Kapadokya’nın incisi olarak bilinen Ihlara Vadisi, Hasandağı’nın püskürttüğü lavların burada bulunan Melendiz Çayı (eski adıyla Potamus Kapadukus yani Kapadokya ırmağı) tarafından aşındırılmasıyla milyonlarca yıl içerisnde meydana gelmiş. Vadinin uzunluğu 14 km olmakla birlikte derinliği yer yer 120 metreyi bulmakta. Peki Ihlara ismi nereden geliyor? Yaptığımız araştırmalara göre bölgede çıkan maden suyunun ılık olması ve Helence’de ılık kelimesinin karşılığı olan Khliara’nın zaman içinde yozlaşması nedeniyle buraya Ihlara Vadisi denilmiş. “Kapadokya’ya gelen herkesin mutlaka buraya uğraması gerekir.” diye düşünüyoruz

Ihlara Vadisi’ne Giriş ve Aşağı İniş

Giriş için müze kart geçerli, müze kartınız yoksa 30 TL ödemeniz gerekiyor. Müze kartımız olduğu için kartlarımızı göstererek turnikelerden geçtik ve güzel manzarayı (Peristrema) seyrede ede, fotoğraf çeke çeke merdivenlerden aşağıya indik. Yolda yabancı bir turist kızla karşılaştık. Önce ingilizce bilip bilmediğimiz sordu ardından da hangi merdiveni takip etmesi gerektiği. Bütün merdivenler aynı yere çıktığı için ben “same same” dedim, yani “aynı aynı”. Meğer aynı anda Serdar da konuşuyormuş, ne söylediğini tam hatırlamıyorum; ama uzun uzun İngilizce cümleler kurdu. Epey şaşırmıştım. Sonra “Tabi Amerika gören insanın İngilizcesi de böyle olur.” dedim

Ihlara Vadisi’nde Yürüyüş

Ihlara Vadisi’ne inince hemen Melendiz Çayı‘nı görüyorsunuz ve etrafında yürümeye başlıyorsunuz. Kış mevsiminde gittiğimiz için ağaçlar çıplak, her yer renksiz. Ancak buna rağmen o kadar huzur veren bir yer ki… Kesinlikle etrafın renksizliğini kafamıza takmadık ve uzun uzun yürüdük. Bol bol fotoğraf çektik çekildik. Melendiz Çayı’nın üzerindeki köprüden karşıya geçtik. Etrafta buradan hatıra kalsın diye yaptırılan birkaç tane “IHLARA VADİSİ” yazısı var. Dilerseniz sizler de bu yazıların önünde fotoğraf çektirebilirsiniz.

Burada Melendiz Çayı‘nın kenarında restoran var. Kış mevsiminde gittiğimiz için restoranda kimseler yoktu ama. Doğru mevsimde giderseniz, çayın kenarında hatta üzerinde bir şeyler atıştırabilirsiniz. Çayın üzerindeki ağaçtan masalarda oturarak yemek yerken aynı zamanda ayaklarınızı suya sokabilirsiniz.

Ihlara Vadisi’ndeki Kiliseler

Ihlara Vadisi, 9. yüzyıldan beri rahiplerin inziva ve ibadet yeri olarak kullanıldığı için burada çok sayıda kilise mevcut. Sümbüllü, Yılanlı, Pürenli, Ağaçaltı, Kokar, Karanlık ve Kırkdamaltı Kilise‘leri bunlardan bazıları. Yalnız şuna dikkatinizi çekmeliyim ki kilise dediğimde aklınızda canlanan şey, buradaki kiliselere tam olarak benzemeyebilir. Çünkü buradaki kiliseler, kayalar oyularak oluşturulmuş. Müslüman Türkler, Anadolu’ya yerleştikten sonra da Hristiyanlar buradaki kiliselere gidebilmiş; dinlerini özgürce yaşamaya devam etmiş. Hatta Selçuklular tarafından kendilerine hoşgörüyle yaklaşılmış. Bunun bir nişanesi olarak Kırkdamaltı Kilisesi’nin duvarına Anadolu Selçuklu Sultanı III. Mesud’un tasviri yapılmış. Ayrıca yine kilise duvarına “Yüceler Yücesi” yazarak sultana duydukları minneti ifade etmişler.

Vadideki kiliselerden Karanlık Kilise için yaşadıklarımızı paylaşayım. Vadiye indiğinizde kiliselere gidebilmeniz için hangi yolu takip etmeniz gerektiğini gösteren tabelalar var. Bunların içerisinde Karanlık Kilise’yi seçtik ve başladık yürümeye. Serdar önde gidiyor, ben yorulduğum için biraz arkadan geliyorum. Bir de ne göreyim arkamda bir kedi var ve bizi takip ediyor. Böyle söylediğime bakmayın, aslında hayvanları çok severim; ama uzaktan

Uzaktan ne güzel kedi, ne güzel mecik (koyun), ne güzel möcük (inek) diye severim hayvanları. Ama yaklaştıklarında onlara dokunamam, sevemem mesela. Siyah beyaz kedimiz bana çok yakın olduğu için ve beni yol boyu beni takip ettiği için tedirgin olmaya başladım. Birkaç kez de çığlık attım; çünkü ben aramızdaki mesafeyi açmaya çalıştıkça o koşup beni yetişiyor

Durumu Serdar’da görünce, Serdar “Ben arkada yürüyeyim.” dedi. Neyse ben öne geçtim. Ama bizim kedi yine benim yanıma geliyor, bana değecek kadar yakınımda yürüyor sahibiymişim gibi Kedi beni sevdi anlaşılan dedik ve Karanlık Kilise‘ye kadar kedinin önderliğinde gittik. O da bize kilisenin önündeki kayada poz verdi. Teşekkür ettik ve geri döndük

Ihlara Vadisi’nde Yukarı Tırmanış

“Her inişin bir çıkışı vardır.” derler. Gerçekten de öyle Kolaylıkla indiğimiz o merdivenleri tırmanmak benim için biraz zor oldu. Kimi zaman nefes nefese kaldım, kimi zaman ağırlığıma kızdım. Derken güzel manzaraya baka baka yukarı çıktık ve iyi ki gelmişiz dedik Peristrema’ya…

Teşekkür

Ihlara Vadisi’ne gidebilmemi sağlayan Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’a planlamaları yaptığı ve iki günde gittiğimiz toplamda 1300 km’lik yol boyunca bıkmadan usanmadan arabayı kullandığı için çok teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gitmeden önce hakkında en ufak bilgiye sahip olmadığım şehir Aksaray‘ı, Kırıkkale’ye kıyasla daha çok beğendiğimiz doğrudur. Genellikle şehirler arasında kıyaslama yapmamaya çalışır; her şehrin mutlaka bilinmesi gereken hikayelere sahip gezilip görülmesi gereken yerlerinin olduğunu düşünürüm. Sanırım Kırıkkale’den 1 gün sonra Aksaray’a gitmemiz böyle bir kıyaslama yapmama neden oldu.

Kırıkkale’nin isim olarak ön plana çıkması, insanlar tarafından daha fazla bilinmesi, hatta Tıp Fakültesi’nin olması beklentilerimizi arttırmıştı. Ancak gördüğümüz kadarıyla Kırıkkale, bu şöhrete yaraşacak kadar gelişememiş. Kırıkkale’de çok kısa bir süre bulunduktan sonra gittiğimiz Aksaray, hem merkezi hem de çevresindeki Ihlara Vadisi, Bahattin Samanlığı gibi destinasyonlarıyla bizi kendine hayran bıraktırdı. Daha çok gezilip görülecek yerinin olduğunu gösterdi. Ancak şunu da ifade etmeliyim ki biz bu şehirlerde maksimum 2 saat bulunduk, gözlemlerimizde yanılmış olabiliriz. Yine de Aksaray’ı daha çok sevdiğimizi ifade etmek isterim

Aksaray’da Gezilecek Yerler

Aksaray, ilim adamlarının yaşadığı bir şehrimiz olması nedeniyle ülkemizde Evliyalar Şehri olarak bilinen birkaç ilden bir tanesi. İsmi Kapadokya kralı Archeleos’tan geliyor. Türkler Anadolu’ya geldikten sonra zaman içinde değişerek son halini almış. Ayrıca Türkler Anadolu’ya geldikten sonra burada yaptırılan Beyaz Saray’ın da isim son halini alırken etkili olabildiği düşünülmekte. Gelin bu şehri hep birlikte tekrar gezelim

Aksaray’ın Merkezinde Gezilecek Yerler

Ulu Cami

Bursa’nın Ulu Camisi meşhur aslında Anadolu’da pek çok ilde Ulu Cami bulunmakta. Bu camilere Beylikler Dönemi’nde, bulunduğu ilin en büyük ve en şatafatlı camisi olduğu için “ulu” ismi verilmiş. Hatta Aksaray’daki Ulu Cami, Karamanoğlu Mehmed Bey zamanında yapıldığı için Karamanoğlu Mehmed Bey Cami olarak da biliniyor. Dışı kesme taştan yapılmış, ortasında dikdörtgen formlu kapı bulunmakta. Öğle namazı saatlerinde camiyi ziyaret ettiğimiz için çok kalabalıktı ve namazını kılan amcalar akın akın camiden çıkıyordu, içini ziyaret edemedik. Ancak öğrendiğimiz kadarıyla Selçuklu mimarisinin özelliklerini taşıyan iç tasarımı ve ahşap minberiyle en az dış görünümü kadar gidenlerin beğenisini kazanıyormuş.

