Yağmur, sel suları ve rüzgarın yapıyı aşındırmasıyla oluşan peri bacaları ülkemizde en çok Kapadokya bölgesinde meşhur. Bu yüzden de peri bacaları denilince sanki sadece Kapadokya’da varmış gibi düşünülür. Ancak ülkemiz peri bacaları yönünden oldukça zengin. Farklı bölgelerde o kadar çok var ki, duydukça gördükçe şaşırmamak elde değil. Örneğin benim görüp hayran olduğum iki örnek; Erzurum Narman ve Manisa Kula’daki peri bacaları (Kuladokya).

Şavşat’taki peri bacalarına eşimle Artvin için plan yaparken denk geldik. İlk defa gördüğüm bu oluşumu yerinde görmemiz lazımdı. Hemen nerede olduğu ve nasıl gidileceği hakkında araştırmalara başladım. Çok bilgiye ulaşamadığım için de bu yazıyı yazmaya karar verdim

Şavşat Peri Bacaları Nerede?

Peri bacaları, Artvin’in Şavşat ilçesi sınırlarındaki Karagöl’e oldukça yakın konumda bulunuyor. Google Haritalar üzerindeki konumu doğru. Ancak yol tarifi aldığınızda sizi yanlış yönlendirecektir. O yüzden sizlere ayrıntılı anlatmaya çalışacağım.

Şavşat Peri Bacaları’na Nasıl Gidilir?

Öncelikle aracınızın altının yüksek olmasına çok da gerek olmadığını söyleyeyim. Sadece eğer altı alçak bir araca sahipseniz daha çok yürümeniz gerekebilir Onu da doğa yürüyüşü olarak kabul edersiniz.

Gelelim yol tarifine…Peri bacaları için sapacağımız yol Veliköy – Karagöl rotası üzerinde kalıyor. Haritadan kolayca bulabilmeniz için koordinatları vereyim: 41°17’58.5″N 42°27’59.0″E

Bölgeye geldiğinizde doğru konumda olup olmadığınızı teyit etmek için iki şeye bakmak gerekiyor. Birincisi Meşeli Köyüne Hoşgeldiniz (Baktığınız yere göre Güle Güle de yazabilir )tabelası, ikincisi de “Peri Bacaları 1.5 km” yazan yol ayrımı tabelası.

Yol ayrımından sapıp devam ediyoruz. Yol stabilize ancak çok kötü değil. Belli bir noktaya kadar aracınızın durumuna göre gidebilirsiniz. Bazı yerler çamurlaşmış ise çimen üzerinden geçip devam edebilirsiniz, lastik izlerini göreceksiniz. “Yok, ben risk alamam” derseniz de aracınızı bulunduğunuz yere bırakıp doğa yürüyüşüne başlayabilirsiniz.

Yaklaşık 1 kilometre sonra yol ikiye ayrılacak. Burada solu tercih etmeniz gerekiyor. Sağınızda bataklık tarzı bir geniş alan göreceksiniz. İşte orası Çil Gölü. Göl adına bir şey göremeseniz de öyle

Çil Gölü etrafında devam ederken karşınıza bir yol ayrımı daha gelecek. Tekrar solu seçiyoruz. Artık araç yolu bitti. Çok kısa patika yolu sonunda o eşsiz manzara bizi bekliyor olacak.

Patika yoldan ilerken de bir ayrımla karşılaşacaksınız. Burada çok küçük bir tabela konulmuş. Yine solu tercih ediyoruz

Şavşat Peri Bacaları

Güzel bir doğa yürüyüşü sonrası işte o güzellik… Küçük bir alanda olsa da gitmeye görmeye değer. Karşı köylerin görüntüsü de ayrıca huzur verici.

Ancak burası oldukça tehlikeli. Bölgede gezerken çok dikkatli olmak gerekiyor. Herhangi bir koruma önlemi olmadığı için peri bacalarını göreyim derken bir kaza yaşamayın. O yüzden de kenarlara çok yaklaşmamanızı öneririm.

Unutmadan eklemem gerekiyor. Van Başkale’deki Vanadokya, Kütahya Simav’daki Peri Vadi, Çankırı Sakaeli Gelincik Kayası gibi birçok yerde benim henüz görmediğim diğer peri bacaları bulunmakta. Başka bilmediklerimiz varsa lütfen ekleyin Bakalım diğer peri bacalarını görmek nasip olur mu? Olursa ne zaman…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Taşlıyatak Yaylası’nı ilk defa geçtiğimiz yıl internette gezinirken gördüm. Bir gölet ve çevresinde sonbaharın etkisiyle oluşan rengarenk ağaçlar beni kandırmaya yetti Hemen araştırmaya ve uygun zamanı kollamaya başladım.

Geçtiğimiz sene müsait bir ortam oluşmayınca gezi bu sonbahara kaldı. Lise arkadaşlarımı da geziye ikna edince yaylaya gitmek kaçınılmaz oldu.

Taşlıyatak Yaylası Nerede?

Trabzon’un Vakfıkebir ilçesi sınırları içerisinde yer alan yayla, merkeze yaklaşık 50 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Şehrin en ünlü yaylarından biri olan Hıdırnebi’ye 15 kilometre mesafede. Yayla 1450 metre rakıma sahip.

Taşlıyatak Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Yaylaya ulaşım için yukarıdaki fotoğrafta görüldüğü üzere 3 yol bulunmakta. Bizim tercihimiz uzunluk ve süre anlamında en kısa yol olan Hıdırnebi yoluydu. Zaten Hıdırnebi’ye kadar yolun güzel olduğunu biliyorduk. Kalan 15 kilometre ise tahmin ettiğimiz gibi stabilize idi.

Burada en önemli nokta, yaylaya ulaşım için tercih edilecek araç. Altı yüksek bir araçla gitmenizi tavsiye ederim. Yolun bazı kısımlarında bunu hissediyorsunuz. Navigasyon zaman zaman yolu kaybedebiliyor, panik yapmayın

Gittiğimiz gölün tam koordinatları ise şöyle: 40°55’57.8″N 39°21’54.9″E

Taşlıyatak Yaylası

Göle ulaştığımızda hafif sisli bir manzara bizi karşıladı. Buraya gelmeme sebep olan fotoğraftaki sonbaharın güzelliği yeni yeni oluşmaya başlamıştı. Yakaladığımız görüntü de beni oldukça memnun etmeye yetti.

Hemen çevreyi keşfetmeye başladık. Gölün kenarından bir bölümünü yürümek mümkün. Karşı tarafa doğru geçerken iki gençle karşılaştık. Onlar Eylül ayında sonbahar renklerinin daha güzel olduğunu söylediler. Açıkçası bana pek mantıklı gelmedi Kasım ayının ilk iki haftası bence daha uygun duruyor.  

Arkadaşlarımın aklında göl kenarında semaverde çay yapmak vardı. Bunun için malzemelerimiz de hazırdı. Tam çayı hazırladık, içmeye başladık derken yağmur yağmaya başladı. Biraz ıslansak da çaylarımızı içmeyi başardık

Dönüş yolunda benim aklımda kalan bir yer daha vardı. Üç kere gitmiş olmama rağmen Balıklı Yaylası’nı sonbahar vaktinde görmemiştim. Yolumuzdan sadece 3.5 kilometre kadar sapacak olmamız sebebiyle ekibe teklifimi sundum. Kabul edilince kendimizi yaylada bulduk.

Balıklı Yaylası’nda Taşlıyatak gibi bir göl bulunuyor. Hıdırnebi’ye yakınlığı ve yolunun nispeten iyi olması sebebiyle daha çok duyulmuş bir yer. Göl ise çok güzel

Gölü de hızlıca fotoğrafladıktan sonra dönüşe geçtik. Yolumuzdan sapmamız gerektiğinden bahsetmiştim ama göl kenarına geldiğimizde Trabzon tabelasını görünce geri dönmeyerek bu yolu kullanmaya karar verdik. Yol gayet iyiydi.

Acıkan karınlarımızı Akçaabat köftesi ile doyurduktan sonra Trabzonspor – Fenerbahçe maçına gittik. Aldığımız 3-1 galibiyet sonrası kendimizi Hamsiköy sütlacı ile ödüllendirerek bu güzel günü noktaladık.

Dip Not: Her ne kadar zorla gelmiş olsalar da gezi ekibindeki dostlarıma teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kastamonu’nun ismi kabul gören bir efsaneden geliyor. Efsane kısaca şöyle: Kastamonu Kalesinin fethi sırasında; Bizans Tekfuru’nun güzel kızı Moni Türk komutana aşık olmuş. Türkler kaleye girerken Bizans Tekfuru kızını kaleden aşağı atmış. Bunu görenler “Kastın ne idi Moni’ye” demiş. Böylece Kastamonu ismi ortaya çıkmış. Diğer bir rivayet ise Kaşka kavminin buraya Kaşkalar’ın şehri anlamına gelen Gastumanna (tumanna=şehir) demesi imiş.

Kastamonu’yu gezerken tarihi yapıların fazlalığı eminim sizin de dikkatini çekecektir. Öyle ki, ben gezerken “O kadar çok tarihi konak, cami vb. gördük ki zehirlenmiş olabilirim” diye sosyal medyada hikaye atmışım. O halde buyurun ilçeleriyle beraber Kastamonu Gezi Rehberi’me…

Kastamonu Gezilecek Yerler

Kastamonu Kalesi: Şehrin ana simgelerinden biri. MS 12. yüzyılda Kommenos Hanedanlığı tarafından yaptırılmış. Şehre hakim bir tepe üzerinde bulunan kale panoramik bir Kastamonu manzarası sunuyor. Ulaşımı kolay. Giriş ücretsiz. Kaleye çıkan yokuşta hediyelik yöresel eşya satan satıcılar bulunuyor.

İsmail Bey Külliyesi: Fatih Sultan Mehmet’in öz dayısı, Candaroğulları Beyliği’nin son hükümdarı Kemallettin İsmail Bey tarafından yaptırılmış. Dönemin ilim ve ticaret merkezi. Buram buram tarih kokan bir yer. Külliyenin içeriğinde cami, medrese, türbe, hamam, deve hanı, misafirhane bulunmakta. Deve hanı ve medresenin içinde hediyelik eşya satan işletmeler var.

Cumhuriyet Meydanı: Şehrin en büyük meydanı olan Cumhuriyet Meydanı, ülkemizin en güzel meydanlarından biri olarak gösteriliyor. Hükümet Konağı, Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi gibi tarihi binalarla çevrili meydanın orta bölümünde Şerife Bacı Anıtı yer alıyor. Önemli günlerin törenleri bu meydanda yapılıyor.

Nasrullah Cami: Şehrin en heybetli, en büyük camisi. II. Bayezid döneminde (1506) Kadı Nasrullah tarafından yaptırılan eser, orijinalinde 6 kubbeli iken, 1746 yılındaki çalışma ile 9 kubbeye genişletilmiş. Rivayete göre cami şadırvanından su içenler tekrar Kastamonu’ya gelirlermiş.

Milli Mücadele yıllarında Mehmet Akif Ersoy bu camide vaazlar vermiş, ilk kez İstiklal Marşı’nı burada okumuş.

Nasrullah Köprüsü: Kastamonu merkezini ikiye ayıran Karaçomak Deresi üzerinde bulunan köprü Nasrullah Cami ile eş zamanlı yapılmış. Köprünün üzerinde iki adet sadaka taşı var. Yapının orijinali 4 kemerli (5 diyen kaynak da var) iken yapılan yol düzenlemeleri ile 2 kemer bırakılmış. Restorasyon sebebiyle görünümü asimetrik hal alan köprü için halk arasında Kambur Köprü denmekteymiş. Cami için söylenen rivayet köprü için de geçerli. Köprüdeki sadaka taşları arasından geçenlerin yolu tekrar Kastamonu’ya düşermiş. Denemesi bedava

Saat Kulesi: Dönemin valisi Abdurrahman Paşa tarafından 1885 yılında şehre kazandırılan saat kulesi Saray Üstü Tepesi’ne inşa ettirilmiş. Kulenin alt tarafında şehir manzarasına karşı bir kafe bulunuyor. Kulenin bulunduğu tepeden Kastamonu Kalesi’nin güzel fotoğraflarını çekebilirsiniz.

Kurşunlu Han: Candaroğulları Beyliği’nin son dönemlerinde inşa edilen han, döneminin en büyük ticaret merkezi konumundaymış. Günümüzde otel olarak kullanılıyor.

Penbe Han: II. Bayezit zamanında inşa edilen Penbe Han, tıpkı Kurşunlu Han gibi ticaret merkezi olarak kullanılmış. Diğer ismi Balkapanı. Zamanında pamuk (Farsça Penbe pamuk demekmiş) ve bal ticareti yapıldığı bu isimler verilmiş. Şimdilerde işletmesi bir restorana ait.

Cem Sultan Bedesteni: Penbe Han’ın karşısında bulunan bedesten, Fatih Sultan Mehmet’in oğlu dönemin Kastamonu Sancak Beyi Cem Sultan tarafından yaptırılmış. Penbe Han gibi restoran olarak hizmet veriyor.

Aşıklı Sultan Türbesi: Kastamonu’da birçok türbe bulunmakta. En çok ziyaret edileni ise Aşıklı Sultan Türbesi. Kastamonu Kalesi’nin fethi sırasında şehit düşen Aşıklı Sultan’a ait türbe ilginç bir özelliği ile dikkatleri çekmekte. Yaklaşık 9 asır önce şehit olan Aşıklı Sultan’ın ayakları çürümeden günümüze kadar gelebilmiş. 2014 yılına kadar bu görüntüyü görebiliyorken Diyanet bunu yasaklamış. Türbenin önünde bilgilendirici yazılar ve Aşıklı Sultan hikayesini okuyabileceğiniz dijital bir ekran bulunuyor.

Şeyh Şaban-ı Veli Külliyesi: Pir Şaban-ı Veli, 15. yüzyılın sonlarında Taşköprü’de dünyaya gelmiş bir zat. Adının verildiği külliye; cami, türbe, şadırvan, 2 dergah evi ve kütüphaneden oluşuyor. Külliyenin bahçesinde bir de Asa Suyu bulunmakta. Şaban-ı Veli’nin asasını yere vurmasıyla çıktığına inanılan suyun bazı hastalıklara iyi geldiği inanılıyor. Asa Suyu, zemzem ile aynı tat ve kokuya sahipmiş.

Yılanlı Cami ve Külliyesi: Kastamonu’nun en eski külliyesi. Anadolu Selçuklu Devleti’nin son zamanlarında (1273) inşa edilmiş. Cami, şadırvan, türbeler ve konakların yanında tıp eğitiminin verildiği Darüş Şifa gibi bölümleri bulunmaktaymış. 1837 yılında çıkan yangın Darüş Şifa tamamen yanmış. Sadece giriş kapısı duruyor. Yangının bıraktığı etkiyi kapıda görebilirsiniz.

Cami de Darüş Şifa ile aynı kaderi paylaşmış, yangın sonrası tekrar yapılmış. Caminin içinde türbe bulunmakta. Burada 25 sanduka mevcut.

Saray Cami: Ahşap minareli, şirin, küçük bir cami. 1575 yılı tarihli. Caminin hemen yanında Kastamonu konaklarının en güzel örneklerinden Mevlana Konağı bulunmakta.

Atabeygazi Cami ve Türbesi: Kastamonu’nun en eski camisi. Kale yolunda bulunan cami 1273 yılında inşa edilmiş. Kastamonun Kalesi’nin fethi Cuma gününe denk geldiği için Fetih Camisi olarak adlandırılıyor. Minber kılıç kuşanarak çıkma geleneği halen devam etmekteymiş.

Caminin bir diğer özelliği ise 40 tane ahşap direğin üzerine oturtulmuş ahşap bir tavana sahip olması. Bu yüzden halk arasında “Kırk Direkli Cami” olarak da bilinmekte. Camiye bitişik türbenin kime ait olduğu tam olarak bilinmiyor.

İbni Neccar Cami: Candaroğulları Beyliği döneminde 1353 yılında inşa edilen cami, kare planlı ve kesme taştan yapılmış. İşlemeli, ahşap bir kapısı var. Biz gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi.

Musa Fakih Cami: İlginç bir tarihi cami daha. Candaroğulları döneminden kalma. Kesin inşa tarihi bilinmiyor. Ahşap bir kapıya, farklı bir minareye sahip.

Kastamonu Evleri ve Konaklar: Safranbolu, Odunpazarı gibi tarihi evlere sahip yerleri duymuşsunuzdur. Her ilde de birkaç tane tarihi evlere denk gelmek mümkündür. Ancak Kastamonu’da bu sayı oldukça fazla. Şehirde 400’ün üzerinde tarihi ev ve birçok konak bulunuyor. Hatta resmi kurumların bazıları da bu tarihi yapıları kullanmakta.

Yakupağa Külliyesi: Şehre hakim bir tepede kurulan külliye, Kanuni Sultan Süleyman döneminde Yakup Ağa tarafından 1547 yılında inşa ettirilmiş. Külliyenin içeriğinde cami, medrese, imaret, misafirhane ve sıbyan mektebi gibi yapılar bulunuyor.

Arkeoloji Müzesi: Atatürk’ün 30 Ağustos 1925’te şapka devrimi ile ilgili konuşma yaptığı tarihi bina günümüzde müze olarak kullanılıyor. Üç bölümden oluşan müzenin bir bölümünde Atatürk ve Şapka İnkilabı’na değinilmiş. Müzeye giriş ücretsiz.

Etnografya Müzesi: Yaklaşık 150 yıllık olan Liva Paşa Konağı restore edilmiş ve müze haline getirilmiş. Üç katlı binanın en üst katında bir konağın odaları canlandırılmış. İkinci katta ise oda oda el zanaatlarının sergilendiği bölümler yer alıyor.  En ilgi çekici eserlerden biri ahşap cami Mahmutbey Cami’nin orijinal kapısı. Müzenin giriş ücreti bulunmuyor.

Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi: Hababam Sınıfı’nın da yazarı olan Rıfat Ilgaz Cide – Kastamonu doğumlu. Adını verdiği kültür merkezinin binası geçmişte cezaevi olarak kullanılmış. Günümüzde ise galeri salonları ve gösteri salonunun bulunduğu güzel bir kompleks.

Şapka Müzesi: Şapkanın Kastamonu tarihinde önemli bir yeri bulunmakta. Atatürk’ün “Bu serpuşun adına şapka denir” dediği şapka devrimi Kastamonu’da (İnebolu) gerçekleşmiştir. Bu sebeple de Mimar Vedat Tek Kültür ve Sanat Merkezi’nde Türkiye’de ilk ve tek şapka müzesi bulunuyor. İçeriğinde geçmişten günümüze 800’den fazla şapka barındıran müze oldukça ilgi çekici.

Komplekste dantel müzesi, Atatürk sergi salonu gibi bölümler de var. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim kompleksin bulunduğu alan çok güzel tasarlanmış ve bakılmış

Mahmutbey Cami: Merkeze bağlı Kasaba Köyü’nde bulunan cami Candaroğulları hükümdarı Mahmut Bey tarafından yaptırılmış. Caminin içi tamamen ahşap, hiç çivi kullanılmamış. Cami, 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’ne alınmış.

Şerife Bacı Şehitliği: Kastamonu’ya gidene kadar adını duymamıştım Şerife Bacı’nın. Şehrin birçok yerine ismini veren kahramanın kim olduğunu öğrenince yeni duyduğum için kendime kızdım. Milli Mücadele yıllarında Ankara’ya cephane taşımak için gönüllü olan, dondurucu soğukta vefat edeceğini anladığında kazağını cephanenin üstüne örten ve bebeğine sarılan kahraman.  Donarak şehit olduğunda daha 21 yaşında olan Şerife Bacı Milli Mücadele’nin sembol isimlerinden biri. Doğduğu Seydiler’de adını taşıyan bir şehitlik bulunuyor.

Kastamonu’nun şehir merkezinin güzelliği bir yana, şehri ziyaret etmeme sebep olan çok güzel kanyonları bulunuyor. Küre Dağları Milli Parkı sınırları içindeki bu doğa harikalarına bakalım biraz da…

Çatak Kanyonu: Azdavay ilçesine 7 kilometre uzaklıkta. Kanyona ulaşım kolay. Yolları virajlı ve biraz dar. Araçla kanyonun 350 metre yakınına kadar gidilebiliyor. Bundan sonrası orman içinde güzel bir doğa yürüyüşü. Vardığınızda ise muhteşem bir manzara sizleri bekliyor. İsterseniz cam terasa çıkabilir, isterseniz fotoğraf terasından güzel çekimler yapabilirsiniz. Bu arada giriş ücreti 6 TL.

Kanyona doğru çıkarken araç yolu ve yürüyüş yolu tabelalarını göreceksiniz. Doğanın içinde yürüyüş yapmak isteyenler yürüyüş yolunu seçebilir. Bizim zamanımız olmadığı için araç yolunu seçtik. Kanyon yakınlarında bir de mağara tabelası görmüştük. Kanyondaki görevliye bunu sorduğumuzda mağaranın açılmadığını söyledi, bunu da belirtmiş olayım.

Zamanı olanlar için benim gidemediğim Azdavay (Saray ya da Başdeğirmen) Şelalesi’ni önereyim.

Horma Kanyonu: Yetkililer size sesleniyorum. Kanyon dediğin böyle olmalı. Bakın, örnek alın  Çoğunluğu kayalara monte edilmiş demir üzerindeki ahşap iskelelerden oluşan 3 kilometre yürüyüş yolu. Çok büyük bir emek var. Bu emek sayesinde muhteşem manzaralara tanık oluyorsunuz. Kanyonun sonuna geldiğinizde sizi Ilıca Şelalesi karşılıyor. Bundan daha güzel ne olabilirdi ki Biz ilk önce şelaleyi görüp kanyonu daha sonra gezdik. Kanyonun girişinde yeni yeni işletmeler kuruluyor. Kanyona giriş için verilen 6 TL şelale için de geçerli.

Ilıca Şelalesi: Fotoğrafını defalarca gördüğüm, her gördüğümde iç çektiğim şelale. Sonunda görmek ve yasak olsa da yüzmek (herkes girince dayanamadım) nasip oldu Zara Çayı’nın sularının 15 metre yüksekten dökülmesiyle oluşan Ilıca Şelalesi muhteşem bir görüntü sunuyor. Mevsim sebebiyle suyu azalmış olsa da, bize yetti. Sabahın erken saatlerinde gitmekte fayda var, kalabalığın suya girmesiyle beraber berraklık da ortadan kalkıyor.

Yukarıda dediğim gibi isterseniz önce şelaleye giriş yapıp kanyona geçebilirsiniz. Yokuş olacağı için biraz yorulabilirsiniz. Tek taraflı bir yönü kullandığınızda yorulursanız şelaleden kanyon girişine ya da tam tersi şekilde taksi seçeneği (kanyon şelale 45 TL dendi) mevcut. Bu arada hem şelalenin hem de kanyonun yolu gayet iyi. Şelaleye girişteki otopark 5 TL.

Valla Kanyonu: Gel gelelim ennn uzaktaki kanyona. Pınarbaşı ilçesinden Ilıca Şelalesi’ne doğru gidilen yolun yarısı gayet güzel. Ancak kanyon yoluna dönülen geri kalan 13 kilometre çok kötü. Öncelikle bunu bilmek gerekiyor. Altı alçak arabayla gidilebilir fakat oldukça yavaş gitmeniz gerekecektir.

Arabayı park ettiğiniz yerden seyir terası yaklaşık 1150 metre. Güzel bir doğa yürüyüşü ve ahşap yol sonrası 3 katlı seyir terasına ulaşıyorsunuz. Gerçekten ürpertici. Yükseklik korkusu olanların dikkat etmesi gerekiyor. Rüzgarda en üst katın hafif sallandığını hissedebilirsiniz. Seyir terası her ne kadar ürkütücü olsa da, manzarası bunu unutturuyor. Terasın yanındaki kayada bu kanyonda kaybolan ve bulunamayan dağcı Anıl Bakar için bir fotoğraf göreceksiniz. Uzunluğu 12, derinliği 1.1 kilometre olan kanyon dünyanın en derin ve geçişi en zor kanyonları arasında gösteriliyor. Rehbersiz geçişine izin verilmiyor.

Aslında yapılan bu seyir terasından önce başka bir yerdeki seyir terası kullanılıyormuş. Sosyal medyada attığım hikayeye bir takipçim böyle cevap vermişti. Yani bizim gittiğimiz yeni olan teras. Seyir terasını gördükten sonra arabayı park ettiğimiz yerde gözleme yedik ve çay içtik. İlginç bir yerdi, denenebilir

Bu bölgede adını reklamlarda da görebileceğiniz Ilgarini Mağarası ve Ejder Çukuru da bulunuyor. Uzak olması ve rehberle gezilmesi gerektiği tavsiyesi üzerine buralara gitmedik.

Kastamonu birbirinden şirin ilçelere de sahip

Cide: Şehrin en uzak sahil ilçesi. Orada çalışan lise arkadaşım sayesinde gezdiğimiz Cide’de ilk durağımız Tuğ Tepesi Seyir Terası idi. Gün batımına yakın saatlerde orada olmamız, manzarayı daha da güzelleştirmişti. Terasta bir de sosyal tesis bulunuyor.

Manzaraya doyduktan sonra Cide Limanı’na inip soluklandık. Cide, çok güzel bir sahil ve sahil yoluna sahip. Limandaki tekneden ya da yol üstündeki restoranlardan deniz ürünlerini deneyebilirsiniz.

Sahil yolunu Bartın yönünde 12 kilometre geçince muhteşem bir koy sizleri bekliyor. Adı Gideros Koyu. Amazon kadınlarının yaşadığı, korsanların saklandığı rivayet edilen Gideros Koyu, sessiz, sakin, yeşil ile mavinin buluştuğu bir doğa harikası.

Cide’ye doğru giderken ulaşabileceğiniz Evken Şelalesi, Malyas Kanyonu ve Loç Vadisi Seyir Terası ile Bartın’ın Kurucaşile ilçesi sınırındaki Kapısuyuköyü Plajı da akılda bulunması gereken yerlerden.

İnebolu: Çok sevdiğim bir ağabeyimi ziyaret etmek için gittiğim ilçe, ülkemiz için önemli bir yere sahip. Kurtuluş Savaşı döneminde Yunan zırhlılarını İnebolu Limanı’na gelip ilçedeki cephaneleri istemiş, istediklerini alamayınca da ilçeyi bombardımana tutmuşlar. İnebolu’ya kahramanlıkları için İstiklal Madalyası verilmiş.

İnebolu’nun tarih sayfalarındaki bir diğer önemi ise 1925 yılında Atatürk’ün şapka ve kıyafet devrimini burada gerçekleştirmiş olması. Şapka Nutku’nu okuduğu Türk Ocağı ise müze olarak kullanılıyor. Şu anda restorasyon çalışmaları devam etmekte.

İnebolu’ya kadar gelmişken tarihi İnebolu evlerini ve Kent Müzesi’ni de ziyaret edebilirsiniz.

Abana: Şehrin en küçük ama oldukça fazla turist çeken ilçesi. Burası 6 kilometre uzunluğundaki kumsalı, yemyeşil doğası ile tercih ediliyor. Hacıveli bölgesindeki plaj, köy ve tarihi yapılar ilgi çekici türden. Hacıveli Koyu’ndaki oluşumlar bizim oldukça ilgimizi çekmişti.

Çatalzeytin: Kastamonu’nun Sinop sınırındaki sahil ilçesi. Mavi ile yeşilin bir arada olduğu küçük bir yerleşim yeri.  İlçeye gelmeden önce Ginolu Kalesi ve Koyu’na uğrayabilirsiniz.

Taşköprü: Memleketim Trabzon’a dönerken yol üstündeki ilçe Taşköprü’ye de uğrayalım dedik.   İlçeye adını veren köprünün 1366 yılında inşa edildiği düşünülüyor. Gökırmak üzerindeki köprü araç trafiğine açık, aktif olarak kullanılmakta.

İlçeden Sinop’a doğru 2 kilometre gidildiğinde Pompeiopolis Antik Kenti solunuzda kalıyor. İsmini Romalı Kumandan olan Pompeius Magnus‘tan alan antik kent M.Ö. 64 yıllarında kurulmuş. Günümüzde kazı çalışmaları devam etmekte. Elde edilen eserlerden bazıları kazı alanının orada bulunan depoda sergileniyor. Görevli arkadaş oldukça ilgili ve sizi bilgilendiriyor. Yazıtlarda sarımsak festivalinden bile bahsedilmekte. Giriş için şimdilik ücret ödenmiyor. Yolunuzun üzerindeyse görülebilir.

Hatırlatmakta fayda var, Mersin’de de Soli-Pompeipolis adında bir antik kent bulunuyor.

Bu arada Taşköprü’ye gelmişken kuyu kebabı yemeyi ve meşhur sarımsağından da almayı unutmayın.

Beni oldukça etkileyen Kastamonu için hazırladığım haritamı da paylaşıyorum.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Amasya’nın bizim geçmişimizde de büyük önemi bulunuyor. Osmanlı döneminde II. Murat, Fatih Sultan Mehmet, Yavuz Sultan Selim gibi şehzadelerin yetiştiği Amasya, 22 Haziran 1919’da yayınlanan genelge ile Milli Mücadelenin resmen faaliyete geçildiği il olmuştur.

Ferhat ile Şirin efsanesinin yaşandığı şehir Amasya’da gezilecek yerler listeme başlayalım artık

Amasya Gezilecek Yerler

Amasya (Harşena) Kalesi: Şehir merkezinin kuzeyinde Harşena Dağı üzerine kurulu kale, sekiz savunma kademesi ve üç ana bölümden oluşan heybetli bir yapı. İlk yerleşimin MÖ 3200 yılına dayandığı tahmin edilen kale birçok medeniyete ev sahipliği yapmış. Amasya Kalesi ülkemizin en görkemli kaleleri arasında gösteriliyor (Diğerleri için tıklayın).

Amasya’yı bütün açılarından görebileceğiniz kaleye çıkmak biraz yorucu. Aracınızı park ettikten sonra biraz yürümek, sonrasında da yaklaşık 300 merdiven tırmanmak gerekiyor. Ancak bu yorgunluk muhteşem manzaraya değer. Kalenin giriş ücreti 5 TL.

Pontus Kralları Kaya Mezarları: Harşena Dağı’nın eteklerinde, kayalar oyularak yapılan kaya mezarları Pontus Krallarına ait. I. Mithridates tarafından MÖ 302 yılında kurulan Pontus’ta krallık yapmış 5 kralın mezarları bu dağda bulunuyor. Mezarların iki tanesi batıda, üç tane ise doğuda yer alıyor. Halkımız maalesef mezarlara zarar vermişler. Kaya mezarlarının yanına çıkmak için 10 TL ödemek gerekiyor. Müze Kart geçerli değil. Bence gerek yok Sadece kafeye gitmek isterseniz ücret ödemiyorsunuz.

Bu arada Harşena Dağı ve Pontus Kralları Kaya Mezarları 2015 yılında UNESCO Dünya Miras Geçici Listesi’ne dahil edilmişler.

Saat Kulesi: Hemen hemen her Anadolu şehrinde örneği rastladığımız saat kulesinin güzel örneklerinden. Ancak yapı tarihi değil. 2002 yılında orijinaline uygun olarak kesme taş, tuğla ve ahşap kullanılarak yapılmış. Şehrin Yeşilırmak kıyısındaki meşhur evlerine komşu konumda. Valilik binası, Polis Evi ve Öğretmen Evi üçgeninde kalıyor.

Şehzadeler Gezi Yolu: Şehzadeler şehri Amasya’da Yeşilırmak kıyısındaki yürüyüş yoluna verilen isim. Burada Amasya’da valilik yapmış şehzadelerin büstlerine yer verilmiş. Büstlerin birçoğu zarar görse de düşünce güzel. Yürüyüş yaparken özçekim (selfie) yapan bir şehzadeye rastlarsanız şaşırmayın.

Hazeranlar Konağı: Amasya Defterdarı Hasan Talat Efendi tarafından 1865 yılında yaptırılmış. Geleneksel Osmanlı mimarisini en güzel şekilde yansıtan konakta, 19’uncu yüzyıl yaşantısını yansıtan etnografik eserler sergilenmekte. “Müze Ev” olarak kullanılan konağın giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Alçak Köprü: Roma döneminde inşa edilen köprü, kesme taştan 4 kemer olarak planlanmış. Ancak Yeşilırmak suları kemerleri aşınca 19. yüzyılda bu kemerlerin üstüne yeni bir köprü yaptırılmış. Bu yüzden halk tarafından Alçak Köprü denmekteymiş. Fotoğrafa dikkatli bakılırsa kemerler gözükmüyor.

Saraçhane Cami: Ziya Paşa Bulvarı’ndaki cami, 1372 yılında yaptırılmış. Eskiden çevresinde saraç (eyer takımları yapan – satan kimse) dükkanları bulunduğu için bu adı almış. Önceleri tek kubbeli, kare planlı bir yapıyken ekleme yapılarak dikdörtgene çevrilmiş. Bu yüzden minare de arada kalmış

Burmalı Minare Cami: Dikdörtgen plana sahip cami 1242 yılında inşa edilmiş. Caminin ahşap olan ilk minaresi deprem ve yangınlar sonrası yok olunca 1730 yılında camiye de ismini veren burmalı şeklinde taştan yapılmış. Caminin bitişiğinde Cumudar Türbesi bulunuyor. İlhanlılar döneminden Şehzade Cumudar’ın mumyası müzeye alınana kadar burada bulunduğu için türbe adı böyle kalmış.

İkinci Bayezit Kulliyesi: Osmanlının 8. sultanı İkinci Bayezit adına oğlu Şehzade Ahmed tarafından 1485-86 yıllarında yaptırılmış. Yeşilırmak kenarında bulunuyor. Külliye içinde cami, medrese, imaret, türbe, şadırvan ve çeşme bulunmakta. Cami önündeki iki çınar ağacının külliye ile yaşıt olduğu söyleniyor.

Minyatür Amasya Müzesi: Bayezit Cami yanında, külliyenin imaret binası içindeki müze, Amasya’nın 1914 yılındaki halini yansıtıyor. Gece ve gündüz gösterimleri, akan Yeşilırmak, tren ve sabah ezanı detayıyla kesinlikle güzel düşünülmüş bir müze. Müzenin hemen yanındaki bölmelerde ebru sanatı ve Osmanlı İmparatorluğu ile ilgili eserler mevcut. Pazartesi ve Salı günleri kapalı olan müzenin giriş ücreti 5 TL.

Amasya Arkeoloji Müzesi: Birçok ildeki müzelerde farklı arkeolojik eserlere tanıklık etmişsinizdir. Ancak Amasya’daki bu müzede benim ve ziyaretçilerin oldukça ilgisi çeken bir bölüm var: Mumyalar Salonu. 14. yüzyılda yaşamış İlhanlılara ait mumyalar bu salonda sergileniyor. Bronz Fırtına Tanrısı Teşup Heykeli ve Roma dönemine ait Elmalı Taban Mozaiği görülmeden dönülmemesi gereken diğer eserler. Müzenin giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Şehzadeler Müzesi: Amasya’da valilik yapmış şehzadelerin balmumu heykellerinin olduğu küçük bir müze. Alt katta Amasya’da valilik yapıp padişah olamayan; üst katta ise yine Amasya’da valilik yapıp padişah olabilen şehzadeler sergileniyor. Müzenin Pazartesi ve Salı günleri kapalı olduğunu hatırlatayım.

Halifet Gazi Türbesi: Danişmend emirlerinden Halifet Gazi’nin 13. yüzyılın başlarında yaptırıldığı tahmin edilen türbe, medrese kalıntılarının bitişiğinde inşa edilmiş. Türbenin güney cephesinde yer alan motifler ve işlemeler görülmeye değer. Bu türbenin çok yakınında Kadılar Türbesi ve Çeşmesi bulunuyor.

Sabuncuoğlu Şerefeddin Tıp ve Tarih Müzesi: Sabuncuoğlu Şerefeddin, hastalıkların tedavisinde müzik ve su sesi kullanan yaşadığı dönemin ünlü hekimi. Adını verdiği yapı ise hastaların tedavi edildiği darüşşifa. İlhanlılar döneminden kalma çok güzel bir sanat eseri. Yapı 2011 yılında müzeye çevrilmiş. O zamanlar kullanılan tıp aletleri, tedavi yöntemleri sergilenmekte. Bahçesinde çeşitli bitkiler ve hangi hastalığa iyi geldiği anlatılıyor. Giriş ücreti 5 TL. Hem müze, hem yapı görülmeye değer.

Ferhat ile Şirin Aşıklar Müzesi: Şehir merkezinin güneyinde, 3 kilometre uzaklıkta yer alan müze geçmişte yaşanan aşk hikayeleri balmumu heykellerle canlandırılmış. Ferhat ile Şirin haricinde Aslı ile Kerem, Leyla ile Mecnun ve Romeo ile Juliet gibi aşıklar için odalar tasarlanmış. İlahi Aşk Bölümü gibi yer de bulunuyor. Müzeye giriş ücreti 5 TL. Müzenin dışında Ferhat ile Şirin’in mezarlarını, dağdaki heykellerini ve rivayete göre Ferhat’ın açmış olduğu su kanalını görebilirsiniz.

Saraydüzü Kışla Binası Milli Mücadele Müzesi ve Kongre Merkezi: Milli Mücadelemizde büyük öneme sahip Amasya Genelgesi’nin duyurulduğu bina. Asıl yapı 1944 yılında yıkılmış. Genelgenin taşıdığı ruhu yaşatabilmek için binanın orijinaline uygun bir yapı tasarlanmış. Yıkılan binanın bulunduğu yerde heyelan riski olduğu için tasarlanan yapı 2007 yılında Yeşilırmak kenarına inşa edilmiş. Yapının içinde balmumu heykeller, genelgenin eski ve yeni nüshaları gibi eserler sergileniyor. Müze ücretsiz, tadilatta olduğu için gezemedik.

Taşhan: Dikdörtgen planda iki katlı şekilde inşa edilen Taşhan, 1699 yılına tarihleniyor.  Günümüzde otel olarak işletiliyor.

Bedesten: II. Bayezid’in kapı ağalarından Hüseyin Ağa tarafından yaptırılan bedesten 1483 tarihli. Orijinali altı kubbeli olsa da, günümüzde dört kubbesi mevcut. Yöresel ürünlerin ve hediyelik eşyaların satıldığı bir merkez.

Bedesten ile Taşhan arasında 1489 tarihinde inşa edilmiş Kilari Süleyman Paşa Cami bulunuyor.

Büyük Ağa Medresesi: Diğer adıyla Kapıağası Medresesi. Sultan II. Bayezid’in kapı ağası Hüseyin Ağa tarafından 1488 yılında yaptırılan medresede hafız yetiştirme geleneği aralıksız olarak devam etmekte. Sekizgen planda inşa edilen yapı, mimarisiyle de göz alıcı.

Aynalı Mağara: Kral Kaya mezarlarının yol üstündeki hali. M. Ö. 2. Yüzyılda burada yaşamış Mitra rahibi Tes’e ait anıtsal mezar. Güneş vurduğunda burası parladığı için Aynalı Mağara denmiş. İyi işlenmiş ve tamamlanmış eserlerden. Burası için Güzelce Kız hikayesi de anlatılmakta. Hikaye için tıklayın.

Boraboy Gölü: Amasya’ya 60, bağlı bulunduğu ilçe Taşova’ya 15 kilometre uzaklıktaki Boraboy Gölü tam bir doğa harikası. Doğal set gölünü tam tur dolaşmak mümkün. Kamp ve piknik alanları, konaklamak için bungalov evler ve lokanta mevcut.

Tavsiyem, burayı sonbahar aylarında görmeniz. Muhteşem renklere tanıklık edebileceğinizin garantisini veriyorum Doğanın kokusunu içine çeke çeke gölün etrafını dolaşmanın verdiği mutluluk paha biçilemez. Tabiat parkına arabayla giriş ücreti 13 TL.

Amasya’ya kadar gelmişken eğer sezonuysa Amasya elması yemeden, hatta birkaç kilo yanınıza almadan dönmeyin. Kırmızı elma sevmeyen ben bile büyük bir iştahla yedim bu elmayı

Amasya haritamı da şöyle bırakayım.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ünye, Ordu’nun Samsun’a sınır sahil ilçesi. Ordu’yu bir hafta sonu gezerken burayı da gözüme kestirmiş, ancak zaman yetmediği için sonraya bırakmıştım. Sonunda Ünye’yi birkaç saatliğine de olsa gezme fırsatı buldum.

Ünye Gezilecek Yerler

Tarihi Çınar Ağacı: İlçe merkezine gelindiğinde ilk olarak sizleri Cumhuriyet meydanı ve 550 yıllık Anıt ağaç karşılıyor. Bu ağacın Fatih Sultan Mehmet’in kendi elleriyle diktiği rivayet edilmekte.

Kadılar Yokuşu: Osmanlı döneminde Ünye’de birçok kadı yetişmiş. Ünye’de kadılık yapan ve farklı yerlerde kadılık yapıp emekliliğinde buraya geri dönen kadılar bu yokuşta konaklar yaptırmış ve yaşamışlar. Bazı konakların giriş kapıları gerçekten görülmeye değer.

Saray Surları: 19. yüzyıl başlarında inşa ettirilen Süleyman Paşa Sarayı, dönemin en ihtişamlı yapılarından biriymiş. Ahşap saray 19. yüzyılın ortalarında yanmış, geriye ise çeşmesi ve havuz kalıntısı dışında fotoğrafta gördüğünüz surlar kalmış. Sarayın orijinaline uygun tekrar yapılması gündemde.

Saray Hamamı: Süleyman Paşa hamamı saray halkı ve misafirlerin kullanıma tahsis ettiği için Saray Hamamı olarak adlandırılmış. Dikdörtgen plandaki hamam aktif olarak 1982 yılına kadar kullanılmış, 2016 yılında restore edilmiş. Günümüzde tekrar hamam olarak hizmet veriyor.

Saray Cami: “Ünye Taşları”ndan inşa edilen Saray Cami, meydanda yer alıyor. Dikdörtgen plana sahip küçük bir cami. Farklı kaynaklarda 1816 yapıldığı yazılsa da, cami duvarına asılan cami kitabesinde Hacı Ahmed tarafından 1720 yılında inşa edildiği söylenmekte.

Yaşayan Kültürel Miras Müzesi (Müze Evi): Kaptan Evi olarak bilinen yapı, 1760 yılında inşa ettirilmiş. Eski Ünye evinin bir gösterimi olarak etnografik eserler sergileniyor. Giriş ücretsiz.

İskele: İlçenin sembollerinden biri. Yerlisinin ve turistlerin yürüyüş yolunun sonlandığı yer. Yenileme çalışmaları tamamlanıp tekrar açılmış, akşam ışıklandırması çok güzel deniyor.

Yalı Kilisesi: Ordu ve Giresun’da örneklerini gördüğümüz tipik 19. yüzyıl Rum kiliselerinden. Restorasyonu sonrası Kültür ve Sanat Merkezi olarak kullanılmaktaymış.

Ayanikola Kilisesi Kalıntıları: Burası Ünye’nin Samsun tarafındaki çıkışında kalan bir yarımada. Üzerinde bir kilisenin kalıntıları bulunuyor. Görülmeye değer çok bir şey yok. Ancak manzarası güzel. Havanın iyi olduğu zamanlarda piknik yapılabilir. Bu bölgeyi turizme kazandırma çalışmaları varmış.

Şeyh Yunus Emre Türbesi: İlçe merkezine 5 kilometre uzaklıkta bulunan türbe, ünlü Türkmen derviş Yunus Emre adına yaptırılmış. Ne zaman doğduğu ve öldüğü bilinmeyen Yunus Emre’nin burada bir türbesinin olmasının sebebi bir şiirinden kaynaklı. “İndik Urum’a kışladık, Çok hayr-u şer işledik, Oney (Ünye) oldu son durak, göçtük Elhamdülillah.” dizeleri burada vefat etmiş olabileceği yönünde yorumlanmış. Güzel bir yeşillik alanda bulunan sekizgen türbenin çevresinde Yunus Emre’nin şiirleri de sergileniyor. Son düzenlemelerle bir çay bahçesi de eklenmiş.

Ünye Kalesi: Pontus Krallığı döneminde yaklaşık 2500 yıl önce inşa edilen kale Ünye’ye 7 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Kaleye ulaşım kolay. Sarp kayalık üzerindeki kalenin restorasyon çalışmaları devam ediyor. Kaleyi sadece dıştan görebiliyorsunuz.

Asarkaya Milli Parkı: İlçe merkezine 7 kilometre uzaklıkta bulunan park, temiz havayı ciğerlerinize çekebileceğiniz, boş vaktinizi değerlendirebileceğiniz güzel bir alternatif olarak karşınıza çıkıyor. Muhteşem bir doğası ve manzarası olan parkta (fotoğraflardan öyle gözüküyor ), dileyenler 20 TL ücretli hazır semaver ve mangalı milli park içinde alabiliyor. Biz buraya yol yapım çalışması nedeniyle gidememiştik. Belki yollar açılmıştır

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

İç Anadolu Bölgesi’nde Ankara’nın kuzeydoğusunda yer alan Çankırı, kısmen Karadeniz’e geçiş bölgesinde bulunuyor. Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, zengin bir kültür mirasına sahip şehrin adı “Gangra”, “Kangırı”, “Kangarı” gibi isimlerden gelmekte. Ankara’dan Kastamonu’ya olan yolculuğumuzda yol üstünde kalan Çankırı’yı bu vesileyle gezdik.

Çankırı Gezilecek Yerler

Çankırı Kalesi: Öncelikle söylemem gerekiyor ki burada kale kalmamış, sadece birkaç sur kalıntısı. Burayı, şehre hakim küçük bir tepeye kurulmuş güzel bir mesire alanı olarak düşünebilirsiniz.

Geçmişte Romalılar, Bizanslılar, Danişmentliler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerinde oldukça sağlam bir kale varmış burada. Zamanla terk edilmiş ve kendi haline bırakılmış. Şimdilerde ise oldukça güzel bir şekilde düzenleme ve yenileme çalışmaları yapılmış.

Kalenin çevrelediği alan oldukça güzel ve yeşil. Alanda bazı antik eserlerin yanında Çankırı fatihi Emir Karatekin Bey’in türbesi bulunuyor. Kalenin olumsuz özelliklerinden biri ise park alanının kısıtlı olması.

