Afyonkarahisar Gezilecek Yerler

Başkomutan Tarihi Milli Parkı: Şehrin 20 kilometre güneyinde bulunan Kocatepe, 1874 rakıma sahip. Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk’ün emri ile 26 Ağustos 1922 tarihinde Büyük Taarruz’un başlatıldığı yer. Burada o günün anısına kesme taştan bir anıt yapılmış. Oraya çıktığımızda aşırı bir rüzgar ile karşılaşmıştık.

Afyonkarahisar Müzesi: Tarihi M.Ö. 3000’li yıllara dayanan, birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Afyonkarahisar’da bir arkeoloji müzesi bulunması şaşırtıcı olmasa gerek. Tek katlı ve bahçesi olan müzede, alan olarak küçük olmasına rağmen birçok tarihi eser sergileniyor. Tunç, Hitit, Frig, Lidya, Roma ve Bizans dönemine ait ilgi çekici eserler bulabilirsiniz. Müzeye giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Karahisar Kalesi: Volkanik özellikli, 226 metre yükseklikteki doğal bir kaya üzerine kurulmuş kale, Afyon’un simgesi. Adına türküler söylenen kale, M. Ö. 1350 yılına tarihleniyor. Tarihi kaleden sadece bazı kalıntılar günümüze gelebilmiş. Kaleye tırmanmak epey yorucu. Vakit darlığından bir kısmına kadar çıkabilmiştik.

Ulu Cami: Ülkemizde 118 tane Ulu Cami bulunuyor. Onlardan biri de Afyon’daki kırk ahşap sütun üzerine oturtulmuş çatıya sahip “Kırk Direkli Cami”. Anadolu Selçukluları Devri’nde, 1272-1277 yılları arasında inşa ettirilen cami şehrin en büyük camilerinden biri.

Tarihi Evler: Caminin bulunduğu çevrede ve il genelinde 400’e yakın tarihi ev ve konak bulunmakta. Rengarenk evler güzel bir görüntü oluşturmakta.

Kocatepe Üniversitesi Cami: Aklınıza gelebilecek bütün camileri unutun Bu cami çok ilginç bir şekilde tasarlanmış. Caminin minaresi kubbenin üstünde oluşturulmuş. Cami 2014 yılının ilk günlerinde hizmete açılmış.

Gedik Ahmed Paşa Cami: Sadrazam Gedik Ahmet Paşa tarafından 1472 yılında inşa ettirilen cami, heybetli bir mimariye sahip. Minaresi tek şerefeli, yivli burma biçimlerle süslü. İki büyük kubbesi, yanlarda bulunan üçer kubbe ve taç kapısı ile dikkat çeken bir yapı. Elimde ağaçlar arasından bir fotoğrafı var maalesef

Ördek Cami: Zafer Mahallesi’nde yer alan cami 1983 yılında inşa ettirilmiş. İki şerefeye sahip. Tek ana kubbe, dört yarım kubbe ile desteklenmiş. Yeşil kubbeleri ile dikkat çeken caminin iç mimarisi çok güzel çinilere sahip.

Frig Vadisi

Gelelim Kapadokya kadar ünlü olmasa da, yeni yeni popüler olmaya başlayan Frig Vadisi’ne. Eskişehir – Kütahya – Afyon şehirleri arasında kalan vadi, 3000 yıl öncesinde yaşamış olan Friglerin izlerini taşıyan dikkat çekici bir bölge. Vadide kaya anıtları, kiliseler, kral mezarları gibi önemli eserler yer alıyor. Cem Yılmaz’ın Arog Filmi’ne de sahne olmuş buralar.

Emre Gölü: Vadinin içinde ilerlerken bir mola vermeniz gerektiğinde burası Emre Gölü olabilir. Göl kenarında piknik alanı ve sosyal tesis bulunmakta. Gölde gezmek ve çevreyi turlamak için araçlar mevcut. Bölgede birçok tarihi eser yer alıyor.

Aslankaya Tapınağı: Gölün yakınındaki eserlerden bir tanesi Aslankaya Tapınağı. Tapınağın Frigyalılar döneminde M.Ö. 7. yüzyılda yapıldığı tahmin ediliyor. Kayanın güney yüzü, dikey kesilmiş üçgen çatılı bir tapınak şeklinde. Kayanın bazı kısımlarında pek belli olmasa da aslan figürleri bulunmakta.

Bölgedeki Üçlerkayası Köyü, Aslantaş, Ayazini görülesi diğer yerler.

Döger Kervansaray: Frig Vadisi’ni gezerken görebileceğiniz tarihi bir yapı. Kervansaray, İhsaniye ilçesinin Döger kasabasında bulunuyor. II. Murat döneminde inşa edilmiş. İki katlı kervansaray ilk katı dinlenme, ikinci katı konaklama için kullanılmış. Günümüzde halkın özel günlerinde kullandığı bir mekan haline gelmiş. Kervansarayı kapalı bulursanız yan tarafındaki dükkandan anahtarını alabilirsiniz deniyor

Yazılıkaya: Sınırları Eskişehir’in içinde kalsa da bahsetmem gereken bir eser Yazılıkaya. Diğer adı Midas Anıtı. Friglerin en görkemli anıtlarından biri, hatta en görkemlisi. Yüksekliği 17 metre. Ana kaya üzerine kazınmış olan 11 metre yazıtta Kral Midas’ın ismi okunmaktaymış. Üzerindeki uzun kitabeden dolayı “Yazılıkaya” adı verilmiş.

Yazılıkaya’nın hemen yanında Kırkgöz Kayalıkları yer alıyor. Hellenistik, Roma ve Bizans dönemlerinde kullanılan kayalıklar, günümüzün apartmanlarını andırıyor.

Afyonkarahisar’da geçirdiğimiz zamanı güzel değerlendirmeye çalıştık. Bir daha yolum düşerse daha ayrıntılı gezeceğim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Çanakkale Gezilecek Yerler

Kordon: Boğaz manzarası eşliğinde yürüyüş yapabileceğiniz, kafelerinde oturup soluklanabileceğiniz bir sahil. Biraz kalabalık oluyor. Bu yüzden yavaş yavaş “Yeni Kordon” da popüler olmaya başladı.

Truva Atı: Brad Pitt’in oynadığı ünlü “Troy” filminde kullanılan at işte bu at Film sonrası şehre hediye edilen at, Kordon’da sergileniyor. Kentin simgesi haline gelen bu maket, buluşma noktası olarak kullanıyor.

Çanakkale’nin Evlatları İnteraktif Deneyim Sergisi: İskele meydanında bulunan “prefabrik müze” Kale Grubu’nun girişimleriyle yapılmış. Çanakkale Savaşı’nın tüm ayrıntılarına teknolojik ortamda ulaşabiliyorsunuz. Bu anlamda benim çok hoşuma gitmişti. Ayrıca gazilerin ses kayıtları, arşiv belgeleri, fotoğraflar da müzede bulunuyor. Giriş ücretsiz.

Deniz Müzesi: Müze birkaç bölümden oluşuyor. Bunlar; Çimenlik Kalesi, Çimenlik Bahçesi, bir hediyelik eşya binası, kütüphane, resim ve fotoğraf sergilerinin olduğu bölüm. Müzenin bünyesinde Nusret Mayın Gemisi’nin tıpkı yapımı da bulunuyor. Bahçede Çanakkale Savaşı’nda kullanılan toplar, savaş araçları, silahlar gibi eserler sergileniyor. Bahçeyi gezmek ücretsizken, gemi ve kaleyi aynı biletle 10 TL’ye gezebilirsiniz. Müze Kart geçmiyor.

Seramik Müzesi: Eski bir hamam olarak kullanılan bina günümüzde müze olarak kullanılıyor. İki katı mevcut. Adı üstünde seramik üzerine olan bu müzeyi ilgisi olanların ziyaret etmesini öneriyorum. Giriş ücretsiz.

Saat Kulesi: Yüksekliği 20 metre olan kule, 1897 yılında II. Abdülhamit döneminde inşa ettirilmiş. Orijinali 4 katlı tasarlanan saat kulesine daha sonradan bir kat daha eklenmiş. İkinci buluşma noktası da burası

Çarşı Caddesi: Sağlı sollu birçok alışveriş mağazasına ev sahipliği yapan caddenin deniz kısmı tarafında tarihi Yalı Cami bulunuyorken, diğer ucunda ünlü Aynalı Çarşı yer alıyor.

Aynalı Çarşı: Adı türkülerde yer alan, “Çanakkale içinde Aynalı Çarşı” sözleriyle hafızalarımıza kazınan çarşının tarihi 1890 yılına dayanıyor. Çanakkale Savaşı sırasında büyük kısmı tahrip olan çarşı, uzun bir süre kullanım dışı kalmış. En son 2004 yılında belediye tarafından yapılan restorasyonla son halini almış.

Çarşının ismi hakkında bazı rivayetler mevcut. Bunlardan en kabul göreni, geçmişte “ayna” adlı at gözlüklerinin burada satılmasından dolayı bu ismin verildiği.

Truva Antik Kenti: Her “Truva” dendiğinde aklıma tahtadan at ve Brad Pitt’in oynadığı “Truva (Troy)” filmi gelir. Haksız da sayılmam aslında, antik kentte at heykelinin bir kopyası haricinde çok da göze hitap eden bir şey kalmamış. Tabii ki tarihten anlayanlar için burası çok şey ifade ediyor. Kesintisiz olarak 3000 yıldan fazla bir zamanı gösteren 9 katman bu antik kentte bulunmakta. Truva Antik Kenti 1998 yılından beri UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde yer alıyor. Bu arada antik kente merkezden giderken yolun karşı tarafında Turgut Reis Tabyası bulunuyor. Tabyanın içine girebiliyorsunuz. Dönüş yolunda uğrayabilirsiniz.

Assos Antik Kenti: Tarihi M. Ö. 6. yüzyıla kadar giden antik kent, sönmüş bir volkanik tepe üzerine kurulmuş. Agora, amfitiyatro gibi eserlerin yanında en önemli yapı antik kentin en yüksek tepesinde bulunan Athena Tapınağı. Bu tapınak ismini Zeus’un kızı ve 12 Olimpos tanrısından biri olan Athena’dan almakta. Günümüze birkaç sütun gelebilmiş. Tapınağın hemen yanında geçmişteki muhtemel halinin bir maketi bulunuyor. Antik kentin giriş ücreti 18 TL. Müze Kart geçerli.

Babakale: Burası Asya kıtasının en batısında bir köy. Köyün adını aldığı kale Osmanlının en son inşa ettiği kale olarak biliniyor. Vakti olanlar bu şirin ve küçük köye de uğrayabilirler.

Yeşilyurt Köyü: Kaz Dağları’nın eteklerinde taş evleriyle dikkatleri çeken köy, dar sokaklara ve güzel butik otellere sahip. Köyün ilgi çekici yapılarından birisi de, Yunanlı mimarlar tarafından yapılan camisi.

Adatepe Köyü: Çanakkale sınırlarındaki bir diğer turistik köy burası. Yeşilyurt Köyü gibi, taş evler, Arnavut kaldırımı sokaklar, çınar ağaçları ve butik oteller sizleri bekliyor. Zeus’un Truva Savaşı’nı izlediği yer olarak rivayet edilen, harika manzaraya sahip Zeus Altarı da köyün hemen yakınında bulunuyor.

