İç Anadolu Bölgesi’nde Ankara’nın kuzeydoğusunda yer alan Çankırı, kısmen Karadeniz’e geçiş bölgesinde bulunuyor. Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, zengin bir kültür mirasına sahip şehrin adı “Gangra”, “Kangırı”, “Kangarı” gibi isimlerden gelmekte. Ankara’dan Kastamonu’ya olan yolculuğumuzda yol üstünde kalan Çankırı’yı bu vesileyle gezdik.

Çankırı Gezilecek Yerler

Çankırı Kalesi: Öncelikle söylemem gerekiyor ki burada kale kalmamış, sadece birkaç sur kalıntısı. Burayı, şehre hakim küçük bir tepeye kurulmuş güzel bir mesire alanı olarak düşünebilirsiniz.

Geçmişte Romalılar, Bizanslılar, Danişmentliler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerinde oldukça sağlam bir kale varmış burada. Zamanla terk edilmiş ve kendi haline bırakılmış. Şimdilerde ise oldukça güzel bir şekilde düzenleme ve yenileme çalışmaları yapılmış.

Kalenin çevrelediği alan oldukça güzel ve yeşil. Alanda bazı antik eserlerin yanında Çankırı fatihi Emir Karatekin Bey’in türbesi bulunuyor. Kalenin olumsuz özelliklerinden biri ise park alanının kısıtlı olması.

Kalenin güzel bir şehir manzarası bulunuyor. Belediye de buna kayıtsız kalmamış ve artık birçok yerde gördüğümüz seyir terası burada da yapılmış. Camı koruyucu ilginç ayakkabılarla gezilen cam terasın giriş ücreti 3 TL.

Çankırı Evleri: Geleneksel Türk evlerinin örnekleri Çankırı’da da bulunmakta. Birbirine ardışık şekilde birçok tarihi evi görebilirsiniz. Çankırı’nın birinci derecede deprem kuşağında olması ve bu yüzden oluşan arsa sıkıntısı buna sebep olmuş.

Şemsiyeli Sokak: Farklı tarz sokakları seviyorum. Çankırı Belediyesi tarafından hazırlanan bu proje ile şehir merkezindeki bazı sokaklar renkli şemsiyelerle süslenmiş. Alparslan Türkeş Caddesi, Kuyumcular Sokak ve Şehit Üst Teğmen Mehmet Ata Sokak’ta renkli şemsiyeleri görebilirsiniz.

Sultan Süleyman Cami: Şüphesiz şehrin en ihtişamlı camisi. Dış cephesinde ve minaresinde kesme taş kullanılmış eserin yapımı 1558 yılında Mimar Sinan’ın öğrencisi Sadık Kalfa tarafından tamamlanmış. Yapı, hem dış mimarisi hem de iç güzelliği ile dikkat çekiyor.

Çankırı Müzesi: Çankırı’nın tarihine ışık tutan bir müze. Arkeoloji, etnografya, doğa tarihi gibi bölümleri bulunmakta. Bina olarak Eski Hükümet Binası kullanılıyor. Restorasyon nedeniyle kapalı. 2021’in bahar aylarında açılması planlanıyor.

Buğday Pazarı Cami ve Medresesi: Diğer adıyla Hazımiye Medresesi 18. yüzyıldan günümüze ulaşan ahşap iki katlı bir eser. Çankırı Belediyesinin katkılarıyla etnografik eserlerin sergilendiği bir yapıya dönüştürülmüş. Medreseye kadar gelmişken camiyi ziyaret etmeyi unutmayın. Ayrıca burada yapılan gözlemeler için güzel yorumlar bulunuyor benden söylemesi

Çivitçioğlu Medresesi: Hazımiye Medresesi gibi 18. yüzyıl (1754) eserlerinden. Zamanın eğitim merkezi olan yapı. Günümüzde geleneksel Türk süsleme sanatlarının üretildiği ve sergilendiği sanat merkezi olarak kullanılıyor.

Saat Kulesi: Osmanlı’da 19. yüzyılın sonlarına doğru yaygınlaşan saat kulesi uygulamalarından bir örnek. Sultan Süleyman Cami’ye yakın konumda bulunuyor. Yüksekliği 15 metre olan saat kulesi, dört cepheli bir yapıya sahip.

Tarihi Çamaşırhane Müzesi: Dönemin temizlik açısından ortak kullanım alanı olan Çamaşırhane belediyenin restorasyon çalışmaları ile müze haline dönüştürülmüş. Fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla da farklı ve güzel bir müze olmuş. Biz gittiğimizde pandemi dolayısıyla kapalıydı. Giriş ücreti 3 TL.

Yeraltı Tuz Şehri: Belki de Çankırı adına en çok görmek istediğim ancak göremediğim yer Kapanış saati 16.30 olan mağaraya, kapanışına 2-3 dakika kala yetişebildik. Ancak içeri almadılar.

Burası hakkında bilgi vermek gerekirse, mağara Hititler döneminden beri tuz kaynağı olarak kullanılmaktaymış. Belediyenin projesi ile dış tarafında danışma, kafeterya, mescit ve tuvaletlerin bulunduğu bir bina ve mağaranın içinde de heykeller ile düzenlemeler yapılmış. Fotoğrafları oldukça güzel gözüküyor. Çankırı’ya yolunuz düşerse görmenizi tavsiye ederim. Giriş ücreti 7 TL.

Derya Lokantası: Burası yöresel yemeklerin sunulduğu küçük bir esnaf lokantası. Ancak şehirde oldukça ünlü. Çankırı için yazılan gezi sayfalarında denk gelebilirsiniz.

Çankırı’da geçirdiğimiz kısa vaktin ardından asıl hedefimiz olan Kastamonu’ya doğru yol aldık.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Eski çalışma arkadaşım Yusuf’un Niğde’de çalışıyor olması, bizim için bir işaretti. Müsait olduğunu öğrenince rotamızı Niğde’ye çevirdik. Daha önce de ailece Niğde’ye gelmiş; sadece Gümüşler Manastırı’nı görmüştük. Şimdi ise şehri gezme vakti.

Niğde Gezilecek Yerler

Niğde Müzesi: Müze gezmeyi seven biri değilim. Gezdiğim müzelerde farklılık olsun isterim. İşte Niğde Müzesi tam bana göre bir müzeydi. “Mumyalar Müzesi” olarak bilinen Niğde Müzesi’nde 1000 yıllık “Sarışın Rahibe” ve 4 çocuk mumyası sergileniyor. Bunların haricinde Paleolitik Çağdan başlayarak günümüze kadar tarihsel sırayla düzenlenmiş 6 teşhir salonunda birçok eseri görmeniz mümkün. Giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Niğde Kalesi: Alaadin Tepesi adı verilen höyükte yer alan kalenin tam inşa ediliş tarihi bilinmese de, M.Ö. 8. yüzyılda yapılmış olma ihtimali üzerinde durulmakta. Bugünkü halini Selçuklu zamanında aldığı düşünülen kaleden geriye çok bir şey kalmamış. Geriye kalan kısımları ise restoran, kafe ve hediyelik eşya olarak değerlendirilmiş. İç kale ise park olarak hizmet vermekte.

Niğde Saat Kulesi: Kalenin güneybatısındaki burcunun yarısı yıkılarak içi doldurulmuş 20. yüzyılın hemen başında saat kulesi inşa edilmiş. Dıştan daha çok minareyi andıran eser ongen şeklinde tasarlanmış. Niğde’nin simge yapılarından biri.

Rahmaniye Cami: Abdurrahman Paşa tarafından 1747 yılında yaptırılan cami, kalenin hemen yanında bulunuyor. Dikdörtgen yapıya sahip, küçük, şirin bir cami.

Alaeddin Cami: Selçuklu mimarisinin en güzel örneklerinden bir eser. Cami 1223 yılına tarihleniyor. Çok güzel bir taç kapıya sahip. Afşin’deki Eshab-ı Kehf Külliyesi’nde olduğu gibi bu caminin taç kapısında da güneş vurduğunda insan silueti (taçlı kadın başı) belirmekteymiş. Buradaki rivayete göre caminin ustası sevdiği kıza ulaşamayacağı için aşkını kapı süslemesindeki taşa resmetmiş.

Sungurbey Cami: İlhanlılar Döneminde Niğde Valisi olan Sungur Bey tarafından inşa ettirilen caminin 1335 yılında tamamlandığı tahmin ediliyor. Taş işçiliği ve mimari yapısıyla görülmesi gereken eserlerden. Tadilatta olduğu için biz gezemedik.

Ermeni Kilisesi: Sungurbey Caminin hemen komşuluğundaki kilise 19. yüzyılda inşa edilmiş. Bazalikal planlı olan yapı bazalt kesme taştan yapılmış. Dış mimarisi oldukça sağlam duran eserin güzel bir restorasyonla turizme kazandırılması gerekiyor.

Niğde Evleri: Genelde her şehirde bulunan geleneksel ya da tarihi evler Niğde’de bulunuyor. Bu tarz evlere ilginiz varsa adresiniz Kadıoğlu ve Cullaz Sokakları olmalı. Evlerin 19. yüzyılın sonlarında inşa edildiği tahmin ediliyor.

Kayardı Bağları: “Dünyada malın olacağına Kayardı’nda bağın olsun” diye söz edilen yer. Şehrin en güzel yeşil alanlarının bulunduğu bölge. Güzel manzara seyretmek isteyenler için önerilir.

Şehrin biraz dışında eski Rum kasabaları bulunmakta. Zamanı olanlar bu kasabalarda bulunan o dönemden kalma yapıları ziyaret edebilir. Üç farklı kasabadan yerleri aşağıda yazdım.

Fertek Yeni Cami: Fertek Köyü’nde yer alan kilise 1837 yılında inşa edilmiş. Burası Niğde genelindeki kırka yakın geç Osmanlı dönemi kiliselerinden birisi. Daha sonraları camiye çevrilen yapı, Niğde ilinde kiliseden camiye çevrilen en büyük yapı olarak geçmekte.

Hamamlı Köyü (Kurdonos) Kilisesi: Kesme taştan inşa edilen kilisenin 19. yüzyılın ortalarında tamamlandığı tahmin ediliyor. Şu an için ziyarete açık değil. Dış mimarisinde dikkat çekici ayrıntılar bulunmakta.

Yeşilburç Köyü (Teney) Cami: Listemdeki son Rum köyü kilisesi. Mübadele sonrası camiye çevrilmiş. Gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi. Bölgede güzel de bir yürüyüş rotası bulunmakta.

Tyana Su Kemerleri: Geç Hitit Dönemi’nin başkenti Tuwanuwa, Roma Dönemi’nde ise adı Tyana. Burası Niğde’nin Bor ilçesinin Kemerhisar Kasabası. Kazı çalışmalarının devam ettiği kasaba su kemerleri ile ünlü. M.S. II-III. yüzyıla ait olan su kemerleri dönemin kentine 4 kilometre uzaklıktaki havuzdan su getirmek amacıyla inşa edilmiş. Kasabanın etrafındaki su kemerleri gün yüzeyine çıkartılmış olsa da büyük bir çoğunluğu yerin altında kalmış. Son zamanlarda yapılan çalışmalarda 4. yüzyıla ait sekizgen planlı kilise de ortaya çıkarıldı.

Roma Havuzu: Tyana Antik Kenti’ne su sağlamak amacıyla Roma döneminde oluşturulan havuz, doğal kaynak sularının toplanması için kullanılmış. Hemen yanında yeşillikler içinde güzel bir restoran bulunuyor. Ancak havuz için aynısını söyleyemeyeceğim. Maalesef bakımsız bırakılmış, insanımız havuzun içine çöplerini atmış. Ziyaret ettiğimizde çok kötü bir koku vardı.

Andaval Kilisesi: Şehrin kuzeydoğusunda, yaklaşık 10 kilometre uzaklıktaki Andaval Kilisesi, Roma İmparatoru Konstantin’in annesi Helena tarafından 6. yüzyılda inşa ettirilmiş. Kutsal hac yolu üzerinde bulunan eser, günümüze kadar gelebilen duvar resimleri ile önemli bir yapı. Gezilecek alan küçük olduğu için kısa sürede gezmek mümkün.

Gümüşler Manastırı: Niğde’ye 4 yıl önceki gelme sebebim. Çünkü manastırın içindeki Meryem Ana freski dünyadaki tek gülen Meryem Ana Freski imiş. Doğruluğu hakkında çeşitli söylentiler olsa da oldukça ilgi çekici bir manastır. Daha önce de yazısını yazmıştım. Gümüşler Manastırı hakkındaki yazım için tıklayabilirsiniz.

Niğde’de vakti olanlar için önerebileceğim son yer Çinili Göl. Burası bir buzul gölü. Ben gitmedim, ancak çok güzel yorumlar bulunuyor. Ulaşım için Madenköy’den kalkan araçlar varmış. Kendi aracınızla Meydan Yaylası’na kadar gidip, daha sonra Karagöl ve Çinili Göl’e yürüyebilirsiniz.

Niğde’de Yemek

Yemekle çok aram olmadığı için gittiğim şehirlerde de bu konuya çok özen göstermiyorum. Niğde’nin en meşhur yemeği Niğde tavaymış. Biz bu lezzeti denemedik. Adana’ya olan yakınlığımızdan dolayı Adana kebap, ciğer ve lahmacun gibi tatları tercih ettik. Mekanlarımız ise Adanalı İsmail Usta ve Sofram idi. İkisi de bizden olumlu not aldılar.

Bir de Niğde’nin meşhur bir içeceği bulunuyor: Niğde Gazozu. İsmail Olcay tarafından 1962 yılında üretimine başlanan gazoz, Niğde’ye gelenlerin deneyebileceği bir lezzet.

Giderken uzak diye tereddüt ettiğimiz Niğde’den oldukça memnun olarak ayrıldık. Bu vesileyle Niğde’de bizi ağırlayan kıymetli “karşim” Yusuf’a şükranlarımı sunuyorum

Haritamı da buraya bırakayım..

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Trakya gezimizi tamamladıktan sonra Özgün ile vedalaşıp geri dönüş yoluna geçtik. Tabi ki bu geri dönüş öyle sıradan bir dönüş olmamalıydı Bursa, Konya, Mersin derken farklı bir rota yaparak Trabzon’a dönecektik.

Konya – Mersin hattına gelmişken Karaman’da çok merak ettiğim yerler vardı. Bunların en başında ise Taşkale’de bulunan tahıl ambarları geliyordu.

Karaman merkeze yaklaşık 45 kilometre uzaklıktaki Taşkale kasabasında bulunan tahıl ambarları oldukça ilgi çekici. Yüksek bir kaya kütlesi insan eliyle oyularak odalar haline getirilmiş ve odalar ambar olarak kullanılmış.

Kaya kütlesi killi kireç taşından oluştuğundan ısı ve nemi sabit tutabiliyor, böylece de tahıl ambarları uzun yıllar bozulmadan kalabiliyor. Günümüzde köy nüfusu azaldığı için ambarlar da aktif olarak kullanılmıyor. Odalardan biri cami olarak düzenlenmiş. Biz gittiğimizde kapalıydı.

Buraya kadar gelmişken vaktiniz varsa İncesu Mağarası’nı görmenizi öneririm.

Tahıl ambarlarına giderken gördüğümüz Manazan Mağaraları’na dönüşte uğradık. Burası tahıl ambarları gibi insan eliyle yapılmış yapay mağaralardan oluşan bir yerleşim yeri. Toplam 5 kattan oluşmakta.

Ne zaman oluşturulduğu tam olarak bilinmiyor. Bulgular 6. ve 7. yüzyıllarda Bizans Döneminde olabileceğini göstermekte. Güvenliğin yanı sıra, kil oranı yüksek kireç taşının ısıyı ve nemi sabit tutması, organik maddelerin erken bozulmasını engellemesi nedeniyle böyle bir yerleşim olduğu düşünülüyor. Mağaralardan birçok ceset parçaları çıkarılmış. Bunlardan bir tanesi Karaman Müzesi’nde bulunuyor.

Taşkale dönüşü akşam saatlerinde Karaman’a vardık. Sabah erken vakitte şehirden ayrılacağımız için küçük bir keşfe çıktık. Turgut Özal Caddesi’nde yer alan Hatuniye Medresesi ilk gözümüze çarpan yapılardan biriydi. Medrese, Sultan I. Murat’ın kızı, Karamanoğlu Alaaddin Bey’in karısı Nefise Sultan tarafından 1382 yılında yaptırılmış. Medresenin hemen arkasında Karaman Müzesi bulunuyor. Birçok arkeolojik ve etnografik eserlerin sergilendiği müzede, yukarıda bahsettiğim gibi Manazan Mağaraları’ndan getirilen kadın cesedi de teşhir edilmekte. Bir gün tekrar yolum Karaman’a düşerse müzeyi kesinlikle ziyaret edeceğim.

Şehirde görülecek diğer bir yapı Hacıbeyler Cami. Karamanoğulları döneminde 1356 yılında inşa ettirilen cami, bir süre Halk Kütüphanesi olarak kullanılmış. Günümüzde cami olarak faaliyetine devam etmekte. Camiyi de görüp günü noktaladık.

Sabahın ilk ışıkları ile birlikte Karaman Kalesi önündeydik. Kalenin 11. yüzyıl sonları ya da 12. yüzyıl başlarında inşa edildiği tahmin ediliyor. Höyük üzerine iç içe üç sur şeklinde kurulan kale, stratejik bir konuma sahip. Böylesine tarihi önemi olan kalenin ziyarete kapalı olması, sur duvarlarının yazılarla kirletilmiş manzarası bizi hayal kırıklığına uğrattı.

Karaman’dan güneye doğru inerken Mersin’in Mut ilçesine bağlı Alahan Manastırı’na uğradık. Karaman – Mut anayolunun 2 kilometre doğusunda kalan manastır, 5. yüzyıl Geç Roma eserlerinden. Hristiyanlığın hac yollarından biri olarak bilinen yapı, Doğu Akdeniz’in açık hava müzesi konumunda. Manastır kompleksi, Doğu ve Batı Kilisesi, manastır, keşiş odaları ve mezardan oluşmakta.

Evliya Çelebi’nin “Ustasının elinden yeni çıkmış gibi duruyor.” diye bahsettiği Alahan Manastırı, UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi‘nde yer alıyor. İstanbul’daki Ayasofya ile benzer mimari özellikler gösterdiği söylenmekte.

Manastırı da geride bıraktıktan sonra Trabzon’a dönüş yolculuğumuza başladık.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Sivas, İç Anadolu’nun tarihi bir şehri. Meydanı bile “Tarihi Kent Meydanı” diye geçiyor, gerisini siz düşünün Bu şehre ilk geldiğim 2007 yılını hatırlıyorum da, o günden bugüne o kadar gelişti ki insanın inanası gelmiyor (Sivaslı olanlara ya da Sivas’ta yaşayanlara öyle gelmiyormuş ).

Sivas Gezilecek Yerler

1- Kongre Binası: Bu bina Atatürk’ün “Cumhuriyet’in temelini burada attık” dediği bina. Dönemin Sivas Valisi tarafından “Sivas Lisesi” olarak 1892 yılında yaptırılan bu tarihi bina,  4 Eylül 1919’da Sivas Kongresi’ne şahitlik etmiş, bu yönüyle Cumhuriyet tarihimizde önemli bir yer tutmaktadır. Bina 1981 yılına kadar “Kongre Lisesi” olarak hizmet vermiş, 1984 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı’na devredilerek 1990 yılında müze haline getirilmiş.

Girişin ücretsiz olduğu müzenin zemin katı etnografik eserlere ayrılmışken, üst kat Atatürk ve Kongre ile ilgili bölüm olarak teşhir edilmekte.

2- Buruciye Medresesi: Selçuklu sultanı III. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde İran’daki bir şehir olan Burucerd’den gelen Muzaffer Burucerdi tarafından 1271 yılında yaptırılmış. Diğer medreselerde olduğu gibi taç kapısının muhteşem süslemelere sahip olduğu dikdörtgen planlı medrese, Anadolu’da simetrisi en düzgün plana sahip medrese. Fizik, kimya, astronomi öğretimi için yaptırılan medrese, günümüzde kafe ve hediyelik eşya mağazaları ile hizmet veriyor.

3- Çifte Minareli Medrese: Sivas’ın sembollerinden olan Çifte Minareli Medrese, 1271-72 yıllarında İlhanlı veziri Şemseddin Cüveyni tarafından yaptırılmış. Taç kapının üzerindeki çini süslemeli tuğla minareler yapının ihtişamını artırmakta. Taç kapı ve minareler günümüze kadar gelebilmişken, medresenin geri kalan kısmı maalesef yıkılmış.

4- Şifaiye Medresesi: Anadolu Selçuklu devrinde 1217-18 yıllarında I. İzzettin Keykavus tarafından yaptırılan Anadolu’nun en önemli şifahanelerinden biridir. İçinde hediyelik eşya dükkanları ve kafe bulunmakta. I. İzzettin Keykavus ‘un vefatı sonrası buraya gömülmesiyle güney kısmında türbesi yer alıyor. Böyle bir tarihi yapının içinde kafelerin vs. bulunması ise bir hayli düşündürücü.

5- İnönü Bulvarı (İstasyon Caddesi): Sivas’ın Atatürk Caddesi ile birlikte en işlek caddesi olan İnönü Bulvarı, Cumhuriyet Meydanı’ndan başlayıp Tren Garı’nda son buluyor. Yukarıda bahsettiğim Kongre Binası, medreseler haricinde mimarisini beğendiğim valilik binası ve jandarma binası da bu bölgede bulunuyor.

6- Madımak Oteli: O vahim olayın gerçekleştiği otel. Pir Sultan Abdal şenliklerine katılan çoğunluğu alevi 33 yazar, ozan, düşünür Madımak Oteli’nin yakılması üzerine hayatını kaybetmiş. Olayda 2 otel görevlisi ile beraber 2 saldırgan da vefat etmiş. Günümüzde otel restore edilerek Bilim ve Kültür Merkezi olarak kullanılıyor.

7- Ulu Cami: Anadolu Selçuklu hükümdarı II. Kılıç Arslan’ın oğlu Kutbeddin Melikşah zamanında 1196-1197 yıllarında yapılan cami, Anadolu’nun en eski camilerinden biri. Kubbe fikrinin gelişmediği dönemde yapılan caminin minaresi de hafif eğri durumda.

8- Paşa Cami: Süleyman Bey tarafından 1421 yılında küçük bir mescit olarak yapılmış olan cami, daha sonrasında Sivas Valisi Alaaddin Paşa tarafından 1805 yılında yıktırılarak yerine Sivas’ın en büyük camilerden biri olarak inşa ettirilmiş. Sarı kesme taştan, dikdörtgen planda yapılan caminin alt tarafında Kuyumcular Çarşısı bulunuyor.

9- Taşhan: Paşa Cami’nin karşısında yer alan Taşhan, 19. yüzyılın ikinci yarısında yapılmış. İş merkezi olarak kullanan hanın içinde kafeler de bulunmakta.

10- Behram Paşa Hanı: Sağır Behram Paşa tarafından 1576 yılında yaptırılan han, günümüzde butik otel olarak hizmet veriyor. Restoran ve kafe olarak kullanımı mevcut. Hemen yanındaki Kurşunlu Hamamı da Behram Paşa tarafından han ile birlikte yaptırılmış. Hayatımın ilk hamam deneyimini burada yaşamam nedeniyle, bende özel bir yere sahip

11- Sivas Kalesi: Aslında kale demek doğru olmaz (geriye pek bir şey kalmamış), tepede güzel bir park burası (Topraktepe). Parkın sonunda manzaraya karşı bir şeyler içebileceğiniz kafe bulunuyor.

12- Abdi Paşa Konağı: Sivas Kalesi’nin altında yer alan konak, eski Türk evlerine güzel bir örnek. Sivas Belediyesi tarafından Kültür Evi olarak ziyarete açılan 1827 tarihli evi gezerek eski Sivas kültürünü yerinde yaşayabilirsiniz. Hemen karşısında bulunan Osman Ağa Konağı’nda yöresel lezzetleri deneyebilirsiniz.

13- Gök Medrese: Selçuklu imparatoru IV. Kılıçarslan’ın oğlu III. Gıyaseddin Keyhüsrev dönemi veziri Sahip Ata Fahreddin Ali tarafından 1271 yılında yaptırılan medrese, kent merkezindeki bir başka göz alıcı yapı.  Öğrencilik dönemimden beri restore edilen tarihi eser, 11.00 – 15.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmekteymiş Yapının içinde fotoğraf çekimine izin verilmemekte (Restorasyon bu yıl bitecekmiş 🙂 )

14- Eğri Köprü: Selçuklular döneminden kalma köprü, Kızılırmak Nehri üzerinde yer alıyor ve 173 metre uzunluğa sahip. Bağdat (İpek) Yolu üzerinde yer alan 18 kemerli köprü, 12. kemerden sonra sola doğru eğrilerek devam ediyor. Neden böyle inşa edildiği konusunda somut bir bilgi mevcut değil. Çeşitli rivayetler bulunmakta

15- Kardeşler (Gardaşlar) Tepesi: Sivas manzarasını izleyebileceğiniz, aynı zamanda mesire alanı olarak kullanılabilen Kardeşler Tepesi, benim zamanımda atıl durumdaydı ve çok tercih edilmiyordu. Günümüzde yapılan düzenlemelerle macera parkı eklenmiş, zipline yapabiliyorsunuz.

Bu saydığım yerler dışında şehir merkezinde Vişneli Cami, Dikilitaş ve Cami, Güdük Minare (Şeyh Hasan Türbesi), Abdulvahabi Türbesi (Şehitler), Aksu Parkı görülmeye değer diğer yerler.

Hadi biraz da şehir merkezinin dışına çıkalım

16- Paşabahçe: Aslında çok da merkez dışı sayılmaz. Uzaklığı 5 kilometre kadar. Merkeze bu kadar yakın yerde çok güzel bir piknik alanı. İmkanları oldukça gelişmiş. Market, büfe, kafe, lokanta, cami, oyun parkları, spor alanları, yürüyüş yerleri gibi aklınıza ne gelirse mevcut. Ayrıca konaklamak için de Hobbit evleri yapmışlar. Hafta sonları çok kalabalık olması dışında tercih etmekte tereddüt edilmeyecek bir yer. Üstelik giriş ücreti araç başı sadece 3,5 TL.

17- Soğuk Çermik Kaplıca: Şehir merkezine 20 kilometre uzaklıkta bulunan kaplıca, halk tarafından daha çok mesire alanı olarak kullanılmakta. Hafta sonları oldukça tercih edilen kaplıcalarda yüzmek ve piknik yapmak için yer bulmada zorlanabilirsiniz.

Yukarıda dediklerimin hepsi, Yozgat tarafındaki Sivas merkezine yaklaşık 30 kilometre uzaklıkta Sıcak Çermik Kaplıca için de geçerli.

Bu arada Sivas Belediyesi kaplıcalar ve Paşabahçe için belediye otobüsü servisi koymuş. Sıcak ve Soğuk Çermik için öğrenci bileti 4 TL, tam bilet 5 TL, araç içi bilet ise 7 TL olarak belirlenmiş. Paşabahçe için ise; öğrenci bileti 2 TL, tam bilet 3 TL, araç içi bilet 4 TL. Otobüs kalkış ve dönüş saatleri ise şöyle:

18- Sızır Şelalesi: Benim gibi şelale sever birinin bile, buranın varlığından mezun olduktan sonra haberi oldu. Bu durum tanıtımının ne kadar az yapıldığının bir göstergesi Kayseri – Sivas arasındaki Sızır Beldesi yakınlarında yer alan şelale Kayseri’ye 100, Sivas’a 135 kilometre uzaklıkta. Yaklaşık 20 metreden dökülen şelalenin yakınlarında oturma yerleri, çay bahçesi ve alabalık restoranı bulunmakta.

19- Hafik Gölü: Sivas’a yaklaşık 40 kilometre uzaklıktaki göl, merkeze yakınlığı, ana yoldan fazla sapılmadan kolay ulaşımıyla tercih edilen yerler arasında. Gölün çevresinde bir sosyal tesis ve özel işletmeler mevcut. Yapılan yorumlarda mesire alanının yetersizliğinden ve çevre kirliliğinden bahsedilmekte. Alternatif olarak tercih edilebilir.

20- Tödürge Gölü: Sivas – Erzincan karayolunun 58. kilometresinde bulunan Tödürge Gölü, anayolun kenarında yer alıyor. Çevresinde dinlenme tesisi ve restoranın bulunduğu gölün bir de ilginç bir hikayesi bulunuyor. Bu gölün altında 4 bin yıllık şehrin olduğuna inanılıyor. Yerlilere göre gölün altındaki höyükler ve etrafındaki kaya mezarları bu iddialarını destekler nitelikte.

21- Gökpınar Gölü: Hayranlığımı her seferinde dile getirdiğim, gök mavi rengiyle insanı büyüleyen bir göl Gökpınar. Sivas’a 147, bağlı olduğu ilçe Gürün’e uzaklığı ise sadece 10 kilometre. Çevresinde piknik (ücretli) ve kamp (izin alarak) yapma imkanlarının bulunduğu gölün bir de restoranı bulunuyor.

Kaynağını yer altı kaynaklardan alan, adeta bir akvaryum misali gölün ise tanıtımı yeterince yapılmamış durumda. Böylesine berrak bir gölün ülkemizde halen daha popüler olmaması ise bir hayli şaşırtıcı. Gerçi ünlü olan doğal güzellikleri mahvetmede üstümüze yok, çok da bilinmese daha iyi sanki? 🙂

22- Divriği Ulu Cami: Gel gelelim Sivas’ın UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki ünlü camisine. Evliya Çelebi’nin bile “Methine diller kısılır, kalem kırıktır.” diyerek hayranlığını dile getirdiği Divriği Ulu Cami, 1985 yılında UNESCO listesine girmeye hak kazanmış. Ülkemizden bu listeye giren ilk mimari yapı olarak da kayıtlara geçmiş.

Mengücekoğulları yönetimi altında Süleyman Şah’ın oğlu Ahmet Şah ve eşi Turan Melek tarafından 1228 – 1229 yıllarında cami ve darüşşifa yaptırılmış. Heybetli görünümünün yanı sıra sahip olduğu dört kapının da birbirinden eşsiz işleme ve süslemeleri göz alıcı bir güzelliğe sahip. Gittiğimiz dönemde restorasyon çalışmaları olduğu için cami içindeki minberi göremedik. Uzun ömürlü ağaçlardan biri olan abanoz ağaçlarından yapılan minber de kapıları kadar görülmeye değer bir esermiş.

Divriği ilçesine kadar gitmişken Mengücekoğulları döneminden kalma kaleyi de ziyaret etmenizi öneririm.

Bunların dışında Kangal ilçesindeki balık kaplıcası oldukça popüler. Sağlığa oldukça faydalı? olduğu söylenen kaplıcanın fiyatlarının pahalılığından yakınılmış genelde.

Sivas’ta Yemek

Sivas’ta yemek denilince aklıma direk Kirli Ahmet geliyor. Meşhur Sivas Köftesi’nin en güzel yapıldığı yerlerin başında bu mekan bulunuyor. Hiçbir katkı maddesinin kullanılmadığı, sadece kıyma ve tuzdan hazırlanan Sivas Köftesi’ni deneyecekseniz sanayideki Köfteci Ahmet durağınız olmalı. “Kirli” lakabı ise Ahmet Usta’nın seyyar araba dönemlerinden gelmekte. Önlüğü kirlendiği için bu isim ona takılmış.

Sanayide yer alan diğer bir nezih restoran Aşçıbaşı da bir o kadar kaliteli mekan. Köfte haricinde külbastıyı da çok beğenmiştim. Tabi ki bu restoranın tatlıları da bir o kadar güzel, hele ki Sütlü Nuriye efsane

Benim zamanımdan hatırladığım Yeşil Konak, Lezzetçi Çamlık ve Çimen gibi restoranlar da diğer nezih mekanlar.

Sivas Kafeler

Ben mezun olduktan sonra Kongre Caddesi’ni Kafeler Sokağı yapmışlar. Gördüğümde çok beğenmiştim. Denemediğim için kafeler hakkında bilgi veremeyeceğim. Genel anlamda ise kafe önerilerim: Şems Kahve ve Çerkezin Kahvesi.

Sivas haritamı da buraya bırakayım. Belki yardımı dokunur

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kapadokya’nın sözcük kökeni, Farsça’da “Güzel Atlar Ülkesi” olarak geçen Katpatuka‘dan gelmektedir ve çok eski zamanlara dayanmaktadır. Roma İmparatorluğu ve Persler’in birbirleriyle yaptıkları savaşlarda Persler şu anda Kapadokya olarak adlandırdığımız Nevşehir, Kayseri, Niğde, Aksaray ve Kırşehir’i ele geçirmişler ve bu bölgeden çok güçlü ve iyi yetişmiş güzel atlara ganimet olarak sahip olmuşlardır. Güzel atlardan dolayı da bu bölgeye Güzel Atlar Ülkesi anlamına gelen Katpatuka demişlerdir. Biz de bu güzel yılkı atlarını görmeyi çok istedik; ancak denk gelemedik.

Kapadokya’nın Doğası

Trabzonlu biri olarak yeşilliğin bol olduğu (son zamanlarda yeşilliğin yerini betonarme yapılar alsa da) dağların çok sert bir şekilde denizden itibaren yükseldiği doğaya daha fazla aşina olduğumu söyleyebilirim. Ancak burası daha önce gördüğüm hiçbir yere benzemiyor. Bu farklılık bile Kapadokya’nın insan hayatında en az bir kez görülmeyi hak ettiğini gösteriyor.

Kapodokya’daki doğal oluşumların geçmişi aslında 60 milyon yıl öncesine dayanıyor. Erciyes Dağı, Hasan Dağı ve Göllüdağ yanardağları faaliyete geçince laf püskürtmeye başlamış. Platolara yayılan küller bir tabaka oluşturmuş.  Rüzgar, yağmur ve sellerin etkisiyle de peri bacaları görünümünü almış.

Kapadokya’ya Ne Zaman Gidilir?

Bu bölgenin doğası gereği pek ağaç yok, var olanlar da bodur ağaçlar. Bu yüzden yazın bu bölgede dinlenmek için restoran ve kafeler dışında gölge bir yer bulamıyorsunuz, karasal iklimin etkisiyle de çok sıcak oluyor. Bu nedenle bahar ayları ılıman olduğu için tercih edilebilir. Aslında kışın da kar varken tercih edilebilir; çünkü peri bacaları üzerinde kar varken daha da güzel; ama hava çok soğuk oluyor. Biz kışın kar yokken gittiğimizde hafif yağmur vardı, ıslandık; ama özellikle de şunu belirteyim, donduk Bu nedenle  Kapadokya’yı gezmek için bahar ayları daha ideal gözüküyor.

Kapadokya’da Gezilecek Yerler

Kapadokya denildiğinde bu bölgeyi iyi bilmeyenlerin aklına sadece Ürgüp Göreme gelse de aslında geniş bir bölgeyi içine aldığını görmekteyiz. Daha önce Aksaray ve Kırşehir‘i sitede paylaştığımız için bu yazımızda Kapadokya’nın Nevşehir sınırları içerisinde yer alan bölümünü sizlerle paylaşacağız. Kapadokya’nın bazı bölümlerini ben ziyaret etmediğim için yazımızı Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’dan yardım almam gerekti. Kendisine desteklerinden dolayı çok teşekkür ediyorum.

Açık Hava Müzeleri

Göreme Açık Hava Müzesi

“Dünyanın Yeni 25 Harikası” listesinde kendine yer bulan Kapadokya ve onun göz bebeği Göreme Açık Hava Müzesi…UNESCO’nun Dünya Mirası Listesi’nde 1985’ten beri var olan yerleşim bölgesi, M.S. 4. yüzyıldan itibaren manastır hayatına ev sahipliği yapmıştır. Ayrıca burası manastır eğitim sisteminin başladığı yer olarak kabul edilmekte. Bu açık hava müzesinde Kızlar ve Erkekler Manastırı, Aziz Basil Kilisesi, Elmalı Kilise, Aziz Barbara Kilisesi, Yılanlı Kilise, Karanlık Kilise, Çarıklı Kilise ve Tokalı Kilise gibi birçok kilise bulunmaktadır. Bir özelliğinden dolayı Karanlık Kilise’den aşağıda da bahsettim.

Açık hava müzesine giriş 45 TL. Müze kart geçerli. Ancak kapanış saatinden 1 saat öncesinde gitmenizde fayda var, müzeye girişler kapanış saatinden yarım saat veya 1 saat öncesine kadar yapılmakta.

Zelve Açık Hava Müzesi

Zelve Vadisi ve Açık Hava Müzesi, Göreme Açık Hava Müzesi kadar bilinmese de bizim beğenimizi kazandı. Burası bölgede peri bacalarının en yoğun olduğu yer. İçeride mağaralar ve kiliseler, kırmızı yapraklı bodur ağaçlar bulunmakta. Eskiden Hristiyanlar için önemli dini merkezlerden biriymiş. Ayrıca rahiplere ilk dini seminerler de yine burada verilmiş. Müze kartınız varsa ücretsiz gezebilirsiniz. Müze kartınız yoksa 15 TL ödeyerek hem Zelve’yi hem de Paşabağ’ı gezebilirsiniz.

Vadiler

Aşk Vadisi (Love Valley)

Aşk Vadisi’ni diğer vadilerden ayıran bir özelliği var: Hikayesi. Yıllar yıllar önce bu vadinin bulunduğu bölgede bir köy varmış. Burada yaşayan iki aile arasında yaşanan kavgadan dolayı köy ikiye bölünmüş. Sonrasında iki köyden iki genç tanıştırılmış ve birbirlerine aşık olmuşlar. Evlenirlerse kavganın sona ereceğini düşünmüş bazıları; ama nafile. Güç bela evlenmişler, hatta çocukları bile olmuş. Ancak kavgalar dinmemiş ve erkeği öldürmüşler. Bunun üzerine kadın intihar etmiş ve bu evliliğe karşı olan herkesin başına gökten taş yağmış. İşte böyle ilginç bir hikayesi var. Gerçek mi değil mi bilemem; ama görülmesi gereken yerlerden biri olduğunu söyleyebilirim.

Kızılçukur Vadisi Seyir Terası

Peribacaları genellikle krem rengi gibi bir renge sahip olsa da Kızılçukur Vadisi‘ndeki peri bacaları kırmızı renkte. Güneş batarken güneş ışınlarının etkisiyle daha da kızıllaşıyormuş, görülmeye değer Yine burada yürüyüş yaparsanız Haçlı Kilise ve Üzümlü Kilise’ye rastlayabilirsiniz.

Güvercinlik Vadisi

Güvercinlik Vadisi peri bacalarını uçsuz bucaksız seyredebilme imkanı sunuyor sizlere. Buranın benim açımdan en önemli özelliği nazar boncuklu ağacın bulunması. Aşağıda bahsettiğim O Ağacın Altı denilen yerde de nazar boncuklu ağaç var; ama ben buradakini daha çok sevdim. Çünkü arka planda peribacaları olunca daha güzel gözüküyor. Ayrıca buradan Uçhisar Kalesi‘ni de fotoğraflayabiliyorsunuz. Burası belki de kaleyi kadraja alabileceğiniz en iyi açıya sahip.

Paşabağ Vadisi

Avanos yolu üzerinde bulunan Paşabağ Vadisi’nde eskiden rahipler inzivaya çekildiği için buraya Rahipler Vadisi de deniliyormuş. Bu bölgenin kendine has yapısını, uzun uzadıya birbiri ardı sıra devam eden peri bacalarını burada da görebilirsiniz.

Devrent Vadisi (Hayal Vadisi – Pembe Vadi)

Devrent Vadisi’nde bulunan peri bacalarının şekilleri çok farklı olduğu için dev, fok, kuş, at gibi farklı canlılara benzetilerek betimleniyormuş. Artık sizin hayal gücünüze kalmış. Biz burayı haritalarımıza işaretlememiştik; varlığından habersizdik. Bu yüzden arabayla yanından geçip gittik, duraklamadık; ancak çok kalabalık olduğunu fark edince burası neresi diye merak ettik. Biraz daha ilerleyip tabelasını görünce Devrent Vadisi’ne geldiğimizi anladık. Yine de arabadan inmeden yolumuza devam ettik.

Yer altı Şehirleri

Kapadokya, kaya oluşumları haricinde yer altı şehirleriyle de ünlü bir bölge. Şimdiye kadar 36 tanesi bulunmuş olsa da, 200 kadar yer altı şehrinin olduğu tahmin edilmekte. Bunların en ünlüleri Derinkuyu, Kaymaklı, Özkonak ve Mazı Yer Altı Şehirleri…

Derinkuyu Yer altı Şehri

Yer altı şehirlerinin en ünlüsü olan Derinkuyu Yer Altı Şehri, Nevşehir – Niğde karayolu üzerinde Nevşehir’e 30 kilometre uzaklıktaki Derinkuyu ilçesinde bulunuyor. Adını içinde barındırdığı 52 su kuyusundan alan yer altı şehri, ziyarete açık 8 kat barındırıyor. Gittiğiniz dönemin bir önemi yok yer altı şehri oldukça soğuk Giriş ücreti 35 TL, müze kart geçerli.

Kaymaklı Yer altı Şehri

Yer altı şehirlerinin en fazla ziyaret edilenlerinden olan Kaymaklı Yer Altı Şehri, Nevşehir’e 19 kilometre uzaklıkta. Dört katın ziyarete açık olduğu yer altı şehrinde, dar geçitlerle birbirine bağlanan oda ve salonlar, şarap depoları, su mahzenleri, mutfak ve erzak depoları, havalandırma bacaları, su kuyuları ve kilise yer almakta. Giriş ücreti Derinkuyu’da olduğu gibi 35 TL, müze kart geçerli.

Kiliseler

Çavuşin Kilisesi

Göreme – Avanos yolundaki Çavuşin Kasabası’nda bulunan kilise, İmparator Nicephorus Phocas adına 964-965 yıllarında yapılmıştır. Duvarlardaki resimlerde Hz. İsa’nın mahkum edilmesi, çarmıha gidişi, çarmıha gerilmesi ve ölümü betimlenmiştir. Giriş ücreti 10 TL, müze karta ücretsiz.

Karanlık Kilise

Göreme Açık Hava Müzesi’nde yer alan bu kilise, Kapadokya bölgesinde günümüze kadar en güzel korunmuş kiliselerden biri. Bu kadar güzel korunmasının sebebi ise kilisenin çok az ışık alması. Bu yüzden de kiliseye “karanlık” adı verilmiş. Duvar resimlerinde Hristiyanlık haricinde Yahudilik ve Tevrat’la ilgili tasvirler de bulunmakta. Fotoğraf çekmek yasak. Kilise ile ilgili bir farklılık da, müze kartın geçerli olmaması. Buraya girmek için ayrıca 15 TL ödemeniz gerekiyor.

Aziz Nikolas Manastırı

Ürgüp’e bağlı kasabalardan biri olan Mustafa Paşa’da (Sinasos) bulunan manastır tek şerit taş döşeli bir yolun hemen kenarında bulunmakta. Burası eski dönemlerde kasaba halkı için önemli bir dini ayin ve hac merkeziymiş. Bunun dışında kasabanın merkezinde bulunan Konstantin ve Helena Kilisesi de ziyaret edilebilir.

Diğer Önemli Yerler

Asmalı Konak

Ürgüp’te bulunan konak, Özcan Deniz’le Nurgül Yeşilçay’ın meşhur dizisi “Asmalı Konak” ile popüler oldu. Aslında burası bölgede çok bilinen bir ailenin konağı ve “Old Greek House” olarak da biliniyor.  Bazı odalarına giriş yasak olsa da, içindeki pahalı eşyalar dizi bittikten sonra sponsor firmalar tarafından götürülse de dış mimarisi, avlusu ve otantik odalarıyla (özellikle de mutfak) insanları kendine hayran bırakıyor. Konağı gezerken, dizinin sahneleri aklınızda canlanıyor. 2018 yılında kişi başı 5 TL ödeyerek girdiğimiz konağın içinde bir de mücevherat dükkanı bulunmakta.

Üç Güzeller

Üç Güzeller sözcüğü 3 peri bacasının (anne-baba-çocuk) vadiye doğru yan yana ve dik bir duruş sergilemesinden geliyor. Ancak bence bu peribacaları 3 tane değil 2 tane. 1 tanesini gözüm seçmediği için üstelik kadraja alacağım açıyı da karıştırdığım için sadece 2 tanesini kadraja alabilmişim. Bunu orada fark etmemiş olmam ilginç oldu; ama yüzlercesini gördüğümüz için kendimi üzmüyorum

Uçhisar Kalesi

Kapadokya’nın en güzel seyir noktası olarak bilinen Uçhisar Kalesi’ne giriş 10 TL. Bizim gibi akşam beş buçuktan sonra giderseniz ücret ödemeden girersiniz. Para ödemek istemiyorsanız içeri girmeyin. Zaten kalenin dış görünüşü çok güzel onu görmek insana yetiyor. Bol bol fotoğraf çekin.

O Ağacın Altı

O ağaç dedikleri aslında üzerinde nazar boncukları olan bir ağaç. Bu ağacın olduğu yer, peribacalarını gören bir tepe gibi Kapadokya’nın yeryüzü şekillerini size özetliyor. Ayrıca burada bir kafe de bulunmakta. Kafe’nin adı “O Ağacın Altı Cafe”. Biz burada sadece fotoğraf çekildik, sonrasında yolumuza devam ettik.

Kapadokya’da Balon Turu

Kapadokya deyince ilk olarak akla peribacaları gelse de balon turizminin yaygınlaşması ve sosyal medyada giderek artan fotoğraf paylaşımları nedeniyle balonlar da artık geliyor. Rengarenk balonlar günün ilk ışıklarıyla birlikte gözyüzünde süzülüyor ve çok güzel manzaralar oluşuyor. Balon fiyatları Euro üzerinden olduğu ve Türk Liramız Euro karşısında değer kaybettiği için cep yakıyor. Bu yüzden çoğu kişi balona binmiyor, sadece balonları kadraja alıyor. Balon fiyatları 100 – 200 Euro arasında değişiyor. İçine extralar girdikçe (balon içi ikramlar, şampanya vb.), sepete bindirilen kişi sayısının az olmasını talep ediyorsanız fiyat da yükseliyor. Şunu hatırlatmakta fayda görüyorum. Balona binmek için gün doğmadan saat 05.00-05.30 gibi balonların kalkış alanına gitmelisiniz. Bir de 5 yaş altı çocuklar balona bindirilmiyor. Bilginize…

Avanos’ta Çömlek Atölyesi

Kapadokya’yı farklı kılan yerlerden birisi de Avanos. Burada hediyelik eşyalar satın alabilir, çömleklerin yapılış aşamalarını izleyebilir, yapılışını bizzat deneyimleyebilirsiniz. Ayrıca nehir kıyısında yürüyerek de temiz havayı ciğerlerinize çekebilirsiniz

Kapadokya’da Alışveriş

Kapadokya’ya gitmişken minyatür peri bacası heykellerinden, Kapadokya şarabından, çanak çömleklerden, zultanit ve onyx taşından yapılan objelerden, halı ve kilimlerden, Soğanlı Köyü bez bebeklerinden satın alabilirsiniz.

Gezi Haritası

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Uzmanlıklarını yeni alan ve tatili değerlendirmeye çalışan Serdar Abi ile Ceyda Abla ve stajların arasında gezmek için vakit bulmaya çalışan benden oluşuyor. Ekibimizin vazgeçilmez üyesi Nagehan’ın da bizimle gelmesini çok isterdik; ama önemli sınavları olduğundan bu defa katılamadı.

Planlama

Serdar Abi tatil fırsatı bulmuşken tabi yeni yerler gezip görme fırsatını kaçıramazdı, beraber gidelim bari deyip araştırmaya koyulduk. Geziye ben Malatya’dan Serdar Abi ise Trabzon’dan katılacaktı. Kafamızda 5 günlük bir Ermenistan gezisi vardı; ama benim okuldan izin almam pek mümkün değildi, almış olsam bile vaktimin yarısı yollarda geçecekti. En son yurt içi bir gezi yapmaya karar kıldık biz de. Serdar Abi ve Ceyda Abla Ankara çevresinden geze geze ilerleyecekler sıra Kayseri’ye geldiğindeyse ben dahil olacaktım ve Kayseri’yi iki günde hızlıca gezecektik. Cuma akşamı onlar Kırşehir’den ben de Malatya’dan yola çıktım, Serdar Abi’lerin otobüsü yolda arıza yaptığı için birkaç saat arayla da olsa otogarda buluştuk. Otogarda servis uygulaması kalkmış durumda o nedenle ulaşımı belediye otobüsleri veya minibüslerle sağlayabiliyorsunuz. Biz de otobüsle kalacağımız Talaslıoğlu Hotel‘e doğru yola koyulduk ve güzel bir uyku çektik. Gezimiz toplamda iki gün sürecekti. İlk günü şehir merkezi ve merkeze yakın yerlere, ikinci günüyse şehrin dışında bulunan ve doğal güzellikleri olan yerlere ayırmaya karar verdik.

İlk Gün – Kayseri’nin Yakın Çevresinde Gezilecek Yerler

Ağırnas Yeraltı Şehri

Sabah erkenden kalkıp kahvaltımızı yaptık (Bu arada otel konaklaması kahvaltı dahil gecelik 60 TL idi). Hemen havalimanına gidip arabamızı (Egea) kiraladık. Ardından ilk duraklarımız olan Mimar Sinan Evi ve  Ağırnas Yeraltı Şehri’ni görmek üzere Ağırnas’a doğru yola koyulduk. Vardığımızda Serdar Abi’nin korktuğu başımıza geldi ki yeraltı şehri kapalıydı.

Mimar Sinan Evi

Girebileceğimiz bir yer arayıp bulamayınca da  kapısından bakıp yine yakın mesafede olan Mimar Sinan Evi’ne gittik. Adından da anlaşılacağı üzere burası Osmanlı döneminin önemli isimlerinden olan Mimar Sinan’ın doğduğu evdi (Kayserili olduğunu bilmiyordum ben). Burası da kapalı olduğu için avlusunda fotoğraf çekmekle yetindik. Kapıya bırakılan numarayı aradık; ancak ulaşamadık. Bizi geri aradıklarında ise biz çoktan gezilecek yeni yerlerin peşine düşmüştük.

Kaniş Höyüğü

Tekrar şehir merkezine doğru ilerlerken  yol üstünde Kaniş Höyüğü tabelasını görüp saptık. Burası hala kazılmakta olan bir arkeolojik alan. Tabeladan okuduğum kadarıyla  gelen araştırmacılar buranın tepesinde tablet arayışına girmişler ve büyük iş gücü harcamalarına rağmen hiçbir şey bulamamışlar. Tam kazıyı durdurma kararı alacakken yükseltinin eteklerinde  bir adet tablet bulunmuş. Bunun üzerine kazıya höyüğün eteklerinden devam etmişler ve bugüne kadar yaklaşık 1000 tane tablet bulmuşlar.

Tarihi alanlar telle çevrilmiş siz de yukarıdan bakabiliyorsunuz. Eminim müzede sergilenmek ve tarihe ışık tutmak üzere değerli  şeyler çıkmıştır buradan; ama gezmeye değer mi bilemedim, yıkıntıdan ibaret yalnızca.

Ali Dağı Sarnıçlı Yeraltı Şehri

Kaniş Höyüğü’nden sonra gezimizin sıradaki durağı olan Ali Dağı Sarnıçlı Yeraltı Şehri’ne vardık. Burayı görebilmeyi beklerken yine kapalı olduğunu öğrendik. Kış şartlarından dolayı içi suyla dolmuş ve tehlike arz ediyormuş. Normalde bütün gezilerde şans yüzümüze gülerken bu defa Nagehan’ın ahını aldığımızdan olsa gerek gittiğimiz her yer kapalı çıkıyordu.

Ali Dağı

Tabi yılmayıp rotamızı hemen yanıbaşımızdaki Ali Dağı’na doğru çevirdik. Yolda yasak tabelaları olsa da biz gidebildiğimiz kadar arabayla tırmanmaya devam ettik. Tepeye vardığımızda serin ve güzel bir hava vardı, karşımızda eşsiz güzelliğiyle görünen  Erciyes Dağı’nı seyrettik. Fotoğraflarımızı çekildikten sonra tekrar Talas’a doğru yola koyulduk.

Yaman Dede Kültür ve Sanat Evi

İlk olarak Yaman Dede Kültür ve Sanat Evi’ne uğradık. Yaman Dede 20. yüzyılda Talas’ta yaşamış bir tasavvuf şairi ve bilgin. Kayseri’nin önemli manevi değerlerinden biri olan Yaman Dede’nin evini, içindeki eşyalarla birlikte düzenleyip ziyarete açmışlar.

Bu nostaljik ev hepimizin çok hoşuna gitti, içindeki her eşyada ayrı bir emek ayrı bir güzellik vardı. Ve biz bilmesek de hatıralar da barındırıyorlardı elbette. Evi merakla dolaştıktan sonra gezimize devam ettik.

Amerikan Koleji

Talas’ta ikinci durağımız Amerikan Koleji oldu. Giriş kapısındaki güvenlik görevlisi içeriye girmemizi orada bizimle ilgileneceklerini söyledi. İçeriye girdikten sonra karşılaştığımız ve burada çalışan bir öğretmen bize tarihi yapıyı tanıttı, içini gezdirdi. İlk olarak misyonerlik faaliyetleri için 1800’lü yılların sonunda açılan okul belirli öğrencileri seçerek almış. Daha sonra bütün halka açılmış. 1967’de de eğitim faaliyetlerine son verilmiş. Bir süre milli sporcular için kamp yeri olarak kullanılmış. Günümüzde ise normal bir okul olarak değil, Kayseri’nin başarılı öğrencileri için ek bir eğitim yeri olarak kullanılıyormuş ve öğrenciler burada yatılı kalıyormuş. Normal derslerine ek olarak sosyal faaliyetlerde bulunup dil eğitimi vs. alıyorlarmış.

Talas Yeni Cami – Panaya Rum Kilisesi

Okulu gezdikten sonra aşağısında kalan Talas Yeni Camii’ne gittik. Burası II. Abdülhamid Han tarafından yaptırılmış bir Rum kilisesi imiş ve eski adı “Talas Panaya Rum Kilisesi”. 1926’da I. Dünya Savaşı nedeniyle buradaki Rumlar göç etmiş ve kilise camiye çevrilmiş. Hala ibadete açık bir şekilde hizmet veriyor.

Talas Osmanlı Sokağı

Buradan sonra Talas Osmanlı Sokağı’na gidip şöyle bir etrafı turladık. Bir sürü eski ev var ve hemen hepsi otantik kafeler olarak kullanılıyor. Biz kışın gittiğimizden sakindi; ama yazın renkli ve kalabalık oluyormuş.

Geziye Ufak Bir Mola 🙂

Biz gezmeye devam ederken Serdar Abi’nin daha önceden birlikte çalıştığı Derya Abla bizi evine davet etti. (Burada dikkatimi çeken bir şeyden bahsetmek istiyorum bize mi öyle denk geldi bilmiyorum Kayseri’de asansörler çok gösterişli: Aynalar, yaldızlar, ışıklar… Hatta içinde müzik bile çalıyor, bana çok ilginç geldi) Biz de bir görüp çıkarız diye gittik; ama “Buraya kadar gelmişsiniz size ev mantısı yedirmeden yollamam.” diyen ablamız sağ olsun karnımızı doyurdu. Mantı deyince bol yoğurtlu bir yemek geliyor aklımıza ama Kayseri’de bunu böyle yapmıyorlar. Hafif sulu salçalı bir mantı; yoğurdu siz isteğinize göre ilave ediyorsunuz. Ana öğün olmaya aday ara öğünümüzü  yedikten sonra şehir merkezinde gezilecek yerleri tamamlamak üzere tekrar yola çıktık. Son olarak akşam gezmesinde de şehir merkezini gezmeye karar verdik. Burada Selçuklu ve Osmanlı döneminden kalma tarihi birçok yapı var ve hepsi birbirine yakın konumlanmış. Yürüyerek tamamını gezebiliyorsunuz, kısaca onlardan da bahsedelim.

İlk Gün – Şehir Merkezinde Gezilecek Yerler

Selçuklu Müzesi

Şehir merkezinde ilk olarak Selçuklu Müzesi’ne girdik. Tarihi eserlerle donatılmış ortasında avlu bulunan bir müze. Selçuklu dönemini bilim, mimari, sanat, tıp vb. birçok alanda temsil edecek eserler var. Güzel yanlarından birisi de müzede teknolojiden çok güzel faydalanılmış, dokunmatik ekranları kurcalayarak tarihsel olaylar hakkında eğlenceli bir şekilde bilgi edinebiliyorsunuz. Hoş animasyonlar da hazırlanmış. Hatta hazırladıkları bir odada monitörler aracılığı ile bizim merkezde gezdiğimiz tarihi eserlerin tamamını da gezebiliyorsunuz.

Kurşunlu Cami

Selçuklu Müzesi’nden sonraki durağımız Kurşunlu Cami oldu. Buranın adı kubbesinin kurşun olmasından geliyormuş. En önemli özelliği ise Mimar Sinan’ın kendi memleketinde yaptığı eserler arasında günümüze ulaşan tek eser olması.

Kapalı Çarşı

Kayseri’deki Kapalı Çarşı,İstanbul’daki meşhur Kapalı Çarşı’dan sonra Osmanlı döneminden kalan en büyük kapalı çarşı. İçinde genelde yöresel ürünler satılıyor. Baharat, çemen, peynir kokuları burnumuza çalınıyor girer girmez. Çarşı gerçekten çok büyük. Üstelik bazı esnaflar orijinal çarşının bittiği yerlerden de tavanı örterek çarşıyı devam ettirmiş. Ee sonuçta burası Kayseri…

Milli Mücadele Müzesi

Giriş ücreti 2 TL olan müze, aslında eski Kayseri Lisesi. 1893 yılından beri ayakta duran liseden politikacılardan sanatçılara pek çok ünlü isim mezun olmuş. Burada savaşı anlatan güzel resimler, maketler ve canlandırmalar var. Aynı zamanda Kayseri Lisesi’nden mezun olan önemli isimlerin balmumu heykelleri mevcut.

Alaca Kümbet

Yol üzerinde Alaca Kümbet’e uğradık. Burası kesme taştan yapılma, Selçuklu döneminden kalma bir tarihi eser.

Atatürk Evi

Atatürk 1919 yılında Kayseri’de bulunduğu zaman bu eski Kayseri evinde misafir kalmış. 1983 yılında Atatürk Müzesi haline getirilmiş. İçinde Atatürk’ün Kayseri’de çekilmiş fotoğrafları ve çeşitli eşyaları sergilenmekte. Giriş ücretsiz.

Hunat Hatun Külliyesi

Hunat Hatun Külliyesi cami, medrese, kümbet ve hamamdan oluşan Selçuklu döneminden kalma önemli bir eser. Tarihi dokusu yıpranmış olsa da motifleri oldukça güzeldi.

Kayseri Kalesi

Şehrin merkezinde bulunan kale duvarları halen restore ediliyordu. Buradaki dış kale surları Roma İmparatoru III. Gordianus tarafından MS 242 yılında inşa edilmiş. İç kale surları ise Bizans İmparatoru Justiniaus tarafından 4. yy’da yaptırılmış.

Eski Kayseri Evleri

Son olarak arabayla biraz yol katederek Eski Kayseri Evleri’ni görmeye gittik. Birkaç sokağa dağılmış halde bulunan tarihi evlerin çoğu iki katlı ve taştan inşa edilmiş. Restore edilmiş olanlar tıpkı Talas’taki gibi kafe ve restoran olarak kullanılıyor.

İlk Gün Akşam Yemeğimiz

İlk günkü gezimizi sonlandırmış olduk ve akşam yemeği yemek üzere Serdar Abi’nin arkadaşları ile buluşup Gültepe Elmacıoğlu Restoran’a gittik. Gelmişken yöresel bir şeyler denemek üzere hepimiz yağlama sipariş ettik. Ben ilk defa tattım burada. Yağlama dediğimiz de yufkanın üzerine pişmiş  kıyma karışımı  sürülüyor ve pizza dilimleri gibi kesilip üst üste istifleniyor yanında yoğurtla birlikte servis ediliyor.

Tadı güzeldi ve porsiyonları doyurucuydu. Bu arada yağlama restoranlarda geç saate kadar kalmıyor akşam 7’den sonra falan sipariş verirseniz “ne yazık ki kalmadı” cevabını alabilirsiniz. Yemek istiyorsanız ya erken gidin ya da telefonla arayıp siparişinizi ayırttırın.

İlk Günün Akşam Gezmesi

Yemekten sonra da akşam muhabbet ederiz diye oturacak yer arayışına giriştik. Birkaç başarısız denemeden sonra (mekanlar çok kalabalık ve duman altıydı) Teras Kafe’de bir yer bulup oturduk. Canlı müzik eşliğinde muhabbet edip kahvelerimizi yudumladık. Tabi yine bir o masada bir bu masada oturduk yer beğenemeyip. En son oturduğumuz masada da fanlı soba ağzımıza ağzımıza üfürüyordu. Sobanın önüne dönüşümlü oturmayı teklif ettiğimde Serdar Abi “yok yok ben rahatım” dese de vücudunda ikinci derece yanıklar oluştuğuna bahse varım.

İlk günümüzü dolu dolu geçirdikten sonra hep beraber otele geçtik ve hemen uyuduk.

İkinci Gün – Kayseri’nin Çevresi ve Doğal Güzellikleri

İkinci günümüz benim daha çok sevdiğim kısım,  çünkü sıra doğal güzelliklere geldi 😀 Sabah erkenden kalkıp otelde kahvaltımızı yaptıktan sonra önceki gün Ali Dağı’ndan izleyip hayran kaldığımız Erciyes’in yolunu tuttuk. Serdar Abi’nin muhteşem müzikleri eşliğinde bembeyaz karlar içinde ilerledik.

Erciyes Dağı

Kayak merkezine vardığımızda ilk girişten saptık ve yukarıya çıkmak için teleferik ücretlerini sorduk. Burada teleferik yoktu. Ben telesiyej’le çıkmayı hayal etmiştim ama yayaların sadece “Tekir Kapı”daki teleferiklere binebileceğini söylediler. Telesiyejleri sadece kayakçılar kullanabiliyor. Biz de Tekir Kapı’ya gidip tek seferlik biletlerimizi aldık. Teleferik ücretleri aşağıda…

Teleferik için bilet aldıktan sonra sadece yukarı çıkarken bilet okutuyorsunuz inerken direkt binebiliyorsunuz. Biz teleferikle yukarı çıkarken altımızda kayanıyla, düşeniyle, yuvarlananıyla kayakçıları izledik.

Ben açık telesiyejden ayaklarımı sallayamadığıma üzülüyordum ki havanın gittikçe soğumasıyla “İyi ki almıyorlarmış bizi ona.” dedim 😀 .Tepede akciğerlerimizi tertemiz dağ havasıyla doldurduk, bol bol fotoğraf çekildik. Kayakçıları da izledikten sonra tekrardan aşağıya indik.

Gitmeden birkaç dükkana fiyat da sorduk. Genel olarak kayak takımını günlük 100 lira civarında bir ücret ödeyerek kiralayabiliyosunuz.

Fotoğrafını çektiğim bir fiyat tarifesi yukarıdaki fotoğraftaki gibiydi. Tam takım olarak 50 liraya kiralayan dükkanlar da vardı. Kayağa baya heveslensek de gezi programımızı aksatmamak adına yeni yerler keşfetmek üzere yola çıktık.

Kapuzbaşı Şelaleleri

Sıradaki durağımız meşhur Kapuzbaşı Şelaleleri’ydi. Müzik ve güzel yol manzaraları eşliğinde sosyal tesise vardık. Ha bu arada kışın gezmenin bir güzel yanı da işletmelerin kapalı olması ve hiçbir ücret ödememeniz. Aynı zamanda sizden başka kimsenin olmaması diyebiliriz. Şelalelerin altında küçük bir  gökkuşağı oluşmuştu onu fotoğraflamaya uğraştık biraz.

Bu şelaleleri değişik kılan da, hani bir akarsunun devamı şeklinde değil de kayanın içi tamamen su dolu da siz tepesini delmişsiniz o fışkırıyor gibi görünmesiydi. Biraz daha  ileriye gittiğimizde de diğer üçünden farklı olan Elif şelalesi karşımıza çıktı. Burada da inekler ve buzağılar eşliğinde manzaranın ve şırıltının tadını çıkardık.

Burayı da gezilen yerlerimize ekledikten sonra çevredeki diğer Kapuzbaşı Güney Şelalesi’ni görmeye gittik (Ee Serdar Abi ile gezince şelaleler torpilli oluyor birazcık 😀 ). Bu şelale biraz yüksekte kalıyordu arabayla yanına gittik, Serdar Abi’yle Ceyda Abla arabada beklerken ben yukarı tırmanıp şelalenin fotoğraflarını çektim.

Derebağ Şelalesi

Kapuzbaşı Şelaleleri’nden sonra Derebağ Şelalesi’ne doğru yola koyulduk. Buranın çevresi mesire alanı şeklindeydi. Hava buz gibi olsa da yılmadan yıkılmadan buraya da çıktık.

Sultan Sazlığı

Derebağ Şelalesi’nden sonra yapacaklarımız konusunda programımız net değildi. Birkaç yerde  Yılkı atlarından bahsedildiğini duyunca nasıl görebileceğimizi araştırmaya başladık ve belki bir bir umut deyip Sultan Sazlığı’nın  yolunu tuttuk. Buralarda gözlendiği söyleniyordu ama sonuçta vahşi atlar ne zaman nerede olacakları belli olmuyor. Sultan Sazlığı’na varıp arabamızı park ettik. Görevliye yılkı atlarını sorduğumuzda şu an burada olmadıklarını söyledi. Biz yine de bilet alıp içeriye girmeyi tercih ettik (Ücreti tam hatırlamıyorum ama 5 TL civarıydı). Hava çok soğuk olduğundan sazlık biraz ölü gibiydi. Ona rağmen güzeldi, sazlıkların arasındaki ahşap köprüde yürüyüp sonunda kuş gözlem evlerine varıyorsunuz. Yol boyunca görünen Erciyes manzarası da bizim çok hoşumuza gitti. Hatta Erciyes’i sazlıklara tam ortalamak için bir sürü fotoğraf çektik.

Yolda ilerlerken sazlıkların arasındaki hışırtıları takip edince değişik bir hayvan gözüme takıldı. Ben su samuru gördüm diye sevinirken sonradan fare olduğunu fark ettim. Ortama baya uyum sağlamıştı, çok da iyi yüzüyordu.

Soğanlı Vadisi

Yürüyüşümüzü tamamladıktan sonra gezimizin son durağı olan Soğanlı Vadisi’ne çevirdik rotamızı. Burası pek duyulmamış olsa da tıpkı Ürgüp gibi bir yer. Peribacaları gibi doğal oluşumlar var. İnsanlar içlerini oyup buraları evlere dönüştürmüşler ve birçoğu bir araya gelip köyler oluşturmuş. Nedenini tam olarak öğrenemesem de açılan delikler sonradan kapatılmaya çalışılmış çoğu yerde. Bazılarında güvercin besleyenler varmış o nedenle deliklerini örüyorlarmış.

Aynı zamanda bu köyde  12. yüzyıl civarından kalma birçok kilise bulunuyor. İçindeki duvarlarda çeşitli figürler çizilip boyanmış. İlgi çekici ve gezilmesi gereken bir yer; ancak pek fazla önemsenmemiş ve yeterince korunamamış.

Kiliselerin ve evlerin çoğunu gezdik, dev taş kütlelerini yontarak tek parçadan oluşan evler yapmışlar resmen evin kirişi de rafları da yatacak yerler de her şey tek parça. Vadi’ye giriş 7 TL. Müze kart da geçerli.

Hava kararmaya yakın gezimizi  tamamlayıp tekrar arabaya geçtik. Dönüşte gün batımı bizi çok şaşırttı. Güneş bulutları adeta yalayarak batarken üzerimizde lav tabakası varmış gibi görünüyordu.

İkinci Gün Akşam Yemeğimiz ve Hediyeliklerimiz

Kurt gibi acıkmış olduğumuzdan hemen bir restorana gidip yemek yedik. Burada hepsinden tatmak adına farklı yemekler söyledik. Sonrasında Serdar Abi’nin kuzenine geçip akşam çaylarımızı içtik. Saat fazla geç olmadan tekrar dışarı çıkıp Şahin marka hediyelik pastırmalarımızı aldık. Sonrasında da otogara geçtik. Ben buradan Malatya’ya gidip sabah yoklamasına yetişecektim. Serdar Abi ve Ceyda Abla ise tatilin geri kalan kısmını değerlendirmek üzere İstanbul’a uçacaklardı. Tekrar bir araya gelmiş olmanın sevinci yavaş yavaş yerini ayrılık hüznüne bıraktı. Böylece bir gezimiz daha son buldu.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kapadokya’nın incisi olarak bilinen Ihlara Vadisi, Hasandağı’nın püskürttüğü lavların burada bulunan Melendiz Çayı (eski adıyla Potamus Kapadukus yani Kapadokya ırmağı) tarafından aşındırılmasıyla milyonlarca yıl içerisnde meydana gelmiş. Vadinin uzunluğu 14 km olmakla birlikte derinliği yer yer 120 metreyi bulmakta. Peki Ihlara ismi nereden geliyor? Yaptığımız araştırmalara göre bölgede çıkan maden suyunun ılık olması ve Helence’de ılık kelimesinin karşılığı olan Khliara’nın zaman içinde yozlaşması nedeniyle buraya Ihlara Vadisi denilmiş. “Kapadokya’ya gelen herkesin mutlaka buraya uğraması gerekir.” diye düşünüyoruz

Ihlara Vadisi’ne Giriş ve Aşağı İniş

Giriş için müze kart geçerli, müze kartınız yoksa 30 TL ödemeniz gerekiyor. Müze kartımız olduğu için kartlarımızı göstererek turnikelerden geçtik ve güzel manzarayı (Peristrema) seyrede ede, fotoğraf çeke çeke merdivenlerden aşağıya indik. Yolda yabancı bir turist kızla karşılaştık. Önce ingilizce bilip bilmediğimiz sordu ardından da hangi merdiveni takip etmesi gerektiği. Bütün merdivenler aynı yere çıktığı için ben “same same” dedim, yani “aynı aynı”. Meğer aynı anda Serdar da konuşuyormuş, ne söylediğini tam hatırlamıyorum; ama uzun uzun İngilizce cümleler kurdu. Epey şaşırmıştım. Sonra “Tabi Amerika gören insanın İngilizcesi de böyle olur.” dedim

Ihlara Vadisi’nde Yürüyüş

Ihlara Vadisi’ne inince hemen Melendiz Çayı‘nı görüyorsunuz ve etrafında yürümeye başlıyorsunuz. Kış mevsiminde gittiğimiz için ağaçlar çıplak, her yer renksiz. Ancak buna rağmen o kadar huzur veren bir yer ki… Kesinlikle etrafın renksizliğini kafamıza takmadık ve uzun uzun yürüdük. Bol bol fotoğraf çektik çekildik. Melendiz Çayı’nın üzerindeki köprüden karşıya geçtik. Etrafta buradan hatıra kalsın diye yaptırılan birkaç tane “IHLARA VADİSİ” yazısı var. Dilerseniz sizler de bu yazıların önünde fotoğraf çektirebilirsiniz.

Burada Melendiz Çayı‘nın kenarında restoran var. Kış mevsiminde gittiğimiz için restoranda kimseler yoktu ama. Doğru mevsimde giderseniz, çayın kenarında hatta üzerinde bir şeyler atıştırabilirsiniz. Çayın üzerindeki ağaçtan masalarda oturarak yemek yerken aynı zamanda ayaklarınızı suya sokabilirsiniz.

Ihlara Vadisi’ndeki Kiliseler

Ihlara Vadisi, 9. yüzyıldan beri rahiplerin inziva ve ibadet yeri olarak kullanıldığı için burada çok sayıda kilise mevcut. Sümbüllü, Yılanlı, Pürenli, Ağaçaltı, Kokar, Karanlık ve Kırkdamaltı Kilise‘leri bunlardan bazıları. Yalnız şuna dikkatinizi çekmeliyim ki kilise dediğimde aklınızda canlanan şey, buradaki kiliselere tam olarak benzemeyebilir. Çünkü buradaki kiliseler, kayalar oyularak oluşturulmuş. Müslüman Türkler, Anadolu’ya yerleştikten sonra da Hristiyanlar buradaki kiliselere gidebilmiş; dinlerini özgürce yaşamaya devam etmiş. Hatta Selçuklular tarafından kendilerine hoşgörüyle yaklaşılmış. Bunun bir nişanesi olarak Kırkdamaltı Kilisesi’nin duvarına Anadolu Selçuklu Sultanı III. Mesud’un tasviri yapılmış. Ayrıca yine kilise duvarına “Yüceler Yücesi” yazarak sultana duydukları minneti ifade etmişler.

Vadideki kiliselerden Karanlık Kilise için yaşadıklarımızı paylaşayım. Vadiye indiğinizde kiliselere gidebilmeniz için hangi yolu takip etmeniz gerektiğini gösteren tabelalar var. Bunların içerisinde Karanlık Kilise’yi seçtik ve başladık yürümeye. Serdar önde gidiyor, ben yorulduğum için biraz arkadan geliyorum. Bir de ne göreyim arkamda bir kedi var ve bizi takip ediyor. Böyle söylediğime bakmayın, aslında hayvanları çok severim; ama uzaktan

Uzaktan ne güzel kedi, ne güzel mecik (koyun), ne güzel möcük (inek) diye severim hayvanları. Ama yaklaştıklarında onlara dokunamam, sevemem mesela. Siyah beyaz kedimiz bana çok yakın olduğu için ve beni yol boyu beni takip ettiği için tedirgin olmaya başladım. Birkaç kez de çığlık attım; çünkü ben aramızdaki mesafeyi açmaya çalıştıkça o koşup beni yetişiyor

Durumu Serdar’da görünce, Serdar “Ben arkada yürüyeyim.” dedi. Neyse ben öne geçtim. Ama bizim kedi yine benim yanıma geliyor, bana değecek kadar yakınımda yürüyor sahibiymişim gibi Kedi beni sevdi anlaşılan dedik ve Karanlık Kilise‘ye kadar kedinin önderliğinde gittik. O da bize kilisenin önündeki kayada poz verdi. Teşekkür ettik ve geri döndük

Ihlara Vadisi’nde Yukarı Tırmanış

“Her inişin bir çıkışı vardır.” derler. Gerçekten de öyle Kolaylıkla indiğimiz o merdivenleri tırmanmak benim için biraz zor oldu. Kimi zaman nefes nefese kaldım, kimi zaman ağırlığıma kızdım. Derken güzel manzaraya baka baka yukarı çıktık ve iyi ki gelmişiz dedik Peristrema’ya…

Teşekkür

Ihlara Vadisi’ne gidebilmemi sağlayan Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’a planlamaları yaptığı ve iki günde gittiğimiz toplamda 1300 km’lik yol boyunca bıkmadan usanmadan arabayı kullandığı için çok teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Gitmeden önce hakkında en ufak bilgiye sahip olmadığım şehir Aksaray‘ı, Kırıkkale’ye kıyasla daha çok beğendiğimiz doğrudur. Genellikle şehirler arasında kıyaslama yapmamaya çalışır; her şehrin mutlaka bilinmesi gereken hikayelere sahip gezilip görülmesi gereken yerlerinin olduğunu düşünürüm. Sanırım Kırıkkale’den 1 gün sonra Aksaray’a gitmemiz böyle bir kıyaslama yapmama neden oldu.

Kırıkkale’nin isim olarak ön plana çıkması, insanlar tarafından daha fazla bilinmesi, hatta Tıp Fakültesi’nin olması beklentilerimizi arttırmıştı. Ancak gördüğümüz kadarıyla Kırıkkale, bu şöhrete yaraşacak kadar gelişememiş. Kırıkkale’de çok kısa bir süre bulunduktan sonra gittiğimiz Aksaray, hem merkezi hem de çevresindeki Ihlara Vadisi, Bahattin Samanlığı gibi destinasyonlarıyla bizi kendine hayran bıraktırdı. Daha çok gezilip görülecek yerinin olduğunu gösterdi. Ancak şunu da ifade etmeliyim ki biz bu şehirlerde maksimum 2 saat bulunduk, gözlemlerimizde yanılmış olabiliriz. Yine de Aksaray’ı daha çok sevdiğimizi ifade etmek isterim

Aksaray’da Gezilecek Yerler

Aksaray, ilim adamlarının yaşadığı bir şehrimiz olması nedeniyle ülkemizde Evliyalar Şehri olarak bilinen birkaç ilden bir tanesi. İsmi Kapadokya kralı Archeleos’tan geliyor. Türkler Anadolu’ya geldikten sonra zaman içinde değişerek son halini almış. Ayrıca Türkler Anadolu’ya geldikten sonra burada yaptırılan Beyaz Saray’ın da isim son halini alırken etkili olabildiği düşünülmekte. Gelin bu şehri hep birlikte tekrar gezelim

Aksaray’ın Merkezinde Gezilecek Yerler

Ulu Cami

Bursa’nın Ulu Camisi meşhur aslında Anadolu’da pek çok ilde Ulu Cami bulunmakta. Bu camilere Beylikler Dönemi’nde, bulunduğu ilin en büyük ve en şatafatlı camisi olduğu için “ulu” ismi verilmiş. Hatta Aksaray’daki Ulu Cami, Karamanoğlu Mehmed Bey zamanında yapıldığı için Karamanoğlu Mehmed Bey Cami olarak da biliniyor. Dışı kesme taştan yapılmış, ortasında dikdörtgen formlu kapı bulunmakta. Öğle namazı saatlerinde camiyi ziyaret ettiğimiz için çok kalabalıktı ve namazını kılan amcalar akın akın camiden çıkıyordu, içini ziyaret edemedik. Ancak öğrendiğimiz kadarıyla Selçuklu mimarisinin özelliklerini taşıyan iç tasarımı ve ahşap minberiyle en az dış görünümü kadar gidenlerin beğenisini kazanıyormuş.

Saat Kulesi

Tarihi Hükümet Konağı’nın bulunduğu meydanda yer alan Saat Kulesi, önündeki “AKSARAY” yazısıyla hoş bir görüntü oluşturuyor. Fırsat ayağımıza kadar gelmişken, “AKSARAY” yazısının önünde fotoğraf çekildik. Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar da fotoğraf çekildi. Ama nasıl? Tabii ki üzerinde “Bize her yer Trabzon” yazan atkısıyla

Hacı Bektaş Kurşunlu Cami

Aksaray’ın merkezinde meydanda yer alan Kurşunlu Cami, Saat Kulesi‘nin hemen karşısında bulunmakta. Selçuklu Dönemi’nde yaptırıldığı bilinse de buradaki eski caminin yıkıldığı, Selçuklu mimarisine uygun olacak şekilde yeniden inşa edildiğini bilmek gerek.

Somuncu Baba Türbesi ve Cami

Aksaray’a geldiğimizde planlarımız arasında Somuncu Baba Türbesi ve Cami‘ne gitmek yoktu. Aksaray merkezde ilerlerken tabelası devamlı karşımıza çıktığı için ziyaret etmek istedik ve iyi ki gitmişiz dedik Ancak Aksaray’da gezilecek yerleri yazan ünlü sitelerde neden bahsedilmediğine bir anlam veremedik.

Somuncu Baba, eski din alimlerinden olup Hacı Bayram Veli Hazretleri gibi pek çok din aliminin de hocasıdır. Somuncu Baba olarak bilinmesinin nedeni Bursa’da yaşarken fırıncılık yapması, “Somunlar Müminler” diyerek ekmek dağıtması ve Bursa’daki Ulu Cami’nin inşaatında çalışan işçilere de somun ekmek vermesidir. Aksaray’da Somuncu Baba’ya ait yerleşkede cami, türbe, çilehane ve minyatür müzesi bulunmakta. Minyatür Müzesi‘nde Somuncu Baba’nın hayat hikayesi minik görsellerle anlatılmış, çok beğendik. Aksaray’a gitmişken mutlaka uğranması gereken yerlerden biri olduğunu düşünüyoruz.

Aksaray Seyir Terası

Somuncu Baba Türbesi’nden ayrıldıktan sonra hazır tabelasını görmüşken seyir terasına da çıkalım dedik. Aksaray’a kuşbakışı bakıp kadrajlarımıza aldık ve yolumuza devam ettik. Sizler dilerseniz restoranında oturup bir şeyler atıştırabilirsiniz.

Aksaray Müzesi

Aksaray Müzesi şu ana kadar gördüğüm şehir müzelerine göre farklı özellikleriyle dikkatimizi çekti. Farklılıktan kastımız aslında burasının Türkiye’nin ilk mumya bölümüne sahip müzesi olması. 10 insan 2 de kedi mumyası var. Burada öğrendiğimiz kadarıyla Aksaray ve çevresinde mumyalama çok eskilerden beri bilinen ve uygulanan bir sanatmış. Hatta Ihlara Vadisi‘ne Mumyalar Vadisi de deniliyormuş. Bu bölgede bulunan bazı mumyalar da Niğde Müzesi’nde sergileniyormuş. Mumya denilince akla Mısır gelse de, ülkemizde de mumya görebileceğimiz müzelerin olduğunu bilmek sevindirici. Bunun dışında müzenin Anadolu Selçuklu kümbetlerinden ve peribacalarından esinlenilerek oluşturulan dış mimarisi de oldukça ilgi çekici. Arkeolojik kazılarda bulunan eserler artık pek çok şehir müzesinde bulunduğu için ilgimizi çekmiyor galiba Bu güzel müzeye girişin ücretsiz olması da diğer bir artısı

Kültür Evi (Vali Konağı)

Yanı başından geçerken arabadan dışarı fırlayıp fotoğrafını çektiğim Kültür Evi‘nin keşke içine de girseydik diyorum şimdilerde. Bahçesiyle uyum içerisinde olan dış mimarisiyle beğenimizi kazandı. İçine girseydik, Aksaray’ın kültürüne dair bilgi dağarcığımızı genişletebilir, eski Aksaray evlerindeki yaşantılardan kesitler görebilirdik. Ancak dışının bile bu kadar güzel olduğunu bilmiyorduk, araba yolun kenarındaydı, vaktimiz yoktu.

Kapalı Çarşı

Meydana çok yakın konumda bulunan Kapalı Çarşı, alışveriş yapmak isteyenler için iyi bir yer olabilir. Vaktimiz sınırlı olduğu ve alışveriş amaçlı gelmediğimiz için çarşının içinde küçük bir yürüyüş yapmakla yetindik.

Kızıl Minare

Kırmızı tuğlalardan yapılması nedeniyle Kızıl Minare olarak adlandırılan Kızıl Minare’ye gittiğimizde restorasyon çalışmalarının yapıldığını gördük. Bu nedenle minarenin hemen yanı başında bulunan ve minareden yıllar sonra yapılan camiye girmedik. Sadece minareyi kadrajımıza aldık. Bu minareyle ilgili bahsetmediğim, ziyaret etmemizi gerektirecek bir özellik var elbet. Bu özellik, minarenin Melendiz Çayı’nın hemen kenarında yer alması ve bundan dolayı zemin kaygan olduğu için zaman içerisinde İtalya’daki Pisa Kulesi gibi eğrilmiş olması. Hatta bu özelliğinden dolayı bölgede Eğri Minare olarak da bilinmekteymiş. 800 yıldır ayakta kalması nedeniyle beğenimizi kazandı.

Perek Köşkü

Aksaray’ın ünlü ailelerinden Perek’lere ait olan bu köşk oldukça bakımsız ve yıkık dökük bir görünüme sahip olsa da Kızıl Minare‘ye çok yakın konumda, gitmişken 2 dakika yürüyerek ulaşabilirsiniz.

Aksaray’ın Çevresinde Gezilecek Yerler

Ihlara Vadisi

Ihlara Vadisi, Aksaray gezilecek yerler listesinde en üst sıralarda yer almakta. “Kapadokya’ya gelenler buraya uğramadan geri dönmemeli.” derler. Gez gez bitmez. Keşfetmek için bıkmadan sıkılmadan uzun yürüyüşler yapmak gerekir. Bu nedenle bu değerli vadinin hikayesini başka bir yazımızda sizlerle paylaştık, tıklayıp okuyabilirsiniz

Selime Katedrali ve Peribacaları

Aksaray’ın Selime kasabasında bulunan katedral ve peri bacalarını görebilmek için müze kartınızı göstermeniz yeterli. Burada çok sayıda yabancı turist görebilirsiniz. Kış mevsiminde gittiğimiz için turistlerin üzerindeki kıyafetlerden mevsimin azizliğine uğradıklarını fark ettik.

Burası Kapadokya’nın en büyük katedrali ve zamanında bölgenin din adamları buradan yetişmiş. İlk yüksek sesli ayin de yine burada yapılmış. Katedral 2 katlı ve kayalar oyularak oluşturulmuş. Hemen karşısında Selime Sultan’ın türbesi bulunmakta.

Bezirhane ve Ala Kilise

Bezirhane ve Ala Kilise yan yana bulunan kayalara oyulmuş iki yapı. Bezirhane‘de bezir yağı üretiminde kullanılan araç gereçler; Ala Kilise‘de ise freskler bulunmakta.

Belisırma

Melendiz Çayı’nın kenarında yer alan ve güzel manzarası nedeniyle Rumların peristirema (hoş manzara) dedikleri Belisırma köyünün manzarasını bizler de çok beğendik. Eski taş evler kavak ağaçlarıyla birlikte oldukça güzel bir görüntü oluşturmuş.

Bahattin Samanlığı

Belisırma köyünde yer alan Bahattin Samanlığı aslında samanlık değil, kavak ağaçlarının oluşturduğu bir orman. Kışın gittiğimiz için ağaçların üzerinde yaprak yoktu, çok renksiz saman gibiydi. Kışın gitmemiz neden buraya samanlık dediklerini daha iyi anlamamızı sağladı Tepeden samanlığa doğru bakıp bol bol fotoğraf çektik. Bu arada saman gibi dediysem beğenmediğimden değil, oldukça ilginç bir görünüm oluşturduğundan. Samanlığı kesinlikle beğendik.

Kızıl Kilise

Aksaray’ın Güzelyurt ilçesine bağlı Sivrihisar köyünde bulunan Kızıl Kilise konum olarak farklı bir yerde. Google maps’in önerisiyle takip ettiğimiz yol çamurlu ve riskliydi. Girdiğimiz yolun sonunda kiliseye var mı acaba diye düşünüyorduk. Hava da epey kararmıştı. Yine de devam ettik ve sonunda sisin arkasında kilisenin olduğunu fark ettik. Duvarları kırmızı kesme taştan yapılan bu Ermeni kilisesini kadraja alıp geri döndük. Geldiğimiz yol bir tek arabanın sığabileceği genişlikte olduğu için ve kiliseye ulaşımı sağlayan başka  bir yol bulunmadığı için arabayı geri döndürmede zorlandık. Onlarca manevra sonrasında geri dönüp yolumuza devam ettik.

Aksaray’da Ne Yenir?

Aksaray’da en hızlı ne atıştırabiliriz diye düşünürken meydandaki Ankara Döner’e girip birer dürüm ayran aldık. Tadı güzeldi. Aksaray‘ın hangi yiyecekleri meşhur diye soracak olursanız, bölgede hububat üretimi yaygın olduğu için buğday içeren yiyecekler ön planda diyebilirim. Bunu dışında Konya gibi etli ekmeğinin de meşhur olduğunu söylemeliyim.

Gezi Haritası

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Uzun süre Trabzon’da geçirdiğimiz tatilsiz, yıllık izinsiz geçen aşırı yorucu stresli ayların ardından tez sınavımızı vermiştik, artık rahat bir nefes alabilir, gezilerimize kaldığımız yerden devam edebilirdik. Ancak mevsimin kış olması elimizi kolumuzu bağlıyordu. Aralık ayında nereyi gezebilirdik? Gidilecek görülecek çok yer var; ama hava çok soğuk. Ya gezilerimizin olmazsa olmazı yürüyüşlerimizi nasıl yapacaktık? Yıllık izin aldık almasına; ama kara kara düşünüyoruz. Kafamızda bir sürü plan var, engeller çok, bir türlü karar veremiyoruz nasıl yapsak nereye gitsek diye. Sonunda fikir uçuşmalarımızı kontrol altına aldık ve gideceğimiz yerleri belirledik. Ankara’nın çevresinde yer alan Kırıkkale, Kırşehir ve Aksaray gittiğimiz iller arasında yer aldı.

Aslında bu illerimizin çok fazla ayırt edici özellikleri yok; ama yine de gezip görmeye değer yanları var. Örneğin Kırşehir’de Neşet Ertaş’ın mezarı var, Hamidiye Cami var. İşte bütün bu meraklarımızı gidermek için Trabzon’dan Ankara’ya uçtuk, araba kiraladık ve düştük yollara. Kırıkkale, Aksaray ve Nevşehir‘i kiraladığımız araba ile gezdik. Ya Kırşehir’i nasıl gezdik?

Kırşehir’e Nasıl Gidilir?

Araba kiraladık kiralamasına; ama Kırşehir’e arabayı havalimanına teslim ettikten sonra gitmeyi tercih ettiğimiz için bu gezimizde ulaşım aracımız otobüs oldu. AŞTİ’ye vardığımızda 5 dakika sonra kalkacak olan “Şanal Kırşehir” adlı otobüs firmasının seferine yetiştiğimiz için kendimizi şanslı hissediyorduk. Hiç beklemeden yola koyulduk. Bindiğimiz otobüsün büyük ve konforlu olması da bizim için şans göstergesiydi. Açtık, birer film seyrettik. Zaten 3 saatlik yol, hemen biter diye düşündük. Yolun yarısında otobüsün bozulmasıyla aslında o gün o kadar da şanslı olmadığımızı anlamış olduk.

Otobüs gaz almıyordu. Bu yüzden önce yavaşladı, sonra en yakın sanayiye girdi. Sanayide kısa süre bekledikten sonra yola koyulduk. Tamir edildiğini düşünmüştük. Hatta otobüsten aşağıya inmedik bile. Sonra kısa bir süre geçti ve otobüs tekrar yavaşladı. 10 km sabit hızla gitmeye başladık. Böyle gidersek bu yolu bitiremeyiz diye geçirdik içimizden. Sonunda Kırıkkale civarında Podium Alışveriş Merkezi’nin önünde durduk. Beklentimiz “Firma bize yeni bir otobüs gönderecek ve güzel güzel yolumuza devam edeceğiz.” şeklindeydi. Ancak şoför bey, bize yakıt deposu geri kaçtığı için arabanın gitmediğini, en yakın petrol ofisinden yakıt getirteceklerini söyledi. Sanırım burada yarım saat kadar bekledik. Tabi bu arada ben sabah kahvaltısı yapmadığım için çok açtım, Serdar ise otelde kahvaltı yapabilmişti. Vakit geçmiyor madem, AVM’ye girelim dedik. AVM’nin çıkışında lokmacı görmüştüm, oradan biraz lokma alır, açlığımı gideririm diye düşünüyordum. Tahmin edin bakalım lokmacıdan lokma alabildim mi Tabii ki alamadım; çünkü lokmacıda satış yapan personel yerinde değildi ve otobüs kalkmak üzereydi, AVM’ye geri dönemezdik. Yine aç aç ve 10 km hızla devam ettik yola.

Artık canımız sıkılmaya başlamıştı. Planlarımıza göre 3 saatte gideceğimiz Kırşehir’e bir türlü varamıyorduk. Bu şekilde de varmamız mümkün değildi. Daha fazla devam edemedik yola ve otobüs Hasandede Cami‘nin yakınlarında müsait bir yerde durdu. Şoför ve muavin beyler otobüsteki eşyalarımızı alıp derhal otobüsten inmemizi söylediler. Şanal Kırşehir’in bizden 3 saat sonra kalkan seferi yakınlardaymış. Yol üstünden bizi alacakmış. Bu sırada farkındaysanız hala yeni bir otobüs gelmiyor. Apar topar indirildiğimiz otobüsün dışında üşüyerek geçirdiğimiz yarım saatin sonunda otobüs gelebildi. Tabii ki otobüste yeterince yer olmadığı için yolcuların büyük bir çoğunluğu ayakta kaldı, Serdar da dahil. Ben açlıktan ölüyorum tabi, tansiyonum düştü; oturmam gerekti, yolculuğu ayakta tamamlayacak gücüm kalmamıştı. Kırşehir’e oturarak gidebilmek bu yolculukta kendimi şanslı hissettiğim tek şey oldu. Anlayacağınız siz siz olun, yolculuklarınızda Şanal Kırşehir firmasını tercih etmeyin!!!

Kırşehir’de Gezilecek Yerler

Türk Büyükleri ve Ozanları Anıtı

Kırşehir Otogar’a indikten sonra servisle şehir merkezine geldik. Gezimize Türk Büyükleri ve Ozanları Anıtı ile başladık. Burada eski Türk hükümdar ve ozanlarının büstleri, büstlerin altında da bu kişilerle ilgili kısa bilgiler yer almakta. Anıtların ortasında da Atatük’ün büstü bulunmakta. Büstün altında “Türk evladı ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.” yazmaktadır.

Cacabey Medresesi

1270’li yıllarda Kırşehir Valisi Nureddin Cibril Bin Cacabey tarafından yaptırılmış olan Cacabey Medresesi şehir merkezinde  meydanda bulunmakta. Ayrıca meydanda medrese dışında Hoca Ahmet Yesevi Cami, Atatürk’ün atın üzerinde olduğu bir heykeli de bulunmakta.

Ahi Evran-ı Veli Cami

Esas adı Mahmud Bin Ahmet Ebu’l Hakayık Nasırud-din olan Pir Ahi Evran-ı Veli 1171 yılında Horasan’ın Hoy kasabasında doğmuş. Ahmed-i Yesevi gibi büyük Türk alimlerinden ders alarak zamanın sayılı alimleri arasında yer almış. Anadolu’ya gelip Kırşehir’e (eski adı Gülşehir) yerleştikten sonra Büyük Ahi Teşkilatı’nı kurmuş, liderliğini yapmış, 32 çeşit mesleğin ustası ve piri olmuştur. Caminin içerisinde türbesi de bulunmaktadır. Kırşehir’e kadar gitmişken böylesine önemli bir zatın türbesi mutlaka ziyaret edilmelidir.

Hamidiye Cami

Kırşehir’de görmeyi en çok istediğimiz yer Hamidiye Cami‘ydi. Burası benim hayatımda gördüğüm en ilginç cami, çünkü iç mekan tasarımı gerçekten çok ilginç hatta dünyaca ünlü. Vaktimiz olsaydı yüreyerek gideceğimiz camiye ve bir sonraki durağımız olan Neşet Ertaş’ın kabrine taksi tutarak gittik. Taksi şoförü abimiz de daha önce bu camiyi görmemiş. Gitmişken o da görmüş oldu. Yalnız kapısı kapalıydı, bir ara içeri giremeyeceğiz diye çok korktuk. Sonra caminin altındaki mescitin kapısının açık olduğunu fark ettik. Buradan caminin içine giren merdivenleri takip edince bahsettiğim ilginç iç mekan tasarımını görmüş olduk. İç mekan tasarımı yapılırken Bakara suresindeki bir ayetten esinlenilmiş, bu ayette geçen ve cenneti tasvir eden cümleler dikkate alınmış. Halıları çimen, tavanı gökyüzü gibi. Duvarlarında ağaçlar, mihrabında şelale var. Caminin dışında ise Arapça harflerle Allah yazıyor.

Neşet Ertaş’ın Kabri

Babası da saz ve türkü üstadı olan Neşet Ertaş, türkülerinde “Garip” mahlasını kullanırdı. UNESCO tarafından yaşayan insan hazinesi olarak kabul edildi. Kendisine “Devlet Sanatçısı” ünvanı verilmek istendiğinde ise reddederek halk sanatçısı kalmayı tercih eden yüce gönüllü bir insandır. Babası ve abisinin de kabri burada. Kırşehir’e yolunuz düşerse mutlaka ziyaret edin.

Kırşehir Kentpark

İç Anadolu’daki pek çok şehirde rastlayabileceğiniz Kentpark‘lar, Anadolu insanının denize olan özlemini giderecek nitelikte yapılmış. Ancak Kırşehir’deki Kentpark, Eskişehir’deki kadar ilgi çekici nitelikte değil. Burada Yılmaz Büyükerşen’in Eskişehir’e kendini adamışlığının payı büyük olsa gerek. Kırşehir için bakacak olduğumuzda şehrin en büyük ve en gösterişli parkı konumunda. Buraya gelirseniz suni gölün kenarındaki yürüyüş yolunda yürüyüş yapabilir, cafe ve restoranlarda bir şeyler atıştırabilirsiniz.

Obruk Gölü

Kırşehir’in Mucur ilçesinde yer alan Obruk Gölü çok ilginç bir göl. Nedeni göle uzaktan baktığınızda fark edememeniz; çünkü obruk olduğu için 100 metrelik çukurun içinden bulunuyor. Gölün bulunduğu alanın ancak yanına gideceksiniz ve aşağıya doğru bakacaksınız ki gölü görebilesiniz. Benim açımdan farklı bir deneyim oldu. Göl yüzeyinde su bitkileri ve sazlıklar vardı; içinde de balıklar yüzüyormuş, ama o kadar göremedik

Mucur Yeraltı Şehri

Kapadokya bölgesinde pek çok yer altı şehri bulunmakta. Hatta bunların en meşhurları Derinkuyu ve Kaymaklı Yeraltı Şehirleri. Mucur’a kadar gitmişken buradaki yeraltı şehrini de görmek istedik. Normalde giriş ücretsiz olsa da kapıdaki görevli bize kolonya tuttu; biz de ona bir sakal attık İçeriye girdik; ama dar aralıklardan geçme çabalarımız benim ilgimi pek çekmedi. Ufak bir uyarı da yapalım. Kapalı alan korkusu olanlar gitmesin.

Kırşehir’de Ne Yenir?

Taksi Şoförü abimize nerede yemek yiyelim diye soracak olduk, az kalsın bizi kendi evine götürecekti. Sanırım Kırşehir’in insanı çok misafirsever Abimizi zar zor ikna ettik ve uzun süreli açlık sonrası nihayet dışarıdan bakınca esnaf lokantası gibi görünen Aşçıoğlu Kebap Restoran‘ın kapısından içeri girdik. Giriş katı küçücük olan mekanın giriş katında mutfak gibi kullanılıyor. Alt katı ise gayet geniş ve aile salonu burada. Duvarda Neşet Ertaş’ın resminin basılı olduğu küçük halılar var. Bu yöreye özgü olan köfteden ve ciğer şişten yedik. İkram olarak acılı ezme ve çiğ köfte de geldi. Uzun süren açlıktan sonra yiyecekler ilaç gibi geldi Bizim yediklerimiz dışında yörede meşhur olan madımak, kesme aşı, topalak ve keşkek gibi yiyecekler de var. Dilerseniz Kırşehir’e kadar gitmişken, bu yiyeceklerin tadına bakabilirsiniz.

Kırşehir Gezi Haritası

• Hayata kısa bir mola almak istiyorum.
• İş-güç derken kendime vakit ayıramıyorum, kafa dinleyebileceğim bir yere gitmek istiyorum.
• Hafta içi işlerim nedeniyle çok yoğunum, hafta sonlarımı gezerek değerlendirmek istiyorum.
• Çocuklarımın doyasıya gezip eğlenebilecekleri bir yere gitmek istiyorum.
• Müzeleri ziyaret etmeye bayılıyorum.
• Venedik’e gidemiyorum. Türkiye’de buraya benzer bir yer olsa kesin giderdim.
• Amsterdam’a gidemiyorum. Türkiye’de buraya benzer bir yer olsa kesin giderdim.
• Nasrettin Hoca’nın doğduğu yeri merak ediyorum.
• Ülkemin bütün şehirlerini gezip görmek istiyorum.
• Ülkemin bütün şehirlerini gezemeyebilirim; ama herkesin mutlaka gezip görmesi gereken şehirlerine gitmek isterim.

Yukarıda yer alan nedenlerden herhangi birine sahipseniz, mutlaka Eskişehir’e gitmelisiniz. Eskişehir’in ortasından geçen ve şehre “kanal şehir” özelliğini veren Porsuk Çayı, Eskişehir’in ilk yerleşim yeri olan Odunpazarı, ülkemizin Disneyland’ı Sazova Parkı, yapay plaj sayesinde denizi insanların ayağına getiren Kentpark, Madame Tussauds’un heykellerini aratmayan Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi; şehrin cazibesini arttırıyor. Bütün bu güzellikleri Eskişehir’e kazandıran, var olan güzellikleri de gün yüzüne çıkaran kişi ise Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen. Yaptığı projelerle şehrin havasını öyle bir değiştirmiş ki, neden kendi memleketimde de böyle projeler yapılmıyor diye sorgulamaya başladım. Odunpazarı’nı gezerken kendinizi Osmanlı Devleti zamanında, Porsuk Çayı’nı gezerken Venedik’te, bisiklet yollarında bisiklet sürerken Amsterdam’da, Sazova Parkı’nı gezerken Disneyland’da, Kentpark’ı gezerken sahil kıyısında bir kentte hissedebilirsiniz. Bütün bu güzellikler dışında müzeleri kültür sanat yönünden ufkunuzu zenginleştiriyor. Ziyaretleriniz sırasında “Bunun da mı müzesini yapmışlar?” diyorsunuz; fakat “Ne güzel yapmışlar. Ne iyi düşünmüşler.” de diyorsunuz. Bütün bu güzelliklere ulaşabilmek için Ankara, İstanbul ve Konya’dan düzenlenen yüksek hızlı tren seferleri olduğu için de TCDD’ye minnettarız…

Eskişehir’e Ne Zaman Gidilir?

Eskişehir bahar aylarında yağmurlu, kış aylarında ise çok soğuk ve kar yağışlı olabiliyor. Bu nedenle Mayıs – Eylül ayları arasında giderseniz, Eskişehir sizlere üşümeden ve konforlu bir gezi imkanı sunacaktır. Fakat özellikle hafta sonları ve yaz aylarında, turistlerin akınına uğrayan bu şehirde gittiğiniz yerlerde sıra beklemek zorunda kalabilirsiniz. “Vaktim bol istediğim zaman gezerim” diyorsanız yine de hafta içini tercih etmenizin daha iyi olacağını düşünüyorum. Müzeler ve parklar dışında alışveriş yaparken bile, hatta restoranlarda da sıra beklemek hoşunuza gitmeyebilir 🙂

Eskişehir’de Şehir İçi Ulaşım

Eskişehir’de şehir içi ulaşımda toplu taşıma araçlarını tercih ediyorsanız tek binişlik biletlerin yanı sıra 6,5 TL karşılığında satın alabileceğiniz, ihtiyacınız kadar dolum yaptırıp kullanabileceğiniz ESKART‘ı da tercih edebilirsiniz. Tramvay ve otobüsler sizi mutlaka gitmek istediğiniz yere ulaştıracaktır (özellikle de tramvay hattı). Otogar – SSK, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi – Opera arasında olmak üzere toplamda 2 tane tramvay hattı bulunmakta. Hatlar Çarşı durağında kesişmekte. Yazımda geçen yerlere gidebilmek için Otogar – SSK hattını kullanabilirsiniz. Tramvay hattı güzergah haritası için lütfen tıklayın.

• Odunpazarı Evleri’nin ve müzelerin olduğu bölgeye gitmek için tramvaya binip Atatürk Lisesi durağında inebilirsiniz.
• Sazova Parkı’na gitmek için Atatürk Lisesi’nin karşısından kalkan 11,17 veya 31 numaralı otobüslere binebilirsiniz.
• Şelale Park’a gitmek için de Atatürk Lisesi’nin karşısındaki duraktan 1 numaralı otobüslere binebilirsiniz.
• Hava Müzesi’ne gitmek için tramvaya binip Hava Müzesi durağında inebilirsiniz.
• Kentpark’a gitmek için ise tramvaya binip Otogar durağında inebilirsiniz.
• Porsuk Çayı Adalar bölgesine gitmek için tramvaya binip Çarşı durağında inebilirsiniz.

Eskişehir’i Kanal Şehir Yapan Porsuk Çayı

Porsuk Çayı, Eskişehir’i Eskişehir yapan, en çok ilgi gören ve “Eskişehir’de nereye gidilir?” sorusuna hiç gitmeyenlerin bile verdiği yanıttır. Çayın çevresindeki restoran ve kafeler ile yeşil alanlar cıvıl cıvıl… Gençler çayın kenarına bağdaş kurmuş sohbet ediyorlar… Buraya neden öğrenci şehri dediklerini çayın çevresini görünce daha iyi anlıyorsunuz. Ayrıca internette gördüğünüz sokak heykellerinin büyük bir çoğunluğunun da buraya ait olduğunu görünce şaşkınlığınızı gizleyemiyorsunuz.

Bunların dışında Porsuk Çayı’nda gezmek isterseniz Köprübaşı İskelesi’nden kalkıp TÜLOMSAŞ istikametinde yol alan bot ve gondollara binebilirsiniz. Bot turları 12 dakika sürüyor. 20 kişi dolunca botlar harekete geçiyor, aksi taktirde bir sonraki turu ve sonraki turdaki botun dolmasını beklemek zorunda kalıyorsunuz. Bota ya da gondola binemeseniz bile aklınızda kalmasın, çayın etrafında yürümek en az botla çayı gezmek kadar zevkli ve ücretsiz. 🙂

Porsuk Çayı’nın kenarında yürümeye devam ederseniz, Aşk Adası denilen aşıkların ve sevgililerin mekanını görebilirsiniz. Aşk Adası, Porsuk Çayı’nın üzerine kurulan yapay bir ada. Adaya açılan  köprüden tutun da adadaki çiçeklere, ağaçlara varıncaya kadar her yerde aşk temasının işlendiğini görüyorsunuz. Adada aşıkların dışında tek başına dolaşan kimse olmuyor. Zaten burası Eskişehir’deki çiftlerin evlilik teklifi yaptıkları yer olarak biliniyor. Tek gitmeyi düşünüyorsanız aklınızda bulunsun. 🙂 Bir de unutmadan adanın her daim güzelliğini koruması için çalışan belediye görevlileri oluyor.

Eskişehir’deki Müzeler

Eskişehir’de yer alan müzelerin başlıcaları Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykelleri Müzesi, Çağdaş Cam Sanatları Müzesi, Kurtuluş Müzesi, Anadolu Üniversitesi Cumhuriyet Tarihi Müzesi, Eti Arkeoloji Müzesi, Havacılık Müzesi, Tayfun Talipoğlu Daktilo Müzesi ve Eğitim Karikatürleri Müzesi’dir. Anadolu Üniversitesi Cumhuriyet Tarihi Müzesi şu sıralar restorasyon çalışmaları nedeniyle kapalı.

Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi

Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen‘in kendi elleriyle yaptığı 160 balmumu heykelin sergilendiği müze, Madame Tussauds’u aratmıyor. Burada hem ülkemizde ve hem de dünyaca ünlü tarihi kişilerin, devlet adamlarının, sanatçıların, sporcuların, medya mensuplarının balmumundan yapılan heykelleri bulunuyor. Buradaki bütün heykeller o kadar canlıymış hissi veriyor ki… Yine de heykeller içerisinde en çok beğenilen ve ilgi göreni Mustafa Kemal Atatürk’ün heykelleri oluyor. Hatta Yılmaz Büyükerşen, Madame Tussauds’un müzesindeki Atatürk heykelini beğenmeyerek kendi yapıyor ve Madame Tussauds’un müzesine hediye ediyor. Bu da Büyükerşen’in bu konudaki başarısını kanıtlıyor.

Müzede gezerken özellikle şuanda hayatta olmayan ünlülerin balmumu heykelleri gördüğünüzde duygusal anlar yaşayabiliyorsunuz. Ayrıca çocuklarınız doğmadan önce ölmüş; fakat adına sıkça duyduğu ünlü isimlerin de heykelleri burada bulunduğu için, heykellerin başında o ünlü isimlerin neler yaptıklarını, ne işler başardıklarını anlatabiliyorsunuz.

Müzeye giriş ücreti 10 TL, 65 yaş üstü için 5 TL. Müzede bazı alanlarda ziyaretçilerin fotoğraf çekmesi yasak; fakat bu alanlarda müze görevlilerine fotoğraf çektirebiliyorsunuz. Daha sonra müzenin çıkışında almak istediğiniz fotoğrafı seçip, tanesine 7 TL ödeyerek alabiliyorsunuz. Müzenin tüm gelirleri engellilere ve kız çocuklarının eğitimine harcanıyor.

Çağdaş Cam Sanatları Müzesi

Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi’nin hemen yanında bulunan Çağdaş Cam Sanatları Müzesi, Türkiye’nin ilk cam müzesi olup cam sanatçılarının eserlerini sergilemesi için açılmıştır. Müze binası 3 Odunpazarı evinin birleştirilmesiyle oluşturulmuş, 2 katlı bir binadır. Zemin katta camdan eserlerin sergilendiği bölüm ile dönem dönem değişen çeşitli sanat eserlerinin sergilendiği (ör: pirinçten yapılan eserler) diğer bir bölüm bulunmaktadır. Üst katta da Eskişehir’in tarihini anlatıldığı bir bölüm bulunmaktadır. Binanın holünde hole çıkan herkesin dikkatini çeken ve ziyaretçilerin hayranlığını gizleyemediği camdan avize bulunmaktadır. Camdan eserlerin sergilendiği bölümde “Maskeli Rüküş” ve “Üç Kafadar” adlı eserler en çok ilgi gören eserler arasında yer alıyor. 🙂

Kurtuluş Müzesi

Kurtuluş Müzesi 4 bölümden oluşmaktadır.

1. Milli Mücadele döneminde yayınlanan gazetelerin bulunduğu bölüm,
2. Milli Mücadele döneminde yayınlanan çeşitli karikatürlerin bulunduğu bölüm,
3. Milli Mücadele dönemine ait fotoğrafların yer aldığı bölüm
4. Milli Mücadele dönemini kronolojik olarak anlatan bölüm

Gösterim odasında da belirli saatlerde Milli Mücadele dönemi ayrıntılı bir şekilde anlatılıyor. Müzenin çıkışındaki görçek (özçekim) odasında eski Türkiye Büyük Millet Meclisinin önünde Mustafa Kemal ATATÜRK ile simulasyon destekli bir ortamda fotoğraf çektirebiliyorsunuz. Ücretsiz olarak çekilen fotoğrafınızı kendi mail adresinize gönderiyorsunuz, hayatınız boyunca unutamayacağınız bir hatıra da size böylece kalmış oluyor. Bu müzenin en çok dikkat çeken özelliklerinden biri de merdivenleri çıkarken fark edebileceğiniz tavana asılı asker künyeleri… Bu künyelerin hepsi Kurtuluş Savaşı’nda can veren askerlerimize ait. Asker künyeleri bilindiği üzere 2 adet yapılır. Müzede künyesi olan askerlerin künyelerinin bir eşi buradayken, diğer eşi askerlerin cesetleri kaybolursa tanımlanabilmesi için askerlerimizde bırakılmış… Bu önemli müzeye giriş için tam bilet 3 TL, öğrenci 2 TL…

Eti Arkeoloji Müzesi

Eti Arkeoloji Müzesi, Eti sponsorluğunda açılması nedeniyle özel sektör desteği ile açılan ilk müzedir. Bu müzede Neolitik, Kalkolitik, Tunç, Helenistik, Roma, Bizans ve İslami dönemlere ait eserler bulunmaktadır. Bu anlamda farklı dönem eserlerini bir arada görebileceğiniz bir müze. Müzeye giriş 5 TL.

Tayfun Talipoğlu Daktilo Müzesi

Günümüzde yerini bilgisayar klavyelerine bıraksalar da uzun yıllar kullanılan daktilolar… 1714’lerde ilk keşfedildiğinde büyük ve pahalı olsa da zaman içinde daha kullanışlı ve uygun fiyata üretilmeye başlamış. Ülkemizin ilk daktilo müzesi olan bu müzede Tayfun Talipoğlu geçmişten günümüze üretilen çeşit çeşit farklı firmaların ürettiği daktiloları müzeye bağışlamış. Müzede bir daktilo da siz değerli ziyaretçiler için ayrılmış. Yazı yazmak veya nostalji yaşamak isterseniz kullanabilirsiniz. Ayrıca müzede Tayfun Talipoğlu’nun ve Bülent Ecevit’in çalışma odası bulunmakta, çalışma odalarında bu iki önemli ismin balmumundan heykellerini de görebiliyorsunuz. Bu değerli müzede emeği büyük olan geçtiğimiz aylarda vefat eden Tayfun Talipoğlu’nu rahmetle anıyorum. Müzeye giriş için erkeklerin 2 TL, kadınların ve öğrencilerin 1 TL ödemesi gerekiyor. Kadına verdikleri değer için de kendilerine şükranlarımı sunuyorum. 🙂

Havacılık Parkı ve Tayyare Müzesi

Havacılık Parkı, Türk Hava Kuvvetleri Komutanlığı’na bağlı olarak işletiliyor. Müze açık hava müzesi olup içeride birbirinden güzel özel ve savaş uçakları bulunuyor. Ayrıca müzede Cumhuriyet tarihinin ilk hava harp şehidi Cengiz Topel’in heykeli de bulunuyor. Ücretsiz olarak girebildiğiniz bu müzeyi pazartesi ve salı günleri dışında kalan diğer günlerde 09.00 – 17.00 arasında ziyaret edebiliyorsunuz.

Eskişehir’deki Mimari Yapılar

Eskişehir’deki eski mimari yapılar Selçuklu Devleti ve Osmanlı Devleti zamanında yapılmış olmasına rağmen günümüze kadar hasar görmeden korunmaları başarılmış. Tiryakizade Süleymanağa Cami, Reşadiye Cami, Alaaddin Cami gibi dini yapıların haricinde özellikle Kurşunlu Cami ve Külliyesi görenlerde, hikayesini dinleyenlerde hayranlık bırakıyor.

Tarihi Odunpazarı Evleri

UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesinde olan Odunpazarı Evleri, Eskişehir’in ilk yerleşim bölgesini temsil ediyor. Rivayetlere göre Eskişehir’e ilk yerleşileceği zamanlarda Odunpazarı bölgesi’ne ve Porsuk Çayı bölgesine kuzu ciğeri asılıyor. Odunpazarı bölgesindeki ciğer daha geç bozulduğu için insanlar bu bölgeye yerleşiyor.

Osmanlı Devleti zamanından günümüze kadar gelen evler cumbalı, ahşap, rengarenk boyalı, bitişik ve tek bahçeli. Tarihi konakların arasında kaybolmak insana ayrı bir huzur veriyor, yıllar öncesinde yaşıyormuşsunuz hissi veriyor. Bu bölgede ara sokaklara girdiğinizde ise Arnavut kaldırımlı sokaklar, sizi çıkmaz sokaklara çıkarabiliyor.

Ayrıca Odunpazarı Evleri’nin bulunduğu bölge, tarihsel, kültürel ve sanatsal anlamda bilgiye doymanızı sağlıyor. Eskişehir’deki çoğu müze bu bölgede yer alıyor. Bu nedenle kültürel ve sanatsal anlamda zenginleşiyorsunuz. Eskişehir’in ilk yerleşim yeri olması nedeniyle de tarihi binalar ve müzelerde işlenen tarihsel tema sizi tarihsel açıdan da zenginleştiriyor.

Kurşunlu Cami ve Külliyesi

Kurşunlu Cami ve Külliyesi’nin kubbe bölümleri kurşundan yapıldığı için bu isimle anılıyor. Külliye’nin bölümlerinden biri olan Kervansaray‘da kubbe dışında duvarlarının harcına da kurşun karıştırıldığı için Kervansaray’daki yiyecekler uzun süre tazeliğini koruyormuş. Kervansaray’ın Eskişehir’de Mimar Sinan’ın yaptığı veya tamir ettiği (farklı kaynaklarda farklı ibareler var) tek yapı olması nedeniyle burası ziyaretçilerin ayrı bir ilgisini çekiyor. Kervansaray dışında, Cami, Şadırvan, Medrese, Sübyan Mektebi gibi bölümleri de var. Ayrıca buradaki Lületaşı Müzesi, El Sanatları Çarşısı, Sıcak Cam Atölyesi alanları da mevcut.

Lületaşı gözenekli ve emici yapıda olması nedeniyle daha çok pipo yapımında kullanılsa da Lületaşı Müzesi’nde her türlü hediyelik eşya karşınıza çıkabiliyor. El Sanatları Çarşısı’nda el emeği göz nuru eşyaları görebiliyor, dilerseniz satın alabiliyorsunuz. Sıcak Cam Atölyesi’nde ise sıcak cama nasıl şekil verildiğini canlı canlı görebiliyorsunuz. Öğle araları dışında tabi… 🙂

Atlıhan El Sanatları Çarşısı

Müzelerin olduğu yerde bulunan Atlıhan El Sanatları Çarşısı, müze ziyaretleriniz arasında Eskişehir’e özgü lületaşından yapılan hediyelik eşyalar, tesbihler, kolyeler, pipolar vb. satın alabileceğiniz 2 katlı eski bir binada kurulmuş. Çarşının kendine özgü mimari yapısındaki güzelliğin 1850’li yıllardan bu yana orjinalliği bozulmadan korunarak devam etmesi ise ülkemizin çeşitli yerlerindeki restorasyon başarısızlıklarıyla burayı karşılaştırınca insanı düşünmeye sevk ediyor. Yapının pencereleri, merdivenleri, dükkan kapıları ahşaptan ve birbirinin aynı… Çarşının ortasındaki boş alanda ise mermerden süs havuzu bulunuyor.

Eskişehir’de Gezilecek Parklar

“Ülkemizin yeşiliyle ünlü şehri neresidir?” diye sorulduğunda birçokları Bursa yanıtını verebilir. Ancak Eskişehir de en az Bursa kadar yeşil. 🙂 Parkları, yeşil alanları ile bu güzellikleri tamamlayan çay ve gölet gibi sulak alanları beraberinde bulundurması insanların ilgisini daha çok çekiyor. Kentpark, Şelale Park ve Sazova Parkı burada gezebileceğiniz en güzel parklar arasında. Aslında her biri için en az 1 gün ayırmak gerekiyor; çünkü bunu hak edecek kadar çok güzeller…:)

Kentpark

Kentpark’ın giriş kapısı, Galatasaray Lisesi’nin giriş kapısından esinlenerek yapılmış. Bu güzel kapıyı geçtikten sonra biranda kendinizi bambaşka bir dünyaya geçmiş gibi hissediyorsunuz. Karşınızda uçsuz bucaksız çimenler, ağaçlar, yeşillik alanlar… Biraz daha ilerlediğinizde deniz bisikletiyle gezebileceğiniz, turuncu süs balıklarını seyredebileceğiniz göleti görüyorsunuz. Göletin etrafında kafe ve restoranlar bulunuyor. Göletin üzerindeki köprüden karşıya geçip biraz daha ilerlediğinizde ise yapay plajı görüyorsunuz. Şehre resmen denizi getirmişler… Yılmaz Büyükerşen’in bir kez daha bu şehirde harikalar yarattığını düşünebilirsiniz. Plajın kumu deniz kumu, denizin ortasına doğru ilerlediğinizde derinleşerek derinliği 2 m’yi buluyor, sonra yine sığlaşmaya başlıyor. Bunların dışında parkta At Çiftliği de bulunmakta. Dilerseniz ata binebilir, nostaljik fayton turu yapabilirsiniz. Yürüyüş yapmayı sevenler için yürüyüş alanları da mevcut, yürüyüş yapmayı sevmeseniz de parkın bütün güzelliklerini fark etmeniz açısından gezi sırasında kullanacağınız en iyi yöntem yürüyüş olabilir. Plaja giriş, ata binme ve fayton turundan ücret ödeyerek faydalanabiliyorsunuz. Parka girişin ücretsiz olması ise avantajlı yanlarından… 🙂

Şelale Park

Şelale Park, Eskişehir’in Odunpazarı semtinde şehre hakim bir tepe üzerine kurulmuş. İçerisinde yapay bir şelale, yel değirmeni, Don Kişot ve Sanço Panço heykelleri bulunuyor. Park’ta yer alan seyir terasının yanı sıra restoran ve kafeler de sizi muhteşem şehir manzarasıyla baş başa bırakıyor.

Sazova Parkı

Sazova Parkı (Bilim, Sanat ve Kültür Parkı) ülkemizin Disneyland’ı adeta… İçerisinde Eti Sualtı Dünyası, Uzay Evi, Korsan gemisi, Masal Şatosu, Bilim Deney Merkezi, Esminyatürk ve yapay gölet bulunmakta. Dilerseniz parkın bahçesinde trenle ücretsiz olarak gezebiliyorsunuz. Parkın içinde oluşturulan ziyaret edebileceğiniz alanlar için ise ayrıca ücret ödemeniz gerekiyor. Bütün bu güzellikler için 1 gün ayırırsanız ancak layıkıyla gezebilirsiniz. Bunun dışında “Gidemiyorum ama çok merak ediyorum.” diyenler için Sazova Parkı’nı 3 boyutlu olarak sanal tur yapma imkanı sağlayan internet sitesi de bulunuyor, lütfen tıklayın.

İlk Yerli Otomobil: Devrim Arabası

1961’de Eskişehir’deki Demiryolu Fabrikası’nda yapımına başlanan “Devrim”, kısıtlı imkanlara ve karşılaşılan tüm zorluklara rağmen 4,5 ayda tamamlanarak 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı törenine yetiştirilmiş. Eskişehir’den trenle Ankara’ya getirtirilirken benzini boşaltılmış. Tören sırasında benzin koymayı unuttukları için araba yalnızca 100 metre gidebilmiş. Bunun üzerine dönemin Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel “Batı kafasıyla araba yaptınız; ama Doğu kafasıyla benzin koymayı unuttunuz.” demiştir. Basında da ertesi gün arabanın 100 metre gidip bozulduğuna dair olumsuz haberler yer almıştır. Devrim arabasından yalnızca 4 adet üretilmiş; fakat yalnızca 1 tanesi günümüze kadar ulaşmıştır. Şuanda Türkiye Lökomotif ve Motor Sanayi AŞ’de (TÜLOMSAŞ) camlı garajda sergileniyor. Otomobilin dikkat çeken özelliklerinden birisi dikiz ve yan aynalarının olmaması… Bu dönemde polis arabası olarak da kullanılan Devrim, aynası olmadığı için polislere “Aynasızlar” denilmesine neden oluyor. Türkiye’nin ilk otomobilinin yanı sıra ilk buharlı lökomotifi (Karakurt) de Eskişehir’de üretilmiş.

Eskişehir’deki Alışveriş Merkezleri

Espark, Eskişehir’deki alışveriş anlamında en geniş marka yelpazesine sahip alışveriş merkezi konumunda. Bunun dışında Özdilek, Neoplus, Kanatlı, Park alışveriş merkezlerini de gezmekten arta kalan zamanlarınızda alışveriş için değerlendirebilirsiniz. 🙂

Gece Eğlencesi

Geceleri geç vakitlere kadar eğlenmeyi, alkollü içecekleri seviyorsanız hemen şehir merkezinde Adalar Bölgesi’nin yakınlarında bulunan Barlar Sokağı tam size göre demektir. Şehir merkezinde konaklayan ve gece eğlencesini sevmeyenler için ise Barlar Sokağı, gürültüden ve uykusuzluktan başka bir anlam ifade etmeyebilir.

Eskişehir’de Nerede Ne Yenir, Nereden Ne Satın Alınır?

Eskişehir’i yürüyerek gezerseniz Eskişehir’e özgü yiyecekler dışında ülkemizin pek çok ilinin mutfağından leziz lezzetler de karşılaşabilirsiniz. Bu bölümde sadece yöreye özgü yiyeceklerden bahsetsem de Eskişehir’e gitmişken sokaklara yayılan kokuları takip ederek tercihinizi farklı mutfaklardan yana da kullanabilirsiniz.:)

Eskişehir’e özgü yiyecekler içerisinde köftenin ızgara üzerinde ütülenerek pişirildiği, ekmek ve yoğurtla servis edildiği “Balaban Köfte” ve hamurun ay şeklinde katlanarak içine kıyma konularak yağda kızartılmasıyla yapılan “Çiğbörek” başı çekiyor. 🙂

• Balaban Köfte: Abdüsselam Balaban Köfte, Fahrettin Usta Tarihi Meşhur Balaban Köfte, İstasyon Lezzet Durağı
• Çiğbörek: Papağan Çiğbörek, Kırım Çibörekçisi,
• Hamburger: Espark Pino
• Köfte: Köfteci Ali
• Met Helva: Talkan Kurabiyesi
• Talkan Kurabiyesi: Talkan Kurabiyesi
• Haşhaşlı Cevizli Ekmek: Yüce Işıklar Unlu Mamuller
• Manda Kaymaklı Lokum: Talkan Kurabiyesi

Eskişehir Gezi Haritası

Eskişehir’de gezilip görülmesi gereken yerleri ve yemek için tercih edebileceğiniz mekanları haritada işaretledim.