Saat Kulesi

Tarihi Hükümet Konağı’nın bulunduğu meydanda yer alan Saat Kulesi, önündeki “AKSARAY” yazısıyla hoş bir görüntü oluşturuyor. Fırsat ayağımıza kadar gelmişken, “AKSARAY” yazısının önünde fotoğraf çekildik. Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar da fotoğraf çekildi. Ama nasıl? Tabii ki üzerinde “Bize her yer Trabzon” yazan atkısıyla

Hacı Bektaş Kurşunlu Cami

Aksaray’ın merkezinde meydanda yer alan Kurşunlu Cami, Saat Kulesi‘nin hemen karşısında bulunmakta. Selçuklu Dönemi’nde yaptırıldığı bilinse de buradaki eski caminin yıkıldığı, Selçuklu mimarisine uygun olacak şekilde yeniden inşa edildiğini bilmek gerek.

Somuncu Baba Türbesi ve Cami

Aksaray’a geldiğimizde planlarımız arasında Somuncu Baba Türbesi ve Cami‘ne gitmek yoktu. Aksaray merkezde ilerlerken tabelası devamlı karşımıza çıktığı için ziyaret etmek istedik ve iyi ki gitmişiz dedik Ancak Aksaray’da gezilecek yerleri yazan ünlü sitelerde neden bahsedilmediğine bir anlam veremedik.

Somuncu Baba, eski din alimlerinden olup Hacı Bayram Veli Hazretleri gibi pek çok din aliminin de hocasıdır. Somuncu Baba olarak bilinmesinin nedeni Bursa’da yaşarken fırıncılık yapması, “Somunlar Müminler” diyerek ekmek dağıtması ve Bursa’daki Ulu Cami’nin inşaatında çalışan işçilere de somun ekmek vermesidir. Aksaray’da Somuncu Baba’ya ait yerleşkede cami, türbe, çilehane ve minyatür müzesi bulunmakta. Minyatür Müzesi‘nde Somuncu Baba’nın hayat hikayesi minik görsellerle anlatılmış, çok beğendik. Aksaray’a gitmişken mutlaka uğranması gereken yerlerden biri olduğunu düşünüyoruz.

Aksaray Seyir Terası

Somuncu Baba Türbesi’nden ayrıldıktan sonra hazır tabelasını görmüşken seyir terasına da çıkalım dedik. Aksaray’a kuşbakışı bakıp kadrajlarımıza aldık ve yolumuza devam ettik. Sizler dilerseniz restoranında oturup bir şeyler atıştırabilirsiniz.

Aksaray Müzesi

Aksaray Müzesi şu ana kadar gördüğüm şehir müzelerine göre farklı özellikleriyle dikkatimizi çekti. Farklılıktan kastımız aslında burasının Türkiye’nin ilk mumya bölümüne sahip müzesi olması. 10 insan 2 de kedi mumyası var. Burada öğrendiğimiz kadarıyla Aksaray ve çevresinde mumyalama çok eskilerden beri bilinen ve uygulanan bir sanatmış. Hatta Ihlara Vadisi‘ne Mumyalar Vadisi de deniliyormuş. Bu bölgede bulunan bazı mumyalar da Niğde Müzesi’nde sergileniyormuş. Mumya denilince akla Mısır gelse de, ülkemizde de mumya görebileceğimiz müzelerin olduğunu bilmek sevindirici. Bunun dışında müzenin Anadolu Selçuklu kümbetlerinden ve peribacalarından esinlenilerek oluşturulan dış mimarisi de oldukça ilgi çekici. Arkeolojik kazılarda bulunan eserler artık pek çok şehir müzesinde bulunduğu için ilgimizi çekmiyor galiba Bu güzel müzeye girişin ücretsiz olması da diğer bir artısı

Kültür Evi (Vali Konağı)

Yanı başından geçerken arabadan dışarı fırlayıp fotoğrafını çektiğim Kültür Evi‘nin keşke içine de girseydik diyorum şimdilerde. Bahçesiyle uyum içerisinde olan dış mimarisiyle beğenimizi kazandı. İçine girseydik, Aksaray’ın kültürüne dair bilgi dağarcığımızı genişletebilir, eski Aksaray evlerindeki yaşantılardan kesitler görebilirdik. Ancak dışının bile bu kadar güzel olduğunu bilmiyorduk, araba yolun kenarındaydı, vaktimiz yoktu.

Kapalı Çarşı

Meydana çok yakın konumda bulunan Kapalı Çarşı, alışveriş yapmak isteyenler için iyi bir yer olabilir. Vaktimiz sınırlı olduğu ve alışveriş amaçlı gelmediğimiz için çarşının içinde küçük bir yürüyüş yapmakla yetindik.

Kızıl Minare

Kırmızı tuğlalardan yapılması nedeniyle Kızıl Minare olarak adlandırılan Kızıl Minare’ye gittiğimizde restorasyon çalışmalarının yapıldığını gördük. Bu nedenle minarenin hemen yanı başında bulunan ve minareden yıllar sonra yapılan camiye girmedik. Sadece minareyi kadrajımıza aldık. Bu minareyle ilgili bahsetmediğim, ziyaret etmemizi gerektirecek bir özellik var elbet. Bu özellik, minarenin Melendiz Çayı’nın hemen kenarında yer alması ve bundan dolayı zemin kaygan olduğu için zaman içerisinde İtalya’daki Pisa Kulesi gibi eğrilmiş olması. Hatta bu özelliğinden dolayı bölgede Eğri Minare olarak da bilinmekteymiş. 800 yıldır ayakta kalması nedeniyle beğenimizi kazandı.

Perek Köşkü

Aksaray’ın ünlü ailelerinden Perek’lere ait olan bu köşk oldukça bakımsız ve yıkık dökük bir görünüme sahip olsa da Kızıl Minare‘ye çok yakın konumda, gitmişken 2 dakika yürüyerek ulaşabilirsiniz.

Aksaray’ın Çevresinde Gezilecek Yerler

Ihlara Vadisi

Ihlara Vadisi, Aksaray gezilecek yerler listesinde en üst sıralarda yer almakta. “Kapadokya’ya gelenler buraya uğramadan geri dönmemeli.” derler. Gez gez bitmez. Keşfetmek için bıkmadan sıkılmadan uzun yürüyüşler yapmak gerekir. Bu nedenle bu değerli vadinin hikayesini başka bir yazımızda sizlerle paylaştık, tıklayıp okuyabilirsiniz

Selime Katedrali ve Peribacaları

Aksaray’ın Selime kasabasında bulunan katedral ve peri bacalarını görebilmek için müze kartınızı göstermeniz yeterli. Burada çok sayıda yabancı turist görebilirsiniz. Kış mevsiminde gittiğimiz için turistlerin üzerindeki kıyafetlerden mevsimin azizliğine uğradıklarını fark ettik.

Burası Kapadokya’nın en büyük katedrali ve zamanında bölgenin din adamları buradan yetişmiş. İlk yüksek sesli ayin de yine burada yapılmış. Katedral 2 katlı ve kayalar oyularak oluşturulmuş. Hemen karşısında Selime Sultan’ın türbesi bulunmakta.

Bezirhane ve Ala Kilise

Bezirhane ve Ala Kilise yan yana bulunan kayalara oyulmuş iki yapı. Bezirhane‘de bezir yağı üretiminde kullanılan araç gereçler; Ala Kilise‘de ise freskler bulunmakta.