Saros Körfezi: Hem Edirne hem de Çanakkale sınırları içerisinde yer alan körfez, deniz, dalış ve yelken turizmiyle tam bir cennet. Biz Özgün’ün tavsiyesiyle Kömür Limanı’na gittik. Yukarıdan manzara çok güzeldi.

Bozcaada: Arnavut kaldırımlı sokaklarıyla, rüzgar gülleriyle, plajlarıyla ve saymadığım birçok özelliğiyle “Ege’nin İncisi” Bozcaada, kesinlikle görülmesi gereken güzelliklerden. Bozcaada gezi yazım için tıklayın.

Gökçeada: Bozcaada kadar değeri bilinmeyen, ancak kendi özelinde çok güzel bir yer Gökçeada. Koyları, farklı köyleriyle ziyareti hak ediyor. Gökçeada gezi yazım için tıklayın.

Gelibolu Yarımadası

Küçüklüğümüzden beri hikayelerini duyduğumuz, nice kahramanlıkların, nice fedakarlıkların yapıldığı, 253 bin şehidimizin olduğu topraklar.  Her karışında ayrı bir anının saklı olduğu yarımada 1973 yılında Milli Park ilan edilmiş. Milli Park’ta görülmesi gereken birçok yer var. Belli başlılarını altta yazmaya çalıştım.

Çanakkale Şehitliği ve Şehitler Abidesi: Çanakkale Savaşları’nda şehit olan Türk askerleri anısına yapılan şehitlik ve abide, bu yarımadaya gelenler tarafından en fazla ziyaret edilen yerlerin başında geliyor. Abidenin yapımına 1954 yılında başlanmış, 1960 yılında tamamlanmış. Yüksekliği 41.7 metre.

57. Alay Şehitliği ve Anıtı: Çanakkale Kara Savaşları’nın başlangıcı kabul edilen Anzak çıkarması sonucu tamamı şehit olan (628 asker) 57. Alay anısına sembolik olarak yapılan şehitlik. Burada şadırvan, açık namazgâh, rölyef, ana mezarlık ve anıt bulunmakta.

Conkbayırı: Mehmetçiğin süngüsü ile kazanılan zaferin yaşandığı, Atatürk’ün efsane emri olan “Ben size taarruzu emretmiyorum ölmeyi emrediyorum, biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında yerimize başka kuvvetler gelir, başka komutanlar hâkim olabilir.” sözünün söylendiği yer. Atatürk’ün taarruzu yönetirken şarapnel parçasının sağ göğüs cebinde bulunan saate denk gelmesi yine burada olmuştur.

Bu bölgede vatanı için çarpışırken şehit olan askerlere adanan kocaman Mehmetçik kitabeleri de bulunuyor.

Kilitbahir Kalesi: Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u kuşatması sırasında Bizans’a gelebilecek yardımıyla yaptırdığı kale 1452 yılında inşa edilmiş. Kale, topların isabet oranını artırmak için boğazın en dar bölümüne yaptırılmış. Avadan bakıldığında yonca yaprağını andıran görünüme sahip. Giriş ücreti 15 TL. Müze Kart geçerli.

Namazgah Tabyası: Kalenin yanında bulunan tabya, Cuma namazları burada kılındığı için bu ismi almış. Tabya, Sultan Abdülaziz döneminde yaptırılmış. Boğazı savunmak için kullanılan tabya 18 Mart günü isabet almış.

Seyit Onbaşı Anıtı: Hepimiz Seyit Ali’yi 215 kiloluk top mermisini tek başına kaldırmasıyla biliriz. Bu kahramanlığıyla İngiliz zırhlısı Ocean’a ağır yara verdiren Seyit Ali, “onbaşı” unvanı almış. Savaştan sonra tekrar bu mermiyi kaldıramamış, tahta mermi ile poz vermiştir. Anıtı Mecidiye Şehitliği’nin bulunduğu bölgede, sahil kenarında bulunuyor.

Bigalı Atatürk Evi: Atatürk’ün 19. Tümen komutanı olarak geldiği köyde, 19 – 25 Nisan arasında karargah olarak kullandığı ev müze olarak kullanılıyor. Evin bulunduğu sokaktaki evler restore edilmiş, etraf Türk bayraklarıyla donatılmış. Köylü teyzeler bu sokakta hediyelik eşyalar satıyor. Köyün meydanında Atatürk anıtı ve savaşa ait çeşitli fotoğraflar bulunuyor.

Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi: Çanakkale Destanı’nın 11 farklı odada ileri simülasyon teknikleriyle anlatıldığı merkez burası. Sunumlar yaklaşık 1 saat sürüyor. Giriş ücreti 15 TL. Müzeyi gezmek ise 5 TL.

Salim Mutlu Özel Harp Anılar Koleksiyonu: Alçıtepe Köyü’nde bakkal olan Salim amcanın savaştan geriye kalan malzemelerle kurduğu bir müze. İçinde mermiler, tabancalar, tüfekler, şarapnel parçaları gibi savaşla alakalı büyük küçük birçok esere rastlayabilirsiniz. Müzenin gelişmesine köylüler de tarlalarında buldukları savaş eşyalarını getirerek katkıda sağlamışlar. Müzenin giriş ücreti 2 TL. Hemen yakınlarında bulunan Çanakkale Şehitlik Hastane Müzesi’ni de ziyaret edebilirsiniz.

1915 Settülbahir Savaş Malzemeleri Müzesi: Yerel tarihçi Ahmet Uslu’nun gayretleriyle Çanakkale Savaşı’ndan kalma birçok eser burada sergileniyor. İki katlı, küçük bir müze. Giriş ücreti 3 TL.

Şehitlik gezinizi özel aracınız yoksa turla yapmanızı tavsiye ederim. Çanakkale’den günübirlik birçok tur düzenlenmekte. Ortalama fiyatları öğle yemeği ve feribot ücretleri dahil 90 TL. Rehber eşliğinde gezmek, tarihi anlamak için daha faydalı olabilir.

Çanakkale’de Kaç Gün Kalınır?

Normalde hızlı gezen birisi olarak bir şehir için az gün demem beklenir, ancak Çanakkale için geçerli değil bu. Merkez, Şehitlik, Bozcaada ve Gökçeada’nın hepsine ortalama birer gün desek 3.5 – 4 güne ihtiyacınız var demektir.

Ne yapıp edin, bu güzel şehri mutlaka görün

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kaklık Mağarası Nerede ve Nasıl Gidilir?

Öncelikle mağaranın nerede olduğuyla başlayalım. Mağara adını aldığı Denizli’nin Honaz ilçesine bağlı Kaklık bölgesinde bulunuyor. Denizli şehir merkezine 35, Pamukkale’ye ise 45 kilometre uzaklıkta yer almakta.

Mağaraya özel araçla gitmek oldukça kolay. Denizli – Afyon Karayolunun yaklaşık 30. kilometresinde mağara tabelasını gördükten sola döndüğünüzde 4 kilometrelik bir yolunuz kalıyor. Mağaranın girişinde aracınızı ücretsiz park edebilirsiniz. Dolmuşla ulaşım mümkün olsa da biraz zahmetli olacağı söyleniyor.

Kaklık Mağarası

Gelelim mağaraya…Daha mağaraya gelmeden çok ağır bir kokuyla karşılaşacağınızı söyleyeyim. Kokunun nedeni ise kükürt. Çürük yumurta kokusuna benzediği söylenen kükürt kokusu, mağaranın girişine yakın bir yerde gördüğünüz kaynak ile başlıyor Maalesef kokuya alışmak çok da mümkün değil.

Eğer “ben bu kokuya tahammül edebilirim” diyorsanız, işte o zaman güzel bir mağara gezisi sizleri bekliyor olacak. Pamukkale’nin yer altı şubesi olan mağara, travertenlerin yanı sıra sarkıt ve dikitleriyle de ziyaretçilerine görsel bir şölen sunmakta.

Mağara, büyük bir yer altı deresinin oluşturduğu yer altı boşluğunun çökmesi sonucu oluşmuş. Mağara içine akan kaynak suları sayesinde de travertenler meydana gelmiş. Mağaranın duvarlarında oluşan yosun ve bitkiler manzaranın güzelliğini artırmakta.

Mağaranın yakınlarında ise ziyaretçiler için yüzme havuzu, küçük amfi tiyatro, kafeterya ve seyir alanları gibi yerler bulunuyor.

Kaklık Mağarası Ziyaret Saatleri ve Giriş Ücreti

Mağara haftanın her günü ziyarete açık. Saat 08.00’dan itibaren akşam saatlerine kadar mağarayı ziyaret edebilirsiniz. Giriş ücreti önceleri 3 TL idi. Son zamanlardaki düzenlemeler sebebiyle bir ücret talep edilmemekte. Ancak çalışmalar tamamlandığında tekrar ücretli olacağı söyleniyor.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Afrodisias Antik Kenti Nerede?

Antik Kent, Aydın’ın Karacasu ilçesine bağlı Geyre Mahallesi’nde bulunuyor. Aydın’a 95, Denizli’ye 80 ve Muğla’ya 125 kilometre uzaklıkta yer alıyor. Bağlı bulunduğu Karacasu ilçesine ise 10 kilometre uzaklıkta.

Afrodisias Antik Kenti’ne Nasıl Gidilir?

Antik kente şehir merkezlerinden toplu taşıma (bildiğim kadarıyla) bulunmuyor. Sadece yaz aylarında Karacasu ilçesinden minibüsler oluyormuş. Artık antik kentin tanınmaya başlamasıyla birlikte günübirlik turlar da düzenlenmeye başlanmış.

Şahsi araçla gelecekler için; Aydın – Denizli karayolunda ilerlerken Kuyucak ilçesinden Karacasu  yönünde sapmak gerekiyor. Tabelalar sizi antik kente kolayca ulaştıracaktır. Zaten antik kent Kuyucak – Tavas anayolu üzerinde bulunuyor.

Afrodisias Antik Kenti

Adını aşk ve güzellik tanrıçası Afrodit’ten alan, Roma’nın ilk imparatoru Augustus’un “Tüm Asya’dan kendime bu kenti seçtim” dediği Afrodisias Antik Kenti, 2017 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınmasıyla beraber önemini ortaya koymuş oldu. Muhteşem heykellere sahip müzesi, çok iyi korunmuş antik yapıları ile Afrodisias Antik Kenti, ülkemizdeki en önemli tarihi değerlerden biri.

Böylesine önemli bir antik kentin bulunuşu ise bir tesadüfe dayanıyor. Ünlü fotoğrafçı Ara Güler, bir baraj açılışı için bölgeye gelip kayboluyor, daha sonra yerel halkın yaşadığı yerde mermer sütunları fark ediyor ve olaylar gelişiyor Burada çektiği fotoğraflar ülkemizde ilgi görmeyince Amerika’ya yollanıyor, ünlü Times dergisinde yayınlanıyor. Böylece adı duyulan Afrodisias, kendisine hayatını adayan arkeolog Prof. Dr. Kenan Tevfik Erim ile de tanışmış oluyor.

Tetraphylon

Afrodisias’ın fotoğraflarında genelde kapak fotoğrafı olarak seçilen Tetraphylon (Tetra: Dört, phylon: Kapı), antik kentin anıtsal kapısı. Sadece gösteriş amaçlı yapıldığı söyleniyor. Tören zamanları toplanılarak Afrodit tapınağına buradan ulaşılıyormuş. Dört tarafında dörder sütundan oluştuğu için bu ad verilmiş.

Tetraphylon’un hemen yanında mermerden yapılma bir mezarlık bulunuyor. Bu mezarlık az önce bahsettiğim arkeolog Prof. Dr. Kenan Tevfik Erim’e ait. Ömrünün büyük bir kısmını bu antik kente adayan biri için daha güzel bir mezar yeri düşünülemezdi herhalde.

Afrodit Tapınağı

Adını antik kente veren tapınak, Afrodisias kentinin en önemli eseri. On dört sütunu ayakta kalan yapı, kentin kalbinin attığı yer olarak biliniyor. Yapıldığı dönemden itibaren önemli bir idabet yeri sayılan tapınak, Paganlar tarafından hac yeri olarak kullanılmış. Hristiyanlığa geçiş sonrası ise tapınak kilise olmuş.

Antik Tiyatro

Bu antik tiyatronun gün yüzüne çıkarılması oldukça meşakkatli olmuş. Kazı çalışmaları başladığında Geyre Köyü evlerinin tiyatro üzerinde olduğu fark edilmiş, yeni köy inşa edilene kadar buradaki kazı çalışmaları durdurulmuş. Altı senelik gecikmenin ardından 7 bin kapasiteli antik tiyatro ortaya çıkarılmış. Kazı sırasında birçok heykel ve kabartma da bulunmuş.

Stadyum

Afrodisias kentindeki bu stadyum, antik dünyanın en iyi korunan stadyumu olarak kabul ediliyor. Elips planda, 262 metre uzunluğu, 59 metre genişliği olan stadyum yaklaşık 30 bin kişilik seyirci kapasitesine sahip. Elips plan, tüm izleyicilerin rahat izlenmesine olanak sağlamak için tasarlanmış. Böylesine bir stadyumun bakımsızlığı ise üzücü.

Şehir Havuzu

Kazılarla gün yüzüne çıkartılan 2100 yıllık dev süs havuzu araştırmacıları şaşırtıyor. Kent küçük olmasına rağmen; süs havuzu 170 metre uzunluğunda, 30 metre genişliğinde ve 1 metre derinlikte. Süs havuzunun bu kadar büyük olması, Roma döneminde şehirlerin mimari anlamda birbirleriyle yarışta olmasının sonucu olarak değerlendiriliyor.

Bu eserler haricinde, Roma İmparatorluğunun ilk imparator hanedanı olan Julia Claudian Hanedanına adanmış olan tapınak kompleksi Sebasteion ve yarım daire şeklindeki konser salonu Odeon görülmesi gereken diğer yapılar.

Müze

Antik kente girişte yer alan müze, benim bu zamana kadar gördüğüm, beni en çok etkileyen müzelerden biri oldu. Baba Dağı yamaçlarından çıkarılan mermerlerin Afrodisiaslı heykeltıraşlar tarafından işlenmesi sonucu ortaya çıkan inanılmaz güzellikteki heykellere ev sahipliği yapan müze oldukça göz alıcı. Ören yeri ile iç içe olan müzeyi mutlaka ziyaret etmenizi öneririm

Afrodisias Antik Kenti Giriş Ücreti

Antik kente giriş ücreti 20 TL. Müze Kart sahiplerine ücretsiz.

Antik kentin otoparkı bulunmuyor. Yol üstündeki kafetaryaya aracınızı park etmeniz isteniyor. Oradan da çek-çek adı verilen servisle müzeye ulaşımınız sağlanıyor. Bu mesafe oldukça kısa (yaklaşık 300 metre). Bahşiş adı altında 10 TL gibi bir ücret alınıyor. Bunu vermek istemiyorsanız bu yolu yürümenizi tavsiye ediyorum

Afrodisias Antik Kenti Ziyaret Saatleri

Haftanın her günü ziyarete açık olan antik kentte ziyaret saatleri;

Yaz dönemi 08:30 – 19:00 arası

Kış dönemi 08:30 – 17:00 arası

Ufak bir uyarı: Ören yerindeki kafenin oldukça pahalı olduğu söyleniyor. Müze Kart’a indirim olsa da su gibi temel ihtiyaçlarınızı önceden temin etmenizi öneririm

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ege Bölgesi’nde İzmir, Aydın gibi iller denize kıyısı olduğu için çok rağbet görüyor, turist çekiyor.  “Peki iç kesimlerde yer alan Manisa, Uşak, Kütahya, Afyon gibi iller ne olacak? Bu illeri ziyaret etmeyelim mi? Tarihi geçmişlerine tanıklık etmeyelim mi?” gibi sorular kafamızda dolanırken Manisa’yı odak noktamıza koyacak şekilde mini turumuza başladık. Mini turumuzda Manisa’da düzenlenen ve katılmamız gereken kurs nedeniyle burayı odak noktası olarak belirledik ve Ege Bölgesi’nin iç kesimlerini gezdik (Manisa ve Uşak için tıklayın). Yazımızın başlığından anlayacağınız üzere Kütahya da gezdiğimiz iller arasında yer aldı. Mini tur dediğime bakmayın, kısa sürede o kadar çok yere gitmişiz ki, hala geriye dönük konuşmalarımızda haritada nasıl bir rota çizdiğimize akıl sır erdiremiyor, kendi aramızda “Deli gezmişiz.” diyerek gezimizi özetliyoruz

Kütahya’da Gezilecek Yerler

Uçakla Trabzon’dan yola çıkıp Ankara’da havalimanından araç kiralayarak başladığımız gezimizde; sınırlarını işgal ettiğimiz iller Manisa, Kütahya, Uşak, İzmir, Eskişehir, Afyon ve Burdur‘dan oluşuyordu Gezimizin Kütahya ile ilgili olan kısmı Manisa’ya giderken ve Manisa’dan dönüşte uğradığımız yerler olarak 2 gruba ayrılabilir. Ancak derli toplu olması açısından gezilecek yerleri Kütahya merkez ve çevresi olmak üzere 2 gruba ayırıp anlatmayı uygun gördük. Yoksa 8 rakamına benzeyen yol rotamıza göre Kütahya’yı nasıl gezdiğimizi anlatırsak kafanız çok karışacak

Kütahya’nın Merkezinde Gezilecek Yerler

Kütahya Ulu Cami

Yıldırım Bayezid tarafından 1410 yılında yaptırılan cami, Kütahya’nın en büyük iç mekana sahip camisi konumunda. Sütunlarının Aizanoi Antik Kenti‘nden getirilmiş olması camiye farklı bir özellik kazandırmış. Ayrıca iç süslemeleri de oldukça dikkat çekici. Caminin şehir merkezindeki özel konumu nedeniyle gezilip görülecek yerlere yürüme mesafesinde. Bu nedenle bizim yaptığımız gibi merkezde yapacağınız gezinize Ulu Cami‘den başlamanız sizin için iyi olabilir. Böylece caminin çevresindeki gezilecek yerleri kısa süre içinde yürüyerek görebilirsiniz.

Kütahya Arkeoloji Müzesi

Arkeoloji Müzesi, Umur Bin Savcı tarafından 1314 yılında yaptırılan Vacidiye Medresesi içinde oluşturulmuş, Ulu Cami’nin hemen yanında bulunmakta. Bu müzenin en güzel yanı sıkıcı duvarlar arasına hapsedilmemiş olması. Müzenin kapısından içeri girdikten sonra dikkatinizi ilk çeken Amazonlar lahdi ve kesme taşların ortamda yarattığı ambiyansın hoşluğu oluyor. İçeride eski uygarlıklara ait eşyalar bulunmakta.

Çini Müzesi

Topraktan elde edilen ürünler, dünyanın pek çok yerinde seramik ve porselen gibi isimlerle bilinse de Türk’ün sanatının bir göstergesi olarak ülkemizde çini olarak bilinmektedir. Çini sanatının da en güzel örneklerine Kütahya’da rastlanmaktadır. Yine dünyada Türk çiniciliğini halen aktif biçimde temsil eden ve bu sanatı gelecek nesle taşıma gayreti içinde olan tek merkez Kütahya’dır.

Bizler de Çini Müzesi ziyaretimiz sayesinde çini sanatının Selçuklu ve Osmanlı Devleti zamanından kalma güzide eserlerini görme fırsatı yakaladık. Büyük çini ustası Hacı Hafız Mehmet Emin Efendi’nin eserleri oldukça dikkat çekiciydi. Ayrıca çini tabak üzerine işlenen Mustafa Kemal Atatürk’ün portresini de çok beğendik; çünkü portrenin içinde Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi yazıyordu.

Tarihi Kütahya Evleri

Tarihi Kütahya Evleri, Germiyan Sokak’ta bulunmakta. 2-3 katlı ahşap yapılar olarak ön plana çıkmaktadır. Dış görünümleri oldukça gösterişli olmasına rağmen içleri sade bir görünüme sahip. Buradaki eski evler için “Kütahya Evlerini Yaşatma Projesi” kapsamında restorasyon çalışmaları devam etmekte.

Macar Evi (Kossuth Müzesi)

Lajos Kossuth, 19. yüzyılın Macar politikacılarından biridir. Macaristan’ın Avusturya’ya karşı sürdürdüğü Özgürlük Savaşı’nda, Rusya’nın Avusturya’yı desteklemesi ve Macaristan’ın yenik duruma düşmesi sonucunda ülkesini terk ederek Osmanlı Devleti’ne sığınmıştır. Avusturya Kossuth gibi diğer mültecilerin geri iadesini istese de, bu talepleri Sultan I. Abdülmecit tarafından reddedilmiş, Kütahya’daki bu evde 1,5 yıl kalmıştır. Kaldığı süreyi hiçbir zaman sürgün olarak değerlendirmemiştir. “Ben Türklere şükran ve minnet borçluyum. Bunu mukaddes ve aziz bir mükellefiyet olarak kabul ediyorum. Türklerin milli hususiyetlerine ve asaletlerine karşı büyük bir saygı duyuyorum ve onları çok takdir ediyorum.” diyerek Türklerle ilgili düşüncelerini ifade etmiştir. Bu evde kendi Türkçe sözlüğünü yazmış, hatta Macar anayasasının ilk taslağını oluşturmuştur. Ülkesinden ayrıldıktan sonra bir daha ülkesine dönememiş olması üzücü bir durumdur. Üstelik ölmeden önce Macaristan vatandaşlığından da çıkarılmıştır.

Kütahya’daki evinin dış görünümü, işlemeleri özellikle benim beğenimi kazandı. Buradan ayrılmak istemedim; çünkü evin ahşap bölümleri çok ilgimi çekti. Ayrıca bahçede bulunan Kossuth heykelinin üzerinde “Kütahya’nın unutulmaz konuğu” yazması, Kossuth’un Kütahyalılar tarafından sevildiğinin de bir göstergesi olarak takdirimi kazandı. Ayrıca evin içinde bulunan Kossuth’a ait eşyalar Macar kültürünü yansıtması nedeniyle farklıydı. Pazartesi hariç her gün açık olan müzeyi herhangi bir ücret ödemeden ziyaret edebilirsiniz.

Jeoloji Müzesi

Macar Evi’ne çok yakın konumda bulunan müze, Şengül Hamamı‘nın içinde oluşturulmuş. Ancak biz gittiğimizde kapalı olması nedeniyle ziyaret edemedik. Ülkemizde çıkarılan madenlerin büyük bir bölümünün Kütahya’da çıkarılması nedeniyle burada böyle bir müzenin oluşturulduğunu ve ülkemizde bulunan 3 jeoloji müzesinden biri olduğunu öğrendik.

Çinili Cami

Ressam Ahmet Yakupoğlu tarafından 1973 yılında yaptırılan Çinili Cami, Kütahya’nın kültür sanat koleksiyonuna kazandırılan en önemli yapılardan biri. Camiye dışarıdan baktığınızda turkuaz rengiyle hemen dikkatleri üzerine çekiyor. Yakından baktığınızda ise iç ve dış mimarisinde çinilerin kullanıldığını fark ediyorsunuz. Ancak iç duvarlarının yağan yağmur nedeniyle su alması ve kabarıp dökülmesi böylesine güzel caminin nazar boncuğu olmuş. Bu nedenle bir an önce onarım çalışmaları yapılmalı diye düşünüyoruz.

Kütahya Kalesi

Bugüne kadar gördüğüm en güzel kalelerden biri Bizanslılar tarafından 5. yüzyılda yaptırılmasına rağmen yıllara meydan okuyan farklı yapısıyla beğenimizi kazandı. Evliya Çelebi’ye göre 72 burca sahip. Ayrıca şehri kuş bakışı olarak görme imkanı sağladığı için hafta içi olmasına rağmen epey kalabalıktı. Gelen turistlerin mutlaka uğraması gerektiğini düşünüyoruz.

Kütahya Kervansarayı

Çiniciler Çarşısı olarak da bilinen Kütahya Kervansarayı, daha içeri girmeden dış görünüşüyle dikkatleri üzerine çekiyor ve merak uyandırıyor. Kervansarayı gezenler içerisinde porselen cennetine düştüğünü, alışveriş yaparken buradan çıkmak istemediğini, her şeyden almak istediğini, burasının hediyelik eşya konusunda Kütahya’da gidilebilecek en iyi yer olduğunu belirtenler olduğu gibi seramik ve porselenlere bu kadar para vermenin veya sırf satın almak için Kütahya’ya gitmenin gereksiz olduğunu düşünenler de var. Ayrıca bizim gibi hiçbir şey satın almayıp kervansarayı mimari özellikleri açısından hızlıca inceleyip kadraja aldıktan sonra yeni yerler görmek için terk edenler de…

Kütahya Saat Kulesi ve Vazo

Kesme taştan yapılan Saat Kulesi 19. yüzyılda yaptırılmış. Üzerindeki çini işlemesi ve tepesindeki külahı ilgi çekici. Yine Kütahya’da Valiliği’nin önünde bulunan Kütahya çinileriyle bezenmiş vazo da sokakta yürüyenlerin dikkatini çekiyor.

Dönenler Mevlevihanesi

Mevlevi kültürünün yaşatıldığı önemli merkezlerden biri olan Dönenler Mevlevihanesi‘nin mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri olduğu söylense de restorasyon çalışmaları nedeniyle biz gittiğimizde kapalıydı, içini göremedik. Önündeki caddede bulunan semazen heykeli dönüyor ve dönen heykel buradan geçen herkesin mutlaka dikkatini çekiyor.

Kütahya’nın Çevresinde Gezilecek Yerler

Dumlupınar Şehitliği

Afyon Kocatepe’de başlayıp Dumlupınar’da sona eren Başkomutan Meydan Muharebesi‘nde şehit düşen evlatlarımızın anısına açılmıştır. Şehitliğin içerisinde anıtlar bulunmaktadır. Bu anıtlardan 9 gün arayla şehit düşen baba oğulun hikayesinin anlatıldığı anıt bizi derinden üzdü. Bu vatan kolay kazanılmadı. Bu hikaye yaşanan binlerce hikayeden sadece biri. Gelecek nesillere bu vatanın kolay kazanılmadığını iyi anlatabilmek için mutlaka hem Çanakkale hem de bu bölgedeki şehitliklerin ziyaret edilmesi gerektiğini düşünüyoruz. Belki bu sayede ülkemiz için doğru adımlar atarak, gelişmiş bir ülke olabiliriz. En azından vatan topraklarını yabancılara satarken daha doğru kararlar verebiliriz.

Zafertepe Anıtı

Atatürk’ün Başkomutan Meydan Muharebesi’nde “Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir. İleri!” sözünü söylediği yerdir. Buradaki anıt değişik yönlere bakan üçgen bloklardan oluşmaktadır. Türk milletinin haksızlığa karşı tek vücut halinde savaştığının bir göstergesidir. Burada anıtın yanı sıra savaşta kullanılan uçakların maketleri de bulunmaktadır.

Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı

Atatürk 31 Ağustos 1922’de savaş alanını gezerken şehitler arasında düşman topçu mermisinin açtığı çukurda bir sancaktar görür. Aziz şehit toprağın üstünde katılaşmış kolu ile sancağı dimdik tutmaktadır. Bunun üzerine Atatürk’ün emriyle Zafertepe‘de bir anıt yaptırılmıştır. Ancak bu anıt 1964’te çeşitli nedenlerle yıkılmış, 1979’da yeniden yapılarak ziyarete açılmıştır.

Dumlupınar Kurtuluş Müzesi

Kurtuluş Savaşı’nda kullanılan silah ve kılıçların yanı sıra savaşı anlatan belge ve fotoğrafların sergilendiği müze 1997’de ziyarete açılmıştır. Mutlaka ziyaret edilmesi gereken yerlerden biri. Burada gördüğünüz silahlar sizlere duygusal anlar yaşatıyor.

Dumlupınar Atatürk Karargah Evi

Kurtuluş Müzesi’nin hemen yanında bulunan Atatürk Karargah Evi, restorasyon çalışmaları sonrasında 2003’te ziyarete açılmış. Burada savaş alanlarını gösteren bir harita mevcut, Kurtuluş Savaşı’ndaki cephelerimizi inceleyebiliyorsunuz. Kurtuluş Müzesi’yle yan yana olması nedeniyle bu bölgeye gelmişken, ziyaret etmeden ayrılmanın doğru olmayacağını düşünüyoruz.

Kurtuluş Parkı

Kurtuluş Müzesi, Parkı, Karargah evi hepsi birbirine çok yakın konumda, mutlaka ziyaret edilmeli. Parkın içinde 2 adet top ve 1 tane de anıt bulunmakta.

Aizanoi Antik Kenti

Roma Döneminin en önemli antik kentlerinden biri olan Aizanoi Antik Kenti, gerçekten çok güzel. Burada zamanında 80 bin kişinin yaşadığı tahmin ediliyor. Burada Anadolu’nun en iyi korunmuş tapınağı olarak bilinen Zeus Tapınağı’nın yanı sıra, Sütunlu Cadde, stadyum, akropol, hamam, borsa binası, köprü gibi yapılar da bulunmakta. Halen kazı çalışmaları devam etmektedir. 2012 yılında UNESCO Dünya Miras Geçici Listesi‘ne alınmıştır.

Zeus Tapınağı

Uzaktan baktığınızda heybetinden etkilenmemeniz mümkün değil. Yakınlaştıkça da etkilenmeye devam ediyorsunuz. Önünde Tanrıça Kybele’nin büstü bulunmakta. Bu büst tapınağın sadece Zeus’a değil Tanrıça Kybele’ye de adandığının bir göstergesidir. Tapınağın alt katı da varmış, biz son anda fark etsek de mutlaka aşağı kata inilmeli.

Sütunlu Cadde

Çok iyi korunmadığı için olacak, Zeus Tapınağı kadar bizi etkilemedi. Ancak Aizanoi’ye kadar gelmişken birkaç dakikanızı da buraya ayırabilirsiniz.

Kütahya’da Ne Yedik?

Kütahya’da ne yenir sorusunun cevabı gözleme, sini mantısı, dolamber böreği, haşhaşlı lokum, haşhaşlı pide, cimcik, oğmaç çorbası, hamur dolması, tavuklu tirit gibi yiyecekler olsa da biz yemek konusunda günün açılışını Ulu Cami’nin önünde ikram olarak verilen nohutlu pilav ile yaptık. Sabah AnadoluJet’in verdiği küçücük zeytinli poğaça ile bir süre idare etmiştik. Ama şikayetçi değildik durumdan; çünkü gezilerde öncelikli hedefimiz gezilmesi gereken yerleri tamamlamak. Yemek bu hedeflerde en arka sıralarda yer alıyor. Kütahya’ya öğle saatlerinde vardığımız için birazcık acıkmış olabiliriz, bedava yemek ayağımıza kadar gelmişken reddedemezdik. Nohutlu pilav dağıtanlardan Allah razı olsun, dilekleri kabul olsun.

Yukarıda bahsettiğim yiyeceklerden anlayacağınız üzere Kütahya’da yenilmesi gereken yiyeceklerde hamur işi ağırlıkta. Kütahya’ya kadar gitmişken en azından haşhaşlı pide için Neşe Fırını‘na uğramak gerekiyormuş. Açıkçası biz de bu nedenle Ulu Cami’nin hemen yanındaki Neşe Fırını’na uğramıştık. Ancak öğlen saatlerinde gittiğimiz için haşhaşlı pide kalmamıştı. Biz de ne yapalım, buradan çıktıktan sonra karşımıza ilk çıkan nohutlu pilav fırsatını kullandık ve yöreye özgü haşhaşlı lokum ve pide için Ulu Cami Caddesi üzerinde rastgele bir mekana girdik. Dışarıdan baktığımızda temiz olmayan görünümü nedeniyle girmek istemediğimiz bu mekana sırf lezzetlerin tadına bakabilmek için girdik. Satın alıp dışarı çıktık, arabayla giderken yedik; ama zorla yedik beğenmedik. Yine iyi ki nohutlu pilava denk gelmişiz dedik

Kütahya Gezi Haritası

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Manisa yazımızda Manisa’ya yakın olup gezilmesi gereken yerlerden bahsetmiştik. Yakın yerler derken sınırlarımızı birazcık geniş tutmuş olacağız ki İzmir sınırlarına girip Birgi’yi, Denizli sınırlarına girip Buldan evlerini de ziyaret etmiştik. Hatta bu yazımızda bahsetmediğimiz ancak; benim 11 yıllık hayalim olan Salda Gölü’ne de giderek Burdur sınırlarını da işgal ettik Salda Gölü’nden sonra sıra artık Uşak’taydı. Önce şehir merkezinin dışında bulunan Ulubey Kanyonu ve Clandras Köprüsü‘nü ziyaret ettik, ardından şehir merkezine gelerek Uşak gezimizi tamamladık.

Uşak’ta Konaklama

Uşak’ta sadece 1 gün konakladık ve tercihimizi Uşak Öğretmenevi’nden yana kullandık. Öğretmenevi oldukça eski olsa da burada kalabileceğimiz en uygun yerdi ve pişman olmadık.

Uşak’ta Gezilecek Yerler

Uşak’ın Çevresinde Gezilecek Yerler

Ulubey Kanyonu

Uşak’ın güneyinde yer alan Ulubey Kanyonu, Uşak’a 30 km mesafede olup ABD’nin Arizona eyaletindeki Büyük Kanyon’dan (Grand Canyon) sonra dünyanın en büyük ikinci kanyonu olarak bilinmekte. Kanyona ziyaret ettiğimizde kişi başı 3 TL ödeyerek cam terasa çıktık, kanyondaki farklı kaya oluşumlarını gözlemledik. Ayrıca cam terasın hemen yanında bulunan “Ulubey” yazısının önünde fotoğraf çekildik. Burada kısa süre kaldıktan sonra hemen yola koyulduk; çünkü hava kararmak üzereydi ve Uşak’a gitme nedenlerimiz içerisinde başı çeken Clandras Köprüsü’nü henüz görmemiştik, zamanı iyi kullanmalıydık. Eğer sizlerin vakti bolsa kanyonda yürüş yapabilir, balonla gezebilirsiniz

Clandras Köprüsü

Gezimizin önceliklerinde başı çeken Clandras Köprüsü‘ne vardığımızda akşam ezanı okunuyordu, hafif hafif yağmur çiseliyordu ve biz vardıktan sonra 5-10 dakika içerisinde hava kararmıştı. Hava birazcık kararmış olsa da, yağmur çiselese de Clandras Köprüsü’nü ve köprünün kenarından akan şelaleyi gördüğümüzde çok etkilendik. Girişte okuduğumuz kitabeye göre Clandras Köprüsü aslında 2. yüzyılda Frigyalılar döneminde Pepouza antik kentine su taşımak için yaptırılan bir su kemeriymiş. Bu güzel su kemerinin önünde sosyal medyada gördüğümüz ve buraya giden herkesin mutlaka verdiği pozu her birimiz ayrı ayrı kadrajlarımıza aldık. Su kemerinin üzerinde yürüdük, fotoğraf çekildik. Hava kararmasına ve yağmur yağmasına rağmen piknik yapmaya yeni başlayanlar vardı. Demek ki bir tek deli biz değiliz

Zafer Anıtı (Göğem Şehitliği)

Uşak merkeze bağlı Göğem Köyü’ndeki Zafer Anıtı, Yunan Ordu’larının başkomutanı Trikopis’in, 5. Kafkas Tümen Komutanı Kurmay Albay Dadaylı Halit AKMANSU tarafından teslim alındığı tepe üzerinde bulunmaktadır. Ülkemizin varlığı açısından bir zafer niteliğinde olması nedeniyle bu tepe Zafer Anıtı ile taçlandırılmıştır.

Uşak’ın Merkezinde Gezilecek Yerler

Atatürk ve Kurtuluş Anıtı

Şehir merkezinde bulunan anıt 1998-2001 yılları arasında yapılmış. 17 metre yükseliğinde ve 30 metre uzunluğunda. Üç figürden oluşmakta. Birinci figürde Uşak’ın Türk süvarileri tarafından kurtuluşunu simgeleyen süvari figürleri bulunmakta. İkinci figürde Türk ulusunun tutsak edilemeyeceğini sonsuza dek özgür kalacağını simgeleyen zafer sütunu yükselmekte. Üçüncü figürde ise Türk kadınının kahramanlığını ve cesaretini, Kurtuluş Savaşı’nda verdiği desteği simgeleyen kadın figürleri bulunmaktadır. Anıt boyutları itibariyle oldukça heybetli görünüyor. Benim hayatımda gördüğüm en anlamlı anıtlardan biri

Uşak Kent Tarihi Müzesi

Hayatımda gördüğüm beni en çok etkileyen müzelerden biridir Uşak Kent Tarihi Müzesi. Belki’de bunun nedeni Uşak’ın ülkemizin önemli şehirlerinden biri olduğu konusundaki bilgisizliğim ve müzede öğrendiğim bilgilerin beni şaşkınlığa düşürmesidir.

Uşak’ın ne kadar önemli bir kent olduğunu, müzenin birbirinden farklı bölümlerini ziyaret ettikçe daha iyi anlıyorsunuz. Örneğin Elektrik ve Aydınlatma Tarihi, Agrandizör, Şeker Fabrikası ve Kronoloji bölümleri bunlardan bazıları.

Müzede öğrendiğim ilk bilgiyi Elektrik ve Aydınlatma Tarihi bölümünden edindim. Meğer Türkiye’de sokakları aydınlatmak için elektrik üretimi ilk kez Uşak ilimizde gerçekleştirilmiş. Hatta Kent Tarihi Müzesi’nin bulunduğu bina, elektrik üretiminin ve dağıtımının yapıldığı binaymış. Bu nedenle de tarihi öneme sahip bu binayı müze olarak değerlendirmeleri hoşumuza gitti.

Agrandizör kelimesinin anlamını da ilk kez bu müzede öğrendim. Fotoğraf negatiflerinin kağıda aktarılmasını sağlayan cihazın adıymış. Müzede sergilenen agrandizör cihazı da Uşak’ın ilk amatör fotoğrafçılarından Hüsnü ERSOY’a aitmiş. Bu bölümde Hüsnü ERSOY’un çektiği fotoğraflar da bulunmakta.

Şeker Fabrikası bölümünden de ülkemizde ilk şeker üretiminin yapıldığı ilin Uşak olduğunu öğreniyoruz. Bu bölümde ülkemizde üretilen ilk şeker, şeker fabrikasının kurucusu Nuri ŞEKER’in fotoğraf ve eşyaları, şeker fabrikasının eski fotoğrafları yer almakta. Ayrıca Uşak’ın ilk sineması Şeker Fabrikası bünyesinde kurulduğu için ilk sinema makinesi de burada sergilenmekte. Bütün öğrendiklerimiz Uşak’ın ilkler şehri  yakıştırmasının kabul edilebilirliğinin bir göstergesi adeta

Kronoloji bölümünde ise geçmişten günümüze Uşak’ta neler olup bitmiş, ayrıntısıyla anlatmışlar. Burada okuduklarımın büyük bir bölümünü anlatsam da Karun hazineleriyle ilgili olan bölüm birazcık aklımda kalmış. Örneğin bunlardan bir tanesi Karun’un hazinelerinin en değerlilerinden biri olan Deniz atı şeklindeki broşun yurt dışına kaçırılması ve 2012 yılında da iade edilmesi. Broş şu anda Karun’un diğer değerli eşyalarıyla birlikte Arkeoloji Müzesi’nde sergileniyormuş. Biz göremesek de…

Uşak Arkeoloji Müzesi

Arkeoloji Müzesi‘nin google maps üzerinde işaretli olan konumuna güvenerek gittiğimiz müzenin yerinde yeller esiyordu. Müze binası oldukça eski ve bakımsız görünüyordu. Sabahın erken saatleri olduğu için çevrede müzenin taşındıktan sonraki yerini bilen insan göremedik. Uşak merkezden tam ayrılacakken müzenin gerçek yerini öğrenebildik. Müzeye gittiğimizde kapıda pazartesi günleri kapalı olduğu, saat 08.30 – 17.30 arasında açık olduğu yazıyordu. Pazar günü gitmemize ve açık olduğu saatlerde gitmemize rağmen kapalıydı, çok üzüldük. Sanırım kapalı olmasında yeni taşınmış olmasının payı vardı. Yakın tarihte ziyarete açılacağı yazıyordu. Uşak’a bir daha yolumuz düşerse mutlaka uğrayacağız. Lidya Kralı Kroisos’un (Karun) 432 parçalık hazinesi burada sergileniyormuş. Daha önce tarihi eser kaçakçıları tarafından yurt dışına kaçırılan eserler 1993 yılında Türkiye’ye getirilerek müzede sergilenmeye başlanmış. 2012 yılında da deniz atının iadesi sağlanmış. Bu değerli eserleri görmek için Uşak’a uğramaya değer

Ulu Cami

Yapım tarihi tam olarak bilinmese de Germiyanoğulları Beyliği döneminde yapıldığı tahmin edilmektedir.  Yapıldıktan sonra yıllar içerisinde birçok kez restorasyona uğrayan caminin üzerinde onarıldığı dönemlerin özelliklerine ait bulgulara rastlanmakta. Şehir merkezinde Burma Cami ile birbirine yakın konumda bulunmaktadır.

Burma Cami

Yapım tarihi 14. yüzyıla dayanan Burma Cami, ismini minaresindeki burma yivlerinden alıyor. İki kubbeli tek minareli caminin minaresi kırmızı tuğladan yapılmış ve minarenin yüzeyindeki burma yivleri helezonik olarak yükselmekte.

Cimcim Çeşmesi

Yapımı 1896 yılına dayanan çeşmenin kim tarafından yapıldığı bilinmemektedir. Kesme taştan yapılmış, her iki yüzünde yuvarlak kemerler bulunmakta, duvarlarının köşeleri ay yıldız ile süslenmiştir.

Atapark

Uşak merkezde cafe, çay bahçesi ve çocuklar için oyun alanlarının bulunduğu parktır. Burada yürüyüş ve yapabileceğiniz alanlar mevcut. Yine Atatürk Kültür Merkezi ve Karun AVM’de burada yer almakta.

Uşak Saat Kulesi

Uşak Belediyesi tarafından yaptırılan saat kulesi, Sultan Abdulhamit döneminde ülkemizin farklı illerinde yaptırılan saat kulelerine benzetilmeye çalışılmış; ancak bu konuda pek başarılı olunduğunu söyleyemeyeceğim. Kulenin çevresinde kentsel dönüşüm çalışmaları başlatılmış ve zaman içerisinde şehrin kilit noktalarından biri olması bekleniyormuş.

Uşak’ta Gezemediğimiz Yerler

Uşak’ta bulunan; ancak gezemediğimiz yerler de oldu: Taşyaran Vadisi ve Blaundus Antik Kenti. Vaktimiz kalmadığından ziyaret edememiş olsak da Uşak’a gidenlere mutlaka tavsiye ederiz. Bizim aklımız özellikle de Taşyaran Vadisi’nde kaldı… Vadinin ortasından geçen dere, yüz binlerce yıllık bir süreçte kayaların dış yüzeyini aşındırmış ve yuvarlaklaştırmış. Daha önce rastlamadığımız güzellikte kaya oluşumları meydana getirmiş. Yolumuz tekrar bu bölgeye düşerse uğrayacağız.

Uşak’ta Ne Yedik?

Uşak’a vardığımızda vakit epey ilerlemişti. Normalde açtık ve akşam yemeği yiyebilirdik; ama vakit geç olduğu için küçük atıştırmalıklarla geçiştirelim dedik. Kendimizi Atapark’ın çevresindeki lüks mekan Bisquitte‘de bulduk. Bu saatte bu kadar kalabalık olması çok ilginçti. Menüdeki tatlılar ilgimizi çektiği için ortaya 3 çeşit tatlı (nytro, sufle, kirpi) söyleyip birlikte yemeyi düşündük. Hepsini çok beğendik. Kirpinin görünümü farklıydı. Nytro’nun üzerinden buharlar çıkıyordu, oldukça ilginçti. Ama şunu açıkça belirtmeliyim ki favorimiz sufle oldu. Sufle yerken kendimden geçtim resmen ve bu aramızda ufaktan bir alay konusu oldu. 2. sufleyi de söylemek durumunda kaldık, çok beğendik

Uşak Gezi Haritası

Uşak’ta gezilmesi gereken yerleri haritada işaretledim. Aşağıya bırakıyorum, inceleyebilirsiniz.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ege Bölgesi’nde gezilecek yerler denildiğinde akla ilk gelen şehir İzmir olur. Ancak biz İzmir’i gezip görmüş, hatta burada ayak basılmadık yer bırakmamıştık. Dilerseniz sitedeki yazımızı okuyabilirsiniz. Manisa, Kütahya, Uşak, Afyon gibi illerimiz Ege Bölgesi’nde yer almasına rağmen belki de denize kıyısı olmadığı için gezilecek şehirler anlamında geri planda kalıyordu. Arkadaş ortamımızda bile bu illerle ilgili gezi planımız konuşulurken, hiç kimsenin geziye eşlik etme konusunda olumlu düşünceler içerisinde olmadığını görüyorduk. Ancak bizler bütün şehirlerimizin mutlaka görülmeye değecek yerlerinin olduğunu biliyorduk ve buna hayatımızda bir kez de olsa tanıklık etmek istiyorduk. Derken telefonumuza gelen bir mesajla bu dileğimizin gerçekleşme ihtimalinin olabileceğini anladık. Mesajda Manisa’da mesleğimiz açısından önemli bir konuda 1 günlük kurs düzenleneceği yazıyordu ve kurs cuma günüydü. Hafta sonuyla birleştirirsek bu illerin hepsini görebilirdik. Hemen Gezmek güzel şey site yöneticisi Serdar’la birlikte kursa katılmak için gönüllü olduk. Daha önce İzmir’de de bize eşlik eden arkadaşımız Ayşen de meğer Denizli’den kursa katılmak için Manisa’ya geliyormuş. Çok sevindik, tabii ki gezi ekibimize onu da aldık.

Manisa’da Nerede Kaldık?

Kursun düzenlendiği yere yakın olması nedeniyle konaklama tercihimiz Manisa Öğretmenevi‘nden yana oldu. Ayrıca şehirde konaklamak için fiyat olarak en uygun yerdi ve temizdi. Sadece kahvaltısı biraz vasattı. Yalnız 2. gece için yerleri olmadığı için Serdar’ın Hotel Arma‘da konaklaması gerekti. Serdar’dan aldığım bilgilere göre kahvaltı ve hizmet anlayışları gayet iyiymiş. Ancak yaşadığımız bir olumsuzluğu aktarayım. Otel ana yol üzerindeydi ve otelin kendisine ait bir otoparkı yoktu. Otel görevlileri vale hizmeti vererek herhangi extra ücret talep etmeksizin aracımızı en yakın otoparka park ettiler. Biz istediğimizde de otelin önüne getirdiler. Buraya kadar her şey güzel olsa da sanırım otel görevlileri kiraladığımız aracın arkasını hafif de olsa bir yere sürtmüşler. Bu durum bizi oldukça endişelendirdi; çünkü araba kiraladığımız Garenta şirketi bizden bunun için extra ücret talep edebilirdi. Allah’tan korkulan olmadı ve Garenta yetkilileri ufak tefek çizikleri kendi yöntemleriyle yok ettiklerini söylediler de extra ücret ödemeden yırttık. Teşekkürler Garenta…

Manisa’da Ne Yenir? Ne Satın Alınır?

Manisa’da gezilecek yerleri anlatmadan önce ne yediğimizden bahsedelim. Buranın en meşhur yemeği Manisa kebabı. Yoğurtlu pidelerin üzerinde yer alan tereyağ ve salça soslu köftelerden oluşan Manisa kebabını biz çok beğendik. Mekan olarak tercihimizi Şehzadeler Manisa Kebap Salonu’ndan yana kullandık. Burada kebaplarımızı yedikten sonra, üzeri tahinli Hasan Paşa tatlılarımızı da afiyetle yedik.

Manisa’ya gitmeden önceki araştırmalarımda cilveli kahveyi içmeden dönmemem gerektiğim anlaşılıyordu. Kahvenin üzerine çifte kavrulmuş öğütülmüş badem koyuyorlar. Yeni Han’da tadına bakalım dedik; ama bizim damak tadımıza uygun olduğu söylenemez Yeni Han’ın bizim için tek artısı sadece kahve içip çıkacağız diye düşünürken otantik ve tarihi bir ortamda canlı müzik eşliğinde kahvelerimizi yudumlamak oldu.

Manisa’nın neyi meşhur denildiğinde belki de aklımıza ilk gelmesi gereken mesir macunudur. Bu nedenle Trabzon’a dönmeden önce gördüğümüz ilk dükkandan mesir macunu satın aldık. Yavuz Sultan Selim’in eşi Ayşe Hafsa Sultan’ın tedavisi için dönemin ünlü hekimi Merkez Efendi tarafından yapılan ve içerisinde 41 çeşit baharat bulunan bu macunun her derde deva olduğu söyleniyor. Her yıl 15 Nisan’da kutlanan Mesir Macunu Festivali’nde ise Sultan Cami’nin minaresinden bir gelenek olarak yaklaşık 500 yıldır halka ücretsiz olarak dağıtılıyormuş.

Manisa’nın Merkezinde Gezilecek Yerler

Camiler

Manisa’da en çok bilinen camiler Sultan Cami, Muradiye Cami, Ulu Cami, İvaz Paşa Cami’leridir. Sultan Cami, Kanuni Sultan Süleyman tarafından Mimar Acem Ali’ye yaptırılmıştır. Mesir macununun dağıtıldığı cami olması nedeniyle halk arasında Mesir Cami olarak da bilinmektedir.

Muradiye Cami ise III. Murat adına yaptırılan bir cami olup projesi Mimar Sinan’a aittir, hatta cami avlusunda Mimar Sinan’ın büstü bulunmaktadır. Projesini Mimar Sinan’ın hazırlamasından olacak, tüm ihtişamıyla merkezdeki camiler içerisinde önemli bir yere sahip olduğunu ifade etmeliyim. Mimari özellikler açısından benim en çok etkilendiğim cami oldu.

Ulu Cami, sadece Manisa’da değil; Bursa, Erzurum, Sivas, Kütahya, Mardin gibi illerimizde toplam 118 tanedir. Türkiye’nin pek çok ilinde bulunan Ulu Cami’lerin yapılış tarihi Beylikler dönemine dayanmaktadır. Bu camiler beyliklerin bulunduğu bölgede bilinen en büyük cami olarak yaptırılmıştır. Manisa’daki Ulu Cami, Spil Dağı’nın eteklerinde yer almakta; ancak günümüze dek pek iyi korunamadığı dikkat çekmektedir. Ayrıca çevresindeki çarpık kentleşmenin ürünü evler, böylesine önemli bir camiyi kapatmakta. Bölgede başlatılan kamulaştırma çalışmaları geleceğe umut vermekte.

Müzeler

Manisa ve çevresinde pek çok müze olsa da bizim en çok sevdiğimiz, ilgiyle gezdiğimiz aslında tek gezdiğimiz müze Tıp Tarihi Müzesi oldu. Bu müzenin en önemli özelliği gece 10’a kadar açık olması. Şehir merkezini ancak kurs çıkışı akşam saatlerinde gezebildiğimiz için hava kararmadan müzeye yetişemeyecektik. Diğer müzelerin aksine bu müzenin geç saatlere kadar açık olması bizi epey şaşırttı.

Müzenin Hafsa Sultan Şifahanesi‘nin içine kurulması çok güzel düşünülmüş. Şehrin kimliği niteliğindeki bu değerli şifahanenin hayata kazandırılması memnuniyet verici. Müzenin içerisinde sağlık alanında kullanılan eski aletler sergilenmekte, ayrıca eski dönemlerde hastalıkların nasıl tedavi edildiği maketlerle gösterilmektedir. Maketler canlı  gibi ve girişimsel işlemler canlandırılırken gerçeğe yakın olması için özen gösterildiği çok belli, çok beğendik.

Atatürk Kent Parkı

Atatürk Kent Parkı, lale zamanı gidildiğinde oldukça güzel görüntülere ev sahipliği yapıyormuş. Bizim gittiğimiz Nisan ayında laleler yeni yeni açmaya başlamıştı. Bu güzel görüntülere birazcık da olsa tanıklık edebildik. Parkta bahçe peyzajının yanı sıra çocuklar için oyun ve eğlence alanları da oluşturulmuş. Kurs çıkışı ilk gittiğimiz yer olması nedeniyle gidilecek çok yer vardı. Bu nedenle burada kısa bir süre kaldıktan sonra fotoğraf çekilip hemen ayrıldık.

Niobe Ağlayan Kaya

Spil Dağı’nın eteklerinde yer alan Niobe Ağlayan Kaya‘nın eski çağlara dayanan bir hikayesi var. Niobe, 12 çocuğu olan bir annedir. Her yerde çocuklarını anlatmakta ve çocuk sayısıyla övünmektedir. Ancak bu nispet yapar tarzdaki davranışlarının ucu tanrıça Leto’ya kadar dayanınca çocuklarının sonu gelmiştir. Leto’nun 2 tane çocuğunun olması ve bunun Niobe tarafından alay konusu haline gelmesi nedeniyle tanrıçanın emriyle Leto’nun 2 çocuğu, Niobe’nin 12 çocuğunu öldürmüş; bu olay üzerine Niobe taş kesilmiştir. Bu efsaneye göre Ağlayan Kaya’da insan başı silüeti olduğuna ve bu insan başının da Niobe’ye ait olduğuna inanılıyor. Zaman zaman kayadan göz yaşı aktığını iddia edenler olsa da biz böyle bir duruma tanıklık etmedik.

Spil Dağı

Bursa’nın Uludağ’ı varsa Manisa’nın da Spil Dağı var. Şehrin güneyini çevreleyen Spil Dağı, 1513 metrelik yükseltisiyle sizlere Manisa’yı tepeden görme olanağı sunuyor. Dağa tırmanırken seyir teraslarında durup şehri seyredebiliyorsunuz. Ancak oldukça virajlı olan yollar nedeniyle aralıklı olarak durup mis gibi bol oksijenli temiz havayı tenefüs edip yola öyle devam ederseniz mide bulantısı yaşamadan dağın keyfini çıkartmanız mümkün olacaktır

Manisa’nın Çevresinde Gezilecek Yerler

Sardes Antik Kenti

Sardes Antik Kenti, dünyada madeni paranın yani sikkenin ilk kez basılıp kullanıldığı şehir olması, Lidya Krallığı’nın burada kurulması ve dünyanın en ünlü zenginlerden Karun’un (Kroisos) burada doğması nedeniyle antik kentler içerisinde büyük öneme sahip. Ayrıca görkemli savunma duvarları ve oldukça düzenli şehir planlamasıyla dikkat çekici bir kent olduğunu söylemeliyim.

Artemis Tapınağı

Tanrıça Artemis adına yapılan ve Anadolu’da yer alan 7 tapınaktan biri olan Artemis Tapınağı’nın tarihi, Helenistik Dönem’e kadar uzanmaktadır. Deprem vb. nedenlerle bir hayli zarar görmüş ve bakımsız bırakılmış olsa da Sardes Antik Kenti’ne kadar gitmişken kentin çok yakınındaki bu tapınağı görmeden yola devam etmek olmazdı. Ayrıca dev kolonların arasında yürürken cüssemiz kısacık kalsa da bizim için keyif verici bir aktivite olduğunu söylemeliyim

Kurşunlu Şelalesi ve Kaplıcaları

Kurşunlu Şelalesi denilince akla Antalya gelse de Manisa’nın Salihli ilçesinde de birkaç katman halinde Kurşunlu Şelale‘lerinin olduğunu bu gezimiz sayesinde öğrenmiş olduk. Kaplıcaları deneyimlemesek de, şelale ve çevresi bu bölgede yaşayanların hafta sonu piknikleri için vazgeçilmez yerlerden biri gibi gözüküyordu.

Kula Peri Bacaları (Kuladokya)

Herkes Kapadokya’daki peri bacalarını görmek için can atarken, peri bacalarını görme konusunda benim ilk deneyimim Kuladokya ile oldu. Kula’daki peri bacaları Kapadokya’dakilere benzediği için bölgede Kuladokya olarak biliniyormuş. Benim hayatımda ilk olmasının payı büyük olacak, buradaki peri bacalarını çok beğendim Karadeniz’den oldukça farklı yüzey şekilleri, epey ilgimi çekti.  Burada uzun süre kalıp hayran hayran peri bacalarına bakabilirdim. Ancak güneşi batırmadan Tarihi Kula Evleri’ni görmek istediğimiz için peri bacaları çevresinde kısa bir yürüyüş sonrası hemen ayrılmamız gerekti.

Tarihi Kula Evleri

Kula’da insanlara zamanda yolculuk yapıyormuş hissi veren evler ile her an sanki karşınıza Alaaddin çıkacakmış gibi hissettiren sokaklar bulunmakta. Burada yer alan evlerde kullanılan farklı ahşap ve taş mimari işçilikleri ile Türk – Rum evlerinin bir arada bulunması oldukça dikkat çekici.

Birgi

Birgi her ne kadar İzmir’e bağlı olsa da Manisa’ya kadar gitmişken ve Birgi’nin bu kadar yakınındayken ziyaret etmek istedik. Burada bulunan eski konakların yer aldığı Arnavut kaldırımlı taş sokaklarda yürümek oldukça keyif vericiydi. Konaklardan en meşhuru Çakırağa Konağı olsa da uzun zamandır süren restorasyon çalışmaları nedeniyle kapalıydı, ziyaret edemedik. Etraftaki konakları ve konakların taş duvarlarından sarkan güzelim çiçekleri seyretmenin yanı sıra Birgi’nin ana caddesi üzerinde olan Aydınoğlu Mehmet Bey Cami, Türbesi ve Dervişağa Cami’ni ziyaret ettik.

Buldan

Buldan her ne kadar Denizli’ye bağlı olsa da Birgi gibi Buldan’ın da meşhur evlerini pas geçmek olmazdı. Öncelikli hedefimiz Buldan’ın meşhur sarı ve mavi renklere boyanmış evlerin yer aldığı sokağı görmek olsa da ana caddenin kenarındaki Belediye El Sanatları Müzesi’ni ziyaret ettik. Burada dokuma tezgahı ve el sanatlarıyla ilgili eserleri gözlemledikten sonra meşhur evlere doğru yol aldık. Evlerin dış boyasındaki sarı ve mavi renkler her ne kadar Fenerbahçe’yi hatırlatsa da bu evlerin bulunduğu sokağı çok sevdik

Teşekkür

Manisa gezimizde eşlik eden arkadaşlarım Serdar ve Ayşen’e çok teşekkür ederim. Manisa gezimizde gittiğimiz yerlerin haritasını aşağıya bırakıyorum.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Erken uyanmanın beni rahatsız etmediği zamanlardır gezdiğim günler. Hatta o günlerde erken kalkmak için elimden geleni yapar, zaman kaybı olmamasına dikkat ederim. İşte böyle zamanlardan biriydi Gökçeada gezisi. Çanakkale merkezinde konakladığımız için feribotu 2 kez kullanmamız gerekiyordu. Sabah saatlerinde iskele etrafındaki trafiği görünce de en erken seferi kullanmak mantıklı gelmişti.

Çanakkale Feribot İskelesi’ne vardığımızda biletlerimizi Eceabat’a değil, Gökçeada’ya alacağımızı söyledik. Bu kısmı, konuya dikkat çekmek için yazıyorum. Böylece Kabatepe’den Gökçeada’ya gidişte bilet almanız gerekmiyor. Aynı biletle 2 feribota da binebiliyorsunuz. Ayrıca aynı gün geri dönüş yapacaksanız da bu bileti kullanabiliyorsunuz. Çanakkale Belediyesi’ne bu hizmeti için teşekkürler 🙂 Bir de yaz aylarında adaya direk olarak Çanakkale’den deniz otobüsü seferleri bulunmakta.

Çanakkale – Gökçeada seferleri için tıklayın.

Artık gezi kısmına geçeyim…

Daha adaya varmadan Bozcaada’yla farklılıklar gözümüze çarpmaya başladı. Bozcaada’da bizi karşılayan yerleşim bölgesi ve kale, yerini sadece limana bırakmıştı. Feribottan bakıldığında terkedilmiş gibi bir görünümü vardı. Gerçi adaya ayak bastığımızda da düşüncemiz değişmedi. Adanın merkezi yaklaşık 5 kilometre içerdeydi.

Merkezi pas geçerek ilk hedefimiz Zeytinliköy’e ulaştık. Burası eski bir Rum köyü. Zamanında adanın en popüler yerlerinden biri olan köy, günümüzde de en fazla ziyaret edilen noktaların başında geliyor. Rum Ortodoks Patriği I. Bartholomeos’un da doğmuş olduğu köy, koruma altındaki 4 köyden biri. Buradaki Agios Georgios Kilisesi adanın en eski kilisesi. Köyde ayrıca dibek kahvesiyle ünlenmiş Madam’ın Yeri ve tatlılarıyla ün yapmış Barba Hristo’nun yeri bulunmakta.

Zeytin ağaçları eşliğindeki yoldan ayrılarak bir başka Rum köyü Tepeköy’e yöneldik. Buraya uğramadan önce ise hedefimizde Çınaraltı vardı. Köye gelmeden hemen önce sağdan devam edildiğinde ulaşılan yer aslında bir piknik alanı. Ama burayı daha da özel kılan isminden de anlaşılacağı üzere buradaki çınar ağacı. Yaklaşık 625 yaşında bu koca ağaç! Kaç kişiyi gölgesinde ferahlattı kim bilir…Buranın bir diğer özelliği ise, göz zevkinize hitap edecek manzarası. Manzara her ne kadar güzel olsa da aynı zamanda iç acıtıcı. Çünkü karşıda görülen, hemen dibimizde diyebileceğimiz Semadirek adası Yunanistan’a ait…

Tepeköy’e gelecek olursak, köy volkanik Aya Dimitri tepesinin yamacına kurulmuş bir yerleşim yeri. Evangelismos Teotoku Kilisesi köyün tek kilisesi konumunda. Zeytinliköy’e kıyasla oldukça sakin ve az ziyaretçi alıyor desem yanılmış olmam sanırım. Ancak her yıl 14-16 Ağustos tarihlerinde düzenlenen Meryem Ana Panayırı’nda ada dolup taşıyormuş.

Adadaki batıya doğru turumuzda bizi karşılayan Şahinkaya Köyü, adanın ilk iskan köyü. Benim de memleketim olan Trabzon’un Şahinkaya Köyü 1960lı yıllarda buraya yerleştirilmiş. Birçoğunun buradan da göç ettiğini bilsem de hemşehrilerimizin burada yaşadığını bilmek güzel

Şahinkaya Köyü’nün hemen yanındaki köy ise bir Rum köyü olan Dereköy. Bir zamanlar Türkiye sınırlarındaki en büyük köy olarak kayıtlara giren Dereköy, günümüzde kaderine bırakılmış ve kısmen terk edilmiş durumda. Son zamanlarda eski ev sahiplerinin adaya geri dönmesi ve yıpranmış binaların satılmasıyla önceki popülerliğine geri dönmeye başlamış.

Bu kadar köy gezdikten sonra biraz da deniz sefası zamanı. Rotamızın bizi götürdüğü ilk durak adanın güneybatısında kalan Uğurlu Plajı ve Saklı Liman. Bozcaada’daki Ayazma Plajı soğukluğu ve güzelliği beklemeyin ama, burada da orada olmayan bir şey var… Keçiler! Korkmayın, tamamen zararsızlar. Sadece verdiğiniz ikramı geri çevirmiyorlar

Adanın batısından doğusuna doğru geldiğimizde ikinci denize girme noktamıza ulaştık. Burası az önce bahsettiğim Şahinkaya Köyü’ndeki Trabzonlulardan ismini almış Laz Koyu. Ama Trabzon’da laz yok ki? Ya da yok denecek kadar azdır. Koyun ismi yanlış bilinen bir duruma kurban gitmiş gözüküyor Neyse konumuza dönelim. Gökçeada’nın güney kıyısında yer alan küçük bir koy burası. Rüzgardan fazla etkilenmemesi sebebiyle durgun bir denize sahip. Ancak küçüklüğünden kaynaklı biraz kalabalık olabiliyor.

Deniz kenarından virajlı yollar eşliğinde, doğuya doğru olan ada yolculuğumuzda yeni durağımız adanın en ünlü plajı olan Aydıncık Plajı. Günübirlik tesise sahip tek plaj olan Aydıncık, 1200 metre uzunluğunda kumsalı ve rüzgar sörfüne uygun yapısı ile tercih edilen bir sahil. Yaz aylarında minibüs seferlerinin de mevcut olduğunu ekleyeyim.

Plajın hemen yanında ise Tuz Gölü yer alıyor. Evet, bildiğiniz tuz tabakasıyla kaplı bir göl. Ben sadece İç Anadolu’da var sanıyordum. Adanın ve bölgedeki kuşların tuz ihtiyacını gideren gölden çıkan çamur ise bazı hastalıklara iyi geliyormuş. Bölgede çamuru vücuduna süren insanları görmeniz mümkün.

Güneyi bırakıp ters istikamette kuzeye doğru yöneldik. Ulaştığımız yer koruma altındaki bir diğer köy olan Bademli köyü. Yüksek bir tepeye kurulu ve çok güzel bir manzaraya sahip. Çınaraltı’ndan gördüğümüz Semadirek Adası manzarası burada da karşımızda. Ayrıca Yeni Bademli ve başka bir tepeye kurulu Kaleköy de açıdaki diğer bölgeler.

O kadar güneyde denize girdik, bir kere de kuzeyde girerek kapanışı yapalım istedik. Kuzeyde araçla rahatlıkla ulaşılabilecek tek koy Yıldız Koyu. Taşlık bir sahili var. Genelde rüzgarlı olduğu söylenen koya bizim gibi durgun bir vakitte denk gelirseniz şanslısınız. Denizin ortasına yerleştirilen yüzen iskelenin iyi bir fikir olduğunu söyleyeyim.

Köylerle ve koylarla dolu gezimizin ardından Gökçeada merkezine geldik. Ada merkezi Bozcaada gibi şenlik değil. Pek bir esprisi yok. Banka işlemlerinizi yapabileceğiniz, hediyelik eşya alabileceğiniz bir merkez diyebilirim. Buradan dibek kahvesi ve zeytinyağı alarak adaya veda ettik.

Gökçeada hakkında söyleyebileceğim birkaç nokta daha var:
– Adada bir tane benzin istasyonu bulunuyor. O yüzden deponuzu doldurmanızda fayda var.
– Adada şubesi bulunan bankalar Ziraat Bankası, İş Bankası ve Halk Bankası.
– Toplu taşıma belli yerlere belli zamanlarda var. Araçsız geleceksiniz bu durumu göz önünde bulundurun.
– Kuzu Limanı’nın hemen yakınlarında Peynir Kayalıkları denilen ilginç oluşumlar var. Kuzu Limanı ya da Kaleköy’deki balıkçılarla anlaşıp oraya ulaşmak mümkünmüş. Zamanımız olmadığı için biz gidemedik.

Son söz olarak Gökçeada, yüksek potansiyeline rağmen, Bozcaada’nın çok gerisinde kalmış maalesef. Umarım gereken ilgi gösterilir, hak ettiği değer verilir.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Saat sabahın 4’ü… Gün daha ağarmamış. 8.5 saat süreceğini düşündüğümüz Burdur – Geyikli arası gece yolculuğu, çok daha erken bir vakitte sonlanmıştı. Bozcaada’ya gitmek için geldiğimiz iskelede, saat 4 olmasına rağmen yalnız değildik. Ancak 7’deki sefer için beklememiz gerekiyordu. Bu süreyi de dinlenerek geçirdik.

Yaklaşık yarım saat süren feribot yolculuğumuz sonrası Bozcaada’ya ulaştık. Ülkemizin 3. büyük adası konumundaki Bozcaada, Çanakkale iline bağlı ve Ege Denizi’nin kuzeyinde yer almakta. Üçüncü büyük dediysem de kocaman bir şey beklemeyin, topu topu 40 km2 yüzölçümüne sahip.

Adaya sabahın ilk ışıklarında ulaştığımız için, ortalık yeni yeni şenleniyordu. Biz de biraz zamanı geçirmek adına, adanın en yüksek noktası olan Göztepe‘ye çıkalım istedik. 192 metre yüksekliğindeki tepeye çıkmak oldukça meşakkatli. Tek aracın sığabileceği bir yol var ve bu yol oldukça bozuk. Kaç kere geri dönmeyi düşünsek de, aracı döndürecek alan bulunmuyor İnat edip tepeye vardığımızda ise neredeyse tüm ada ayaklarımızın altındaydı. Manzara gerçekten güzel, hele de gün batımında tadına doyulmaz oluyormuş.

“İnşallah aşağıdan araç gelmez” dualarıyla indiğimiz tepeden, adanın en batı ucuna doğru yöneldik. Burada adanın tüketiminin 30 katı enerji üreten rüzgar gülleri bulunmakta. Santralin giriş kapısına kadar ulaşım mümkün. Rüzgar güllerini yakından görebilirsiniz. Santrale ulaşmadan hemen önce ise sol tarafta bir yol ayrımı var. O yol ayrımı sizi gün batımını doya doya izleyebileceğiniz bölgeye götürüyor. Yol stabilize olsa da Göztepe kadar kötü değil. Ayrıca yaz döneminde gün batımı için ada merkezinden kalkan dolmuşların olduğunu da belirteyim. Biz gündüz gittiğimiz için rüzgar gülü manzarasıyla yetindik.

Göztepe ve rüzgar güllerinin ardından arabayı park ederek merkezde turlamaya başladık. Belki de adada yapılabilecek en güzel şey, arnavut kaldırımlı sokaklarda amaçsızca yürümek Yerleşim yeri olan alanı normal tempoda 1 saatte gezmeniz mümkün. Ada, Rum ve Türk mahallesi olmak üzere 2 mahalleden oluşuyor. Rum mahallesinin tam ortasında bir saat kulesi ve Meryem Ana Kilisesi bulunmakta. Venedikliler zamanında yapıldığı düşünülen kilise sadece pazar günleri ayin zamanlarında açıkmış.

Adanın hemen girişinde bulunan Bozcaada Kalesi bir diğer uğrak noktamız. Feribotla adaya gelirken gördüğümüz ilk yapı olan kale, tarihte birçok medeniyet tarafından kullanılmış, günümüze kadar varlığını korumuş. Bu kadar küçük bir adada, böylesine büyük bir kalenin olması garip gelse de; bu durum geçmişte adada yaşayanların güvende hissetmelerini sağlamış. Bu arada kaleye giriş saat 10’da başlıyor. Bizim gibi erkenden gidip geri dönmek zorunda kalmayın Kalenin giriş ücreti ise 5 TL. Müze Kart geçerli değil.

Biraz da Bozcaada’nın denizinden bahsedeyim. Tabii ki ilk başta Ayazma Plajı. Burası adanın en ünlü ve en kalabalık plajı. Turkuaz rengi denizi ve incecik kumuyla ilk görüşte bizi kendine hayran bırakmayı başardı. Ancak suya ilk dokunuşumuzla beraber durumlar değişti Suyun soğukluğu iliklerimize kadar işledi desem yeridir. Alanya’daki Dim Çayı kadar olmasa da gerçekten buz gibi bir suya hazır olun. Bu plaja da yaz döneminde minibüs seferleri mevcut.

Bir diğer denize girilebilecek yer ise Akvaryum Koyu. Burası bazılarına göre Bozcaada’nın en güzel denizine sahip. Suyun altındaki çeşitliliği seyretmek için alet edevatınızı yanınızda getirin
Bunların haricinde adada denize girmek için birçok alternatif mevcut. Ancak rüzgarın durumu denize girilecek bölge seçimini çok etkilemekte. Az önce bahsettiğim Ayazma Plajı ve Akvaryum Koyu’nda poyraz esince denize girmek mümkün ki genelde de öyle oluyor. Bu durumu bizzat kuzeydeki Çayır Koyu‘na giderek deneyimledim. Esen rüzgardan dolayı kimsecikler yoktu.

Tabii ki adadaki plajlar,koylar bahsettiklerimle sınırlı değil. Habbele, Sulubahçe, Tuzburnu gibi birçok plaj da mevcut. Ancak Ayazma’nın bende bıraktığı etki hâlâ dün gibi aklımda.

Bozcaada’ya veda etmeden önce başımızdan geçen bir olayı da paylaşmak istiyorum. Adadan ayrılmak için aracımızla feribota yöneldiğimizde 300-400 metre kala zabıta tarafından durdurulduk. Zabıta bize rezervasyonumuzun olup olmadığını sordu. Olmadığını belirtince feribotun dolu olduğunu, diğer seferler için müşteri hizmetlerini aramamız gerektiğini söyledi. Müşteri hizmetlerini aradığımda diğer seferlerin de dolu olduğunu öğrendim. Bize rezervasyon yaptırmamız gerektiğini kimse söylememişti. Bunu telefonda belirtince, iskelede bazı yerlerde pankartların olduğu söylendi. Bu arada seferlerin dolu olması demek, adadan ayrılamayacağımız anlamına geliyordu. Oldukça sinirlensem de yapacak bir şey yoktu; zabıtadan yardım istedik. Kendisinin yanında beklememizi, rezervasyon yaptıran araçlardan bazılarının genelde gelmediğini belirtti. Bizim gibi olaydan haberi olmayan 3-4 araç sahibiyle beklemeye başladık. Gerçekten de zabıta abimizin dediği çıktı ve gelmeyenler oldu. Bu sayede adadan ayrılabildik. Vedayı da bir sokak fotoğrafıyla yapayım

Sırada Çanakkale’nin diğer adası Gökçeada var.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Güncel feribot seferleri için tıklayın.

“Burdur’da ne işin vardı?” diye soranları şöyle alayım —> tıklayın

Çok küçükken gittiğim Pamukkale’yi hayal meyal hatırlıyordum. Eski görkemli halinden eser kalmamış deniyordu birçok okuduğum yerde. Gidip yerinde görmek, öyle karar vermek lazım diyerek düştük yollara…

Denizli’ye vardığımızda sınırlı vakit nedeniyle direk Pamukkale’ye doğru hareket ettik. Şehir merkezine yaklaşık 20 kilometre uzaklıktaki bu “beyaz cennet”i görmeden önce arkadaşlarımızın tavsiyesiyle Hierapolis Antik Kenti‘ni ziyaret ettik. Daha önce ismini dahi duymamış olduğum bu antik kentin kuruluşu hakkında bilgiler kısıtlı. Ancak ismini Bergama’nın efsanevi kurucusu Telephos’un karısı Amazonlar kraliçesi Hiera’dan aldığı biliniyormuş.

Antalya escort –
Alanya escort –
Ardahan escort –

Pamukkale travertenlerine çok yakın mesafedeki antik kent oldukça geniş bir alana yayılmış. Roma İmparatoru Neron döneminde Helenistik döneme özgü şekilde varlığı sürdüren kent, büyük depremler sonrası bu özelliğini kaybetmiş ve tipik Roma kenti halini almış.

Daha Hierapolis bitmedi. Şimdi sırada hayran kaldığım bir antik tiyatro var. Biraz yüksek mevkide yer alıyor, sakın gözünüz korkmasın, yola devam edin ve burayı kesinlikle görün.

Hem kültürel hem doğal miras olarak UNESCO Dünya Miras Listesi’nde yer alan ve dünyada eşi benzeri olmayan 2500 yıllık Pamukkale Hierapolis Antik Kenti’nde bulunan 1800 yıllık Hierapolis Antik Tiyatrosu gerçekten muazzam bir yapı. Açıkçası ben bu kadar güzel korunmuş antik tiyatro göreceğimi hayal etmemiştim. Efes’te, Bergama’da ve daha farklı antik kentlerde gördüğüm antik tiyatrolara göre daha güzel olduğunu düşünüyorum.

Antik tiyatroda büyülendikten sonra DÖSİM işaretini gördüğümüz başka bir yerde bulduk kendimizi. DÖSİM görünce aklımıza “müze kart” ve dolayısıyla bedava giriş imkanı geliyordu Bu hevesle girdiğimiz Hierapolis Antik Havuz bölümünde hevesimiz kursağımızda kaldı. Çünkü giriş ücretliydi. 32 TL gibi uçuk bir rakam isteniyordu havuz için. Havuza girmesek de çevresiyle beraber kesinlikle görülmesi gereken bir ortam.

Roma İmparatorluğu Dönemi’nde tam bir sağlık kenti olan Hierapolis’teki bu antik havuz daha önce bahsettiğim depremler sırasında oluşmuş. Havuzun içindeki antik kalıntılar çok güzel bir görüntü oluşturuyor. Antik havuzdaki suyun sıcaklığı ise rahatlatıcı etki dışında, birçok hastalığın tedavisi konusunda da etkili imiş.

Bu arada, bulunduğumuz süreçte havuz içinde sadece yabancı turistler bulunmaktaydı Bunun sebebi havuzun ücretinden kaynaklı sanırım.

Gel gelelim o meşhur travertenlere…Ortama ve çeşitli nedenlere bağlı olarak kimyasal reaksiyon sonucu oluşan bu kayalara traverten denmekte. Görüntüyü ilk defa görenler için büyüleyici olacağını inandığım Pamukkale Travertenleri, benim gibi daha önceden gören veya eski fotoğraflarını gören için üzüntü verici. Travertenlerin bir kısmında kararma meydana gelmiş. Turistler için düşünülen otellerin inşası ile artan hasar, gözle görülür seviyeye ulaşmış maalesef.

Ancak yine de bütün bu olumsuzluklar bu yerde etkilendiğimiz gerçeğini değiştirmiyor. Ayakkabılarla basmanın yasak olduğu travertenlerde özgürce dolaşıp, küçük havuzlara dilediğiniz gibi girebilirsiniz. Bazı yerler çok kaygan, dikkat etmekte fayda var Gittiğinizde birçok Uzakdoğu Asyalı turistle karşılaşacaksınız, benden selam söyleyin

Ören yerinin hemen dışındaki bu kocaman Denizli Horozu heykeli ile Pamukkale’ye veda ettik. Ancak arkadaşlarımızın özellikle göstermek istedikleri bir yer daha vardı.

Pamukkale’ye yaklaşık 4 kilometre uzaklıkta bulunan Karahayıt, travertenleri görebileceğiniz başka bir yer. Ancak buradakilerin rengi kırmızı Küçük bir alanda bulunan bu travertenlerin ortasından kaynar su çıkışını izleyebilirsiniz. Pamukkale’ye kadar gelmişken bu yeri de -özellikle gündüz saatlerinde- görmeniz naçizane tavsiyemdir.

Bu şirin travertenlerle beraber 2 haftalık Ege turumuz da son bulmuş oldu. Bir sonraki maceralarda görüşmek üzere

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel