Yağmur, sel suları ve rüzgarın yapıyı aşındırmasıyla oluşan peri bacaları ülkemizde en çok Kapadokya bölgesinde meşhur. Bu yüzden de peri bacaları denilince sanki sadece Kapadokya’da varmış gibi düşünülür. Ancak ülkemiz peri bacaları yönünden oldukça zengin. Farklı bölgelerde o kadar çok var ki, duydukça gördükçe şaşırmamak elde değil. Örneğin benim görüp hayran olduğum iki örnek; Erzurum Narman ve Manisa Kula’daki peri bacaları (Kuladokya).

Şavşat’taki peri bacalarına eşimle Artvin için plan yaparken denk geldik. İlk defa gördüğüm bu oluşumu yerinde görmemiz lazımdı. Hemen nerede olduğu ve nasıl gidileceği hakkında araştırmalara başladım. Çok bilgiye ulaşamadığım için de bu yazıyı yazmaya karar verdim

Şavşat Peri Bacaları Nerede?

Peri bacaları, Artvin’in Şavşat ilçesi sınırlarındaki Karagöl’e oldukça yakın konumda bulunuyor. Google Haritalar üzerindeki konumu doğru. Ancak yol tarifi aldığınızda sizi yanlış yönlendirecektir. O yüzden sizlere ayrıntılı anlatmaya çalışacağım.

Şavşat Peri Bacaları’na Nasıl Gidilir?

Öncelikle aracınızın altının yüksek olmasına çok da gerek olmadığını söyleyeyim. Sadece eğer altı alçak bir araca sahipseniz daha çok yürümeniz gerekebilir Onu da doğa yürüyüşü olarak kabul edersiniz.

Gelelim yol tarifine…Peri bacaları için sapacağımız yol Veliköy – Karagöl rotası üzerinde kalıyor. Haritadan kolayca bulabilmeniz için koordinatları vereyim: 41°17’58.5″N 42°27’59.0″E

Bölgeye geldiğinizde doğru konumda olup olmadığınızı teyit etmek için iki şeye bakmak gerekiyor. Birincisi Meşeli Köyüne Hoşgeldiniz (Baktığınız yere göre Güle Güle de yazabilir )tabelası, ikincisi de “Peri Bacaları 1.5 km” yazan yol ayrımı tabelası.

Yol ayrımından sapıp devam ediyoruz. Yol stabilize ancak çok kötü değil. Belli bir noktaya kadar aracınızın durumuna göre gidebilirsiniz. Bazı yerler çamurlaşmış ise çimen üzerinden geçip devam edebilirsiniz, lastik izlerini göreceksiniz. “Yok, ben risk alamam” derseniz de aracınızı bulunduğunuz yere bırakıp doğa yürüyüşüne başlayabilirsiniz.

Yaklaşık 1 kilometre sonra yol ikiye ayrılacak. Burada solu tercih etmeniz gerekiyor. Sağınızda bataklık tarzı bir geniş alan göreceksiniz. İşte orası Çil Gölü. Göl adına bir şey göremeseniz de öyle

Çil Gölü etrafında devam ederken karşınıza bir yol ayrımı daha gelecek. Tekrar solu seçiyoruz. Artık araç yolu bitti. Çok kısa patika yolu sonunda o eşsiz manzara bizi bekliyor olacak.

Patika yoldan ilerken de bir ayrımla karşılaşacaksınız. Burada çok küçük bir tabela konulmuş. Yine solu tercih ediyoruz

Şavşat Peri Bacaları

Güzel bir doğa yürüyüşü sonrası işte o güzellik… Küçük bir alanda olsa da gitmeye görmeye değer. Karşı köylerin görüntüsü de ayrıca huzur verici.

Ancak burası oldukça tehlikeli. Bölgede gezerken çok dikkatli olmak gerekiyor. Herhangi bir koruma önlemi olmadığı için peri bacalarını göreyim derken bir kaza yaşamayın. O yüzden de kenarlara çok yaklaşmamanızı öneririm.

Unutmadan eklemem gerekiyor. Van Başkale’deki Vanadokya, Kütahya Simav’daki Peri Vadi, Çankırı Sakaeli Gelincik Kayası gibi birçok yerde benim henüz görmediğim diğer peri bacaları bulunmakta. Başka bilmediklerimiz varsa lütfen ekleyin Bakalım diğer peri bacalarını görmek nasip olur mu? Olursa ne zaman…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Taşlıyatak Yaylası’nı ilk defa geçtiğimiz yıl internette gezinirken gördüm. Bir gölet ve çevresinde sonbaharın etkisiyle oluşan rengarenk ağaçlar beni kandırmaya yetti Hemen araştırmaya ve uygun zamanı kollamaya başladım.

Geçtiğimiz sene müsait bir ortam oluşmayınca gezi bu sonbahara kaldı. Lise arkadaşlarımı da geziye ikna edince yaylaya gitmek kaçınılmaz oldu.

Taşlıyatak Yaylası Nerede?

Trabzon’un Vakfıkebir ilçesi sınırları içerisinde yer alan yayla, merkeze yaklaşık 50 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Şehrin en ünlü yaylarından biri olan Hıdırnebi’ye 15 kilometre mesafede. Yayla 1450 metre rakıma sahip.

Taşlıyatak Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Yaylaya ulaşım için yukarıdaki fotoğrafta görüldüğü üzere 3 yol bulunmakta. Bizim tercihimiz uzunluk ve süre anlamında en kısa yol olan Hıdırnebi yoluydu. Zaten Hıdırnebi’ye kadar yolun güzel olduğunu biliyorduk. Kalan 15 kilometre ise tahmin ettiğimiz gibi stabilize idi.

Burada en önemli nokta, yaylaya ulaşım için tercih edilecek araç. Altı yüksek bir araçla gitmenizi tavsiye ederim. Yolun bazı kısımlarında bunu hissediyorsunuz. Navigasyon zaman zaman yolu kaybedebiliyor, panik yapmayın

Gittiğimiz gölün tam koordinatları ise şöyle: 40°55’57.8″N 39°21’54.9″E

Taşlıyatak Yaylası

Göle ulaştığımızda hafif sisli bir manzara bizi karşıladı. Buraya gelmeme sebep olan fotoğraftaki sonbaharın güzelliği yeni yeni oluşmaya başlamıştı. Yakaladığımız görüntü de beni oldukça memnun etmeye yetti.

Hemen çevreyi keşfetmeye başladık. Gölün kenarından bir bölümünü yürümek mümkün. Karşı tarafa doğru geçerken iki gençle karşılaştık. Onlar Eylül ayında sonbahar renklerinin daha güzel olduğunu söylediler. Açıkçası bana pek mantıklı gelmedi Kasım ayının ilk iki haftası bence daha uygun duruyor.  

Arkadaşlarımın aklında göl kenarında semaverde çay yapmak vardı. Bunun için malzemelerimiz de hazırdı. Tam çayı hazırladık, içmeye başladık derken yağmur yağmaya başladı. Biraz ıslansak da çaylarımızı içmeyi başardık

Dönüş yolunda benim aklımda kalan bir yer daha vardı. Üç kere gitmiş olmama rağmen Balıklı Yaylası’nı sonbahar vaktinde görmemiştim. Yolumuzdan sadece 3.5 kilometre kadar sapacak olmamız sebebiyle ekibe teklifimi sundum. Kabul edilince kendimizi yaylada bulduk.

Balıklı Yaylası’nda Taşlıyatak gibi bir göl bulunuyor. Hıdırnebi’ye yakınlığı ve yolunun nispeten iyi olması sebebiyle daha çok duyulmuş bir yer. Göl ise çok güzel

Gölü de hızlıca fotoğrafladıktan sonra dönüşe geçtik. Yolumuzdan sapmamız gerektiğinden bahsetmiştim ama göl kenarına geldiğimizde Trabzon tabelasını görünce geri dönmeyerek bu yolu kullanmaya karar verdik. Yol gayet iyiydi.

Acıkan karınlarımızı Akçaabat köftesi ile doyurduktan sonra Trabzonspor – Fenerbahçe maçına gittik. Aldığımız 3-1 galibiyet sonrası kendimizi Hamsiköy sütlacı ile ödüllendirerek bu güzel günü noktaladık.

Dip Not: Her ne kadar zorla gelmiş olsalar da gezi ekibindeki dostlarıma teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kastamonu’nun ismi kabul gören bir efsaneden geliyor. Efsane kısaca şöyle: Kastamonu Kalesinin fethi sırasında; Bizans Tekfuru’nun güzel kızı Moni Türk komutana aşık olmuş. Türkler kaleye girerken Bizans Tekfuru kızını kaleden aşağı atmış. Bunu görenler “Kastın ne idi Moni’ye” demiş. Böylece Kastamonu ismi ortaya çıkmış. Diğer bir rivayet ise Kaşka kavminin buraya Kaşkalar’ın şehri anlamına gelen Gastumanna (tumanna=şehir) demesi imiş.

Kastamonu’yu gezerken tarihi yapıların fazlalığı eminim sizin de dikkatini çekecektir. Öyle ki, ben gezerken “O kadar çok tarihi konak, cami vb. gördük ki zehirlenmiş olabilirim” diye sosyal medyada hikaye atmışım. O halde buyurun ilçeleriyle beraber Kastamonu Gezi Rehberi’me…

Kastamonu Gezilecek Yerler

Kastamonu Kalesi: Şehrin ana simgelerinden biri. MS 12. yüzyılda Kommenos Hanedanlığı tarafından yaptırılmış. Şehre hakim bir tepe üzerinde bulunan kale panoramik bir Kastamonu manzarası sunuyor. Ulaşımı kolay. Giriş ücretsiz. Kaleye çıkan yokuşta hediyelik yöresel eşya satan satıcılar bulunuyor.

İsmail Bey Külliyesi: Fatih Sultan Mehmet’in öz dayısı, Candaroğulları Beyliği’nin son hükümdarı Kemallettin İsmail Bey tarafından yaptırılmış. Dönemin ilim ve ticaret merkezi. Buram buram tarih kokan bir yer. Külliyenin içeriğinde cami, medrese, türbe, hamam, deve hanı, misafirhane bulunmakta. Deve hanı ve medresenin içinde hediyelik eşya satan işletmeler var.

Cumhuriyet Meydanı: Şehrin en büyük meydanı olan Cumhuriyet Meydanı, ülkemizin en güzel meydanlarından biri olarak gösteriliyor. Hükümet Konağı, Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi gibi tarihi binalarla çevrili meydanın orta bölümünde Şerife Bacı Anıtı yer alıyor. Önemli günlerin törenleri bu meydanda yapılıyor.

Nasrullah Cami: Şehrin en heybetli, en büyük camisi. II. Bayezid döneminde (1506) Kadı Nasrullah tarafından yaptırılan eser, orijinalinde 6 kubbeli iken, 1746 yılındaki çalışma ile 9 kubbeye genişletilmiş. Rivayete göre cami şadırvanından su içenler tekrar Kastamonu’ya gelirlermiş.

Milli Mücadele yıllarında Mehmet Akif Ersoy bu camide vaazlar vermiş, ilk kez İstiklal Marşı’nı burada okumuş.

Nasrullah Köprüsü: Kastamonu merkezini ikiye ayıran Karaçomak Deresi üzerinde bulunan köprü Nasrullah Cami ile eş zamanlı yapılmış. Köprünün üzerinde iki adet sadaka taşı var. Yapının orijinali 4 kemerli (5 diyen kaynak da var) iken yapılan yol düzenlemeleri ile 2 kemer bırakılmış. Restorasyon sebebiyle görünümü asimetrik hal alan köprü için halk arasında Kambur Köprü denmekteymiş. Cami için söylenen rivayet köprü için de geçerli. Köprüdeki sadaka taşları arasından geçenlerin yolu tekrar Kastamonu’ya düşermiş. Denemesi bedava

Saat Kulesi: Dönemin valisi Abdurrahman Paşa tarafından 1885 yılında şehre kazandırılan saat kulesi Saray Üstü Tepesi’ne inşa ettirilmiş. Kulenin alt tarafında şehir manzarasına karşı bir kafe bulunuyor. Kulenin bulunduğu tepeden Kastamonu Kalesi’nin güzel fotoğraflarını çekebilirsiniz.