Kalenin güzel bir şehir manzarası bulunuyor. Belediye de buna kayıtsız kalmamış ve artık birçok yerde gördüğümüz seyir terası burada da yapılmış. Camı koruyucu ilginç ayakkabılarla gezilen cam terasın giriş ücreti 3 TL.

Çankırı Evleri: Geleneksel Türk evlerinin örnekleri Çankırı’da da bulunmakta. Birbirine ardışık şekilde birçok tarihi evi görebilirsiniz. Çankırı’nın birinci derecede deprem kuşağında olması ve bu yüzden oluşan arsa sıkıntısı buna sebep olmuş.

Şemsiyeli Sokak: Farklı tarz sokakları seviyorum. Çankırı Belediyesi tarafından hazırlanan bu proje ile şehir merkezindeki bazı sokaklar renkli şemsiyelerle süslenmiş. Alparslan Türkeş Caddesi, Kuyumcular Sokak ve Şehit Üst Teğmen Mehmet Ata Sokak’ta renkli şemsiyeleri görebilirsiniz.

Sultan Süleyman Cami: Şüphesiz şehrin en ihtişamlı camisi. Dış cephesinde ve minaresinde kesme taş kullanılmış eserin yapımı 1558 yılında Mimar Sinan’ın öğrencisi Sadık Kalfa tarafından tamamlanmış. Yapı, hem dış mimarisi hem de iç güzelliği ile dikkat çekiyor.

Çankırı Müzesi: Çankırı’nın tarihine ışık tutan bir müze. Arkeoloji, etnografya, doğa tarihi gibi bölümleri bulunmakta. Bina olarak Eski Hükümet Binası kullanılıyor. Restorasyon nedeniyle kapalı. 2021’in bahar aylarında açılması planlanıyor.

Buğday Pazarı Cami ve Medresesi: Diğer adıyla Hazımiye Medresesi 18. yüzyıldan günümüze ulaşan ahşap iki katlı bir eser. Çankırı Belediyesinin katkılarıyla etnografik eserlerin sergilendiği bir yapıya dönüştürülmüş. Medreseye kadar gelmişken camiyi ziyaret etmeyi unutmayın. Ayrıca burada yapılan gözlemeler için güzel yorumlar bulunuyor benden söylemesi

Çivitçioğlu Medresesi: Hazımiye Medresesi gibi 18. yüzyıl (1754) eserlerinden. Zamanın eğitim merkezi olan yapı. Günümüzde geleneksel Türk süsleme sanatlarının üretildiği ve sergilendiği sanat merkezi olarak kullanılıyor.

Saat Kulesi: Osmanlı’da 19. yüzyılın sonlarına doğru yaygınlaşan saat kulesi uygulamalarından bir örnek. Sultan Süleyman Cami’ye yakın konumda bulunuyor. Yüksekliği 15 metre olan saat kulesi, dört cepheli bir yapıya sahip.

Tarihi Çamaşırhane Müzesi: Dönemin temizlik açısından ortak kullanım alanı olan Çamaşırhane belediyenin restorasyon çalışmaları ile müze haline dönüştürülmüş. Fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla da farklı ve güzel bir müze olmuş. Biz gittiğimizde pandemi dolayısıyla kapalıydı. Giriş ücreti 3 TL.

Yeraltı Tuz Şehri: Belki de Çankırı adına en çok görmek istediğim ancak göremediğim yer Kapanış saati 16.30 olan mağaraya, kapanışına 2-3 dakika kala yetişebildik. Ancak içeri almadılar.

Burası hakkında bilgi vermek gerekirse, mağara Hititler döneminden beri tuz kaynağı olarak kullanılmaktaymış. Belediyenin projesi ile dış tarafında danışma, kafeterya, mescit ve tuvaletlerin bulunduğu bir bina ve mağaranın içinde de heykeller ile düzenlemeler yapılmış. Fotoğrafları oldukça güzel gözüküyor. Çankırı’ya yolunuz düşerse görmenizi tavsiye ederim. Giriş ücreti 7 TL.

Derya Lokantası: Burası yöresel yemeklerin sunulduğu küçük bir esnaf lokantası. Ancak şehirde oldukça ünlü. Çankırı için yazılan gezi sayfalarında denk gelebilirsiniz.

Çankırı’da geçirdiğimiz kısa vaktin ardından asıl hedefimiz olan Kastamonu’ya doğru yol aldık.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Eski çalışma arkadaşım Yusuf’un Niğde’de çalışıyor olması, bizim için bir işaretti. Müsait olduğunu öğrenince rotamızı Niğde’ye çevirdik. Daha önce de ailece Niğde’ye gelmiş; sadece Gümüşler Manastırı’nı görmüştük. Şimdi ise şehri gezme vakti.

Niğde Gezilecek Yerler

Niğde Müzesi: Müze gezmeyi seven biri değilim. Gezdiğim müzelerde farklılık olsun isterim. İşte Niğde Müzesi tam bana göre bir müzeydi. “Mumyalar Müzesi” olarak bilinen Niğde Müzesi’nde 1000 yıllık “Sarışın Rahibe” ve 4 çocuk mumyası sergileniyor. Bunların haricinde Paleolitik Çağdan başlayarak günümüze kadar tarihsel sırayla düzenlenmiş 6 teşhir salonunda birçok eseri görmeniz mümkün. Giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Niğde Kalesi: Alaadin Tepesi adı verilen höyükte yer alan kalenin tam inşa ediliş tarihi bilinmese de, M.Ö. 8. yüzyılda yapılmış olma ihtimali üzerinde durulmakta. Bugünkü halini Selçuklu zamanında aldığı düşünülen kaleden geriye çok bir şey kalmamış. Geriye kalan kısımları ise restoran, kafe ve hediyelik eşya olarak değerlendirilmiş. İç kale ise park olarak hizmet vermekte.

Niğde Saat Kulesi: Kalenin güneybatısındaki burcunun yarısı yıkılarak içi doldurulmuş 20. yüzyılın hemen başında saat kulesi inşa edilmiş. Dıştan daha çok minareyi andıran eser ongen şeklinde tasarlanmış. Niğde’nin simge yapılarından biri.

Rahmaniye Cami: Abdurrahman Paşa tarafından 1747 yılında yaptırılan cami, kalenin hemen yanında bulunuyor. Dikdörtgen yapıya sahip, küçük, şirin bir cami.

Alaeddin Cami: Selçuklu mimarisinin en güzel örneklerinden bir eser. Cami 1223 yılına tarihleniyor. Çok güzel bir taç kapıya sahip. Afşin’deki Eshab-ı Kehf Külliyesi’nde olduğu gibi bu caminin taç kapısında da güneş vurduğunda insan silueti (taçlı kadın başı) belirmekteymiş. Buradaki rivayete göre caminin ustası sevdiği kıza ulaşamayacağı için aşkını kapı süslemesindeki taşa resmetmiş.

Sungurbey Cami: İlhanlılar Döneminde Niğde Valisi olan Sungur Bey tarafından inşa ettirilen caminin 1335 yılında tamamlandığı tahmin ediliyor. Taş işçiliği ve mimari yapısıyla görülmesi gereken eserlerden. Tadilatta olduğu için biz gezemedik.

Ermeni Kilisesi: Sungurbey Caminin hemen komşuluğundaki kilise 19. yüzyılda inşa edilmiş. Bazalikal planlı olan yapı bazalt kesme taştan yapılmış. Dış mimarisi oldukça sağlam duran eserin güzel bir restorasyonla turizme kazandırılması gerekiyor.

Niğde Evleri: Genelde her şehirde bulunan geleneksel ya da tarihi evler Niğde’de bulunuyor. Bu tarz evlere ilginiz varsa adresiniz Kadıoğlu ve Cullaz Sokakları olmalı. Evlerin 19. yüzyılın sonlarında inşa edildiği tahmin ediliyor.

Kayardı Bağları: “Dünyada malın olacağına Kayardı’nda bağın olsun” diye söz edilen yer. Şehrin en güzel yeşil alanlarının bulunduğu bölge. Güzel manzara seyretmek isteyenler için önerilir.

Şehrin biraz dışında eski Rum kasabaları bulunmakta. Zamanı olanlar bu kasabalarda bulunan o dönemden kalma yapıları ziyaret edebilir. Üç farklı kasabadan yerleri aşağıda yazdım.

Fertek Yeni Cami: Fertek Köyü’nde yer alan kilise 1837 yılında inşa edilmiş. Burası Niğde genelindeki kırka yakın geç Osmanlı dönemi kiliselerinden birisi. Daha sonraları camiye çevrilen yapı, Niğde ilinde kiliseden camiye çevrilen en büyük yapı olarak geçmekte.

Hamamlı Köyü (Kurdonos) Kilisesi: Kesme taştan inşa edilen kilisenin 19. yüzyılın ortalarında tamamlandığı tahmin ediliyor. Şu an için ziyarete açık değil. Dış mimarisinde dikkat çekici ayrıntılar bulunmakta.

Yeşilburç Köyü (Teney) Cami: Listemdeki son Rum köyü kilisesi. Mübadele sonrası camiye çevrilmiş. Gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi. Bölgede güzel de bir yürüyüş rotası bulunmakta.

Tyana Su Kemerleri: Geç Hitit Dönemi’nin başkenti Tuwanuwa, Roma Dönemi’nde ise adı Tyana. Burası Niğde’nin Bor ilçesinin Kemerhisar Kasabası. Kazı çalışmalarının devam ettiği kasaba su kemerleri ile ünlü. M.S. II-III. yüzyıla ait olan su kemerleri dönemin kentine 4 kilometre uzaklıktaki havuzdan su getirmek amacıyla inşa edilmiş. Kasabanın etrafındaki su kemerleri gün yüzeyine çıkartılmış olsa da büyük bir çoğunluğu yerin altında kalmış. Son zamanlarda yapılan çalışmalarda 4. yüzyıla ait sekizgen planlı kilise de ortaya çıkarıldı.

Roma Havuzu: Tyana Antik Kenti’ne su sağlamak amacıyla Roma döneminde oluşturulan havuz, doğal kaynak sularının toplanması için kullanılmış. Hemen yanında yeşillikler içinde güzel bir restoran bulunuyor. Ancak havuz için aynısını söyleyemeyeceğim. Maalesef bakımsız bırakılmış, insanımız havuzun içine çöplerini atmış. Ziyaret ettiğimizde çok kötü bir koku vardı.

Andaval Kilisesi: Şehrin kuzeydoğusunda, yaklaşık 10 kilometre uzaklıktaki Andaval Kilisesi, Roma İmparatoru Konstantin’in annesi Helena tarafından 6. yüzyılda inşa ettirilmiş. Kutsal hac yolu üzerinde bulunan eser, günümüze kadar gelebilen duvar resimleri ile önemli bir yapı. Gezilecek alan küçük olduğu için kısa sürede gezmek mümkün.

Gümüşler Manastırı: Niğde’ye 4 yıl önceki gelme sebebim. Çünkü manastırın içindeki Meryem Ana freski dünyadaki tek gülen Meryem Ana Freski imiş. Doğruluğu hakkında çeşitli söylentiler olsa da oldukça ilgi çekici bir manastır. Daha önce de yazısını yazmıştım. Gümüşler Manastırı hakkındaki yazım için tıklayabilirsiniz.

Niğde’de vakti olanlar için önerebileceğim son yer Çinili Göl. Burası bir buzul gölü. Ben gitmedim, ancak çok güzel yorumlar bulunuyor. Ulaşım için Madenköy’den kalkan araçlar varmış. Kendi aracınızla Meydan Yaylası’na kadar gidip, daha sonra Karagöl ve Çinili Göl’e yürüyebilirsiniz.

Niğde’de Yemek

Yemekle çok aram olmadığı için gittiğim şehirlerde de bu konuya çok özen göstermiyorum. Niğde’nin en meşhur yemeği Niğde tavaymış. Biz bu lezzeti denemedik. Adana’ya olan yakınlığımızdan dolayı Adana kebap, ciğer ve lahmacun gibi tatları tercih ettik. Mekanlarımız ise Adanalı İsmail Usta ve Sofram idi. İkisi de bizden olumlu not aldılar.

Bir de Niğde’nin meşhur bir içeceği bulunuyor: Niğde Gazozu. İsmail Olcay tarafından 1962 yılında üretimine başlanan gazoz, Niğde’ye gelenlerin deneyebileceği bir lezzet.

Giderken uzak diye tereddüt ettiğimiz Niğde’den oldukça memnun olarak ayrıldık. Bu vesileyle Niğde’de bizi ağırlayan kıymetli “karşim” Yusuf’a şükranlarımı sunuyorum

Haritamı da buraya bırakayım..

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Şebinkarahisar Meryemana Manastırı Nerede?

Meryemana Manastırı Giresun’un Şebinkarahisar ilçesi sınırlarında yer alıyor. İlçenin 11 kilometre doğusundaki manastır, Sarıyer Köyü Kayadibi Mahallesinde bulunuyor.

Şebinkarahisar Meryemana Manastırı Giriş Ücreti

Manastır 2014 yılında Ören Yeri ilan edilmiş. Buna göre de turizme kazandırma çalışmaları başlamış. Ancak şu an manastıra bir giriş ücreti bulunmuyor. Her gün ziyaret edilebilir. Görevli birine de rastlamadık.

Şebinkarahisar Meryemana Manastırı

Meryemana Manastırı’nın tarihi Orta Çağ dönemine dayanıyor. 481 – 490 yıllarında kurulduğu tahmin edilen manastır 19. yüzyılda yanarak büyük tahribata uğramış ve yenilenmiş. Burası, Hıristiyanlar için önemi büyük tarihi bir manastır olarak kabul ediliyor.

Manastırın yolu oldukça dik ve bu yolu yürümek bir hayli yorucu. Yürümenin yanında yaklaşık 250 merdiven de çıkmak gerekiyor. Merdivenler bittiğinde güzel bir manzara sizi bekliyor olacak.

Manastırın bir giriş kapısı bulunuyor. Biz gittiğimizde açıktı. Ne zaman kapalı olduğunu açıkçası bilmiyorum. Sürpriz yaşamamak adına gelmeden önce İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü aranabilir.

Manastırın içi yakın zamanda restore edilmiş. Orijinal halinden geriye bir şey kaldığını söylemem çok mümkün değil. Hemen girişte sağda bir çeşme yer alıyor.

Yapının orijinali 4 katlı. Dördüncü katında kilise bulunuyor. Diğer katlarda salon, mutfak, dershane, yatakhane gibi odalar bulunmaktaymış. Burası için “Sümela Manastırı’ndan sonraki en büyük doğal ve oyma manastırı” deniyor.

Manastırdan ilçe merkezine gelmeden önce ilçeye 15 kilometre uzaklıktaki Çağlayan Köyü’ndeki şelaleye bakalım dedik. Açıkçası Temmuz ayında gittiğimiz için şelale adına pek bir beklentimiz yoktu. Çağlayan Köyü girişine geldiğimizde bir yapıyla karşılaştık. Üzerinde şelalenin 1 km aşağıdaki maden girişinde olduğu yazıyordu.

Bir kilometre uzaklıktaki madene vardığımızda yol iyice bozulmaya başlamıştı. Yine de vazgeçmeyip yolun sonuna kadar gittik. Başarmıştık, yeri bulmuştuk. Ancak şelale ortalıkta yoktu 😀 Şelalenin en güzel zamanlarının Nisan – Mayıs ayları olduğunu tahmin ediyorum.

Artık ilçe merkezindeyiz. İlk hedefimiz Hacı Kayası olarak bilinen tepe üzerindeki Şebinkarahisar Kalesi. Kimler tarafından ve ne zaman inşa edildiği belli olmayan kalenin milattan öncesi döneme ait olduğu tahmin ediliyor. Ulaşımı biraz zorlu (15 dakika yürüyüş), hele ki manastırdan sonra eziyet gibi geldi

Kale kaderine terk edilmiş durumda. Etrafta pislik, surlarda yazılar görebilirsiniz. Herhangi bir güvenlik ya da görevli bulunmuyor. Kalenin en tepesine kadar çıkabiliyorsunuz. Ancak merdivenler güvenilir değil. Oldukça dikkatli olmak gerekiyor. Her şeye rağmen kaleden güzel bir ilçe manzarası görmek için gidilebilir.

Kale dönüşünde 17. yüzyıl eseri Taşhanlar’ı görelim istedim. Netten gördüğüm kadarıyla harabe durumda birkaç duvarın kaldığı bir yapı görecektik. Ancak öyle olmadı. Taşhanlar restore haldeydi. İlk görüşte doğru yerde olduğumu dahi anlamakta zorluk çektim, restorasyon çok hoşuma gitmedi açıkçası. Umarım son hali güzel olur.

Şebinkarahisar’ı geride bırakmadan önce Atatürk Evi’ne de uğradık. Merkezde yer alan ev 1924 yılında Atatürk’ün Şebinkarahisar ziyaretinde kaldığı bina. Günümüzde müze olarak kullanılıyor. Bina içinde ziyaret döneminden kalma bazı eşyalar ve yöresel etnografik bazı eserler sergilenmekte. Giriş ücretsiz ve her gün ziyarete açık.

Eğer Şebinkarahisar’a Dereli yolu üzerinden geliyorsanız görebileceğiniz çok güzel yerler bulunuyor. Geliş – gidiş yollarını farklı kullanarak Kümbet Yaylası, Kuzalan Şelalesi ve Mavi Göl’ü görebilirsiniz.

Mavi Göl için bir uyarı: Hafta sonları oldukça kalabalık olabiliyor. Hafta içi ya da erken saatlerde gitmekte fayda var.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Bursa, Marmara Bölgesi’nde bulunuyor ve Türkiye’nin en kalabalık dördüncü ili. En gelişmiş şehirlerimizden biri. Özellikle sanayi ve otomotiv sektöründe ülkemizin en büyük merkezi. Bunların yanında tarihi yapısı ve doğal güzellikleri ile turistik illerden biri olarak da göze çarpıyor.

Bursa Gezilecek Yerler

Ulu Cami: Ülkemizdeki Ulu Camilerin en büyüğü, en bilineni. Bursa’nın simgelerinden biri. Yıldırım Bayezid döneminde Niğbolu Zaferi’ne şükür niyetiyle 1396-1400 yılları arasında yaptırılmış. Yirmi kubbesi ile Osmanlı’nın çok kubbeli yapılarının ilki olma unvanını taşıyan cami özgün bir mimariye sahip.

Taç kapısı, işlemeli minberi, kubbe altındaki on altı köşeli şadırvanı, duvarları süsleyen hat levhaları ile Bursa seyahatinizde ilk görülmesi gereken yapıların başında geliyor.

Yeşil Cami: Fetret Devri’ni bitiren ve Osmanlı Devleti’nin ikinci kurucusu kabul edilen Çelebi Mehmet tarafından 1419 yılında yaptırılmış. Bursa’nın ve ülkemizin en güzel camilerinden biri. Cami girişindeki taç kapı, göz alıcı bir güzelliğe sahip.

Caminin dışı gibi içi de tam bir şaheser. Çini süslemeleri, ahşap işçiliği insanı büyülüyor. Cami içinde çok güzel de bir şadırvan yer alıyor.

Yeşil Türbe: Yeşil Külliye’nin en önemli eserlerinden. Çelebi Mehmet tarafından 1421 yılında yaptırılmış. Yeşil Cami’nin karşısında bulunuyor. Sekizgen prizma şeklindeki türbeye yeşil ve turkuaz renkli çinilerle kaplı olmasından dolayı bu isim verilmiş. Yapının içinde Çelebi Mehmet ve çocuklarının türbeleri bulunuyor.

Muradiye Külliyesi: Şehirde yapılan son sultan camisi. II. Murat tarafından 1425-26 yıllarında yaptırılmış. Cami, medrese, hamam, darüşşifa ve türbeden oluşan bir külliye. Caminin çini süslemeleri oldukça dikkat çekici.

Yıldırım Külliyesi: Osmanlının erken dönem mimarilerinden bir diğer örnek. Yıldırım Bayezid tarafından 14. yüzyıl yaptırılan külliye eşsiz bir mimariye sahip. Külliyeden günümüze ulaşan yapılar cami, medrese, hamam, darüşşifa ve türbe. Bursa kemeri ilk defa külliye içindeki camide kullanılmış.

Zafer Plaza: Türkiye’nin uluslararası nitelikteki altıncı, Bursa’nın ise ilk alışveriş merkezi. Üçgen piramit şeklinde, mavi camlardan oluşan bir binası var.

Kapalı Çarşı: İlk hali Orhan Gazi dönemine dayanan Kapalı Çarşı, sonraki yıllarda yeni çarşıların eklenmesiyle oluşmuş. 1958 yılında çıkan yangında neredeyse tamamı yanan çarşı yeniden inşa edilmiş. Çarşının üstü modern bir şekilde kapatılmış. Ünlü ipek kumaşları, şehre özgü tekstil ürünlerini bu çarşıda bulabilirsiniz.

Tophane: Bursa gezisinde uğranması gereken en turistik noktalardan biri Tophane. Çünkü bu bölgede saat kulesi, Hisar Kapısı, Osman ve Orhan Gazi’nin türbeleri bulunuyor.

Tophane Parkı’nda tüm heybetiyle duran saat kulesi, 1905 yılında inşa edilmiş. Yüksekliği 33 metreye varan kule bulunduğu konum sebebiyle geçmişte bir süre yangın gözetleme kulesi olarak kullanılmış.

Tabii ki Tophane’nin manzarasından bahsetmemek olmaz. Burası şehri kuşbakışı seyredebileceğiniz panoramik bir görüntüye sahip.

Hisar Kapısı: Bursa Kalesi’nin tarihi M. Ö. 1. yüzyıla kadar gitmekte. Birçok kez onarım gören kale Evliya Çelebi’ye göre 67 kule ve 5 kapıya sahip. Bu kapılardan biri Tophane’ye çıkarken solunuzda sizleri karşılayan Hisar Kapısı (Saltanat Kapısı). Çelebi Mehmet döneminde onarımı yapılmış. Diğer kapılar ise Kaplıca Kapısı, Zindan Kapı, Pınarbaşı Kapısı ve Yer Kapı.

Osman Gazi Türbesi: Osmanlı’nın kurucusu Osman Gazi, 1326 yılında Söğüt’te vefat etmiş. Vasiyeti üzerine fetih sonrası naaşı Bursa’ya getirilmiş ve Saint Elia (Gümüşlü Kümbet) Kilisesine gömülmüş. Yapı daha sonra hasar almış ve türbe Sultan Abdülaziz döneminde tekrar inşa edilmiş.

Orhan Gazi Türbesi: Osman Gazi’nin oğlu olan Orhan Gazi’nin türbesi babasının türbesinin karşısında yer alıyor. Diğer türbe gibi Sultan Abdülaziz döneminde tekrar inşa edilmiş.

Saraybosna Kardeşlik Çeşmesi: Bosna’daki Osmanlı mimarisinin simge eserlerinden olan çeşmenin benzeri 2008 yılında kardeş şehir Bursa’da hizmete açıldı. Çeşme Fomara Meydanı’nda bulunuyor. Bu çeşmenin benzerleri, Balıkesir’de “Bosna Çeşme” ve Konya’da “Baş Çarşı Çeşmesi” olarak karşımıza çıkmakta.

Cumhuriyet Caddesi: Trafiğe kapalı olması, ortasından tramway hattı geçmesi ile Bursa’nın İstiklal’i. Caddenin üzerinde birçok dükkan bulunuyor. Cadde üzerine hamam ve hanlar gibi tarihi yapılar da yer alıyor.

Koza Han: İstanbul’daki cami ve medresesine gelir sağlamak amacıyla II. Bayezit tarafından 1492 yılında yaptırılmış. Kesme taş ve tuğlaların kullandığı han, iki katlı olarak inşa edilmiş. Üst katta ipek ve ipek ürünleri satan dükkanlar bulunuyor. Zamanında handa ipek böceği kozaları ticareti yapılmış, hanın da adı buradan gelmekteymiş.

Kent Müzesi: Adliye binası olarak 1926 yılında inşa edilen yapıda hizmet veren 2004 yılında açılmış. Ülkemizin ilk kent müzesi. Üç katı bulunuyor. Bodrum katında “El Sanatları Çarşısı, İpek Kenti Bursa ve Üreten Bursa” bölümleri yer almakta.

Zemin katta Bursa ve çevresinde oluşan ilk uygarlıklardan, Osmanlı Dönemi’ne ve Kurtuluş Savaşı yıllarına uzanan Bursa tarihi ile ilgili bilgilerin aktarıldığı “Uygarlıklar Kenti Bursa” ve Cumhuriyet dönemi sonrasını anlatan “Çağdaş Bursa” galerileri sergileniyor. Birinci kat ise “Yaşam ve Kültürüyle Bursa” adlı galeri için ayrılmış. Müzenin giriş ücreti 2 TL.

Balibey Han: Fatih Sultan Mehmet döneminde inşa edilen yapı, Osmanlı’nın ilk üç katlı hanı olarak biliniyor. Kapalıçarşı’ya ticaret amacıyla gelenlerin konaklama ihtiyacını karşılayan han, günümüzde geleneksel el sanatları çarşısı olarak hizmet vermekte.

Dönen Taşlar Heykeli: Kinetik heykel akımının öncüsü olan ünlü Alman heykeltıraş Christian Tobin’e yaptırılan heykel, Karagöz ve Hacivat’ın diyalogunu temsil etmekteymiş. Heykelin yapımında Gemlik’ten çıkarılan Diabas taşı kullanılmış. Fotoğrafta arka tarafta kalan kısım çürüdü denilerek yıkıldığı için şu an yok.

Irgandı Köprüsü: Dünyada 4 tane çarşılı köprü bulunmakta. Bunların en eskisi 1442 yılında inşa edilen Irgandı Köprüsü. Yıllar içinde yıkıma uğrayan köprü 2004 yılında restore edilmiş.

Köprüde geleneksel halk sanatları atölyelerinin bulunuyor. Köprülerin diğerleri ise Bulgaristan’daki Osma Köprüsü, İtalya’daki Ponte Vecchio Köprüsü ve Rialto Köprüsü. Bulgaristan Filibe’de gördüğüm Meriç Nehri üstündeki çarşılı köprü niye listeye alınmamış acaba

Türk İslam Eserleri Müzesi: Osmanlı Devleti’nin ilk medreselerinde olan Yeşil Medrese 1414-1424 yılları arasında inşa edilmiş. Diğer adı Sultaniye Medresesi olan yapının içinde yer alan müzede, 13. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar uzanan Selçuklu ve Osmanlı dönemi eserler sergileniyor. Bu eserler arasında çiniler, seramikler, ahşap ve oyma eserler, Selçuklu ve Osmanlı sikkeleri, geleneksel Türk elişleri ve giysileri yer alıyor. Giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli. Günümüzde tadilat dolayısıyla müze ziyarete kapalı.

Panoramik Müze: Yepyeni bir müze. Dünyanın tam panoramik en büyük müzesi olan yapı Kasım 2018’de hizmete açılmış. Panoramik müzede 360 derece dairesel döngü içerisinde Bursa’nın fetih günü resmedilmiş. Müzede ayrıca Bursa’nın Beylikten Cihan Devletine uzanan yolculuğunu anlatılmakta. Ben gitmedim. Giriş ücreti 5 TL.

Tofaş Bursa Anadolu Arabaları Müzesi: Müzenin ana bölümünde geçmişten günümüze kullanılan taşıtlar ve Tofaş üretimi arabalar sergileniyor. Araba severler için ilgi çekici. Yan binada Sanat Galerisi yer alıyor. Gerçekten iyi düzenlenmiş kompleks bir alan. Ayrıca yıllara meydan okuyan çınar ve karadut ağaçlarının yer aldığı güzel bir müze bahçesi var. Giriş ücretsiz.

Cumalıkızık: Osmanlı mimarisini en güzel yansıtan evlerin bulunduğu köy. 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınan Cumalıkızık, tarihi dokunun çok iyi korunduğu yerlerden. Doğal sokakların anıtsal eserlerle birleştiği köy, dizi ve filmlerde de mekan olarak kullanılmakta. Günümüzde ününe yakışır şekilde birçok turisti ağırlıyor.

Misi Köyü: Cumalıkızık kadar popüler olmasa da, şehir merkezine oldukça yakın tarihi bir köy daha bulunuyor: Misi Köyü yani günümüzdeki adıyla Gümüştepe. 2000 bin yıllık tarihe sahip köy, rengarenk tarihi ahşap evlere sahip. Köyün ortasından geçen Nilüfer Çayı köye ayrı bir hava katıyor.

İnkaya Tarihi Çınar Ağacı: Uludağ yolu üzerinde yer alan tarihi ağaç, neredeyse Osmanlı Devleti ile yaşıt. Yaklaşık 600 yılı deviren koca çınar, Türkiye’nin en yaşlı ağaçlarından biri. Çevresinde tesisler mevcut. Pek olumlu yorumlar almasa da, çayınızı kahvenizi tarihi çınarın gölgesi altında içebilirsiniz.

Uludağ: Ülkemizde kayak denilince akla Uludağ geliyor. Dik ve heybetli görünüme sahip olan Uludağ, 2500 metre yüksekliği ile Marmara Bölgesi’nin en büyük dağı. Bursa’ya uzaklığı 35 kilometre. Yaz kış fark etmeksizin yıl içinde binlerce yerli ve yabancı turiste ev sahipliği yapmakta. Yıllar önce arkadaşım Özgün Uludağ’ı yazmıştı, okumak için tıklayın.

Tirilye: Yakınlığı ile hem Bursalıların hem de İstanbul’da yaşayanların hafta sonu gözdelerinden biri Tirilye. Eski bir Rum köyü. Tarihi evleri ve zeytini ile ün yapmış bir yerleşim yeri.

Tirilye için ayrı bir yazı yazılır aslında. Küçücük köy ama birçok gezilecek yere sahip. Bunlar arasında Fatih Cami, Taş Mektep, Dündar Evi, Tabut Ev, Kemerli Kilise gibi yerler bulunuyor.

Gölyazı: Gölyazı da Tirilye gibi eski bir Rum balıkçı köyü. Tarihte Apollon Krallığının merkezi olan Gölyazı, sit alanı olarak koruma altına alınmış durumda. Tarihi sokaklara sahip Gölyazı’yı tepeden seyretmek için en iyi noktalardan biri Zambak Tepe.

Köyün girişindeki köprüde sizleri Ağlayan Çınar karşılıyor. Yaklaşık 750 yıllık geçmişe sahip tarihi çınara böyle denmesinin sebebi, gövdesinde oluşan oluktan doğal kaynak suyunun yüzeye çıkması. Çınar için rivayet edilen bir de aşk hikayesi var. Mehmet ile Rum kızı Eleni çiftinin buluşma ve vefat noktaları olan ağaç, o günden beridir arkalarından göz yaşı dökmekteymiş.

Köyde görülmesi gereken yerlerden biri Aziz Panteleimon Kilisesi. Anadolu Rum Ortodoks kiliseleri örneklerinden olan kilisenin 1903 yılında inşa edildiği tahmin ediliyor. Mübadeleye kadar aktif olarak faaliyet göstermekteymiş.

Gölyazı, Uluabat Gölü kenarında bir yarımada. Buraya kadar gelmişken gölde sandal keyfi yapabilirsiniz.

Belirtmem gereken bir konu var. Son zamanlarda Gölyazı için kirliliği ve bakımsızlığı hakkında birçok şikayet bulunmakta. Gidecek olanların bu konuyu dikkate almayı öneririm.

Bursa’da benim gitmediğim ve gitmeyi çok istediğim bazı yerler bulunuyor (Gittikçe yazıyı güncellemeyi düşünüyorum). Bu yerlerin başında tabi ki şelaleler yer alıyor. Bursa’ya yolum düşerse gideceğim şelaleler: Saitabat Şelalesi, Küreklidere Şelalesi, Suuçtu Şelalesi, Alaçam Şelalesi. Sadağı Kanyonu Tabiat Parkı ise bir diğer uğrayacağım nokta olacak.

Bursa Yemek

Yavuz İskenderoğlu: Bursa’ya gelip de yöreye has iskender yememek olmaz. Şehirde adım başı iskender yapan yer bulabilirsiniz. Eminim ki hepsi oldukça lezzetli yapıyorlardır. Biz tercihimizi Yavuz İskenderoğlu’ndan yana kullandık (karşımıza çıktı). Lezzeti oldukça güzeldi.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Yıllardır bu şehre gidip gelsem de, adam akıllı gezme fırsatı bulamamıştım. Ordulu olan arkadaşım Yusuf’un eşliğinde bir hafta sonu Ordu’yu köşe bucak gezmeye çalıştık

Ordu Gezilecek Yerler

1- Ulugöl: Ordu’nun doğa harikası ile başlayalım. Her ne kadar zamanlama olarak baharda ya da kış vaktinde yakalamamış olsam da, muhteşem güzelliğe sahip bir göl burası. Ordu’ya uzaklığı yaklaşık 70, bağlı olduğu Gölköy ilçesine ise 20 kilometre. Ordu – Gölköy arasındaki yol yapım çalışmalarını saymazsak yolu güzel diyebilirim.

Gölün çevresini turlayabilmeniz için parkur oluşturulmuş. Yarısını dolaşıp dönmeniz tavsiyemdir. Çünkü yükseltide kalan kısımdan gölü göremiyorsunuz, ayrıca yol çamurlu olabiliyor.

Gölün hemen güneyinde bir başka göl yer alıyor. İsmi Çepekli Göl. İlk gördüğümde Bolu’daki Yedigöller Milli Parkı’nda yer alan İncegöl’e benzettim. Tabiat parkına gelmişken bu güzelliği de atlamayın.

Bu arada tabiat parkına giriş ücreti 5 TL. Konaklamak için ahşap evler, yeme – içme için bir kafe bulunmakta. Ben kullanmasam da okuduğum yorumlarda tuvaletlerin kötülüğünden, bir de aktif zamanlarda oturacak yerin olmadığından bahsedilmiş. Gidecek kişilerin bunlara dikkat etmesini öneririm. Ama Ordu’ya yolu düşenler kesin gitsin

2- Perşembe Yaylası: Ordu’nun en ünlü yaylası. Bu üne ulaşmasında yayladaki mendereslerin rolü çok büyük. Manzara insanı büyülüyor. Bu güzelliği rahatça izleyebilmek bir tepe bulunuyor.

Bunun yanı sıra yayladaki binalaşma oldukça göze batıyor. Gözünüzü o tarafa kapatıp, asıl güzelliklere açmanız gerekiyor.

3- Çiseli Şelalesi: Yaylaya 5 kilometre uzaklıkta yer alıyor. Ordu adına gördüğümüz ilk şelale. Beklentimiz olmadığı halde oldukça güzel bir manzara ile karşılaştık. Fotoğraftan belli olmasa da, çok yüksek bir debiye sahip. Çevresi de oldukça güzel.

4- Boztepe: Ordu’yu tepeden seyretmek istiyorsanız adres şüphesiz Boztepe olmalı. Denizden yaklaşık 500 metre yükseklikteki tepeye araçla ya da teleferikle çıkmak mümkün. Teleferik istasyonu sahilde yer alıyor. Fiyatı tek yön için 8, gidiş – dönüş için 15 TL.

Yamaç paraşütünün de yapıldığı Boztepe’de kafe ve restoranlar da yer almakta. Aynı isimde Trabzon’da da bir Boztepe olduğunu bu vesileyle hatırlatayım. Bir Trabzonlu olarak objektif olmak gerekirse Ordu’nun Boztepe’si çok daha güzel manzaraya sahip

5- Çiseli Karaoluk Şelalesi: Ordu adına en çok merak ettiğim ve beni en çok hayal kırıklığına uğratan şelale. Öyle ki, doğru yere gelip gelmediğimi netten teyit ettim Tabi ki bu duruma bir gün önce yağan yağmur sebep olmuştu. Elbet bir kez daha giderim. Bu sefer yüzmek için…

Şelale merkeze yaklaşık 25 kilometre uzaklıkta. Yolları virajlı. Şelalenin hemen yanı başında küçük bir restoran bulunmakta.

6- Yason Burnu: Şehrin batısında, Perşembe ilçesine 15 kilometre uzaklıkta yer alan yarımada, aynı isimli fenere ve 1869 yılında onarılan kiliseye ev sahipliği yapıyor.

Cittaslow (Sakin Şehir) ünvanına sahip Perşembe’ye yolu düşenlerin kesinlikle uğraması gereken yerlerden olan Yason Burnu’nda gün batımı ve doğumunu da izleyebilirsiniz.

7- Uzundere Şelalesi: Aybastı ilçesine 20 kilometrede yer alan Uzundere Şelalesi, benim en çok beğendiğim şelaleler arasında yerini aldı. Yüksekliği 105 metreyi bulan şelale, katmanlar halinde dökülürken görsel bir şölen sunmakta. Yolunun son 1 kilometresi oldukça kötü. Ancak bu güzelliği görmek için katlanılır.

8- Ohtamış Şelalesi: Ulubey ilçesine 20 kilometre uzaklıkta yer alan şelale, 30 metre yüksekten oldukça dik şekilde dökülmekte. Özel araç son 500 metreye kadar gidebiliyorsunuz. Sağınızda kalan evi görünce aracı park edip geri kalan yolu yürümeniz gerekiyor. Suyu takip ederseniz solunuzda kalan patika yolu kaçırmazsınız. Patikanın sonunda ise çok güzel bir manzara sizleri bekliyor olacak

9- Kadıncık Şelalesi: Ulubey ilçesi Kadıncık Mahallesi’nde yer alan şelale, 10 metre yükseklikten dökülmekte. Ordu adına gördüğümüz son şelale olması sebebiyle beklentilerimizin altında kaldı diyebilirim. Ama benim için şelale şelaledir Bu arada şehir merkezine uzaklık yaklaşık 25 kilometre.

10- Etnografya Müzesi: On dokuzuncu yüzyılın sonunda Paşaoğlu Hüseyin Efendi tarafından yaptırılan konak, günümüzde müze olarak kullanılıyor. Ordu’nun tarihine ışık tutan eserlere sahip müze, ücretsiz olarak hizmet vermekte.

11- Düz Mahalle Kilisesi: Karadeniz Tiyatrosu olarak aktif hizmet veren kilise, 19. yüzyıl eseri. Rumlar tarafından yaptırılan ibadethane, kesme taştan dikdörtgen planda dizayn edilmiş.

12- Taşbaşı Kilisesi – Mahallesi: Ortodoks Hıristiyanlar tarafından 19. yüzyılın ortalarında yaptırılan kilise adını taşıyan mahallede yer alıyor. Günümüzde restore halde, müze olarak kullanılması planlanmakta.

Mahalle ise eski Ordu evlerine sahip. Restorasyon ile çok güzel görünüme sahip olmuş.

13- Aziziye (Yalı) Cami: Osman Paşa Şadırvanı’nın çaprazında yer alan cami 1890 yılına tarihleniyor. Caminin alt katı Ordu Belediyesi tarafından çay olacağı olarak işletiliyor.

14- Osman Paşa Şadırvanı: Ülkemizdeki sütunları en yüksek olan şadırvan ünvanına sahip olan eser, aslen Ordulu olan Trabzon Valisi Osman Paşa tarafından yaptırılmış. İlk yapım tarihi 1842 olmasına rağmen 1937 yılında yıktırılınca, 1997 yılında aslına uygun olarak tekrar inşa edilmiş.

15- Atik İbrahim Paşa Cami: Halk arasında “Orta Cami” olarak bilinen yapı, 1770 yılında Atik İbrahim Paşa tarafından ilk önce kütük cami olarak inşa edilmiş. Tahribat nedeniyle 1802 yılında tekrar inşa edilen cami dikdörtgen şekilli, iki şerefeye sahip.

16- Yeni Fidangör Caddesi: Burası Ordu’nun en işlek caddesi. Asıl adı İsmetpaşa Caddesi. Araç trafiğine kapalı olan caddede sağlı sollu alışveriş merkezi ve kafeler bulunmakta.

17- Ters Ev: İlk olarak Antalya’da başlayan “ters ev” akımının Ordu şubesi teleferik istasyonunun hemen yakınında yer alıyor. Orduspor’un renkleri olan beyaz ve mora boyanan ev, farklı bir aktivite arayanlar için ideal. Giriş ücreti 10 TL.

18- Ordu Sahil: Bir Trabzonlu olarak Ordu’nun sahiline hep imrenmişimdir. Şehrin merkezinde uzun bir sahil şeridi var ve insanların buraya ulaşması oldukça kolay. Civil Deresi ile Melet Irmağı arasındaki sahil şeridinde oldukça güzel kafeler bulunuyor.

19- Ulu Cami: Aslında eski bir cami değil. Fakat mimari açıdan Selimiye Cami’ne benzerliği ve Ordu’nun en büyük camisi olması sebebiyle ziyaret edilebilir.

20- Bozukkale (Kotyora): Ordu’nun ilk kuruluş yeri olarak bilinmekte. Kotyora, Kot Türklerinin yurdu anlamına geliyor. Deniz kenarında yer alan Bozukkale, 11. yüzyılda Bizanslılar tarafından yapılan bir gözetleme kulesiymiş. Ordu merkezine yaklaşık 3.5 kilometre uzaklıktaki bölge, güzel manzaralara sahip.

21- Hoynat Adası: Sahil yolunu kullanarak ulaşılan ada, Hoynat Tüneli’nin hemen yanında bulunuyor. Karabatak ve martı gibi kuşların yaşam alanı olan adaya insanların çıkmasına izin verilmiyor. Hoynat Sahili, yerel halk tarafından yüzmek için tercih edilen sahillerden.

22- Çaka Plajı: Burası Ordu’nun en ünlü plajlarından biri. Beyaz Kum Plajı adıyla ile de anılan Çaka Plajı, Perşembe ilçesine 10 kilometre uzaklıkta yer alıyor. Plajda birçok tesis mevcut.

23- Bolaman Kalesi: İlginç mimarisiyle dikkat çeken kale Fatsa ilçesinin Bolaman beldesinde yer alıyor. Yapıyı ilginç kılan ise kalenin üzerine 18. yüzyılda ahşap konak yapılması. Gözetleme ve karakol görevi için inşa edilen kale, deniz kenarında yer alıyor.

24- Gaga Gölü: Fatsa – Camaş yolunun 9. Kilometresinde yer alan göl, heyelan sonucunda oluşmuş. Ulaşım oldukça kolay. Göl, karayolunun kenarında yer alıyor. Gölün yanında Lady Gaga Gölü Cafe adında da bir kafe bulunuyor Ayrıca gölün yakınlarında bir Alman Köprüsü bulunmakta. Vakti olanların görmesi tavsiyemdir.

25- Gelin Kayası: Camaş ilçesine hakim bir tepede bulunan kaya efsanelere konu olmuş. Bir babanın bedduasını alanların taşa dönüştüğü rivayet edilmekte. Manzara haricinde pek bir esprisi yok.

26- Camaş Kanyonu: Camaş ilçesine yaklaşık 7 kilometre uzaklıkta bulunan kanyon benim çok ilgimi çekmedi. Yolları iyi değil, sadece bir tesis bulunmakta. Vakti olup suda serinlemek isteyenlerin gitmesi tavsiyemdir.

27- Küpkaya Kanyonu: Kanyonlar konusunda Ordu beni tatmin etmedi. Ulubey ilçesi sınırlarında yer alan kanyon 2 kilometre uzunluğa sahip. Kanyon fazla bir şey vaat etmese de, yanında kurulan tesis yemek konusunda oldukça güzel yorumlar almış.

Ordu’da Yemek

Koçkaya Izgara: Perşembe Yaylası’nda birçok restoran bulunmakta. Biz tercihimizi Koçkaya Izgara’dan yana kullandık. Pek tatmin olduğumuzu söyleyemeyeceğim. Etten çok kemikle karşılaşmış olabiliriz

Tombiş Bey: Ulugöl dönüşü kuzenimin tavsiyesiyle gittiğimiz restoran akarsuyun üzerine kurulmuş. Hoş bir mekan, yemekler ortalama lezzette. Biz kiremitte köfte ve alabalık buğulama denemiştik. Yöresel lezzetler ikram olarak sunuluyor.

Denizciler Dondurma: Taşbaşı’na doğru giderken bir yandan da atıştırmak isteyenler için öneriyorum burayı. Dondurması oldukça güzeldi, fiyatlar ortalama seviyede.

Ordu Tostu: Ordu tostu, şehrin meşhur lezzetlerinden biri. Farklı yapım tekniği ve baharatları sayesinde diğer tostlardan hemen ayrılıyor. Bu tostta kullanılan sucuk ezilmiş bir şekilde tosta sürülüyor. Oldukça büyük ekmeklere yapılan ve doyurucu olan sucuğun yanında ise Ordu’ya has Ufuk Gazozu tercih ediliyor.

Ordu Tostu – Ufuk Gazozu

Bu arada Çambaşı Yaylası içimde kaldı. Ayrıca Ünye ilçesinde de gezilecek birkaç yer mevcut. Onları da en kısa zamanda gezmeyi planlıyorum

Düzenleme (Aralık 2020): Çok merak ettiğim Çambaşı Yaylası‘nı sonunda gezebildim. Burası Perşembe Yaylası gibi popüler yaylalardan. Ordu’ya uzaklığı 57 kilometre. Yolu bozuk ancak iyileştirme çalışmaları devam ediyor.

Yaylada birçok işletme bulunuyor. Burayı küçük bir kasaba gibi hayal edebilirsiniz. Kasap, fırın, market, otel, lokanta gibi ihtiyacınız olan her şey mevcut. Tabi ki fiyatlar normale göre biraz fazla. Yaylaya gelmeden hemen önce Çambaşı Kayak Merkezi de kış sporu sevenler için güzel bir tercih.

Dönüş yolunda Kaleboynu Obası’nı kullanarak Gerce Şelalesi‘ne (Beyalan Çiseli Şelalesi) ulaşmaya çalıştık. Bir gün önce yağan yağmur yolu iyice çamur yapmıştı 2 kilometre kala geri döndük. Elimizde sadece güzel doğa fotoğrafı kaldı.

Bu yolu kullanırken haritama bir yer daha işaretlemiştim: Ablak taşı. Uçsuz bucaksız bir manzaraya sahip. Eğer şelaleye gidecekseniz bu manzarayı da görmenizi tavsiye ederim.

Ünye yazısını da hazırlıyorum. Bitince linkini buraya bırakacağım. Düzenleme: Link işte burada: tıklayın

Gezi sırasında bana eşlik eden arkadaşım Yusuf’a ve evinde beni misafir eden kuzenim Hakan’a bu vesileyle tekrar teşekkür ederim.

Geziden çoook önce hazırlamış olduğum haritayı da buraya bırakayım…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel