşınıza Alaaddin çıkacakmış gibi hissettiren sokaklar bulunmakta. Burada yer alan evlerde kullanılan farklı ahşap ve taş mimari işçilikleri ile Türk – Rum evlerinin bir arada bulunması oldukça dikkat çekici.

Birgi

Birgi her ne kadar İzmir’e bağlı olsa da Manisa’ya kadar gitmişken ve Birgi’nin bu kadar yakınındayken ziyaret etmek istedik. Burada bulunan eski konakların yer aldığı Arnavut kaldırımlı taş sokaklarda yürümek oldukça keyif vericiydi. Konaklardan en meşhuru Çakırağa Konağı olsa da uzun zamandır süren restorasyon çalışmaları nedeniyle kapalıydı, ziyaret edemedik. Etraftaki konakları ve konakların taş duvarlarından sarkan güzelim çiçekleri seyretmenin yanı sıra Birgi’nin ana caddesi üzerinde olan Aydınoğlu Mehmet Bey Cami, Türbesi ve Dervişağa Cami’ni ziyaret ettik.

Buldan

Buldan her ne kadar Denizli’ye bağlı olsa da Birgi gibi Buldan’ın da meşhur evlerini pas geçmek olmazdı. Öncelikli hedefimiz Buldan’ın meşhur sarı ve mavi renklere boyanmış evlerin yer aldığı sokağı görmek olsa da ana caddenin kenarındaki Belediye El Sanatları Müzesi’ni ziyaret ettik. Burada dokuma tezgahı ve el sanatlarıyla ilgili eserleri gözlemledikten sonra meşhur evlere doğru yol aldık. Evlerin dış boyasındaki sarı ve mavi renkler her ne kadar Fenerbahçe’yi hatırlatsa da bu evlerin bulunduğu sokağı çok sevdik

Teşekkür

Manisa gezimizde eşlik eden arkadaşlarım Serdar ve Ayşen’e çok teşekkür ederim. Manisa gezimizde gittiğimiz yerlerin haritasını aşağıya bırakıyorum.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Geçen yılın Nisan ayında üniversite arkadaşım Ahmet Serdar’ın davetiyle 4 günlük Güneydoğu Anadolu turu yapmıştım. Bu yıl da aynı arkadaşımın düğünü için Nizip’e doğru yollara düştüm. Madem aynı bölgeye gidecektim, farklı bir yer görmeliydim. Kahramanmaraş fikri böylece gün yüzüne çıkmış oldu.

Hafta sonu gerçekleşecek bu gezi için abimle daha önce anlaşmıştık. Arabayla beraber 2 şöfor bu yolculuğu yapacaktık. Ancak planda olmayan bir şey vardı. Gezme sevgisini bize aşılayan babam da gelmek istiyordu Annemi de ekibe katarak yola koyulduk.

Çok değil, gezimden 2 hafta önce 12-13 gezgin bir araya gelmiş ve Maraş’ı gezmişlerdi. Onlar sayesinde heyecanım bir kat daha artmış oldu…

Rotanın ilk durağını Elbistan Ulu Cami oluşturuyordu. Darende yolundan Elbistan yoluna doğru döndüğümüzde beklemediğimiz bir manzara ile karşılaştık. Günpınar Şelalesi önümüzde duruyordu. Sabahın 6’sında karşılaştığımız bu sürpriz beni fazlasıyla mutlu etti.

Etrafı yüksek kayalarla çevrili olan bu şelalenin çevresinde piknik yapmak mümkün ancak paralı. 5 saati 20 lira olarak ücretlendirilmiş.

Şelalede fotoğraflarımızı çektikten sonra Elbistan’a doğru tırmanışa geçtik. Çok geçmemişti ki bir Türk Bayrağı ve anıt dikkatimizi çekti.

Bu anıt, I. Dünya Savaşı’nda Günpınar Köyü’nden şehit düşen 470 kişi anısına yapılmış. 10 metre uzunluğunda ve sekizgen kaide üzerinde yaptırılmış anıt önünde dua ettikten sonra yola devam ettik.

Elbistan’a doğru gittikçe manzara güzelleşmeye başladı. Dümdüz yollar (güzel olmasa da) ve çevresinde uçsuz bucaksız araziler…Gün yeni doğuyor, gezi daha başlamadı bile

Elbistan’a vardığımızda daha ilçe uyanmamıştı. Etrafta kimsecikler yoktu. Biz de hızlıca cami ziyaretimizi gerçekleştirdik. Caminin ne zaman inşa edildiği bilinmemekle beraber 16.yüzyılda yapıldığı tahmin ediliyor.

Cami sonrası merkeze doğru devam ettik. Elbistan’ın ortasından geçen Söğütlü Çay‘ı aslında ilçeye çok güzel bir hava katabilirmiş, ancak çok bakımsız.

Vakit dar, gezecek yer çok. Sırada Eshab-ı Kehf Mağarası var. Burası Yedi Uyurlar’ın yeri olarak geçmekte. Hem Müslümanlar, hem de Hristiyanlar için kutsal kabul ediliyor. Dünyada 33 tane olan bu mağaralardan 4 tanesi ülkemizde bulunmakta. Afşinliler gerçek Eshab-ı Kehf ‘in burası olduğunu söylemekle beraber bunu destekleyecek iddialar sunmakta. Ayrıntısı için tıklayın.

Afşin’e yaklaşık 8 kilometre uzaklıktaki külliyenin bir diğer ilgi çeken yanı ise Taç Kapı üzerinde beliren görüntü. Güneş ışığının vurmasıyla günün belli saatlerinde dua eden bir derviş, namaz kılan bir kadın ve namaz kılan bir erkek silueti ortaya çıkıyormuş. Bizim bulunduğumuz vakitte dua eden derviş silüeti bulunmaktaydı.

Afşin’den ayrılıp Maraş yoluna doğru devam ettik. Göksun’dan güneye doğru döndüğümüzde polis yolumuzu kesip başka bir yola yönlendirdi. Yeni bir yol olduğu için haritada gözükmüyordu. Harita dışına çıktığımız için endişelenmedim desem yalan olur. Çünkü Maraş yolunda gezmek istediğimiz birkaç yer vardı. Bunlardan ilki Yeşilgöz Mesire Alanı‘ydı. Yol değişikliğinden dolayı yerini bulmak zor oldu. Sorarak bulmanızı tavsiye ediyorum.

Mesire alanına araç girişi ücretli (8 TL). Park alanının sonuna doğru gittiğinizde muhteşem bir manzara sizi bekliyor. Böyle bir güzelliği daha önce duymamış olmamdan dolayı utanıyorum Allah’ım böyle bir manzara olamaz. Suyun rengi, çevresindeki manzara insanı büyülüyor.

Yeşilgöz Obruğu diye de bilinen bu doğa harikasının kaynağı bilinmiyor. Yapılan dalışlarda obruğun dibine ulaşılamamış. Bu güzellikte yüzmek için girişimde bulunduk ama yasakmış. Mesire alanında çalışanlardan hafta içi girenlerin olduğunu öğrendik.

Obruğun çevresi piknik yapmaya elverişli hale getirilmiş. Zaten hafta sonları adım atacak yer bulunamıyormuş. Bu yüzden ziyaret edecekseniz hafta içi gelmeye çalışın. Belki göle girme fırsatınız olur

Yeşilgöz’ de büyülendikten sonra Döngel Mağaraları‘na doğru yol aldık. Maraş – Kayseri yolunun 50. kilometresinde buunan bu mağaralar üst üste ve birbirine bağlı 3 mağaradan oluşmakta. Mağaralara ulaşım biraz zahmetli. Bütün mağaraları bulup mağara içindeki suya ulaşmak istiyorsanız bir rehber yanınızda bulunsun.

Döngel Mağaraları’nın başlangıç yeri de Yeşilgöz gibi mesire alanı. Burada piknik yapmaya müsait alanlar mevcut, ayrıca giriş ücreti yok

Maraş’a doğru yola devam…Bir türlü Maraş’a gelemedik Zaman kısıtlılığından dolayı merak ettiğim Ali Kayası ve manzarasını es geçtik. Sadece Süleymanlı(Ilıca) yoluna girerek Suçatı Barajı manzarasını gördük. Daha da ilerleyerek Ali Kayası’na gidilebilirmiş.

Hala Maraş’a gelemedik. Ama vallahi son bir yer kaldı O da Tarihi Ceyhan Köprüsü.

Ne zaman yapıldığına dair bilgi bulunmamakla beraber, Dulkadiroğlu Beyliği’nin son hükümdarı Alaüddevle Bozkurt Bey (1480-1515) döneminde yapıldığı tahmin ediliyormuş. Kent merkezine 10 kilometre uzaklıktaki Kılavuzlu Mahallesi’nde bulunan bu köprü, Ceyhan vadisi üzerinde kurulan ve günümüze ulaşan tek köprüymüş.

Artık Maraş’tayız İl merkezinde ilk durağımız fotorğrafta gördüğünüz Abdulhamid Han Cami. Osmanlı padişahı II. Abdulhamid adına yapılan camide her cuma II. Abdulhamid adına hutbe okunmaktaymış. Bu devasa cami, Türkiye’nin 3. büyük, Kahramanmaraş’ın en büyük camisi. Kapasitesi ise 20 bin kişi. Biz camiye ulaştığımızda vali dahil çok büyük bir kalabalık vardı. O yüzden ziyaret edemedik. Söylemeden geçemeyeceğim; cami öyle bir tepeye kurulmuş ki; uzaktan fark etmemek mümkün değil.

Cami-nehir-göl-mağara derken müze gezmenin vakti geldi Diğer müzelerde olduğu gibi bu müzede de arkeolojik eserler, mozaik figürler bulunmakta. Ama bu müzeyi farklı kılan müze gezisine başladığınızda ilk karşınıza çıkan 3500 yıllık Maraş Fili iskeleti. Bence her müzeyi böyle ilginç kılan eserler bulunmalı Müze içinde ilerledikçe Maraş Aslanı heykelini de görebilirsiniz. Müzeye giriş 5 TL, müze kart geçerli.

Müze sonrası Trabzon Bulvarı sonundaki meydana geldik. Meydanda derslerde bize anlatılan “Bayraksız vatanda namaz kılınmaz” olayı anıtlaştırılmış.

Anıtın hemen yanında Maraş Ulu Cami bulunuyor. Dulkadiroğulları Beyliği tarafından 1496 yılında yaptırılmış bu camiye annemi ve babamı bıraktıktan sonra abimle Kahramanmaraş Kalesi‘ne doğru tırmanmaya başladık.

Arabayla ulaşımın olduğu kalenin MÖ 1. yüzyıl ile MS 2. yüzyıl arasında yapılmış olabileceği tahmin ediliyor. Kale surlarının içi park haline çevrilmiş. Çocuk parkı ve çay bahçeleri bulunmakta.

Kalenin içinde bir de ücretsiz bir müze bulunmakta. Birinci Dünya Savaşı’nda başlayan işgale karşı, Maraş halkının topyekün kahramanlık destanı bu müzede sergilenmekte. Gerçekten çok güzel düşünülmüş, düzenlenmiş bir müze. Yetkilileri tebrik ediyorum

Dünyada bir ilk olarak kırmızı şeritli madalya sahibi olan Kahramanmaraş’ta son olarak Tarihi Maraş Çarşısı‘nı gezerek gezimize son verdik.

“Eee hani dondurma yemediniz mi?” dediğinizi duyar gibiyim Maraş’a gelmişiz, yememek olur mu? Gelmişken dondurmanın ana merkezi Yaşar Pastanesi‘nde dondurmalarımızı afiyetle yedik. O kadar kalabalık ki çevresi, elde yemeyi tercih ettik. Orta boy külahtaki fiyat 3TL. Tadı ise gerçekten çok güzel.

Alt tarafta gezilebilecek yerleri haritada işaretledim. Umarım faydalı olur

Son söz olarak;

– Kardeş şehrimiz Kahramanmaraş’ın insanı kırmızı ışık diye bir şey bilmiyor sanırım Bir gün içinde en az 10 tane 46 plakalı kırmızı ışık ihlali yapan araç gördük.

– Efendioğlu Kebap‘ta yemeyi seçerseniz eğer, yiyeceğiniz şeyi önceden belirtin. Yoksa önünüze çöp şiş getiriyorlar

– Maraş’ın genelinde Suriyeli’ye rastlamadık. Trabzon’da bile bir sürü varken orada olmaması şaşırtıcı geldi.

Böylece Kahramanmaraş’ı da geride bırakmış oldum. Sırada Balkanlar var.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Lise arkadaşım Samet yaklaşık 1 yıldır beni Adana’ya davet ediyordu. Bir türlü fırsat bulup gidememiş, bulduğum bir fırsatı da Güneydoğu Anadolu’yu gezerek kullanmıştım. En sonunda yine bir fırsat bulup Ocak ayında 4 günlük Adana-Hatay-Mersin gezisi planladım. Ancak daha planlama aşamasında aksilikler kendini gösterdi  Yolculuktan 1 ay önce çarşamba akşam gidiş, pazar akşam dönüş 120 TL’ye biletlerimi aldım. Ancak sağolsun Borajet firması önce uçuş saatini değiştirdi(1 ay önceden) ve sonra da Trabzon-Adana uçuşlarını “operasyonel nedenler” diyerek iptal etti. Bunun üzerine Pegasus’tan 135TL’ye biletlerimi aldım. Aksilik bununla sınırlı kalmadı tabii ki. Uçuşuma 1 hafta kala, gezinin olacağı perşembe gününe toplantı koyuldu. “Vardır bir hayır” diyerek biletimi cuma gününe aldım. Yaklaşık 60 TL lik değiştirme parasıyla…

Bütün bu olumsuzlukları geride bırakarak cuma öğlen saatlerinde Adana’ya vardım. Trabzon’un soğuğu geride kalmış, Adana sıcak bir gülümsemeyle karşılamıştı beni. Hava alanının dışında Samet ve gezilerimin vazgeçilmezi Özgün beni bekliyorlardı. Grubumuz bu kadarla sınırlı değildi. Üniversite arkadaşım Şahin’le de merkezde buluşacaktık. Toparlayacak olursam; bir lise, bir üniversite, bir de İzmir’den kurs arkadaşımla Adana’yı gezecektik. Yani birbirini tanımayan 3 kişinin ortak paydası benim ( Gerçi Samet’le Özgün Trabzon’da tanışmışlardı).

Bu muhteşem dörtlü bir araya gelerek gezimize başladık. Adana merkezini gezmek için yaklaşık 4 saatimiz vardı ama bize 2.5 saat yetti diyebilirim. Artık gezilecek noktalara geçelim.

Adana Gezilecek Yerler

Adana Merkez Parkı: Gezimizin başlangıç noktası oldu. Adana Merkez Parkı, 33 hektar büyüklüğüyle Türkiye’nin en büyük parkıymış. 2004 yılında açılan bu park gördüğüm en temiz parklardan biriydi. Güneyde Sabancı Cami ile son buluyor.

Sabancı Merkez Cami: 1988 yılında inşasına başlanan Sabancı Cami’nin yapımı 10 yılda tamamlanmış. Seyhan Nehri kıyısına inşa edilmiş bu cami, 28 500 kişiye ibadet imkanı sağlaması sebebiyle Balkanların ve Orta Doğu’nun en büyük camisi olarak kabul ediliyor.Bulunduğu konumu ve yüksek minareleriyle şehrin sembollerinden biri olmuş.

Caminin birçok özelliği mevcut. 4 yarım kubbesi 4 halife ve 4 mezhebe, 5 kubbesi İslam’ın 5 şartına, 6 minaresi imanın 6 şartına karşılık gelmekte. 32 metre çapındaki ana kubbe 32 farza, avlusundaki 28 kubbe Kur’an’da adı geçen 28 peygambere, ana kubbedeki 40 pencere Hz. Muhammed’in peygamber olduğu yaşa ve 40 rekat namaza, 99 metrelik 6 minare Allah’ın 99 güzel ismine karşılık gelmekteymiş. İnsan bunları okurken bile hayran kalıyor. Bu arada hatırlatmakta fayda var Türkiye’de 3 yerde 6 minareli cami bulunmakta. Biri ünlü Sultanahmet Cami iken, diğeri Mersin’deki Hz. Mikdat Cami.

Taş Köprü: 2. yüzyılda Romalılar döneminde yapılan Taş Köprü, Dünya’nın taşıt trafiğine açık en eski köprüsü. Seyhan Nehri üzerine kurulu bu köprü aslında 21 gözlü imiş, ancak dolgu sebebiyle 14 gözlü hale gelmiş. Sabancı camii ile karşılıklı olan bu yapı şüphesiz Adana’nın en önemli sembollerinden biri.

Tepebağ Evleri: Tepebağ Mahallesi, Adana’nın en eski mahallesi.  Evlerinin mimarisi de bir hayli güzel. Mahallenin cadde kenarında kalan kısmında restore edilmiş evleri görebileceğiniz gibi ara sokaklara dalıp, yıkılmaya yüz tutmuş tarihi evleri de görebilirsiniz.

Adana Sinema Müzesi: Kapalı olduğu için giremediğimiz bu müzede sinemada emekleri geçen Ali Şen,Şener Şen, Yılmaz Güney gibi Adanalıların bal mumu heykelleri bulunuyormuş.

Atatürk Müzesi: Atatürk, 15 Mart 1923’te eşi ile birlikte Adana’ya geldiğinde Suphi Paşa’ya ait olan bu binada ağırlanmış, 1981 yılında da müze haline getirilmiş.

Adana Adalet Sarayı: “Ne alaka?” diyenler olabilir Hemen hemen her gün bir olayın yaşandığı yeri göstermek istedim sadece

Bebekli Kilise: Giremediğimiz bir diğer yapı oldu. 1880li yıllarda St. Paul adına yaptırılmış olan bu İtalyan Katolik Kilisesi’nin tepesindeki tunçtan yapılmış Meryem Ana heykeli bebeğe benziyor diye kiliseye Bebekli Kilise denmiş. Başka bir rivayete göre bebeği olmayan bir annenin duaları sonrası bebeği olması üzerine bu isim verilmiş. Kiliseye girmek istiyordum ama nasip olmadı. Gitmek isteyenler, Salı,Çarşamba ve Cumartesi saat 14-16:00 arası ziyaret edebilirler. (Dip not: 2016 Ağustos’unda tekrar gidip yine giremedim Günü tutturmak önemli.)

Büyük Saat: Türkiye’nin en uzun saat kulesi unvanına sahip olan Büyük Saat 32 metre uzunluğunda. 1881 yılında yapımına başlanan saat kulesi 1 yıl sonra tamamlanmış.

Tarihi Kazancılar Çarşısı: Saat kulesinin hemen yanında bulunan bu çarşıda bakırcı ve kazancılar dışında ihtiyaca yönelik çeşitli şeyler satan dükkanlar da mevcut.

Ulu Cami: Ramazanoğulları Beyliği tarafından yaptırıldığı için Ramazanoğulları Cami olarak da adlandırılan Ulu Cami 1541’de tamamlanmış tarihi bir yapı.

Adana Garı ve Ziya Paşa Bulvarı: Adana Garı’nı mimarisi ve ışıklandırmasını beğendiğim için koydum. Hemen karşısındaki Ziya Paşa Bulvarı ise Adana’nın canlı caddelerinden biri. Kafelerin ve ünlü dükkanların birçoğu burada bulunuyor.

Misis Antik Kenti ve Köprüsü: Hatay’a giderken uğradığımız Misis Köprüsü Adana’ya 45 kilometre uzaklıkta. Tarihte birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Misis’te ayakta kalabilen yapılar bu çevrede toplanmış. 9 gözlü olan bu köprü ve hemen yakınındaki kalıntılar vakti olanlar için görülmeye değer.

Yılankale: Yine Hatay’a giderken uğradığımız Yılankale, Klikya Ermeni Krallığı döneminde yapılmış. Şahmeran Kalesi olarak bilinen bu kale, Ceyhan’a 13 kilometre mesafede. Bu kale hakkında birçok rivayet var. Bazıları ilgi çekici ama buraya yazmak istemedim. Dileyen araştırabilir

Sabahın köründe gittiğimiz için manzara bir hayli güzel geldi gözümüze

Adana’da gezilecek yerler arasında Etnografya ve Arkeoloji Müzeleri de bulunuyor. Ancak biz gittiğimizde ikisi de kapalıydı. Tarihi Kız Lisesi‘ni yol üstünde gördük ama buraya koymadım. Adana dışı olarak söyleyebileceğim gezilecek yerler ise Anavarza Kalesi ve Varda Köprüsü. Bunlara zamanımız yetmediği için gidemedik.

Blogumda bir ilk olacak. Yemek-içmek için ayrı bir bölüm oluşturdum Gezilerinde yemeğe çok vakit harcamayan biri olarak Adana olunca durum değişiyor :))

Yemek – İçmek de Güzel Şey :))

 Bolkepçe Kebap Restoran: Birbirini tanımayan Şahin ve Samet’in birbirinden habersiz olarak önerdiği bu restoran Keresteciler Sitesi’nde bulunmakta. Öyle lüks bir yer beklemeyin ama lezzet konusunda tatmin olacağınıza eminim. Sadece önden gelen mezeler bile fazlasıyla memnun edici.

Buraya geliş amacımız ise tabii ki Adana Kebabı. O kadar atıştırmalıktan sonra öyle de güzel gitti ki anlatamam Bu arada kebabın yanında tatlı niyetine tavuk şiş veriyorlar Bu lezzet ayranla birlikte yaklaşık 20 TL idi.

Ciğerci Bedo: Taklitleri olduğu için “Başka şubemiz yoktur” yazan Ciğerci Bedo da bu lezzeti tatmak 16 TL civarı. 2 saat öncesinde Mersin’de 2 porsiyon tantuni yediğimiz halde bu ciğerleri midemize indirmemiz fazla zamanımızı almadı

 Eyüp Can Kebap & Lahmacun: Gezimin son gününde Samet’le baş başa(!) yediğimiz bu lahmacunun benim için tek farkı 5 adet gelmesiydi Lezzet bakımından geçer not verdiğim bu lahmacunları yemenin maliyeti 15 TL.

 Kazım Büfe: Gel gelelim içeceklere…Herkesin blogunda yazdığı bu büfeyi biz de ziyaret edelim dedik. Bir muzlu süt ne kadar güzel olabilirdi ki? Benim gibi süt sevmeyen insanlar bile çok beğeniyormuş. Biz de tattık. Gerçekten de “bir muzlu süt bu kadar güzel olabilir mi?” dedim :)) Üstelik 1 büyük, 1 küçük bardakta veriliyor ve bunun ücreti sadece 5 TL.

Biz 4 kişi olduğumuz için 2 büyük, 2 küçük bardağa 10 lira verdik.

Doktorun Yeri: Adnan Menderes Bulvarı’nda Seyhan Nehri’nin kıyısında bulunan bu küçük işletmeye Samet’in tavsiyesiyle geldik. Günün yorgunluğunu mevsime uygun olarak salep içerek atacaktık.

Aslında salep seven biri değilim. Ama şunu tüm içtenliğimle söyleyebilirim ki hayatımda içtiğim en güzel salep idi. Belki de sunumundan kaynaklıdır Salebin yanında damla çikolata ve ceviz veriyorlar. Bunları bir güzel karıştırıyorsunuz Ortaya çok güzel bir tat çıkıyor. Salebin fiyatı 5TL. Biz cevizi fazlasıyla sömürdük

Gel de İçme: Adana’da birçok yerde bulabileceğiniz bu işletmelerde taze meyvelerin suları sıkılarak meyve suyu karışımları elde ediliyor. Ve hepsine de farklı isim veriyorlar.

Biz hepsini denemek adına Atom, Kararsızım ve Elma-limon siparişi verdik. Atom un içinde muz,süt,bal, hindistan cevizi, antep fıstığı, fındık, çikolata gibi çeşitli maddeler var ve ağır bir içecek. 7 TL olan bu karmaşık içeceği çok tavsiye etmiyorum.

Kararsızım Kokteyl dedikleri içecek ise birçok meyve suyunun karışımından elde ediliyor. İzmir’de buna Atom diyorlardı. Fiyatı 5 TL olan bu kokteyli içmek daha mantıklı bence

Elma-limon gibi seçeceğiniz 2 meyve suyunun karışımı ise 3 TL idi.

Gezmeyle, yeme-içmeyle dolu bir Adana gezisini bıraktıktan sonra ertesi gün Hatay’a yolculuk yaptık. Dolayısıyla diğer yazım Hatay olacak

Görüşmek üzere…

Gezmek Güzel Şey  &  Hayat Gezince Güzel

Biraz da bizden fotoğraf bulunsun