Kurşunlu Han: Candaroğulları Beyliği’nin son dönemlerinde inşa edilen han, döneminin en büyük ticaret merkezi konumundaymış. Günümüzde otel olarak kullanılıyor.

Penbe Han: II. Bayezit zamanında inşa edilen Penbe Han, tıpkı Kurşunlu Han gibi ticaret merkezi olarak kullanılmış. Diğer ismi Balkapanı. Zamanında pamuk (Farsça Penbe pamuk demekmiş) ve bal ticareti yapıldığı bu isimler verilmiş. Şimdilerde işletmesi bir restorana ait.

Cem Sultan Bedesteni: Penbe Han’ın karşısında bulunan bedesten, Fatih Sultan Mehmet’in oğlu dönemin Kastamonu Sancak Beyi Cem Sultan tarafından yaptırılmış. Penbe Han gibi restoran olarak hizmet veriyor.

Aşıklı Sultan Türbesi: Kastamonu’da birçok türbe bulunmakta. En çok ziyaret edileni ise Aşıklı Sultan Türbesi. Kastamonu Kalesi’nin fethi sırasında şehit düşen Aşıklı Sultan’a ait türbe ilginç bir özelliği ile dikkatleri çekmekte. Yaklaşık 9 asır önce şehit olan Aşıklı Sultan’ın ayakları çürümeden günümüze kadar gelebilmiş. 2014 yılına kadar bu görüntüyü görebiliyorken Diyanet bunu yasaklamış. Türbenin önünde bilgilendirici yazılar ve Aşıklı Sultan hikayesini okuyabileceğiniz dijital bir ekran bulunuyor.

Şeyh Şaban-ı Veli Külliyesi: Pir Şaban-ı Veli, 15. yüzyılın sonlarında Taşköprü’de dünyaya gelmiş bir zat. Adının verildiği külliye; cami, türbe, şadırvan, 2 dergah evi ve kütüphaneden oluşuyor. Külliyenin bahçesinde bir de Asa Suyu bulunmakta. Şaban-ı Veli’nin asasını yere vurmasıyla çıktığına inanılan suyun bazı hastalıklara iyi geldiği inanılıyor. Asa Suyu, zemzem ile aynı tat ve kokuya sahipmiş.

Yılanlı Cami ve Külliyesi: Kastamonu’nun en eski külliyesi. Anadolu Selçuklu Devleti’nin son zamanlarında (1273) inşa edilmiş. Cami, şadırvan, türbeler ve konakların yanında tıp eğitiminin verildiği Darüş Şifa gibi bölümleri bulunmaktaymış. 1837 yılında çıkan yangın Darüş Şifa tamamen yanmış. Sadece giriş kapısı duruyor. Yangının bıraktığı etkiyi kapıda görebilirsiniz.

Cami de Darüş Şifa ile aynı kaderi paylaşmış, yangın sonrası tekrar yapılmış. Caminin içinde türbe bulunmakta. Burada 25 sanduka mevcut.

Saray Cami: Ahşap minareli, şirin, küçük bir cami. 1575 yılı tarihli. Caminin hemen yanında Kastamonu konaklarının en güzel örneklerinden Mevlana Konağı bulunmakta.

Atabeygazi Cami ve Türbesi: Kastamonu’nun en eski camisi. Kale yolunda bulunan cami 1273 yılında inşa edilmiş. Kastamonun Kalesi’nin fethi Cuma gününe denk geldiği için Fetih Camisi olarak adlandırılıyor. Minber kılıç kuşanarak çıkma geleneği halen devam etmekteymiş.

Caminin bir diğer özelliği ise 40 tane ahşap direğin üzerine oturtulmuş ahşap bir tavana sahip olması. Bu yüzden halk arasında “Kırk Direkli Cami” olarak da bilinmekte. Camiye bitişik türbenin kime ait olduğu tam olarak bilinmiyor.

İbni Neccar Cami: Candaroğulları Beyliği döneminde 1353 yılında inşa edilen cami, kare planlı ve kesme taştan yapılmış. İşlemeli, ahşap bir kapısı var. Biz gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi.

Musa Fakih Cami: İlginç bir tarihi cami daha. Candaroğulları döneminden kalma. Kesin inşa tarihi bilinmiyor. Ahşap bir kapıya, farklı bir minareye sahip.

Kastamonu Evleri ve Konaklar: Safranbolu, Odunpazarı gibi tarihi evlere sahip yerleri duymuşsunuzdur. Her ilde de birkaç tane tarihi evlere denk gelmek mümkündür. Ancak Kastamonu’da bu sayı oldukça fazla. Şehirde 400’ün üzerinde tarihi ev ve birçok konak bulunuyor. Hatta resmi kurumların bazıları da bu tarihi yapıları kullanmakta.

Yakupağa Külliyesi: Şehre hakim bir tepede kurulan külliye, Kanuni Sultan Süleyman döneminde Yakup Ağa tarafından 1547 yılında inşa ettirilmiş. Külliyenin içeriğinde cami, medrese, imaret, misafirhane ve sıbyan mektebi gibi yapılar bulunuyor.

Arkeoloji Müzesi: Atatürk’ün 30 Ağustos 1925’te şapka devrimi ile ilgili konuşma yaptığı tarihi bina günümüzde müze olarak kullanılıyor. Üç bölümden oluşan müzenin bir bölümünde Atatürk ve Şapka İnkilabı’na değinilmiş. Müzeye giriş ücretsiz.

Etnografya Müzesi: Yaklaşık 150 yıllık olan Liva Paşa Konağı restore edilmiş ve müze haline getirilmiş. Üç katlı binanın en üst katında bir konağın odaları canlandırılmış. İkinci katta ise oda oda el zanaatlarının sergilendiği bölümler yer alıyor.  En ilgi çekici eserlerden biri ahşap cami Mahmutbey Cami’nin orijinal kapısı. Müzenin giriş ücreti bulunmuyor.

Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi: Hababam Sınıfı’nın da yazarı olan Rıfat Ilgaz Cide – Kastamonu doğumlu. Adını verdiği kültür merkezinin binası geçmişte cezaevi olarak kullanılmış. Günümüzde ise galeri salonları ve gösteri salonunun bulunduğu güzel bir kompleks.

Şapka Müzesi: Şapkanın Kastamonu tarihinde önemli bir yeri bulunmakta. Atatürk’ün “Bu serpuşun adına şapka denir” dediği şapka devrimi Kastamonu’da (İnebolu) gerçekleşmiştir. Bu sebeple de Mimar Vedat Tek Kültür ve Sanat Merkezi’nde Türkiye’de ilk ve tek şapka müzesi bulunuyor. İçeriğinde geçmişten günümüze 800’den fazla şapka barındıran müze oldukça ilgi çekici.

Komplekste dantel müzesi, Atatürk sergi salonu gibi bölümler de var. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim kompleksin bulunduğu alan çok güzel tasarlanmış ve bakılmış

Mahmutbey Cami: Merkeze bağlı Kasaba Köyü’nde bulunan cami Candaroğulları hükümdarı Mahmut Bey tarafından yaptırılmış. Caminin içi tamamen ahşap, hiç çivi kullanılmamış. Cami, 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’ne alınmış.

Şerife Bacı Şehitliği: Kastamonu’ya gidene kadar adını duymamıştım Şerife Bacı’nın. Şehrin birçok yerine ismini veren kahramanın kim olduğunu öğrenince yeni duyduğum için kendime kızdım. Milli Mücadele yıllarında Ankara’ya cephane taşımak için gönüllü olan, dondurucu soğukta vefat edeceğini anladığında kazağını cephanenin üstüne örten ve bebeğine sarılan kahraman.  Donarak şehit olduğunda daha 21 yaşında olan Şerife Bacı Milli Mücadele’nin sembol isimlerinden biri. Doğduğu Seydiler’de adını taşıyan bir şehitlik bulunuyor.

Kastamonu’nun şehir merkezinin güzelliği bir yana, şehri ziyaret etmeme sebep olan çok güzel kanyonları bulunuyor. Küre Dağları Milli Parkı sınırları içindeki bu doğa harikalarına bakalım biraz da…

Çatak Kanyonu: Azdavay ilçesine 7 kilometre uzaklıkta. Kanyona ulaşım kolay. Yolları virajlı ve biraz dar. Araçla kanyonun 350 metre yakınına kadar gidilebiliyor. Bundan sonrası orman içinde güzel bir doğa yürüyüşü. Vardığınızda ise muhteşem bir manzara sizleri bekliyor. İsterseniz cam terasa çıkabilir, isterseniz fotoğraf terasından güzel çekimler yapabilirsiniz. Bu arada giriş ücreti 6 TL.

Kanyona doğru çıkarken araç yolu ve yürüyüş yolu tabelalarını göreceksiniz. Doğanın içinde yürüyüş yapmak isteyenler yürüyüş yolunu seçebilir. Bizim zamanımız olmadığı için araç yolunu seçtik. Kanyon yakınlarında bir de mağara tabelası görmüştük. Kanyondaki görevliye bunu sorduğumuzda mağaranın açılmadığını söyledi, bunu da belirtmiş olayım.

Zamanı olanlar için benim gidemediğim Azdavay (Saray ya da Başdeğirmen) Şelalesi’ni önereyim.

Horma Kanyonu: Yetkililer size sesleniyorum. Kanyon dediğin böyle olmalı. Bakın, örnek alın  Çoğunluğu kayalara monte edilmiş demir üzerindeki ahşap iskelelerden oluşan 3 kilometre yürüyüş yolu. Çok büyük bir emek var. Bu emek sayesinde muhteşem manzaralara tanık oluyorsunuz. Kanyonun sonuna geldiğinizde sizi Ilıca Şelalesi karşılıyor. Bundan daha güzel ne olabilirdi ki Biz ilk önce şelaleyi görüp kanyonu daha sonra gezdik. Kanyonun girişinde yeni yeni işletmeler kuruluyor. Kanyona giriş için verilen 6 TL şelale için de geçerli.

Ilıca Şelalesi: Fotoğrafını defalarca gördüğüm, her gördüğümde iç çektiğim şelale. Sonunda görmek ve yasak olsa da yüzmek (herkes girince dayanamadım) nasip oldu Zara Çayı’nın sularının 15 metre yüksekten dökülmesiyle oluşan Ilıca Şelalesi muhteşem bir görüntü sunuyor. Mevsim sebebiyle suyu azalmış olsa da, bize yetti. Sabahın erken saatlerinde gitmekte fayda var, kalabalığın suya girmesiyle beraber berraklık da ortadan kalkıyor.

Yukarıda dediğim gibi isterseniz önce şelaleye giriş yapıp kanyona geçebilirsiniz. Yokuş olacağı için biraz yorulabilirsiniz. Tek taraflı bir yönü kullandığınızda yorulursanız şelaleden kanyon girişine ya da tam tersi şekilde taksi seçeneği (kanyon şelale 45 TL dendi) mevcut. Bu arada hem şelalenin hem de kanyonun yolu gayet iyi. Şelaleye girişteki otopark 5 TL.

Valla Kanyonu: Gel gelelim ennn uzaktaki kanyona. Pınarbaşı ilçesinden Ilıca Şelalesi’ne doğru gidilen yolun yarısı gayet güzel. Ancak kanyon yoluna dönülen geri kalan 13 kilometre çok kötü. Öncelikle bunu bilmek gerekiyor. Altı alçak arabayla gidilebilir fakat oldukça yavaş gitmeniz gerekecektir.

Arabayı park ettiğiniz yerden seyir terası yaklaşık 1150 metre. Güzel bir doğa yürüyüşü ve ahşap yol sonrası 3 katlı seyir terasına ulaşıyorsunuz. Gerçekten ürpertici. Yükseklik korkusu olanların dikkat etmesi gerekiyor. Rüzgarda en üst katın hafif sallandığını hissedebilirsiniz. Seyir terası her ne kadar ürkütücü olsa da, manzarası bunu unutturuyor. Terasın yanındaki kayada bu kanyonda kaybolan ve bulunamayan dağcı Anıl Bakar için bir fotoğraf göreceksiniz. Uzunluğu 12, derinliği 1.1 kilometre olan kanyon dünyanın en derin ve geçişi en zor kanyonları arasında gösteriliyor. Rehbersiz geçişine izin verilmiyor.

Aslında yapılan bu seyir terasından önce başka bir yerdeki seyir terası kullanılıyormuş. Sosyal medyada attığım hikayeye bir takipçim böyle cevap vermişti. Yani bizim gittiğimiz yeni olan teras. Seyir terasını gördükten sonra arabayı park ettiğimiz yerde gözleme yedik ve çay içtik. İlginç bir yerdi, denenebilir

Bu bölgede adını reklamlarda da görebileceğiniz Ilgarini Mağarası ve Ejder Çukuru da bulunuyor. Uzak olması ve rehberle gezilmesi gerektiği tavsiyesi üzerine buralara gitmedik.

Kastamonu birbirinden şirin ilçelere de sahip

Cide: Şehrin en uzak sahil ilçesi. Orada çalışan lise arkadaşım sayesinde gezdiğimiz Cide’de ilk durağımız Tuğ Tepesi Seyir Terası idi. Gün batımına yakın saatlerde orada olmamız, manzarayı daha da güzelleştirmişti. Terasta bir de sosyal tesis bulunuyor.

Manzaraya doyduktan sonra Cide Limanı’na inip soluklandık. Cide, çok güzel bir sahil ve sahil yoluna sahip. Limandaki tekneden ya da yol üstündeki restoranlardan deniz ürünlerini deneyebilirsiniz.

Sahil yolunu Bartın yönünde 12 kilometre geçince muhteşem bir koy sizleri bekliyor. Adı Gideros Koyu. Amazon kadınlarının yaşadığı, korsanların saklandığı rivayet edilen Gideros Koyu, sessiz, sakin, yeşil ile mavinin buluştuğu bir doğa harikası.

Cide’ye doğru giderken ulaşabileceğiniz Evken Şelalesi, Malyas Kanyonu ve Loç Vadisi Seyir Terası ile Bartın’ın Kurucaşile ilçesi sınırındaki Kapısuyuköyü Plajı da akılda bulunması gereken yerlerden.

İnebolu: Çok sevdiğim bir ağabeyimi ziyaret etmek için gittiğim ilçe, ülkemiz için önemli bir yere sahip. Kurtuluş Savaşı döneminde Yunan zırhlılarını İnebolu Limanı’na gelip ilçedeki cephaneleri istemiş, istediklerini alamayınca da ilçeyi bombardımana tutmuşlar. İnebolu’ya kahramanlıkları için İstiklal Madalyası verilmiş.

İnebolu’nun tarih sayfalarındaki bir diğer önemi ise 1925 yılında Atatürk’ün şapka ve kıyafet devrimini burada gerçekleştirmiş olması. Şapka Nutku’nu okuduğu Türk Ocağı ise müze olarak kullanılıyor. Şu anda restorasyon çalışmaları devam etmekte.

İnebolu’ya kadar gelmişken tarihi İnebolu evlerini ve Kent Müzesi’ni de ziyaret edebilirsiniz.

Abana: Şehrin en küçük ama oldukça fazla turist çeken ilçesi. Burası 6 kilometre uzunluğundaki kumsalı, yemyeşil doğası ile tercih ediliyor. Hacıveli bölgesindeki plaj, köy ve tarihi yapılar ilgi çekici türden. Hacıveli Koyu’ndaki oluşumlar bizim oldukça ilgimizi çekmişti.

Çatalzeytin: Kastamonu’nun Sinop sınırındaki sahil ilçesi. Mavi ile yeşilin bir arada olduğu küçük bir yerleşim yeri.  İlçeye gelmeden önce Ginolu Kalesi ve Koyu’na uğrayabilirsiniz.

Taşköprü: Memleketim Trabzon’a dönerken yol üstündeki ilçe Taşköprü’ye de uğrayalım dedik.   İlçeye adını veren köprünün 1366 yılında inşa edildiği düşünülüyor. Gökırmak üzerindeki köprü araç trafiğine açık, aktif olarak kullanılmakta.

İlçeden Sinop’a doğru 2 kilometre gidildiğinde Pompeiopolis Antik Kenti solunuzda kalıyor. İsmini Romalı Kumandan olan Pompeius Magnus‘tan alan antik kent M.Ö. 64 yıllarında kurulmuş. Günümüzde kazı çalışmaları devam etmekte. Elde edilen eserlerden bazıları kazı alanının orada bulunan depoda sergileniyor. Görevli arkadaş oldukça ilgili ve sizi bilgilendiriyor. Yazıtlarda sarımsak festivalinden bile bahsedilmekte. Giriş için şimdilik ücret ödenmiyor. Yolunuzun üzerindeyse görülebilir.

Hatırlatmakta fayda var, Mersin’de de Soli-Pompeipolis adında bir antik kent bulunuyor.

Bu arada Taşköprü’ye gelmişken kuyu kebabı yemeyi ve meşhur sarımsağından da almayı unutmayın.

Beni oldukça etkileyen Kastamonu için hazırladığım haritamı da paylaşıyorum.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Amasya’nın bizim geçmişimizde de büyük önemi bulunuyor. Osmanlı döneminde II. Murat, Fatih Sultan Mehmet, Yavuz Sultan Selim gibi şehzadelerin yetiştiği Amasya, 22 Haziran 1919’da yayınlanan genelge ile Milli Mücadelenin resmen faaliyete geçildiği il olmuştur.

Ferhat ile Şirin efsanesinin yaşandığı şehir Amasya’da gezilecek yerler listeme başlayalım artık

Amasya Gezilecek Yerler

Amasya (Harşena) Kalesi: Şehir merkezinin kuzeyinde Harşena Dağı üzerine kurulu kale, sekiz savunma kademesi ve üç ana bölümden oluşan heybetli bir yapı. İlk yerleşimin MÖ 3200 yılına dayandığı tahmin edilen kale birçok medeniyete ev sahipliği yapmış. Amasya Kalesi ülkemizin en görkemli kaleleri arasında gösteriliyor (Diğerleri için tıklayın).

Amasya’yı bütün açılarından görebileceğiniz kaleye çıkmak biraz yorucu. Aracınızı park ettikten sonra biraz yürümek, sonrasında da yaklaşık 300 merdiven tırmanmak gerekiyor. Ancak bu yorgunluk muhteşem manzaraya değer. Kalenin giriş ücreti 5 TL.

Pontus Kralları Kaya Mezarları: Harşena Dağı’nın eteklerinde, kayalar oyularak yapılan kaya mezarları Pontus Krallarına ait. I. Mithridates tarafından MÖ 302 yılında kurulan Pontus’ta krallık yapmış 5 kralın mezarları bu dağda bulunuyor. Mezarların iki tanesi batıda, üç tane ise doğuda yer alıyor. Halkımız maalesef mezarlara zarar vermişler. Kaya mezarlarının yanına çıkmak için 10 TL ödemek gerekiyor. Müze Kart geçerli değil. Bence gerek yok Sadece kafeye gitmek isterseniz ücret ödemiyorsunuz.

Bu arada Harşena Dağı ve Pontus Kralları Kaya Mezarları 2015 yılında UNESCO Dünya Miras Geçici Listesi’ne dahil edilmişler.

Saat Kulesi: Hemen hemen her Anadolu şehrinde örneği rastladığımız saat kulesinin güzel örneklerinden. Ancak yapı tarihi değil. 2002 yılında orijinaline uygun olarak kesme taş, tuğla ve ahşap kullanılarak yapılmış. Şehrin Yeşilırmak kıyısındaki meşhur evlerine komşu konumda. Valilik binası, Polis Evi ve Öğretmen Evi üçgeninde kalıyor.

Şehzadeler Gezi Yolu: Şehzadeler şehri Amasya’da Yeşilırmak kıyısındaki yürüyüş yoluna verilen isim. Burada Amasya’da valilik yapmış şehzadelerin büstlerine yer verilmiş. Büstlerin birçoğu zarar görse de düşünce güzel. Yürüyüş yaparken özçekim (selfie) yapan bir şehzadeye rastlarsanız şaşırmayın.

Hazeranlar Konağı: Amasya Defterdarı Hasan Talat Efendi tarafından 1865 yılında yaptırılmış. Geleneksel Osmanlı mimarisini en güzel şekilde yansıtan konakta, 19’uncu yüzyıl yaşantısını yansıtan etnografik eserler sergilenmekte. “Müze Ev” olarak kullanılan konağın giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Alçak Köprü: Roma döneminde inşa edilen köprü, kesme taştan 4 kemer olarak planlanmış. Ancak Yeşilırmak suları kemerleri aşınca 19. yüzyılda bu kemerlerin üstüne yeni bir köprü yaptırılmış. Bu yüzden halk tarafından Alçak Köprü denmekteymiş. Fotoğrafa dikkatli bakılırsa kemerler gözükmüyor.

Saraçhane Cami: Ziya Paşa Bulvarı’ndaki cami, 1372 yılında yaptırılmış. Eskiden çevresinde saraç (eyer takımları yapan – satan kimse) dükkanları bulunduğu için bu adı almış. Önceleri tek kubbeli, kare planlı bir yapıyken ekleme yapılarak dikdörtgene çevrilmiş. Bu yüzden minare de arada kalmış

Burmalı Minare Cami: Dikdörtgen plana sahip cami 1242 yılında inşa edilmiş. Caminin ahşap olan ilk minaresi deprem ve yangınlar sonrası yok olunca 1730 yılında camiye de ismini veren burmalı şeklinde taştan yapılmış. Caminin bitişiğinde Cumudar Türbesi bulunuyor. İlhanlılar döneminden Şehzade Cumudar’ın mumyası müzeye alınana kadar burada bulunduğu için türbe adı böyle kalmış.

İkinci Bayezit Kulliyesi: Osmanlının 8. sultanı İkinci Bayezit adına oğlu Şehzade Ahmed tarafından 1485-86 yıllarında yaptırılmış. Yeşilırmak kenarında bulunuyor. Külliye içinde cami, medrese, imaret, türbe, şadırvan ve çeşme bulunmakta. Cami önündeki iki çınar ağacının külliye ile yaşıt olduğu söyleniyor.

Minyatür Amasya Müzesi: Bayezit Cami yanında, külliyenin imaret binası içindeki müze, Amasya’nın 1914 yılındaki halini yansıtıyor. Gece ve gündüz gösterimleri, akan Yeşilırmak, tren ve sabah ezanı detayıyla kesinlikle güzel düşünülmüş bir müze. Müzenin hemen yanındaki bölmelerde ebru sanatı ve Osmanlı İmparatorluğu ile ilgili eserler mevcut. Pazartesi ve Salı günleri kapalı olan müzenin giriş ücreti 5 TL.

Amasya Arkeoloji Müzesi: Birçok ildeki müzelerde farklı arkeolojik eserlere tanıklık etmişsinizdir. Ancak Amasya’daki bu müzede benim ve ziyaretçilerin oldukça ilgisi çeken bir bölüm var: Mumyalar Salonu. 14. yüzyılda yaşamış İlhanlılara ait mumyalar bu salonda sergileniyor. Bronz Fırtına Tanrısı Teşup Heykeli ve Roma dönemine ait Elmalı Taban Mozaiği görülmeden dönülmemesi gereken diğer eserler. Müzenin giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Şehzadeler Müzesi: Amasya’da valilik yapmış şehzadelerin balmumu heykellerinin olduğu küçük bir müze. Alt katta Amasya’da valilik yapıp padişah olamayan; üst katta ise yine Amasya’da valilik yapıp padişah olabilen şehzadeler sergileniyor. Müzenin Pazartesi ve Salı günleri kapalı olduğunu hatırlatayım.

Halifet Gazi Türbesi: Danişmend emirlerinden Halifet Gazi’nin 13. yüzyılın başlarında yaptırıldığı tahmin edilen türbe, medrese kalıntılarının bitişiğinde inşa edilmiş. Türbenin güney cephesinde yer alan motifler ve işlemeler görülmeye değer. Bu türbenin çok yakınında Kadılar Türbesi ve Çeşmesi bulunuyor.

Sabuncuoğlu Şerefeddin Tıp ve Tarih Müzesi: Sabuncuoğlu Şerefeddin, hastalıkların tedavisinde müzik ve su sesi kullanan yaşadığı dönemin ünlü hekimi. Adını verdiği yapı ise hastaların tedavi edildiği darüşşifa. İlhanlılar döneminden kalma çok güzel bir sanat eseri. Yapı 2011 yılında müzeye çevrilmiş. O zamanlar kullanılan tıp aletleri, tedavi yöntemleri sergilenmekte. Bahçesinde çeşitli bitkiler ve hangi hastalığa iyi geldiği anlatılıyor. Giriş ücreti 5 TL. Hem müze, hem yapı görülmeye değer.

Ferhat ile Şirin Aşıklar Müzesi: Şehir merkezinin güneyinde, 3 kilometre uzaklıkta yer alan müze geçmişte yaşanan aşk hikayeleri balmumu heykellerle canlandırılmış. Ferhat ile Şirin haricinde Aslı ile Kerem, Leyla ile Mecnun ve Romeo ile Juliet gibi aşıklar için odalar tasarlanmış. İlahi Aşk Bölümü gibi yer de bulunuyor. Müzeye giriş ücreti 5 TL. Müzenin dışında Ferhat ile Şirin’in mezarlarını, dağdaki heykellerini ve rivayete göre Ferhat’ın açmış olduğu su kanalını görebilirsiniz.

Saraydüzü Kışla Binası Milli Mücadele Müzesi ve Kongre Merkezi: Milli Mücadelemizde büyük öneme sahip Amasya Genelgesi’nin duyurulduğu bina. Asıl yapı 1944 yılında yıkılmış. Genelgenin taşıdığı ruhu yaşatabilmek için binanın orijinaline uygun bir yapı tasarlanmış. Yıkılan binanın bulunduğu yerde heyelan riski olduğu için tasarlanan yapı 2007 yılında Yeşilırmak kenarına inşa edilmiş. Yapının içinde balmumu heykeller, genelgenin eski ve yeni nüshaları gibi eserler sergileniyor. Müze ücretsiz, tadilatta olduğu için gezemedik.

Taşhan: Dikdörtgen planda iki katlı şekilde inşa edilen Taşhan, 1699 yılına tarihleniyor.  Günümüzde otel olarak işletiliyor.

Bedesten: II. Bayezid’in kapı ağalarından Hüseyin Ağa tarafından yaptırılan bedesten 1483 tarihli. Orijinali altı kubbeli olsa da, günümüzde dört kubbesi mevcut. Yöresel ürünlerin ve hediyelik eşyaların satıldığı bir merkez.

Bedesten ile Taşhan arasında 1489 tarihinde inşa edilmiş Kilari Süleyman Paşa Cami bulunuyor.

Büyük Ağa Medresesi: Diğer adıyla Kapıağası Medresesi. Sultan II. Bayezid’in kapı ağası Hüseyin Ağa tarafından 1488 yılında yaptırılan medresede hafız yetiştirme geleneği aralıksız olarak devam etmekte. Sekizgen planda inşa edilen yapı, mimarisiyle de göz alıcı.

Aynalı Mağara: Kral Kaya mezarlarının yol üstündeki hali. M. Ö. 2. Yüzyılda burada yaşamış Mitra rahibi Tes’e ait anıtsal mezar. Güneş vurduğunda burası parladığı için Aynalı Mağara denmiş. İyi işlenmiş ve tamamlanmış eserlerden. Burası için Güzelce Kız hikayesi de anlatılmakta. Hikaye için tıklayın.

Boraboy Gölü: Amasya’ya 60, bağlı bulunduğu ilçe Taşova’ya 15 kilometre uzaklıktaki Boraboy Gölü tam bir doğa harikası. Doğal set gölünü tam tur dolaşmak mümkün. Kamp ve piknik alanları, konaklamak için bungalov evler ve lokanta mevcut.

Tavsiyem, burayı sonbahar aylarında görmeniz. Muhteşem renklere tanıklık edebileceğinizin garantisini veriyorum Doğanın kokusunu içine çeke çeke gölün etrafını dolaşmanın verdiği mutluluk paha biçilemez. Tabiat parkına arabayla giriş ücreti 13 TL.

Amasya’ya kadar gelmişken eğer sezonuysa Amasya elması yemeden, hatta birkaç kilo yanınıza almadan dönmeyin. Kırmızı elma sevmeyen ben bile büyük bir iştahla yedim bu elmayı

Amasya haritamı da şöyle bırakayım.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Wadi Rum’dan bahsetmeden önce bölgeye gelenlerin genellikle uğradığı bir yerden bahsetmek istiyorum. Bu yer, Osmanlının son dönemlerinin en büyük projelerinden biri olan Hicaz Demiryolu. İkinci Abdülhamid’in emriyle Şam ve Medine arasında 1900-1908 yıllarında inşa ettirilmiş bir hat. Mekke ve Akabe’ye uzatılması ise engellenmiş. Birçok Türk vatandaşı bu bölgede İngiliz destekli Araplar tarafından öldürülmüş. Hicaz Demiryolu hattında yer alan Wadi Rum İstasyonu’nda Türk bayraklı bir vagon da bulunuyor.

Wadi Rum Hakkında

Dünya’da Mars’a en çok benzeyen yer olarak bilinen Wadi Rum, “Ay Vadisi” anlamına gelmekte. 74 hektar (740 kilometrekare) gibi geniş bir arazide, 1750 metre yükseltide bir çöl. Tektonik faaliyetler, iklim koşulları, hava ve erozyon gibi birçok etken sonucu oluşan bölgede, 12 bin yıllık insan yerleşimi mevcut. Kızıl kumları, doğal oluşumları, petroglifleri (kaya üzerine yontulmuş arkeolojik resim) ile Wadi Rum, UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde.

Wadi Rum denilince akla Lawrence da geliyor. Osmanlıya karşı başlatılan Arap İsyanı’nın öncüsü olan Lawrence, bu bölgeyi konaklama yeri olarak kullanmaktaymış. Onunla alakalı bazı yerlerden aşağıda bahsedeceğim. Lawrence hakkında 1960 yılında burada bir film çekilmiş. Bunun haricinde de Wadi Rum birçok filmin çekim mekanı olmuş. Bunlar arasında; The Martian (Mars), Red Planet, Prometheus, The Last Days on Mars, Transformers: Revenge of the Fallen gibi filmler yer alıyor.

Wadi Rum Nerede?

Wadi Rum ülkenin güneyinde yer alıyor. Başkent Amman’a yaklaşık 4 saatlik mesafede (320 km). Muhteşem antik kent Petra’ya 105, ülkenin deniz turizmi yükünü karşılayan Akabe’ye ise 60 km uzaklıkta bulunuyor.

Wadi Rum’a Nasıl Gidilir?

Bölgeye ulaşmanın en kolay yolu araç kiralamak. Aracınızla Ziyaretçi Merkezi’ne kadar gelebiliyorsunuz. Aracınızı ya burada park edebilir ya da köy içinde anlaştığınız kamp firmasının ofisi önüne bırakabilirsiniz. Aracınızla çöle girişe izin verilmiyor.

Taksi tutmak bir diğer seçenek. Nereden ve kaç kişi olduğunuza bağlı olarak bu seçenek masraflı olabilir.

Bir haftada Ürdün yazımda belirttiğim gibi ülke içinde şehirler arası ulaşım ağı çok da gelişmiş değil. İki tane ana firma var. Bunlar Alpha ve Jett. Bu firmalarla Petra ve Akabe’ye gelebilir. Buralardan minibüslerle ya da turlarla Wadi Rum’a ulaşım sağlayabilirsiniz.

Wadi Rum Giriş Ücreti

Bölgeye giriş ücreti 5 Ürdün Dinarı (JOD). Jordan Pass sahipleri ücret ödemiyor.

Wadi Rum Tur

Wadi Rum’a gitmişken bazı bölgeleri gezmek, bazı aktiviteleri yapmak olmazsa olmaz. Bunun için de birçok tur şirketi bulunuyor. Bunların büyük çoğunluğu aynı zamanda kamp hizmeti de veriyor. Uğraşmak istemeyenler (bizim gibiler ) ikisini bir alabilirler. Burada dikkat edilmesi gereken konu, paketin içeriği. “Yemek dahil mi? Alanda nereler gösteriliyor? Deve turu var mı? Araçla safari yapılacak mı? Özel mi, grup turu mu? Kaç saat sürecek?” gibi soruları önceden sormanız gerekiyor. En önemlisi de size söylenecek fiyatı hemen kabul etmemeniz, sıkı bir pazarlığa girmeniz lazım. Biz konaklayacağımız kampın sahiplerinin turunu aldık (Sky Camp). Büyük pazarlıklar sonucu yanlış hatırlamıyorsam üç kişi için kişi başı 70 JOD gibi bir ücrete anlaştık. Bu ücrete deve turu, alanda gezi, araçla safari dahildi. Şimdiden söyleyeyim orta seviyede bir tur oldu. Daha iyisini bulabilirsiniz

Tur Başlasın

Öncelikle şunu söylemem gerekiyor. Turlar gerçekten çok çeşitli. Bizim turumuzda deve turu, araçla safari ve görülmesi gereken belli başlı birkaç yer bulunuyordu. Öğleden sonra tura başladığımız için öğle yemeğini içermiyordu.

Turumuza develer üzerinde başladık. Yaklaşık 45 dakika boyunca güneş altında, kızıl kumlar üzerinde yolculuk yaptık ve ilk dinlenme noktasına geldik. Buraya Lawrence’s Spring deniyor. Lawrence bu bölgede saklanmakta ve temizliğini yapmaktaymış. Ancak bu konu hakkında kesinleşmiş bir bilgi bulunmuyor. Bölgeye ulaşmak için kayalıklara tırmanmanız gerekiyor. Pek bir esprisi yok, manzarası için çıkılabilir.

Artık develeri bıraktık, aracımıza geçtik. Yeni yerimiz Khazali Kanyonu. Kanyon oldukça dar bir geçide sahip. Uzunluğu 100 metre kadar. Burada özellikle Nebatiler döneminden kalma petroglifler bulunuyor. Kanyonda Allah ve Hz. Muhammed ile ilgili kaya çizimleri de yer alıyor.

Aracımızla bir yerden diğerine giderken aynı zamanda araçla safari de yapmış oluyorduk. Ancak yanımızdan araçlar fişek gibi geçip içindekileri eğlendirirken bizim aracımız kaplumbağa misaliydi. Biraz hızlı gitmesini istediğimizde aracının yeni olduğunu söyledi. Yine de gönlümüzü almak için bir kere hızlanıp bizi heyecanlandırdı. Yukarıda orta seviye deme sebebim buydu. Genel anlamda bir sıkıntımız olmadı.

Wadi Rum’da doğal şekilde oluşmuş birçok yapı var. Bunlardan biri de Little Bridge (Küçük Köprü). Kayaların zamanla değişimi ve kaynaşımı bir doğal köprü oluşturmuş ve ortaya ilginç bir görüntü çıkmış. Bu küçük olanı, abileri (Um Frouth Rock Bridge, Burdah Rock Bridge) kadar ilgi görmüyor .

Sıradaki yerimiz Lawrence’ın konakladığı söylenen ev. Gerçi ev demek ne kadar doğru bilmiyorum. Geriye pek bir şey kalmamış. Evden çok üst taraftaki kaya oluşumları bizim daha çok ilgimizi çekti.

Bu bölgede birçok taşın üst üste konulduğu bir yer vardı. Özellikle Asyalı turistlerin yaptığı bu uygulama pek çok manevi anlam taşımaktaymış.

Son olarak gördüğümüz yer ise Um Frouth Rock Bridge denilen orta büyüklükteki doğal taş köprü. Burası diğer gittiğimiz yerlere göre daha kalabalıktı. Burdah Rock Bridge daha uzakta olduğu için ve üçüncü bir köprü ilgimizi çekmediği için gitmedik.

Bizim gitmediğimiz ama sizin turunuza ekletebileceğiniz Burrah Canyon, Mushroom Rock, Kızıl Kum Tepeleri gibi yerler de bulunuyor.

Turumuz sonrası kampımıza döndük. Kampımız konum olarak güzel bir yerde bulunuyordu. Kızıl kum tepesi olmasa da bir kum tepesine çıkıp güzel fotoğraflarımızdan da çekilmeyi ihmal etmedik.

Wadi Rum Konaklama

Eğer çölde konaklamayı düşünüyorsanız kendinize bir kamp yeri bulmalısınız. Bölgede o kadar çeşitli kamp alanları var ki, elbet bir tanesi bütçenize uyacaktır. Çok lüks kamp yerlerinin yanında mütevazi olanlar da bulunmakta. Bizim tercihimiz Sky Camp oldu. Çadırların içinde çift kişilik yataklar bulunuyor. Tuvalet ve banyo çadırın dışında ortak bir alanda. Bu kamp alanını seçme sebeplerimizden biri gün batımını rahatça izleyebileceğimiz kayalıklara yakın olmasıydı. Kamp yerini seçerken fiyatlara yemeğin dahil olup olmadığını iyice kontrol edin.

Gün Batımı

Wadi Rum için önerilen aktivitelerden biri de gün batımını izlemek. Tabii bunun için de en güzel açıyı yakalamak önemli. Kaldığımız çadırlara yakın bir kayanın yerini öğrenerek yürümeye başladık. Yolu biraz karıştırmış olacağız ki, olması gerekenin tersinden kayaya doğru yaklaştık. O sırada bir araç yanımıza yaklaştı. Bu kayada gün batımını izleyemeyeceğimizi söyledi. Sebebini sorduğumuzda bu kayada belli çadırlarda konaklayanlar gün batımını izleyebiliyormuş. Anlayacağınız çadır sahipleri arasında da bu konuda kavga var. Özgün epey sinirlenmişti, gider başka kayadan izleriz diyerek onu sakinleştirdik. Tam bölgeden ayrılacaktık ki, adam hangi çadırda kaldığımızı sordu. “Sky Camp?” diyince de bir anda gülümsedi. Kayaya çıkabileceğimizi söyledi. Tam kayaya tırmanmaya başlıyorduk ki arkamızdan gelip bize kurabiye verdi. Bu ilginç anıyla beraber gün batımını beklemeye başladık.

Hayatımda gördüğüm en güzel gün batımı diyemem belki ama listemin üst sıralarında yer alacağı kesin. Güneş kayalıkların ardından süzülerek bize veda ederken biz de kampımızın yolunu tuttuk.

Çölde Akşam Yemeği

Gün batımını izledikten sonra günün verdiği yorgunlukla beraber acıkmaya başlamıştık. Kamp alanına döndüğümüzde akşam yemeği için hazırlıkların başladığını gördük. Kamp alanının önünde bir çukur açılmış ve tavuğumuz yanındaki patates, biber, soğanıyla beraber çukura yerleştirilmişti. Üstü de kumla kapatılmıştı.

Meraklı bekleyişin ardından yemeğimize kavuştuk. Tadı efsaneydi diyemem ama hiç tanımadığımız farklı milletten insanlarla çöl kampında yemek yemek ilginç bir deneyimdi.

Ateş Başında Sohbet ve Çay Keyfi

Yemekler yendi, karınlar doydu. Biraz keyif yapma zamanı. Ateş başında oturup geleneksel şekerli çaylarımız eşliğinde sohbet etmeye başladık. Ben çat pat İngilizcemle İtalyan arkadaşa Ürdün genelinde nereleri gezdiğimizi anlatmaya çalışıyordum. O da aynı şekilde ülkenin güzelliğinden bahsediyordu. Yıldızlar altında diğer arkadaşlarla da kısa bir sohbet ettikten sonra güzel bir uyku için odalarımıza dağıldık.

Gün Doğumu

Sabah saat 05.30 civarı. Serin bir çöl sabahı. Ortalıkta kimse yok. Dün akşam gün batımını izlediğimiz arkadaşlar uykuda Bizse konakladığımız yerin biraz uzağında yüksek bir tepeye çıkarak gün doğumunu beklemeye başladık. Dakikalar geçtikçe gün ağarmaya, güneş de kayalıkların ardından kendini göstermeye başladı. Her ne kadar hava serin olsa da, bu manzara içimizi ısıtmaya yetti.

Gün doğumunu izleyip kendimizi tekrar odalarımıza attık. Biraz dinlendikten sonra kahvaltımızı yapıp bizi aracımızın olduğu bölgeye götürecek servise binerek çöle veda ettik.

Wadi Rum Genel Uyarılar

• Wadi Rum’a gidiş için en ideal zamanlar Nisan – Mayıs ve Eylül – Kasım ayları. Biz Mayıs ayında gittik. Aşırı sıcakları da, gece soğukluğunu da çok yaşamamış olduk.
• Bölge gündüzleri çok sıcak olabileceği gibi geceleri beklenmedik kadar soğuk olabiliyor. Kıyafetlerinizi buna göre seçmelisiniz. Hem sıcağı hem de soğuğu düşünerek hazırlığınızı yapmalısınız.
• Beyaz renk kıyafet çölde güzel gözükse de, çok hızlı kirlenecektir.
• Çöl bölgesinde internet çekmiyor. Dış dünyadan kopmaya hazırlanın.
• Bazı yerlerde kumun içinde yürüyeceğiniz düşünüldüğünde ayakkabı giyilmesi daha mantıklı olacaktır.
• Olur da bir kafeye gider, oradan bir şey almaya kalkarsanız pazarlık yapmayı unutmayın (Tüm Ürdün için geçerli).

Artık ülkeye dönüş vakti. Ön yargılarla geldiğimiz ülkeden büyülenerek ayrılıyorduk.

Diğer Ürdün yazılarım için tıklayın.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Akabe Hakkında

Akabe Körfezi’nde yer alan şehir, ülkenin tek liman kenti. Ticaret ve turizm sektörü açısından ülkenin önemli şehirlerinden biri. İsrail’in Elyat şehri ile komşu. Stratejik konumu sebebiyle birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, tarihi izler taşıyan bir kent.

Şehirde gezi adına yazabileceğim pek bir yer bulunmuyor. Turistik olarak gezilebilecek yerlerden birisi Akabe Kalesi. Haçlılar tarafından 12. yüzyılda inşa edilen kale, bizim tarihimiz açısından da öneme sahip. Osmanlıya karşı çıkan Arap İsyanı’nda Akabe Kalesi’nin düşmesi Araplar adına önemli bir zafer olmuştu. Kalenin hemen yanında isyanın lideri Şerif Hüseyin’in evi bulunuyor. Deniz kıyısında da Arap İsyanı’ndan köken alan Ürdün Bayrağı var. Kaleye giriş ücreti 3 dinar.

Şehirde büyük ve beyaz bir cami bulunuyor: Şerif bin Hüseyin Cami. Adını az önce bahsettiğim gibi Arap İsyanı’nı başlatıp, kendini Hicaz Kralı ilan eden Şerif Hüseyin’den alan cami, 1975 yılında inşa edilmiş. Akşam ışıklandırması ayrı bir güzel.

Ayla, Akabe’nin geçmiş dönemdeki ismi. Akabe de “Ayla dağ geçidi” tanımlamasının kısaltılmışı. Deniz kıyısındaki Ayla arkeolojik kalıntıları, M.S. 3. yüzyılın sonraları ile M.S. 4. yüzyılın başlarında burada dünyanın ilk amaca uygun inşa edilmiş kilisesinin olduğunu göstermekte. İslam ordularının fethinden sonra 650 yılında bölgede Hz. Osman tarafından Arap şehri kurulmuş. Kazı çalışmaları devam etmekte.

Gel gelelim Akabe’ye asıl geliş nedenimize…Tabi ki Kızıldeniz’in sularına kendimizi bırakmak. Belki de dalış yapmak.

Red Sea Dive Center: Ürdün genelinde konaklama açısından yüzümüz gülmeyince, hiç olmazsa bir gün kendimize güzel bir yer tutalım istedik. Akabe merkezine yaklaşık 15 kilometre uzaklıkta, dalış merkezlerinin bulunduğu bölgedeki bu otel, aynı zamanda bir dalış merkezi. Kahvaltısı, odası, duşu ve havuzuyla gittiğimiz diğer otellere göre gayet iyiydi. Fiyatı da bunu açıklıyor zaten: Günlük 55 dinar Bizim için bir güzelliği de 15 dinarlık şnorkelle dalışın otelde konakladığımız için bize 5 dinar oluşuydu.

Yukarıda bahsettiğim gibi şnorkelle dalış yaptık. Tüplü dalışın süresi az ve fiyatı yüksek geldi. Tüplü dalış yapmadan da mercan kayalıklarını görebileceğimiz söylenince şnorkele iyice ısındık, hem şnorkelle dalış süresiz

Otelin servisi ile geldiğimiz plaj, çoğunlukla dalış merkezlerinin kullandığı bir yer.  Biz gittiğimizde sakindi, hafif rüzgar vardı. Son hazırlıklarımızı yapıp kendimizi Kızıldeniz’e bıraktık. Mercan kayalıklarının arasında dolaşmak ayrı bir keyif. Bir ara dizimi çarpmışım, akşam enfekte olduğunu gördüm aman dikkat

Dalış merkezi çalışanları dalış yapanlara ve bize denizin içinde bir tank olduğundan bahsettiler. Ne olduğunu tam çözemesek de dalış yapanları takip edince, bir tankın denizin içinde olduğunu fark ettik. İlgi çekmek amacıyla denizin ortasında tank batırmışlar. Benzer uygulamanın ülkemizde de olduğunu sonradan öğrendim.

İyice dinlendiğimiz, denizin keyfini çıkardığımız Akabe’den sonra son yerimiz Wadi Rum’a doğru yola çıktık.

Mandi Oasis Restaurant: Şehirde yediğimiz yeri de atlamayayım. Akabe’nin sahil yolundaki bu restoranda Ürdün gezimizin vazgeçilmezi shawarma yedik. Ancak buranın bizde etki bırakmasının sebebi tıka basa doymamızın yanında ödediğimiz ücretti. 3 kişi toplamda sular ve içecekler dahil 9.5 dinar ödedik. Bu fiyat, Ürdün genelinde yediklerimize bakılırsa oldukça uygun bir fiyattı.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Petra Hakkında

Petra, M.Ö. 400 ile M.S. 106 yılları arasında güney Ürdünlü bir Arap topluluğu olan Nebatilere başkentlik yapmış tarihi kent. Şair John William Burgon tarafından “Tarihin yarısı kadar yaşlı gül kırmızısı şehir” olarak tanımlanan Petra, krallığın önemli bir ticaret merkeziymiş. Kentin Romalıların eline geçmesi, depremler ve ticaret yollarının değişmesi sonrası önemini kaybetmiş, hatta unutulmuş. 18. yüzyıl sonlarına kadar insanların bile uğramadığı antik kent 1812 yılında İsviçreli bir gezgin tarafından tekrar keşfedilmiş.

Kızıl kireç taşlarının insanlar tarafından oyulması ile oluşan “Kızıl Şehir” göz alıcı bir güzelliğe sahip. Yunancada “taş” anlamına gelen Petra’ya hayran kalmamak, büyülenmemek elde değil. UNESCO da bu muhteşem antik kente kayıtsız kalmamış, 1985 yılında Dünya Mirası Listesi’ne almış.

Çok ünlü yapımlar olmasa da Petra birçok filme sahne olmuş bir yer.

Petra Nerede?

Petra Antik Kenti ülkenin güneyinde, Wadi Musa ilçesinin sınırları içerisinde yer alıyor. Başkent Amman’a 230, Kızıldeniz kıyısındaki Akabe’ye 125 kilometre uzaklıkta.

Petra’ya Nasıl Gidilir?

Antik kente ulaşmanın en kolay yolu araç kiralamak. Ülkemizden direk uçuşla ulaşabileceğiniz Amman ya da Akabe Havaalanı’ndan araç kiralayabilirsiniz.

Taksi pahalı görünse de kişi sayısına göre düşünülebilecek bir alternatif. Örneğin Amman’dan Petra’ya 50 Ürdün Dinarına gitmek mümkün.

Otobüs bir diğer seçenek. Jett firmasının günde bir seferi bulunuyormuş. Doğru zamanı tutturmak sıkıntı olabilir.

Günübirlik yapılan turlar da tercih edilebilir.

Petra Giriş Ücreti

Gelelim Petra’nın giriş ücretine. Burası dünyanın en pahalı giriş ücretine sahip ören yerlerinden birisi. Tek kişilik bilet tam 50 JOD. 1 Ürdün Dinarının 10.54 TL (Ocak 2021) olduğu düşünüldüğünde epey yüksek bir miktar. Eğer 2 günlük bilet alırsanız 55 JOD, 3 günlük bilet ise 60 JOD.

Petra

Bab Al Siq

Ziyaretçi merkezinden başlayacağınız yürüyüşün ilk kısmı yaklaşık 1 kilometre. The Siq denilen geçide kadar olan bu yol biraz sıkıcı. Çünkü etrafta görülebilecek çok şey yok. Bunaltıcı hava da düşünüldüğünde bu yolu hızlı geçmek isteyebilirsiniz. Birçok atlı bedevi de sizi taşımayı teklif edecek. Aslında bu yolun taşıması ücretsiz. Yani atla ulaşım bilete dahil. Ancak yolun sonunda bedeviler sizden bahşiş (5 – 10 dolar) bekliyor olacak, buna hazırlıklı olmak lazım. Biz bu yolu yürüdük. Sürpriz yaşamamak adına önceden konuşulabilir bedevilerle.

Bu yol üzerinde görülebilecek yapılar Djinn Blocks (Cin Blokları), Obeliks Tomb (Dikilitaş Mezarı) ve The Dam (Baraj).

The Siq

Bab Al Siq bittiğinde dar bir kanyonla karşılaşıyorsunuz. Bu yol ünlü The Siq. Sizi El Hazne binasına götüren 1.2 kilometrelik yolda bolca insana, at arabalarına rastlayacaksınız. Çevrenize dikkatli bakarsanız birçok su kanalı göreceksiniz. Dar geçidi geride bırakırken Hazine Binasının muhteşem görüntüsü sizleri selamlayacak.

The Treasury (El Hazne – Hazine Binası)

Petra’nın sembol yapısı. Petra fotoğraflarının neredeyse tamamında yer alan Hazine Binası, kızıl renkli kireç taşlarının oyulması ile oluşmuş muazzam bir yapı. Yüksekliği 39, genişliği 25 metre. Hangi amaçla yapıldığı tam olarak bilinmese de Nebati Kralı 4. Aretas’ın mezarı olduğu düşünülüyor.

The Treasury

Yapıya Hazine Binası denmesi hakkında bazı rivayetler var. Bunlardan birisi korsanların ganimetlerini buraya saklaması, ikincisi ise bir Mısır firavununun hazinesini buraya koyması. Hazinenin küpün içinde olduğu inanan Bedeviler buradaki küpü patlatmışlar, ancak bu yapıya zarar vermekten başka bir şeye yaramamış.

Eşsiz süslemelere sahip yapı, konumu sebebiyle doğal olaylardan az hasarla kurtulabilmiş. Yukarıda bahsettiğim gibi antik kent terkedilip unutulunca günümüze kadar böyle gelebilmiş.

The Street of Facades

Hazine Binasından sonra uzunca bir sokak sizi bekliyor. Bu bölgede tiyatro, kaya mezarları, Columbarium, Nymphaeum gibi birçok yapı bulunuyor.

Tiyatro (The Theatre)

Sokakta adımlarınızı atarken solunuzda kalan bir yapı dikkatinizi çekecek. Nebati Kralı 4. Aretas zamanında inşa edilen tiyatro 4000 kişi kapasiteye sahip.

Kraliyet Mezarları (Royal Tombs)

Bölgenin diğer önemli yapısı kaya mezarlarının olduğu bölüm. Yüksekte dağ kenarına inşa edilen ilk mezar Urn Tomb diye geçiyor. Kraliyet mezarlarının kimler için yapıldığı belli değil. Urn Tomb denilen mezarın Nebati Kralı II. Maltus adına olduğu rivayet ediliyor.

Manastır (Ad Deir)

Ziyaretçi Merkezi’nden başlayan yaklaşık 5.5 kilometrelik yolun sonu Manastır’a açılıyor. Buraya ulaşmak için öyle kolay değil. Basin Restoran’dan başlayıp yaklaşık 800 basamaklı bir yolu yürümeniz gerekiyor (dinlenecek yerler var). Zaten hava sıcak ve hali hazırda yorgunluk var, ancak bu yol bitince değdiğini göreceksiniz. En az Hazine binası kadar ihtişamlı bir yapı karşınızda duruyor olacak!

Manastır 45 metre yüksekliğinde, 50 metre genişliğinde. Bu haliyle El Hazne binasından daha büyük bir yapı. M. Ö. 3. yüzyılda Nebati mezarı olarak inşa edilmiş.

Manastırdan sonra turistler için yürüyüş yolu bitiyor. Aslında 6 kilometre uzaklıkta Küçük Petra (Triclinium) denilen bir yer var, ancak bu yürüyüşü yapmak isteyeceğinizi sanmıyorum. Bu bölgeye gitmek isterseniz özel aracınızla gidebilirsiniz. İki bölge birbirine bağlantılı.

Manastırı karşınıza alıp tepeye çıktığınızda güzel bir vadi manzarası sizleri bekliyor. Vakti olanlar bu tepeye çıkıp manzara eşliğinde biraz dinlenebilirler. Manastırı tepeden görebileceğiniz bir alan da bulunuyor.

Artık geri dönme vakti. Dönüşler her zaman daha zorlu ve daha sıkıcı olmuştur. En azından basamak inilecek

Tepeden El-Hazne’ye (The Treasury) Bakış

Petra’yı tam anlamıyla gezdiyseniz son bir şey kaldı demektir. Hazine binasını tepeden görmek. Tabi ki bunu ne zaman yapacağınız size kalmış, ancak bunu yapmadan dönmeyin derim. Tavsiyem The Siq bittikten sonra bunu yapmanız.

Hazine binasını iki açıdan görmeniz mümkün. Dilim döndüğünce ikisinden de bahsetmeye çalışayım. Birincisi bizim yaptığımız ve size önermeyeceğim açı Yani El-Hazne’yi karşınıza aldığınızda sol taraftan baktığınız açı. Buraya ulaşmak için El-Hazne’yi geçip Petra’nın içlerine doğru 350 metre ilerlediğinizde solunuzda tuvaletler kalıyor. Tuvaletlerin hemen yanında merdivenler bulunuyor. Buradan uzunca bir yolculuğa başlamanız gerekiyor. Bir işaret bulunmaması büyük handikap. İlerledikçe bir tepeye ulaşıyorsunuz. Bu tepe aslında El-Hazne’nin üst tarafı, karşısı değil Burada bedevilere denk geldik. İçlerinden biri bize 15 dinar karşılığında karşı tepeye götürebileceğini söyledi. Kabul etmedik ve kaybolmaya devam dedik. İlerledikçe yolu bulamayacağımıza dair endişelerimiz artıyordu. Neyse ki bedevi arkamızdan gelmiş ve pazarlıklar başladı. Kişi başı 1 dinar olmak üzere 3 dinara anlaştık ve bizi yolu gösterdi. Aslında basit sayılırmış, sağ çaprazdan devam etseymişiz tahta köprüye ulaşacakmışız. Bu tahta köprüden karşıya geçip ,El-Hazne’yi karşımıza aldığımız tepeye ulaştık. Burada bir bedevi bizim gibi harareti olanlar için içecek satıyordu.

Muhteşem manzara karşımızdaydı. Bu açıyı kullanan birkaç kişi vardı. Karşı taraf ise epey kalabalıktı. İyi mi yaptık, kötü mü yaptık tam karar veremedim Dönüş yolumuz ise çok daha kolay oldu. Kayaların üstünden atlaya atlaya El-Hazne’nin yanına indik. Buradan yukarıya tırmanmak yasak.

Ziyaretçilerin çoğunlukla kullandığı ve daha kolaylıkla ulaşabildiği açı ise, El-Hazne’yi karşınıza aldığınızda sağ taraftan baktığınız açı. Bunun için ise Royal Tombs’un oradan bulunan merdivenlerle başlayıp patika – merdiven karışımı yolla devam eden güzergahı takip ederek ulaşabilirsiniz. Buradaki bir avantaj aynı yolu kullanan turistlere rastlama ihtimaliniz. Burada çok daha fazla bedevi size yolu göstermeyi teklif edecektir. Yolu bulmakla uğraşmak istemiyorsanız güzel pazarlık yapıp gidebilirsiniz. Ayrıca tasvip etmediğim eşek ya da katırla gitmek gibi bir seçenek de var.

Petra by Night

Aslında mümkünse Petra’yı ilk önce gece görmek gerekiyor (Benim fikrim). Bunun için de yetkililer özel bir organizasyon üretmişler: Gecenin karanlığında, 1500’ün üzerinde mum ile aydınlatılmış 1.2 kilometrelik The Sig’de yürüyerek El Hazne’ye (The Treasury) ulaşmak.

Etraf sessiz, ayak sesleri ve cılız muhabbetler dışında çıt yok. Gündüz olan sıcaklık etkisini yitirmiş, hava serin. Mumlar ile oluşturulmuş otantik bir yoldan (The Sig) yürüdüğünüzü hayal edin. Merak uyandırıyor değil mi?

Yürüyüşün sonunda El-Hazne önüne geliniyor. Burada üzerine oturmanız için sıra sıra kilimler dizilmiş (Çok rahat değil). Herkes yerini aldıktan sonra şekerli çaylar dağıtılıyor. Ansızın, üflemeli – yaylı enstrümanı ile bir bedevi gecenin sessizliğini bozuyor. Mükemmel bir ambiyans. Sonrasında biri çıkıp mumların ortasında dolaşarak Petra hikayelerini anlatıyor.

Bir anda sesler susuyor ve o büyülü an geliyor. Bir anda El-Hazne’ye ışıklar yöneltiliyor. Merak edilen görüntü karşınızda…

Bundan sonra fotoğraf çekimi için izin veriliyor. İyi bir fotoğraf makineniz varsa sıkıntı yok ama bizim gittiğimiz zamanda telefonlarımız gece çekimi açısından çok kaliteli değildi. Çok güzel fotoğraflar elde ettiğimizi söyleyemeyeceğim.

Etkinlik haftanın belirli günlerinde (Pazartesi, Çarşamba, Perşembe) yapılmakta. Saat 20.30’da ziyaretçi merkezinden başlayan organizasyon yaklaşık 2 saat sürmekte.

Gel gelelim Petra by Night ücretine Etkinliğin ücreti 17 JOD. JordanPass bu etkinliği karşılamıyor. Bileti ziyaretçi merkezinden alabilirsiniz. Bazı oteller ve tur şirketleri de bu bileti satmakta.

Gece gösterisinde El-Hazne gösterilirken yaşanan heyecanın zirvede olmasını istiyorsanız bence ilk önce Petra by Night etkinliğine katılmak gerekiyor. Biz tam tersini yapmıştık ve o büyülü anda diğer ziyaretçiler kadar şaşıramadık

Petra’da büyüledikten sonra artık kendimizi denize atmanın vakti. Rota Akabe…

Petra Hakkında Uyarılar

• Petra çok geniş bir alana sahip. Hakkıyla gezmek isterseniz neredeyse tüm gününüzü alacaktır. Benim gibi hızlı gezmeyi seven birisi bile 7 saat bu bölgede kaldı. Varın siz düşünün
• Gideceğiniz zamana göre değişecektir elbet ama sıcak zamanlarında gerçekten bunaltıcı olabiliyor. Biz Mayıs ayında 35 derece sıcaklığın altında gezimizi yaptık. Hazırlığınızı buna göre yapmanızı öneririm. Rahat ayakkabı ve kıyafet, koruyucu ekipmanlar şart.
• Sıcaklığı göz önünde bulundurarak sabahın erken saatlerinde gidip, güneş tepedeyken biraz mola vermek güzel bir tercih olabilir.
• Yemek konusuna değinecek olursam, antik kentin içinde restoranlar var. Takdir edersiniz ki burada diğer yerlere göre çok daha pahalı. Yanınıza atıştırmalık bir şeyler alabilirsiniz. Biz antik kentin içinde küçük bir sandviç yemiştik.
• Elbette su da alın, ancak ne kadar süre soğuk kalır? Mataranız varsa işe yarayabilir.
• Eğer tezgahlardan bir şey alacak ya da bedevilerle herhangi bir konu hakkında ücret konuşmasına girecek olursanız parolayı unutmayın: Pazarlık Yukarıda bahsettiğim gibi 15 JOD karşılığı yapacağı yol tarifini 3 JOD’a kabul etmişti. Bedeviler ne kadar ısrarcı olsalar da, bizim rastladıklarımız sevimli insanlardı.
• Yollarda dikkatli olun. Birçok hayvan antik kentin içinde gezindiği için, hayvan pisliğine basmanız muhtemel
• Bilet ücretini ödemeden (ya da az ödeyerek) antik kente girmenin yolu var mı diye soracak olursanız elbette var, ancak bu yol sahtekarlığa girdiği için hiç bahsetmiyorum. Merak edenler nette biraz araştırıp bulabilir.

Wadi Musa Yemek

Al Arabi Restaurant: Petra dönüşü şehir içinde bu restorana girdik. Ürdün seyahatimizin genelinde olduğu gibi burada da shawarma denedik. Lezzet olarak oldukça güzeldi. Tabaktaki hali 6 JOD iken, dürüm 3.5 JOD idi.

Wadi Musa Konaklama

Mussa Spring Hotel: Konaklama konusunda Wadi Musa’da çok çeşitlilik olduğunu söyleyemem. Bu otelde 2 gün konakladık. İstediğimiz vakitte kahvaltı yapamayışımız (yaptığımız kahvaltı da eh işte), odada internetin çekmemesi, duşun kötü olması ile hayal kırıklığıydı. Buranın tek artısı ise yanındaki markette burada konakladığımız için bize indirimli olan su fiyatlarıydı.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ünye, Ordu’nun Samsun’a sınır sahil ilçesi. Ordu’yu bir hafta sonu gezerken burayı da gözüme kestirmiş, ancak zaman yetmediği için sonraya bırakmıştım. Sonunda Ünye’yi birkaç saatliğine de olsa gezme fırsatı buldum.

Ünye Gezilecek Yerler

Tarihi Çınar Ağacı: İlçe merkezine gelindiğinde ilk olarak sizleri Cumhuriyet meydanı ve 550 yıllık Anıt ağaç karşılıyor. Bu ağacın Fatih Sultan Mehmet’in kendi elleriyle diktiği rivayet edilmekte.

Kadılar Yokuşu: Osmanlı döneminde Ünye’de birçok kadı yetişmiş. Ünye’de kadılık yapan ve farklı yerlerde kadılık yapıp emekliliğinde buraya geri dönen kadılar bu yokuşta konaklar yaptırmış ve yaşamışlar. Bazı konakların giriş kapıları gerçekten görülmeye değer.

Saray Surları: 19. yüzyıl başlarında inşa ettirilen Süleyman Paşa Sarayı, dönemin en ihtişamlı yapılarından biriymiş. Ahşap saray 19. yüzyılın ortalarında yanmış, geriye ise çeşmesi ve havuz kalıntısı dışında fotoğrafta gördüğünüz surlar kalmış. Sarayın orijinaline uygun tekrar yapılması gündemde.

Saray Hamamı: Süleyman Paşa hamamı saray halkı ve misafirlerin kullanıma tahsis ettiği için Saray Hamamı olarak adlandırılmış. Dikdörtgen plandaki hamam aktif olarak 1982 yılına kadar kullanılmış, 2016 yılında restore edilmiş. Günümüzde tekrar hamam olarak hizmet veriyor.

Saray Cami: “Ünye Taşları”ndan inşa edilen Saray Cami, meydanda yer alıyor. Dikdörtgen plana sahip küçük bir cami. Farklı kaynaklarda 1816 yapıldığı yazılsa da, cami duvarına asılan cami kitabesinde Hacı Ahmed tarafından 1720 yılında inşa edildiği söylenmekte.

Yaşayan Kültürel Miras Müzesi (Müze Evi): Kaptan Evi olarak bilinen yapı, 1760 yılında inşa ettirilmiş. Eski Ünye evinin bir gösterimi olarak etnografik eserler sergileniyor. Giriş ücretsiz.

İskele: İlçenin sembollerinden biri. Yerlisinin ve turistlerin yürüyüş yolunun sonlandığı yer. Yenileme çalışmaları tamamlanıp tekrar açılmış, akşam ışıklandırması çok güzel deniyor.

Yalı Kilisesi: Ordu ve Giresun’da örneklerini gördüğümüz tipik 19. yüzyıl Rum kiliselerinden. Restorasyonu sonrası Kültür ve Sanat Merkezi olarak kullanılmaktaymış.

Ayanikola Kilisesi Kalıntıları: Burası Ünye’nin Samsun tarafındaki çıkışında kalan bir yarımada. Üzerinde bir kilisenin kalıntıları bulunuyor. Görülmeye değer çok bir şey yok. Ancak manzarası güzel. Havanın iyi olduğu zamanlarda piknik yapılabilir. Bu bölgeyi turizme kazandırma çalışmaları varmış.

Şeyh Yunus Emre Türbesi: İlçe merkezine 5 kilometre uzaklıkta bulunan türbe, ünlü Türkmen derviş Yunus Emre adına yaptırılmış. Ne zaman doğduğu ve öldüğü bilinmeyen Yunus Emre’nin burada bir türbesinin olmasının sebebi bir şiirinden kaynaklı. “İndik Urum’a kışladık, Çok hayr-u şer işledik, Oney (Ünye) oldu son durak, göçtük Elhamdülillah.” dizeleri burada vefat etmiş olabileceği yönünde yorumlanmış. Güzel bir yeşillik alanda bulunan sekizgen türbenin çevresinde Yunus Emre’nin şiirleri de sergileniyor. Son düzenlemelerle bir çay bahçesi de eklenmiş.

Ünye Kalesi: Pontus Krallığı döneminde yaklaşık 2500 yıl önce inşa edilen kale Ünye’ye 7 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Kaleye ulaşım kolay. Sarp kayalık üzerindeki kalenin restorasyon çalışmaları devam ediyor. Kaleyi sadece dıştan görebiliyorsunuz.

Asarkaya Milli Parkı: İlçe merkezine 7 kilometre uzaklıkta bulunan park, temiz havayı ciğerlerinize çekebileceğiniz, boş vaktinizi değerlendirebileceğiniz güzel bir alternatif olarak karşınıza çıkıyor. Muhteşem bir doğası ve manzarası olan parkta (fotoğraflardan öyle gözüküyor ), dileyenler 20 TL ücretli hazır semaver ve mangalı milli park içinde alabiliyor. Biz buraya yol yapım çalışması nedeniyle gidememiştik. Belki yollar açılmıştır

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

İç Anadolu Bölgesi’nde Ankara’nın kuzeydoğusunda yer alan Çankırı, kısmen Karadeniz’e geçiş bölgesinde bulunuyor. Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, zengin bir kültür mirasına sahip şehrin adı “Gangra”, “Kangırı”, “Kangarı” gibi isimlerden gelmekte. Ankara’dan Kastamonu’ya olan yolculuğumuzda yol üstünde kalan Çankırı’yı bu vesileyle gezdik.

Çankırı Gezilecek Yerler

Çankırı Kalesi: Öncelikle söylemem gerekiyor ki burada kale kalmamış, sadece birkaç sur kalıntısı. Burayı, şehre hakim küçük bir tepeye kurulmuş güzel bir mesire alanı olarak düşünebilirsiniz.

Geçmişte Romalılar, Bizanslılar, Danişmentliler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerinde oldukça sağlam bir kale varmış burada. Zamanla terk edilmiş ve kendi haline bırakılmış. Şimdilerde ise oldukça güzel bir şekilde düzenleme ve yenileme çalışmaları yapılmış.

Kalenin çevrelediği alan oldukça güzel ve yeşil. Alanda bazı antik eserlerin yanında Çankırı fatihi Emir Karatekin Bey’in türbesi bulunuyor. Kalenin olumsuz özelliklerinden biri ise park alanının kısıtlı olması.

Kalenin güzel bir şehir manzarası bulunuyor. Belediye de buna kayıtsız kalmamış ve artık birçok yerde gördüğümüz seyir terası burada da yapılmış. Camı koruyucu ilginç ayakkabılarla gezilen cam terasın giriş ücreti 3 TL.

Çankırı Evleri: Geleneksel Türk evlerinin örnekleri Çankırı’da da bulunmakta. Birbirine ardışık şekilde birçok tarihi evi görebilirsiniz. Çankırı’nın birinci derecede deprem kuşağında olması ve bu yüzden oluşan arsa sıkıntısı buna sebep olmuş.

Şemsiyeli Sokak: Farklı tarz sokakları seviyorum. Çankırı Belediyesi tarafından hazırlanan bu proje ile şehir merkezindeki bazı sokaklar renkli şemsiyelerle süslenmiş. Alparslan Türkeş Caddesi, Kuyumcular Sokak ve Şehit Üst Teğmen Mehmet Ata Sokak’ta renkli şemsiyeleri görebilirsiniz.

Sultan Süleyman Cami: Şüphesiz şehrin en ihtişamlı camisi. Dış cephesinde ve minaresinde kesme taş kullanılmış eserin yapımı 1558 yılında Mimar Sinan’ın öğrencisi Sadık Kalfa tarafından tamamlanmış. Yapı, hem dış mimarisi hem de iç güzelliği ile dikkat çekiyor.

Çankırı Müzesi: Çankırı’nın tarihine ışık tutan bir müze. Arkeoloji, etnografya, doğa tarihi gibi bölümleri bulunmakta. Bina olarak Eski Hükümet Binası kullanılıyor. Restorasyon nedeniyle kapalı. 2021’in bahar aylarında açılması planlanıyor.

Buğday Pazarı Cami ve Medresesi: Diğer adıyla Hazımiye Medresesi 18. yüzyıldan günümüze ulaşan ahşap iki katlı bir eser. Çankırı Belediyesinin katkılarıyla etnografik eserlerin sergilendiği bir yapıya dönüştürülmüş. Medreseye kadar gelmişken camiyi ziyaret etmeyi unutmayın. Ayrıca burada yapılan gözlemeler için güzel yorumlar bulunuyor benden söylemesi

Çivitçioğlu Medresesi: Hazımiye Medresesi gibi 18. yüzyıl (1754) eserlerinden. Zamanın eğitim merkezi olan yapı. Günümüzde geleneksel Türk süsleme sanatlarının üretildiği ve sergilendiği sanat merkezi olarak kullanılıyor.

Saat Kulesi: Osmanlı’da 19. yüzyılın sonlarına doğru yaygınlaşan saat kulesi uygulamalarından bir örnek. Sultan Süleyman Cami’ye yakın konumda bulunuyor. Yüksekliği 15 metre olan saat kulesi, dört cepheli bir yapıya sahip.

Tarihi Çamaşırhane Müzesi: Dönemin temizlik açısından ortak kullanım alanı olan Çamaşırhane belediyenin restorasyon çalışmaları ile müze haline dönüştürülmüş. Fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla da farklı ve güzel bir müze olmuş. Biz gittiğimizde pandemi dolayısıyla kapalıydı. Giriş ücreti 3 TL.

Yeraltı Tuz Şehri: Belki de Çankırı adına en çok görmek istediğim ancak göremediğim yer Kapanış saati 16.30 olan mağaraya, kapanışına 2-3 dakika kala yetişebildik. Ancak içeri almadılar.

Burası hakkında bilgi vermek gerekirse, mağara Hititler döneminden beri tuz kaynağı olarak kullanılmaktaymış. Belediyenin projesi ile dış tarafında danışma, kafeterya, mescit ve tuvaletlerin bulunduğu bir bina ve mağaranın içinde de heykeller ile düzenlemeler yapılmış. Fotoğrafları oldukça güzel gözüküyor. Çankırı’ya yolunuz düşerse görmenizi tavsiye ederim. Giriş ücreti 7 TL.

Derya Lokantası: Burası yöresel yemeklerin sunulduğu küçük bir esnaf lokantası. Ancak şehirde oldukça ünlü. Çankırı için yazılan gezi sayfalarında denk gelebilirsiniz.

Çankırı’da geçirdiğimiz kısa vaktin ardından asıl hedefimiz olan Kastamonu’ya doğru yol aldık.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Eski çalışma arkadaşım Yusuf’un Niğde’de çalışıyor olması, bizim için bir işaretti. Müsait olduğunu öğrenince rotamızı Niğde’ye çevirdik. Daha önce de ailece Niğde’ye gelmiş; sadece Gümüşler Manastırı’nı görmüştük. Şimdi ise şehri gezme vakti.

Niğde Gezilecek Yerler

Niğde Müzesi: Müze gezmeyi seven biri değilim. Gezdiğim müzelerde farklılık olsun isterim. İşte Niğde Müzesi tam bana göre bir müzeydi. “Mumyalar Müzesi” olarak bilinen Niğde Müzesi’nde 1000 yıllık “Sarışın Rahibe” ve 4 çocuk mumyası sergileniyor. Bunların haricinde Paleolitik Çağdan başlayarak günümüze kadar tarihsel sırayla düzenlenmiş 6 teşhir salonunda birçok eseri görmeniz mümkün. Giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Niğde Kalesi: Alaadin Tepesi adı verilen höyükte yer alan kalenin tam inşa ediliş tarihi bilinmese de, M.Ö. 8. yüzyılda yapılmış olma ihtimali üzerinde durulmakta. Bugünkü halini Selçuklu zamanında aldığı düşünülen kaleden geriye çok bir şey kalmamış. Geriye kalan kısımları ise restoran, kafe ve hediyelik eşya olarak değerlendirilmiş. İç kale ise park olarak hizmet vermekte.

Niğde Saat Kulesi: Kalenin güneybatısındaki burcunun yarısı yıkılarak içi doldurulmuş 20. yüzyılın hemen başında saat kulesi inşa edilmiş. Dıştan daha çok minareyi andıran eser ongen şeklinde tasarlanmış. Niğde’nin simge yapılarından biri.

Rahmaniye Cami: Abdurrahman Paşa tarafından 1747 yılında yaptırılan cami, kalenin hemen yanında bulunuyor. Dikdörtgen yapıya sahip, küçük, şirin bir cami.

Alaeddin Cami: Selçuklu mimarisinin en güzel örneklerinden bir eser. Cami 1223 yılına tarihleniyor. Çok güzel bir taç kapıya sahip. Afşin’deki Eshab-ı Kehf Külliyesi’nde olduğu gibi bu caminin taç kapısında da güneş vurduğunda insan silueti (taçlı kadın başı) belirmekteymiş. Buradaki rivayete göre caminin ustası sevdiği kıza ulaşamayacağı için aşkını kapı süslemesindeki taşa resmetmiş.

Sungurbey Cami: İlhanlılar Döneminde Niğde Valisi olan Sungur Bey tarafından inşa ettirilen caminin 1335 yılında tamamlandığı tahmin ediliyor. Taş işçiliği ve mimari yapısıyla görülmesi gereken eserlerden. Tadilatta olduğu için biz gezemedik.

Ermeni Kilisesi: Sungurbey Caminin hemen komşuluğundaki kilise 19. yüzyılda inşa edilmiş. Bazalikal planlı olan yapı bazalt kesme taştan yapılmış. Dış mimarisi oldukça sağlam duran eserin güzel bir restorasyonla turizme kazandırılması gerekiyor.

Niğde Evleri: Genelde her şehirde bulunan geleneksel ya da tarihi evler Niğde’de bulunuyor. Bu tarz evlere ilginiz varsa adresiniz Kadıoğlu ve Cullaz Sokakları olmalı. Evlerin 19. yüzyılın sonlarında inşa edildiği tahmin ediliyor.

Kayardı Bağları: “Dünyada malın olacağına Kayardı’nda bağın olsun” diye söz edilen yer. Şehrin en güzel yeşil alanlarının bulunduğu bölge. Güzel manzara seyretmek isteyenler için önerilir.

Şehrin biraz dışında eski Rum kasabaları bulunmakta. Zamanı olanlar bu kasabalarda bulunan o dönemden kalma yapıları ziyaret edebilir. Üç farklı kasabadan yerleri aşağıda yazdım.

Fertek Yeni Cami: Fertek Köyü’nde yer alan kilise 1837 yılında inşa edilmiş. Burası Niğde genelindeki kırka yakın geç Osmanlı dönemi kiliselerinden birisi. Daha sonraları camiye çevrilen yapı, Niğde ilinde kiliseden camiye çevrilen en büyük yapı olarak geçmekte.

Hamamlı Köyü (Kurdonos) Kilisesi: Kesme taştan inşa edilen kilisenin 19. yüzyılın ortalarında tamamlandığı tahmin ediliyor. Şu an için ziyarete açık değil. Dış mimarisinde dikkat çekici ayrıntılar bulunmakta.

Yeşilburç Köyü (Teney) Cami: Listemdeki son Rum köyü kilisesi. Mübadele sonrası camiye çevrilmiş. Gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi. Bölgede güzel de bir yürüyüş rotası bulunmakta.

Tyana Su Kemerleri: Geç Hitit Dönemi’nin başkenti Tuwanuwa, Roma Dönemi’nde ise adı Tyana. Burası Niğde’nin Bor ilçesinin Kemerhisar Kasabası. Kazı çalışmalarının devam ettiği kasaba su kemerleri ile ünlü. M.S. II-III. yüzyıla ait olan su kemerleri dönemin kentine 4 kilometre uzaklıktaki havuzdan su getirmek amacıyla inşa edilmiş. Kasabanın etrafındaki su kemerleri gün yüzeyine çıkartılmış olsa da büyük bir çoğunluğu yerin altında kalmış. Son zamanlarda yapılan çalışmalarda 4. yüzyıla ait sekizgen planlı kilise de ortaya çıkarıldı.

Roma Havuzu: Tyana Antik Kenti’ne su sağlamak amacıyla Roma döneminde oluşturulan havuz, doğal kaynak sularının toplanması için kullanılmış. Hemen yanında yeşillikler içinde güzel bir restoran bulunuyor. Ancak havuz için aynısını söyleyemeyeceğim. Maalesef bakımsız bırakılmış, insanımız havuzun içine çöplerini atmış. Ziyaret ettiğimizde çok kötü bir koku vardı.

Andaval Kilisesi: Şehrin kuzeydoğusunda, yaklaşık 10 kilometre uzaklıktaki Andaval Kilisesi, Roma İmparatoru Konstantin’in annesi Helena tarafından 6. yüzyılda inşa ettirilmiş. Kutsal hac yolu üzerinde bulunan eser, günümüze kadar gelebilen duvar resimleri ile önemli bir yapı. Gezilecek alan küçük olduğu için kısa sürede gezmek mümkün.

Gümüşler Manastırı: Niğde’ye 4 yıl önceki gelme sebebim. Çünkü manastırın içindeki Meryem Ana freski dünyadaki tek gülen Meryem Ana Freski imiş. Doğruluğu hakkında çeşitli söylentiler olsa da oldukça ilgi çekici bir manastır. Daha önce de yazısını yazmıştım. Gümüşler Manastırı hakkındaki yazım için tıklayabilirsiniz.

Niğde’de vakti olanlar için önerebileceğim son yer Çinili Göl. Burası bir buzul gölü. Ben gitmedim, ancak çok güzel yorumlar bulunuyor. Ulaşım için Madenköy’den kalkan araçlar varmış. Kendi aracınızla Meydan Yaylası’na kadar gidip, daha sonra Karagöl ve Çinili Göl’e yürüyebilirsiniz.

Niğde’de Yemek

Yemekle çok aram olmadığı için gittiğim şehirlerde de bu konuya çok özen göstermiyorum. Niğde’nin en meşhur yemeği Niğde tavaymış. Biz bu lezzeti denemedik. Adana’ya olan yakınlığımızdan dolayı Adana kebap, ciğer ve lahmacun gibi tatları tercih ettik. Mekanlarımız ise Adanalı İsmail Usta ve Sofram idi. İkisi de bizden olumlu not aldılar.

Bir de Niğde’nin meşhur bir içeceği bulunuyor: Niğde Gazozu. İsmail Olcay tarafından 1962 yılında üretimine başlanan gazoz, Niğde’ye gelenlerin deneyebileceği bir lezzet.

Giderken uzak diye tereddüt ettiğimiz Niğde’den oldukça memnun olarak ayrıldık. Bu vesileyle Niğde’de bizi ağırlayan kıymetli “karşim” Yusuf’a şükranlarımı sunuyorum

Haritamı da buraya bırakayım..

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel