Yağmur, sel suları ve rüzgarın yapıyı aşındırmasıyla oluşan peri bacaları ülkemizde en çok Kapadokya bölgesinde meşhur. Bu yüzden de peri bacaları denilince sanki sadece Kapadokya’da varmış gibi düşünülür. Ancak ülkemiz peri bacaları yönünden oldukça zengin. Farklı bölgelerde o kadar çok var ki, duydukça gördükçe şaşırmamak elde değil. Örneğin benim görüp hayran olduğum iki örnek; Erzurum Narman ve Manisa Kula’daki peri bacaları (Kuladokya).

Şavşat’taki peri bacalarına eşimle Artvin için plan yaparken denk geldik. İlk defa gördüğüm bu oluşumu yerinde görmemiz lazımdı. Hemen nerede olduğu ve nasıl gidileceği hakkında araştırmalara başladım. Çok bilgiye ulaşamadığım için de bu yazıyı yazmaya karar verdim

Şavşat Peri Bacaları Nerede?

Peri bacaları, Artvin’in Şavşat ilçesi sınırlarındaki Karagöl’e oldukça yakın konumda bulunuyor. Google Haritalar üzerindeki konumu doğru. Ancak yol tarifi aldığınızda sizi yanlış yönlendirecektir. O yüzden sizlere ayrıntılı anlatmaya çalışacağım.

Şavşat Peri Bacaları’na Nasıl Gidilir?

Öncelikle aracınızın altının yüksek olmasına çok da gerek olmadığını söyleyeyim. Sadece eğer altı alçak bir araca sahipseniz daha çok yürümeniz gerekebilir Onu da doğa yürüyüşü olarak kabul edersiniz.

Gelelim yol tarifine…Peri bacaları için sapacağımız yol Veliköy – Karagöl rotası üzerinde kalıyor. Haritadan kolayca bulabilmeniz için koordinatları vereyim: 41°17’58.5″N 42°27’59.0″E

Bölgeye geldiğinizde doğru konumda olup olmadığınızı teyit etmek için iki şeye bakmak gerekiyor. Birincisi Meşeli Köyüne Hoşgeldiniz (Baktığınız yere göre Güle Güle de yazabilir )tabelası, ikincisi de “Peri Bacaları 1.5 km” yazan yol ayrımı tabelası.

Yol ayrımından sapıp devam ediyoruz. Yol stabilize ancak çok kötü değil. Belli bir noktaya kadar aracınızın durumuna göre gidebilirsiniz. Bazı yerler çamurlaşmış ise çimen üzerinden geçip devam edebilirsiniz, lastik izlerini göreceksiniz. “Yok, ben risk alamam” derseniz de aracınızı bulunduğunuz yere bırakıp doğa yürüyüşüne başlayabilirsiniz.

Yaklaşık 1 kilometre sonra yol ikiye ayrılacak. Burada solu tercih etmeniz gerekiyor. Sağınızda bataklık tarzı bir geniş alan göreceksiniz. İşte orası Çil Gölü. Göl adına bir şey göremeseniz de öyle

Çil Gölü etrafında devam ederken karşınıza bir yol ayrımı daha gelecek. Tekrar solu seçiyoruz. Artık araç yolu bitti. Çok kısa patika yolu sonunda o eşsiz manzara bizi bekliyor olacak.

Patika yoldan ilerken de bir ayrımla karşılaşacaksınız. Burada çok küçük bir tabela konulmuş. Yine solu tercih ediyoruz

Şavşat Peri Bacaları

Güzel bir doğa yürüyüşü sonrası işte o güzellik… Küçük bir alanda olsa da gitmeye görmeye değer. Karşı köylerin görüntüsü de ayrıca huzur verici.

Ancak burası oldukça tehlikeli. Bölgede gezerken çok dikkatli olmak gerekiyor. Herhangi bir koruma önlemi olmadığı için peri bacalarını göreyim derken bir kaza yaşamayın. O yüzden de kenarlara çok yaklaşmamanızı öneririm.

Unutmadan eklemem gerekiyor. Van Başkale’deki Vanadokya, Kütahya Simav’daki Peri Vadi, Çankırı Sakaeli Gelincik Kayası gibi birçok yerde benim henüz görmediğim diğer peri bacaları bulunmakta. Başka bilmediklerimiz varsa lütfen ekleyin Bakalım diğer peri bacalarını görmek nasip olur mu? Olursa ne zaman…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Taşlıyatak Yaylası’nı ilk defa geçtiğimiz yıl internette gezinirken gördüm. Bir gölet ve çevresinde sonbaharın etkisiyle oluşan rengarenk ağaçlar beni kandırmaya yetti Hemen araştırmaya ve uygun zamanı kollamaya başladım.

Geçtiğimiz sene müsait bir ortam oluşmayınca gezi bu sonbahara kaldı. Lise arkadaşlarımı da geziye ikna edince yaylaya gitmek kaçınılmaz oldu.

Taşlıyatak Yaylası Nerede?

Trabzon’un Vakfıkebir ilçesi sınırları içerisinde yer alan yayla, merkeze yaklaşık 50 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Şehrin en ünlü yaylarından biri olan Hıdırnebi’ye 15 kilometre mesafede. Yayla 1450 metre rakıma sahip.

Taşlıyatak Yaylası’na Nasıl Gidilir?

Yaylaya ulaşım için yukarıdaki fotoğrafta görüldüğü üzere 3 yol bulunmakta. Bizim tercihimiz uzunluk ve süre anlamında en kısa yol olan Hıdırnebi yoluydu. Zaten Hıdırnebi’ye kadar yolun güzel olduğunu biliyorduk. Kalan 15 kilometre ise tahmin ettiğimiz gibi stabilize idi.

Burada en önemli nokta, yaylaya ulaşım için tercih edilecek araç. Altı yüksek bir araçla gitmenizi tavsiye ederim. Yolun bazı kısımlarında bunu hissediyorsunuz. Navigasyon zaman zaman yolu kaybedebiliyor, panik yapmayın

Gittiğimiz gölün tam koordinatları ise şöyle: 40°55’57.8″N 39°21’54.9″E

Taşlıyatak Yaylası

Göle ulaştığımızda hafif sisli bir manzara bizi karşıladı. Buraya gelmeme sebep olan fotoğraftaki sonbaharın güzelliği yeni yeni oluşmaya başlamıştı. Yakaladığımız görüntü de beni oldukça memnun etmeye yetti.

Hemen çevreyi keşfetmeye başladık. Gölün kenarından bir bölümünü yürümek mümkün. Karşı tarafa doğru geçerken iki gençle karşılaştık. Onlar Eylül ayında sonbahar renklerinin daha güzel olduğunu söylediler. Açıkçası bana pek mantıklı gelmedi Kasım ayının ilk iki haftası bence daha uygun duruyor.  

Arkadaşlarımın aklında göl kenarında semaverde çay yapmak vardı. Bunun için malzemelerimiz de hazırdı. Tam çayı hazırladık, içmeye başladık derken yağmur yağmaya başladı. Biraz ıslansak da çaylarımızı içmeyi başardık

Dönüş yolunda benim aklımda kalan bir yer daha vardı. Üç kere gitmiş olmama rağmen Balıklı Yaylası’nı sonbahar vaktinde görmemiştim. Yolumuzdan sadece 3.5 kilometre kadar sapacak olmamız sebebiyle ekibe teklifimi sundum. Kabul edilince kendimizi yaylada bulduk.

Balıklı Yaylası’nda Taşlıyatak gibi bir göl bulunuyor. Hıdırnebi’ye yakınlığı ve yolunun nispeten iyi olması sebebiyle daha çok duyulmuş bir yer. Göl ise çok güzel

Gölü de hızlıca fotoğrafladıktan sonra dönüşe geçtik. Yolumuzdan sapmamız gerektiğinden bahsetmiştim ama göl kenarına geldiğimizde Trabzon tabelasını görünce geri dönmeyerek bu yolu kullanmaya karar verdik. Yol gayet iyiydi.

Acıkan karınlarımızı Akçaabat köftesi ile doyurduktan sonra Trabzonspor – Fenerbahçe maçına gittik. Aldığımız 3-1 galibiyet sonrası kendimizi Hamsiköy sütlacı ile ödüllendirerek bu güzel günü noktaladık.

Dip Not: Her ne kadar zorla gelmiş olsalar da gezi ekibindeki dostlarıma teşekkür ederim.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Kastamonu’nun ismi kabul gören bir efsaneden geliyor. Efsane kısaca şöyle: Kastamonu Kalesinin fethi sırasında; Bizans Tekfuru’nun güzel kızı Moni Türk komutana aşık olmuş. Türkler kaleye girerken Bizans Tekfuru kızını kaleden aşağı atmış. Bunu görenler “Kastın ne idi Moni’ye” demiş. Böylece Kastamonu ismi ortaya çıkmış. Diğer bir rivayet ise Kaşka kavminin buraya Kaşkalar’ın şehri anlamına gelen Gastumanna (tumanna=şehir) demesi imiş.

Kastamonu’yu gezerken tarihi yapıların fazlalığı eminim sizin de dikkatini çekecektir. Öyle ki, ben gezerken “O kadar çok tarihi konak, cami vb. gördük ki zehirlenmiş olabilirim” diye sosyal medyada hikaye atmışım. O halde buyurun ilçeleriyle beraber Kastamonu Gezi Rehberi’me…

Kastamonu Gezilecek Yerler

Kastamonu Kalesi: Şehrin ana simgelerinden biri. MS 12. yüzyılda Kommenos Hanedanlığı tarafından yaptırılmış. Şehre hakim bir tepe üzerinde bulunan kale panoramik bir Kastamonu manzarası sunuyor. Ulaşımı kolay. Giriş ücretsiz. Kaleye çıkan yokuşta hediyelik yöresel eşya satan satıcılar bulunuyor.

İsmail Bey Külliyesi: Fatih Sultan Mehmet’in öz dayısı, Candaroğulları Beyliği’nin son hükümdarı Kemallettin İsmail Bey tarafından yaptırılmış. Dönemin ilim ve ticaret merkezi. Buram buram tarih kokan bir yer. Külliyenin içeriğinde cami, medrese, türbe, hamam, deve hanı, misafirhane bulunmakta. Deve hanı ve medresenin içinde hediyelik eşya satan işletmeler var.

Cumhuriyet Meydanı: Şehrin en büyük meydanı olan Cumhuriyet Meydanı, ülkemizin en güzel meydanlarından biri olarak gösteriliyor. Hükümet Konağı, Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi gibi tarihi binalarla çevrili meydanın orta bölümünde Şerife Bacı Anıtı yer alıyor. Önemli günlerin törenleri bu meydanda yapılıyor.

Nasrullah Cami: Şehrin en heybetli, en büyük camisi. II. Bayezid döneminde (1506) Kadı Nasrullah tarafından yaptırılan eser, orijinalinde 6 kubbeli iken, 1746 yılındaki çalışma ile 9 kubbeye genişletilmiş. Rivayete göre cami şadırvanından su içenler tekrar Kastamonu’ya gelirlermiş.

Milli Mücadele yıllarında Mehmet Akif Ersoy bu camide vaazlar vermiş, ilk kez İstiklal Marşı’nı burada okumuş.

Nasrullah Köprüsü: Kastamonu merkezini ikiye ayıran Karaçomak Deresi üzerinde bulunan köprü Nasrullah Cami ile eş zamanlı yapılmış. Köprünün üzerinde iki adet sadaka taşı var. Yapının orijinali 4 kemerli (5 diyen kaynak da var) iken yapılan yol düzenlemeleri ile 2 kemer bırakılmış. Restorasyon sebebiyle görünümü asimetrik hal alan köprü için halk arasında Kambur Köprü denmekteymiş. Cami için söylenen rivayet köprü için de geçerli. Köprüdeki sadaka taşları arasından geçenlerin yolu tekrar Kastamonu’ya düşermiş. Denemesi bedava

Saat Kulesi: Dönemin valisi Abdurrahman Paşa tarafından 1885 yılında şehre kazandırılan saat kulesi Saray Üstü Tepesi’ne inşa ettirilmiş. Kulenin alt tarafında şehir manzarasına karşı bir kafe bulunuyor. Kulenin bulunduğu tepeden Kastamonu Kalesi’nin güzel fotoğraflarını çekebilirsiniz.

Kurşunlu Han: Candaroğulları Beyliği’nin son dönemlerinde inşa edilen han, döneminin en büyük ticaret merkezi konumundaymış. Günümüzde otel olarak kullanılıyor.

Penbe Han: II. Bayezit zamanında inşa edilen Penbe Han, tıpkı Kurşunlu Han gibi ticaret merkezi olarak kullanılmış. Diğer ismi Balkapanı. Zamanında pamuk (Farsça Penbe pamuk demekmiş) ve bal ticareti yapıldığı bu isimler verilmiş. Şimdilerde işletmesi bir restorana ait.

Cem Sultan Bedesteni: Penbe Han’ın karşısında bulunan bedesten, Fatih Sultan Mehmet’in oğlu dönemin Kastamonu Sancak Beyi Cem Sultan tarafından yaptırılmış. Penbe Han gibi restoran olarak hizmet veriyor.

Aşıklı Sultan Türbesi: Kastamonu’da birçok türbe bulunmakta. En çok ziyaret edileni ise Aşıklı Sultan Türbesi. Kastamonu Kalesi’nin fethi sırasında şehit düşen Aşıklı Sultan’a ait türbe ilginç bir özelliği ile dikkatleri çekmekte. Yaklaşık 9 asır önce şehit olan Aşıklı Sultan’ın ayakları çürümeden günümüze kadar gelebilmiş. 2014 yılına kadar bu görüntüyü görebiliyorken Diyanet bunu yasaklamış. Türbenin önünde bilgilendirici yazılar ve Aşıklı Sultan hikayesini okuyabileceğiniz dijital bir ekran bulunuyor.

Şeyh Şaban-ı Veli Külliyesi: Pir Şaban-ı Veli, 15. yüzyılın sonlarında Taşköprü’de dünyaya gelmiş bir zat. Adının verildiği külliye; cami, türbe, şadırvan, 2 dergah evi ve kütüphaneden oluşuyor. Külliyenin bahçesinde bir de Asa Suyu bulunmakta. Şaban-ı Veli’nin asasını yere vurmasıyla çıktığına inanılan suyun bazı hastalıklara iyi geldiği inanılıyor. Asa Suyu, zemzem ile aynı tat ve kokuya sahipmiş.

Yılanlı Cami ve Külliyesi: Kastamonu’nun en eski külliyesi. Anadolu Selçuklu Devleti’nin son zamanlarında (1273) inşa edilmiş. Cami, şadırvan, türbeler ve konakların yanında tıp eğitiminin verildiği Darüş Şifa gibi bölümleri bulunmaktaymış. 1837 yılında çıkan yangın Darüş Şifa tamamen yanmış. Sadece giriş kapısı duruyor. Yangının bıraktığı etkiyi kapıda görebilirsiniz.

Cami de Darüş Şifa ile aynı kaderi paylaşmış, yangın sonrası tekrar yapılmış. Caminin içinde türbe bulunmakta. Burada 25 sanduka mevcut.

Saray Cami: Ahşap minareli, şirin, küçük bir cami. 1575 yılı tarihli. Caminin hemen yanında Kastamonu konaklarının en güzel örneklerinden Mevlana Konağı bulunmakta.

Atabeygazi Cami ve Türbesi: Kastamonu’nun en eski camisi. Kale yolunda bulunan cami 1273 yılında inşa edilmiş. Kastamonun Kalesi’nin fethi Cuma gününe denk geldiği için Fetih Camisi olarak adlandırılıyor. Minber kılıç kuşanarak çıkma geleneği halen devam etmekteymiş.

Caminin bir diğer özelliği ise 40 tane ahşap direğin üzerine oturtulmuş ahşap bir tavana sahip olması. Bu yüzden halk arasında “Kırk Direkli Cami” olarak da bilinmekte. Camiye bitişik türbenin kime ait olduğu tam olarak bilinmiyor.

İbni Neccar Cami: Candaroğulları Beyliği döneminde 1353 yılında inşa edilen cami, kare planlı ve kesme taştan yapılmış. İşlemeli, ahşap bir kapısı var. Biz gittiğimizde restorasyon çalışmaları devam etmekteydi.

Musa Fakih Cami: İlginç bir tarihi cami daha. Candaroğulları döneminden kalma. Kesin inşa tarihi bilinmiyor. Ahşap bir kapıya, farklı bir minareye sahip.

Kastamonu Evleri ve Konaklar: Safranbolu, Odunpazarı gibi tarihi evlere sahip yerleri duymuşsunuzdur. Her ilde de birkaç tane tarihi evlere denk gelmek mümkündür. Ancak Kastamonu’da bu sayı oldukça fazla. Şehirde 400’ün üzerinde tarihi ev ve birçok konak bulunuyor. Hatta resmi kurumların bazıları da bu tarihi yapıları kullanmakta.

Yakupağa Külliyesi: Şehre hakim bir tepede kurulan külliye, Kanuni Sultan Süleyman döneminde Yakup Ağa tarafından 1547 yılında inşa ettirilmiş. Külliyenin içeriğinde cami, medrese, imaret, misafirhane ve sıbyan mektebi gibi yapılar bulunuyor.

Arkeoloji Müzesi: Atatürk’ün 30 Ağustos 1925’te şapka devrimi ile ilgili konuşma yaptığı tarihi bina günümüzde müze olarak kullanılıyor. Üç bölümden oluşan müzenin bir bölümünde Atatürk ve Şapka İnkilabı’na değinilmiş. Müzeye giriş ücretsiz.

Etnografya Müzesi: Yaklaşık 150 yıllık olan Liva Paşa Konağı restore edilmiş ve müze haline getirilmiş. Üç katlı binanın en üst katında bir konağın odaları canlandırılmış. İkinci katta ise oda oda el zanaatlarının sergilendiği bölümler yer alıyor.  En ilgi çekici eserlerden biri ahşap cami Mahmutbey Cami’nin orijinal kapısı. Müzenin giriş ücreti bulunmuyor.

Rıfat Ilgaz Kültür Merkezi: Hababam Sınıfı’nın da yazarı olan Rıfat Ilgaz Cide – Kastamonu doğumlu. Adını verdiği kültür merkezinin binası geçmişte cezaevi olarak kullanılmış. Günümüzde ise galeri salonları ve gösteri salonunun bulunduğu güzel bir kompleks.

Şapka Müzesi: Şapkanın Kastamonu tarihinde önemli bir yeri bulunmakta. Atatürk’ün “Bu serpuşun adına şapka denir” dediği şapka devrimi Kastamonu’da (İnebolu) gerçekleşmiştir. Bu sebeple de Mimar Vedat Tek Kültür ve Sanat Merkezi’nde Türkiye’de ilk ve tek şapka müzesi bulunuyor. İçeriğinde geçmişten günümüze 800’den fazla şapka barındıran müze oldukça ilgi çekici.

Komplekste dantel müzesi, Atatürk sergi salonu gibi bölümler de var. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim kompleksin bulunduğu alan çok güzel tasarlanmış ve bakılmış

Mahmutbey Cami: Merkeze bağlı Kasaba Köyü’nde bulunan cami Candaroğulları hükümdarı Mahmut Bey tarafından yaptırılmış. Caminin içi tamamen ahşap, hiç çivi kullanılmamış. Cami, 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’ne alınmış.

Şerife Bacı Şehitliği: Kastamonu’ya gidene kadar adını duymamıştım Şerife Bacı’nın. Şehrin birçok yerine ismini veren kahramanın kim olduğunu öğrenince yeni duyduğum için kendime kızdım. Milli Mücadele yıllarında Ankara’ya cephane taşımak için gönüllü olan, dondurucu soğukta vefat edeceğini anladığında kazağını cephanenin üstüne örten ve bebeğine sarılan kahraman.  Donarak şehit olduğunda daha 21 yaşında olan Şerife Bacı Milli Mücadele’nin sembol isimlerinden biri. Doğduğu Seydiler’de adını taşıyan bir şehitlik bulunuyor.

Kastamonu’nun şehir merkezinin güzelliği bir yana, şehri ziyaret etmeme sebep olan çok güzel kanyonları bulunuyor. Küre Dağları Milli Parkı sınırları içindeki bu doğa harikalarına bakalım biraz da…

Çatak Kanyonu: Azdavay ilçesine 7 kilometre uzaklıkta. Kanyona ulaşım kolay. Yolları virajlı ve biraz dar. Araçla kanyonun 350 metre yakınına kadar gidilebiliyor. Bundan sonrası orman içinde güzel bir doğa yürüyüşü. Vardığınızda ise muhteşem bir manzara sizleri bekliyor. İsterseniz cam terasa çıkabilir, isterseniz fotoğraf terasından güzel çekimler yapabilirsiniz. Bu arada giriş ücreti 6 TL.

Kanyona doğru çıkarken araç yolu ve yürüyüş yolu tabelalarını göreceksiniz. Doğanın içinde yürüyüş yapmak isteyenler yürüyüş yolunu seçebilir. Bizim zamanımız olmadığı için araç yolunu seçtik. Kanyon yakınlarında bir de mağara tabelası görmüştük. Kanyondaki görevliye bunu sorduğumuzda mağaranın açılmadığını söyledi, bunu da belirtmiş olayım.

Zamanı olanlar için benim gidemediğim Azdavay (Saray ya da Başdeğirmen) Şelalesi’ni önereyim.

Horma Kanyonu: Yetkililer size sesleniyorum. Kanyon dediğin böyle olmalı. Bakın, örnek alın  Çoğunluğu kayalara monte edilmiş demir üzerindeki ahşap iskelelerden oluşan 3 kilometre yürüyüş yolu. Çok büyük bir emek var. Bu emek sayesinde muhteşem manzaralara tanık oluyorsunuz. Kanyonun sonuna geldiğinizde sizi Ilıca Şelalesi karşılıyor. Bundan daha güzel ne olabilirdi ki Biz ilk önce şelaleyi görüp kanyonu daha sonra gezdik. Kanyonun girişinde yeni yeni işletmeler kuruluyor. Kanyona giriş için verilen 6 TL şelale için de geçerli.

Ilıca Şelalesi: Fotoğrafını defalarca gördüğüm, her gördüğümde iç çektiğim şelale. Sonunda görmek ve yasak olsa da yüzmek (herkes girince dayanamadım) nasip oldu Zara Çayı’nın sularının 15 metre yüksekten dökülmesiyle oluşan Ilıca Şelalesi muhteşem bir görüntü sunuyor. Mevsim sebebiyle suyu azalmış olsa da, bize yetti. Sabahın erken saatlerinde gitmekte fayda var, kalabalığın suya girmesiyle beraber berraklık da ortadan kalkıyor.

Yukarıda dediğim gibi isterseniz önce şelaleye giriş yapıp kanyona geçebilirsiniz. Yokuş olacağı için biraz yorulabilirsiniz. Tek taraflı bir yönü kullandığınızda yorulursanız şelaleden kanyon girişine ya da tam tersi şekilde taksi seçeneği (kanyon şelale 45 TL dendi) mevcut. Bu arada hem şelalenin hem de kanyonun yolu gayet iyi. Şelaleye girişteki otopark 5 TL.

Valla Kanyonu: Gel gelelim ennn uzaktaki kanyona. Pınarbaşı ilçesinden Ilıca Şelalesi’ne doğru gidilen yolun yarısı gayet güzel. Ancak kanyon yoluna dönülen geri kalan 13 kilometre çok kötü. Öncelikle bunu bilmek gerekiyor. Altı alçak arabayla gidilebilir fakat oldukça yavaş gitmeniz gerekecektir.

Arabayı park ettiğiniz yerden seyir terası yaklaşık 1150 metre. Güzel bir doğa yürüyüşü ve ahşap yol sonrası 3 katlı seyir terasına ulaşıyorsunuz. Gerçekten ürpertici. Yükseklik korkusu olanların dikkat etmesi gerekiyor. Rüzgarda en üst katın hafif sallandığını hissedebilirsiniz. Seyir terası her ne kadar ürkütücü olsa da, manzarası bunu unutturuyor. Terasın yanındaki kayada bu kanyonda kaybolan ve bulunamayan dağcı Anıl Bakar için bir fotoğraf göreceksiniz. Uzunluğu 12, derinliği 1.1 kilometre olan kanyon dünyanın en derin ve geçişi en zor kanyonları arasında gösteriliyor. Rehbersiz geçişine izin verilmiyor.

Aslında yapılan bu seyir terasından önce başka bir yerdeki seyir terası kullanılıyormuş. Sosyal medyada attığım hikayeye bir takipçim böyle cevap vermişti. Yani bizim gittiğimiz yeni olan teras. Seyir terasını gördükten sonra arabayı park ettiğimiz yerde gözleme yedik ve çay içtik. İlginç bir yerdi, denenebilir

Bu bölgede adını reklamlarda da görebileceğiniz Ilgarini Mağarası ve Ejder Çukuru da bulunuyor. Uzak olması ve rehberle gezilmesi gerektiği tavsiyesi üzerine buralara gitmedik.

Kastamonu birbirinden şirin ilçelere de sahip

Cide: Şehrin en uzak sahil ilçesi. Orada çalışan lise arkadaşım sayesinde gezdiğimiz Cide’de ilk durağımız Tuğ Tepesi Seyir Terası idi. Gün batımına yakın saatlerde orada olmamız, manzarayı daha da güzelleştirmişti. Terasta bir de sosyal tesis bulunuyor.

Manzaraya doyduktan sonra Cide Limanı’na inip soluklandık. Cide, çok güzel bir sahil ve sahil yoluna sahip. Limandaki tekneden ya da yol üstündeki restoranlardan deniz ürünlerini deneyebilirsiniz.

Sahil yolunu Bartın yönünde 12 kilometre geçince muhteşem bir koy sizleri bekliyor. Adı Gideros Koyu. Amazon kadınlarının yaşadığı, korsanların saklandığı rivayet edilen Gideros Koyu, sessiz, sakin, yeşil ile mavinin buluştuğu bir doğa harikası.

Cide’ye doğru giderken ulaşabileceğiniz Evken Şelalesi, Malyas Kanyonu ve Loç Vadisi Seyir Terası ile Bartın’ın Kurucaşile ilçesi sınırındaki Kapısuyuköyü Plajı da akılda bulunması gereken yerlerden.

İnebolu: Çok sevdiğim bir ağabeyimi ziyaret etmek için gittiğim ilçe, ülkemiz için önemli bir yere sahip. Kurtuluş Savaşı döneminde Yunan zırhlılarını İnebolu Limanı’na gelip ilçedeki cephaneleri istemiş, istediklerini alamayınca da ilçeyi bombardımana tutmuşlar. İnebolu’ya kahramanlıkları için İstiklal Madalyası verilmiş.

İnebolu’nun tarih sayfalarındaki bir diğer önemi ise 1925 yılında Atatürk’ün şapka ve kıyafet devrimini burada gerçekleştirmiş olması. Şapka Nutku’nu okuduğu Türk Ocağı ise müze olarak kullanılıyor. Şu anda restorasyon çalışmaları devam etmekte.

İnebolu’ya kadar gelmişken tarihi İnebolu evlerini ve Kent Müzesi’ni de ziyaret edebilirsiniz.

Abana: Şehrin en küçük ama oldukça fazla turist çeken ilçesi. Burası 6 kilometre uzunluğundaki kumsalı, yemyeşil doğası ile tercih ediliyor. Hacıveli bölgesindeki plaj, köy ve tarihi yapılar ilgi çekici türden. Hacıveli Koyu’ndaki oluşumlar bizim oldukça ilgimizi çekmişti.

Çatalzeytin: Kastamonu’nun Sinop sınırındaki sahil ilçesi. Mavi ile yeşilin bir arada olduğu küçük bir yerleşim yeri.  İlçeye gelmeden önce Ginolu Kalesi ve Koyu’na uğrayabilirsiniz.

Taşköprü: Memleketim Trabzon’a dönerken yol üstündeki ilçe Taşköprü’ye de uğrayalım dedik.   İlçeye adını veren köprünün 1366 yılında inşa edildiği düşünülüyor. Gökırmak üzerindeki köprü araç trafiğine açık, aktif olarak kullanılmakta.

İlçeden Sinop’a doğru 2 kilometre gidildiğinde Pompeiopolis Antik Kenti solunuzda kalıyor. İsmini Romalı Kumandan olan Pompeius Magnus‘tan alan antik kent M.Ö. 64 yıllarında kurulmuş. Günümüzde kazı çalışmaları devam etmekte. Elde edilen eserlerden bazıları kazı alanının orada bulunan depoda sergileniyor. Görevli arkadaş oldukça ilgili ve sizi bilgilendiriyor. Yazıtlarda sarımsak festivalinden bile bahsedilmekte. Giriş için şimdilik ücret ödenmiyor. Yolunuzun üzerindeyse görülebilir.

Hatırlatmakta fayda var, Mersin’de de Soli-Pompeipolis adında bir antik kent bulunuyor.

Bu arada Taşköprü’ye gelmişken kuyu kebabı yemeyi ve meşhur sarımsağından da almayı unutmayın.

Beni oldukça etkileyen Kastamonu için hazırladığım haritamı da paylaşıyorum.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Amasya’nın bizim geçmişimizde de büyük önemi bulunuyor. Osmanlı döneminde II. Murat, Fatih Sultan Mehmet, Yavuz Sultan Selim gibi şehzadelerin yetiştiği Amasya, 22 Haziran 1919’da yayınlanan genelge ile Milli Mücadelenin resmen faaliyete geçildiği il olmuştur.

Ferhat ile Şirin efsanesinin yaşandığı şehir Amasya’da gezilecek yerler listeme başlayalım artık

Amasya Gezilecek Yerler

Amasya (Harşena) Kalesi: Şehir merkezinin kuzeyinde Harşena Dağı üzerine kurulu kale, sekiz savunma kademesi ve üç ana bölümden oluşan heybetli bir yapı. İlk yerleşimin MÖ 3200 yılına dayandığı tahmin edilen kale birçok medeniyete ev sahipliği yapmış. Amasya Kalesi ülkemizin en görkemli kaleleri arasında gösteriliyor (Diğerleri için tıklayın).

Amasya’yı bütün açılarından görebileceğiniz kaleye çıkmak biraz yorucu. Aracınızı park ettikten sonra biraz yürümek, sonrasında da yaklaşık 300 merdiven tırmanmak gerekiyor. Ancak bu yorgunluk muhteşem manzaraya değer. Kalenin giriş ücreti 5 TL.

Pontus Kralları Kaya Mezarları: Harşena Dağı’nın eteklerinde, kayalar oyularak yapılan kaya mezarları Pontus Krallarına ait. I. Mithridates tarafından MÖ 302 yılında kurulan Pontus’ta krallık yapmış 5 kralın mezarları bu dağda bulunuyor. Mezarların iki tanesi batıda, üç tane ise doğuda yer alıyor. Halkımız maalesef mezarlara zarar vermişler. Kaya mezarlarının yanına çıkmak için 10 TL ödemek gerekiyor. Müze Kart geçerli değil. Bence gerek yok Sadece kafeye gitmek isterseniz ücret ödemiyorsunuz.

Bu arada Harşena Dağı ve Pontus Kralları Kaya Mezarları 2015 yılında UNESCO Dünya Miras Geçici Listesi’ne dahil edilmişler.

Saat Kulesi: Hemen hemen her Anadolu şehrinde örneği rastladığımız saat kulesinin güzel örneklerinden. Ancak yapı tarihi değil. 2002 yılında orijinaline uygun olarak kesme taş, tuğla ve ahşap kullanılarak yapılmış. Şehrin Yeşilırmak kıyısındaki meşhur evlerine komşu konumda. Valilik binası, Polis Evi ve Öğretmen Evi üçgeninde kalıyor.

Şehzadeler Gezi Yolu: Şehzadeler şehri Amasya’da Yeşilırmak kıyısındaki yürüyüş yoluna verilen isim. Burada Amasya’da valilik yapmış şehzadelerin büstlerine yer verilmiş. Büstlerin birçoğu zarar görse de düşünce güzel. Yürüyüş yaparken özçekim (selfie) yapan bir şehzadeye rastlarsanız şaşırmayın.

Hazeranlar Konağı: Amasya Defterdarı Hasan Talat Efendi tarafından 1865 yılında yaptırılmış. Geleneksel Osmanlı mimarisini en güzel şekilde yansıtan konakta, 19’uncu yüzyıl yaşantısını yansıtan etnografik eserler sergilenmekte. “Müze Ev” olarak kullanılan konağın giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Alçak Köprü: Roma döneminde inşa edilen köprü, kesme taştan 4 kemer olarak planlanmış. Ancak Yeşilırmak suları kemerleri aşınca 19. yüzyılda bu kemerlerin üstüne yeni bir köprü yaptırılmış. Bu yüzden halk tarafından Alçak Köprü denmekteymiş. Fotoğrafa dikkatli bakılırsa kemerler gözükmüyor.

Saraçhane Cami: Ziya Paşa Bulvarı’ndaki cami, 1372 yılında yaptırılmış. Eskiden çevresinde saraç (eyer takımları yapan – satan kimse) dükkanları bulunduğu için bu adı almış. Önceleri tek kubbeli, kare planlı bir yapıyken ekleme yapılarak dikdörtgene çevrilmiş. Bu yüzden minare de arada kalmış

Burmalı Minare Cami: Dikdörtgen plana sahip cami 1242 yılında inşa edilmiş. Caminin ahşap olan ilk minaresi deprem ve yangınlar sonrası yok olunca 1730 yılında camiye de ismini veren burmalı şeklinde taştan yapılmış. Caminin bitişiğinde Cumudar Türbesi bulunuyor. İlhanlılar döneminden Şehzade Cumudar’ın mumyası müzeye alınana kadar burada bulunduğu için türbe adı böyle kalmış.

İkinci Bayezit Kulliyesi: Osmanlının 8. sultanı İkinci Bayezit adına oğlu Şehzade Ahmed tarafından 1485-86 yıllarında yaptırılmış. Yeşilırmak kenarında bulunuyor. Külliye içinde cami, medrese, imaret, türbe, şadırvan ve çeşme bulunmakta. Cami önündeki iki çınar ağacının külliye ile yaşıt olduğu söyleniyor.

Minyatür Amasya Müzesi: Bayezit Cami yanında, külliyenin imaret binası içindeki müze, Amasya’nın 1914 yılındaki halini yansıtıyor. Gece ve gündüz gösterimleri, akan Yeşilırmak, tren ve sabah ezanı detayıyla kesinlikle güzel düşünülmüş bir müze. Müzenin hemen yanındaki bölmelerde ebru sanatı ve Osmanlı İmparatorluğu ile ilgili eserler mevcut. Pazartesi ve Salı günleri kapalı olan müzenin giriş ücreti 5 TL.

Amasya Arkeoloji Müzesi: Birçok ildeki müzelerde farklı arkeolojik eserlere tanıklık etmişsinizdir. Ancak Amasya’daki bu müzede benim ve ziyaretçilerin oldukça ilgisi çeken bir bölüm var: Mumyalar Salonu. 14. yüzyılda yaşamış İlhanlılara ait mumyalar bu salonda sergileniyor. Bronz Fırtına Tanrısı Teşup Heykeli ve Roma dönemine ait Elmalı Taban Mozaiği görülmeden dönülmemesi gereken diğer eserler. Müzenin giriş ücreti 10 TL. Müze Kart geçerli.

Şehzadeler Müzesi: Amasya’da valilik yapmış şehzadelerin balmumu heykellerinin olduğu küçük bir müze. Alt katta Amasya’da valilik yapıp padişah olamayan; üst katta ise yine Amasya’da valilik yapıp padişah olabilen şehzadeler sergileniyor. Müzenin Pazartesi ve Salı günleri kapalı olduğunu hatırlatayım.

Halifet Gazi Türbesi: Danişmend emirlerinden Halifet Gazi’nin 13. yüzyılın başlarında yaptırıldığı tahmin edilen türbe, medrese kalıntılarının bitişiğinde inşa edilmiş. Türbenin güney cephesinde yer alan motifler ve işlemeler görülmeye değer. Bu türbenin çok yakınında Kadılar Türbesi ve Çeşmesi bulunuyor.

Sabuncuoğlu Şerefeddin Tıp ve Tarih Müzesi: Sabuncuoğlu Şerefeddin, hastalıkların tedavisinde müzik ve su sesi kullanan yaşadığı dönemin ünlü hekimi. Adını verdiği yapı ise hastaların tedavi edildiği darüşşifa. İlhanlılar döneminden kalma çok güzel bir sanat eseri. Yapı 2011 yılında müzeye çevrilmiş. O zamanlar kullanılan tıp aletleri, tedavi yöntemleri sergilenmekte. Bahçesinde çeşitli bitkiler ve hangi hastalığa iyi geldiği anlatılıyor. Giriş ücreti 5 TL. Hem müze, hem yapı görülmeye değer.

Ferhat ile Şirin Aşıklar Müzesi: Şehir merkezinin güneyinde, 3 kilometre uzaklıkta yer alan müze geçmişte yaşanan aşk hikayeleri balmumu heykellerle canlandırılmış. Ferhat ile Şirin haricinde Aslı ile Kerem, Leyla ile Mecnun ve Romeo ile Juliet gibi aşıklar için odalar tasarlanmış. İlahi Aşk Bölümü gibi yer de bulunuyor. Müzeye giriş ücreti 5 TL. Müzenin dışında Ferhat ile Şirin’in mezarlarını, dağdaki heykellerini ve rivayete göre Ferhat’ın açmış olduğu su kanalını görebilirsiniz.

Saraydüzü Kışla Binası Milli Mücadele Müzesi ve Kongre Merkezi: Milli Mücadelemizde büyük öneme sahip Amasya Genelgesi’nin duyurulduğu bina. Asıl yapı 1944 yılında yıkılmış. Genelgenin taşıdığı ruhu yaşatabilmek için binanın orijinaline uygun bir yapı tasarlanmış. Yıkılan binanın bulunduğu yerde heyelan riski olduğu için tasarlanan yapı 2007 yılında Yeşilırmak kenarına inşa edilmiş. Yapının içinde balmumu heykeller, genelgenin eski ve yeni nüshaları gibi eserler sergileniyor. Müze ücretsiz, tadilatta olduğu için gezemedik.

Taşhan: Dikdörtgen planda iki katlı şekilde inşa edilen Taşhan, 1699 yılına tarihleniyor.  Günümüzde otel olarak işletiliyor.

Bedesten: II. Bayezid’in kapı ağalarından Hüseyin Ağa tarafından yaptırılan bedesten 1483 tarihli. Orijinali altı kubbeli olsa da, günümüzde dört kubbesi mevcut. Yöresel ürünlerin ve hediyelik eşyaların satıldığı bir merkez.

Bedesten ile Taşhan arasında 1489 tarihinde inşa edilmiş Kilari Süleyman Paşa Cami bulunuyor.

Büyük Ağa Medresesi: Diğer adıyla Kapıağası Medresesi. Sultan II. Bayezid’in kapı ağası Hüseyin Ağa tarafından 1488 yılında yaptırılan medresede hafız yetiştirme geleneği aralıksız olarak devam etmekte. Sekizgen planda inşa edilen yapı, mimarisiyle de göz alıcı.

Aynalı Mağara: Kral Kaya mezarlarının yol üstündeki hali. M. Ö. 2. Yüzyılda burada yaşamış Mitra rahibi Tes’e ait anıtsal mezar. Güneş vurduğunda burası parladığı için Aynalı Mağara denmiş. İyi işlenmiş ve tamamlanmış eserlerden. Burası için Güzelce Kız hikayesi de anlatılmakta. Hikaye için tıklayın.

Boraboy Gölü: Amasya’ya 60, bağlı bulunduğu ilçe Taşova’ya 15 kilometre uzaklıktaki Boraboy Gölü tam bir doğa harikası. Doğal set gölünü tam tur dolaşmak mümkün. Kamp ve piknik alanları, konaklamak için bungalov evler ve lokanta mevcut.

Tavsiyem, burayı sonbahar aylarında görmeniz. Muhteşem renklere tanıklık edebileceğinizin garantisini veriyorum Doğanın kokusunu içine çeke çeke gölün etrafını dolaşmanın verdiği mutluluk paha biçilemez. Tabiat parkına arabayla giriş ücreti 13 TL.

Amasya’ya kadar gelmişken eğer sezonuysa Amasya elması yemeden, hatta birkaç kilo yanınıza almadan dönmeyin. Kırmızı elma sevmeyen ben bile büyük bir iştahla yedim bu elmayı

Amasya haritamı da şöyle bırakayım.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Ünye, Ordu’nun Samsun’a sınır sahil ilçesi. Ordu’yu bir hafta sonu gezerken burayı da gözüme kestirmiş, ancak zaman yetmediği için sonraya bırakmıştım. Sonunda Ünye’yi birkaç saatliğine de olsa gezme fırsatı buldum.

Ünye Gezilecek Yerler

Tarihi Çınar Ağacı: İlçe merkezine gelindiğinde ilk olarak sizleri Cumhuriyet meydanı ve 550 yıllık Anıt ağaç karşılıyor. Bu ağacın Fatih Sultan Mehmet’in kendi elleriyle diktiği rivayet edilmekte.

Kadılar Yokuşu: Osmanlı döneminde Ünye’de birçok kadı yetişmiş. Ünye’de kadılık yapan ve farklı yerlerde kadılık yapıp emekliliğinde buraya geri dönen kadılar bu yokuşta konaklar yaptırmış ve yaşamışlar. Bazı konakların giriş kapıları gerçekten görülmeye değer.

Saray Surları: 19. yüzyıl başlarında inşa ettirilen Süleyman Paşa Sarayı, dönemin en ihtişamlı yapılarından biriymiş. Ahşap saray 19. yüzyılın ortalarında yanmış, geriye ise çeşmesi ve havuz kalıntısı dışında fotoğrafta gördüğünüz surlar kalmış. Sarayın orijinaline uygun tekrar yapılması gündemde.

Saray Hamamı: Süleyman Paşa hamamı saray halkı ve misafirlerin kullanıma tahsis ettiği için Saray Hamamı olarak adlandırılmış. Dikdörtgen plandaki hamam aktif olarak 1982 yılına kadar kullanılmış, 2016 yılında restore edilmiş. Günümüzde tekrar hamam olarak hizmet veriyor.

Saray Cami: “Ünye Taşları”ndan inşa edilen Saray Cami, meydanda yer alıyor. Dikdörtgen plana sahip küçük bir cami. Farklı kaynaklarda 1816 yapıldığı yazılsa da, cami duvarına asılan cami kitabesinde Hacı Ahmed tarafından 1720 yılında inşa edildiği söylenmekte.

Yaşayan Kültürel Miras Müzesi (Müze Evi): Kaptan Evi olarak bilinen yapı, 1760 yılında inşa ettirilmiş. Eski Ünye evinin bir gösterimi olarak etnografik eserler sergileniyor. Giriş ücretsiz.

İskele: İlçenin sembollerinden biri. Yerlisinin ve turistlerin yürüyüş yolunun sonlandığı yer. Yenileme çalışmaları tamamlanıp tekrar açılmış, akşam ışıklandırması çok güzel deniyor.

Yalı Kilisesi: Ordu ve Giresun’da örneklerini gördüğümüz tipik 19. yüzyıl Rum kiliselerinden. Restorasyonu sonrası Kültür ve Sanat Merkezi olarak kullanılmaktaymış.

Ayanikola Kilisesi Kalıntıları: Burası Ünye’nin Samsun tarafındaki çıkışında kalan bir yarımada. Üzerinde bir kilisenin kalıntıları bulunuyor. Görülmeye değer çok bir şey yok. Ancak manzarası güzel. Havanın iyi olduğu zamanlarda piknik yapılabilir. Bu bölgeyi turizme kazandırma çalışmaları varmış.

Şeyh Yunus Emre Türbesi: İlçe merkezine 5 kilometre uzaklıkta bulunan türbe, ünlü Türkmen derviş Yunus Emre adına yaptırılmış. Ne zaman doğduğu ve öldüğü bilinmeyen Yunus Emre’nin burada bir türbesinin olmasının sebebi bir şiirinden kaynaklı. “İndik Urum’a kışladık, Çok hayr-u şer işledik, Oney (Ünye) oldu son durak, göçtük Elhamdülillah.” dizeleri burada vefat etmiş olabileceği yönünde yorumlanmış. Güzel bir yeşillik alanda bulunan sekizgen türbenin çevresinde Yunus Emre’nin şiirleri de sergileniyor. Son düzenlemelerle bir çay bahçesi de eklenmiş.

Ünye Kalesi: Pontus Krallığı döneminde yaklaşık 2500 yıl önce inşa edilen kale Ünye’ye 7 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Kaleye ulaşım kolay. Sarp kayalık üzerindeki kalenin restorasyon çalışmaları devam ediyor. Kaleyi sadece dıştan görebiliyorsunuz.

Asarkaya Milli Parkı: İlçe merkezine 7 kilometre uzaklıkta bulunan park, temiz havayı ciğerlerinize çekebileceğiniz, boş vaktinizi değerlendirebileceğiniz güzel bir alternatif olarak karşınıza çıkıyor. Muhteşem bir doğası ve manzarası olan parkta (fotoğraflardan öyle gözüküyor ), dileyenler 20 TL ücretli hazır semaver ve mangalı milli park içinde alabiliyor. Biz buraya yol yapım çalışması nedeniyle gidememiştik. Belki yollar açılmıştır

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Şebinkarahisar Meryemana Manastırı Nerede?

Meryemana Manastırı Giresun’un Şebinkarahisar ilçesi sınırlarında yer alıyor. İlçenin 11 kilometre doğusundaki manastır, Sarıyer Köyü Kayadibi Mahallesinde bulunuyor.

Şebinkarahisar Meryemana Manastırı Giriş Ücreti

Manastır 2014 yılında Ören Yeri ilan edilmiş. Buna göre de turizme kazandırma çalışmaları başlamış. Ancak şu an manastıra bir giriş ücreti bulunmuyor. Her gün ziyaret edilebilir. Görevli birine de rastlamadık.

Şebinkarahisar Meryemana Manastırı

Meryemana Manastırı’nın tarihi Orta Çağ dönemine dayanıyor. 481 – 490 yıllarında kurulduğu tahmin edilen manastır 19. yüzyılda yanarak büyük tahribata uğramış ve yenilenmiş. Burası, Hıristiyanlar için önemi büyük tarihi bir manastır olarak kabul ediliyor.

Manastırın yolu oldukça dik ve bu yolu yürümek bir hayli yorucu. Yürümenin yanında yaklaşık 250 merdiven de çıkmak gerekiyor. Merdivenler bittiğinde güzel bir manzara sizi bekliyor olacak.

Manastırın bir giriş kapısı bulunuyor. Biz gittiğimizde açıktı. Ne zaman kapalı olduğunu açıkçası bilmiyorum. Sürpriz yaşamamak adına gelmeden önce İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü aranabilir.

Manastırın içi yakın zamanda restore edilmiş. Orijinal halinden geriye bir şey kaldığını söylemem çok mümkün değil. Hemen girişte sağda bir çeşme yer alıyor.

Yapının orijinali 4 katlı. Dördüncü katında kilise bulunuyor. Diğer katlarda salon, mutfak, dershane, yatakhane gibi odalar bulunmaktaymış. Burası için “Sümela Manastırı’ndan sonraki en büyük doğal ve oyma manastırı” deniyor.

Manastırdan ilçe merkezine gelmeden önce ilçeye 15 kilometre uzaklıktaki Çağlayan Köyü’ndeki şelaleye bakalım dedik. Açıkçası Temmuz ayında gittiğimiz için şelale adına pek bir beklentimiz yoktu. Çağlayan Köyü girişine geldiğimizde bir yapıyla karşılaştık. Üzerinde şelalenin 1 km aşağıdaki maden girişinde olduğu yazıyordu.

Bir kilometre uzaklıktaki madene vardığımızda yol iyice bozulmaya başlamıştı. Yine de vazgeçmeyip yolun sonuna kadar gittik. Başarmıştık, yeri bulmuştuk. Ancak şelale ortalıkta yoktu 😀 Şelalenin en güzel zamanlarının Nisan – Mayıs ayları olduğunu tahmin ediyorum.

Artık ilçe merkezindeyiz. İlk hedefimiz Hacı Kayası olarak bilinen tepe üzerindeki Şebinkarahisar Kalesi. Kimler tarafından ve ne zaman inşa edildiği belli olmayan kalenin milattan öncesi döneme ait olduğu tahmin ediliyor. Ulaşımı biraz zorlu (15 dakika yürüyüş), hele ki manastırdan sonra eziyet gibi geldi

Kale kaderine terk edilmiş durumda. Etrafta pislik, surlarda yazılar görebilirsiniz. Herhangi bir güvenlik ya da görevli bulunmuyor. Kalenin en tepesine kadar çıkabiliyorsunuz. Ancak merdivenler güvenilir değil. Oldukça dikkatli olmak gerekiyor. Her şeye rağmen kaleden güzel bir ilçe manzarası görmek için gidilebilir.

Kale dönüşünde 17. yüzyıl eseri Taşhanlar’ı görelim istedim. Netten gördüğüm kadarıyla harabe durumda birkaç duvarın kaldığı bir yapı görecektik. Ancak öyle olmadı. Taşhanlar restore haldeydi. İlk görüşte doğru yerde olduğumu dahi anlamakta zorluk çektim, restorasyon çok hoşuma gitmedi açıkçası. Umarım son hali güzel olur.

Şebinkarahisar’ı geride bırakmadan önce Atatürk Evi’ne de uğradık. Merkezde yer alan ev 1924 yılında Atatürk’ün Şebinkarahisar ziyaretinde kaldığı bina. Günümüzde müze olarak kullanılıyor. Bina içinde ziyaret döneminden kalma bazı eşyalar ve yöresel etnografik bazı eserler sergilenmekte. Giriş ücretsiz ve her gün ziyarete açık.

Eğer Şebinkarahisar’a Dereli yolu üzerinden geliyorsanız görebileceğiniz çok güzel yerler bulunuyor. Geliş – gidiş yollarını farklı kullanarak Kümbet Yaylası, Kuzalan Şelalesi ve Mavi Göl’ü görebilirsiniz.

Mavi Göl için bir uyarı: Hafta sonları oldukça kalabalık olabiliyor. Hafta içi ya da erken saatlerde gitmekte fayda var.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Yıllardır bu şehre gidip gelsem de, adam akıllı gezme fırsatı bulamamıştım. Ordulu olan arkadaşım Yusuf’un eşliğinde bir hafta sonu Ordu’yu köşe bucak gezmeye çalıştık

Ordu Gezilecek Yerler

1- Ulugöl: Ordu’nun doğa harikası ile başlayalım. Her ne kadar zamanlama olarak baharda ya da kış vaktinde yakalamamış olsam da, muhteşem güzelliğe sahip bir göl burası. Ordu’ya uzaklığı yaklaşık 70, bağlı olduğu Gölköy ilçesine ise 20 kilometre. Ordu – Gölköy arasındaki yol yapım çalışmalarını saymazsak yolu güzel diyebilirim.

Gölün çevresini turlayabilmeniz için parkur oluşturulmuş. Yarısını dolaşıp dönmeniz tavsiyemdir. Çünkü yükseltide kalan kısımdan gölü göremiyorsunuz, ayrıca yol çamurlu olabiliyor.

Gölün hemen güneyinde bir başka göl yer alıyor. İsmi Çepekli Göl. İlk gördüğümde Bolu’daki Yedigöller Milli Parkı’nda yer alan İncegöl’e benzettim. Tabiat parkına gelmişken bu güzelliği de atlamayın.

Bu arada tabiat parkına giriş ücreti 5 TL. Konaklamak için ahşap evler, yeme – içme için bir kafe bulunmakta. Ben kullanmasam da okuduğum yorumlarda tuvaletlerin kötülüğünden, bir de aktif zamanlarda oturacak yerin olmadığından bahsedilmiş. Gidecek kişilerin bunlara dikkat etmesini öneririm. Ama Ordu’ya yolu düşenler kesin gitsin

2- Perşembe Yaylası: Ordu’nun en ünlü yaylası. Bu üne ulaşmasında yayladaki mendereslerin rolü çok büyük. Manzara insanı büyülüyor. Bu güzelliği rahatça izleyebilmek bir tepe bulunuyor.

Bunun yanı sıra yayladaki binalaşma oldukça göze batıyor. Gözünüzü o tarafa kapatıp, asıl güzelliklere açmanız gerekiyor.

3- Çiseli Şelalesi: Yaylaya 5 kilometre uzaklıkta yer alıyor. Ordu adına gördüğümüz ilk şelale. Beklentimiz olmadığı halde oldukça güzel bir manzara ile karşılaştık. Fotoğraftan belli olmasa da, çok yüksek bir debiye sahip. Çevresi de oldukça güzel.

4- Boztepe: Ordu’yu tepeden seyretmek istiyorsanız adres şüphesiz Boztepe olmalı. Denizden yaklaşık 500 metre yükseklikteki tepeye araçla ya da teleferikle çıkmak mümkün. Teleferik istasyonu sahilde yer alıyor. Fiyatı tek yön için 8, gidiş – dönüş için 15 TL.

Yamaç paraşütünün de yapıldığı Boztepe’de kafe ve restoranlar da yer almakta. Aynı isimde Trabzon’da da bir Boztepe olduğunu bu vesileyle hatırlatayım. Bir Trabzonlu olarak objektif olmak gerekirse Ordu’nun Boztepe’si çok daha güzel manzaraya sahip

5- Çiseli Karaoluk Şelalesi: Ordu adına en çok merak ettiğim ve beni en çok hayal kırıklığına uğratan şelale. Öyle ki, doğru yere gelip gelmediğimi netten teyit ettim Tabi ki bu duruma bir gün önce yağan yağmur sebep olmuştu. Elbet bir kez daha giderim. Bu sefer yüzmek için…

Şelale merkeze yaklaşık 25 kilometre uzaklıkta. Yolları virajlı. Şelalenin hemen yanı başında küçük bir restoran bulunmakta.

6- Yason Burnu: Şehrin batısında, Perşembe ilçesine 15 kilometre uzaklıkta yer alan yarımada, aynı isimli fenere ve 1869 yılında onarılan kiliseye ev sahipliği yapıyor.

Cittaslow (Sakin Şehir) ünvanına sahip Perşembe’ye yolu düşenlerin kesinlikle uğraması gereken yerlerden olan Yason Burnu’nda gün batımı ve doğumunu da izleyebilirsiniz.

7- Uzundere Şelalesi: Aybastı ilçesine 20 kilometrede yer alan Uzundere Şelalesi, benim en çok beğendiğim şelaleler arasında yerini aldı. Yüksekliği 105 metreyi bulan şelale, katmanlar halinde dökülürken görsel bir şölen sunmakta. Yolunun son 1 kilometresi oldukça kötü. Ancak bu güzelliği görmek için katlanılır.

8- Ohtamış Şelalesi: Ulubey ilçesine 20 kilometre uzaklıkta yer alan şelale, 30 metre yüksekten oldukça dik şekilde dökülmekte. Özel araç son 500 metreye kadar gidebiliyorsunuz. Sağınızda kalan evi görünce aracı park edip geri kalan yolu yürümeniz gerekiyor. Suyu takip ederseniz solunuzda kalan patika yolu kaçırmazsınız. Patikanın sonunda ise çok güzel bir manzara sizleri bekliyor olacak

9- Kadıncık Şelalesi: Ulubey ilçesi Kadıncık Mahallesi’nde yer alan şelale, 10 metre yükseklikten dökülmekte. Ordu adına gördüğümüz son şelale olması sebebiyle beklentilerimizin altında kaldı diyebilirim. Ama benim için şelale şelaledir Bu arada şehir merkezine uzaklık yaklaşık 25 kilometre.

10- Etnografya Müzesi: On dokuzuncu yüzyılın sonunda Paşaoğlu Hüseyin Efendi tarafından yaptırılan konak, günümüzde müze olarak kullanılıyor. Ordu’nun tarihine ışık tutan eserlere sahip müze, ücretsiz olarak hizmet vermekte.

11- Düz Mahalle Kilisesi: Karadeniz Tiyatrosu olarak aktif hizmet veren kilise, 19. yüzyıl eseri. Rumlar tarafından yaptırılan ibadethane, kesme taştan dikdörtgen planda dizayn edilmiş.

12- Taşbaşı Kilisesi – Mahallesi: Ortodoks Hıristiyanlar tarafından 19. yüzyılın ortalarında yaptırılan kilise adını taşıyan mahallede yer alıyor. Günümüzde restore halde, müze olarak kullanılması planlanmakta.

Mahalle ise eski Ordu evlerine sahip. Restorasyon ile çok güzel görünüme sahip olmuş.

13- Aziziye (Yalı) Cami: Osman Paşa Şadırvanı’nın çaprazında yer alan cami 1890 yılına tarihleniyor. Caminin alt katı Ordu Belediyesi tarafından çay olacağı olarak işletiliyor.

14- Osman Paşa Şadırvanı: Ülkemizdeki sütunları en yüksek olan şadırvan ünvanına sahip olan eser, aslen Ordulu olan Trabzon Valisi Osman Paşa tarafından yaptırılmış. İlk yapım tarihi 1842 olmasına rağmen 1937 yılında yıktırılınca, 1997 yılında aslına uygun olarak tekrar inşa edilmiş.

15- Atik İbrahim Paşa Cami: Halk arasında “Orta Cami” olarak bilinen yapı, 1770 yılında Atik İbrahim Paşa tarafından ilk önce kütük cami olarak inşa edilmiş. Tahribat nedeniyle 1802 yılında tekrar inşa edilen cami dikdörtgen şekilli, iki şerefeye sahip.

16- Yeni Fidangör Caddesi: Burası Ordu’nun en işlek caddesi. Asıl adı İsmetpaşa Caddesi. Araç trafiğine kapalı olan caddede sağlı sollu alışveriş merkezi ve kafeler bulunmakta.

17- Ters Ev: İlk olarak Antalya’da başlayan “ters ev” akımının Ordu şubesi teleferik istasyonunun hemen yakınında yer alıyor. Orduspor’un renkleri olan beyaz ve mora boyanan ev, farklı bir aktivite arayanlar için ideal. Giriş ücreti 10 TL.

18- Ordu Sahil: Bir Trabzonlu olarak Ordu’nun sahiline hep imrenmişimdir. Şehrin merkezinde uzun bir sahil şeridi var ve insanların buraya ulaşması oldukça kolay. Civil Deresi ile Melet Irmağı arasındaki sahil şeridinde oldukça güzel kafeler bulunuyor.

19- Ulu Cami: Aslında eski bir cami değil. Fakat mimari açıdan Selimiye Cami’ne benzerliği ve Ordu’nun en büyük camisi olması sebebiyle ziyaret edilebilir.

20- Bozukkale (Kotyora): Ordu’nun ilk kuruluş yeri olarak bilinmekte. Kotyora, Kot Türklerinin yurdu anlamına geliyor. Deniz kenarında yer alan Bozukkale, 11. yüzyılda Bizanslılar tarafından yapılan bir gözetleme kulesiymiş. Ordu merkezine yaklaşık 3.5 kilometre uzaklıktaki bölge, güzel manzaralara sahip.

21- Hoynat Adası: Sahil yolunu kullanarak ulaşılan ada, Hoynat Tüneli’nin hemen yanında bulunuyor. Karabatak ve martı gibi kuşların yaşam alanı olan adaya insanların çıkmasına izin verilmiyor. Hoynat Sahili, yerel halk tarafından yüzmek için tercih edilen sahillerden.

22- Çaka Plajı: Burası Ordu’nun en ünlü plajlarından biri. Beyaz Kum Plajı adıyla ile de anılan Çaka Plajı, Perşembe ilçesine 10 kilometre uzaklıkta yer alıyor. Plajda birçok tesis mevcut.

23- Bolaman Kalesi: İlginç mimarisiyle dikkat çeken kale Fatsa ilçesinin Bolaman beldesinde yer alıyor. Yapıyı ilginç kılan ise kalenin üzerine 18. yüzyılda ahşap konak yapılması. Gözetleme ve karakol görevi için inşa edilen kale, deniz kenarında yer alıyor.

24- Gaga Gölü: Fatsa – Camaş yolunun 9. Kilometresinde yer alan göl, heyelan sonucunda oluşmuş. Ulaşım oldukça kolay. Göl, karayolunun kenarında yer alıyor. Gölün yanında Lady Gaga Gölü Cafe adında da bir kafe bulunuyor Ayrıca gölün yakınlarında bir Alman Köprüsü bulunmakta. Vakti olanların görmesi tavsiyemdir.

25- Gelin Kayası: Camaş ilçesine hakim bir tepede bulunan kaya efsanelere konu olmuş. Bir babanın bedduasını alanların taşa dönüştüğü rivayet edilmekte. Manzara haricinde pek bir esprisi yok.

26- Camaş Kanyonu: Camaş ilçesine yaklaşık 7 kilometre uzaklıkta bulunan kanyon benim çok ilgimi çekmedi. Yolları iyi değil, sadece bir tesis bulunmakta. Vakti olup suda serinlemek isteyenlerin gitmesi tavsiyemdir.

27- Küpkaya Kanyonu: Kanyonlar konusunda Ordu beni tatmin etmedi. Ulubey ilçesi sınırlarında yer alan kanyon 2 kilometre uzunluğa sahip. Kanyon fazla bir şey vaat etmese de, yanında kurulan tesis yemek konusunda oldukça güzel yorumlar almış.

Ordu’da Yemek

Koçkaya Izgara: Perşembe Yaylası’nda birçok restoran bulunmakta. Biz tercihimizi Koçkaya Izgara’dan yana kullandık. Pek tatmin olduğumuzu söyleyemeyeceğim. Etten çok kemikle karşılaşmış olabiliriz

Tombiş Bey: Ulugöl dönüşü kuzenimin tavsiyesiyle gittiğimiz restoran akarsuyun üzerine kurulmuş. Hoş bir mekan, yemekler ortalama lezzette. Biz kiremitte köfte ve alabalık buğulama denemiştik. Yöresel lezzetler ikram olarak sunuluyor.

Denizciler Dondurma: Taşbaşı’na doğru giderken bir yandan da atıştırmak isteyenler için öneriyorum burayı. Dondurması oldukça güzeldi, fiyatlar ortalama seviyede.

Ordu Tostu: Ordu tostu, şehrin meşhur lezzetlerinden biri. Farklı yapım tekniği ve baharatları sayesinde diğer tostlardan hemen ayrılıyor. Bu tostta kullanılan sucuk ezilmiş bir şekilde tosta sürülüyor. Oldukça büyük ekmeklere yapılan ve doyurucu olan sucuğun yanında ise Ordu’ya has Ufuk Gazozu tercih ediliyor.

Ordu Tostu – Ufuk Gazozu

Bu arada Çambaşı Yaylası içimde kaldı. Ayrıca Ünye ilçesinde de gezilecek birkaç yer mevcut. Onları da en kısa zamanda gezmeyi planlıyorum

Düzenleme (Aralık 2020): Çok merak ettiğim Çambaşı Yaylası‘nı sonunda gezebildim. Burası Perşembe Yaylası gibi popüler yaylalardan. Ordu’ya uzaklığı 57 kilometre. Yolu bozuk ancak iyileştirme çalışmaları devam ediyor.

Yaylada birçok işletme bulunuyor. Burayı küçük bir kasaba gibi hayal edebilirsiniz. Kasap, fırın, market, otel, lokanta gibi ihtiyacınız olan her şey mevcut. Tabi ki fiyatlar normale göre biraz fazla. Yaylaya gelmeden hemen önce Çambaşı Kayak Merkezi de kış sporu sevenler için güzel bir tercih.

Dönüş yolunda Kaleboynu Obası’nı kullanarak Gerce Şelalesi‘ne (Beyalan Çiseli Şelalesi) ulaşmaya çalıştık. Bir gün önce yağan yağmur yolu iyice çamur yapmıştı 2 kilometre kala geri döndük. Elimizde sadece güzel doğa fotoğrafı kaldı.

Bu yolu kullanırken haritama bir yer daha işaretlemiştim: Ablak taşı. Uçsuz bucaksız bir manzaraya sahip. Eğer şelaleye gidecekseniz bu manzarayı da görmenizi tavsiye ederim.

Ünye yazısını da hazırlıyorum. Bitince linkini buraya bırakacağım. Düzenleme: Link işte burada: tıklayın

Gezi sırasında bana eşlik eden arkadaşım Yusuf’a ve evinde beni misafir eden kuzenim Hakan’a bu vesileyle tekrar teşekkür ederim.

Geziden çoook önce hazırlamış olduğum haritayı da buraya bırakayım…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Giresun Gezilecek Yerler
Giresun’da gezilecek yerler il sınırlarına dağılmış durumda. Merkezde gezilecek yerler birbirine yürüme mesafesindeyken, merkezin dışındakilere ulaşım biraz uğraştırıcı olabilir.

Giresun Kalesi: Ne zaman yapıldığı tam olarak bilinmese de, M.Ö. 2. yüzyıla tarihleniyor. Şehre hakim bir tepede yer alıyor. Farklı açılardan Giresun ve ada manzarasına sahip. Kale için yerel halk ve turistlerin yorumları pek iç açıcı değil. Çoğunlukla bakımsızlıktan yakınıyorlar. Benim ziyaretimde gözüme çarpan bir şey olmadı. Kaleye giriş ücreti bulunmuyor.

Tarihi Evler: Zeytinlik Mahallesinde bulunan tarihi evler 19. yüzyıldan kalma. Bölgede tescilli 80 ev bulunmakta. Büyük bir çoğunluğu restore edilmiş, bazılarının ise restorasyonu devam etmekte. Restorasyon yapılan evlerin girişine evlerin hangi tarihte kim tarafından yapıldığı, kime satıldığı, kimlerin yaşadığı gibi bilgiler yerleştirilmiş. Tarihi evlerden bazılarını ziyaret etmek mümkün.

Gazi Caddesi: Giresun’un en işlek caddesi. Meydandan başlayıp hafif yokuş bir şekilde yukarı devam ediyor. Sadece yaya trafiğine açık.

Giresun Müzesi: Öncelikle müze binasından başlamak lazım. Çünkü 250 yıllık tarihi Gogora Kilisesi müze binası olarak hizmet vermekte. 1924 yılına kadar kilise olarak kullanılan yapı, 1948-1967 yılları arasında cezaevi olarak kullanılmış. Müze olarak 1988 yılında faaliyete geçmiş.

Müzenin içinde etnografik ve birçok döneme ait arkeolojik eserler sergilenmekte. Kubbe içindeki İsa tasviri görülmeye değer. Benim en çok ilgi çeken ise mahzen kısmı oldu. Giriş ücretsiz.

Eski Katolik Kilisesi (Çocuk Kütüphanesi): Gotik mimaride inşa edilen kilise, 19. yüzyıl eserlerinden (bazı kaynaklarda 1912 deniyor). Kilise binası 1967’den beri çocuk kütüphanesi olarak hizmet vermekte.

Kapu Cami: Kale girişine inşa edildiği için halk arasında “Kapu Cami” olarak anılan yapı, 1461 yılına tarihlense de yıkılıp tekrar inşası 1896 yılında olmuş. Kesme taştan inşa edilen cami, kare planda ve tek kubbeye sahip. Korunması gerekli Kültür Varlığı olarak tescillenip koruma altına alınan eserlerden.

Hacı Miktad Cami: Meydanda bulunan cami, ilk olarak 1661 yılında Hacı Miktad tarafından inşa edilmiş. Şimdiki cami 19. yüzyılın sonlarında eski caminin yerine yapılmış. Bahçe kapısında Cumhuriyet döneminde yaptırılmış bir taç kapı bulunmakta.

Kale Cami: Tek kubbeli ve kare planlı cami, son dönem Osmanlı mimarisinin en güzel örneklerinden. Kesme taştan yapılan cami 1911 yılında inşa edilmiş. Cami içinde ve dışında barok tarzında işlemeler ve süslemeler bulunmakta. Kültür Varlığı olarak tescillenen eserlerden.

Seyid Vakkas Türbesi: Seyyid Vakkas (Sa’d İbni Vakkas) Fatih Sultan Mehmet’in askerlerinden. Giresun’un fethi öncesinde şehre gelip Hristiyanların arasına sızmaya çalışmış, bu sırada fark edilince direnmiş ve savaşarak bugünkü türbesinin bulunduğu yere kadar gelebilmiş. Önceleri ahşap olan ziyaretgahının yerine kümbet tarzı türbe inşa edilmiş.

Giresun Adası: Karadeniz’de ada yok sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Karadeniz’de onlarca ada bulunmakta. Türkiye’ye bağlı ise iki tane. Giresun adası bunlardan biri (diğeri Kefken Adası). Antik Çağda ve Orta Çağ dönemlerinde yerleşimin olduğu adada sur, kilise, şapel ve sarnıç kalıntıları bulunmakta. Adaya limandan giden tekne turu ile ulaşım mümkün.

Biraz da şehir merkezinden ayrılalım…

Uluburun Plajı: Espiye ile Keşap ilçeleri arasında, Değirmenağzı mevkiinde bulunan plaj, Giresun’un en güzel plajlarından. Kamp için ideal yerlerden.

Deliklitaş Plajı: Görele ilçesinde bulunan plaj, adından anlaşılacağı üzere Deliklitaş’ı ile meşhur. Deniz suyunun aşındırması ve diğer doğa olayları sebebiyle kayanın delinmesiyle oluşan Deliklitaş ilginç bir görünüm oluşturmakta.

Andoz Kalesi: Espiye ilçesinde yer alan kale, denize ve vadiye hakim bir tepe üzerine kurulmuş. Yapım yılı olarak M. Ö. 1300’lü yıllar olabileceği tahmin ediliyor.

Eynesil Yeşil Cami: Dışarıdan tarihi bir cami gibi gözükse de, aslında inşasına 1987 yılında başlanmış. Selçuklu ve Osmanlı mimarisi ile inşa edilen caminin yapımı tam olarak bitmese de 2012 yılında ibadete açılmış.
Caminin ilgi çeken batı kapısı, Sivas Divriği Ulu Cami’nin kuzey kapısı 5’te 4 oranında küçültülerek inşa edilmiş. El işçiliği görülmeye değer. Caminin içerisinde Selçuklu örneği mihrap yer alıyor.

Tirebolu Kalesi: Diğer adı Saint-Jean Kalesi. Dik merdivenlerle kaleye ulaşılmakta. Kale biraz bakımsız kalmış, içinde küçük bir kafe var.

Bu arada Tirebolu adı Tripolis yani üç şehirden (üç kale) gelmekte. Bedrama – Andoz ve Tirebolu Kalesi. Kale güzel bir sahil manzarasına sahip. Giriş ücretsiz.

Bedrama Kalesi: Tirebolu ilçesine bağlı Örenkaya köyü sınırları bulunan kale, tahmini olarak Orta Çağ döneminden kalma bir gözetleme kalesi. Harşit Vadisi’ne ve deniz kıyısına hâkim bir tepe üzerine kurulmuş.

Yolunun son kısmı iyi değil. Kaleye ulaşabilmek için bir süre patika yoldan yürümek gerekiyor. Pek de tekin olmayan merdivenlerden kaleye çıkılıyor. Kaleden geriye neredeyse hiçbir şey kalmamış, ancak manzarası güzel (bir tarafı güzel, diğer tarafta iş makinalarının olduğu kötü bir manzara var).

Doğankent Şelalesi (Çatalağaç Şelalesi): İsmini aldığı Doğankent ilçesine 6 kilometre uzaklıkta. Güvenlik Tüneli’ni geçtiğinizde solunuzda kalıyor. Yaklaşık 20 metreden dökülen şelale, virajlı yollar sonrası güzel bir dinlenme yeri. Buraya kadar gelmişken Gümüşhane sınırlarında yer Örümcek Ormanları Tabiat Parkı’nı da ziyaret edin derim.

Sis Dağı: Trabzon – Giresun sınırında yer alan yayla, çise ve sisin bolca eşlik etmesiyle ünlü. Aksine biz gittiğimizde bol güneşli bir hava vardı. Yaylada minik bir şelale ve onun oluşturduğu gölet (Sandık Gölü) bulunmakta. Yazısı için tıklayın.

Görele tarafından gelenler için bir de önerim var. Kısmen yol üstünde kalan ve 750 metre patika yürüyüşü ile ulaşılan  Paşaca Şelalesi’ni görün

Yedideğirmenler Tabiat Parkı: Bağlı bulunduğu ilçe olan Espiye’ye 28 kilometre uzaklıktaki tabiat parkı, adını köylülerin hala kullandığı 250 – 300 yıllık değirmenlerden almakta. Yedi değirmenin altısı günümüzde kullanılabilir halde. Değirmenlerin yanında şelaleler, mağaralar, asırlık armut ağaçları ve obruk gibi doğal güzellikler tabiat parkının önemini artırıyor. Tabiat parkı, 45 farklı familyaya ait 97 bitki türüne ve 154 omurgalı hayvan türüne ev sahipliği yapmakta. Yazısı için tıklayın.

Kuzalan Şelalesi: Giresun Dereli ilçesine 20, şehir merkezine ise yaklaşık 50 kilometre uzaklıkta bulunan şelale, Giresun – Şebinkarahisar yolu üzerinde bulunuyor. Bu yolu kullanırken şelaleyi görmemeniz mümkün değil. Yaklaşık 20 metre yükseklikten akan şelale güzel bir manzara oluşturmakta. Yazısı için tıklayın.

Mavi Göl: Kuzalan Şelalesi’ne bir kilometre uzaklıkta. Efsane bir renk, muhteşem bir güzellik. Gölü ilk gördüğümde o kadar etkilenmiştim ki anlatamam. İçinde yüzmek ise ayrı bir keyifti. Popüler olmadan keşfetmek işe yaradı. Günümüzde potansiyeli anlaşıldığından iyice turizme açıldı. Giresun gezisinde kesinlikle görülmesi gereken yerlerden. Yazısı için tıklayın.

Kümbet Yaylası: Kuzalan Şelalesi ve Mavi Göl’ü gördüyseniz artık Giresun’un en meşhur yaylasına geçebiliriz. Yaz – kış turistlerin ilgi odağı olan yayla 1640 rakımda bulunuyor. Yollarının düzgünlüğü, alt yapı hizmetlerinin tam olması sebebiyle, piknik ve kamp için de tercih edilmekte. Yazısı için tıklayın.

Kök Ev: Aslında burası yemek yeri, ancak biz doğası için gittik. Yeşilin içinde, ırmak sesinin huzur verdiği bir yer. Yemek zorunda değilsiniz, ziyaret edip dönebilirsiniz. Zaten işletme için çok da güzel şeyler söylenmiyor

Şehir sınırlarında bazı gitmediğim yerler de bulunuyor. Onları da aşağıda belirttim.

Meryem Ana Manastırı: Trabzon’daki Sümela Manastırı’na benzetilen yapı, tıpkı onun gibi sarp kayalık oyularak yapılmış. Sümela kadar ihtişamlı gözükmese de yolunuz Şebinkarahisar ilçesine düşerse ziyaret edilebilir. Buralara kadar gelmişken Taşhanlar ve Çağlayan Köyü Şelalesi‘ni de görün derim.

Ezedin Köprüsü: Bulancak merkezine 20 kilometre uzaklıktaki köprü Aksu Çayı üzerine inşa edilmiş. Ne zaman yapıldığı belli olmayan köprünün yapımında moloz taş, kesme taş ve kaba yonu taş kullanılmış.
Giresun’da Yemek

Espiye Park Pide: Karadeniz’de neredeyse her il kendi pidesinin güzelliğinden bahseder. Her ilin pidesinin de kendine has özellikleri bulunmakta. Espiye’nin ince hamurlu uzun pidesi de bunlardan bir tanesi. Oldukça lezzetli olduğunu söyleyebilirim.

Giresun haritamı da buraya bırakıyorum 

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Hal böyle iken, ülkemizin UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki yerlerin tamamını görme hedefimi gerçekleştirme adına yolumun tekrar Çorum’a düşmesi gerekiyordu. Çok sevdiğim Bekir abime vermiş olduğum Sivas gezisi sözümü yerine getirirken, Hattuşa’ya da uğradık 🙂

Hattuşa Ören Yeri Nerede?

Hattuşa Ören Yeri, Çorum’un Boğazkale ilçesinde yer almakta. Çorum’a uzaklığı 80 kilometre iken Yozgat’a ise yaklaşık 45 kilometre mesafede bulunmakta.

Hattuşa Ören Yeri’ne Nasıl Gidilir?

Ören yerine ulaşmak için maalesef şahsi aracınız olmalı. Çorum’dan Ankara yönünde ilerlerken Sungurlu’ya 7 kilometre kala sola dönüp Boğazkale ilçesine varmanız gerekmekte. Hattuşa Ören Yeri, Boğazkale’ye 1 kilometre kadar uzaklıkta.

Toplu taşıma için de önce Çorum’dan Sungurlu’ya, Sungurlu’dan ise Boğazkale’ye kalkan dolmuş ya da otobüsleri kullanabilirsiniz. Ancak bu çok önerilen bir tercih değil. Hem servislerin hizmet kalitesinin düşük, hem de Hattuşa’yı yürüyerek gezmenin çok zor olmasından dolayı araçla gezmeniz size avantaj sağlayacaktır.

Hattuşa Ören Yeri Giriş Ücreti ve Ziyaret Saatleri

Giriş ücreti 12 TL olan ören yerinde Müze Kart geçerli.

Ziyaret saatleri ise yaz dönemi 08.00 – 19.00 arası iken, kış döneminde 08.00 – 17.00 arası.

Hattuşa Ören Yeri

Hattuşa, Anadolu’da ilk kez organize devlet kuran Hititler’in başkenti. İlk kez 1834 yılında Fransız arkeolog Charles Texier tarafından keşfedilen Hattuşa, 1986 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınmış.

Kaynaklarda “bin tanrılı şehir” olarak bahsedilen Hattuşa’nın başkent ilan edilmesi, M.Ö. 1600’lü yıllara dayanmaktadır. Dönemin en büyük güçlerinden olan Hititler’in kralı I. Hattuşili tarafından başkent ilan edilen Hattuşa’dan günümüze kadar gelebilen eserler büyük kral IV. Tuthaliya zamanından kalmadır (M.Ö. 13. yüzyıl).

Hattuşa Ören Yeri, aşağı ve yukarı şehir şeklinde ayrılmakta. Geniş bir alana yayıldığı için yukarıda bahsettiğim gibi yürüyerek gezmek çok zor. Bilet gişesinden rica ettiğiniz haritayı yanınıza alıp aracınızla rahatlıkla gezebilirsiniz.

Aşağı Şehir

Aşağı şehirdeki en önemli eser, Hattuşa’nın en büyük dini yapısı olan Büyük Tapınak. Bunun yanında sivil yaşam alanlarının bulunduğu aşağı şehirde, görülmesi gereken diğer bir eser ise yeşil renkli sunak taşı. Bu taşa dokunan insanların dileklerinin kabul edildiği rivayet edilmekte.

Yukarı Şehir

Hattuşa Ören Yeri’ni internette arattığınızda karşınıza gelen Aslanlı Kapı’nın bulunduğu yukarı şehir, daha çok kutsal mekanların ve tapınakların olduğu şehir olarak geçmekte. Yaklaşık 6 kilometrelik surlarla çevrili şehirde Aslanlı Kapı haricinde, Kral Kapı, Yer Kapı, Sfenksli Kapı gibi yapılar da bulunuyor.

Neredeyse Hattuşa’nın bütün fotoğraflarında görebileceğiniz Aslanlı Kapı, adını iki kenarındaki taş kemerle birbirine bağlanan “kentin koruyucuları” aslan kabartmalarından alma. Sağ taraftaki kabartma oldukça iyi korunmuşken, sol taraftaki aslan kabartması aslına uygun olarak restore edilmeye çalışılmış.

Silahlı tanrı kabartması bulunan Kral Kapısı, bir diğer önemli eser. Orijinalinin Anadolu Medeniyetler Müzesi’nde sergilendiğini söyleyeyim.

Ören yerinin ilgi çeken oluşumlarından biri de Yer Kapı Tüneli. Adına potern denilen bu tünel, 71 metre uzunluğunda ve 3 metre yüksekliğinde.

Tünelin içinden geçip sola dönüp merdivenleri kullandığınızda ise sizi Sfenksli Kapı karşılıyor. Şehrin en yüksek yerinde bulunan kapıdan şehri izleyebilirsiniz.

Hattuşa’ya ait anlatacağım son yer, Hiyeroglifli Oda. Demir parmaklıklarla kapatılan odada, büyük kral II. Şuppiluliuma’nın yaptığı işler anlatılmakta.

Hattuşa gezisi sonrası, bu ören yeri kazılarında ortaya çıkan eserlerin sergilendiği Boğazkale Müzesi’ni de ziyaret edebilirsiniz. Giriş ücreti 7 TL. Sadece kazılarda çıkan eserler değil, çevreden müzeye gelen çeşitli eserler de sergilenmekte.

Yazılıkaya

Ören yeri ve müze ziyareti bittiyse, sizleri yaklaşık 3 kilometre uzaklıktaki, M.Ö. 13. yüzyıla ait açık hava tapınağı olan Yazılıkaya’ya doğru alalım. Dağ yamacına inşa edilmiş, yüksek kayalıklarla çevrili tapınak, ilkbahardaki yeni yıl kutlamaları için törensel amaçlı kullanılmaktaymış.

Şimdiye kadar bilinen Hitit kaya anıtlarının en büyüğü olan, Hitit tanrılarının resmedildiği görkemli kabartmalara sahip açık hava tapınağı, A ve B odaları olmak üzere iki bölümden oluşmakta. A odasında on iki yer altı tanrısı kabartması, Tanrı Teşup ve Tanrıça Hepat’ın karşılaşması ile bu odadaki en büyük kabartma olan IV. Tuthaliya’ya ait kabartması bulunmaktadır.

Dar bir geçitten ulaşılan B odasında ise en çok ilgi çeken, on iki yer altı tanrısı kabartması. Tanrı Şarumma’nın IV. Tuthaliya’ya sarılarak kılavuzluk etmesi, Yeraltı Kılıç Tanrısı (Nergal) ve yine IV. Tuthaliya kabartmaları B odasının diğer eserleri.

UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki Hattuşa Ören Yeri ve Yazılıkaya Açık Hava Tapınağı’nı da böylece geride bırakmış oldum. Ülkemizin UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki diğer yerleri için tıklayın.

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel

Milli Parklar Genel Müdürlüğü tarafından 1998 yılında “tabiat parkı” ilan edilen Örümcek Ormanları, 2 bin 640 dekara yayılmış uzun ladin ve göknar ağaçları ve gürül gürül akan Çağlayandibi Şelalesi ile ziyaretçilerine görsel bir şölen sunmakta. Konum olarak ters bir yerde kaldığı ve çok reklamı yapılmadığı için tabiat parkını rahat bir şekilde gezebilirsiniz.

Dip Not: “Örümcek” adı, tabiat parkı sınırlarında çok fazla örümcek bulunmasından dolayı konmuş.

Örümcek Ormanları Tabiat Parkı

Örümcek Ormanları Tabiat Parkı Nerede?

Gümüşhane iline bağlı tabiat parkı, şehir merkezine yaklaşık 60 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Gümüşhane’nin Kürtün ilçesinin Giresun yolu çıkışında bulunan park, güneybatı istikametinde geniş bir alana sahip.

Örümcek Ormanları Tabiat Parkı’na Nasıl Gidilir?

Tabiat parkına ulaşımı şahsi aracınızla yapmanız gerekiyor. Gümüşhane tarafından gelecekler Kürtün ilçesini geçtikten sonra tabelayı rahatlıkla göreceklerdir. Giresun’dan gelecek ziyaretçiler, Tirebolu yolunu geçtikten sonra Gümüşhane yoluna girerek toplamda 100 kilometre yol kat ederek parka ulaşabilirler. Trabzon’dan yola çıkacaklar içinse iki seçenek bulunuyor. Maçka yolundan Zigana geçilerek (105 km) ya da sahil yolunu kullanıp Tirebolu’ya gelmeden Gümüşhane yoluna saparak (138 km) parka varmak mümkün.

Örümcek Ormanları Tabiat Parkı Giriş Ücreti

Genellikle tabiat parklarına girişler ücretli olur. Burası için güzel haberi vereyim; tabiat parkına giriş ücretsiz

Örümcek Ormanları Tabiat Parkı

Öncelikle biz tabiat parkına Giresun tarafından geldiğimiz için görmek istediğimiz bir nokta daha vardı. O da tabi ki bir şelale Güvenlik Tüneli’ni geçtiğinizde solunuzda kalan doğal güzelliğin adı Çatalağaç Şelalesi. Yaklaşık 20 metreden dökülen şelale, virajlı yollar sonrası güzel bir dinlenme yeri.

Tabiat parkı tabelasını gördükten yaklaşık 5 kilometre sonra Çağlayandibi Şelalesi‘ne ulaşıyorsunuz. Yüksekliği 15 metreyi bulan şelale, oldukça yüksek bir debiye sahip. Bu kadar gürül gürül akan şelaleyi en son Çamlıhemşin’deki Palovit Şelalesi‘nde görmüştüm. Bu tarz şelaleler daha çok hoşuma gidiyor 🙂

Şelale ziyaretinden sonra tabiat parkının derinliklerine doğru ilerlemeye devam…Yedi kilometre kadar ilerleyince karşınıza ortalama 400 yaşlarında göknar ağaçları çıkıyor. Birbirine yakın konumda, iki tane olan göknar ağaçları, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü tarafından koruma altına alınarak, çitle çevrelenmiş. Hemen yanındaki tabeladan ağaç hakkında bilgi edinebiliyorsunuz. Bu tabiat parkındaki göknar ve ladin ağaçlarının Avrupa’nın ve Kafkasların en boylu ve çaplı ağaçları olduğunu da hatırlatayım 🙂

Bu kadarı size yetmediyse, tırmanışınıza ladin ağaçlarının eşliğinde devam edebilirsiniz. Yükseldikçe çok güzel manzaralar sizi bekliyor olacak. Biz Güvende Yaylası yakınlarına kadar çıktık. Karlı yolların bize izin verdiği yere kadar devam edip, geri döndük.

Konumu sebebiyle adının çok duyulmadığını düşündüğüm Örümcek Ormanları Tabiat Parkı’nın en kısa sürede hak ettiği değeri alması dileğiyle…

Gezmek Güzel Şey & Hayat Gezince Güzel