Belisırma

Melendiz Çayı’nın kenarında yer alan ve güzel manzarası nedeniyle Rumların peristirema (hoş manzara) dedikleri Belisırma köyünün manzarasını bizler de çok beğendik. Eski taş evler kavak ağaçlarıyla birlikte oldukça güzel bir görüntü oluşturmuş.

Bahattin Samanlığı

Belisırma köyünde yer alan Bahattin Samanlığı aslında samanlık değil, kavak ağaçlarının oluşturduğu bir orman. Kışın gittiğimiz için ağaçların üzerinde yaprak yoktu, çok renksiz saman gibiydi. Kışın gitmemiz neden buraya samanlık dediklerini daha iyi anlamamızı sağladı Tepeden samanlığa doğru bakıp bol bol fotoğraf çektik. Bu arada saman gibi dediysem beğenmediğimden değil, oldukça ilginç bir görünüm oluşturduğundan. Samanlığı kesinlikle beğendik.

Kızıl Kilise

Aksaray’ın Güzelyurt ilçesine bağlı Sivrihisar köyünde bulunan Kızıl Kilise konum olarak farklı bir yerde. Google maps’in önerisiyle takip ettiğimiz yol çamurlu ve riskliydi. Girdiğimiz yolun sonunda kiliseye var mı acaba diye düşünüyorduk. Hava da epey kararmıştı. Yine de devam ettik ve sonunda sisin arkasında kilisenin olduğunu fark ettik. Duvarları kırmızı kesme taştan yapılan bu Ermeni kilisesini kadraja alıp geri döndük. Geldiğimiz yol bir tek arabanın sığabileceği genişlikte olduğu için ve kiliseye ulaşımı sağlayan başka  bir yol bulunmadığı için arabayı geri döndürmede zorlandık. Onlarca manevra sonrasında geri dönüp yolumuza devam ettik.

Aksaray’da Ne Yenir?

Aksaray’da en hızlı ne atıştırabiliriz diye düşünürken meydandaki Ankara Döner’e girip birer dürüm ayran aldık. Tadı güzeldi. Aksaray‘ın hangi yiyecekleri meşhur diye soracak olursanız, bölgede hububat üretimi yaygın olduğu için buğday içeren yiyecekler ön planda diyebilirim. Bunu dışında Konya gibi etli ekmeğinin de meşhur olduğunu söylemeliyim.

Gezi Haritası

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ege Bölgesi’nde gezilecek yerler denildiğinde akla ilk gelen şehir İzmir olur. Ancak biz İzmir’i gezip görmüş, hatta burada ayak basılmadık yer bırakmamıştık. Dilerseniz sitedeki yazımızı okuyabilirsiniz. Manisa, Kütahya, Uşak, Afyon gibi illerimiz Ege Bölgesi’nde yer almasına rağmen belki de denize kıyısı olmadığı için gezilecek şehirler anlamında geri planda kalıyordu. Arkadaş ortamımızda bile bu illerle ilgili gezi planımız konuşulurken, hiç kimsenin geziye eşlik etme konusunda olumlu düşünceler içerisinde olmadığını görüyorduk. Ancak bizler bütün şehirlerimizin mutlaka görülmeye değecek yerlerinin olduğunu biliyorduk ve buna hayatımızda bir kez de olsa tanıklık etmek istiyorduk. Derken telefonumuza gelen bir mesajla bu dileğimizin gerçekleşme ihtimalinin olabileceğini anladık. Mesajda Manisa’da mesleğimiz açısından önemli bir konuda 1 günlük kurs düzenleneceği yazıyordu ve kurs cuma günüydü. Hafta sonuyla birleştirirsek bu illerin hepsini görebilirdik. Hemen Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’la birlikte kursa katılmak için gönüllü olduk. Daha önce İzmir’de de bize eşlik eden arkadaşımız Ayşen de meğer Denizli’den kursa katılmak için Manisa’ya geliyormuş. Çok sevindik, tabii ki gezi ekibimize onu da aldık.

Manisa’da Nerede Kaldık?

Kursun düzenlendiği yere yakın olması nedeniyle konaklama tercihimiz Manisa Öğretmenevi‘nden yana oldu. Ayrıca şehirde konaklamak için fiyat olarak en uygun yerdi ve temizdi. Sadece kahvaltısı biraz vasattı. Yalnız 2. gece için yerleri olmadığı için Serdar’ın Hotel Arma‘da konaklaması gerekti. Serdar’dan aldığım bilgilere göre kahvaltı ve hizmet anlayışları gayet iyiymiş. Ancak yaşadığımız bir olumsuzluğu aktarayım. Otel ana yol üzerindeydi ve otelin kendisine ait bir otoparkı yoktu. Otel görevlileri vale hizmeti vererek herhangi extra ücret talep etmeksizin aracımızı en yakın otoparka park ettiler. Biz istediğimizde de otelin önüne getirdiler. Buraya kadar her şey güzel olsa da sanırım otel görevlileri kiraladığımız aracın arkasını hafif de olsa bir yere sürtmüşler. Bu durum bizi oldukça endişelendirdi; çünkü araba kiraladığımız Garenta şirketi bizden bunun için extra ücret talep edebilirdi. Allah’tan korkulan olmadı ve Garenta yetkilileri ufak tefek çizikleri kendi yöntemleriyle yok ettiklerini söylediler de extra ücret ödemeden yırttık. Teşekkürler Garenta…

Manisa’da Ne Yenir? Ne Satın Alınır?

Manisa’da gezilecek yerleri anlatmadan önce ne yediğimizden bahsedelim. Buranın en meşhur yemeği Manisa kebabı. Yoğurtlu pidelerin üzerinde yer alan tereyağ ve salça soslu köftelerden oluşan Manisa kebabını biz çok beğendik. Mekan olarak tercihimizi Şehzadeler Manisa Kebap Salonu’ndan yana kullandık. Burada kebaplarımızı yedikten sonra, üzeri tahinli Hasan Paşa tatlılarımızı da afiyetle yedik.

Manisa’ya gitmeden önceki araştırmalarımda cilveli kahveyi içmeden dönmemem gerektiğim anlaşılıyordu. Kahvenin üzerine çifte kavrulmuş öğütülmüş badem koyuyorlar. Yeni Han’da tadına bakalım dedik; ama bizim damak tadımıza uygun olduğu söylenemez Yeni Han’ın bizim için tek artısı sadece kahve içip çıkacağız diye düşünürken otantik ve tarihi bir ortamda canlı müzik eşliğinde kahvelerimizi yudumlamak oldu.

Manisa’nın neyi meşhur denildiğinde belki de aklımıza ilk gelmesi gereken mesir macunudur. Bu nedenle Trabzon’a dönmeden önce gördüğümüz ilk dükkandan mesir macunu satın aldık. Yavuz Sultan Selim’in eşi Ayşe Hafsa Sultan’ın tedavisi için dönemin ünlü hekimi Merkez Efendi tarafından yapılan ve içerisinde 41 çeşit baharat bulunan bu macunun her derde deva olduğu söyleniyor. Her yıl 15 Nisan’da kutlanan Mesir Macunu Festivali’nde ise Sultan Cami’nin minaresinden bir gelenek olarak yaklaşık 500 yıldır halka ücretsiz olarak dağıtılıyormuş.

Manisa’nın Merkezinde Gezilecek Yerler

Camiler

Manisa’da en çok bilinen camiler Sultan Cami, Muradiye Cami, Ulu Cami, İvaz Paşa Cami’leridir. Sultan Cami, Kanuni Sultan Süleyman tarafından Mimar Acem Ali’ye yaptırılmıştır. Mesir macununun dağıtıldığı cami olması nedeniyle halk arasında Mesir Cami olarak da bilinmektedir.

Muradiye Cami ise III. Murat adına yaptırılan bir cami olup projesi Mimar Sinan’a aittir, hatta cami avlusunda Mimar Sinan’ın büstü bulunmaktadır. Projesini Mimar Sinan’ın hazırlamasından olacak, tüm ihtişamıyla merkezdeki camiler içerisinde önemli bir yere sahip olduğunu ifade etmeliyim. Mimari özellikler açısından benim en çok etkilendiğim cami oldu.

Ulu Cami, sadece Manisa’da değil; Bursa, Erzurum, Sivas, Kütahya, Mardin gibi illerimizde toplam 118 tanedir. Türkiye’nin pek çok ilinde bulunan Ulu Cami’lerin yapılış tarihi Beylikler dönemine dayanmaktadır. Bu camiler beyliklerin bulunduğu bölgede bilinen en büyük cami olarak yaptırılmıştır. Manisa’daki Ulu Cami, Spil Dağı’nın eteklerinde yer almakta; ancak günümüze dek pek iyi korunamadığı dikkat çekmektedir. Ayrıca çevresindeki çarpık kentleşmenin ürünü evler, böylesine önemli bir camiyi kapatmakta. Bölgede başlatılan kamulaştırma çalışmaları geleceğe umut vermekte.

Müzeler

Manisa ve çevresinde pek çok müze olsa da bizim en çok sevdiğimiz, ilgiyle gezdiğimiz aslında tek gezdiğimiz müze Tıp Tarihi Müzesi oldu. Bu müzenin en önemli özelliği gece 10’a kadar açık olması. Şehir merkezini ancak kurs çıkışı akşam saatlerinde gezebildiğimiz için hava kararmadan müzeye yetişemeyecektik. Diğer müzelerin aksine bu müzenin geç saatlere kadar açık olması bizi epey şaşırttı.

Müzenin Hafsa Sultan Şifahanesi‘nin içine kurulması çok güzel düşünülmüş. Şehrin kimliği niteliğindeki bu değerli şifahanenin hayata kazandırılması memnuniyet verici. Müzenin içerisinde sağlık alanında kullanılan eski aletler sergilenmekte, ayrıca eski dönemlerde hastalıkların nasıl tedavi edildiği maketlerle gösterilmektedir. Maketler canlı  gibi ve girişimsel işlemler canlandırılırken gerçeğe yakın olması için özen gösterildiği çok belli, çok beğendik.

Atatürk Kent Parkı

Atatürk Kent Parkı, lale zamanı gidildiğinde oldukça güzel görüntülere ev sahipliği yapıyormuş. Bizim gittiğimiz Nisan ayında laleler yeni yeni açmaya başlamıştı. Bu güzel görüntülere birazcık da olsa tanıklık edebildik. Parkta bahçe peyzajının yanı sıra çocuklar için oyun ve eğlence alanları da oluşturulmuş. Kurs çıkışı ilk gittiğimiz yer olması nedeniyle gidilecek çok yer vardı. Bu nedenle burada kısa bir süre kaldıktan sonra fotoğraf çekilip hemen ayrıldık.

Niobe Ağlayan Kaya

Spil Dağı’nın eteklerinde yer alan Niobe Ağlayan Kaya‘nın eski çağlara dayanan bir hikayesi var. Niobe, 12 çocuğu olan bir annedir. Her yerde çocuklarını anlatmakta ve çocuk sayısıyla övünmektedir. Ancak bu nispet yapar tarzdaki davranışlarının ucu tanrıça Leto’ya kadar dayanınca çocuklarının sonu gelmiştir. Leto’nun 2 tane çocuğunun olması ve bunun Niobe tarafından alay konusu haline gelmesi nedeniyle tanrıçanın emriyle Leto’nun 2 çocuğu, Niobe’nin 12 çocuğunu öldürmüş; bu olay üzerine Niobe taş kesilmiştir. Bu efsaneye göre Ağlayan Kaya’da insan başı silüeti olduğuna ve bu insan başının da Niobe’ye ait olduğuna inanılıyor. Zaman zaman kayadan göz yaşı aktığını iddia edenler olsa da biz böyle bir duruma tanıklık etmedik.

Spil Dağı

Bursa’nın Uludağ’ı varsa Manisa’nın da Spil Dağı var. Şehrin güneyini çevreleyen Spil Dağı, 1513 metrelik yükseltisiyle sizlere Manisa’yı tepeden görme olanağı sunuyor. Dağa tırmanırken seyir teraslarında durup şehri seyredebiliyorsunuz. Ancak oldukça virajlı olan yollar nedeniyle aralıklı olarak durup mis gibi bol oksijenli temiz havayı tenefüs edip yola öyle devam ederseniz mide bulantısı yaşamadan dağın keyfini çıkartmanız mümkün olacaktır

Manisa’nın Çevresinde Gezilecek Yerler

Sardes Antik Kenti

Sardes Antik Kenti, dünyada madeni paranın yani sikkenin ilk kez basılıp kullanıldığı şehir olması, Lidya Krallığı’nın burada kurulması ve dünyanın en ünlü zenginlerden Karun’un (Kroisos) burada doğması nedeniyle antik kentler içerisinde büyük öneme sahip. Ayrıca görkemli savunma duvarları ve oldukça düzenli şehir planlamasıyla dikkat çekici bir kent olduğunu söylemeliyim.

Artemis Tapınağı

Tanrıça Artemis adına yapılan ve Anadolu’da yer alan 7 tapınaktan biri olan Artemis Tapınağı’nın tarihi, Helenistik Dönem’e kadar uzanmaktadır. Deprem vb. nedenlerle bir hayli zarar görmüş ve bakımsız bırakılmış olsa da Sardes Antik Kenti’ne kadar gitmişken kentin çok yakınındaki bu tapınağı görmeden yola devam etmek olmazdı. Ayrıca dev kolonların arasında yürürken cüssemiz kısacık kalsa da bizim için keyif verici bir aktivite olduğunu söylemeliyim

Kurşunlu Şelalesi ve Kaplıcaları

Kurşunlu Şelalesi denilince akla Antalya gelse de Manisa’nın Salihli ilçesinde de birkaç katman halinde Kurşunlu Şelale‘lerinin olduğunu bu gezimiz sayesinde öğrenmiş olduk. Kaplıcaları deneyimlemesek de, şelale ve çevresi bu bölgede yaşayanların hafta sonu piknikleri için vazgeçilmez yerlerden biri gibi gözüküyordu.

Kula Peri Bacaları (Kuladokya)

Herkes Kapadokya’daki peri bacalarını görmek için can atarken, peri bacalarını görme konusunda benim ilk deneyimim Kuladokya ile oldu. Kula’daki peri bacaları Kapadokya’dakilere benzediği için bölgede Kuladokya olarak biliniyormuş. Benim hayatımda ilk olmasının payı büyük olacak, buradaki peri bacalarını çok beğendim Karadeniz’den oldukça farklı yüzey şekilleri, epey ilgimi çekti.  Burada uzun süre kalıp hayran hayran peri bacalarına bakabilirdim. Ancak güneşi batırmadan Tarihi Kula Evleri’ni görmek istediğimiz için peri bacaları çevresinde kısa bir yürüyüş sonrası hemen ayrılmamız gerekti.

Tarihi Kula Evleri

Kula’da insanlara zamanda yolculuk yapıyormuş hissi veren evler ile her an sanki karşınıza Alaaddin çıkacakmış gibi hissettiren sokaklar bulunmakta. Burada yer alan evlerde kullanılan farklı ahşap ve taş mimari işçilikleri ile Türk – Rum evlerinin bir arada bulunması oldukça dikkat çekici.

Birgi

Birgi her ne kadar İzmir’e bağlı olsa da Manisa’ya kadar gitmişken ve Birgi’nin bu kadar yakınındayken ziyaret etmek istedik. Burada bulunan eski konakların yer aldığı Arnavut kaldırımlı taş sokaklarda yürümek oldukça keyif vericiydi. Konaklardan en meşhuru Çakırağa Konağı olsa da uzun zamandır süren restorasyon çalışmaları nedeniyle kapalıydı, ziyaret edemedik. Etraftaki konakları ve konakların taş duvarlarından sarkan güzelim çiçekleri seyretmenin yanı sıra Birgi’nin ana caddesi üzerinde olan Aydınoğlu Mehmet Bey Cami, Türbesi ve Dervişağa Cami’ni ziyaret ettik.

Buldan

Buldan her ne kadar Denizli’ye bağlı olsa da Birgi gibi Buldan’ın da meşhur evlerini pas geçmek olmazdı. Öncelikli hedefimiz Buldan’ın meşhur sarı ve mavi renklere boyanmış evlerin yer aldığı sokağı görmek olsa da ana caddenin kenarındaki Belediye El Sanatları Müzesi’ni ziyaret ettik. Burada dokuma tezgahı ve el sanatlarıyla ilgili eserleri gözlemledikten sonra meşhur evlere doğru yol aldık. Evlerin dış boyasındaki sarı ve mavi renkler her ne kadar Fenerbahçe’yi hatırlatsa da bu evlerin bulunduğu sokağı çok sevdik

Teşekkür

Manisa gezimizde eşlik eden arkadaşlarım Serdar ve Ayşen’e çok teşekkür ederim. Manisa gezimizde gittiğimiz yerlerin haritasını aşağıya bırakıyorum.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Bu yılın gezi anlamında bana en önemli katkısı yayla sevgisi oldu. Daha önceki yazılarımda da belirttiğim üzere pek yayla seven bir insan değildim. Ancak Kadıralak Yaylası ile başlayan yayla gezilerimiz sayesinde bana yeni rotalar da çıkmış oldu.

Bu yılın diğer bir artısı da, UNESCO Türkiye Dünya Mirası Listesi’ni tamamlamam oldu.

O zaman, geçen yıl gibi yurt içi gezileriyle dolu kronolojik 2018 gezi listemi sunayım

1- Asmasu Şelalesi – Trabzon (21 Ocak): Yılın ilk gezisini, memleketimde daha önce görmemiş olduğum Asmasu Şelalesi’ne yaptım. Görmekten öte adını bile duymamış olduğum Asmasu Şelalesi, karlar altında güzel manzaralar sergilemişti.

2- Çağlayan ve Manle Şelaleleri – Rize (3 Şubat): Artık şelale sevgimi anlatmama gerek duymuyorum Rize’de bulunan birçok şelaleden sonra listeye yenilerini ekledim.

3- Çorum – Yozgat – Sivas (2-3 Mart): Hiç hayal etmesem de yılın ilk uzun yolculuğunu Hattuşa’ya doğru yaptım. UNESCO listesindeki ören yerini, Yozgat’ı ve üniversiteyi okuduğum şehir Sivas’ı bu hafta sonunda gezme fırsatı buldum.

4- Kars (17-18 Mart): Bu geziden 5 ay önce Kars’ı görmüş ve uzun süre yolum düşmez demiştim. Ancak Çıldır Gölü’nü donmuş halde görme ve Doğu Ekspresi‘ni deneme fikri beni yine Kars yollarında bulmamı sağladı.

5- Kadıralak Yaylası – Trabzon (31 Mart): Genelde Nisan ayının son ayında çıkan ve sadece 2 hafta toprakta kalan mavi yıldız çiçekleri ile ünlü bu yayla Trabzon’un Tonya ilçesinde yer almakta. Çiçekler bu yıl erken açınca Mart ayının son gününde kendimizi yaylada bulduk Kadıralak yazısı için tıklayın.

6- Manisa – Kütahya – Uşak – Afyon (5-8 Nisan): Manisa’daki günübirlik kursu fırsata çevirerek Manisa’yı ve çevre illeri gezebildim. Kütahya’daki Aizanoi Antik Kenti en fazla merak ettiklerim arasındaydı.

7- Kıbrıs (21-23 Nisan): Liseden arkadaşım Ahmet’in Kıbrıs’ta askerlik yapmasını fırsat bilerek diğer lise arkadaşlarım Samet ve Burak ile yavru vatanı fethettik. Belki de bu yıl için bana en sürpriz olan gezi oldu Kıbrıs yazılarım için tıklayın.

8- Pokut Yaylası – Rize (1 Mayıs): Kadıralak Yaylası’ndan sonra hızımızı alamayarak yayla gezilerine başladık. Neredeyse buraya giden herkesin aynı açıdan çektiği fotoğraf benim de karelerimde yer aldı. Pokut Yaylası yazısı için tıklayın.

9- Gito ve Badara Yaylaları – Rize (20 Mayıs): Yayla sevgisi dur durak bilmiyordu Salıncağıyla meşhur Gito Yaylası ve Ege’nin Hamsisi dizisinde de kendine yer alan Badara Yaylası yeni kurbanlarımız oldu. Gito ve Badara Yaylaları yazısı için tıklayın.

10- Huser ve Avusor Yaylası – Rize (23 Haziran): Henüz popüler olmasalar da yakın zamanda ziyaretçi dolacağını düşündüğüm bu iki yayla da bizi bizden almıştı Huser Yaylası’nda gün batımı, Avusor’da ise dağ tepe aşarak ulaştığımız göl görülmeye değer. Huser Yaylası yazısı için tık, Avusor Yaylası için tık tık

11- Gümüşhane (24 Haziran): Daha önce defalarca gitsem de adam akıllı gezmediğim komşu şehrimizi de aradan çıkardım. Gümüşhane yazısı için tıklayın.

12- Rize – Artvin (7-8 Temmuz): Trabzon – Artvin tarafına birkaç kez seyahat etmiş olsam da, daha önce gitmediğim Kenan Amca’nın çaylığı, Hacı Mehmet Şelalesi, Deliklikaya Şelalesi, Balık Gölü ve bizi büyüleyen Maral Şelalesi gibi yerleri görme şansı buldum. Yazılar için üzerlerine tıklayın

13- Elevit – Trovit Yaylası (4 Ağustos): Yılın son yayla gezisini Çamlıhemşin’in yerlilerinin “en güzel yayla” olarak nitelendirdiği Elevit ve yakınlarındaki Trovit Yaylaları’na yaptık. Elevit Yaylası yazısı için tıklayın.

14- Trakya – Çanakkale (18-26 Ağustos): Kurban Bayramı’nı fırsat bilerek çok merak ettiğim Trakya’yı gezdim. Bu bölgedeki Tekirdağ, Kırklareli ve Edirne‘yi hakkıyla gezdikten sonra dönüş yolunu biraz uzatarak Bursa Cumalıkızık Köyü, Eskişehir Sazova Parkı, Konya Kelebekler Müzesi, Karaman, Mersin Mut Yerköprü Şelalesi, Adana Gülek Kalesi ve UNESCO’mun son hedefi Çatalhöyük‘ü de gezilenler listesine ekledim.

15- Ankara – Kayseri – İstanbul (19-27 Aralık): 2018’e veda etmeye hazırlanırken, tez sonrası yıllık iznimi kullanarak mini bir Türkiye turu yaptım. Ankara‘dan başlayarak Kırıkkale, Kırşehir, Aksaray ve Kapadokya‘yı gezdikten sonra Kayseri‘de 2 gün geçirip, sevemediğim ancak tam anlamıyla da gezmediğim İstanbul‘da 4 gün geçirdim.

Her ne kadar bu yılki gezilerim beni tatmin etmese de, yeni yerler görmek her seferinde beni mutlu etmiştir. Her zaman dediğim gibi “gezmek güzel şey”.

Umarım 2019 sağlık, mutluluk ve huzurun yanında bolca geziyi de beraberinde getirir…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Merhaba arkadaşlar. Ben Özgün. Uzun süreden sonra yeni bir yazıyla buradayım. Geçtiğimiz ay Doğadayız Fethiye paketiyle yapmış bulunduğum 1 haftalık ekstrem aktivite tatilinden bahsetmek istiyorum size. Bu yazı, tatili benim nasıl geçirdiğimden çok etkinliklerin içeriği ve detaylarıyla ilgili olacak. Benim öncesinde bilseydim şunu şöyle yapardım bunu böyle yapmazdım tarzında bireysel yaşadığım pişmanlıkları ve paketin hoşuma giden gitmeyen yanlarını anlatacağım.

Başlamadan önce şunu belirteyim. Etkinliklerin sıralaması herkeste farklı olabilir. Haftadan haftaya, hatta aynı hafta içinde grup ikiye bölündüğünden gruptan gruba değişkenlik gösterebilir. Yani ilk etkinlik bu, son etkinlik şu, ben bunları yapmam zaten, geç giriş yapayım, erken çıkış yapayım diye planlarken pişman olabilirsiniz.

Cumartesi gecesi Doğadayız’ın anlaşmalı olduğu Seden Otel’e girişimizi yaptık. Otel ortalama bir otel. Çalışanlar güzelyüzlü ve kibar. İstekleriniz konusunda ellerinden geleni yapmaya çalışıyorlar. Ama bu tarz bir tatil için otelden beklentileriniz çok olmasın. Size bir kart veriliyor ve hafta boyunca harcamalarınızı bu kartla yapıyorsunuz. Yemek saatleri içinde yemek ve alkolsüz içecekler hariç diğer şeyler için bu kartı kullanıyorsunuz. Haftanın sonunda karttaki borcu nakit ödeyerek kapatıyorsunuz. Odanızdaki havlunuz, yatak takımınız sizin için hazırlanıyor ve 1 hafta sonra siz ayrılırken değiştiriliyor. Yani ekstrem bir durum olmadıkça bunlar değiştirilmeyeceğinden havlunuzu duş sonrası oraya buraya fırlatmayın. Nevresimlerinize iyi bakın. Onlara mahkumsunuz. Odalarda klima var ve çalışıyor. Dolabınızın içinde değerli eşyalarınız için kasa da mevcut. Eğer arkadaşınızla geliyorsanız iki kişilik odada kalma ihtimaliniz yüksek. Ama tekseniz muhtemelen sizin gibi tek olanlarla 2 kişiden bozma 3 kişilik odalara sıkış tepiş yerleştirileceksiniz. Yataklarınız neredeyse birleşik şekilde duracak, haberiniz olsun. Tanımadığınız insanlarla, her ne kadar kısa sürede kaynaşacak olsanız da, koyun koyuna yatacaksınız. Bundan rahatsız olurum diyorsanız arkadaşınızla gidin.

Neyse aktivitelere geçersek: Biz, toplam 80 kişi olarak ilk güne başladık. İlk günümüz 12 adalar tekne turu idi. Toplamda 3 veya 4 koyda duruldu. Her koyda yaklaşık yarım saat kadar duruluyor ve bu koylarda yüzebiliyorsunuz. Bunlardan biri olan ve belki de en güzeli olan Yassıcaada Koyu’nda tekneden inmeli bir duraklama yapılıyor ve o güzel koyun kumsalını gezme fırsatına erişmiş oluyorsunuz. Bugün için özellikle bilinmesi gereken bir durum yok. Mümkün olduğunca erkenden tekneye binip üst katta tentenin altından yer kapmaya bakın. Aksi takdirde koca bir günü güneşin altında ya da alt katta geçirmek zorunda kalabilirsiniz. Sabah ve akşam yemekleriniz otelinizde olacak. Öğle yemeğiniz ise teknede hazırlanıyor. Ana yemek olarak balık ve tavuk seçenekleriniz oluyor. Ayrıca salata, makarna, vs standı oluyor. Oradan kendinize uygun bir menü hazırlayabiliyorsunuz. İlk günün akşamı yemekten sonra otelin havuz kenarında bir bilgilendirme ve tanışma toplantısı oluyor ve burada haftanın geneliyle ilgili bilgi veriliyor. Devamında tanışma maksadıyla isimlerin hafızada kalmasını artırma üzerine oyunlar oynanıyor.

İkinci günümüz rafting günüydü. İkiye bölünmüş olan grup tekrar ikiye bölünüyor. Raftingçilerin yarısı sabah 7.45’te, diğer yarısı ise 11’de dalaman rafting alanına götürülüyor. Maksat grupların aktivite alanında çok beklemek zorunda kalmaması. İlk grup zaman kaybı olmasın diye rafting alanında kahvaltı etmek zorunda kalıyor. Ancak oradaki kahvaltı çok kötü. Sonraki gruplar için ilk grup da kahvaltıyı otelde yapıp çıksın yola diye fikrimizi belirttik. Ne kadar dikkate alırlar bilemiyorum. Yaklaşık 2, 2,5 saatlik uzun bir yolculuk bekliyor sizi. Yorucu bir yolculuk. Rafting alanında kahvaltı ettikten sonra önce kask ve yelekler dağıtılıyor ve dalaman çayına gitmek üzere servislere bindiriliyorsunuz. Bu sefer yarım saatlik bir yolculuk başlıyor. Çayın kenarında bilgilendirme toplantısı yapılıyor ve raftinge başlıyorsunuz. Uzun, keyifli bir rafting bekliyor demek isterdim ancak 4-5 bot yola çıktığınız için dakikada bir bekleme noktalarında beklemek zorunda kalıyorsunuz. Bu beklemeler kısa da değil üstelik. Bayaa bayaa kenara park ediyorsunuz. Yani bir bot geçiyor kenarda bekliyor, hepsi geçince devam ediliyor. Sürekli hızınız kesildiğinden aldığınız keyif de yüksek oranda düşüyor. Ayrıca botların sağlam olduğundan emin olun, bazı botlar ciddi anlamda hasarlı parçalanmış durumda. Bizim binmiş olduğumuz botun altı yırtıktı mesela ve botun içine çökmen gerektiğinde alttan çıkma ya da sığ noktalarda kayaya sürtme ihtimalin artıyordu. Çok sık bekleme yapıldığından, gidilen rota da çok kısa olduğundan, ki bu kısa rotanın da belki yarısı neredeyse durgun su olduğundan, rafting etkinliğinin başındaki çalışanlar fazlasıyla asabi olduğundan bizim haftada 4 gruptan sadece 1 grup tam anlamıyla keyif alabildi, gerisi için çok da hoş olmayan bir gündü. Eğer ilk raftinginiz bu olacaksa rafting bu etkinlikle kafanızda yer etmesin derim. Silip atmadan önce mutlaka bir kez daha daha profesyonel ekiplerin elinden deneyin. Bugün içinde özellikle bilinmesi gereken bir durum yok. Akşamında gece klubü etkinliği var. Eğer sözsüz dumtıs dumtıs club müziklerinden hoşlanıyorsanız deneyebilirsiniz. Ama güzel canlı müzik eşliğinde içkimin tadını çıkarayım kafasındaysanız bunu ve devamındaki 2 gece kulübü etkinliğini de unutabilirsiniz.

Üçüncü günümüz yamaç paraşütü. Bu etkinlik toplamda 1 saatlik bir aktivite olduğundan 5 erli gruplara ayrılıyorsunuz ve yaklaşık saatte 1 otelden servisle dağa çıkarılıyorsunuz. Gün boş kalmasın diye de başka etkinlikler öneriliyor size. Bunlar at safari, macera park ve atv safari. At safari 50 tl idi yanılmıyorsam. Macera park 100 tl, atv safari ise 80 tl. Bence üçüne de gidilmez. Ama illa birine gideyim derseniz macera park en mantıklısı. En azından çok tercih edilmediğinden alan size kalıyor ve parkuru da fena değilmiş. Gidenler eğlenmiş. O kadar para eder mi bilmem.

Ben atv safariye gittim. Bu kadar rezil bir işletme görmedim. Vaadedilenle verilen hizmet arasındaki fark dağlar kadar. Altımıza verilen atvler milattan öncesinden kalma. Sürekli bozulup duruyor. Doğal bir atv rotası oluşturulamamış. Saçma sapan şebekliklerle off road havası verilmeye çalışıyor. Sizi durdurup kafanızdan aşağı su döküyorlar vs. Sürekli birilerinin atv si bozulduğu için ekip de durmak zorunda kalıyor ve sürekli bir bekleme haliyle sıkılıyorsunuz. Konvoy halinde tın tın tın gidiyorsunuz. Öyle arkadaşımla kendimizi dağlara vuracağız, dere tepe çamur toprak gezeceğiz falan yok. Tam anlamıyla rezillikti. Size iki saat vaadediliyor ama rafting gibi beklemeler yüzünden aslında toplamda yarım saat sürüyor sürmüyor. Ben atv bozulduğunda yeni atv bulamadıklarından adamların aracında beklemek zorunda kaldım. Neyseki paramı geri aldım. Ama öyle ya da böyle atvlerinin üzerinde kalabilen ve aynı rezilliği yaşayanlar paralarıyla rezil olduklarıyla kaldılar. Ayrıca buraya ilk geldiğinizde sizi bir süre bekletmeye oyalamaya çalışıyorlar ki oradaki derme çatma tesisimsi yerde bir şeyler alırsınız belki. Kanmayın herkes birlik olsun hızlıca başlatın turu. Ayrıca yüzünüz gözünüz toz olacağından yanınıza yüzünüzü kapayacak bandana ve gözünüzü koruyacak geniş ve tozlanmasına üzülmeyeceğiniz bir gözlük alabilirsiniz. Orada 10 tl lik bandanayı 25 tlye size kitliyorlar. Yine dandik bir gözlüğü de 10 tl ye alabiliyorsunuz. Bunlara para vermek istemiyorum diyorsanız hazırlıklı gidin. Ki beni dinleyin gitmeyin. Yaşadıklarımızdan sonra uyarmamıza rağmen ikinci gruba da aynı şekilde davranmışlar.

Neyseki devamındaki yamaç paraşütü etkinliği önceki rezilliği unutturdu. Harika bir deneyimdi. Bütün hocalar deneyimli donanımlı hoşsohbet insanlardı. Size şehri, yamaç paraşüçülüğünü anlatırlarken zaman nasıl geçiyor anlamıyorsunuz. Yaklaşık yarım saat havada kalınıyor ve her anı ayrı bir keyif. Önce dağların üstünde tur atıyorsunuz, sonra ölüdenizin üstünde, sonra şehrin üstünde derken nasıl bitti anlamıyorsunuz. Gün doğumu ve batımına yakın saatler ayrı güzel. Denk gelirseniz şanslısınız. Bu etkinlikle ilgili bilinmesi gerekenler, yanınıza flashbellek ya da telefon alın foto videoları alabilmek için. Video fotolar için 150 tl istiyorlar ama kesinlikle değiyor. Adamlar o kadar çok müşteriyle uçmuşlar ki nereden nasıl foto çekilir çok iyi biliyorlar. Mutlaka aksiyonlu iniş istiyorum diyin arada size taklalar attırsın. Süreyi biraz kısaltıyor ama değiyor. Yanınızda kesinlikle gözlük getirin. Güneşten dolayı gözlerinizi açamazken manzaranın tadını çıkarmak zor. Fotoğraflar da güzel çıkmıyor. Bu akşamın etkinliği ise paintball idi ama sanırım diğer sonradan ekleme etkinliklerin neden olduğu fiyaskodan sonra kimse gitmek istemeyince iptal oldu.

Dördüncü gün boş gündü. Bugüne 100 tllik Ören Kanyonu gezisi öneriyorlar. Haftanın başında yazılıp parasını ödememiş olsam belki de gitmezdim ama iyi ki de gitmişim. Kesinlikle katılmalısınız. Harika bir kanyondu. Koca gün sürdü ve doyamadık diyebilirim. En sonundaki mağara konusunda beklentilerinizi düşürün ama çünkü epey kısa bir doğal tünelden ibaret şeklinde özetlenebilir. Yine de en keyifli günlerden biriydi. Bol bol suların içinde, doğanın içinde gezdiğiniz, ara ara yüzdüğünüz bir gün. Su o kadar soğuk ki o kadar uzun süre o suların içinde gezip yüzüp nasıl hasta olmadık hala soru işareti. En sonda mağaranın başından kendini akıntıya bırakıp da sonundan çıkmak da ayrı bir keyifti.

Öğle yemeğini hayli geç yiyorsunuz ama hiç aramıyorsunuz da. Kanyonun girişindeki tesiste dönüşte yiyorsunuz. Balık, yanında salata ve içecek mevcut. Dere kenarında günün yorgunluğunun üzerine iyi geliyor. Akşamında ise Türk gecesi var. Akşam yemeği olarak da mangal yapılıyor. Hafif komedyen takılan, kendisinden beklenmeyecek bir ses güzelliğine sahip bir arkadaş gelip siz yemeklerinizi yerken canlı müzik yapıyor. Sesi dediğim gibi çok güzel ve en bilinen, en sevilen şarkılardan ortaya güzel bir şeyler çıkartıyor. Devamında ise dansöz geliyor ve ortam yavaş yavaş gevşemeye başlıyor. Dansöz gittikten hemen sonra başlayan erik dalıyla yok ben hiç oynayamam ki diyen herkesi havuz başında döktürürken izleyebilirsiniz. En kaynaşmalı gecelerdendi. Keyif aldığım tek gece etkinliğiydi.

Beşinci gün bungee jumping günü. Aslında bir sürü şey yapılıyor ama kilit etkinlik o tabii ki. Sabah erkenden safari jeeplerinin kasalarına binip yola çıkıyoruz. Yolda bir tesiste herkes su tabancası alıyor. Fiyatları 15 ve 25 tl. İki kalite var. İkisi de o parayı etmeyecek dandik tabancalar. 15tllik iki sıkmaya elinizde kalıyor. Diğeri daha dayanıklı ama o da 25 tl etmez. Şırınga mekanizmasıyla çalışan köpükten çubuklar düşünün artık. Otelin yakınlarındaki meydanlarda aynısını ucuza bulmak mümkünmüş. Menzili uzun kovadan su çekip fışkırtabileceğiniz güzel bir su tabancanız varsa yanınızda olsun. Yoksa alırsınız artık. Neyse sonrasında Saklıkent’e kadar jeepler arası su savaşı oluyor. Ama trafikte ilerlendiğinden çok sık yan yana gelinemiyor. Anca öndekiler arkadakileri ıslatıyor, arkadakiler de öne sıktıklarının kendilerini ıslatmasıyla yetinmek zorunda kalıyor. Pek atraksiyonlu bir şey canlanmasın kafanızda yani. Tabancayı kullanmaya pek fırsat olmuyor. Ama eğleniyorsunuz bir şekilde. Epey de ıslanıyorsunuz her şeye rağmen.

Neyse bungee alanına varılınca kilolara göre gruplara ayrılınıyor. En kilolular yani 80-100 arası ilk atlıyor. 100 üstü olanlar maalesef atlayamıyor. Aralara alınan dışarıdan müşterilerle de bu sıra iyice uzuyor ve saatler alıyor. O sırada bungee alanının etrafında serbest zaman veriliyor. İsteyen havuzda yüzüyor ki herkes girdiği için çok kirli. İsteyen yandaki çaya giriyor. Biz aktivite yapanları izlerken kendi aramızda muhabbet etmekle yetindik ama çaya girenler gayet memnundular. Orada da su savaşına devam edip ve ringo rafting yapanları ıslatıp eğlendiler. Bungee sırası bayaa uzun sürdüğünden arada alanda öğle yemeklerimizi de parça parça yedik.

Ben ilk atlayanlardandım. 55 mt yükseklikten atladık. Bir anda başladı ve bitiverdi. Keşke beynimde tekrar tekrar oynatabilseydim o kısacık anı. Sonradan 75tl verip aldığım foto ve videolarla dolaylı da olsa tekrar yaşama fırsatı buldum ama ben bu etkinliğe doyamadım diyebilirim. Kesinlikle korkmayın, bu hissi kolay kolay yaşayamayacağınızı unutmayın, bir süreliğine beyninizi kapatın ve atlayın. İnanın pişman olmayacaksınız.

Devamında Saklıkent‘e gidildi. Ama sadece giriş kısmı görülüp güzelim koca kanyon gezilmeden dönüldü. O kadar insan boş boş bungee sırası bekleyeceğimize yine ikiye bölünüp yarımız bungee yaparken diğer yarımız Saklıkent’in tadını çıkarabilirdik ama tabii ki teklifimiz kabul görmedi. Bugünün tek fiyaskosu buydu. Ben önceden gezmiş olduğum için dert etmedim ama gayet mantıklı bir çözümü de varken uygulanmaması herkesin canını sıktı. Saklıkent’i de başka bir zaman detaylı gezersiniz artık. Saatler alacak bir kanyon o da ören gibi.

Devamında ringo rafting vardı ki asıl raftingten çok daha keyifliydi. Koca bir simidin ortasına oturuyorsunuz ve kendinizi çayın akıntısına bırakıyorsunuz. Simit çok çabuk döndüğü için kürek pek işe yaramıyor ama arada etrafınızda dönmek ya da bir yere takıldığınızda kurtulmak için iyi oluyor. Yine her güzel şey gibi kısa sürüyor bu da. Aslında bir gittiğimiz yol kadar daha sürüyormuş ama Doğadayız bu kadarlık kısmıyla anlaşmış. Sanki benzin harcıyoruz çayda giderken neyse.

Devamında da doğal kil çamur banyo havuzlarında çamur banyosu yapıp jeeplerimize binip otelimize geri dönüyoruz. Bu geceki etkinlik de yine bir gece kulübü. İlk kulüp gecesinde oradan çıkıp bunun ortamına da baktığımızdan, bize de hitap etmediğinden gitmedik. Tarz olarak ilkinin aynısı.

Son gün dalış günü. Yine en güzel günlerdendi. Bir kere başta dalış ekibi bizi ağırlayanlar süper insanlardı. Muhattap olduğun insanlar keyifli oldu mu aldığın keyif de artıyor. İki kere dalınıyor. İlki 15-20 dk sürüyor su altı ekipmanlarına alışmanız sağlanıyor ve bu sırada su altı fotoğrafları çekiliyor. Sonra araya öğle yemeği giriyor. Öğleden sonraki seferde ise yine eğitmenler eşliğinde 5mt ye dalıp 20-25 dk su altında vakit geçiriyorsunuz.

Eğer bröveniz varsa iki dalışı da gruptan bağımsız 18mtde geçirebilirsiniz. Ama su altı zenginliğini çok da övemeyeceğim. Canlı çeşitliliği beklentimin altında kaldı. Çanakkale çok daha güzel bence buraya kıyasla. Kaş’la kıyaslama yapamam ama buradan daha iyi diye duydum. 5mt’de çekilen fotoğraflarda canlı çeşitliliği güzel ama. Ekmek atarak tüm balıkları oraya çekip harika fotoğraflar çekiyorlar ona şüpheniz olmasın. Hem bir sürü fotoğraflarınız, hem de balık yemlerken videonuz oluyor. Biraz üstte 18mt için konuşmuştum. Son geceki aktivite ise bir beach club. Ekstra olarak 20tl veriyorsunuz. Sahilde olması dışında hiçbir numarası yok. Hatta diğerlerine kıyasla daha dandik. İlk şatlar ücretsiz. Biz son gece olması hatrına gidelim dedik ama gittiğimize pişman olduk. Dolmuşla geri döndük. Oteldeki sakinlikte haftanın etkinliklerinin fotoğraflarını ana bilgisayardan almış olduk bu sayede. Başında sağlam bir sıra olabiliyor haberiniz olsun. Yani son ana bırakırsanız fotoları alamadan dönmeniz hiç de düşük ihtimal değil.

Ertesi gün otelden çıkışımızı yaptık. Tepeden Kelebekler Vadisi‘ne uğradık. Manzaranın tadını çıkardık. Etkinlikte tanıştığımız iki arkadaşla anlaşıp kendimizi bir anda Yeşil Vadi’de bulduk. Yoğun ve yorucu bir haftayı cennet gibi bir yerde çadır kampı yaparak bitirmek büyük keyif oldu. Sakin, huzur dolu iki gün geçirdik. Bu işletmeyi kesinlikle herkese tavsiye ederim.

Koca bir hafta böyle bitti anlayacağınız. Her anından keyif almadım belki ama totale baktığımda güzel insanlar tanıdım, yapma fırsatını kolay elde edemeyeceğim aktiviteler yaptım. Güzel bir hafta olarak zihnimde yer etti kesinlikle.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

1 – Ayder Yaylası (1 Ocak ): Büyük umutlarla girdiğimiz yeni yıla gözlerimi Ayder’de açtım. Abimin arkadaşlarıyla gittiğimiz Ayder, yeni yılın gezi kapısını açtı Yazısı için tıklayın.

2- Ankara ( 18 – 19 Mart): Gezi listemde birçok yer olmasına rağmen Ayder sonrası ilk rotam başkent oldu. Tabii bunda üniversiteden arkadaşım Candan’ın etkisi büyüktü İki günde başkenti altını üstüne getirdiğimiz hafta sonunun yazısı için tıklayın.

3- Ağrı – Van (25 – 26 Mart): Arayı soğutmadan bir hafta sonra kendimi Van’da buldum. Ağrı’da görev yapan Bekir abim sayesinde Doğubayazıt’ta İshak Paşa Sarayı’nı, Van’ı ve Bitlis’i gezebildim. İshak Paşa Sarayı yazısı için tık, Van yazısı için tık, Bitlis yazısı için de buraya tık

4- Elazığ – Bingöl (8 – 9 Nisan): Hazır Bekir abimi bulmuşum, doğuda gitmediğim illeri bir bir aradan çıkarayım istedim. Elazığ’da üniversiteden arkadaşım Akif’le buluşmam gezinin bana artısı oldu.

5- Lübnan (29 Nisan – 1 Mayıs): 1 Mayıs’ın Pazartesi gününe denk gelmesini fırsat bilerek yılın ilk yurt dışı seyahatini abimle beraber Lübnan’a gerçekleştirdim. Orta Doğu’ya ilk defa seyahat eden biri olarak, benim için farklı bir deneyimdi. Lübnan yazıları için tık tık.

6- Ürdün (6 – 13 Mayıs): Hazır Orta Doğu demişken arayı soğutmadan yıllık izin alıp Özgün ve Bekir abi ile diğer bir Orta Doğu ülkesi Ürdün’ü gezdik. Bu ülkeye bu kadar hayran kalacağımı bilsem daha önce gitmeye çalışırdım

7- Malatya – Adıyaman (8 – 9 Temmuz): Lise arkadaşlarımla gerçekleştirdiğim bu gezi oldukça eğlenceliydi. Uzun zamandır merak ettiğim Nemrut Dağı’ndaki gün doğumu ve gün batımını seyretmek geziye ayrı bir güzellik kattı. Malatya yazısı için tık tık, Adıyaman yazısı için tık tık tık

8- Samsun (16 Temmuz): Samsun’a gezi amacıyla değil kuzenimin düğünü için gittim. Benim için bu durumlar iyi bir fırsat. Hazır gelmişken küçük bir Samsun turu yaptım.

9- Erzincan (22 – 23 Temmuz): Bekir abimle yaptığım bir gezi daha. Erzincan’a gidiyorum dediğimde burun kıvıranlara inat, ben bu şehri çok sevdim Özellikle Kemaliye ilçesi kesinlikle görülmeli.

10- Salda Gölü – Antalya (25 Ağustos – 2 Eylül): Dokuz günlük Kurban Bayramı tatilinde yurt dışını ayarlayamayınca yönümüzü güneye çevirdik. Liseden arkadaşım Ahmet’le Antalya’dan araç kiralayarak başlayan tatilimiz; sırasıyla Salda Gölü, Denizli, Afrodisias Antik Kenti, Kuşadası, Bodrum, Azmak Nehri, Fethiye, Kaş, Adrasan ve Antalya olarak gerçekleşti. Böylece koca yılın deniz-kum-güneş üçlüsü ihtiyacını bu 9 güne sığdırmış olduk. Salda Gölü yazısı için tıklayın.

11- Konya (7 Ekim): En plansız gezim oldu. Aslında gezi demek bile istemiyorum, üzücü bir haber üzerine apar topar Konya’ya gitmek durumunda kaldık. Ancak hayat devam ediyor. Arkadaşım Ceyda’nın Konya yazısı için tıklayın.

12- Kars – Ardahan (14 – 15 Ekim): Hayallerimden biri de ülkemizin UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki yerlerini ziyaret edebilmek. Bunun için bir bir listeye çizik atmaya çalışıyorum. Son kurbanım Ani Harabeleri oldu Bunun yanında Kars’ı, Çıldır Gölü’nü, Ardahan’ı ve Şavşat Karagöl’ü de aradan çıkardım.

13- Bolu ( 21 – 22 Ekim): Belki de yurt içinde en merak ettiğim gezi yeri Bolu’ydu. Tam vaktinde görme fırsatı bulduğum için kendimi şanslı hissediyorum. Muhteşem göllerle dolu gezimizi arkadaşım Ceyda geçenlerde sitede yazdı. Yazı için tıklayın.

14- Balıklı Göl – Trabzon (14 Kasım): Normalde memleketimden bir yeri bu listeye almazdım. Ancak böyle bir yerin varlığını ben bile bu yaşıma kadar duymamışsam, bilmeyen birçok kişinin olduğunu düşünüyorum. Hıdırnebi Yaylası’na 6 km uzaklıktaki Balıklı Yaylası’nda bulunan göl, sessizlik, sakinlik, huzur isteyenler için güzel bir tercih.

15- Santa Harabeleri – Gümüşhane ( 9 Aralık): Trabzon – Rize sahil yolu boyunca giderken tabelasını defalarca gördüğüm Santa Harabeleri’ni görmek sonunda kısmet oldu. Ama buraya ulaşmak hiç de kolay değildi Yazısı için tıklayın.

16- Kök Ev – Giresun (10 Aralık): Gezilerimde aynı yere gitmeyi sevmediğimi bilen bilir. Eğer o bölgeye tekrar gidilecekse yeni bir yer eklemeye çalışırım. Giresun’da Mavi Göl’e gittiğimizde bu güzel yeri de keşfetme imkanı buldum. Her ne kadar evin bir özelliği olmasa da çevresi oldukça ilgi çekici.

17- Erzurum ( 29 – 30 Aralık): Yılın son gezisini daha önce birçok kez gittiğim Erzurum’a yaptım. Bu gezide Oltu’da görev yapan lise arkadaşım Emin’in evinde konuk olup Oltu Kalesi ve Kilisesi’ni gördüm, meşhur cağ kebabını tattım. Erzurum yazım için tıklayın.

Gezi adına bir yıl benim için böyle geçti. Umarım 2018 gezi dolu (hiç sanmasam da) bir yıl olarak geçer.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel